Aflevering 2009

WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Rioolrechten. Is de gemeenteijke verordening strijdig met het bepaalde in artikel 1 van de Grondwet, artikel 26 van het Internationaal Verdrag inzake Burgerlijke en Politieke Rechten, en artikel 14 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, in samenhang met artikel 1 van het eerste protocol bij dat verdrag?

Parkeerbelasting. Bij aanwezigheid van een gemeenteblad dient publicatie van algemeen verbindende voorschriften daarin plaats te vinden.

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Navordering van de afvaslstoffenheffing is niet mogelijk nu de fout in de primaire aanslag een gevolg is van een fout die is opgetreden bij de digitale overdracht van de bestanden van de gemeente naar Cocensus, aan wie de gemeente de hefifng van de belastingen had overgedragen. Dit is een keuze voor een bepaalde werkwijze als bedoeld in Hoge Raad 9 juni 2006, nr. 41 648, BNB 2006/317.

Mede door het alsnog tonen van een origineel parkeerkaartje heeft belanghebbende aannemelijk gemaakt dat hij de verschuldigde parkeerbelasting tijdig heeft voldaan.

Proceskostenvergoeding na intrekking beroep. Vriendendienst of beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Eerst toetsen of beroepsmatig rechtsbijstand is verleend. Proceskostenvergoeding afgewezen.

Wet WOZ. Beslaglegging wegens belastingschuld is niet van invloed op de WOZ-waarde.

Aan eiser is in de gemeente Bergen een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd door een medewerker van Parkeer Combinatie Holland b.v. te Arnhem, wegens het niet of te weinig voldoen van parkeerbelasting. Het vaststellen van naheffingsaanslagen is een bevoegdheid van de heffingsambtenaar. De heffingsambtenaar kan deze bevoegdheid op grond van de Algemene wet bestuursrecht mandateren. Er bestond echter ten tijde van het opleggen van de naheffingsaanslag aan eiser geen mandaatbesluit waarbij door de heffingsambtenaar van de gemeente Bergen aan de medewerkers van Parkeer Combinatie Holland b.v. te Arnhem mandaat is verleend om na te heffen. De naheffingsaanslag parkeerbelasting is dus onbevoegd opgelegd.

Kostenonderbouwing (Algemeen)

Geen rechtstreeks verband tussen de hoogte van de leges en de omvang van de van gemeentewege verrichte diensten. Toets artikel 229b , eerste lid, van de Gemeentewet dient plaats te vinden mbt alle in de verordening genoemde diensten gezamenlijk. Uit overzicht van verweerder van de kosten en opbrengsten blijkt dat voor alle in een legesverordening geregelde rechten samen, de geraamde baten de geraamde lasten niet overtreffen. Geen reden om ervan uit te gaan dat de ramingen niet redelijk zijn geweest. Geen willekeurige of onredelijke belastingheffing door ontbreken van een degressief tarief en/of een maximum.

Rioolrecht. Verwijzingsprocedure HR 15 februari 2008, nr. 41036. Woning en drie bedrijfsgebouwen vormen afzonderlijke onroerende zaken.

Belanghebbende is aan het begin van het heffingstijdvak eigenaar van een perceel bouwgrond, waarop korte tijd later oude opstallen zijn gesloopt en de bouw van een aantal nieuwe woningen is gestart. Belanghebbende is een van de woningen na voltooiing zelf gaan bewonen. In geschil zijn de beide aanslagen onroerende-zaakbelastingen over het betreffende heffingstijdvak (gebruikers- en eigenarenbelasting) en de Woz-waardebeschikking. Het Hof oordeelt dat in het onderhavige geval sprake was van ´gebruik´ in de zin van de Gemeentewet , aangezien in opdracht van belanghebbende het object gereed werd gemaakt voor bebouwing. De aanslag gebruikersbelasting is terecht opgelegd. De heffingsambtenaar heeft met het taxatierapport en hetgeen hij verder heeft aangevoerd aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is. Belanghebbende heeft de door haar gestelde waarde niet nader onderbouwd. Hoger beroep toch gegrond omdat het beroep bij de uitspraak van de rechtbank ten onrechte ongegrond was verklaard.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

De ambtenaar die de aanslag in de leges heeft vastgesteld was daartoe niet bevoegd, aangezien de heffingsambtenaar in een mandaatbesluit die ambtenaar slechts had gemandateerd voor de invordering en niet mede voor de heffing van de leges. Niet aannemelijk is dat hier sprake was van een verschrijving in het mandaatbesluit.

In artikel 26a van de Awr is de kring van beroepsgerechtigden, ten opzichte van artikel 8:1 van de Awb, beperkt. Noch in dit wetsartikel, noch in enig ander wetsartikel, is de toepasselijkheid van artikel 7:1 van de Awb uitgezonderd. Dit betekent dat ook de belanghebbenden bedoeld in artikel 26a van de Awr eerst beroep kunnen instellen als zij bezwaar hebben gemaakt. Beroep niet-ontvankelijk.

WOZ (Algemeen)

Artikel 228 Gemeentewet. Heffing van precariobelasting ter zake van elektriciteitsnetwerken.

aannemelijk is dat belanghebbende door ziekte niet in staat was tijdig in bezwaar/beroep te komen

Belanghebbende is aan het begin van het heffingstijdvak eigenaar van een perceel bouwgrond, waarop korte tijd later de bouw van een nieuwe woning is gestart. Belanghebbende is de woning na voltooiing zelf gaan bewonen. In geschil zijn de beide aanslagen onroerende-zaakbelastingen over het betreffende heffingstijdvak (gebruikers- en eigenarenbelasting). De rechtbank oordeelt dat in het onderhavige geval sprake was van ´gebruik´ in de zin van de Gemeentewet en de Verordening, zodat terecht een aanslag gebruikersbelasting is opgelegd. De rechtbank oordeelt verder dat nog geen sprake was van ´een bouwsel´, zodat terecht een aanslag eigenarenbelasting naar het tarief voor niet-woningen is opgelegd.

Onroerende-zaakbelastingen gebruikersdeel, beoordeling amendement De Pater voor woon- en slaapkamers met badkamer in een verpleegtehuis voor dementerende ouderen. Het gebruik door de bewoners voor woondoeleinden is dermate overheersend aan het gebruik door de verzorgers, dat de desbetreffende delen van het verpleegtehuis in hoofdzaak tot woning dienen.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

De auto van belanghebbende was geparkeerd op een plaats in een gebied in de binnenstad van Gouda waar blijkens zoneborden uitsluitend met een parkeervergunning of een dagkaart mocht worden geparkeerd. Zonder een parkeervergunning of dagkaart was het verboden daar te parkeren. Belanghebbende heeft, door zijn auto zonder vergunning of dagkaart op de onderwerpelijke parkeerplaats te laten staan, dit verbod overtreden. Het betreft, nu dit verbod voortvloeit uit de aanwezigheid van het vorenvermelde Bord E1 van Bijlage 1 van het RVV 1990 als zonebord, een wettelijk verbod dat aan naheffing van parkeerbelasting in de weg staat. Reeds hierom kan de naheffingsaanslag niet in stand blijven. Ter zitting heeft de Inspecteur gesteld dat van het parkeerverbod zijn uitgezonderd de plaatsen waar met een vergunning of met een dagkaart kan worden geparkeerd. Een onderbord waaruit deze restrictie blijkt ontbreekt echter. Ook overigens kan de naheffingsaanslag geen stand houden omdat uit de Verordening en het Uitvoeringsbesluit en de situatie ter plaatse niet eenduidig kan worden vastgesteld naar welk tarief voor betaald parkeren parkeerbelasting zou zijn verschuldigd.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Artikel 10:11 Awb. Ondertekeningsmandaat.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Afvalstoffenheffing en rioolrecht. De heffingsambtenaar mag de aanslagen opleggen aan de langstwonende bewoner. WOZ-waarde kan dienen als maatstaf voor het rioolrecht.

WOZ (Algemeen)

aanslag reinigingsrecht, honorering beroep op vertrouwensbeginsel

Legesverordeningen Utrecht 2005 en 2006. Onderdeel van de tarieventabel bij Verordening 2005 onverbindend jegens eiseres. Legesnota's vernietigen. T.a.v. legesnota 2006 slagen de gronden met betrekking tot kostendekkendheid, kostentoerekening en egaliteitsreserve niet.

WOZ (Algemeen)

Waarde in het economische verkeer eigen woning wordt door het Hof in goede justitie vastgesteld. De heffingsambtenaar heeft bij de waardeing geen of onvoldoene rekening gehouden met de onderhoudsgebreken van de garage. De matrix prijs m3 en de grondstaffel die aan de basis van de waardering zijn gelegd zijn niet inzichtelijk gemaakt. Belanghebbende heeft de waarde gebaseerd op een vorige tijdvak welke niet als uitgangspunt kan dienen.

Tarieven onroerendezaakbelastingen 2006 met toepassing artikel 220g, tweede lid, van de Gemeentewet hoger vastgesteld. Gedeputeerde Staten moeten geacht worden ontheffing te hebben verleend, ondanks feit dat wettelijke bepaling eerst met ingang van 1 januari 2006 in werking trad.

Algemeen. In appel is belanghebbende gebonden aan intrekking grief bij de rechtbank.

Leges. Uitbreiding rioolwaterzuiveringsinstallaties. Kosten van mechanische en elektrische installaties behoren niet tot de bouwkosten.

Het Hof verwerpt het hoger beroep van belanghebbende, doch vernietigt de uitspraak van de rechtbank ambtshalve omdat de rechtbank heeft beslist omtrent aanslagen die niet bestaan en niet heeft beslist omtrent de WOZ-beschikking waar het beroep eigenlijk tegen gericht was.

WOZ (Algemeen)

Precariobelasting. Ondergrondse leidingen. Verwijzingsuitspraak na HR 9 mei 2008, nr. 42 878, BNB 2008/183. Het tarief voor gasbuizen tot een werkdruk van 10 bar en voor leidingen voor water en stadsverwarming is veel lager dan voor andere buizen en transportleidingen. Deze tariefstelling is niet strijdig met het gelijkheids- of evenredigheidsbeginsel. Voor het verschil in behandeling bestaat een objectieve en redelijke rechtvaardiging, doordat de laag belaste buizen dienen voor het transport van aardgas, drinkwater en warmte, welke tot de eerste levensbehoeften moeten worden gerekend. Met het tariefverschil is beoogd om de prijsverhogende invloed van de precariobelasting op voormelde eerste levensbehoeften te beperken.

WOZ (Algemeen)

Is een zogenaamde Marina (drijfwoning) onroerend of roerend? De rechtbank is van oordeel dat de Marina onroerend is.

WOZ (Algemeen)

De door belanghebbende op de muur aangebrachte schildering is een openbare aankondiging. Tot 2003 is die nooit in de heffing van reclamebelasting betrokken ondanks een controle in 1997. Belanghebbende mocht er redelijkerwijs van uitgaan dat de belastbaarheid van de muurschildering bij die controle is onderzocht. Als er na die controle wél aanslagen voor de vlakbij aangebrachte logo’s volgen, maar niet voor de muurschildering, mag belanghebbende aannemen dat de inspecteur de aanwezigheid van de muurschildering op haar fiscale merites heeft beoordeeld en tot onbelastbaarheid heeft geconcludeerd. Naheffingsaanslag wordt wegens strijd met het vertrouwensbeginsel vernietigd.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Bouwleges. Heffingsmaatstaf normatieve bouwkosten.<br> Verweerder heeft in beginsel een autonome bevoegdheid met betrekking tot de heffing van rechten als bedoeld in artikel 229 van de Gemeentewet. Deze bevoegdheid van verweerder strekt zich eveneens uit tot de vaststelling van de in aanmerking te nemen heffingsmaatstaf. Op dit beginsel dient slechts een uitzondering te worden aanvaard indien zou moeten worden geconcludeerd dat de uitoefening van deze bevoegdheid in strijd is met hogere regelgeving en/of met algemene rechtsbeginselen, zoals het evenredigheidsbeginsel of het verbod van willekeur. In een dergelijk geval zou de desbetreffende regeling in zoverre onverbindend moeten worden verklaard. Het vaststellen van de heffingsmaatstaf op een normatief bedrag dat hoger ligt dan de werkelijke kosten, zoals in het onderhavige geval, noopt op zichzelf dan ook niet tot ingrijpen door de belastingrechter. Dat de daadwerkelijke bouwkosten aanmerkelijk (ongeveer 25 procent) lager zijn dan de door verweerder met toepassing van de Verordening berekende bouwkosten kan, mede nu als onweersproken vaststaat dat de door verweerder berekende bouwkosten zijn afgeleid van actuele gegevens over bouwkosten van agrarische bouwwerken in de provincie Noord-Brabant, niet tot de conclusie leiden dat in dit geval sprake is van schending van het evenredigheidsbeginsel, het verbod van willekeur of enig ander algemeen rechtsbeginsel.

AWB 07/1391 Samenvatting In de betreffende zaak gaat het om een aanslag voor baatbelasting in verband met de aanleg van een rioleringssysteem voor de afvoer van vuil water / regenwater op een bedrijventerrein. De aanslag heeft betrekking op het belastingjaar 2006. De gemeente heeft in een aantal gevallen de voor de onroerende zaken getroffen voorzieningen, zo is in de procedure gesteld, reeds langs privaatrechtelijke weg verhaald. Het betreft hier de onroerende zaken die de gemeente na de bekendmaking van het bekostigingsbesluit heeft verkocht als bouwrijpe grond. Degenen die op deze manier reeds privaatrechtelijk hadden bijgedragen, zijn door verweerder vrijgesteld van de te betalen baatbelasting. In beroep zijn namens eiseres diverse gronden aangevoerd, onder meer is aangevoerd dat het kostenverhaal via enerzijds de heffing van baatbelasting en anderzijds het aangaan van overeenkomsten (de privaatrechtelijke weg) heeft geleid tot verschillende tarieven en een willekeurige mate van verhaal. De heffingsambtenaar heeft onder meer aangevoerd dat ook in de gronduitgifte door de gemeente baatbelasting is verdisconteerd, alleen was deze toen in de aankoopprijs van de bouwrijpe grond begrepen. In haar heropeningsbeslissing van 15 september 2008 heeft de rechtbank gewezen op een arrest van de Hoge Raad van 3 mei 1978 (BNB 1978/142) . Uit dat arrest volgt – kort gezegd – dat voorkomen moet worden dat voor wat betreft de bijdrage in kosten, onaanvaardbare verschillen ontstaan tussen vergelijkbare, van de voorzieningen profijt trekkende onroerende goederen, naar gelang ter zake van het goed kosten zijn of worden voldaan krachtens overeenkomst dan wel, zoals in de onderhavige zaak, baatbelasting wordt geheven. Ter motivering van de stelling dat van een zodanig onaanvaardbaar verschil geen sprake was, heeft verweerder diverse malen berekeningen overgelegd. De rechtbank heeft echter, ook na de tweede behandeling ter zitting waarop verweerder wederom in de gelegenheid is gesteld een en ander toe te lichten, geen andere conclusie kunnen trekken dan dat verweerder achteraf fictief heeft berekend welk gedeelte kan worden geacht als baatbelasting te zijn opgebracht door de verkoop van bouwrijpe grond. Dat dit een fictieve berekening is, blijkt ook uit het feit dat verweerder die berekening heeft gemaakt aan de hand van de heffingssystematiek zoals die is vastgelegd in de Verordening. Dat daadwerkelijk (inmiddels) het berekende bedrag is opgebracht via de verkoop van bouwrijpe grond is ook anderszins niet gebleken. Verweerder heeft dan ook niet inzichtelijk gemaakt dat er via de verkoopprijs en de verkoopovereenkomsten een bijdrage in de kosten van het rioleringsstelsel is betaald of nog zal worden betaald, zodat de rechtbank niet anders heeft kunnen concluderen dan dat er een onaanvaardbaar verschil is tussen degenen in het gebate gebied die voor de baatbelasting zijn aangeslagen en degenen die in datzelfde gebied bouwrijpe grond hebben gekocht zonder verplichting tot het betalen van baatbelasting. Het vorenstaande brengt naar het oordeel van de rechtbank mee dat de betreffende Verordening op de heffing en invordering van baatbelasting onverbindend is te achten. De rechtbank is dan ook niet meer toegekomen aan de beoordeling van de overige geschilpunten tussen partijen. Op grond van het vorenstaande is het beroep van eiseres gegrond bevonden en zijn de uitspraak op bezwaar alsmede de daaraan ten grondslag liggende aanslag vernietigd.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen), WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Naheffingsaanslag parkeerbelastingen is terecht opgelegd. De parkeerduur ter plaatse was beperkt tot 60 minuten. Dat eiser een dagkaart had betaald maakt dit niet anders. Eiser had zijn auto langer dan de maximaal toegestane tijd geparkeerd.

Reinigingsrecht bedrijfsvuil. Overschrijding van de limiet van artikel 229b, lid 1, Gemeentewet doordat in de lastenraming één of meer posten (ten dele) ten onrechte zijn opgenomen. In beginsel slechts partiële onverbindendheid van de tariefstelling in de gemeentelijke verordening.

Proceskostenvergoeding De rechtbank vindt aanleiding de verweerder te veroordelen in de kosten die belanghebbende in verband met de behandeling van het beroep redelijkerwijs heeft moeten maken. De rechtbank verstaat de gemaakte “no cure no pay”-afspraak tussen belanghebbende en gemachtigde zo, dat indien het beroep gegrond wordt verklaard, er proceskosten zullen worden gemaakt. Alsdan is voldaan aan het kostenvereiste van artikel 8:75 van de Awb. Tevens is naar het oordeel van de rechtbank sprake van een door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Gemachtigde heeft voldoende aannemelijk gemaakt, dat hij op beroepsmatige wijze werkzaam is en niet slechts incidenteel rechtsbijstand verleent. Het enkele feit dat gemachtigde is gepensioneerd doet daar niet aan af.

Niet aannemelijk gemaakt dat plannen tot plaatsing van windmolens zijn aan te merken als een specifiek voor de woning van belanghebbende geldende bijzondere omstandigheid als bedoeld in artikel 19 , lid 1, onderdeel c van de Wet woz.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ 2005-2006. In geschil is of de Inspecteur bij het vaststellen van de waarde in strijd heeft gehandeld met het gelijkheidsbeginsel door de woning niet te waarderen volgens de normen van de taxatiewijzers van de VNG voor agrarische objecten.

De voorzieningen in de stacaravan zijn eenvoudig, maar niettemin heeft belanghebbende door middel van accu's en gasflessen de beschikking over gas en elektriciteit. Ook heeft belanghebbende de mogelijkheid om zich te wassen aan de wasbak. De stacaravan kan als 'gemeubileerde woning' worden aangemerkt en de aanslag in de forensenbelasting is terecht opgelegd.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Baatbelasting. Gevolgen overschrijding totaal van de door middel van een baatbelasting te verhalen lasten vastgesteld in het bekostigingsbesluit. Tariefstelling in de baatbelastingverordening slechts onverbindend voor zover daardoor het in het bekostigingsbesluit gestelde maximum wordt overschreden.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ woning. Windmolens. Wel waardedruk. Niet aannemelijk dat daarmee rekening is gehouden.

"Na instellen beroep is belanghebbende niet meer verplicht taxateur toegang tot woning te verlenen. Normale regels bewijslastverdeling blijven echter gelden zodat belanghebbende - nu hij taxateur toegang weigert - inpandige waardeverminderende factoren aannemelijk moet maken.Op grond van jurisprudentie Hoge Raad (burgerlijke kamer) naast heffings/invorderingsrente geen grond voor schadevergoeding bestaande uit (wettelijke) rente over bedrag waarmee aanslagen worden verminderd of voor vergoeding van rente over het griffierecht."

In hoger beroep is in geschil het antwoord op de vraag of de heffingsambtenaar het perceel voor de Wet WOZ terecht heeft aangemerkt als één onroerende zaak. Indien het hof deze vraag bevestigend beantwoordt, is vervolgens in geschil of de waarde van de onroerende zaak voor de Wet WOZ per peildatum 1 januari 2003 op een te hoog bedrag is vastgesteld.

Forensenbelasting gemeente Nieuwkoop. Hetgeen partijen in hoger beroep enkel verdeeld houdt, is het antwoord op de vraag of de stacaravan van belanghebbende een gemeubileerde woning is in de zin van de Verordeningen. Het Hof beantwoordt deze vraag bevestigend. Van een gemeubileerde woning is sprake wanneer, zoals in dit geval, de stacaravan bestemd en geschikt is om enigszins duurzaam – niet van belang is dat dit niet het geval is gedurende alle jaargetijden – voor menselijke bewoning te dienen. Bij het oordeel dat hier sprake is van een zodanige woning heeft het Hof betrokken dat de door belanghebbende gestelde gebreken aan de stacaravan als van persoonlijke aard niet meewegen. Voorts acht het Hof deze gebreken niet zodanig dat gezegd moet worden dat de stacaravan van belanghebbende niet (meer) geschikt is te dienen als gemeubileerde woning in hier bedoelde zin.

Ontvankelijkheid beroep en vaststelling vergoeding proceskosten bezwaar, beroep gegrond.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen), Bezwaar en beroep (Algemeen)

Waardebepaling van complex in havengebied. Verweerder mag voor delen van complex de marktwaarde en voor andere delen de gecorrigeerde vervangingswaarde in aanmerking nemen. Verweerder noch eiseres levert het verlangde bewijs ten aanzien van de bepleite waarde. Rechtbank stelt de waarde in goede justitie nader vast.

kerkenvrijstelling, artikel 220d , lid 1, sub c, van de Gemeentewet, openbare eredienst <p> Uitvaarthuis valt niet onder kerkenvrijstelling nu in het uitvaarthuis geen openbare erediensten en/of voordrachten van levensbeschouwelijke aard plaatsvinden. Bij de diensten in het uitvaarthuis staat het afscheid of de herdenking van een overledene voorop en niet de verering van een opperwezen.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

onroerende-zaakbelasting verpleeghuis; heffingsmaatstaf gebruikersbelasting; artikel 220e Gemeentewet; tot woning dienen dan wel dienstbaar zijn aan woondoeleinden. Beoordeeld moet worden aan de hand van de feitelijke situatie of en zo ja, welke delen van het object in hoofdzaak tot woning dienen dan wel in hoofdzaak dienstbaar zijn aan woondoeleinden. Gelet op de gronden van beroep gaat het daarbij nog slechts om de één- en tweepersoons kamers op de psychogeriatrische afdeling. Dienaangaande heeft verweerder onbetwist het volgende gesteld. De kamers zijn niet-afsluitbaar en hebben geen eigen kookvoorziening. In de kamers staat een bed om verpleegd te kunnen worden. Per afdeling zijn meerdere huiskamers aanwezig voor gemeenschappelijk gebruik, waar ook gezamenlijk wordt gegeten. De bewoners van de tweepersoons kamers delen het sanitair. Voor bezoekers en partners van de bewoners zijn logeerkamers met eigen sanitair beschikbaar. Naar het oordeel van de rechtbank moet uit het voorgaande worden afgeleid dat de kamers op de afdeling psychogeriatrie geen delen zijn die in hoofdzaak tot woning dienen dan wel in hoofdzaak dienstbaar zijn aan woondoeleinden. De rechtbank acht in dit verband de niet-afsluitbaarheid van de kamers doorslaggevend. Dat het verplegend personeel te allen tijde toegang tot de kamers heeft, duidt er immers op dat de kamers in hoofdzaak dienen tot verpleging en dat het wonen daaraan ondergeschikt is. De rechtbank merkt daarbij op dat ‘wonen’ veronderstelt dat men zich op eigen terrein kan afzonderen, zonder door anderen gehinderd te worden in zijn privacy. Het enkele feit dat (sommigen van) de bewoners geen andere woning meer hebben, op het adres van verpleeghuis staan ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie en desgewenst hun kamer inrichten met eigen meubilair, zoals eiseres heeft aangevoerd, doet aan het voorgaande niet af.

Artikel 6:11 Awb. Verschoonbare termijnoverschrijding. Onjuiste mededeling over bezwaarmogelijkheden door Inspecteur.

Voorlopige aanslagen geheel verrekend met definitieve aanslagen. Belanghebbenden, die worden geacht genoegzaam op de hoogte te zijn van de bezwaarmogelijkheden, hebben geen bezwaar tegen de definitieve aanslagen gemaakt. Geen schending vertrouwensbeginsel. Nu belanghebbenden geen bezwaar tegen de definitieve aanslagen hebben ingediend, zijn die aanslagen onherroepelijk komen vast te staan. Bij gebreke van enig rechtsgevolg hebben belanghebbenden geen belang meer bij een behandeling van de beroepen voor deze zijn gericht tegen de voorlopige aanslagen. In zoverre worden de beroepen niet-ontvankelijk verklaard. De heffingsambtenaar heeft terecht het bezwaar, voor zover gericht tegen de definitieve aanslagen, niet-ontvankelijk verklaard. In zoverre zijn de beroepen ongegrond.

De rechtbank overweegt dat de gemeente Lochem de legesheffing terecht heeft gebaseerd op de totale door eiser opgegeven bouwsom van € 18.000, daaronder mede begrepen de kosten voor de, ten tijde van de aanvraag, op te richten pergola. Dat die pergola bij besluit van 11 oktober 2006 van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Lochem is aangemerkt als tuinmeubilair en dat voor het oprichten daarvan op de voet van artikel 19, derde lid, WRO vrijstelling is verleend, noopt niet tot de conclusie dat verweerder de kosten van het aanleggen van de pergola ten onrechte heeft betrokken in de legesheffing. De rechtbank overweegt daarbij dat die vrijstelling slechts strekt tot het kunnen oprichten van de door eiser gewenste pergola in strijd met het geldende bestemmingsplan en dat dit, anders dan eiser meent, niet betekent dat voor het oprichten als zodanig van die pergola geen – lichte – bouwvergunning (meer) vereist is. De rechtbank stelt bovendien vast, voor zover van belang, dat het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Lochem bij besluit van 27 oktober 2006 een lichte bouwvergunning heeft verleend aan eiser voor het geheel veranderen van een toegang tot de tuin en pergola. Aan de lange behandelduur van eisers bezwaarschrift verbindt de rechtbank geen gevolgen. Beroep is ongegrond.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Invloed op waarde in het economsiche verkeer van een woning op een perceel met agrarische bestemming. Burgerwoning wordt slechts gedoogd.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Het geschil betreft de waardering van een slooprijpe twee-onder-één-kapwoning gelegen op een groenstrook. De heffingsambtenaar heeft hoger beroep ingesteld. Het Hof oordeelt dat geen van beide partijen de door haar verdedigde waarde aannemelijk heeft gemaakt. Hoewel de grond de bestemming openbaar groen heeft maken de van toepassing zijnde voorschriften (bestemmingsplan en regelgeving met betrekking tot de luchthaven) een als woning in gebruik zijnde opstal mogelijk. Dit heeft een waardeverhogende invloed. Hoger beroep gegrond.

WOZ. Verweerder is ten onrechte niet is ingegaan op de nadere bezwaren. Geen aanleiding voor toepassing 6:22 van de Awb , maar partijen wensen inhoudelijke beoordeling van het beroep. Rechtsgevolgen van de vernietigde uitspraak blijven in stand; verweerder heeft afdoende bewezen dat de WOZ-waarde van de woning van eiseres niet te hoog is vastgesteld.

WOZ. Objectafbakening. Woning zonder oprit.

Complex met wooneenheden. Objectafbakening. Waardering schattenderwijs nu heffingsambtenaar noch belanghebbende de door hen bepleite waarden aannemelijk hebben gemaakt.