Aflevering 2008

Belanghebbende, een podotherapeut, huurt een praktijkruimte in een flatgebouw. Belanghebbendes stelling dat de praktijkruimte niet een zelfstandig object in de zin van de WOZ is, wordt door het hof verworpen, nu sprake is van een afsluitbare praktijkruimte welke exclusief ten dienste staat van belanghebbende. De ruimte is blijkens zijn indeling bestemd om als een afzonderlijk geheel te worden gebruikt en is derhalve terecht als één onroerende zaak aangemerkt. Belanghebbendes beroep op het gelijkheidsbeginsel wordt afgewezen omdat in de door belanghebbende genoemde gevallen geen sprake is van een exclusief gebruiksrecht en deze derhalve niet als gelijke gevallen kunnen worden bestempeld. Ook de stelling van belanghebbende dat het vertrouwensbeginsel is geschonden treft geen doel. De enkele omstandigheid dat belanghebbende gedurende een groot aantal jaren niet in de heffing van de OZB is betrokken en geen WOZ-beschikkingen heeft ontvangen betekent niet dat de verweerde dit ook nu achterwege moet laten. Toch wordt het hoger beroep van belanghebbende gegrond verklaard omdat de rechtbank de proceskostenvergoeding ter zake van de verletkosten van belanghebbende te laag heeft vastgesteld.

Aanslag rioolrecht. Artikelen 5 en 11, lid 3, AWR. Bezwaar is ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. Aanslag wordt vernietigd omdat deze niet binnen drie jaren na het ontstaan van de belastingschuld is opgelegd.

Er is hondenbelasting geheven van iemand die op een adres in Nijmegen stond ingeschreven. De Beleidsregels aanwijzing belastingplichtigen (2000) bepalen dat als belastingplichtige voor de hondenbelasting wordt aangewezen degene die het langst staat ingeschreven op dat adres in de GBA. De aanslag is evenwel aan een andere bewoner opgelegd dan degene die het langst stond ingeschreven op dat adres. De ambtenaar verdedigt dit gedrag door te wijzen op de passage in de Beleidsregels onder "Tot slot" waar staat dat (ongeclausuleerd ) mag worden afgeweken van de Beleidsregels. Dit leidt tot willekeur en het Hof vernietigt de aanslag. Beroep gegrond.

De rechtbank ziet, gelet op de uitleg die de Hoge Raad daar in zijn arresten van 5 september 1979 en 4 januari 1995 aan gegeven heeft, geen aanleiding om het doen bouwen in het geval van eiseres, nu zij ter bevrediging van haar behoefte aan een kantoorgebouw een dergelijk gebouw doet bouwen op het perceel, niet als gebruik te zien in de zin van artikel 1 van de Verordening onroerendezaakbelastingen 2001 en artikel 220 Gemeentewet. Dat eiseres het voornemen heeft om nadat de bouw zal zijn voltooid het kantoorgebouw aan derden te verhuren, doet daar niet aan af.

Nu verweerder de uitspraak op bezwaar aan het oude adres van de gemachtigde van eiser heeft verzonden vangt de termijn voor het instellen van beroep eerst aan op het moment dat de gemachtigde kennis heeft genomen van de uitspraak op bezwaar. Uitnodiging hoorgesprek eveneens aan onjuist adres verzonden zodat verweerder eiser niet op de correcte wijze in de gelegenheid is gesteld te worden gehoord. Eiser is hierdoo in casu benadeeld zodat terugwijzing moet volgen.

Forensenbelasting. Gelet op het door belanghebbende verstrekte overzicht van werkzaamheden acht het Hof aannemelijk gemaakt dat hij gedurende de litigieuze periode uitsluitend werkzaamheden aan de woning heeft verricht die nodig waren om de woning voor verhuur gereed te maken of te houden. In de periode dat de woning niet was verhuurd heeft belanghebbende deze niet voor zich of zijn gezin beschikbaar gehouden.

De heffingsambtenaar dient bij de waardering van een appartement in een serviceflat in het kader van de wet WOZ , bij betwisting van de waarde, de omvang van de invloed van de servicekosten aannemelijk te maken.

Leges. Geen dienst, want niet aannemelijk gemaakt dat met de behandeling van een aanvraag voor een onttrekkingsvergunning in het kader van een stadsbreed en ingrijpend wijkvernieuwingsprogramma het belang van de aanvrager in overheersende mate is gediend.

Failliet verklaarde B.V. kan zelf beroep instellen.

voorlopige aanslag forensenbelasting; belang bij toetsing voorlopige aanslag ondanks onherroepelijke definitieve aanslag; beroep ontvankelijk, beroep ongegrond; sprake van eigen gebruik anders dan voor verhuur gereed te maken.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Belanghebbende doet een verzoek om proceskostenvergoeding, de heffingsambtenaar wijst dit verzoek af omdat geen proceshandelingen door een gemachtigde zouden zijn verricht. Het Hof verklaart het hoger beroep van de heffingsambtenaar gegrond maar bepaalt dat ook de kosten van beroepsmatige rechtsbijstand verleend voor de voorbereiding van stukken en instructie van de zaak voor vergoeding in aanmerking kunnen komen. Het Hof bepaalt de proceskostenvergoeding in bezwaar en beroep in goede justitie.

Invordering (Algemeen)

Eiseres heeft bezwaar gemaakt tegen nieuwe aanslag bouwleges naar aanleiding van compromis over de hoogte van de bouwkosten in een eerdere procedure. Het bezwaar is door verweerder ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. De nieuwe aanslag is een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb, waartegen bezwaar kon worden gemaakt. Het beroep is om die reden gegrond en de uitspraak op bezwaar wordt vernietigd. De rechtbank heeft zelf in de zaak voorzien en het bezwaar alsnog ongegrond verklaard. Het compromis in de eerdere procedure is bindend voor partijen en daarmee is een einde gekomen aan het geschil. Daarvan kan slechts worden afgeweken, indien eiseres niet kan worden verweten dat bij haar onduidelijkheid bestond over de reikwijdte van het ter zitting gesloten compromis en de uitvoering die verweerder daaraan heeft gegeven. Daarvan is in het onderhavige geval niet gebleken.

artijen nemen eenstemmig het standpunt in dat binnen de hal geen onderscheid valt te maken tussen de afgescheiden ruimte en de rest en dat derhalve de gehele hal als één deel van de onroerende zaak moet worden aangemerkt. Het Hof is niet gebleken dat dit eenstemmig standpunt van partijen berust op een onjuiste rechtsopvatting, ook overigens is niet gebleken dat dit standpunt afwijkt van de werkelijkheid ter plaatse. Daarom neemt het Hof dit standpunt over. Uit het onder 4.1 geciteerde tweede lid van artikel 220f van de Gemeentewet volgt, dat het Hof dient te beoordelen of de hal - als één deel van de onroerende zaak - dient tot woning dan wel volledig dienstbaar is aan woondoeleinden. Anders dan de heffingsambtenaar verdedigt is naar het oordeel van het Hof bij deze beoordeling het feitelijke gebruik doorslaggevend.

Dwangakkoord 287a Fw. De belastingdienst heeft de aangeboden schuldregeling beoordeeld aan de Leidraad invordering 1990 , paragraaf 3, aangezien de poging tot schuldregeling niet is uitgevoerd door een persoon of instelling als bedoeld in artikel 48, lid 1 Wet op het consumentenkrediet. Artikel 287a Fw bepaalt niet dat de schuldregeling dient te worden uitgevoerd door een gecertificeerde instelling. De rechtbank toetst aan de criteria genoemd in de wetsgeschiedenis bij de totstandkoming van artikel 287a Fw. De belastingdienst wordt bevolen in te stemmen met de schuldregeling.

Forensenbelasting. Eigenaar recreatiewoning is terecht in heffing van forensenbelasting betrokken.

WOZ. Waardering van ongesplitste huurwoning. Er dient te worden uitgegaan van de veronderstelling dat de woning niet is verhuurd en afzonderlijk verkocht kan worden. Om te kunnen voldoen aan die laatste fictie dient er vanuit te worden gegaan dat sprake is van een gesplitste woning. Geen vertrouwen te ontlenen aan passage in brochure van een andere gemeente.

reclamebelasting geen sprake van openbare weg binnenplein heeft bestemming tuinen beroep gegrond

Rioolrecht (aansluitrecht) van woning met drie bedrijfsgebouwen: één aanslag?

WOZ (Algemeen)

Door gemeente gevoerd tien-minuten-beleid staat naheffingsaanslag parkeerbelasting bij parkeerduur van vijf minuten niet in de weg.

Forensenbelasting, gemeubileerde woning

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Woz-waarde van woning. Eindwaarde van de woning is bepalend en niet de taxatieopbouw. Gelet op de op de heffingsambtenaar rustende bewijslast met betrekking tot die eindwaarde, kan een taxatieopbouw desondanks een vereiste zijn om de eindwaarde van de woning, in relatie tot de vergelijkingsobjecten, inzichtelijk te maken. Het eerst ter zitting geven van de taxatieopbouw is in strijd zijn met de goede procesorde omdat eiser zich daarop niet heeft kunnen voorbereiden.

Forensenbelasting. Aanslag forensenbelasting is voortijdig opgelegd.

Op een recreatieterrein bevinden zich vakantiehuisjes die in strijd met de bestemming van het terrein permanent worden bewoond. De omstandigheid dat die permanente bewoning door de gemeente wordt gedoogd, beïnvloedt de waarde van alle op het terrein aanwezige vakantiehuisjes, ook van de huisjes die niet permanent worden bewoond. Bij de waardebepaling moet rekening worden gehouden met de mogelijkheid van permanente bewoning.

Geen belang bij klacht over wijze van bekendmaken van uitspraak op bezwaar.

7:15,8:75 Awb ; 1 Besluit proceskosten bestuursrecht ; WOZ; kosten deskundige taxateur in dienst bij eigenaar WOZ-object; geen vergoeding want werkgever is aan deskundige geen vergoeding verschuldigd voor taxatierapport.

WOZ. Recreatiewoning. Gebruiksverordening tweede woningen Veere.

Gelet op het feit dat in de Algemene wet bestuursrecht , noch in de Algemene wet inzake rijksbelastingen , noch in enige andere wettelijke bepaling voor een geval als het onderhavige, te weten intrekking van het hoger beroep door de Inspecteur, een wettelijke basis kan worden gevonden voor de bevoegdheid van de belastingrechter voor het toekennen van een vergoeding aan belanghebbende van proceskosten gemaakt in verband met het door deze gevoerde verweer tegen een hoger beroep van de Inspecteur dat nadien is ingetrokken, verklaart het Hof zich onbevoegd.

WOZ. Drie van de vier referentieobjecten kunnen niet als vergelijkingsobject dienen. Verweerder heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij bij de waardevaststelling van de woning van eiseres voldoende rekening heeft gehouden met de verschillen tussen de woning van eiseres en het overgebleven referentieobject. Voorts is in geschil de correcte inhoud van de woning van eiseres.

1. Bij WOZ-beschikking van (datum beschikking) heeft verweerder voor het belastingjaar 2006 opnieuw een voor bezwaar vatbare waardebeschikking aan eiseres afgegeven, waarin de waarde van het object ongewijzigd is vastgesteld op € (...). Gelet op het bepaalde in artikel 29a, eerste en tweede lid, van de Wet WOZ stond het eiseres vrij wederom bezwaar te maken tegen de vastgestelde WOZ-waarde. Gelet hierop heeft verweerder eiseres terecht in het bezwaar ontvangen. 2. Naar het oordeel van de rechtbank is verweerder, mede gelet op het door hem overgelegde taxatieverslag, waarin de waarde is bepaald op grond van de methode van kapitalisatie van de (bruto) huurwaarde, en de daarop in het verweerschrift en ter zitting gegeven toelichting, in de op hem rustende bewijslast geslaagd. Uitgaande van het in het taxatieverslag genoemde object P-straat (nummer) is de rechtbank van oordeel dat verweerder de huurwaarde van het object en de kapitalisatiefactor niet te hoog heeft vastgesteld. Het door eiseres in haar opdracht vervaardigde taxatierapport van (...) kan niet van de onjuistheid van de door verweerder vastgestelde waarde overtuigen. Een (deugdelijke) herleiding van de in dat rapport vastgestelde waarde naar die op de peildatum ontbreekt. Het rapport vermeldt verder geen referentieobjecten die de daarin vastgestelde waarde kunnen ondersteunen. Evenmin is rekening gehouden met de aanwezigheid van een geldautomaat. Gelet hierop dient aan dit taxatierapport minder gewicht te worden toegekend dan aan het taxatieverslag waarop verweerder zich beroept. Ook overigens is de rechtbank van oordeel dat dit rapport niet goed bruikbaar is. De daarin gehanteerde huurwaarde is berekend aan de hand van bruto-(aanvangs)rendementen. Een dergelijke methode van waardebepaling wordt in het algemeen niet geschikt geacht om de waarde in het kader van de Wet WOZ te bepalen, nu deze methode wordt gebruikt voor het benaderen van de beleggingswaarde, die gelet op het bepaalde in artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ niet overeen hoeft te komen met de waarde in het economische verkeer (zie ook: Gerechtshof te Arnhem, 25 september 2000, BB 2001, 758; LJN: AA7432). Gelet hierop is ook de kapitalisatiefactor te laag vastgesteld.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen), WOZ (Algemeen)

WOZ. Natuurschoonwet 1928.

Trefwoorden: parkeerbelasting, parkeervergunning, bedrijfsvergunning, coulancebeleid Tussen partijen is uitsluitend in geschil of op grond van het door de gemeente gevoerde coulancebeleid inzake parkeervergunningen, de naheffingsaanslag terecht is gehandhaafd, welke vraag door belanghebbende ontkennend en door de Inspecteur bevestigend wordt beantwoord. Het Gerechtshof vernietigt de uitspraak van de rechtbank.

In geschil is het antwoord op de vraag of belanghebbende binnenhavengeld moet voldoen.

Niet aannemelijk is gemaakt dat door de herinrichting van het winkelcentrum het geheel van de voorzieningen in het desbetreffende gebied, in vergelijking met de toestand waarin dit geheel zich zou bevinden indien de voordien aanwezige voorzieningen in staat van nieuw zouden verkeren, naar inrichting, aard of omvang wezenlijk is veranderd.

Voor de bepaling van de heffingsmaatstaf waarnaar op grond van de vangnetbeplaling (art. 220d GW) een OZB aanslag wordt opgelegd, gelden de in de Wet WOZ opgenomen regels inzake de waardebepaling, waaronder die inzake de objectafbakening. De objectafbakening is de eerste stap van de waardebepaling. De bewijslast met betrekking tot de waarde rust primair op verweerder (vergelijk BNB 2005/378). Deze bewijslast omvat de jusitheid van de bij de waardebepaling toegepaste objectafbakening. Aan dit deel van de bewijslast heeft verweerder niet voldaan. Uit de vaststaande feiten volgt namelijk dat de objecten R-weg 1 en R-weg 2, die verweerder afzonderlijk heeft gewaardeerd en in de heffing heeft betrokken, tezamen een samenstel in de zin van art. 16, aanhef en onderdeel d, Wet WOZ vormen. Indien verweerder deze fout wil herstelen dient hij dit te doen met inachtneming van de daarvoor door de HR in BNB 2003/270 gegeven richtlijnen.

De in geding zijnde woning S-weg 162 is gelegen in een wijk die bekend is met funderingsproblematiek (paalrot). De woning vormt een bouwkundige eenheid met de twee naastgelegen woningen nrs. 164 en 166. De taxateur van verweerder heeft in beroep een taxatierapport uitgebracht waarin de woning is vergeleken met andere, eveneens in het aandachtsgebied van de funderingsproblematiek gelegen woningen. Met de ligging van het pand is als zodanig voldoende rekening gehouden. De referentieverkopen weerspiegelen in voldoende mate de marktwaarde van het pand van eiseres op de waardepeildatum. Op grond van een in opdracht van de gemeente uitgevoerd funderingsonderzoek is komen vast te staan dat ten aanzien van nr 166 sprake is van paalrot en dat binnen een periode van 20-25 jaar herstelwerkzaamheden noodzakelijk zijn. De rechtbank volgt eiseres niet in de stelling, dat ook ten aanzien van haar pand funderingsherstelkosten moeten worden gemaakt, en evenmin in de stelling dat deze kosten op de WOZ-waarde in mindering dienen te worden gebracht, nu het pand van eiseres niet in de funderingsonderzoeken betrokken is geweest, hetgeen de conclusie rechtvaardigt dat dit pand niet op houten palen, maar ‘op staal’ – een betonnen fundering op een zandlaag – is gefundeerd, zodat niet aannemelijk is dat de noodzaak bestaat voor het uitvoeren van funderingswerkzaamheden. Verweerder heeft dan ook geen rekening hoeven houden met het advies van Gemeentewerken om de gehele bouwkundige eenheid in de herstelwerkzaamheden te betrekken. De rechtbank is evenwel van oordeel dat de omstandigheid dat het pand van eisers op de waardepeildatum een bouwkundige eenheid vormde met de nrs. 164 en 166 wel als een waardedrukkende factor kan worden aangemerkt. Het betreft hier immers een situatie waarbij een pand dat op staal is gefundeerd bouwkundig is gekoppeld aan een pand met funderingsproblemen. Een dergelijke situatie is niet meegenomen in de geselecteerde referentieobjecten, terwijl potentiële kopers hiermee wel rekening zullen houden. Het feit dat eiseres de schade die ontstaat als gevolg van herstelwerkzaamheden aan de fundering kan verhalen op de opdrachtgever betekent nog niet dat niet langer sprake is van een waardedrukkende factor. De rechtbank volgt hierin het arrest van de Hoge Raad van 7 juni 2002 (BNB 2002/285; LJN: AE3835), waarin de Hoge Raad heeft geoordeeld dat de omstandigheid dat de betrokkene ter zake van de door hem gestelde bouwkundige gebreken aan de woning aanspraken jegens derden kan doen gelden, zonder betekenis is voor de waardering van de onroerende zaak. Deze moet geschieden naar de staat waarin de zaak op de waardepeildatum verkeert, derhalve met inachtneming van op die datum aanwezige gebreken. Een aanspraak jegens derden is niet een aspect van de staat waarin de onroerende zaak verkeert.

De heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat de begane grond van de onroerende zaak een niet-woonfunctie heeft. Het alsnog heffen van griffierecht blijft om redenen van proceseconomie achterwege.

De rechtbank heeft de uitspraak op bezwaar vernietigd en het bezwaar wegens overschrijding van de bezwaarstermijn niet-ontvankelijk verklaard. Gelet op de dagtekening van het bezwaarschrift, de verklaringen van belanghebbende over het posten ervan en de verklaring van verweerder dat het gelet op de poststempel mogelijk is dat het bezwaarschrift tijdig in de brievenbus is gedaan, acht het Hof aannemelijk dat belanghebbende het bezwaarschrift tijdig ter post heeft bezorgd. Nu het Hof aannemelijk acht dat het bezwaarschrift tijdig ter post is bezorgd en vasstaat dat het binnen de daarvoor gestelde termijn is ontvangen, is het door belanghebbende ingestelde bezwaar tijdig ingediend en dient op grond daarvan ontvankelijk te worden verklaard.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Het overschrijden van de termijn voor het doen van uitspraak op bezwaar en uitspraak in beroep, houdt niet in dat de wettelijke termijn voor het instellen van hoger beroep niet aan een termijn gebonden is.

De gemeente Utrecht heeft een aanslag opgelegd overeenkomstig de Verordening op de heffing en invordering van afvalstoffenheffing 2006 van de gemeente Utrecht. Belanghebbende is van mening dat de extra verhoging van de afvalstoffenheffing voor 2006 met 18% neerkomt op een verkapte heffing van de onroerendezaakbelasting, wat in strijd met de wet zou zijn. Naar het oordeel van het Hof is het verhogen van de heffing in verband met het wegvallen van een deel van de financiering uit algemene middelen geen verkapte heffing van de onroerendezaakbelasting. De gemeente mocht het tarief vaststellen zoals zij dat heeft gedaan. Belanghebbende is niet benadeeld doordat hij niet is gehoord.

Proceskosten. Intrekking hoger beroep. Verletkostenvergoeding voor zelfstandige wegens bijwonen van de zitting.

Eiseres heeft bezwaar gemaakt tegen het besluit van verweerder om haar verzoek tot vergoeding van de kosten die zij in bezwaar heeft moeten maken af te wijzen. Tussen partijen is in geschil of eiseres de kosten voor professionele rechtsbijstand, waarvan zij vergoeding heeft verzocht, redelijkerwijs heeft moeten maken. Niet in geschil is dat aan de overige vereisten van artikel 7:15, tweede lid, van de Awb is voldaan. Het Besluit proceskosten bestuursrecht heeft sinds 12 maart 2002 ook betrekking op de vergoeding van kosten verband houdende met de bezwaarfase. Voor de kosten van professionele rechtsbijstand is in het Besluit proceskosten bestuursrecht geen aansluiting gezocht bij de daadwerkelijk gemaakte kosten, maar een forfaitair tarief neergelegd. Dat tarief is gebaseerd op de daadwerkelijk verrichte proceshandelingen. Toekenning van een kostenvergoeding voor professionele rechtsbijstand is dus niet, zoals verweerder stelt, afhankelijk van (het bewijs van) de daadwerkelijk gemaakte kosten. Daaruit volgt dat verweerder aan eiseres, nu namens deze een bezwaarschrift is ingediend, met inachtneming van het Besluit proceskosten bestuursrecht en de daarbij behorende bijlage, in totaal € 161,00 had moeten vergoeden.

De inspecteur dient te beslissen op het bezwaarschrift van belanghebbende, ook al is de onderliggende handeling van de inspecteur geen belastingaanslag of een voor bezwaar vatbare beschikking.

De door verweerder gevolgde werkwijze in bezwaar, bij de hertaxatie, komt de rechtbank niet onjuist voor. Eiseres heeft naar aanleiding daarvan aangegeven dat zij het bezwaar intrekt en daartoe een akkoordverklaring ondertekend. Niet is gebleken dat eiseres ten tijde van de intrekking in een situatie van dwaling verkeerde. Evenmin is gebleken van dwang of druk van de zijde van verweerder teneinde eiseres ertoe te bewegen het bezwaar in te trekken. De door eiseres getekende akkoordverklaring moet worden opgevat als een schriftelijke intrekking van het bezwaarschrift, zoals bedoeld in artikel 6:21, eerste lid, van de Awb. Met deze intrekking is de bij oorspronkelijke beschikking vastgestelde waarde onherroepelijk komen vast te staan. Gelet op het systeem van de Awb was verweerder niet bevoegd alsnog uitspraak op het bezwaar te doen.

Waardering van bedrijfspand (magazijn/kantoor) aan de hand van huurwaardekapitalisatie

Rond waardepeildatum gerealiseerde koop/aanneemsom vertegenwoordigt de waarde in het economische verkeer tenzij aannemelijk is gemaakt dat de koopsom onder zodanige omstandigheden tot stand is gekomen dat deze niet overeenkomt met de prijs die bij de aanbieding ten verkoop op de voor die woning meest geschikte wijze na de beste voorbereiding door de meestbiedende gegadigde zou zijn besteed. Het beroep is gegrond nu verweerder zodanig omstandigheden niet aannemelijk heeft gemaakt.

Door de rechtbank uitgesproken kostenveroordeling vernietigd, omdat de voor belanghebbende verrichte werkzaamheden – voor zover deze al kunnen worden gekwalificeerd als beroepsmatig verleende rechtsbijstand – dusdanig algemeen van aard zijn dat niet geconcludeerd kan worden dat het in rekening gebrachte bedrag geheel of gedeeltelijk betrekking heeft op bijstand verleend bij de voorbereiding van stukken en/of de instructie van de zaak.

Proceskosten. Het Hof bepaalt de vergoeding voor het opmaken door een taxateur van een taxatieverslag niet op de werkelijk in rekening gebrachte kosten, maar op basis van het uurtarief van art. 6 Besluit tarieven in strafzaken.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Leges BLVC vergunning. Geen grondslagen in tarieventabel

Is de grond bij niet-woning terecht gewaardeerd als bouwgrond? Door het gemeentebestuur is ten aanzien van eisers grond bij niet-woning voor de waardepeildatum toegezegd dat er medewerking zal worden verleend bij het verlenen van een vrijstelling van het bestemmingsplan. Dit betekent dat voor het antwoord op de vraag of er op de waardepeildatum een gegadigde zou kunnen worden gevonden die de grond zou willen verwerven, ervan moet worden uitgegaan dat een kans bestaat dat deze de grond als bouwgrond in gebruik zou kunnen nemen. De bereidheid van het gemeentebestuur om mee te werken biedt geen garantie, maar de kans op het daadwerkelijk verlenen van vrijstelling schat de rechtbank hoger is dan de kans dat de toegezegde vrijstelling er niet komt. Verweerder heeft de grond terecht als bouwgrond gewaardeerd.

Wet WOZ. Vaststelling waarde van woning. Klacht over onjuiste toepassing van de zogenoemde weegschaalmethode wordt verworpen omdat die klacht ziet op het vaststellen van de heffingen.

Sterke afname van de bodemvervuiling vormt een bijzondere omstandigheid als bedoeld in artikel 19, tweede lid, onderdeel c, van de Wet WOZ.

Verzet. Naheffingsaanslag parkeerbelastingen is hangende het beroep door de heffingsambtenaar vernietigd. (Ontbreken van) processueel belang. Geen gunstiger positie mogelijk, ook al had belanghebbende de juistheid van de belastingplicht op een specifieke parkeerlocatie aan de rechtbank voor willen leggen. Geen gegrond verzet. Verzoek om proceskostenvergoeding en griffierecht. In afdeling 8.2.4. van de Awb ontbreekt daarvoor een regeling. Proceseconomie brengt mee dat op dergelijke nevenbeslissingen gerichte verzetgronden in volle omvang worden beoordeeld. In onderhavig geval vergoeding griffierecht, maar geen proceskostenveroordeling.

Eiser gebruikt voor het voldoen van parkeerbelasting een ParkAdammer en een smartcard. Van eiser mag verwacht worden dat hij bij het gebruik van de ParkAdammer kennis neemt van de gebruiksaanwijzing voor dit apparaat en voorts bij aanvang van parkeren controleert of de juiste dag en de juiste tijd wordt weergegeven (zoals in de gebruiksaanwijzing wordt aanbevolen) en het apparaat ook overigens correct functioneert (voor zover dat door hem als gebruiker valt vast te stellen). Eiser heeft deze van hem te verwachten zorgvuldigheid niet betracht.<br> Beroep ongegrond.

Waarde in het economische verkeer. Omstandigheden van voorbijgaande aard zijn niet van invloed op de waarde. Eiser betoogt dat de door verweerder vastgestelde waarde van de woning moet worden verlaagd omdat in de in aanbouw zijnde nieuwbouwwijk, waar de woning staat, de bouwwerkzaamheden voor veel overlast zorgen: lawaai, stof, zwerfvuil en restanten van bouwmateriaal. Bovendien zijn de wegen nog niet verhard, zijn er nog geen kolken voor afwatering geplaatst en moeten de groenvoorzieningen nog worden aangelegd. Volgens de rechtbank zijn deze omstandigheden van voorbijgaande aard. Niet aannemelijk is dat zij van invloed zijn op de prijs die bij aanbieding ten verkoop op de voor de woning meest geschikte wijze na de beste voorbereiding door de meest biedende gegadigde zou zijn besteed (vergelijk HR 5 februari 1969, nr. 16 047, BNB 1969/63).

Wet WOZ. Onbegrijpelijke motivering.

Uob is niet deugdelijk gemotiveerd omdat verweerder op geen enkele wijze inzichtelijk heeft gemaakt hoe hij tot het standpunt is gekomen dat de WOZ-waarden van de objecten van eiseres juist zijn. Beroep reeds hierom gegrond. In dit geval in standlating van de rechtsgevolgen. In de beroepsfase heeft verweerder afdoende bewezen dat de WOZ-waarden niet te hoog zijn. Het betreft in dit geval koel/vrieshuizen. Aannemelijk dat de feitelijke kosten voor de bouw van een koel/vrieshuis hoger zijn dan de bouwkosten van een reguliere opslagruimte. Verder acht de rechtbank het aannemelijk dat een investeerder die bereid is deze extra investering te doen deze ook wil terug verdienen. Verder is onweersproken dat het aanbod van koel/vrieshuizen n de regio gering is. Dit alles heeft zijn weerslag op de hoogte van de huurprijs. Verder is eiseres niet benadeeld door de handelwijze van verweerder om de waarde van de verharding van de grond op ? 35 per m² te stellen, anders dan te doen gebruikelijk uit te gaan van de waarde van de grond als ongebonden grond, die in dit geval ? 85 per m² bedraagt.

WOZ (Algemeen)

Niet-ontvankelijkverklaring wegens ontbreken procesbelang

Belanghebbende heeft verzocht om vergoeding van kosten van deskundige rechtsbijstand, van de kosten van een tweetal taxatierapporten en van de kosten van een rapport gebruiksmogelijkheden. De verweerder stelt dat ten aanzien van één van de rapporten niet blijkt dat het Hof zijn oordeel (mede) op dat rapport heeft gebaseerd en bestrijdt aldus de stelling van belanghebbende dat de daaraan verbonden kosten vergoed dienen te worden. Het Hof oordeelt dat belanghebbende het rapport heeft laten opstellen in het kader van zijn beroepsprocedure en dat daarom reeds de kosten van taxatie voor vergoeding in aanmerking komen; niet van belang is of het Hof zijn beslissing op dat rapport heeft gebaseerd. Eenzelfde redenering houdt het Hof ten aanzien van het rapport gebruiksmogelijkheden en verklaart ook van die kosten dat zij voor vergoeding in aanmerking komen. Beroep gegrond.

Het Hof acht het aannemelijk dat al de onderhavige jaren door belanghebbende en/of zijn echtgenote en/of kinderen gebruik is gemaakt van de mogelijkheid om via de spoelbak in de stacaravan afvalwater af te voeren op het riool. Hetgeen belanghebbende ter zitting heeft verklaard over het exclusieve gebruik van de faciliteiten van het toiletgebouw kan daaraan niet afdoen. Het Hof neemt daarbij ten eerste in aanmerking dat deze verklaring niet op eigen waarneming van belanghebbende berust, maar op een mededeling van zijn echtgenote. Het Hof wijst er voorts op dat belanghebbende in de bezwaarschriften tegen de aanslagen over 1996, 1997 en 1998 heeft aangevoerd dat, indien hij eerder op de hoogte was geweest van de heffing van rioolrecht, het een kleine moeite zou zijn geweest om het spoelwater uit te gieten in de uitstortgootsteen van het openbare toiletgebouw. Het Hof leidt hieruit af dat er, anders dan belanghebbende stelt, in de jaren 1996 en volgende gebruik is gemaakt van de mogelijkheid om via de spoelbak afvalwater op het riool te lozen. Het Hof acht voorts aannemelijk dat dit gebruik niet verwaarloosbaar is geweest. Op grond hiervan is belanghebbende terecht in de heffing van rioolrecht betrokken. Van onbehoorlijk bestuur is geen sprake.

Waarde in het economische verkeer niet beinvloed door de omstandigheid dat belanghebbende hinder ondervindt van voetballende jeugd. Het is een belanghebbene persoonlijk betreffende omstandigheid dat het aanspreken van de kinderen op hun gedrag niet tot het gewenste resultaat heeft geleid.

In geschil is of de paardenfokkerij activiteiten van eiser kunnen worden beschouwd als een bron van inkomen.

De fundering van een woning is aangetast door palenpest. De heffingsambtenaar heeft daarmee bij de waardevaststelling in voldoende mate rekening gehouden. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat de staat van de fundering op de waardepeildatum slechter was dan waarvan bij de waardevaststelling is uitgegaan.

Parkeerbelasting. Maximale parkeerduur. Niet aannemelijk is dat eisers dochter voor het verstrijken van de maximale parkeerduur het parkeervak heeft verlaten en later daar weer opnieuw heeft geparkeerd. De aankoop van het tweede kaartje kan niet worden aangemerkt als voldoening van de parkeerbelasting na het verstrijken van de maximaal toegestane parkeerduur. Controleur heeft ter controle steentje op de achterband gelegd.

Parkeerbelasting Belanghebbende reist per trein en parkeert bij het station. Hij parkeert omstreeks 6.30 uur maar de parkeerautomaat, waar vanaf 9.00 uur de verschuldigde belasting kan worden voldaan, werkt pas vanaf 7.00 uur. De rechtbank laat de naheffingsaanslag in stand voor wat betreft het bedrag aan parkeerbelasting van € 0,60. De kosten welke in rekening zijn gebracht bij het opleggen van de naheffingsaanslag, van € 45, kunnen echter niet in stand blijven nu verweerder belastingplichtigen in staat moet stellen om aan hun verplichtingen te voldoen.

Belanghebbende is in het bezit van een parkeervergunning op kenteken. Hij heeft echter geparkeerd zonder dat deze vergunning zich zichtbaar en leesbaar in de auto bevond. Ter zake heeft verweerder een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat dit ten onrechte is. Hoewel belanghebbende niet in overeenstemming met de vergunningvoorwaarden heeft geparkeerd, betekent dit namelijk niet dat er geen sprake is van parkeren met die vergunning. De aan de vergunning verbonden parkeerbelasting was immers voldaan. De rechtbank verwerpt het beroep van verweerder op het arrest van de Hoge Raad van 17 december 1997, nummer 32 834, BNB 1998/46, nu in dat arrest sprake is van een parkeervergunning op naam en in het onderhavige geval van een parkeervergunning op kenteken.

Onroerende-zaakbelasting. Perceel grond. Bouwval na aankoop gesloopt. Bouw neiuwe woning nog niet aangevangen. Bezit van bouwvergunningen niet voldoende om te spreken van gebruik in de zin van de Verordening.

Aan belanghebbende is terecht een proceskostenvergoeding toegekend voor rechtsbijstand door een advocaat ook al is deze mede-eigenaar en mede-gebruiker van de woning.

WOZ. Rechtbank ziet Fierensdrempel over het hoofd.

WOZ (Algemeen)

Eiser is eigenaar van een recreatiewoning op een recreatieterrein. Het perceel waarop de woning staat is eigendom van de parkeigenaar. Eiser heeft een recht van erfpacht en een recht van opstal. De woning is aangesloten op de riolering. Verweerder heeft ter zake van het gebruik van de woning aan eiser een aanslag rioolrecht opgelegd voor het jaar 2003. De rechtbank is van oordeel dat de recreatiewoning een eigendom vormt in de zin van de Verordening rioolrecht nu de woning naar zijn indeling bestemd is om afzonderlijk te worden gebruikt. De aanslag is daarom terecht opgelegd. Het gebruik van een vast tarief voor de eerste 350m3 afgevoerd water is volgens de rechtbank toegestaan. Eisers beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt omdat de heffing in andere gevallen achterwege is gebleven als gevolg van een onjuist interpretatief beleid door verweerder.

In geschil is of het restitutieverzoek bouwleges terecht is afgewezen. Bij de aanvraag moet aangetoond worden dat dagelijks toezicht op de bouw plaatsvindt door een opzichter die in dienst is van degene die de directie voerde, niet zijnde de aannemer. De bewijslast hiervan rust op belanghebbende. Indien aan die bewijslast is voldaan rust vervolgens op verweerder de bewijslast dat later is gebleken dat gedurende het bouwproces geen dagelijks toezicht overeenkomstig het vorenstaande plaatsvindt. De rechtbank is van oordeel dat de enkele getuigenverklaring van de architect dat hij niet elke dag op de bouw aanwezig was, voor dat bewijs onvoldoende is. Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende gebleken dat sprake is geweest van een voldoende toezicht op de bouw door een opzichter die in dienst is van degene die de directie voerde, niet zijnde de aannemer. Voor een dagelijks toezicht is niet vereist dat de toezichthouder feitelijk dagelijks op de bouw aanwezig is geweest maar voldoende is dat op de bouw een zodanig toezicht is dat het gebouw voldoet aan de in de vergunning gestelde voorwaarden en de veiligheid tijdens de bouw in acht wordt genomen. Dit toezicht kan mede bestaan uit activiteiten ten behoeve van het coördineren van het bouwproces. Het restitutieverzoek is ten onrechte afgewezen .

Anders dan de rechtbank komt het Hof tot de slotsom dat de woning met toepassing van artikel 19 , lid 1, wet WOZ, dient te worden gewaardeerd naar de toestand op 1 januari 2005. Nu beide taxatierapporten uitgaan van de toestand op 1 januari 2003 worden deze in zoverre verworpen als toereikend bewijs. Hof vermindert de waarde van de woning.

Ter inzagelegging ontwikkelingsplan, alsmede de publiciteit rondom voorziene realisatie sportcomplex is door de rechtbank aangemerkt als specifiek voor de onroerende zaak geldende bijzondere omstandigheid als bedoeld in artikel 19, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wet WOZ.

Vermindering aanslag OZB als gevolg van juist toepassing van amendement-De Pater

WOZ (Algemeen)

De rechtbank stelt voorop dat verweerder dient te bewijzen dat belanghebbende de verschuldigde parkeerbelasting niet heeft voldaan. Verweerder heeft daartoe de verklaringen van de twee parkeercontroleurs ingebracht alsmede twee foto’s van belanghebbendes auto. Op één van de foto’s is een gedeelte van de voorruit van belanghebbendes auto te zien. Het gedeelte dat niet te zien is, betreft het uiteinde van het dashboard aan de bijrijderszijde. Volgens de geloofwaardige verklaringen van belanghebbende en zijn echtgenote bevond het kaartje zich juist op die plek. Deze foto sluit derhalve niet uit dat er zich wél een kaartje achter de voorruit bevond. Ook de foto van het kenteken sluit dit niet uit. Daar komt bij dat belanghebbende een (kopie van een) geldig kaartje heeft overgelegd en ter zitting het origineel daarvan heeft getoond. Zoals belanghebbende geloofwaardig heeft verklaard, was het kaartje van buitenaf moeilijk te zien. Dit brengt de mogelijkheid met zich mee dat de parkeercontroleurs het kaartje over het hoofd gezien hebben. Gezien het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat verweerder, tegenover de gemotiveerde betwisting door belanghebbende, niet heeft bewezen dat de verschuldigde parkeerbelasting niet is voldaan.

Algemeen. Een tweede uitspraak op bezwaar is niet mogelijk.

Wet WOZ. Waardevaststelling zorgcomplex. Naar aanleiding van herinrichtingsplannen (wijziging bestemming) op grond van artikel 19 van de Wet WOZ is de toestandsdatum in aanmerking genomen. Objectafbakening.

Verletkosten voor opnemen vrije dagen t.b.v. taxatie in eigen opdracht komen niet voor vergoeding in aanmerking. Reden: het gaat om voorbereidende werkzaamheden. Verletkosten voor opnemen van vrije dag t.b.v. taxatie in opdracht van verweerder komen ook niet voor vergoeding in aanmerking. Reden: die taxatie dient ter onderbouwing van verweerders standpunt, zodat de kosten niet zijn gemaakt t.b.v. eisers procesvoering.

Verweerder dient aannemelijk te maken dat over de verschuldigdheid van parkeerbelasting voor het parkeren op de plaats waar eisers auto stond geen misverstand kon bestaan. Hierin is verweerder niet geslaagd. De bij de onderhavige parkeerplaats geplaatste borden (P taxi 22.00 - 06.00 h en P laden en lossen ma t/m za 09.00 - 18.00 h) geven niet aan dat voor het parkeren op die plaats parkeergeld moet worden betaald. De gemeente heeft nagelaten bij de onderhavige parkeerplaats niet voor tweeërlei uitleg vatbare informatie te geven die misverstand over de verschuldigdheid van parkeerbelasting had uitgesloten. De ontstane onduidelijkheid dient voor risico van verweerder te komen.

De onderhavige beschikking betreft de waardering van de onroerende zaak naar de staat waarin de zaak op de peildatum 1 januari 1999 verkeerde of naar de staat waarin de onroerende zaak als gevolg van specifiek de onroerende zaak betreffende omstandigheden was komen te verkeren op 1 januari 2001. De in 4.2 c) en 4.2 d) genoemde feiten en omstandigheden hebben zich voorgedaan vanaf 2001 en op of omstreeks 24 februari 2007. Die feiten en omstandigheden kunnen derhalve geen invloed hebben op de onderhavige waardebeschikking. Zij zouden daarom, waren zij bij het Hof eerder bekend geweest, niet tot een andere uitspraak hebben kunnen leiden. Op grond van het bepaalde in artikel 8:88 , aanhef en onderdeel c, van de Awb kunnen de in 4.2 c) en 4.2 d) gestelde feiten daarom niet leiden tot toewijzing van het verzoek tot herziening.

WOZ (Algemeen)

Structurele problemen in de wijk komen tot uitdrukking in de verkoopcijfers van de vergelijkingspanden. Voor de woning van eiser kan daaraan geen extra waardedrukkend effect worden toegekend.

Bouwleges. Het in rekening brengen van bouwleges voor het in behandeling nemen van een aanvraag tot vrijstelling van het bestemmingsplan en het ruimtelijk rapport, nodig voor het verlenen van die vrijstelling is niet onzorgvuldig, onbillijk of onredelijk.

De in geschil zijnde WOZ-waarde van de onroerende zaak is niet onderbouwd met op of rond de waardepeildatum gerealiseerde verkoopcijfers van vergelijkbare onroerende zaken maar mét WOZ-waarden van objecten in eisers straat. Er bestaat geen garantie dat de met behulp van die werkwijze vastgestelde WOZ-waarde overeenstemt met de in artikel 17 , tweede lid, van de Wet WOZ bedoelde waarde. De verwijzing naar het gebrek aan geschikte referentieobjecten doet daaraan niet af.

Vaststelling WOZ-waarde van loonwerkbedrijf met behulp van Taxatiewijzer agrarische objecten waardepeildatum 1-1-'03 en van referentieobjecten uit de regio.

Waarde in het economische verkeer van een woning. De aankoopdatum is niet ver verwijderd van de waardepeildatum. Rekening houdend met verkoopcijfers en aankoopdata en kenmerken van vergelijkingsobjecten genoemd in het taxatierapport van de heffingsambtenaar wordt de waarde in goede justitie vastgesteld.

Wet WOZ. Verwijzingsprocedure HR 10 augustus 2007, nr. 41318. Waardevaststelling garageboxen.

WOZ. Tenniscomplex. Taxatiewijzer

WOZ-waarde verzorgingshuis, vervangingswaarde, kengetallen, functionele veroudering en afschrijving en belemmering in gebruiksmogelijkheden.

WOZ. Rechtbank stelt waarde in goede justitie vast.

De vergelijkingsobjecten in het door de heffingsambtenaar overgelegde taxatierapport en de woning zijn in zodanige mate met elkaar vergelijkbaar dat de verkoopprijzen van die objecten terecht uitgangspunt vormen bij de onderbouwing van de waarde van de woning. Toch wijkt het Hof af van de conclusie van de taxateur. Nu niet is gebleken dat de staat van het buurpand beter of slechter is dan de woning heeft het Hof m.n. rekening gehouden met de transactiesom van het buurpand. Met inachtneming van verschillen tussen buurpand en de woning en de specifieke eigenschappen van de woning wordt de waarde in goede justitie vastgesteld. Beroep gegrond.

Afvalstoffenheffing en rioolrecht; afzonderlijk perceel?; (gedeelte van) eigendom?

Art. 229d Gemeentewet. Lokale lastenverlichting (Zalmsnip). Recreatiewoning. Koppeling aan afvalstoffenheffing. Geen aanslag, wel recht op Zalmsnip.