Aflevering 2011

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Art. 228 Gemeentewet. Precariobelasting. Bouwplaats op gemeentegrond. Bestemming voor de openbare dienst niet gewijzigd.

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

De kosten voor een aanvullend bezwaarschrift komen in deze procedure wel in aanmerking voor vergoeding op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht.

WOZ (Algemeen)

Uit artikel 7:15 van de Awb noch uit enig ander artikel van die wet kan, worden afgeleid dat uitsluitend kosten kunnen worden vergoed waarvoor specifiek om een vergoeding is gevraagd. Dat geldt in het bijzonder niet voor kosten van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand, nu deze forfaitair van aard zijn. Enkel vereist is dat het verzoek om proceskostenvergoeding wordt gedaan voordat door het bestuursorgaan op het bezwaar is beslist.

Kosten van in bezwaarfase opgemaakt, maar eerst in de beroepsfase overgelegd taxatierapport zijn kosten van bezwaar en niet kosten van beroep. Verzoeker heeft niet vóór de uitspraak op bezwaar om vergoeding van de kosten verzocht. Het verzoek om vergoeding van die kosten wordt daarom afgewezen.

Deze uitspraak wordt gepubliceerd op verzoek. De rechtbank had de uitspraak niet voor publicatie geselecteerd. Om die reden is er geen samenvatting.

Awb; procesorde. Indien de intrekking van het beroep wordt betwist, dient de rechtbank haar constatering van de intrekking neer te leggen in een uitspraak.

Wet WOZ. Objectafbakening. Belanghebbende verhuurt de woningen afzonderlijk. De woningen beschikken elk over een eigen toegang, een eigen toilet, wasgelegenheid en keuken. Gelet hierop is de Inspecteur er terecht van uitgegaan dat de woningen voor toepassing van de Wet WOZ afzonderlijke onroerende zaken zijn. De Inspecteur heeft de waarde van de woningen niet te hoog vastgesteld.

WOZ (Algemeen)

Tussen partijen is in geschil of de Heffingsambtenaar de waarde van de onroerende zaak per peildatum 1 januari 2007 niet te hoog heeft vastgesteld.

WOZ (Algemeen)

In de A-straat is een riolering aangelegd. De kosten van de aanleg zijn middels een baatbelasting omgeslagen over de onroerende zaken, waaronder die van belanghebbende, die binnen 40 meter een aansluitmogelijkheid op de riolering hebben. Door belanghebbende is onweersproken gesteld dat een pand aan de C-straat, dat zich op 47 meter van een aansluitmogelijkheid op de riolering in de A-straat bevindt, technisch gezien kan worden aangesloten op die riolering. Deze onroerende zaak is in de Verordening niet aangemerkt als gebaat. Volgens het hof brengt de omstandigheid dat het technisch mogelijk is dat de onroerende zaak aan de C-straat kan worden aangesloten op de riolering met zich, dat ook die onroerende zaak in een voordeliger positie is komen te verkeren en derhalve gebaat is bij de riolering. Nu die onroerende zaak niet in de Verordening is aangemerkt als gebaat en aldus niet in de heffing is betrokken, zijn de kosten van de riolering niet mede omgeslagen over die onroerende zaak. Dit betekent, aldus het hof, dat sprake is van een willekeurige en onredelijke belastingheffing, zodat de Verordening onverbindend is. De aan belanghebbende opgelegde aanslag moet worden vernietigd.

In het gebied waar de onroerende zaak van belanghebbende is gelegen is een riolering aangelegd. Dienaangaande is aan belanghebbende een aanslag in de baatbelasting opgelegd. Het hof overweegt dat door de aanleg van de riolering betere gebruiksmogelijkheden voor de onroerende zaak zijn gecreëerd. Nu bestaat immers de mogelijkheid dat de onroerende zaak wordt aangesloten op het gemeentelijke rioleringsnet. De onroerende zaak is derhalve in een voordeliger positie gekomen. Dat belanghebbende van de mogelijkheid tot aansluiting geen gebruik heeft gemaakt is hierbij niet van belang, aldus het hof.

Wet Woz. Bos. Vrijstelling? Bedrijfsmatig geëxploiteerde cultuurgrond?

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Belanghebbende heeft bezwaar aangetekend tegen een niet voor bezwaar vatbare beschikking. De Inspecteur had derhalve in zijn uitspraak op het bezwaar, het bezwaar niet-ontvankelijk moeten verklaren. Ingevolge artikel 26 AWR kan tegen een genomen besluit slechts beroep bij de rechtbank worden ingesteld indien het betreft een belastingaanslag of een voor bezwaar vatbare beschikking zodat de rechtbank om deze reden al het beroep niet-ontvankelijk had moeten verklaren.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Art. 17 en 26a Wet WOZ; art. 1 Eerste Protocol EVRM. Waardedrukkende invloed van asbesthoudende materialen? Geen toepassing Fierensmarge.

Wet WOZ. Belanghebbende kan niet worden ontvangen in het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank betreffende de voor het jaar 2009 opgelegde aanslagen, nu het hogerberoepschrift niet tijdig is ingediend. Belanghebbende is voor het jaar 2008 terecht aangeslagen in de gebruikersbelasting OZB en de rioolrechten. Beroep op gelijkheidsbeginsel faalt.

De rechtbank begrijpt de tussen verzoeker en WOZ-specialisten gesloten overeenkomst zo, dat zij hebben beoogd overeen te komen dat verzoeker aan WOZ-specialisten kosten is verschuldigd tot het beloop dat in procedures als de onderhavige door verweerders als proceskosten pleegt te moeten worden vergoed op grond van de Awb en het Besluit proceskosten bestuursrecht, met dien verstande dat wanneer de rechtbank een proceskostenveroordeling tot een hoger of lager bedrag uitspreekt, door verzoeker dat hogere of lagere bedrag is verschuldigd. Op grond van de aldus begrepen overeenkomst en in aanmerking genomen dat geen reden bestaat om eraan te twijfelen dat WOZ-specialisten verzoeker inderdaad een factuur zal zenden ter hoogte van het bedrag van een uit te spreken proceskosten¬veroordeling, is de rechtbank van oordeel dat sprake is van kosten als bedoeld in artikel 8:75 van de Awb. Noch de omstandigheid dat de door verzoeker aan WOZ-specialisten verschuldigde kosten worden gesteld op het bedrag dat de rechtbank in een proceskostenveroordeling toekent, noch de omstandigheid dat de kosten pas na afloop van de procedure in rekening worden gebracht, leidt tot een ander oordeel (Gerechtshof Arnhem, arrest van 22 maart 2011, LJN BQ0621). Verweerder heeft nog betoogd dat het Besluit proceskosten bestuursrecht tot doel heeft om belanghebbenden tegemoet te komen in gemaakte kosten en niet om commerciële partijen van een inkomen te voorzien, maar dit betoog ziet eraan voorbij dat de onderhavige vorm van commerciële rechts¬bijstand zonder vergoeding van daarmee gemoeide kosten niet zou kunnen bestaan, zodat verzoeker er zonder vergoeding van die kosten ook geen beroep op zou kunnen doen.

WOZ (Algemeen)

Legesheffing aanvraag bouwvergunning. Bouw in eigen regie. Bouwkosten overeenkomstig verordening en tarieventabel bepaald op prijs die aan een derde in het economische verkeer zou moeten worden betaald voor realiseren bouwwerk.

Bouwleges. Belanghebbende was ontvankelijk in haar bezwaar tegen de beschikking. Bouwleges te hoog vastgesteld. Onder bouwkosten is te verstaan de aanneemsom exclusief omzetbelasting als bedoeld in par. 1, lid 1, UAV 1989 plus het meer- en minderwerk dat na het sluiten van de aanneemovereenkomst is overeengekomen.

Waardepeildatum of toestanddatum? Het schilderen van het buitenwerk kan naar het oordeel van de rechtbank niet aangemerkt worden als een verbouwing en/of verbetering in de zin van artikel 18, derde lid, aanhef en onderdeel b, Wet WOZ, zodat de waardepeildatum als uitgangspunt dient.

WOZ (Algemeen)

De waarde van de niet-woning is vastgesteld op twee manieren, namelijk door middel van de vergelijkingsmethode en door middel van de huurwaardekapitalisatiemethode.Een combinatie van waarderingsmethoden, is niet ongeoorloofd. Waarderingsmethoden zijn immers slechts hulpmiddelen bij de waardebepaling; toetssteen voor de vastgestelde waarde is uiteindelijk het bepaalde in artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ (vergelijk HR 29 november 2000, nr. 35 797, BNB 2001/52). Verweerder heeft de waardevastelling echter onvoldoende onderbouwd.)

Belanghebbende is eigenaar van een appartement, gesitueerd in een voormalige kazerne. Het gebied waarin het pand is gelegen is bestemd als overloopgebied voor een rivier en zal in dat kader "ontpolderd" worden. Ter bescherming van het gebouw waarin belanghebbendes appartement is gelegen is hier omheen een dijk gelegd. Het Hof neemt, met de rechtbank aan dat van de betreffende dijk een waardedrukkend effect uitgaat. Het moment waarop de plannen hiertoe concreet werden valt na de waardepeildatum maar kan geacht worden een omstandigheid als bedoeld in artikel 18, lid 3 onderdeel c van de Woz te hebben opgeleverd. De ambtenaar maakt de hem verdedigde waarde niet waar; de rechtbank is van die waarde in goede justitie afgeweken. De gemeente is in hoger beroep gekomen, belanghebbende is niet in (incidenteel) hoger beroep gekomen. Het Hoger beroep wordt verworpen.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Het Hof oordeelt in hoger beroep dat de aan belanghebbende opgelegde aanslag OZB dient te worden vernietigd. Gelet op de ter zitting afgelegde verklaring, waaraan het Hof geloof hecht, is het Hof van oordeel dat niet aannemelijk is geworden dat hij voornemens is geweest de onroerende zaak zelf te gaan gebruiken. Het standpunt van de heffingsambtenaar dat sprake is van gebruik omdat er sprake is van de opslag deelt het Hof niet. Nu de BV eigenaar is van de onroerende zaak en de inventaris kan geen sprake zijn van opslag van die inventaris door belanghebbende.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZbeschikking voor woonhuis met grond, aangekocht door een BV die een tuinbouwbedrijf exploiteert, voor gebruik als tuinbouwgrond. De rechtbank oordeelt dat een groter deel van de grond als cultuurgrond wordt geexploiteerd dan de gemeente stelt; voldoende is dat het gras wordt gemaaid en door de BV wordt verkocht. Bij het bepalen van de WOZwaarde kan worden uitgegaan van de door de BV betaalde prijs maar daarbij moet rekening worden gehouden met de beoogde tuinbouwbestemming. Niet relevant is dat er uiteindelijk geen bouwvergunningen voor kassen zijn verleend. De rechtbank berekent de grondwaarde op basis van de laagste prijs voor tuinbouwgrond en leidt daaruit de waarde van de woning af. De gemeente heeft niet aannemelijk gemaakt dat een derde meer voor de woning zou willen betalen, uitgaande van een woonbestemming.

WOZ (Algemeen)

Begraafplaatsrechten voor grafonderhoud terecht geheven. Vraag wat de gevolgen zijn van het uitblijven van betaling van begraafplaatsrechten door enige rechthebbende is in het kader van deze procedure niet aan de orde.

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

WOZ-waarde van woning in aanbouw. Externe omgevingsfactoren zijn niet van invloed op de vervangingswaarde. Belanghebbende heeft geen recht op proceskostenvergoeding voor de gemiste kans op het indienen van een conclusie van repliek.

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

WOZ. Het Hof oordeelt dat het conflict van belanghebbende met de buren op de waardepeildatum van invloed zal zijn geweest op het bedrag dat een veronderstelde koper zou willen betalen voor de onroerende zaak. Nu in het overgelegde taxatierapport hieraan geen waardedrukkende invloed is toegekend, heeft de heffingsambtenaar de vastgestelde waarde van de onroerende zaak niet aannemelijk gemaakt.

Belanghebbende heeft een tweetal bouwvergunningen aangevraagd: één voor het oprichten van 7 woningen en één voor het oprichten van 89 woningen. Aan belanghebbende zijn betreffende vergunningen verleend onder het opleggen van twee aanslagen bouwleges voor een totaal bedrag van bijna € 250.000. Belanghebbende stelt dat in verband met enkele kleine fouten in de tekst van de legesverordening deze onverbindend is en vervolgens dat een eenheidstarief leidt tot een onredelijke en willekeurige heffing. Het Hof oordeelt dat een fout in de regelgeving hoe klein dan ook niet hoeft te leiden tot onverbindendheid van de verordening en verwijst daarbij naar een aantal arresten van de Hoge Raad: LJN AY2976,LJN ZC 5277 en LJN ZC 5607. Over belanghebbendes tweede grief oordeelt het Hof dat het feit dat de verordening niet voorziet in een degressief tarief voor grote bouwers niet leidt tot een onredelijke of willekeurige belastingheffing. Hoger beroep ongegrond.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Precariobelasting. Belanghebbende is, zoals blijkt uit het instemmingsbesluit dat is verleend op grond van art. 5.2 Telecommunicatiewet, aanbieder in de zin van de Telecommunicatiewet van een openbaar telecommunicatienetwerk of omroepnetwerk. De instemming betreft kabels die uitsluitend ten dienste van een openbaar telecommunicatienetwerk of omroepnetwerk of NOZEMA-omroepzendernetwerk in de grond worden gebracht. De mantelbuizen zijn ten dienste van het hiervoor aangeduide openbaar netwerk in de grond gebracht. Er is dan geen reden de mantelbuizen niet te rekenen tot de (beschermingswerken van de) kabels als bedoeld in de Telecommunicatiewet. De gemeente Rijswijk dient het in de grond brengen van de mantelbuizen te gedogen. Onder die omstandigheden is, gelet op de in art. 5.1 Telecommunicatiewet neergelegde gedoogverplichting van kabels en beschermingswerken, voor heffing van precariobelasting in de onderhavige tijdvakken geen plaats. Het oordeel van de rechtbank dat de beoordeling van de rechtmatigheid van een aanslag die voor een bepaald heffingstijdvak is opgelegd, behoudens zich hier niet voordoende uitzonderingen, geschiedt aan de hand van de voor dat tijdvak geldende wettelijke bepalingen inzake de heffing van de desbetreffende belasting is juist. Vertrouwen te ontlenen aan instemmingsbesluit. Met het oog op mogelijke overschrijding van de redelijke termijn voor de behandeling van de zaak in de bezwaar- en de beroepsfase worden de Minister van Veiligheid en Justitie en de Inspecteur in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over een veroordeling tot vergoeding van immateriële schade.

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), Kostenonderbouwing (Algemeen)

Kostenonderbouwing (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Baatbelasting. Art. 222 Gemeentewet. Herinrichting van de binnenstad van Geleen. Geen wezenlijke verandering van het geheel van voorzieningen naar aard, inrichting of omvang.

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Naar volgt uit de artikelen 2 en 3 van de Wob is het verstrekken van informatie op grond van de WOB een taak die door de wetgever is opgedragen aan een bestuursorgaan. Derhalve wordt deze taak verricht in het kader van de publieke taakuitoefening van het bestuursorgaan. Het verstrekken van de door eiser verzochte informatie houdt niet in overheersende mate verband met dienstverlening ten behoeve van een individualiseerbaar belang. Het in behandeling nemen van het Wob-verzoek van eiser en het in verband daarmee doen van nasporingen in het gemeentearchief kan dan ook niet worden aangemerkt als een dienst of diensten waarvoor leges kunnen worden geheven. Hetzelfde geldt voor de kosten van het maken en verstrekken van kopieën in het kader van de WOB.

Evenals bij de rechtbank is bij het Hof in geschil of de heffingsambtenaar terecht leges heeft geheven.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

In hoger beroep is evenals bij de rechtbank in geschil de waarde van de woning op de waardepeildata 1 januari 1999 en 1 januari 2003. Belanghebbende stelt zich in een brief aan het Hof kort voor de zitting primair op het standpunt dat de mondelinge behandeling van de zaak pas kan plaatsvinden na uitspraak van de Hoge Raad in een andere procedure. Het Hof gaat hierin niet mee. Zonder nadere toelichting is de omstandigheid dat nog een andere zaak bij de Hoge Raad in behandeling is geen reden de behandeling van de zaak aan te houden. Met betrekking tot de waardepeildatum 1 januari 1999 verenigt het Hof zich met de beslissing van de rechtbank. Wat de waardepeildatum 1 januari 2003 betreft stelt het Hof de waarde in goede justitie vast op € 270.000.

Het Hof acht wateroverlast aannemelijk. Gedurende vele jaren heeft geen van beide partijen duidelijkheid hieromtrent verschaft. Daarom vermindering in goede justitie van de vastgestelde waarde. Geen vergoeding van de kosten van het taxatierapport omdat het Hof dit niet heeft gebruikt ter bepaling van zijn oordeel en deze kosten overigens niet in redelijkheid zijn gemaakt.

Aan belanghebbende, eigenaar van een woonboot, is terecht een aanslag precariobelasting opgelegd. Er zijn geen redenen de onderhavige verordening onverbindend te verklaren. Voorts zijn het vertrouwensbeginsel en het gelijkheidsbeginsel niet geschonden.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Gemeentelijke belastingen. Hondenbelasting. Aanspraak op vrijstelling voor de betaling van hondenbelasting in verband met functie van de partner van de belastingplichtige bij de NAVO. Beroep op onder meer NAVO-Statusverdrag, Verdrag van Wenen en nationale regeling waarin de vrijstellingen voor diplomatiek personeel zijn opgenomen. Heffingsambtenaar heeft terecht vrijstelling geweigerd. Beroep ongegrond.

Conclusie PG: A-G IJzerman heeft conclusie genomen in de zaken met nummers 10/01829 en 10/00881 naar aanleiding van het beroep in cassatie van belanghebbende tegen de uitspraken van Hof 's-Gravenhage van 31 maart 2010, nr. BK-08/00208 en 19 januari 2010, nr. BK-08/00145. Er is in deze zaken incidenteel beroep in cassatie ingesteld door B&W van de gemeente Katwijk respectievelijk Leiden. Aan belanghebbende, een energiebedrijf, is een aanslag in de precariobelasting opgelegd wegens het hebben van voorwerpen onder, op of boven voor de openbare dienst bestemde gemeentegrond. In geschil is of belanghebbende aanspraak kan maken op de ingevolge de Verordening geldende vrijstelling voor voorwerpen, welke, kort gezegd, door of vanwege de gemeente of een ander overheidslichaam zijn aangebracht of geplaatst, als noodzakelijk voor de uitoefening van hun publiekrechtelijke taak. Aldus gaat het om de vraag of het onderhavige leggen van leidingen voor de elektriciteits- en gasvoorziening door gemeentelijke energiebedrijven of hun rechtsopvolgers is aan te merken als noodzakelijk voor de uitoefening van de publiekrechtelijke taak van de Gemeente. In dat kader is na te gaan of slechts kan worden gesproken van handelen 'noodzakelijk voor de uitoefening van de publiekrechtelijke taak van de Gemeente', indien het uitvoeren van voornoemde werkzaamheden als specifieke taak aan de Gemeente was opgedragen ingevolge de Gemeentewet of andere regelgeving. En zo ja, of dergelijke regelgeving aanwijsbaar is. Rechtbank en Hof hebben geoordeeld dat dit niet het geval is. De A-G heeft dergelijke regelgeving niet aangetroffen. Noch in het kader van de gasvoorziening noch in het kader van de electriciteitsvoorziening is publiekrechtelijke wet- of regelgeving aanwijsbaar die de Gemeente of een ander eventueel betrokken overheidslichaam daartoe verplicht. Door het ontbreken van dergelijke regelgeving wordt de beslissende vraag of slechts kan worden gesproken van handelen noodzakelijk voor de uitoefening van de publiekrechtelijke taak, indien het uitvoeren van die werkzaamheden inderdaad als specifieke taak aan een gemeente of ander overheidslichaam wettelijk was opgedragen. Dat het aanleggen of doen aanleggen van leidingen voor de elektriciteits- en gasvoorziening door een gemeente op zichzelf wel is te zien als vallend binnen haar publieke taak lijkt de A-G nauwelijks een punt van discussie. Vrijwel al hetgeen een gemeente doet in de uitoefening van haar publieke taak is immers gericht op de behartiging van enig algemeen belang van de gemeente. De invulling van de publieke taak van een gemeente geschiedt door bestuurlijke en politieke besluitvorming. Dat betekent uiteraard dat er keuzes moeten worden gemaakt voor de ene of de andere invulling van het gemeentelijke beleid. Zo ligt het in de rede dat tot de door een gemeente te geven invulling aan haar beleid kan behoren de aanleg van gas- en electriciteitsleidingen, al dan niet in samenwerking met andere gemeenten, overheidslichamen of gezamenlijk gevormde N.V.'s, maar juridisch dwingend noodzakelijk is dat, op grond van de bestaande regelgeving, naar de A-G meent, niet. Daarmee is volgens de A-G niet voldaan aan de ingevolge de voornoemde vrijstellingsbepaling geldende voorwaarde dat het moet gaan om aangebrachte of geplaatste voorwerpen welke noodzakelijk zijn voor de uitoefening van een publiekrechtelijke taak. De A-G acht het incidentele cassatieberoep van B & W van de Gemeente niet-ontvankelijk bij gebrek aan belang, omdat de Gemeente door het Hof reeds volledig in het gelijk is gesteld, zodat cassatieberoep voor haar geen verder effect kan sorteren. De conclusie strekt ertoe dat het beroep in cassatie van belanghebbende ongegrond en het incidentele beroep in cassatie van B & W van de Gemeente niet-ontvankelijk dient te worden verklaard.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Indien een parkeercontroleur met behulp van zijn handterminal vast stelt dat op het kenteken van een auto een parkeervergunning is betaald en afgegeven, dient hij dit gelijk te stellen aan een vaststelling die is gebaseerd op visuele waarnemening van een achter de voorruit geplaatste geldige vergunning.

Wet WOZ. De gehanteerde waarderingswijze op basis van de huurwaardekapitalisatiemethode in samenhang met de eigen verkoopprijs is geschikt om het onderhavige object te waarderen.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Raming van de baten is niet inzichtelijk en controleerbaar

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Aanslag rioolafvoerrecht vernietigd. Gemeente kan geen rioolafvoerrecht heffen voor het gebruik van de riolering van een andere gemeente.

Waardebepaling van een voormalige tennishal. De heffingsambtenaar maakt de vastgestelde waarde van € 900.000 aannemelijk met toepassing van de gecorrigeerde vervangingswaarde.

Tussen partijen is in geschil of de Heffingsambtenaar de waarde van de onroerende zaak per peildatum 1 januari 2007, na de verlaging in de bezwaarfase, juist heeft vastgesteld. Belanghebbende beantwoordt deze vraag ontkennend en de Heffingsambtenaar bevestigend.

De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de op de bouwtekeningen gebaseerde berekening van inhoud van de woning juist is en dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. De grief van belanghebbende dat het hoger beroep van de heffingsambtenaar vanwege het geringe financiële belang moet worden afgewezen, vindt geen steun in het recht.

WOZ (Algemeen)

Wet WOZ. Gemeente maakt vastgestelde waarde pluimveebedrijf aannemelijk.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Eiser heeft verweerder op grond van artikel 3 van de Wet openbaarheid van bestuur (hierna: Wob) verzocht om een kopie van de nota van de door de gemeente ingeschakelde taxateur voor de door deze taxateur voor de gemeente in het kader van een tweetal WOZ-beroepsprocedures opgestelde taxatierapporten. Verweerder heeft dit verzoek gedeeltelijk afgewezen en heeft in de aan eiser verstrekte nota en het bijgevoegde overzicht het door de taxateur gehanteerde uurtarief en het aantal uren dat de taxateur heeft besteed aan de taxaties onleesbaar gemaakt. Naar het oordeel van de rechtbank kan verweerder de weigering om de betreffende informatie te verstrekken niet baseren op artikel 10, eerste lid, onder c, van de Wob noch op artikel 10, tweede lid, onder g, van de Wob.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ-waardering woonwagen

Parkeerbelasting. Het kon en moest belanghebbende duidelijk zijn dat zij niet alleen een invalidenkaart maar ook een parkeerschijf achter de voorruit diende te plaatsen. Belanghebbende heeft geparkeerd zonder de verschuldigde parkeerbelasting te betalen.

Rioolrecht. Heffing rioolrecht van eigenaar kavel grond in bungalowpark is niet in strijd met het gelijkheidsbeginsel.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Waardering garagebox

Hof verbetert WOZ-beschikking wegens ontbreken aanduiding perceel

Algemeen. Hof verklaart hoger beroep niet-ontvankelijk wegens ontbreken van een toereikende volmacht.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Wet Woz. Incidenteel appel bij pleitnota is niet-ontvankelijk. Klacht kan als verweer worden opgevat, maar kan ten opzichte van de rechtbankuitspraak niet tot een gunstiger resultaat leiden.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Art. 229 Gemeentewet. Leges en legitimatieplicht. Algemeen belang versus individueel belang. Verstrekking Nederlandse identiteitskaart dienst in de zin van de Gemeentewet?

Legesheffing voor nasporingen in verband met een WOB-verzoek om informatie is in beginsel toegestaan. De gemeente brengt echter geen leges voor nasporingen in rekening bij inzage en wel bij het toezenden van de informatie. Dit is in strijd met het gelijkheidsbeginsel, daar in de gevallen van informatietoezending en informatie komen inzien de door de gemeente verrichte ‘nasporingen’ gelijk zijn. Het beroep op het gelijkheidsbeginsel is gegrond.

11. Gelet op de artikelen 1 en 2 van de Verordening is voor het in rekening brengen van leges voor diensten die door of vanwege de gemeente worden verleend vereist dat een aanvraag wordt ingediend. Tussen partijen is niet in geschil dat eiser geen schriftelijke aanvraag voor een sloopvergunning heeft ingediend en eiser bij de aanvraag om bouwvergunning niet de in paragraaf 1.2.5. onder d, van de bijlage bij het Besluit indieningsvereisten aanvraag bouwvergunning bedoelde bescheiden (een afschrift van een sloopvergunning dan wel een bewijs van aanvraag van een sloopvergunning) heeft overgelegd. 12. De vraag of een sloopvergunning noodzakelijk was kan in deze procedure niet aan de orde komen. Omdat eiser tegen de verleende sloopvergunning geen bezwaar heeft gemaakt, heeft de sloopvergunning formele rechtskracht verkregen en moet het er in deze procedure voor worden gehouden dat de aanvraag bouwvergunning terecht tevens als aanvraag sloopvergunning is aangemerkt. De rechtbank is evenwel van oordeel dat eiser in strijd met het vijfde lid van artikel 2.1.4., van de Bouwverordening door of namens burgemeester en wethouders daarvan niet in kennis is gesteld. Anders dan verweerder heeft gesteld kan de brief van 11 augustus 2009 of het besluit van 9 september 2009 waarbij de sloopvergunning is verleend niet als een kennisgeving als bedoeld in artikel 2.1.4, vijfde lid, van de Bouwverordening gelden. Gelet hierop heeft verweerder ten onrechte leges sloopvergunning geheven,

Leges. Leges voor geweigerde bouwaanvraag vleesvarkensstal is terecht geheven.

Leges voor aanvragen splitsingsvergunningen is terecht geheven. Individualiseerbaar belang overheersend. Geen toepassing (lager) tarief volgend jaar. Schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

Mocht verweerder voor het in behandeling nemen van de door eiser ingediende beginselaanvraag quotum hotelbeleid leges heffen en daarbij het tarief voor het in behandeling nemen van een beginselaanvraag bouwvergunning toepassen? Volgens eiser wordt “beginselaanvraag quotum hotelbeleid” niet genoemd in de legesverordening. Verweerder heeft naar het oordeel van de rechtbank voldoende aannemelijk gemaakt dat de behandeling van een beginselaanvraag quotum hotelbeleid in zijn algemeenheid gelijk is aan de behandeling van een beginselaanvraag bouwvergunning. Eiser wist ook dat hij leges verschuldigd was voor de behandeling van zijn beginselaanvraag. Bovendien blijkt uit de procedureafspraken voldoende duidelijk dat een beginselaanvraag quotum hotelbeleid een specifieke beginselaanvraag bouwvergunning is. Verweerder mocht dan ook voor eisers beginselaanvraag leges heffen als voor een beginselaanvraag bouwvergunning.

Belanghebbende heeft in januari 2005 een aanvraag voor een reguliere bouwvergunning voor de bouw van een horecaruimte met daarboven twee appartementen ingediend. In maart 2005 is de vergunning verleend en is bouwleges in rekening gebracht. In 2006 is de bouw door de gemeente stilgelegd omdat niet twee, maar vier appartementen werden gerealiseerd. Belanghebbende heeft toen opnieuw een aanvraag voor een reguliere bouwvergunning ingediend, welke is geweigerd. De ter zake van de tweede aanvraag in rekening gebrachte leges is in geschil. Het hof acht zich gebonden aan de beslissing van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State dat de tweede aanvraag als nieuwe bouwaanvraag moet worden aangemerkt. Belanghebbende stelt evenwel dat de leges beperkt moeten worden tot de leges berekend over de kosten van de wijzigingen van het oorspronkelijke bouwwerk. Het hof verwerpt deze stelling. Nu de tweede aanvraag een nieuwe aanvraag voor een reguliere bouwvergunning is, dienen de leges te worden berekend over de bouwkosten van het hele bouwwerk. Het gelijk is aan de heffingsambtenaar.

Belanghebbende heeft schetsplannen ingediend voor het oprichten van twee objecten op een vakantiepark. Belanghebbende stelt dat de objecten stacaravans zijn, waarvoor geen bouwvergunning benodigd is en dat hij daarom geen leges is verschuldigd. Het hof volgt de heffingsambtenaar in zijn standpunt dat geen sprake is van stacaravans nu niet in een as- en wielstelsel of een dissel is voorzien, zodat deze objecten niet vrij zijn van een bouwvergunning. Belanghebbende is er voorts niet in geslaagd aannemelijk te maken dat jegens hem vertrouwen is gewekt dat de objecten niet vergunningsplichtig waren. De leges zijn terecht en tot de juiste hoogte in rekening gebracht.

Juridische splitsing. Op grond van de wetsgeschiedenis van artikel 17, eerste en tweede lid van de Wet WOZ, is het uitgangspunt dat de woning afzonderlijk kan worden verkocht. Met een splitsingsverbod wordt bij de waardebepaling op basis van de Wet WOZ geen rekening gehouden.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Algemeen. Na indiening nieuwe stukken dient opnieuw aan partijen toestemming worden gevraagd voor afdoening zonder zitting.

Belanghebbende heeft geparkeerd met de aan hem verleende vergunning in de auto met de voorzijde naar de binnenkant van de auto gekeerd. Aan de vergunning is de voorwaarde verleend dat deze duidelijk van buitenaf leesbaar moet zijn in het voertuig. Het Hof constateert dat aan deze voorwaarde niet is voldaan. Omdat het een persoonsgebonden vergunning is helpt het beleid van de gemeente dat de aanslag wordt vernietigd als komt vast te staan dat op het betreffende kenteken een parkeervergunning is afgegeven, belanghebbende niet. Een door belanghebbende gedaan beroep op een uitspraak van de rechtbank verwerpt het Hof omdat er geen sprake is van vergelijkbare gevallen. De kosten van de naheffingsaanslag zijn geen boet, dus ook dat verweer treft geen doel. Dat er een onjuist adres is vermeld in de uitspraak van de rechtbank is al evenmin een reden om de naheffingsaanslag te vernietigen. Hoger beroep ongegrond.

Parkeerbelasting. Parkeren op tot de openbare weg behorende eigen grond is belast. Onmiddellijk laden en lossen niet aannemelijk.

Belanghebbende heeft geweigerd om zijn bezwaarschrift inzake een WOZ-beschikking te motiveren en heeft in die weigering volhard na door de gemeente telefonisch te zijn uitgenodigd om het bezwaar te motiveren omdat "zij de gemeente niet vertrouwen" . De rechtbank heeft vervolgens de niet-ontvankelijkheid bevestigd en het Hof bevestigt de uitspraak van de rechtbank, daarbij benadrukkend dat belanghebbende uitdrukkelijk en expliciet heeft geweigerd om te motiveren en dat de gevolgen van die opstelling voor rekening van belanghebbende dienen te blijven. Hoger beroep ongegrond.

Leges. Legesverordening 2007 gemeente Dalfsen is niet gepubliceerd en derhalve niet in werking getreden.

De rechtbank heeft geen reden om aan de bruikbaarheid van de taxatie te twijfelen. Dat de taxateur bij de taxatie in de beroepsfase de waarde van de woning schat op het door verweerder vastgestelde bedrag, is niet uitzonderlijk. Het ten behoeve van verweerder opgestelde taxatierapport strekt ertoe te onderbouwen dat de door verweerder vastgestelde waarde niet te hoog is. In zoverre is het begrijpelijk dat de taxateur niet tot een hogere dan de vastgestelde waarde concludeert. Eiser kan worden toegegeven dat het woordgebruik in het taxatierapport een nauwkeurigheid doet veronderstellen, die niet past bij een schatting van de waarde en de daaraan eigen schattingsmarges. Beter zou zijn geweest indien in het taxatierapport tot uitdrukking was gebracht dat de waarde van de woning volgens de taxateur niet lager is dan het (uiteindelijk) vastgestelde bedrag. Dit laatste heeft de taxateur, zoals onder 8. is overwogen, naar het oordeel van de rechtbank voldoende onderbouwd. Ten overvloede merkt de rechtbank op dat niet is vereist dat de waarde van de woning wordt bepaald door een volledig onafhankelijk van verweerder opererende taxateur. De taxateur kan in dienstbetrekking tot verweerder staan of voor zijn inkomen (mede) afhankelijk van door verweerder aan hem verstrekte opdrachten zijn. De enige toetssteen van de door verweerder vastgestelde waarde is of deze, gelet op het bepaalde in -in dit geval- artikel 17, lid 2, van de Wet WOZ, niet te hoog is.

Belanghebbende heeft twee bouwvergunningen aangevraagd voor de bouw van 7 respectievelijk 89 woningen. Naar aanleiding van de hiervoor genoemde verleende vergunningen zijn door verweerder twee nota’s bouwleges in rekening gebracht. Vaststaat dat de bepaling in de Verordening waarop de heffing is gebaseerd een fout bevat. De rechtbank is van oordeel dat niet ieder fout, hoe klein ook, moet leiden tot onverbindendheid. Naar het oordeel van de rechtbank blijkt uit de Verordening in dit geval voldoende duidelijk dat voor een aanvraag van een reguliere bouwvergunning voor een woning, per woning een bedrag aan leges wordt geheven van € 3.216. Voorts is de rechtbank van oordeel dat van strijdigheid met het gelijkheidsbeginsel in het onderhavige geval geen sprake kan zijn. Ter zitting heeft verweerder namelijk geloofwaardig verklaard dat het voor niet-woningen, waarbij de tarieven gebaseerd worden op de bouwkosten, niet goed mogelijk is om een eenheidstarief te hanteren. Daarvoor is de verscheidenheid van deze categorie gebouwen te groot. Dit is anders bij woningen waarbij voor de aanvraag van een bouwvergunning veelal dezelfde werkzaamheden door de gemeente dienen te worden uitgevoerd. De rechtbank is op basis hiervan van oordeel dat van gelijke gevallen geen sprake is.

Aanslag reclamebelasting terecht opgelegd aan notariskantoor. Geen onredelijke of willekeurige belastingheffing. Vrijstellingen uit Verordening reclamebelasting niet naar analogie van toepassing.

WOZ (Algemeen)

Leges. Nieuwe bouwaanvragen zijn in behandeling genomen. Heffing leges terecht.

Reclamebelasting P. Verordening verbindend. Aanslag niettemin vernietigd wegens strijd met het gelijkheidsbeginsel, omdat een deel van de belastingplichtige ondernemers in de binnenstad was vrijgesteld van de belastingheffing vanwege een bepaling in hun huurcontract.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Ook veroordeling in proceskosten als rechtsbijstand wordt verleend op grond van een door eiser afgesloten verzekering. De voor deze verzekering betaalde premie is aan te merken als proceskosten. Geen ruimte beperking kostenveroordeling tot betaalde premie. Eiser heeft recht op vergoeding volgens puntenstelsel.

WOZ (Algemeen)

Leges. Legesverordening gemeente Wijchen is wegens overschrijding van de opbrengstlimiet in haar geheel onverbindend.

De waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld. Voorts kan het enkele feit dat uitspraak op bezwaar wordt gedaan na het verstrijken van de wettelijke termijn niet leiden tot vernietiging van de WOZ-beschikking en/of (verdere) vermindering van de vastgestelde waarde.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Artikel 6:9, lid 2, Awb. BNB 2005/305. Poststempel geldt als uitgangspunt bij het bepalen van de dag van terpostbezorging. Van dit uitgangspunt kan worden afgeweken als aannemelijk is dat het poststuk voor de datum van afstempeling ter post is bezorgd.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Art. 8:75 Awb. Beroepsmatig verleende rechtsbijstand op basis van “no cure no pay” komt voor vergoeding in aanmerking.

Kostenonderbouwing (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Er is geen sprake van een onredelijke of willekeurige belastingheffing. Voorts kan het beroep op de hardheidsclausule (artikel 63 Awr) eiseres niet baten. Het college van B&W is niet een partij, die is betrokken bij dit geschil, en verder is ook geen besluit als bedoeld in artikel 63 Awr in het geschil, zodat de rechtbank zich daarover niet kan uitlaten. Voorts is gesteld noch gebleken dat sprake is van beleid. Tot slot is de hoogte van de bouwkosten in geschil. Eiseres heeft de in de bouwaanvraag opgegeven bouwsom van € 2.522.400,-- niet onderbouwd. Niet is derhalve voldaan aan de definitie van bouwkosten als opgenomen onder 5.1 van de Tarieventabel. Verweerder was derhalve bevoegd de bouwkosten te ramen overeenkomstig 5.1 van de Tarieventabel. Verweerder heeft de bouwkosten gebaseerd op de Correctierichtlijn. De bouwkosten zijn geraamd op een bedrag van € 6.102.675,75. De bouwkosten zijn vervolgens nagerekend en kwamen, in verband met andere afmetingen, uit op een hoger bedrag, te weten een bedrag van € 7.088.129,37. Verweerder heeft vervolgens het lagere bedrag als bouwkosten aangehouden. Verweerder acht dit reeel aangezien de te bouwen stal veel groter is dan de stallen waarop de in de Correctierichtlijn genoemde eenheidsprijzen zijn gehanteerd. Naar het oordeel van de rechtbank is de raming in overeenstemming met de definitie van bouwkosten zoals die door verweerder wordt gehanteerd. Eiseres is vervolgens, naar aanleiding van haar stellingen ter zitting, in de gelegenheid gesteld de hoogte van de bouwkosten te bestrijden. Hiertoe heeft zij verweerder een berekening van de bouwkosten toegezonden, waarin het bedrag aan bouwkosten is geraamd op € 2.958.260,--, alsmede een offerte van een aannemingsbedrijf, waarin een bedrag aan bouwkosten van € 3.076.232,71 staat opgenomen. Deze stukken heeft verweerder voorgelegd aan het Nederlands Bouwkosten Instituut (NBI). Deze heeft een raming opgesteld, welke raming uitkomt op een bedrag van € 5.601.204,--. Tevens heeft het NBI een aantal op- en aanmerkingen gemaakt over de door eiseres overgelegde offerte van het aannemingsbedrijf. De rechtbank overweegt dat met de offerte van het aannemingsbedrijf geen sprake is van een aannemingssom als bedoeld in 5.1 van de Tarieventabel en evenmin van een raming van de bouwkosten als bedoeld in het normblad NEN 2631, zoals is genoemd in 5.1 van de Tarieventabel. De rechtbank betrekt daarbij de op- en aanmerkingen van het NBI over de offerte. De rechtbank komt tot de conclusie dat eiseres ook in de beroepsfase niet aannemelijk heeft gemaakt dat er sprake is van een (lagere) aannemingssom en/of (lagere) raming van de bouwkosten. Verweerder heeft vervolgens nog bekeken of het verschil tussen de door het NBI gegeven raming van de bouwkosten en de bouwkosten waar verweerder van uit gaat, welke bouwkosten hoger zijn, aanleiding geeft om de legesberekening alsnog te herzien, maar ziet daartoe geen aanleiding. Naar het oordeel van de rechttbank heeft verweerder niet aannemelijk gemaakt dat uitgegaan moet worden van de door hem op grond van de Correctierichtlijn geraamde bouwkosten. De rechtbank neemt daarbij eerst hetgeen verweerder eerder heeft overwogen aangaande de totstandkoming van de bouwkosten op basis van de Correctierichtlijn in aanmerking. Hieruit volgt dat in het geval als waarvan hier sprake is, de bouw van een stal van een relatief zeer grote omvang ten opzichte van de omvang van regionaal gebruikelijke vleesvarkensstallen waarop de in de Correctierichtlijn genoemde eenheidsprijzen zijn gehanteerd, deze Correctierichtlijn slechts kan worden beschouwd als een (ruwe) benadering van de bouwkosten. Voorts neemt de rechtbank in aanmerking dat verweerder zelf het NBI heeft benaderd om de bouwkosten te ramen en het NBI, een deskundige op het gebied van bouwkosten, vervolgens uitkomt op een lager bedrag dan waar verweerder van uit gaat. Gelet op het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat verweerder de bouwkosten ten onrechte heeft vastgesteld en gehandhaafd op een bedrag van € 6.102.675,75 en op grondslag daarvan de leges heeft berekend. De uitspraak op bezwaar komt dan ook voor vernietiging in aanmerking. Nu zowel eiseres als verweerder de door hen gestelde bouwkosten niet aannemelijk hebben gemaakt, stelt de rechtbank in goede justitie de bouwkosten vast op € 5.601.204,--, het bedrag zoals dat door het NBI is berekend, en wordt de aanslag leges herroepen en nader vastgesteld op een bedrag van € 50.410,84.

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Begrip genothebbende als bedoeld in art. 24 Wet WOZ. Beschikking WOZ en aanslag WOZ opgelegd aan executoriaal verkopende bank. Nu de woning op 1 januari 2009 al wel executoriaal was verkocht, maar nog niet geleverd, was mevrouw A daarvan nog de eigenaar en daarmee genothebbende en belastingplichtige. Aan de bank kon geen aanslag worden opgelegd.

Reclamebelasting. Geen sprake van een willekeurige en onredelijke belastingheffing. Het staat de gemeente vrij de opzet van de reclamebelasting te beperken tot het centrum van de gemeente onder meer teneinde de aantrekkelijkheid van het centrum te versterken. De Inspecteur heeft aannemelijk gemaakt dat ook direct en indirect activiteiten en lasten worden gedekt die ten goede komen aan het heffingsgebied.

Verordening reclamebelasting Hoorn met een verhoogd tarief voor een bedrijfsterrein, verbindend. Daaraan doet niet af dat de gemeente de opbrengst ter beschikking stelt aan een lokale ondernemersorganisatie.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

reclamebelasting, verordening, baatbelasting, geen sprake van willekeurige dan wel onredelijke heffing, geen strijd met gelijkheidsbeginsel, afbeelding ten onrechte in reclameheffing betrokken, afbeelding geen associatie met productaanbod in de winkel dan wel ter ondersteuning van de aankondiging, beroep gegrond

WOZ (Algemeen)

Leges bouwvergunning. Bouwkosten windturbine. NEN 2631. Bouwkosten en inrichtingskosten. De rotorbladen met toebehoren worden als bouwkosten aangemerkt, omdat deze het bouwwerk zelf betreffen en van belang zijn voor de ruimtelijke inpassing. De inpandige onderdelen, zoals de generator en de tandwielkast, behoren tot de bedrijfsinstallaties en worden tot de inrichtingskosten gerekend. Beroep gegrond.

Lijkbezorgingsrechten. Heffing van € 400 wegens bijdrage aan algemeen onderhoud van de begraafplaats in strijd met het gelijkheidsbeginsel, nu slechts wordt geheven ter zake van eigen graven en niet tevens ter zake van algemene graven. Tarief in zoverre onverbindend.

De heffingsambtenaar heeft bij de vaststelling van de WOZ-waarde van de serviceflat van belanghebbende onvoldoende rekening gehouden met de slechte ligging van de woning ten opzichte van de vergelijkingsobjecten en de slechte onderhoud van het gebouw waarin zich de woning bevindt. Het Hof stelt de waarde in goede justitie vast op € 250.000.

Belanghebbende bezit een aantal bij elkaar behorende gebouwen en verhuurt gemeubileerde kamers aan buitenlandse arbeidskrachten. De gemeente legt een aanslag toeristenbelasting op. Belanghebbende stelt dat de huurders zijn aan te merken als 'slaapforensen'. Forensen dienen volgens belanghebbende via de forensenbelasting te worden belast. De verordening forensenbelasting van de gemeente is beperkt tot de zogeheten 'woonforensen'. De rechtbank constateert dat noch de tekst noch de geschiedenis van de totstandkoming van de artikelen 223 en 224 van de Gemeentewet steun biedt voor de stelling dat de Gemeentewet niet toelaat slaapforensen onder het bereik te brengen van de toeristenbelasting. Het beroep van belanghebbende is ongegrond.

Verweerder heeft aan eiseres in verband met de behandeling van een bouwvergunningaanvraag, de toetsing van het bouwplan aan de welstandscriteria en het volgen van een procedure voor het verlenen van vrijstelling van het bestemmingsplan een legesaanslag van € 223.647,50 opgelegd. De rechtbank acht het progressieve tarief voor de behandeling van de bouwvergunningaanvraag, niet in strijd met het verbod om naar draagkracht te heffen, ondanks dat de gedachte daarachter kennelijk is dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Het feit dat bij een hogere bouwsom een hoger tarief geldt betekent niet dat de betreffende vergunningaanvrager meer inkomen, vermogen of winst heeft. Het legesbedrag bedraagt in dit geval 2,24% van de bouwkosten. De rechtbank acht het legesbedrag op zichzelf en in verhouding tot de bouwkosten niet onredelijk of willekeurig. Het hoogste tarief geldt bij bouwkosten vanaf € 250.000,- en daarom is niet aannemelijk dat dit slechts voor een enkeling geldt. De rechtbank volgt eiser niet in zijn stelling dat verweerder de geraamde opbrengsten op geen enkele wijze heeft onderbouwd, nu verweerder deze heeft afgezet tegen de resultaten van voorafgaande jaren. De rechtbank ziet geen aanleiding om aan te nemen dat de ramingen te hoog of te laag zijn. Verweerder heeft inzicht verschaft in de geraamde kosten. Eiseres heeft aangevoerd dat dit onvoldoende is en verweerder op detailniveau inzicht moet verschaffen in de geraamde lasten en trekt een aantal kostenposten in twijfel. Ook indien de door eiseres specifiek in twijfel getrokken posten buiten beschouwing worden gelaten, zijn de lasten echter nog steeds hoger dan de baten. De opbrengstlimiet is dus niet overschreden.

WOZ. Proceskosten. Gemachtigde verleent beroepsmatig rechtsbijstand. Uurtarief van € 80 voor taxateur is redelijk.

Wet WOZ. Rechtbank heeft uitspraak ten onrechte wegens gebreken in de motivering vernietigd.

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

De Verordening baatbelasting voorziet in één tarief. Vóór de vaststelling van de Verordening gevoerde raadsdiscussies kunnen daarin geen wijziging brengen. Beroep gegrond en vermindering van de aanslag.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Kostenonderbouwing (Algemeen)

Forensenbelasting. De heffingsambtenaar maakt niet aannemelijk dat belanghebbende een gemeubileerde woning in de gemeente beschikbaar heeft gehouden voor zichzelf of zijn gezin op meer dan 90 dagen van het jaar 2007.

Aanslag rioolrecht voor garagebox terecht opgelegd. Garagebox en woning vormen elk voor zich een eigendom in de zin van de Verordening. Geen strijd met het gelijkheidsbeginsel of willekeurige en onredelijke belastingheffing.

Leges - Uitspraak termijn bezwaar van artikel 236 Gem.Wet kan worden verdaagd. - Ook bij vergunningverlening door tijdsverloop kan sprake zijn van een in behandeling genomen aanvraag, zodat leges zijn verschuldigd.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Uitleg begrip onroerende zaak voor toepassing van Verordening rioolheffing. Voor deze uitleg zijn niet de regels voor de objectafbakening van de Wet WOZ maatgevend, maar moet worden uitgegaan van de civielrechtelijke betekenis van het begrip. In het onderhavige geval leidt dat tot de conclusie dat er sprake is van 2 onroerende zaken en daarmee van 2 percelen waarvoor afzonderlijk (dus tweemaal) rioolheffing verschuldigd is.

Belanghebbende oefent een garagebedrijf uit in een pand waarop in beton gegoten de naam van een vroegere eigenaar van de garage is aangebracht. Belanghebbende wordt voor deze reclameuiting aangeslagen in de reclamebelasting en hij verweert zich allereerst met de stelling dat de betreffende naam geen reclameuiting is maar ten doel heeft de authenticiteit van het pand te benadrukken. Nu er in het pand nog steeds een garagebedrijf wordt uitgeoefend oordeelt het Hof dat er sprake is van een reclameuiting waarmee de aandacht van het publiek wordt getrokken en dat er dus sprake is van een openbare aankondiging in de zin van de reclameverordening. Ten aanzien van de gebiedsafbakening stelt het Hof vast dat het pand is gelegen binnen het in de verordening beschreven gebied en oordeelt dat de gebiedsafbakening niet willekeurig of onredelijk is. Tenslotte oordeelt het Hof dat niet uitgesloten kan worden dat belanghebbende in de toekomst enig profijt zal hebben van aan de voor het gebied te ontwikkelen jaarplannen. Het hoger beroep van de heffingsambtenaar is gegrond.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Bouwleges. Art. 229b Gemeentewet. De tarieven zijn zodanig vastgesteld dat de geraamde baten niet uitgaan boven de geraamde lasten. De gemeente heeft voldoende inzicht gegeven in de ramingen. Vergoeding van immateriële schade nu de redelijke termijn is overschreden.

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Art. 2, lid 1, letter b, Besluit proceskosten bestuursrecht en art. 6 en 15 Besluit tarieven in strafzaken 2003. Uurtarief van deskundige te verhogen met niet-aftrekbare BTW.

In geschil is of de onderhavige aanslagen OZB tot een te hoog bedrag zijn vastgesteld. In het bijzonder spitst het geschil zich toe op de vraag of de verhogingen van de in de Verordening opgenomen tarieven voor niet-woningen, voor zover deze betrekking hebben op de financiering van het B-fonds, rechtens toelaatbaar zijn.

Vermakelijkheidsretributie. Eiseres verhuurt schepen aan derden. De schepen varen in het havengebied. Eiseres heeft aan de gemeente ‘vermakelijkheidsretributie te water’ op aangifte voldaan over drie kwartalen van 2009. De beroepen zijn gegrond. Belastingplichtig ingevolgde de Verordening is de organisator van een evenement op het door eiseres verhuurde schip. De huurder organiseert de vermakelijkheid voor het door haar gekozen publiek en huurt daartoe een schip met aanvullende diensten. Nu eiseres uitsluitend optreedt als verhuurder van de schepen kan zij in deze omstandigheden niet worden aangewezen als degene die de vermakelijkheid biedt.

Het raadsbesluit heeft specifiek betrekking op de toekomstige ontwikkelingen van het terrein. De daaruit voortvloeiende waardebepalende invloed dient bij de waardebepaling in aanmerking te worden genomen. Er is sprake van een bijzondere omstandigheid als bedoeld in artikel 18, derde lid, van de Wet WOZ.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

In geschil is de waarde van de woning op de waardepeildatum 1 januari 2005. Belanghebbende bepleit een waarde van € 255.568, de heffingsambtenaar concludeert tot handhaving van de waarde op € 319.460. De gemachtigde verzoekt de dag voor de zitting bij het Hof deze zitting te verdagen/te beëindigen, onder meer omdat er nog een procedure bij de Hoge Raad loopt. Het Hof wijst het verzoek van de gemachtigde af omdat zwaarder wegende belangen aan uitstel in de weg staan. Met betrekking tot de beoordeling van de waarde sluit het Hof zich aan bij het oordeel van de rechtbank. Hoger beroep ongegrond.

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Wet WOZ. Vrijstelling voor waterverdedigingswerk is ook van toepassing op particuliere eigendommen. Het perceel is in het onderhavige jaar nog niet opgenomen in de legger behorende bij de Keur van het Hoogheemraadschap. De kernzone van 5 meter en (oude) beschermingszone van 5 meter zijn in beheer van het schap. Vrijstelling van toepassing op totaal 10 meter. Waardedruk niet vrijgestelde grond is verwaarloosbaar. Waarde woonhuis niet te hoog vastgesteld door Inspecteur.

De heffingsambtenaar maakt niet aannemelijk dat de onroerende zaak is gewijzigd. De waarde moet worden bepaald naar de staat op de waardepeildatum en niet op die bij het begin van het kalenderjaar waarvoor de waarde wordt vastgesteld. Op waardepeildatum kwalificeerde de grond niet als bouwgrond. De waarde die eiser voorstaat acht de rechtbank redelijk.

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

WOZ. Waardering kantoor/bedrijfspand. Wijziging bestemmingsplan. Overgangsbepalingen.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Woz-waarde van recreatieterrein. In geding is onder meer de waarde van het water met strand en ligweiden en de waarde van de fietspaden. De heffingsambtenaar van de gemeente heeft de waarde van het recreatieterrein vastgesteld op € 5.478.000. De rechtbank verklaart het beroep gegrond en stelt de waarde vast op € 3.845.823.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Artikel 17, lid 3, Wet WOZ. Waardering incourante onroerende zaak (stadion) op bedrijfswaarde? Van bedrijfsmatig gebruikte onroerende zaken is sprake indien de exploitatie geschiedt met het uitsluitende doel om daarmee winst te behalen.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Wet WOZ. Waarde van lidmaatschapsrecht vereniging van eigenaren behoort niet tot waarde van onroerende zaak.

WOZ (Algemeen)

Waardebepaling van een vrijstaande villa (in aanbouw) en het bijgekochte perceel. Het Hof oordeelt -anders dan de rechtbank- dat de heffingsambtenaar de waarde op de beide peildata niet te hoog heeft vastgesteld. Er is geen reden voor terugwijzing naar de heffingsambtenaar.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

De familierelatie staat er niet aan in de weg, dat bij het tegen betaling verrichten van diensten als het opstellen en indienen van een bezwaar- en beroepschrift, ook al gebeurt dit in de vorm van een 'no cure, no pay' afspraak, sprake kan zijn van kosten van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Vanaf de beroepsfase ging het nog slechts om de vraag of recht bestond op een proceskostenvergoeding en dit is een zwaardere juridische vraag dan de vraag of de aanmaningskosten terecht in rekening zijn gebracht. De wegingsfactor in verband met de zwaarte van de zaak, in het kader van het Besluit proceskosten bestuursrecht, is hoger vanaf de beroepsfase.

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen), WOZ (Algemeen)

In dit geschil tussen belanghebbende en de gemeente neemt het Hof het arrest van de Hoge Raad van 4 oktober 2005, nr 40.299, LJN AU 4300 als uitgangspunt en stelt zich de vraag of de gemeente heeft voldaan aan de op haar rustende plicht de WOZ waarde aannemelijk te maken. Het Hof oordeelt dat het door de gemeente overgelegde taxatierapport gedegen is en de gehanteerde referentiepanden goed bruikbaar. Het Hof verwerpt de kritiek van belanghebbende op de door de gemeente ingeschakelde taxateurs. De marktontwikkelingen heeft de gemeente correct verwerkt in de waardering. Conclusie: hoger beroep ongegrond.

In geschil is of de parkeercontroleur bevoegd was de naheffingsaanslag op te leggen en of de invordering van de naheffingsaanslag bevoegd heeft plaatsgevonden. Naar het oordeel van het Hof is de naheffingsaanslag door een daartoe bevoegde ambtenaar opgelegd. De rechtbank was echter niet bevoegd te oordelen over de invordering van parkeerbelasting. Het Hof verwijst naar de burgerlijke rechter. De grieven van belanghebbende tegen de kosten van dwangbevel en aanmaning had de rechtbank moeten aanmerken als een bezwaarschrift. Het Hof gelast daarom de grifiier van het Hof een kopie van het beroepschrift bij de rechtbank te zenden naar de invorderingsambtenaar ter behandeling als bezwaarschrift.