Aflevering 2012

De rechtbank is van oordeel dat de zuivere Brummenleer, waarbij beroepsgronden die in een eerdere uitspraak zijn verworpen, en waartegen geen hoger beroep is ingesteld, ook in het belastingrecht moet worden toegepast. In de tweede beslissing op bezwaar heeft verweerder voldoende inzicht verschaft in de geraamde lasten ter zake van de in de legesverordening opgenomen diensten. Tevens staat vast dat de geraamde baten van het totaal van de in die verordening opgenomen diensten, die geraamde lasten niet overschrijden. Het beroep is ongegrond.

Rioolafvoerrecht. Overschrijding opbrengstlimiet art. 229b, lid 1, Gemeentewet. Vervolg op HR BNB 2009/159. Omvang onderzoek na verwijzing. Invulling begrip ‘in betekenende mate’.

Rioolheffing. Aanslag tot een te laag bedrag vastgesteld als gevolg van een fout. Fout redelijkerwijs kenbaar. Navorderingsaanslag terecht opgelegd.

Belastingrecht. Aanslag rioolheffing eigendom.Verordening biedt geen grond voor de opgelegde aanslag. Het in het buitengebied gelegen perceel is niet aangesloten op het gemeentelijke rioleringsstelsel. Uit de dossierstukken en het verhandelde ter zitting is de rechtbank onvoldoende gebleken dat sprake is van een perceelsgebonden belang bij de gemeentelijke zorgtaken. Beroep gegrond. Samenhangend met de zaak met procedurenummer AWB 11/113.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Invloed van UMTS-telefoniezendmasten op de WOZ-waarde van een nabij gelegen pand.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Leges. Heffingsgrondslag. Bewijs door gemeente niet geleverd.

In beroep is onder meer de vraag aan de orde of in bezwaar sprake was van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend. Rechtbank geeft tevens oordeel over hierbij toe te passen wegingsfactor.

Proceskostenvergoeding. Vergoeding voor taxatierapport terecht vastgesteld op een bedrag van € 150. Belanghebbende heeft geen recht op een proceskostenvergoeding voor de aanwezigheid van de taxateur bij de hoorzitting in de bezwaarfase. Belanghebbende heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat de taxateur op de hoorzitting een relevante bijdrage heeft geleverd betreffende de onderhavige woning.

Leges. Omvang bouwkosten windturbine.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Verweerder had geen beschikking ex artikel 28 WOZ dienen af te geven; eiseres ten onrechte in bezwaar ontvangen.

Gegevensverstrekking op de voet van Artikel 40 Wet WOZ en de WOB. Eiser vecht de modelmatige WOZ-waardering van de heffingsambtenaar aan en heeft met een beroep op de WOB informatie opgevraagd bij verweerder. Voor zover eiser ficale informatie heeft gevraagd die valt onder het bereik van de bijzondere regeling van artikel 40 van de Wet WOZ heeft verweerder voldoende informatie verstrekt. Voor zover eiser informatie heeft gevraagd die valt onder het bereik van de algemene regeling van de WOB is de weigering gegevens te verstrekken onrechtmatig. De rechtbank verklaart het beroep gegrond.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

BIZ-heffing. Artikel 1, tweede lid, van de Experimentenwet BI-zones. Uit de Uitvoeringsovereenkomst leidt de rechtbank af dat de BIZ-heffing niet in betekenende mate strekt ter bestrijding van de kosten verbonden aan activiteiten die zijn gericht op het bevorderen van leefbaarheid, veiligheid, ruimtelijke kwaliteit of een ander mede publiek belang. Herroeping aanslag BIZ-bijdrage.

Parkeerbelasting. Kenbaarheid betaald parkeren.

In geschil is het antwoord op de vraag of aan belanghebbende terecht is aangeslagen voor het gebruikersdeel van de onroerendezaakbelasting.

Art. 29e, lid 2 AWR, art. 2 Bpb. Belanghebbende concludeert voor het Hof als verweerder tot bevestiging van de uitspraak van de Rechtbank. Het Hof heeft ten onrechte aangenomen dat belanghebbende geen belang meer had bij zijn beroep bij de Rechtbank. De HR verwerpt een reeks verweren van de heffingsambtenaar met betrekking tot de proceskostenvergoeding en stelt die vergoeding uit overwegingen van proceseconomie zelf vast.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Tussen partijen is niet in geschil dat eiser heeft geparkeerd op een plaats waar ten tijde van het parkeren in beginsel parkeerbelasting verschuldigd was en dat eiser zijn gehandicaptenparkeerkaart ten tijde van de controle door de parkeercontroleur niet (duidelijk) zichtbaar had aangebracht. Eiser heeft gesteld dat hij op grond van een eerdere ervaring erop mocht vertrouwen dat verweerder bij een incidentele fout als in zijn geval en wanneer alsnog een gehandicaptenparkeerkaart zou worden overgelegd, de naheffingsaanslag zou vernietigen. Eiser heeft daartoe aangevoerd dat verweerder hem op 11-07-2008 ook een naheffingsaanslag parkeerbelasting heeft opgelegd en dat deze naheffingsaanslag naar aanleiding van het ingediende bezwaarschrift is vernietigd. Eiser heeft een kopie van de desbetreffende uitspraak op bezwaar bijgevoegd. Deze beroepsgrond van eiser slaagt. De uitspraak op bezwaar is dusdanig algemeen geformuleerd dat eiser daaraan het in rechte te honoreren vertrouwen heeft kunnen ontlenen dat wanneer in een situatie als de onderhavige achteraf alsnog een gehandicaptenparkeerkaart zou worden overgelegd, hiermee (alsnog) is aangetoond dat parkeerbelasting is voldaan en dat de naheffingsaanslag zou worden vernietigd. De stelling van verweerder dat die uitspraak dusdanig lang geleden is gedaan dat daaraan geen vertrouwen kan worden ontleend, kan hem niet baten. Gesteld noch gebleken is dat de feiten en omstandigheden, de wet- of regelgeving en/of het eventuele beleid van verweerder tussentijds zijn gewijzigd. Voorts is gesteld noch gebleken dat verweerder op enig moment het vertrouwen zou hebben opgezegd. Tot slot staat het enkele tijdsverloop niet aan een geslaagd beroep op het vertrouwensbeginsel in de weg.

WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Afwijzing verzoeken om terugbetaling betaalde baatbelasting na vaststelling door de Hoge Raad (LJN BP2135) dat geen (wettelijke) grondslag bestond voor het opleggen van deze belasting. De bestreden besluiten kunnen worden aangemerkt als zuivere schadebesluiten, die op zichzelf nauw samenhangen met de aanslagen baatbelasting, nu door eisers een vergoeding wordt verzocht van de voldane baatbelasting. Het al dan niet toekennen van een vergoeding voor betaalde baatbelasting – los van een beslissing inzake het belastinggeschil zelve – vindt echter niet plaats bij een ingevolge enige bepaling van de belastingwet genomen, voor bezwaar vatbare beschikking. De bestreden besluiten staan derhalve niet ter beoordeling van de belastingrechter. Buiten het in artikel 26, eerste lid, van de Awr bedoelde beroep inzake een belastingaanslag of een ingevolge een bepaling van de belastingwet genomen voor bezwaar vatbare beschikking, waarbij eventueel toepassing kan worden gegeven aan artikel 8:73 van de Awb, heeft de belastingrechter immers geen zelfstandige bevoegdheid tot het toekennen van een vergoeding voor geleden schade. Rechtbank verklaart zich onbevoegd (met overwegingen ten overvloede inzake de inhoudelijke kant van het geschil).

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Art. 229b Gemeentewet. Verordening rioolbelasting 2006 gemeente Nijmegen. Uitgaven voor vervanging en aanpassing riolering. Activering verplicht?

Art. 229b Gemeentewet. Verordening rioolbelasting 2006 gemeente Nijmegen. Uitgaven voor vervanging en aanpassing riolering. Activering verplicht?

Art. 229b Gemeentewet. Verordening rioolbelasting 2006 gemeente Nijmegen. Uitgaven voor vervanging en aanpassing riolering. Activering verplicht?

WOZ (Algemeen)

Wet WOZ. Het stelt waarde van bovenwoning in goede justitie vast.

Eiser heeft geen belang meer bij zijn beroep. De casus is anders dan die waarover de Hoge Raad heeft geoordeeld op 16 november 2012, LJN: BY2770.

De rechtbank acht het beroep tegen een tweede uitspraak op bezwaar ontvankelijk en vernietigt deze.

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Het bezwaar van belanghebbende tegen de beschikking op naam van haar inmiddels overleden moeder had geïnterpreteerd moeten worden als een verzoek om een beschikking op grond van artikel 26 van de Wet WOZ. De rechtbank beschouwt de uitspraak op bezwaar van de heffingsambtenaar tevens als uitspraak op bezwaar op een aan belanghebbende afgegeven beschikking ex artikel 26 van de Wet WOZ, waartegen bezwaar en beroep openstaat, en stelt de waarde vervolgens in goede justitie vast.

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Bij ambtshalve vermindering van de aanslag geen vergoeding van de kosten van de bezwaarfase. Het Hof oordeelt dat ingeval een bezwaar niet-ontvankelijk is omdat het niet tijdig is ingediend, maar de Inspecteur de aanslag ambtshalve vermindert zodat materieel bezien wel tegemoet wordt gekomen aan het bezwaar, een vergoeding van de kosten van de bezwaarfase op de voet van artikel 7:15 Awb niet aan de orde is.

Activiteiten derde in de bezwaarfase van een WOZ-zaak zijn qua aard en omvang hoofdzakelijk aan te merken als werkzaamheden van een rechtsbijstandverlener en niet als die van een deskundige, De proceskostenvergoeding wordt conform vastgesteld. Geen samenhangende bezwaarprocedures.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Procesrecht. Art. 8:75 Awb en art. 1 Besluit proceskosten bestuursrecht. De opvatting dat aan het karakter van een compromis inherent is dat elke partij haar eigen proceskosten draagt, vindt geen steun in het recht.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Het bezwaar van belanghebbende is ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. Nu de gemeente eenmaal ervoor gekozen heeft om de rechtsmiddelenverwijzing naar het Engels te vertalen, had zij de volledige rechtsmiddelenverwijzing moeten vertalen en niet slechts een gedeelte daarvan. Het bezwaar van belanghebbende is vervolgens ongegrond verklaard.

Het weigeren van de chipknip door de parkeerautomaat ontslaat belanghebbende niet van zijn verplichting de verschuldigde parkeerbelasting te voldoen, hij had namelijk ook op andere wijze kunnen betalen.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Herziening WOZ-waarde dient bij beschikking te geschieden.

Lokale belasting. Legesheffing. Dienstenrichtlijn niet van toepassing op aanleg glasvezelnetwerk.

Art. 231, lid 2, letter b, jo. 232, lid 4, Gemeentewet en art. 1, lid 2, jo. art. 30 Wet WOZ. Bevoegdheid ambtenaar openbaar lichaam.Art. 18a AWR en art. 22 Wet WOZ. Herziene WOZ-beschikkingen na onjuiste objectafbakening.

WOZ (Algemeen)

WOZ Objectafbakening. Gebruikersbelasting.

WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

De gemeente Schouwen-Duiveland heeft terecht een aanslag forensenbelasting opgelegd. Belanghebbende staat ingeschreven in een andere gemeente, werkt daar in de omgeving en zijn kinderen zijn daar naar school gegaan. Hij heeft dan in Schouwen-Duiveland niet (mede) zijn hoofdverblijf. Heffing van forensenbelastng is niet in strijd met artikel 1 van de Grondwet, artikel 8 EVRM en artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Reclamebelasting. Heffingsmaatstaf. Bepaling oppervlakte reclameobjecten.

Evenals bij de rechtbank is bij het Hof in geschil of de aanslagen afvalstoffenheffing terecht zijn berekend tot het einde van het kalenderjaar 2009, respectievelijk over het gehele kalenderjaar 2010.

Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Op verzoek van belanghebbende heeft een hoorgesprek plaatsgevonden. Naar het oordeel van de rechtbank heeft belanghebbende dan ook impliciet ingestemd met opschorting van de beslistermijn. Hierdoor was de beslistermijn nog niet verstreken op het moment van in gebreke stelling.

Art. 220, aanhef en letter a, van de Gemeentewet. Geen gebruik percelen bouwgrond wanneer daarop bij het begin van het belastingjaar (nog) geen activiteiten plaatsvinden in afwachting van benodigde vergunningen.

WOZ (Algemeen)

Vader en moeder zijn gehuwd in gemeenschap van goederen. Door het overlijden van moeder verkrijgt vader alle goederen van de nalatenschap waaronder de woning. Een zoon (eiser) verzoekt om een beschikking ex artikel 26 van de Wet WOZ. Eiser kan echter niet worden aangemerkt als degene die de hoedanigheid heeft verkregen als bedoeld in artikel 24, derde lid onder a, van de Wet WOZ. Eiser is immers niet degene die het genot heeft (verkregen) van de onroerende zaak krachtens eigendom, bezit of beperkt recht. Het verzoek is terecht afgewezen. Aan eiser kan ook geen beschikking op grond van artikel 28 van de Wet WOZ worden afgegeven. Eiser was in het begin van het betreffende kalenderjaar geen mede-eigenaar van de woning en is derhalve geen mede-belanghebbende. De vraag of eiser een fiscaal belang heeft bij een nieuwe vaststelling van de WOZ-waarde van de woning behoeft geen beantwoording.

Geen vergoeding voor kosten voor een deskundige als de kosten niet tot een bepaalbaar bedrag op belanghebbende drukken.

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Reclamebelasting: Rechtbank: Indien een gemeente besluit de opbrengst van een reclamebelasting te besteden aan activiteiten en voorzieningen binnen een bepaald gedeelte van haar grondgebied en zij het object van de heffing heeft beperkt tot openbare aankondigingen in het desbetreffende gedeelte van dat gebied, is sprake van een objectieve en redelijke rechtvaardiging als de gemeente in redelijkheid heeft mogen uitgaan van de veronderstelling dat op deze wijze degenen die profijt kunnen hebben van de opbrengst in de heffing worden betrokken. Uit de toelichting op de tarieventabel bij de Verordening volgt dat 48% - bijna de helft - van de op de het betreffende bedrijventerrein gevestigde ondernemers niet betrokken is in de heffing terwijl zij in gelijke mate profijt kunnen hebben van de besteding van de opbrengst van de heffing als de ondernemers die daarin wel zijn betrokken. Met een dergelijk hoog percentage van buiten de heffing blijvende, mogelijke “profijthebbers”, kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden gezegd dat nog sprake is van een objectieve en redelijke rechtvaardiging voor de heffing in dat gebied. Dit betekent dat deze - tot de ondernemers op het betreffende bedrijventerrein beperkte - heffing van reclamebelasting in strijd moet worden geacht met artikel 227 van de Gemeentewet. De rechtbank herroept de aan eiser opgelegde aanslag reclamebelasting.

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

De rechtbank heeft eisers verzoek afgewezen om toekenning van een proceskostenvergoeding wegens de kosten van een in bezwaar overgelegd deskundigenrapport. Naar het oordeel van de rechtbank gaat het in dit geval niet om kosten die redelijkerwijs zijn gemaakt, zodat deze kosten ook niet voor vergoeding in aanmerking komen ingevolge het Besluit proceskosten bestuursrecht. Het betreft de kosten van een deskundigen rapport dat is uitgebracht nádat verweerder de waarde reeds had verlaagd. Met die waarde kon eiser zich verenigen, maar zijn gemachtigde stelde dat hij alvorens dat te kunnen concluderen een deskundige de nieuwe waarde heeft moeten laten beoordelen.

WOZ, woning, proceskosten, huwelijksrelatie. Samenvatting: De huwelijksrelatie tussen eiseres en haar gemachtigde staat op grond van jurisprudentie van de Hoge Raad er niet aan in de weg dat de kosten die gemaakt zijn door de gemachtigde voor vergoeding in aanmerking kunnen komen. Om tot kostenvergoeding over te gaan moet, gelet op de uitspraak van de Hoge Raad van 27 november 2009, wel blijken dat de gemachtigde van eiseres op een zakelijke basis is opgetreden. Verweerder heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat eiseres niet heeft aangetoond dat de gemachtigde beroepsmatig aan eiseres de rechtsbijstand heeft verleend en dat er daardoor ook daadwerkelijk kosten zijn gemaakt door de gemachtigde van eiseres.

De rechtbank ziet geen aanleiding voor vergoeding van de kosten van de door eiser ingeschakelde deskundige omdat de door eiser voorgestane waarde niet kan worden herleid uit de in het taxatierapport genoemde verkoopprijzen. Daarom kan het taxatierapport niet worden aangemerkt als ondersteunend voor eisers standpunt.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

BIZ-heffing. In de verordening is geen stichting of vereniging aangewezen als subsidie-ontvanger waarmee een afdwingovereenkomst is afgesloten. De rechtbank acht de Verordening in zijn geheel onverbindend. Aanslag BIZ-bijdrage vernietigd.

Leges. Ambtenaar mist bevoegdheid tweede aanslag op te leggen.

In geschil is o.m. of belanghebbende in aanmerking komt voor een vergoeding van de kosten van het taxatierapport. Hof: Vast staat dat de opdracht voor het rapport afkomstig is van X-WOZ Specialisten te Y en dat de opdrachtgever ten tijde van de opdracht, op 1 februari 2010, gelieerd was aan Z-Makelaardij B.V.. Tevens staat vast dat het rapport is gedagtekend 2 februari 2010. Uit de tekst van het rapport en hetgeen bij het getuigenverhoor door getuige A is verklaard, leidt het Hof af, dat het rapport een bureautaxatie betreft, waarvoor opname ter plekke niet heeft plaatsgevonden en dat de twee objecten, die in het rapport als vergelijkingsobjecten zijn opgenomen, zijn ontleend aan de NVM database (midas.nvm.nl). Gelet op deze omstandigheden, in onderlinge samenhang bezien, is het Hof van oordeel dat het rapport niet kan worden aangemerkt als door een specifiek ter zake deskundige te zijn opgesteld en dat het rapport niet meer is dan een ondersteunende partijproductie. De kosten van het rapport moeten worden geacht te zijn verdisconteerd in de door de Heffingsambtenaar aan belanghebbende voor de bezwaarfase toegekende forfaitaire kostenvergoeding. Voor een afzonderlijke vergoeding van de kosten van het rapport is geen plaats.

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Heffing van veergeld ter zake van inzittenden niet toegestaan wegens ontbreken wettelijke grondslag. Artikel 217 Gemeentewet.

Leges. Ontvankelijkheid bezwaar. Geen wettelijke plicht tot uitreiking nota leges aan gemachtigde.

Verzorgingsappartementen in zorgcentrum hebben in hoofdzaak een woonfunctie, verpleegkamers niet. Algemene en gemeenschappelijke ruimtes kunnen ook dienstbaar zijn aan woondoeleinden en onder de vrijstelling van art. 220e Gemeentewet vallen.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Beroep tegen aanslag reclamebelasting ongerond. Grote gele vlakken die een onderdeel vormen van het logo worden gezien als ‘openbare aankondigingen’ waaronder dient te worden verstaan alle tot het publiek gerichte mededelingen welke erop zijn gericht de belangstelling van het publiek te trekken voor hetgeen wordt aangekondigd.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Leges. In behandeling nemen aanvraag vrijstelling bestemmingsplan voor permanente bewoning recreatiebungalow. Schending gelijkheidsbeginsel.

Rioolafvoerrecht. Afvoeren van afvalwater op de riolering van een andere gemeente. Aanslag vindt geen steun in de in geding zijnde verordening. Aanslag ten onrechte aan belanghebbende opgelegd.

Leges. Verstrekking kopieën bestemmingsplan op verzoek. Heffing leges is terecht omdat sprake is van een dienst.

Leges. Verordening gemeente Wijchen is in haar geheel onverbindend wegens overschrijding opbrengstlimiet.

Bodemzaak, Wet WOZ, vergoeding taxatierapport in bezwaarfase, artikel 8, tweede lid, van de beleidsregels is in strijd met artikel 7:15, tweede lid van de Awb en wordt om die reden onverbindend verklaard, verder hanteert de rechtbank een uurtarief van € 50,- voor een courante woning.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

In geschil is de waardering van een stoeterij voor de Wet WOZ. De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar aan de hand van de matrix de waarde van de stoeterij niet aannemelijk heeft gemaakt, nu de matrix, welke onder meer is gebaseerd op de kengetallen van de agrarische taxatiewijzer, niet voldoende is onderbouwd. De heffingsambtenaar heeft in de matrix op de standaardprijzen vermenigvuldigingsfactoren toegepast voor zover sprake is van waardeverhogende factoren, zoals een beter dan gemiddelde kwaliteit, onderhoudstoestand, welke niet gebaseerd zijn op de taxatiewijzer doch op een eigen door de taxateur van de heffingsambtenaar ontwikkelde waarderingsmethode. Deze waarderingsmethode is door de heffingsambtenaar niet inzichtelijk gemaakt.

WOZ (Algemeen)

Wet WOZ. Waarde clubhuis en sportvelden voetbalvereniging. Eiseres bepleit een correctie voor functionele veroudering omdat sprake is van overcapaciteit van ruim 33%. De rechtbank verwerpt dit betoog. Weliswaar is sprake van overcapaciteit, maar deze is bij de bouw in 2005 voorzien in verband met een verwachte toename van de bevolking in de nabij gelegen nieuwbouwwijk. Aannemelijk is dat de achterblijvende ledengroei het gevolg is van de stillegging van de bouw en dat daarom geen sprake is van structurele overcapaciteit. De rechtbank stelt de waarde van het clubhuis in goede justitie vast omdat verweerder ten onrechte het clubhuis als een luxe clubhuis heeft aangemerkt, hetgeen gelet op de afwerking en het voorzieningenniveau niet terecht is.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ. Waardering woon/winkelpand. Het is niet juist verschillende waarderingsmethoden toe te passen bij de waardering van één onroerende zaak .

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Forensenbelasting. Belanghebbende heeft recreatiebungalow meer dan 90 dagen ter beschikking.

Wet Woz. Proceskosten. No cure no pay-advieskantoor. Kosten van beroepsmatige verleende rechtsbijstand en deskundigenrapport. Diverse klachten van gemeente om vergoeding te verlagen.

Wet WOZ. Gemeente slaagt niet in bewijslast inzake waardevaststelling woning.

CONCLUSIE PG A-G IJzerman heeft conclusie genomen in de zaak met nummer 11/02430 naar aanleiding van het beroep in cassatie van het college van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Waalwijk, tegen de uitspraak van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 8 april 2011, nr. 09/00371. De heffingsambtenaar van de Gemeente heeft aan belanghebbende een WOZ-waardebeschikking opgelegd voor het tijdvak 1 januari 2007 tot 1 januari 2008. Tevens is aan belanghebbende een op deze waardebeschikking gebaseerde aanslag in de onroerendezaakbelasting voor het jaar 2007 opgelegd. Volgen bezwaar en beroep. Het Hof heeft het hoger beroep van belanghebbende gegrond verklaard en heeft een proceskostenvergoeding toegekend, mede ziende op vergoeding van kosten voor door belanghebbende ingeschakelde deskundigen. De Gemeente is tegen de Hofuitspraak in cassatie opgekomen onder aanvoering van vijf middelen. Het vierde middel behelst de vraag of werkzaamheden van een ingeschakelde makelaar/taxateur van onroerende zaken van wetenschappelijke of bijzondere aard zijn. Indien dat niet het geval is kan worden volstaan met een lager uurtarief dan het maximale uurtarief volgens de Wet tarieven in strafzaken van thans ten hoogste € 81,23 per uur. Die vraag wordt in de lagere rechtspraak verschillend beantwoord. A-G IJzerman begint zijn beoordeling van het vierde middel met een formeel punt. Het Hof heeft in r.o. 4.4.3 geoordeeld 'dat de kosten van het taxatierapport ten bedrage van € 440,30 voor vergoeding in aanmerking komen op basis van artikel 1, onder b, van het Besluit proceskosten bestuursrecht'. Hoe het Hof dat bedrag heeft berekend is echter niet gebleken. Wat met name ontbreekt is een gespecificeerd overzicht van het aantal door de deskundige bestede uren en het gehanteerde uurtarief, ofschoon dat volgens de A-G wel vereist is. De A-G meent dat dit volgt uit de toepasselijke regelgeving en uit het processuele zorgvuldigheidsvereiste. De lagere rechtspraak is in meerderheid van opvatting dat de werkzaamheden, althans tenminste de standaardwerkzaamheden, van een een WOZ-taxateur niet van een zodanige wetenschappelijke of bijzondere aard zijn dat vergoeding naar het maximale tarief op zijn plaats zou zijn. Dat lijkt de A-G in het algemeen juist. Na verwijzing zal moeten worden beoordeeld of zich in casu bijzonderheden voordoen die dat anders zouden maken. Het eerste middel ziet op het volgende. De Gemeente heeft in het bij de WOZ-beschikking 2007 behorende Taxatieverslag marktgegevens vermeld van drie vergelijkbare woningen. Voorts heeft de Gemeente in haar verweerschrift bij het Hof transactieprijzen genoemd van drie andere door de Gemeente vergelijkbaar geachte panden. Bij verweerschrift heeft de Gemeente gemotiveerd waarom zij die panden vergelijkbaar acht met het pand van belanghebbende. Het Hof heeft echter om andere redenen de onderbouwing van de WOZ-waarde van de Heffingsambtenaar verworpen en is vervolgens niet meer ingegaan op de stellingen van de Gemeente omtrent door haar vergelijkbaar geachte verkochte woningen. De A-G meent dat het Hof daarmee ten onrechte voorbij is gegaan aan de door de Gemeente aangevoerde transactieprijzen van vergelijkbaar geachte panden. Het gaat immers om relevante, gemotiveerd aangevoerde gegevens die zouden kunnen leiden tot een andere, mede op die gegevens gebaseerde, waardevaststelling. Derhalve moet worden verwezen om alsnog na te gaan in hoeverre het hier gaat om vergelijkbare panden en wat dat betekent voor de onderhavige waardering. De conclusie strekt ertoe dat het beroep in cassatie van de Gemeente gegrond dient te worden verklaard.

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Na door de heffingsambtenaar tot overneming van het geding te zijn opgeroepen neemt de curator de procedure niet over. Het Hof verleent de heffingsambtenaar ontslag van instantie en verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk.

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Verweerder heeft terecht geen proceskostenvergoeding toegekend voor de taxatierapporten die zijn opgemaakt in de bezwaarfase. Redengevend hiervoor is dat het inroepen van een deskundige, voor het opmaken van volledige taxatierapporten, niet redelijkerwijs noodzakelijk is geweest. Gelet op de door verweerder voorgestelde aanzienlijke verlagingen van de waarden van de woningen behoefde slechts beoordeeld te worden of de voorgestelde waarden redelijk zijn. Gelet op de expertise van de gemachtigde van eiseres, had deze de beoordeling zelf kunnen maken. Het inschakelen van een taxateur was daarvoor niet nodig.

WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Parkeerbelasting. Uitleg artikel 234, achtste lid, van de Gemeentewet. Moet de naheffingsaanslag worden uitgereikt aan de feitelijke parkeerder (niet zijnde de houder van het voertuig) als deze ter plaatse is op het moment dat de parkeercontroleur de naheffingsaanslag parkeerbelasting oplegt? Antwoord kan in het midden blijven, omdat de naheffingsaanslag aan de juiste belastingschuldige is opgelegd, namelijk aan de kentekenhouder van de auto. De parkeerbelasting is namelijk niet voldaan, met als gevolg dat de kentekenhouder de belastingschuldige is geworden. Voor vernietiging van de aanslag is geen reden, ook niet als de wijze van bekendmaking onjuist zou zijn geweest (vaste jurisprudentie van de Hoge Raad).

WOZ (Algemeen)

Geen vermindering afvalstoffenheffing voor appartementbewoners. Het feit dat er bij de appartementen geen containers zijn voor groenafval en dat de vuilcontainers altijd vol zitten, is geen reden voor verlaging of vernietiging van de afvalstoffenheffing. Evenmin is van belang of de gemeente op de afvaldienst bij het appartement winst maakt. Voor de vraag of de afvalstoffenheffing hoger is dan de daarvoor gemaakte kosten moeten de totale kosten in de gemeente worden afgezet tegen de totale opbrengsten.

WOZ (Algemeen)

Art. 225, lid 1, aanhef en onderdeel a, Gemeentewet. Verschuldigdheid van parkeerbelasting. Zijn alle zondagen rechtsgeldig aangewezen als tijden waarop slechts tegen betaling van parkeerbelasting kan worden geparkeerd? Kenbaarheid van de verschuldigdheid van parkeerbelasting. De Verordening op de heffing en invordering van parkeerbelasting 2011 bevat een tarief voor het parkeren op “aangewezen koopzondagen” maar bevat geen aanwijzing van alle zondagen als koopzondagen. Zo’n aanwijzing is evenmin te vinden in het Aanwijzingsbesluit betaald parkeren van het college van burgemeester en wethouders. De in de Verordening tot 1e wijziging van de Verordening Winkeltijden Zoetermeer (Wijzigingsverordening) opgenomen bepaling dat het verbod om een winkel op (ondermeer) zondagen voor het publiek geopend te hebben niet geldt ten behoeve van het op Zoetermeer gerichte toerisme, is geen aanwijzing in de zo-even bedoelde zin, reeds omdat de Wijzigingsverordening geen belastingverordening is en evenmin een besluit van het college van burgemeester en wethouders. Ook indien wordt aangenomen dat er wel een rechtsgeldige aanwijzing is van alle zondagen als koopzondagen waarop slechts tegen betaling van parkeerbelasting kan worden geparkeerd, dient de naheffingsaanslag te worden vernietigd omdat verweerder niet erin is geslaagd aannemelijk te maken dat omtrent de verschuldigdheid van parkeerbelasting redelijkerwijs geen misverstand kon bestaan. Volgt gegrondverklaring van het beroep en vernietiging van de uitspraak op bezwaar alsmede de naheffingsaanslag.

Art. 8:75 lid 1 AWB. Art. 1, aanhef en letter a Besluit proceskosten Bestuursrecht. Proceskostenvergoeding. Beroepsmatig verleende rechtsbijstand door elders wonende dochter/advocaat. Uitwerking van de eis dat aan de rechtsbijstand kosten zijn verbonden.

WOZ (Algemeen)

Legesverordening 2009 Nijmegen. De rechtbank acht aannemelijk dat zowel de geraamde lasten in niet onaanzienlijke mate te hoog zijn, omdat kosten van wettelijke taken en diensten zijn meegenomen waarop de Legesverordening 2009 niet ziet. Daarnaast acht de rechtbank aannemelijk dat de geraamde baten van grote bouwprojecten te laag zijn geraamd. Legesverordening 2009 geheel onverbindend, omdat de mate van overschrijding niet kan worden vastgesteld. Beroep gegrond.

Legesheffing voor de aanvraag van een Nederlandse identiteitskaart na de uitspraak van de Hoge Raad van 9 september 2011. Eiser komt, onder meer, in beroep tegen de terugwerkende kracht van de reparatiewet Regeling van een grondslag voor de heffing van rechten voor de Nederlandse identiteitskaart. De wet is op 15 oktober 2011 in werking getreden met terugwerkende kracht tot en met 22 september 2011.

Gemeentelijke heffingen/leges Belanghebbende heeft in één aanvraag een omgevingsvergunning aangevraagd voor een grote hoeveelheid woningen. Zij heeft voor het in behandeling nemen van deze aanvraag een tarief aan leges per woning moeten betalen, waarbij een korting is gegeven voor een aanvraag voor meerdere woningen. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de geraamde baten de geraamde lasten niet overschrijden. Ook geen sprake van onredelijke of onwillekeurige belastingheffing. Beroep ongegrond.

In geschil is het antwoord op de vraag of sprake is van een dienst waarvoor door verweerder bouwleges kunnen worden geheven en zo ja, of de Legesverordening verbindend is. Ten aanzien van de verbindendheid van de Legesverordening spitst het geschil zich toe op de vragen of de opbrengstlimiet van artikel 229b, eerste lid, van de Gemeentewet is overschreden en zo nee, of sprake is van een onredelijke en willekeurige belastingheffing.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Art. 17, lid 2, Wet WOZ. Waardering serviceflat. Art. 8:77 Awb. Heroverweging motivering uitspraak niet toegestaan.

WOZ (Algemeen)

Toepassing meerderheidsregel bij vermakelijkheidsretributie te water van de gemeente Amsterdam.

WOZ. Belanghebbendes woning is aangewezen als “noodwoning”. Het perceel waarop de woning staat heeft de bestemming agrarisch. Ten tijde van de aankoop mocht de woning op grond van het overgangsrecht van het toen geldende bestemmingsplan als woning worden gebruikt. Op grond van de overgangsbepalingen van het nieuwe concept-bestemmingsplan mag de woning uitsluitend door de huidige bewoners worden bewoond (persoonsgebonden overgangsrecht). Het hof is van oordeel dat een nieuwe eigenaar de woning niet mag bewonen. Alternatieve gebruiksmogelijkheden van de woning zijn niet aannemelijk gemaakt. De grond kan slechts agrarisch worden aangewend. Een potentiële koper zal voorts rekening houden met de sloopkosten van de woning. De waarde van de onroerende zaak kan worden bepaald op de agrarische waarde van de grond verminderd met de sloopkosten. Hoger beroep van belanghebbende gegrond.

WOZ (Algemeen)

Parkeerbelasting De heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat belanghebbende de verschuldigde parkeerbelasting niet heeft voldaan.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Verweerder heeft het bezwaar terecht op grond van artikel 6:6 van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk verklaard vanwege het ontbreken van een machtiging.

Heffingsambtenaar heeft, tegenover de gemotiveerde betwisting door belanghebbende, niet aannemelijk gemaakt dat is voldaan aan de opbrengstlimiet. De rechtbank is derhalve van oordeel dat de Legesverordening 2008 in haar geheel onverbindend is. De legesnota dient te worden vernietigd. De door de heffingsambtenaar verstrekte inlichtingen zijn onvoldoende om te kunnen beoordelen of en in welke mate de opbrengstlimiet mogelijkerwijs is overschreden.

De systematiek van de Wet WOZ schrijft in artikel 16 voor dat bij de waardebepaling eerst de objectafbakening moet plaatsvinden alvorens tot waardering van het object kan worden overgegaan. Bij de objectafbakening heeft als uitgangspunt te gelden dat de kleinste zelfstandig bruikbare eenheid dient te worden bepaald. In de onderhavige zaak is niet in geschil dat het gebouw Eurocenter II bestaat uit meerdere zelfstandig te gebruiken gedeelten, te weten etages, die ook fasegewijs in gebruik kunnen worden genomen. Nu eiseres de afbakening van de door verweerder te onderscheiden objecten als zodanig niet heeft betwist en ook de rechtbank geen aanleiding ziet om aan de juistheid daarvan te twijfelen, is er voor de toepassing van de zogenoemde complextheorie geen plaats. De objectafbakening verloopt in deze dan ook onafhankelijk van de kwalificatie van het object in het kader van de Wet OB.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Art. 220d, lid 1, aanhef en letter j, Gemeentewet. Werktuigenvrijstelling. Leidingwerk en laad- en losarmen tankterminal gebouwde eigendommen? Artikel 2, lid 1, aanhef en letter e, van de Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten WOZ.

In geschil is een naheffingsaanslag parkeerbelasting. Belanghebbende beroept zich op het gelijkheidsbeginsel, in die zin dat zij stelt dat zij op dezelfde wijze moet worden behandeld als de bestuurders van ondergesneeuwde auto’s die niet zijn gecontroleerd door een parkeercontroleur. De rechtbank oordeelt dat het beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt. Gesteld al dat sprake is van een ongelijke behandeling van gelijke gevallen, dan bestaat voor de ongelijke behandeling een objectieve en redelijke rechtvaardiging door het door de gemeente gevoerde beleid dat van een ondergesneeuwde auto geen sneeuw mag worden weggehaald vanwege het risico dat door het wegnemen van sneeuw een inbreuk kan worden gemaakt op het eigendomsrecht van die auto.

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Ter zake van het in behandeling nemen van een aanvraag tot het verkrijgen van een bouwvergunning voor het vergroten van een winkelgebouw met parkeergelegenheid is aan belanghebbende een aanslag bouwleges opgelegd ten bedrage van € 223.647,50. De bouwkosten ter zake zijn vastgesteld op € 10.000.000. In geschil is of de aanslag terecht is opgelegd. Hof ’s-Hertogenbosch heeft geoordeeld dat zulks niet het geval is. Naar het oordeel van het Hof leidt de gedifferentieerde tariefstelling in de gemeentelijke verordening tot een onredelijke en willekeurige heffing. Het Hof heeft in dat verband overwogen dat de gemeente aanvragers van bouwplannen met ‘grote bouwsommen’ (bouwkosten van € 250.000 of hoger) substantieel zwaarder belast dan aanvragers van bouwplannen met ‘kleine bouwsommen’(bouwkosten tot € 25.000) en ‘middelgrote bouwsommen’ (bouwkosten tussen € 25.000 en € 250.000), terwijl de kosten voor de gemeente die met het in behandeling nemen van een aanvraag gepaard gaan naar verhouding (veel) lager zijn voor een aanvraag van een bouwplan met een ‘grote bouwsom’ dan voor een aanvraag van een bouwplan met een ‘kleine’ of ‘middelgrote bouwsom’, zonder dat voor deze ongelijke behandeling een objectieve en redelijke rechtvaardiging is aangevoerd. Alhoewel uit het vorenstaande reeds volgt dat het hoger beroep gegrond is en de aanslag bouwleges moet worden vernietigd, heeft het Hof het dienstig geacht ook de tussen partijen in geschil zijnde vraag te beantwoorden of voldaan is aan het bepaalde in artikel 229b, lid 1, van de Gemeentewet. In dat verband heeft het Hof geoordeeld dat de Heffingsambtenaar het inzicht en de controleerbaarheid van de geraamde baten niet, althans in onvoldoende mate, heeft verschaft, zodat een overschrijding van de opbrengstlimiet niet kan worden beoordeeld. Het Hof verbindt daaraan het gevolg dat de gemeentelijke verordening jegens belanghebbende geheel onverbindend moet worden verklaard.

Privacy (Algemeen)

Bij de heffing van bouwleges rekent de gemeente Delft tot de kosten een storting in een bestemmingsreserve om meer dan kostendekkende opbrengsten in jaren met grote bouwactiviteiten te kunnen aanwenden in jaren met minder bouwactiviteiten. De rechtbank acht dit niet in overeenstemming met de opbrengstlimiet van artikel 229b Gemeentewet. Volgens de rechtbank is alleen een spreiding van lasten mogelijk en niet van baten. Voorts is de gemeente van een verkeerde raming van de opbrengsten uitgegaan door een vrijstelling voor grote werken waar de gemeente bij betrokken is en waarvoor een "compensatie bouwleges" langs privaatrechtelijke weg wordt betaald, pas ná het in behandeling nemen van de onderhavige bouwaanvraag in de verordening op te nemen. In het midden latend of een dergelijke vrijstelling kan, beslist de rechtbank dat de geraamde opbrengsten van die grote werken, zolang de vrijstelling er niet was, in de opbrengstraming hadden moeten worden meegenomen. De verordening wordt onverbindend verklaard.

WOZ-waarde woning. De verklaring van verweerder dat de waarde van de woning modelmatig is bepaald waarbij rekening is gehouden met de gegevens van een groot aantal andere woningen en met de tussen de woningen bestaande verschillen, is onvoldoende om enkel op grond daarvan te oordelen dat de waarde van de woning niet op een te hoog bedrag is vastgesteld. Daarvoor dient verweerder nader, door de rechtbank toetsbaar bewijs te leveren. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder, met het door hem overgelegde taxatieverslag, de in het verweerschrift opgenomen matrix en de daarop door verweerder gegeven toelichting dit gedaan. Wat eiser heeft aangevoerd doet aan dit oordeel niet af. Daarbij neemt de rechtbank ondermeer in aanmerking dat in de door eiser overgelegde taxatiekaart wordt gewerkt met variabelen die zijn aangeduid als “k”, “o”, “l”, “d” en “u”, zonder dat is aangegeven wat daaronder moet worden verstaan en hoe het aan deze variabelen toegekende, in een cijfer uitgedrukte gewicht is bepaald. De rechtbank volgt eiser wel in diens standpunt dat de uitspraak op bezwaar onvoldoende gemotiveerd is. De rechtbank vindt hierin aanleiding verweerder te gelasten het door eiser betaalde griffierecht aan hem te vergoeden. Beroep ongegrond.

Integrale vergoeding proceskosten gerechtvaardigd.

Bewijslastverdeling WOZ. Beginselen van procesrecht. Onjuiste uitleg Oost-flakkee arrest. Rechtbank dient altijd acht te slaan op door belastingplichtige ingebracht taxatierapport, ook als heffingsambtenaar waarde aannemelijk maakt. Proceskostenvergoeding. Uitleg Besluit tarieven in strafzaken. Kosten taxatierapport vergoed. Werkzaamheden taxateur zijn voldoende bijzonder van aard om een vergoeding van € 80 euro per uur te rechtvaardigen.

Rioolrechten. Stankoverlast doet aan verschuldigdheid heffing niet af.

WOZ (Algemeen)

Art. 229b Gemeentewet. Overschrijding opbrengstlimiet. Bouwleges. BNB 2009/159: heffingsambtenaar voldoet niet aan inlichtingenplicht. Algehele onverbindendheid. Hof mocht bewijsaanbod passeren.

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Paardenfokkerij kwalificeert niet als landbouwbedrijf voor de toepassing van de cultuurgrondvrijstelling van de Wet WOZ.

Evenals bij de rechtbank is in geschil of de naheffingsaanslag terecht aan belanghebbende is opgelegd. In het bijzonder is in geschil of voldoende kenbaar was gemaakt dat voor het onder 2.2 vermelde parkeren belasting was verschuldigd.

Regeling parkeerbelasting in Delft schiet ernstig tekort. Uurtarief van € 23,00 is buiten proportioneel en in strijd met de wet.

Artikel 9 van de Verordening Parkeerbelastingen 2008 bepaalt dat burgemeester en wethouders bepalen op welk tijdstip en op welke wijze parkeerbelastingen worden geheven. Naar het oordeel van de rechtbank kan daaronder niet worden verstaan het aan het bedrijf dat voor betaling van de parkeerbelasting zorgt na aanmelding per telefoon dan wel met gebruik van elektronische media, overlaten om gebiedscodes voor te schrijven en via een bepaling (artikel 2.6) in de Algemene voorwaarden die deel uitmaken van de overeenkomst tussen het bedrijf en de gebruiker, aan gebruikers voor te schrijven dat zij verantwoordelijk zijn voor het intoetsen van het juiste zonenummer en een fout voor hun rekening komt. De indeling in gebieden met een specifieke code of zonenummer berust niet op een door burgemeester en wethouders krachtens de Parkeerverordening 1992 of de Verordening Parkeerbelastingen 2008 genomen besluit of door hen vastgestelde beleidsregels. De indeling en voorgeschreven toepassing daarvan zijn daarom ten opzichte van eiser in het kader van de belastingheffing niet verbindend (Hof 's-Gravenhage 18 december 2007, nr. BK06/00241, LJN: BC0932) Verweerder heeft verklaard dat hem in deze geen regels van het college bekend zijn, het kan eiser dan niet worden aangerekend dat hij de belasting op een andere wijze heeft betaald dan verweerder voor de betreffende plaats had gewild. In het van toepassing zijnde besluit van het college staat geen aanduiding van een andere zone of code dan die voor vergunninghouders. Voorts moet worden betwijfeld of in dit besluit de periode waarvoor per handeling mag worden betaald, wel juist is geregeld, nu het besluit begint met de melding dat de parkeerduur onbeperkt is en vervolgens over een maximale parkeertijd wordt gesproken. Dit klemt temeer nu verweerder lang-parkeerders adviseert zich, al dan niet op automatische wijze, om de 2 uur opnieuw aan te melden en in een geval als het onderhavige aan betaling van € 15,10 in plaats van het dan verschuldigde bedrag van 3 x 2 x € 1,70 + 1,17 x € 1,70 = € 12,20, het gevolg verbindt dat dit geheel onverschuldigd betaald is en zelfs niet voor verrekening met de opgelegde naheffingsaanslag in aanmerking komt. Beroep gegrond, vernietigt de naheffingsaanslag.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Ter zake van een in 2008 aangevraagde bouwvergunning in verband met het verlengen van een biggenstal heeft de gemeente Haaren een aanslag bouwleges opgelegd, waarvan de hoogte door belanghebbende wordt bestreden. Belanghebbende acht het door de Heffingsambtenaar in aanmerking genomen normbedrag voor de bouwkosten per m2 willekeurig en onredelijk. De Heffingsambtenaar is niet ter zitting verschenen, ook niet nadat hij door de griffier nadrukkelijk erop is gewezen dat belanghebbende zal worden vergezeld door een deskundige. Jegens de griffier heeft de Heffingsambtenaar aangegeven het ongebruikelijk te vinden dat dit soort kleine zaken door het Hof door een meervoudige kamer worden behandeld en dat het wat hem betreft nergens over gaat. Hof Den Bosch heeft overwogen dat de Heffingsambtenaar door niet te verschijnen zijn positie als procespartij, in het bijzonder nu hij optreedt namens de overheid, miskent en het onderzoek ter zitting bemoeilijkt. Gelet op hetgeen belanghebbende ter zitting geloofwaardig heeft verklaard en de stukken die hij ter zitting heeft overgelegd, zou er reden kunnen zijn een nadere zitting te houden. Het Hof ziet daarvan evenwel af, omdat de Heffingsambtenaar weloverwogen en welbewust ervoor heeft gekozen om het onderzoek ter zitting niet bij te wonen en dat gelet op het contact dat de Heffingsambtenaar met de griffier heeft gehad, het voor de Heffingsambtenaar geen verrassing kan zijn dat belanghebbende tijdens het onderzoek ter zitting zijn beroep nader heeft onderbouwd en nadere stukken heeft overgelegd. Het Hof laat het algemeen belang van een doelmatige procesgang in dezen en het belang van belanghebbende bij een spoedige beslissing zwaarder wegen dan het belang dat de Heffingsambtenaar heeft bij voortzetting van het onderzoek. Uit de Verordening leidt het Hof af dat bij het bepalen van de bouwkosten zoveel mogelijk aansluiting is gezocht bij de prijs die in het economische verkeer tussen derden heeft te gelden voor het tot stand te brengen bouwwerk. Het Hof acht belanghebbende erin geslaagd aannemelijk te maken dat de door de Heffingsambtenaar gehanteerde bouwnorm ter bepaling van de bouwkosten in belangrijke mate afwijkt van de prijs die in het economische verkeer tussen derden heeft te gelden voor het tot stand te brengen bouwwerk. Het Hof volgt ter bepaling van de bouwkosten de door belanghebbende voorgestane berekening en vermindert de aanslag leges.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Kostenonderbouwing (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

De rechtbank oordeelt dat het slotklooster voor de aanslagen OZB (eigenaar en gebruiker), reinigingsrecht en rioolheffing ten onrechte is aangemerkt als niet-woning.

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

In geschil is de waardering van een bedrijfscomplex over het jaar 2010 in de gemeente Schiedam. Over een aantal onderdelen van het geschil heeft de rechtbank het advies gevraagd van de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak (StAB). Op grond van dit advies oordeelt de rechtbank o.m. als volgt: -een eerdere verkooptransactie van het complex in 2004 is niet bruikbaar voor de waardebepaling in 2009. Evenmin een transactie in 2008 van aan elkaar gelieerde ondernemingen. -uit een eerder vastgestelde WOZ-waarde voor het jaar 2007 kan geen gemiddelde waardestijging voor het jaar 2010 worden afgeleid. -ten onrechte heeft de gemeente het complex als één onroerende zaak beschouwd in plaats van als vijf afzonderlijke objecten. -ten onrechte heeft de gemeente twee waarderingsmethoden toegepast.

WOZ waarderingsmethode hotel

WOZ. Geen proceskostenvergoeding ondanks het niet verstrekken van een kopie van de kladmatrix door de heffingsambtenaar. Hoewel de door de Hoge Raad geformuleerde redelijke termijn van in beginsel twee jaar voor de bezwaar- en beroepsfase is overschreden en de bezwaarfase langer dan een half jaar heeft geduurd, kent de rechtbank geen immateriële schadevergoeding toe, aangezien de rechtbank van oordeel is dat het bezwaar en beroep voldoende voortvarend behandeld is.

WOZ (Algemeen)

Aanslag OZB: geen vrijstelling vanwege recreatie; geen woning en niet dienstbaar aan woondoeleinden; geen schending algemene beginselen van behoorlijk bestuur; dwangsom ex artikel 4:17 Awb.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Leges. Verwijzingsprocedure HR 10 juni 2011, nr. 09/02639, LJN BO5046. Berekening immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van redelijke termijn.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Art. 229, lid 1, letter c, Gemeentewet. Gelijkheidsbeginsel. Verordening op de vermakelijkheidsretributie te water gemeente Amsterdam. Toepassing meerderheidsregel in geval van belastingheffing bij wege van voldoening op aangifte. Art. 8:73 Awb. Schadevergoeding. Vergoeding wettelijke rente in geval van ten onrechte op aangifte voldane belasting?

WOZ (Algemeen)

Gedeeltelijke afwijzing Wob-verzoek appellant aan afdelingshoofd om toezending van stukken die betrekking hebben op een aan hem opgelegde naheffingsaanslag. Parkstad Limburg is een samenwerkingsverband tussen de gemeente Heerlen en zeven andere Limburgse gemeenten. Het is een rechtspersoonlijkheid bezittend openbaar lichaam dat is ingesteld met toepassing van de Wet gemeenschappelijke regelingen. Het afdelingshoofd is bij besluit van 1 januari 2007 door het dagelijks bestuur van Parkstad Limburg aangewezen als gemeenteambtenaar, als bedoeld in art. 231, lid 2, onder b, van de Gemeentewet. Het afdelingshoofd is een bestuursorgaan als bedoeld in art. 1:1, lid 1, onder a, van de Awb. Het afdelingshoofd heeft uiteengezet dat aan de GBRD de heffing en invordering van de gemeentelijke belastingen ten behoeve van de gemeenten binnen het samenwerkingsverband Parkstad Limburg zijn opgedragen. In een dienstverleningsovereenkomst is vastgelegd op welke wijze de GBRD deze taken moet uitvoeren. Aangezien het afdelingshoofd zich bij de uitvoering van deze taken naar de opdracht van de betrokken gemeenten dient te richten, is hij een onder verantwoordelijkheid van deze gemeenten werkzaam bestuursorgaan, als bedoeld in art. 1a, lid 1, aanhef en onder c, van de Wob. Het afdelingshoofd heeft zich terecht bevoegd geacht een besluit te nemen op het verzoek van appellant om openbaarmaking van de gevraagde stukken, die zich bij de GBRD bevinden. Dat het college, als het verantwoordelijke bestuursorgaan, eveneens op dat verzoek mocht beslissen, doet aan de bevoegdheid van het afdelingshoofd niet af.

WOZ. Na indiening van een bezwaarschrift doet de gemeente een voorstel tot vermindering van de eerder vastgestelde waarde. Belanghebbende schakelt alsnog een taxateur in om het voorstel van de gemeente te beoordelen. Naar aanleiding van diens in een taxatiekaart neergelegde advies accepteert de belanghebbende het voorstel van de gemeente. Anders dan de gemeente acht de rechtbank inschakeling van een taxateur gerechtvaardigd en veroordeelt de gemeente tot vergoeding van de voor het opmaken van de taxatiekaart gemaakte kosten ad € 120.

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Wet WOZ. Proceskosten. Inroepen deskundige in bezwaarfase is redelijk.

WOZ (Algemeen)

X laat zich in een procedure over de waarde van zijn woning bijstaan door een gemachtigde. In juli 2010 stuurt de heffingsambtenaar een concept van de uitspraak op bezwaar aan de gemachtigde. In de conceptuitspraak is opgemerkt dat de gemeente geen taxatieverslag meestuurt met de WOZ-beschikking, dat de taxatiegegevens via het internet beschikbaar zijn, dat het taxatieverslag op grond van artikel 40 Wet WOZ alleen rechtstreeks naar X wordt gezonden en dat bij X het taxatieverslag kan worden opgevraagd. X claimt een hogere proceskostenvergoeding omdat de gemeente met haar handelswijze artikel 6:17 Awb heeft geschonden. Het hof concludeert dat de gemeente op grond van artikel 6:17 Awb het taxatieverslag direct aan de gemachtigde had moeten sturen. Deze schending van de procesregels leidt echter niet tot een hogere proceskostenvergoeding. Volgens het hof is door deze schending de zaak niet zodanig ingewikkeld geworden dat daardoor een hogere wegingsfactor is gerechtvaardigd.BijzonderhedenDeze uitspraak is het vervolg op Rb. Utrecht 27-05-2011, 10/3113.

WOZ (Algemeen)

Wet WOZ. Art. 6 Besluit tarieven in strafzaken. Proceskostenvergoeding. Taxatieverslag. Hoogte van het te vergoeden uurtarief.

Wet WOZ. Proceskostenvergoeding. Taxatierapport. Hoogte van het te vergoeden uurtarief. Wenselijk dat feitenrechters tot uniforme toepassing komen. Art. 8:24 Awb. Omvang volmacht, volmacht omvat i.c. ook het instellen van beroep in cassatie.

Besluit proceskosten bestuursrecht, bijlage, onderdeel A4. Telefonisch horen kan onder omstandigheden worden aangemerkt als ‘verschijnen hoorzitting’.

Telefonisch horen; artikel 7:2 Awb; Wet WOZ Anders dan belanghebbende is de rechtbank van oordeel dat telefonisch horen slechts kan worden toegepast indien beide partijen hiermee instemmen. De heffingsambtenaar wil, gelet op de door hem wenselijk geachte werkwijze, geen gebruik wil maken van de door belanghebbende voorgestelde mogelijkheid telefonisch te horen. Ingeval belanghebbende dan niet in gaat op het zijdens de heffingsambtenaar gedane voorstel ten stadhuize te worden gehoord, kan schending van de hoorplicht de heffingsambtenaar niet worden tegen geworpen. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.

Belanghebbende is bewoner van een studentenflat in een studentenstad. Hij wordt op de voet van artikel 253 Gemeentewet aangewezen als degene op wiens naam de aanslag rioolheffing moet worden gesteld. Het hof oordeelt, dat de tenaamstelling van de aanslag op naam van belanghebbende niet volgens de beleidsregels is en dat de keuze voor belanghebbende als degene die de aanslag krijgt opgelegd niet kan worden gebaseerd op de door gemeente aangevoerde gronden. Ook oordeelt het hof dat belanghebbende niet beter dan zijn medebewoners in staat is te betalen, nu de gemeente geen onderzoek heeft verricht naar de inkomens- en vermogenspositie van belanghebbende en zijn medebewoners.

Rioolheffing. De rechtbank oordeelt dat belanghebbende met de aankoop van zijn woning door natrekking eigenaar is geworden van de op de grond bij de woning aanwezige IBA (individueel behandelingssysteem afvalwater), omdat er geen zakelijk recht van opstal is gevestigd op de grond. De door de gemeente met de vorige eigenaar van de woning gesloten opstalovereenkomst kan belanghebbende niet binden. De rechtbank oordeelt verder dat de IBA geen voorziening of combinatie van voorzieningen is voor inzameling, verwerking, zuivering of transport van afvalwater, hemelwater of grondwater die in eigendom, in beheer of in onderhoud is bij de gemeente. Derhalve is belanghebbende geen rioolheffing verschuldigd.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Leges. De geheven evenementenleges zijn niet terug te voeren op aan belanghebbende individueel verleende diensten, maar vindt zijn grondslag mede in tegelijkertijd met dat van belanghebbende plaatsvindende, andere, evenementen. Dat voor de hoogte van de te heffen leges andere evenementen mede bepalend zouden zijn, vindt zijn grondslag niet in de Verordening. De aanslag dient daarom te worden verminderd.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ-waarde woning. Twee taxatierapporten van gelijk gewicht. Taxateurs gebruiken verschillende manier om vast te stellen wat de waarde per vierkante meter en per kuub is en komen daardoor op andere waardes uit, hoewel zij grotendeels dezelfde vergelijkingsobjecten hebben gebruikt. Beide methodes zijn verdedigbaar. Bepaling WOZ waarde door de rechtbank in goede justitie. Vergoeding voor taxatierapport: 50 euro per uur exclusief BTW maal vier uur (inpandige opname).

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Verordening marktprecariobelasting van de gemeente Helmond biedt geen juridische grondslag voor de geheven toeslag voor promotieactiviteiten van de markt. Aan belanghebbende is een aanslag marktgelden opgelegd. De aanslag is opgebouwd uit twee componenten: marktgelden en een toeslag promotieactiviteiten. De aanslag is gebaseerd op de Verordening. De rechtbank oordeelt dat de promotieactiviteiten niet tot het belastbaar feit, zoals omschreven in de Verordening, behoren. De Verordening komt in zoverre in strijd met het legaliteitsbeginsel. De rechtbank laat de Verordening daarom, voor zover deze ziet op de toeslag voor promotiedoeleinden, als onverbindend buiten toepassing.

Artikel 220a, lid 2, Gemeentewet. Woonvormen voor personen met een verstandelijke beperking; welke delen van de onroerende zaken dienen tot woning dan wel zijn volledig dienstbaar aan woondoeleinden in de zin van artikel 220a, lid 2, van de Gemeentewet?

Gemeente Westland legt voor een aanvraag bouwvergunning 2de fase per ongeluk een aanslag naar het hogere tarief voor een reguliere bouwvergunning op. Na bezwaar wordt deze aanslag verminderd tot nihil. Vervolgens wordt een tweede, lagere, aanslag leges opgelegd. De rechtbank verwerpt de stelling van de gemeente dat de tweede aanslag op een ander belastbaar feit betrekking heeft. Er is immers slechts één aanvraag in behandeling genomen. De tweede aanslag wordt vernietigd. Beroep gegrond.

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Proceskosten. Summier taxatierapport. Terecht geen punten toegekend voor hoorzitting.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Aan belanghebbende zijn wegens het in behandeling nemen van aanvragen voor bouwvergunningen aanslagen leges opgelegd. In geschil is of en in hoeverre de van toepassing zijnde legesverordeningen tot de desbetreffende aanslagen kunnen leiden. Nu belanghebbende gemotiveerd gesteld heeft dat de verordeningen in strijd zijn met de opbrengstnorm van artikel 229b, lid 1, van de Gemeentewet, ligt het op de weg van de heffingsambtenaar naar vermogen inzicht te verstrekken in de ramingen ter zake van de bepaling van de hoogte van de legestarieven. Met hetgeen de heffingsambtenaar in hoger beroep naar voren heeft gebracht, heeft hij de bestaande twijfel bij belanghebbende niet naar vermogen weggenomen. De heffingsambtenaar heeft in het licht van hetgeen belanghebbende heeft aangevoerd, niet aannemelijk gemaakt dat de legesverordeningen voldoen aan de opbrengstnorm van artikel 229, lid 1, van de Gemeentewet.

Onverbindendheid verordening Dantumadiel.

Reclamebelasting. Verordening van gemeente Ede is onverbindend door vrijstellingsbepaling in belastingplicht.

WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

De onroerende zaak is en was op 1 januari 2012 een braakliggend terrein waar nutsvoorzieningen ontbreken, waar geen bouwactiviteiten hebben plaatsgevonden en waarvoor geen omgevingsvergunningen zijn aangevraagd. Het terrein is in 2007 door de gemeente verkocht voor de realisering van de plannen Thema Centrum Wonen. Er ligt een voorstel om op die plaats een bouwvolume te realiseren dat groter is dan wat volgens het geldende bestemmingsplan Crama is toegestaan. De rechtbank leidt uit de overwegingen van de Hoge Raad van 6 januari 2012 (LJN: BV0250) af dat de Raad in gevallen als deze vasthoudt aan de voorwaarde dat er gebruikersbelasting kan worden geheven als de onroerende zaak feitelijk wordt gebruikt. Niet in geschil is dat er op de onroerende zaak nog in het geheel geen bouwwerkzaamheden of voorbereidende werkzaamheden zijn verricht. Dat eiseres de onroerende zaak aanhoudt tot haar bouwplan kan worden gerealiseerd, is niet aan te merken als gebruik. Of haar bouwplannen al dan niet zijn uitgemond in vergunningaanvragen, is daarbij van ondergeschikt belang.

BIZ-heffing. In de Verordening is geen stichting of vereniging aangewezen als subsidie-ontvanger waarmee een afdwingovereenkomst is afgesloten. Rechtbank acht Hoofdstuk 2 "Belastingbepalingen" van de Verordening daarom in zijn geheel onverbindend. Aanslag BIZ-bijdrage vernietigd.

Aan belanghebbende zijn legesnota’s verzonden voor het in behandeling nemen van meerdere aanvragen tot het verkrijgen van bouwvergunningen voor zijn kassenbedrijf. In geschil is of de Legesverordening, jegens belanghebbende, onverbindend is omdat de opbrengstlimiet is overschreden; of de leges op het juiste bedrag zij berekend; of de Heffingsambtenaar algemene beginselen van behoorlijk bestuur heeft geschonden, dan wel of hij meerdere formele vereisten niet in acht heeft genomen. Ter onderbouwing dat de opbrengstlimiet niet is overschreden heeft de Heffingsambtenaar verstrekt twee totaalbedragen aan baten en lasten en de “Raming baten en lasten” met een overzicht van totaalbedragen per rekeningnummer van lasten en baten en de daarbij behorende toelichting over het samenvoegen van baten of lasten en een globale uitleg over enkele posten; hetgeen naar het oordeel van het Hof niet volstaat. Bij de beoordeling of sprake is van een ‘last ter zake’ is immers niet alleen dat totaalbedrag per rekeningnummer van belang, maar is het juist de onderbouwing naar aard en omvang van de kostenposten van de toegerekende last die inzicht geven in de samenstelling van het totaalbedrag van de lasten per rekeningnummer. Derhalve is het - naar vermogen - verstrekken van cijfermatige gegevens ter zake van de samenstelling van de geraamde totaalbedragen van de lasten, onontbeerlijk voor het geven van een gemotiveerd oordeel. De Heffingsambtenaar heeft erkend dat een beter (cijfermatig) inzicht in de lasten ter zake kon worden gegeven. Nu geen (nadere) feitelijke gegevens zijn verstrekt kunnen noch de vragen ten aanzien van de feiten, noch de vragen ten aanzien van het recht, een en ander zoals bedoeld in de overwegingen onder 3.2 van het arrest van de Hoge Raad van 24 april 2009, nr. 07/12961, LJN BI1968, BNB 2009/159, worden beantwoord. De Heffingsambtenaar maakt niet aannemelijk dat is voldaan aan het bepaalde in artikel 229b van de Gemeentewet. Dan komt de vraag aan de orde of dit moet leiden tot een partiële of een algehele onverbindendheid van de betreffende Legesverordening (vgl. Hoge Raad 10 april 2009, nr. 43747, LJN BC3691, BNB 2009/194). Het Hof komt tot het oordeel dat de Legesverordening 2008 jegens belanghebbende onverbindend is en dat de aan belanghebbende uitgereikte legesnota’s dienen te worden vernietigd. Gelet op dit oordeel, komt het Hof aan behandeling van de overige geschilpunten niet meer toe. Hoger beroep van belanghebbende is gegrond.

Waardering van een bedrijfsterrein met het vooruitzicht op een wijziging van de bestemming “industrie categorie 1” in een woonbestemming.

Reclamebelasting Wageningen. De rechtbank oordeelt dat de Verordeningen reclamebelasting 2009 en 2010 niet onverbindend zijn, ondanks eerdere gebreken in de bekendmakingen. Evenmin zijn de verordeningen onverbindend wegens strijd met de rechtszekerheid. Weliswaar werken beide verordeningen terug, maar in het onderhavige geval waren de aanslagen reclamebelasting zodanig voorzienbaar dat de terugwerkende kracht geen beletsel voor de verbindendheid vormt. De beroepen slagen, omdat de heffingsambtenaar bij het opleggen van de aanslagen beleid van het college van burgemeester en wethouders heeft gevolgd dat weliswaar is bedoeld ter verduidelijking van de verordeningen, maar in feite een groep belastingplichtigen begunstigt zonder grondslag in de verordeningen of een andere objectieve of redelijke grondslag. De aanslagen reclamebelasting worden daarom vernietigd wegens strijd met het gelijkheidsbeginsel.

De heffingsambtenaar van de gemeente Harderwijk heeft aan eiser – en aan, voor zover van belang, 54 andere ondernemers in het centrumgebied van Harderwijk – een aanslag in de reclamebelasting opgelegd. De rechtbank heeft geoordeeld dat op grond van de in de Verordening van de gemeente Harderwijk opgenomen vrijstellingen een groot deel van in het centrumgebied aanwezige openbare aankondigingen niet in de heffing wordt betrokken. De door de gemeente Harderwijk daarvoor gegeven rechtvaardiging kan de rechterlijke toetsing niet doorstaan. De rechtbank is verder van oordeel dat de belastingplicht onvoldoende scherp en duidelijk is afgebakend. Volgens de rechtbank is sprake van willekeurige belastingheffing en mist de Verordening verbindende kracht. De rechtbank verklaart het beroep gegrond en vernietigt de aanslag.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Bezwaar en beroep (Algemeen), WOZ (Algemeen)

Wet WOZ. Sportvelden met gebouwen. Grondprijs. Achterstallig onderhoud. Gebouwgebonden en niet-gebouwgebonden grond.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Heffingen lagere overheid. De gemeenschappelijke regeling Belastingsamenwerking Rivierenland is bevoegd namens de gemeente Culemborg en het Waterschap Rivierenland aanslagen op te leggen. Het aanslagbiljet in combinatie met de toelichting bevat alle essentialia en is voldoende duidelijk. Artikel 9 van de Kaderrichtlijn Water bevat geen voldoende nauwkeurig bepaalde verplichtingen voor de lidstaten of rechten voor particulieren, zodat eiser zich daarop niet rechtstreeks kan beroepen en de Verordening rioolheffingen 2010 noch artikel 228a van de Gemeentewet daaraan direct kan worden getoetst. Beroep ongegrond.

Art. 3:3 en art. 3:4 BW. Waterwoning (“Marina”) is een roerende zaak. Geen bestanddeel van een recreatiepark.

Eiser, die ponyfokker is, doet een geslaagd beroep op de cultuurgrondvrijstelling. De rechtbank stelt de waarden van de weidegronden op nihil.

Artt. 22 en 25 Wet WOZ (tekst 2003); art. 18a AWR. Herstel foute objectafbakening.

WOZ (Algemeen)

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Rioolrechten. Belastingplicht. Zelfstandige gedeelten. Wooneenheden in zorgcentrum.

Lokale belastingen algemeen (Algemeen)