Aflevering 7

Twee zaken vielen mij de afgelopen maanden in het bijzonder op: de eerste is het besluit van de ministers van Buitenlandse Zaken en Justitie om het Nederlandse voorbehoud bij de toetreding van India tot het Apostilleverdrag met ingang van 16 september 2008 in te trekken. De tweede zaak die mij opviel is de ontwerpwijziging van artikel 3.71 Vb 2000, die de staatssecretaris van Justitie bij brief van 29 oktober 2008 aan de Tweede Kamer zond.

Op 24 juni 2008 stuurden de staatssecretaris en de minister van Justitie een brief aan de Tweede Kamer met een schets van de kabinetsplannen voor een zorgvuldigere en snellere asielprocedure, waarmee tevens de terugkeer van afgewezen asielzoekers wordt bevorderd. De beoogde maatregelen richten zich op verkorting van de asielprocedure, verruiming van opvang, het tegengaan van herhaalde vragen en intensivering

De brief van 24 juni 2008, waarin de staatssecretaris en de minister van Justitie hun plannen ontvouwden voor ‘een effectievere asielprocedure en een effectiever terugkeerbeleid’ ontlokte aan een aantal organisaties bijzonder kritische reacties. In de reacties lag meestal de nadruk op de plannen voor een effectievere asielprocedure. In dit artikel een overzicht van de reacties, gegeven door de United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR), VluchtelingenWerk Nederland, Amnesty International, Pharos, het Meldpunt Asielzoekers met Psychische problemen (MAPP), de Nederlandse Orde van Advocaten en de Vereniging Asieladvocaten en -Juristen Nederland (VAJN).

Aan de verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd wordt het voorschrift verbonden dat de houder ervan voldoende verzekerd is tegen ziektekosten. Dit geldt ook voor een buitenlandse werknemer. De vraag of een buitenlandse werknemer aan dit voorschrift voldoet kan gecompliceerd zijn indien hij zich beroept op een zorgverzekering in het land van herkomst.

In deze bijdrage staat de Dienst Terugkeer & Vertrek en zijn werkzaamheden centraal. Eerst schets ik de plaats van de organisatie binnen Justitie en de aanleiding voor het ontstaan van DT&V. Vervolgens ga ik in op de missie en de organisatiestructuur van DT&V op hoofdlijnen, waarna ik, achtereenvolgens, inga op de relaties met de (keten)partners, de werkwijze en de aspecten die van belang zijn voor de rechterlijke toets in bewaringszaken.

In deze bijdrage zal worden ingegaan op procesbelang van de ongewenst verklaarde vreemdeling bij vreemdelingenrechtelijke procedures bij de rechtbank. Getracht zal worden de bestaande jurisprudentie te structureren. In deze bijdrage zal niet op inhoudelijke aspecten van de ongewenstverklaring worden ingegaan. Voorts zal in deze bijdrage enkel op jurisprudentie worden ingegaan, waarin de vraag omtrent procesbelang expliciet aan de orde is geweest. Hieronder zal allereerst de problematiek worden geschetst. Vervolgens komt de jurisprudentie aan de orde. Daarbij zal eerst het procesbelang bij de procedure inzake ongewenstverklaring aan de orde komen. Daarna wordt ingegaan op het procesbelang bij de verblijfsrechtelijke procedure. Tevens komt de procedure tot opheffing van de ongewenstverklaring aan de orde.

Afgelopen 15 juni 2007 trad de Regeling Afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet (Ranov of Generaal Pardon Regeling) in werking. In deze bijdrage treft u een stand van zaken aan met betrekking tot de ontwikkelingen in de jurisprudentie (van met name de rechtbanken) met betrekking tot rechtsvragen rondom deze regeling.

Het is voor een jurist niet eenvoudig om het sociologisch discours te doorgronden. Het jargon van sociologen en juristen is nu eenmaal niet identiek. In deze boekbespreking zal ik dan ook geheel ongehinderd door enige sociologische kennis van zaken verslag doen van de stellingen van de auteur. Ik hoop dat de lezer het mij niet euvel zal duiden dat ik daarbij inga op deze analyse van het integratiedebat waarvan ik denk dat die voor juristen verplichte kost vormt. Schinkel heeft een razend interessant boek geschreven, dat evenwel moeilijk toegankelijk is. Ik hoop dat zijn bijdrage veel weerklank zal vinden. Voor beleidsmakers vormen zijn stellingen een appel op hun geweten. Hoe luidt Schinkels centrale stelling?

Met de bundel 'Nederland migratieland, ook in 2025 (g)een probleem, Multiculturele samenleving in ontwikkeling' (Sdu, Den Haag 2008) geeft de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken (ACVZ) door middel van een achttal bijdrages verslag van een interessante poging in mei 2007 om eens niet adviezen over actuele situaties te geven, maar om, zoals wordt gesteld, “over de gebruikelijke tijdshorizon” heen te kijken en lijnen uit te zetten naar “vreemdelingenbeleid in een verdere toekomst”. Daarbij werd het bestaande beleid door veel deelnemers goeddeels losgelaten, hetgeen tot uitdrukking kwam in het motto van deze bundel: “Dromen met open ogen”.

De Kennisgroep Europees Recht (KER) is op initiatief van Procesvertegenwoordiging (PV) in 2003 opgericht in verband met de toenemende betekenis van het Europees recht voor het Nederlandse vreemdelingenbeleid. Hierbij kan naast de vier klassieke gemeenschapsvrijheden, waaronder vrij verkeer van personen en diensten, gewezen worden op het unieburgerschap en de diverse associatieovereenkomsten. De doelstelling van de KER is om door middel van het uitwisselen van kennis en ervaring op de voor de IND relevante gebieden van het Europees recht, het kennisniveau binnen de IND te verhogen en te anticiperen en te reageren op implicaties van dit rechtsgebied voor de nationale beslis- en procespraktijk.