Aflevering 1

In dit artikel nemen wij de voorwaarde van verblijfsduur voor het verkrijgen van een EG-status voor langdurig ingezeten onderdanen van derde landen onder de loep. Wat betekenen de in de EG-Richtlijn geïntroduceerde begrippen en op welke wijze heeft Nederland die geïmplementeerd? Dit zijn vragen die aan de orde zullen komen. Bij het beantwoorden van die vragen hebben wij geconstateerd dat de implementatie niet geheel foutloos is verlopen.

Het Asielbeleidsplan van de Europese Commissie en de eerste voorstellen voor herziening van Europese asielwetgeving

Velen zal het zijn ontgaan, maar twee uitspraken van 3 juli 2008 markeren een dogmatisch keerpunt voor de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS) in het voortschrijdend debat over individualisering en groepsgerichte vervolging.

Regelmatig reizen vreemdelingen naar Nederland, nadat zij in Griekenland tevergeefs hebben geprobeerd een verblijfsvergunning te krijgen. In Nederland hopen deze vreemdelingen wel een asielaanvraag in te kunnen dienen en deze inhoudelijk te laten behandelen. De Staatssecretaris van Justitie acht zich echter niet verantwoordelijk voor deze vreemdelingen, nu Griekenland dat al zou zijn. De staatssecretaris meent dat te kunnen stellen op basis van de Dublinverordening.

Does the Minister accept that as the country goes into recession, the defence of our borders becomes more, not less, important? As skilled workers are laid off in our constituencies, what changes [to the immigration system] will the Government make to ensure that those workers get first chance for any vacancies…?

Op 22 september 2003 heeft de Raad van Ministers zijn goedkeuring gehecht aan Richtlijn 2003/86/EG. Deze richtlijn wordt ook wel de gezinsherenigingsrichtlijn genoemd. Deze richtlijn is op 3 oktober 2003 in werking getreden. De lidstaten moesten de omzetting van de richtlijn uiterlijk op 3 oktober 2005 voltooien.

In oktober 2008 heeft de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken (ACVZ) het advies ‘Nederlanderschap in een onbegrensde wereld’ (een advies over het Nederlandse beleid inzake meervoudige nationaliteit) aan de staatssecretaris van Justitie aangeboden. Met dit advies hoopt en verwacht de ACVZ een constructieve bijdrage te leveren aan het politieke en maatschappelijke debat over meervoudige nationaliteit. Dit advies richt zich op de vraag hoe Nederland tegen de achtergrond van een snel veranderende wereld moet omgaan met het verschijnsel ‘meervoudige nationaliteit’. Deze vraag beheerst het terugkerende politieke en maatschappelijke debat over meervoudige nationaliteit. In Nederland spitst dit debat zich toe op de vraag of langdurig verblijvende buitenlanders verplicht moeten worden om voor het verkrijgen van de Nederlandse nationaliteit hun nationaliteit van het land van herkomst op te geven.