Aflevering 4

Zaken over asbest doen de laatste jaren steeds meer stof opwaaien. Door asbestbranden in Wateringen, Alkmaar en Roermond hebben politiek en media meer oog voor dit onderwerp gekregen. Recente onderzoeken benadrukken de gezondheidsrisico’s van asbestvezels. Dit leidt tot strengere regels en normen, steviger handhaven en daarmee samenhangende juridische vragen. Maar waar staan deze regels en normen? Wie moet hieraan voldoen? En op welke manier kan het bevoegd gezag handhavend optreden? Gefragmenteerde wet- en regelgeving maken het beantwoorden van deze vragen niet gemakkelijker. Hierbij volgt een praktisch overzicht, waarbij wij ook aandacht besteden aan toekomstige wet- en regelgeving, in het bijzonder de Omgevingswet.

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (‘ABRvS’) heeft op 17 mei 2017 prejudiciële vragen gesteld aan het Hof van Justitie in Luxemburg (‘HvJ’) over het Programma Aanpak Stikstof (‘PAS’).

Bij besluit van 28 augustus 2012 zijn twee leden toegevoegd aan artikel 3.1.6 van het Besluit ruimtelijke ordening (‘Bro’), waarin de drie treden van de zogenaamde ‘Ladder voor duurzame verstedelijking’ (‘Ladder’) zijn opgenomen.

De Europese Commissie heeft het Hof van Justitie EU verzocht vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door geen correcte en volledige beoordeling van de gevolgen uit te voeren met het oog op de vergunning van de bouw van een kolengestookte centrale in Moorburg bij Hamburg (Duitsland), de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6 lid 3 en 4 van de Habitatrichtlijn.

De conclusie betreft de hoger beroepen tegen de uitspraken van de rechtbank Rotterdam van 31 maart 2016. In beide zaken heeft de minister een boete opgelegd wegens overtreding van artikel 2 lid 1 van de Wet arbeid veemdelingen omdat appellanten als werkgever vreemdelingen werkzaamheden hebben laten verrichten zonder tewerkstellingsvergunning. In de hoger beroepen stellen appellanten onder meer de manier waarop in het punitief bestuursrecht bewijs wordt vergaard en hoe het vergaarde bewijs moet worden gewaardeerd aan de orde.

Op 23 september 2016 zijn 17 besluiten die gaswinning in Oppenhuizen mogelijk maken ter inzage gelegd. Over de door Houtenbos gestelde kans op aardbevingen van 19% heeft de minister opgemerkt dat niet geheel duidelijk is waarop Houtenbos zich baseert, maar dat het waarschijnlijk is dat hij zich heeft gebaseerd op de studie ‘Deterministische hazard analyse voor geïnduceerde seismiciteit in Nederland’ van TNO. Die studie heeft volgens de minister echter uitsluitend betrekking op de gasvoerende delen van een gasveld en niet op de watervoerende delen die tegen de gasvelden aanliggen.

Op 23 september 2016 zijn 17 besluiten die gaswinning in Oppenhuizen mogelijk maken ter inzage gelegd. Gelet op het bepaalde in artikel 36 lid 1 van de Mijnbouwwet, zoals dat luidde ten tijde van het nemen van het instemmingsbesluit, kon de minister de instemming aan het winningsplan slechts onthouden in het belang van het planmatig beheer van voorkomens van delfstoffen of in verband met het risico van schade ten gevolge van beweging van de aardbodem.

Bij besluit van 9 juli 2013 heeft het algemeen bestuur van de bestuurscommissie van stadsdeel Centrum van de gemeente Amsterdam geweigerd aan appellant omgevingsvergunning te verlenen voor het afwijken van het bestemmingsplan ten behoeve van een short stay appartement. Het rekenmodel waar appellant naar verwijst is een model dat door de bezwaarschriftencommissie is opgesteld in een andere bezwaarprocedure en is ontwikkeld om de toelaatbaarheid van een ruimtelijke ontwikkeling te toetsen.

Bij besluiten van 23 juni en 14 juli 2015 hebben GS van Gelderland en Limburg bezwaren tegen de besluiten om niet handhavend op te treden tegen het zonder vergunning krachtens de Natuurbeschermingswet 1998 uitvoeren van bedrijfshandelingen ten behoeve van veehouderijen, ongegrond verklaard. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzoekt het Hof van Justitie van de Europese Unie bij wege van prejudiciële beslissing uitspraak te doen op de volgende vragen

Bij verschillende besluiten van 14 december 2015 heeft het college van GS van Noord-Brabant vergunningen krachtens artikel 16 en 19d van de Natuurbeschermingswet 1998 verleend voor het exploiteren en/of uitbreiden en wijzigen van zes verschillende agrarische bedrijven. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzoekt het Hof van Justitie van de Europese Unie bij wege van prejudiciële beslissing uitspraak te doen op de volgende vragen

Bij besluit van 15 juli 2014 hebben B&W van Breda een aanvraag van De Lunet om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. De Lunet is sinds 4 april 2006 eigenaar van het appartementsrecht op het uitsluitend gebruik van het winkelcentrum De Lunet te Breda. Bij formulier van 13 mei 2013 heeft zij het college verzocht haar tegemoet te komen in de planschade die zij lijdt als gevolg van het op 24 december 2010 in werking getreden bestemmingsplan ‘Steenakker, Stadionstraat e.o.’, waarin de detailhandelsbestemming van het winkelcentrum is wegbestemd.

Bij besluit van 23 september 2015 (primaire besluit) heeft de staatssecretaris van Economische Zaken aan de vennootschap onder firma [naam 6] VOF (v.o.f.) twee bestuurlijke boetes opgelegd van in totaal € 3.770 wegens het overtreden in het jaar 2014 van artikel 7 van de Msw, in samenhang met artikel 8 van de Msw en artikel 53 van het Uitvoeringsbesluit Meststoffenwet. Bij vaststelling van de boete wegens de overtreding van artikel 7 Msw, in samenhang met artikel 8 Msw, is uitgegaan van een overschrijding van de gebruiksnorm dierlijke meststoffen met 348 kg stikstof en een overschrijding van de fosfaatgebruiksnorm met 188 kg fosfaat.

Bij besluit van 3 februari 2015 heeft het college van GS van Utrecht de aanvraag van appellant om subsidie voor bodemsanering afgewezen. Uit de bewoordingen van de weigeringsgrond van artikel 11, aanhef en onder a van de Uitvoeringsverordening volgt dat een band moet bestaan tussen de grond en de feitelijke uitoefening van een bedrijf of beroep.

Minister Plasterk van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft bij brief van 1 mei 2017 het ontwerpbesluit ‘Besluit kwaliteitsborging voor het bouwen’ aan de Tweede Kamer aangeboden.

Bij besluit van 20 juni 2014 heeft het college van B&W van Lopik omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een bedrijfsruimte en kantoor ter vervanging van diverse bijgebouwen. De rechtbank heeft terecht geen grond gevonden voor het oordeel dat het bouwplan voorziet in een algehele agrarische bedrijfsbeëindiging als bedoeld in artikel 4.7 van de Provinciale Ruimtelijke Verordening en het bouwplan met voormeld artikel in strijd is, zoals appellant betoogt.

Bij besluit van 1 april 2015 hebben B&W van Waddinxveen omgevingsvergunning verleend aan Heijmans voor het realiseren van een paalmatras ten behoeve van de brug over de Gouwe te Waddinxveen. Het bouwplan voorziet in een paalmatras. Een paalmatras is een wegfundering bestaande uit een veld palen, voorzien van paaldeksels. Over die palen wordt een wapeningsnet, bestaande uit één of meerdere lagen geokunststof, gelegd. Daarop wordt een aardebaan gelegd, waarvan de onderste laag uit granulaat bestaat. De laag granulaat wordt rondom omsloten door het naar boven geklapte geokunststof.

Bij besluit van 6 oktober 2014 hebben B&W van Lochem V.V. Gorssel (hierna: de voetbalvereniging) omgevingsvergunning verleend voor het plaatsen van twee lichtmasten op het perceel Markeweg 10 te Gorssel. Het bouwplan voorziet in het plaatsen van twee lichtmasten van 15 meter ter hoogte van de middenlijn van veld 3 van de voetbalvereniging. Dit veld wordt gebruikt als trainingsveld. De lichtmasten worden voorzien van een verstelbare armatuur.

In opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties is NEN gestart met vernieuwing van het stelsel Energieprestatie Gebouwen en de daarbij behorende bepalingsmethode. Het doel is om te komen tot een stelsel voor een eenvoudige, transparante bepalingsmethode die bruikbaar is in het kader van de bouwregelgeving.

Bij besluit van 26 mei 2016 heeft de raad van de gemeente Het Bildt het bestemmingsplan ‘St.-Annaparochie-Ulbe van Houtenlocatie’ vastgesteld. Bij besluit van 14 juni 2016 heeft het college van burgemeester en wethouders een omgevingsvergunning verleend voor het oprichten van een discountsupermarkt. De voorzieningenrechter heeft in zijn uitspraak van 21 november 2016, ECLI:NL:RVS:2016:3204, overwogen dat de raad de omgeving van het plangebied terecht als gemengd gebied in de zin van de VNG-brochure heeft getypeerd.

Bij brief van 23 september 2015 heeft het college van B&W van Steenbergen op grond van artikel 6.10 van het Besluit geluidhinder meegedeeld dat wordt overgegaan tot het aanbrengen van geluidisolatie aan de woning van appellant overeenkomstig het aanbod van de minister van Infrastructuur en Milieu van 5 augustus 2014.

Bij besluit van 29 november 2012 heeft het college van B&W van Horst aan de Maas het verzoek van appellant om handhavend op te treden tegen Schutterij Sint Jan te Grubbenvorst, afgewezen. Het college heeft ter zitting toegelicht dat het Lomg heeft bepaald op basis van de in de Handreiking Limburgs Traditioneel Schieten (HLTS) opgenomen omgevingstypologie. Het college heeft onder verwijzing naar het rapport van DPA van 27 september 2016 bij het bepalen van het omgevingstype ter plaatse van de woning [locatie] het verkeer op de Californische weg en de aanwezigheid van een tankstation maatgevend geacht.

Deze wetswijziging(en) strekt ertoe de heffingsbevoegdheid voor de precariobelasting zodanig te beperken dat geen precariobelasting meer kan worden geheven ter zake van netwerken die zich bevinden onder, op of boven de voor de openbare dienst bestemde grond van de gemeente, provincie of waterschap. De inwerkingtreding is voorzien per 1 juli 2017.

Bij besluit van 6 augustus 2013 heeft het college van GS van Zuid-Holland Abengoa een last onder dwangsom opgelegd wegens overtreding van voorschrift 2.14 van de voor haar inrichting te Rotterdam op 23 januari 2007 krachtens de Wet milieubeheer verleende vergunning. Bij diverse besluiten heeft het college dwangsommen ingevorderd.

Bij besluit van 17 oktober 2014 heeft het dagelijks bestuur van de bestuurscommissie van stadsdeel Zuid van de gemeente Amsterdam appellante onder oplegging van een last onder bestuursdwang gelast om het gebruik van haar woning in overeenstemming te brengen met bepaalde artikelen van het Bouwbesluit.

Bij besluit van 30 juli 2014 hebben B&W van Rotterdam aan Shabu Shabu een last onder dwangsom opgelegd strekkende tot het naleven van artikel 3.132 van het Activiteitenbesluit Milieubeheer (hierna: het Activiteitenbesluit), in samenhang gelezen met artikel 3.103 lid 1 van de Activiteitenregeling Milieubeheer (hierna: de Activiteitenregeling). Shabu Shabu heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat de invorderingsbevoegdheid van het college is verjaard, nu meer dan een jaar is verstreken na de dag waarop de dwangsom is verbeurd, te weten op 20 mei 2015.

De Tweede Kamer heeft de geplande uitbreiding van de taken van de Huurcommissie in de ijskast gezet. Daarmee vervalt voorlopig ook de bijdrage die verhuurders zouden moeten betalen.

De ministerraad heeft op 2 juni op voorstel van minister Schultz van Haegen van Infrastructuur en Milieu ingestemd met vierentwintig nieuwe projecten onder de Crisis- en herstelwet. Dit betekent dat gemeenten nieuwe duurzame ontwikkelingen in gang kunnen zetten, zoals een oud industrieterrein verbouwen tot een modern en duurzaam bedrijvenpark, woningen bouwen op een leegstaand bedrijventerrein of een attractiepark ontwikkelen. De gemeenten lopen hiermee vooruit op de Omgevingswet.

Op 19 mei is het wetsvoorstel Wet ruimte voor duurzaamheidsinitiatieven ter consultatie voorgelegd. Het wetsvoorstel helpt groene coalities duurzaamheidsinitiatieven te realiseren.

Bij brief van de staatssecretaris van EZ van 13 april is aan de Tweede Kamer het Rapportbevindingen verbeteren implementatie Vogel- en Habitatrichtlijn in Nederland toegezonden. Hieruit blijkt dat de meeste dilemma’s voortkomen uit beperkingen die voortvloeien uit de richtlijnen, en de interpretatie van het Europese Hof daarvan, en niet zozeer uit de Nederlandse implementatie. De Europese Commissie stelt op dit moment een actieplan op voor verbetering van de implementatie.

Bij besluit van 19 december 2014 heeft de staatssecretaris een verzoek van de Stichting Platform Stop Invasieve Exoten om handhavend op te treden door middel van het opleggen van een last onder dwangsom aan Stichting Vogeleiland afgewezen. Stichting Vogeleiland beheert het Vogeleiland dat deel uitmaakt van het Rijsterborgherpark te Deventer. Bij brief van 4 november 2014 heeft de Stichting Platform Stop Invasieve Exoten een verzoek ingediend bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland om handhavend op te treden jegens Stichting Vogeleiland wegens overtreding van artikel 14 lid 1 van de Ffw. Stichting Vogeleiland zou monniksparkieten hebben uitgezet.

Bij besluit van 14 maart 2016 heeft de raad van de gemeente Lochem het bestemmingsplan ‘Deventerweg 48-50 en omgeving Epse’ vastgesteld. Appellant betoogt dat de Flora- en Faunawet (hierna: Ffw) aan de uitvoerbaarheid van het plan in de weg staat. Hij voert hiertoe aan dat uit het onderzoek dat in het kader van de vaststelling van het plan is verricht, volgt dat in (de omgeving van) het plangebied vleermuizen aanwezig zijn. Uit het onderzoek blijkt volgens hem tevens dat vaste rust- en verblijfplaatsen – in de vorm van paarplaatsen – van vleermuizen zullen worden aangetast door de sloop van gebouwen in het plangebied, die noodzakelijk is om de ontwikkeling waarin het plan voorziet doorgang te laten vinden.

Bij besluit van 16 december 2014 heeft het college van GS van Zeeland aan de Faunabeheereenheid een ontheffing verleend voor het opzettelijk verontrusten en doden van damherten in de periode van 1 januari 2015 tot en met 31 december 2019. Met de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat uit hetgeen in de nota van toelichting is vermeld, niet volgt dat een ontheffing in het belang van het reguleren van de populatieomvang met het oog op de beheerdoelstelling kan worden verleend indien dit wenselijk is.

Bij besluit van 28 januari 2016 heeft de raad van de gemeente Gemert-Bakel het bestemmingsplan ‘Gemert-Bakel Stedelijke gebieden, oktober 2015’ vastgesteld. Het plan voorziet aan de Sportlaan 2-4 te Gemert in de bouw van maximaal 11 woningen. Appellant B woont aan de [locatie]. Hij stelt een vermindering van privacy, uitzicht en lichtinval te zullen ondervinden ten gevolge van de voorziene woningen. Ook stelt hij dat het plan niet uitsluit dat wordt begonnen met de sloop en de bouw van de nieuwe woningen, zonder dat onderzoek is gedaan naar de aanwezige flora en fauna. Appellant B betoogt dat de eis om onderzoek te verrichten naar de aanwezigheid van beschermde dier- en plantensoorten ten onrechte niet is opgenomen in de planregels, zodat sloop en nieuwbouw kunnen worden uitgevoerd zonder dit onderzoek.

Op 13 april nam de directeur Eenvoudig Beter van het ministerie van Infrastructuur en Milieu, Rosemarie Bastianen, het resultaat van het onderzoek ‘Omgevingsveiligheid in de Omgevingsvisie’ in ontvangst. Aan de hand van ervaringen uit diverse gemeentes is een handleiding opgesteld, ‘Aanpak bouwsteen omgevingsveiligheid’. Deze handleiding helpt gemeentes bij het maken van keuzes op het gebied van omgevingsveiligheid.

Het kabinet kijkt opnieuw naar de planning voor de Omgevingswet. Dat zei minister Schultz van Haegen van Infrastructuur en Milieu 30 mei in de Eerste Kamer. Of dat leidt tot uitstel van de invoering van de wet, is niet bekend.

Bij besluit van 6 mei 2014 heeft het college van B&W van Peel en Maas aan appellante sub 1 omgevingsvergunning verleend voor het veranderen van de werking en het in werking hebben van de inrichting op het perceel in kwestie. Appellante sub 1 drijft op het perceel een inrichting voor het opslaan en bewerken van afvalstoffen. In de inrichting is een biomassaverbrandingsinstallatie aanwezig. Appellante sub 1 betoogt dat de rechtbank ten onrechte en zonder deugdelijke motivering de StAB als deskundige heeft benoemd.

Bij besluit van 23 februari 2015 heeft het college van B&W van Zwolle aan appellant voor een termijn van zes jaar omgevingsvergunning verleend ten behoeve van het realiseren van vier onzelfstandige woonruimtes. Niet in geschil is dat de woning slechts bestemd is voor de huisvesting van één huishouden. De rechtbank heeft terecht, onder verwijzing naar voormelde uitspraak van 17 juni 2009, overwogen dat het samenwonen van een groep studenten in overwegende mate wordt bepaald door de wens om gedurende de studietijd over huisvesting te beschikken.

Bij besluit van 16 december 2014 heeft het college van GS van Limburg aan appellante sub 4 een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1 lid 1 aanhef en onder e van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht verleend voor het oprichten en in werking hebben van een inrichting, bestaande uit een pluimveehouderij met een slachterij – een zogenoemde korte keten veehouderij – en een bio-energiecentrale te Grubbenvorst.

In cassatie kan volgens de Hoge Raad van het volgende worden uitgegaan. Op vordering van de Staat is bij vonnis van 20 juni 2012 vervroegd de onteigening uitgesproken ten name van de Staat van een aan [verzoeker] toebehorend gedeelte van een perceel in de gemeente Steenbergen. [verzoeker] baseert zijn stelling dat er sprake is van verwachtingswaarde op het provinciale Uitbreidingsplan van 2004, de Gebiedsvisie van 14 november 2007, de Structuurvisie van 1 oktober 2010, de Verordening Ruimte 2012 van de provincie Noord-Brabant, de Structuurvisie 2012 van de gemeente Steenbergen van januari 2012 en de Structuurvisie 2010 Partiële Herziening vastgesteld op 2 juli 2014.

Bij uitspraak van 5 augustus 2015, ECLI:NL:RVS:2015:2443, heeft de Afdeling het hoger beroep van [partij] tegen de uitspraak van de rechtbank van 3 september 2014 in zaak nr. 13/5544 gegrond verklaard, voormelde uitspraak van de rechtbank deels vernietigd en het college van B&W van Utrechtse Heuvelrug opgedragen een nieuw besluit te nemen op het bezwaar van [partij] tegen welk besluit slechts bij de Afdeling beroep kan worden ingesteld.

Bij besluit van 25 mei 2016 heeft de minister van IenM aan de in dat besluit vermelde rechthebbenden krachtens de Belemmeringenwet Privaatrecht een plicht opgelegd tot het gedogen van de aanleg en instandhouding van een 150 kV- en 380 kV-hoogspanningsverbinding met bijbehorende werken tussen Vijfhuizen en Zoetermeer. Uit artikel 2 lid 5 van de BP volgt dat de minister de gedoogplicht pas kan opleggen, indien langs minnelijke weg redelijkerwijs geen overeenstemming kan worden bereikt.

Op 12 mei is het Besluit tot wijziging van het Besluit ruimtelijke ordening (Bro) in het Staatsblad gepubliceerd. Deze wijziging houdt verband met de aanpassing van de ladder voor duurzame verstedelijking.

Bij besluit van 12 november 2015 (hierna: het coördinatiebesluit) heeft de raad van de gemeente Son en Breugel de coördinatieregeling als bedoeld in artikel 3.30 van de Wet ruimtelijke ordening van toepassing verklaard op de voorbereiding en bekendmaking van het bestemmingsplan ‘Ekkersrijt; Home & Living Centre’ en een omgevingsvergunning voor de activiteiten bouwen en kappen ten behoeve van de herontwikkeling van een bedrijfspand op het terrein aan Ekkersrijt te Son. Bij besluit van 12 mei 2016 heeft de raad het plan vastgesteld. Bij besluit van 17 mei 2016 heeft het college de omgevingsvergunning verleend.

Bij besluit van 26 mei 2016 heeft de raad het bestemmingsplan ‘Rietmade Hoeven’ vastgesteld. Appellanten sub 2 voeren aan dat de raad heeft gekozen om het regenwater binnen het plangebied te laten infiltreren in een wadi in het openbaar plantsoen. Deze wadi zou volgens hen wateroverlast kunnen voorkomen. Het is evenwel onduidelijk of de nieuwe woningen op een hoger peil zullen staan dan de bestaande woningen en daarmee voor meer wateroverlast zullen zorgen. Appellanten sub 2 betogen voorts dat de aanleg van de wadi, gelet op de regels van het plan, niet kan worden afgedwongen.

Bij besluit van 1 november 2016 heeft de raad van de gemeente Overbetuwe het bestemmingsplan ‘Buitengebied, evenemententerrein De Park, Elst’ vastgesteld. Uit de planregels vloeit voort dat in het plangebied alleen evenementen mogen plaatsvinden met een maximaal aantal van 20.000 bezoekers. In het bestemmingsplan zoals dat thans is vastgesteld, is alleen een ontsluiting van het plangebied voorzien via de weg De Park. Die toegangsweg kan worden bereikt via de Grote Molenstraat. Langs de Grote Molenstraat ligt ook één van de parkeerterreinen waarover het evenemententerrein beschikt, te weten P1. Het andere parkeerterrein, P2 genoemd, ligt op grotere afstand van het evemententerrein aan de 1e Weteringsewal. Daarnaast is een aantal terreinen dat verder van het plangebied is gelegen, aangewezen als satellietparkeerterrein.

Bij besluit van 21 juni 2016 heeft de raad van de gemeente Grootegast het bestemmingsplan ‘Strandheem’ vastgesteld. GS van Groningen richten zich tegen de aanduiding ‘wonen’ op de verbeelding voor de recreatiewoningen aan De Oude Trambaan en artikel 8 lid 8.1 onder b van de regels. Hiermee wordt permanente bewoning van de recreatiewoningen toegestaan, hetgeen in strijd is met artikel 4.29 lid 1 van de Omgevingsverordening Groningen 2009. De raad stelt zich op het standpunt dat artikel 4.29 lid 1 van de Omgevingsverordening 2009 in dit geval buiten toepassing moet blijven.

Bij besluit van 17 november 2015 heeft de raad van de gemeente Midden-Delfland het bestemmingsplan ‘Harnaschpolder Zuid 2014’ en het gelijknamige exploitatieplan vastgesteld. Appellanten sub 3 en sub 4 betogen dat de raming van de inbrengwaarde van de gronden van Bedrijvenschap Harnaschpolder in de exploitatieopzet ten onrechte niet is gebaseerd op een taxatie.

Bij tussenuitspraak van 20 juli 2016 heeft de Afdeling de raad van de gemeente Den Haag opgedragen om binnen 20 weken na verzending van de tussenuitspraak met inachtneming van hetgeen daarin is overwogen het besluit van 1 oktober 2015 te herstellen. De woning [locatie 2], bewoond door appellant B, had de raad niet bestemd als zelfstandige burgerwoning, zoals door appellant A en appellant B gewenst. De raad heeft ter uitvoering van de tussenuitspraak geen aanleiding gezien om dat alsnog te doen.

Bij besluit van 17 december 2015 heeft de raad van de gemeente Schijndel het bestemmingsplan ‘Plein - Spoorlaan’ vastgesteld. Appellant sub 2 en anderen en appellant sub 3 vrezen voor onaanvaardbare wateroverlast ten gevolge van het plan. Appellant sub 2 en anderen stellen dat in de huidige situatie bij hevige regenval reeds sprake is van terugstromend rioolwater in de woningen aan de Spoorlaan en van wateroverlast in de straat. De maatregelen die volgens de raad zullen worden getroffen zijn volgens appellant sub 2 en anderen ten onrechte niet gewaarborgd in het plan, bijvoorbeeld door een voorwaardelijke verplichting.

Bij besluit van 7 juli 2016 heeft de raad van de gemeente Lansingerland het bestemmingsplan ‘Laan van Romen 25, Berkel en Rodenrijs’ vastgesteld. Het plan voorziet in een herontwikkeling van het perceel Laan van Romen 25. Op dit perceel staat een kantoorpand dat niet meer als zodanig in gebruik is. Het plan maakt de realisering van een appartementsgebouw met 19 woningen ter plaatse van het bestaande kantoorpand mogelijk. In paragraaf 3.3 van de plantoelichting staat dat de bevolkingssamenstelling van de gemeente Lansingerland de komende 30 jaar wijzigt en dat de vergrijzing in de gemeente Lansingerland sterker is dan in de rest van Nederland.

Bij besluit van 28 september 2016 hebben provinciale staten van Groningen het inpassingsplan ‘Dijkverbetering Eemshaven-Delfzijl’ vastgesteld. Het inpassingsplan heeft ten doel om verbetering van de Waddenzeedijk mogelijk te maken, alsmede een aantal gekoppelde projecten. Onder meer wordt op het traject tussen Nieuwstad en Laagwatum een ‘dubbele dijk’ voorzien, een tweede, meer landinwaarts gelegen dijk. In de primaire waterkering wordt op dit traject een getijdeduiker gerealiseerd, waardoor een soort kweldersysteem ontstaat. Beoogd wordt innovatie op het gebied van waterveiligheid en landbouw, alsmede versterking van natuurwaarden langs de kust.

Bij besluit van 6 september 2016 heeft de raad van de gemeente Helmond het bestemmingsplan ‘Brandevoort II - [locatie B]’ vastgesteld. Het plan voorziet in de toekenning van de bestemming ‘Recreatie’ en de aanduiding ‘recreatiewoning’ aan de bestaande woning op het perceel locatie B in de gemeente Helmond. De raad heeft de reeds op het perceel bestaande en toegestane hoogspanningsverbinding opnieuw in het plan opgenomen. Met het plan worden geen wijzigingen aan het tracé van de hoogspanningsverbinding en de bijbehorende planologische mogelijkheden aangebracht.

Bij besluit van 26 oktober 2015 heeft de raad van de gemeente Montfoort het bestemmingsplan ‘1e Herziening Buitengebied 2012’ vastgesteld. De Afdeling stelt voorop dat wat betreft het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen geen wettelijke bepalingen bestaan inzake de minimaal aan te houden afstanden tussen gronden waarop gewassen worden geteeld en nabijgelegen woningen. In het kader van een bestemmingsplan dient een afweging van alle bij het gebruik van de gronden betrokken belangen plaats te vinden, waarbij de aan te houden afstand tussen het telen van fruit en andere gewassen en nabijgelegen gevoelige objecten zodanig gekozen dient te worden dat een aanvaardbaar woon- en leefklimaat ter plaatse van het gevoelige object kan worden gegarandeerd.

Bij besluit van 4 juli 2011 hebben B&W van Brunssum een verzoek van appellant om vergoeding van planschade afgewezen. Appellant betoogt tevergeefs dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het college aan hem ook de wettelijke rente verschuldigd is over het door hem betaalde drempelbedrag van € 300.

Bij tussenuitspraak van 8 juni 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1578, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Schiedam opgedragen om binnen 20 weken na verzending van die uitspraak met inachtneming van overweging 4 de daar omschreven gebreken in het besluit van 15 september 2015 tot vaststelling van het bestemmingsplan ‘Groenoord 2015’ te herstellen.

Bij besluit van 4 maart 2014 heeft het college van B&W van Oldebroek een aanvraag van appellant om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. Voorts heeft appellant een brief van het college van 29 september 2005 overgelegd, waarin de WOZ-waarde van zijn perceel per peildatum 1 januari 2003 is vastgesteld op € 198.000. Daarbij is vermeld dat bij de taxatie van het perceel reeds rekening is gehouden met de nabij dat perceel te realiseren bouwwerken, daarbij verwijzend naar de twee woonzorggebouwen en twee woningen. Daarbij is voorts vermeld dat de waarde van het perceel zonder deze bouwactiviteiten zou zijn getaxeerd op € 266.000.

Op 4 mei is het Besluit tot vaststelling van het tijdstip van inwerkingtreding van diverse onderdelen van het programma KEI in het Staatsblad gepubliceerd. Met dit KB wordt digitaal procederen per 12 juni 2017 verplicht in een deel van de bestuursrechtelijke zaken en per 1 september 2017 in een deel van de civiele zaken.

Bij besluit van 27 november 2014 heeft het college van B&W van Eindhoven appellant medegedeeld dat het op 20 november 2014 spoedeisende bestuursdwang, inhoudende de sluiting voor onbepaalde tijd en beëindiging van het gebruik als kamerbewoning van het pand in kwestie, heeft toegepast.

Bij besluit van 11 maart 2014 heeft de minister van IenM verzoeken van appellante A en anderen om schadevergoeding afgewezen. In de tussenuitspraak is overwogen dat ter zitting van de Afdeling van de zijde van appellante A en anderen onweersproken is gesteld dat in het tracébesluit is vastgelegd dat de Hendrik Algraweg wordt afgesloten. De Afdeling heeft de minister in de tussenuitspraak opgedragen een nader deskundigenadvies in te winnen, waarbij dient te worden beoordeeld of en zo ja, in hoeverre de afsluiting van de Hendrik Algraweg gevolgen voor de verkeersstromen van en naar het bedrijfspand aan de Morseweg heeft en bij appellante A en anderen schade heeft veroorzaakt.

Bij besluit van 18 september 2015 heeft het college van B&W van Deurne aan T-Mobile omgevingsvergunning verleend voor het legaliseren van een geplaatste antenne op het perceel in kwestie. Om als belanghebbende in de zin van de Awb te kunnen worden aangemerkt, dient een natuurlijk persoon volgens vaste jurisprudentie een voldoende objectief en actueel, eigen en persoonlijk belang te hebben dat hem in voldoende mate onderscheidt van anderen en dat rechtstreeks wordt geraakt door het bestreden besluit.

Bij besluit van 9 oktober 2014 hebben B&W van Zeist het college aan [vergunninghouder] (lees: [vergunninghouder A]) een omgevingsvergunning verleend voor de uitbreiding van de achterzijde van de woning te Zeist. Appellanten betogen tevergeefs dat de rechtbank niet heeft onderkend dat is gehandeld in strijd met artikel 4:8 van de Algemene wet bestuursrecht, omdat zij niet zijn gehoord voorafgaand aan de verlening van de omgevingsvergunning aan [vergunninghouder A].

Bij besluit van 26 januari 2015 heeft het college van B&W van Best een verzoek om krachtens de Wet openbaarheid van bestuur een aan het college verstrekt veiligheidsinformatieblad openbaar te maken, afgewezen. De Afdeling heeft in haar uitspraak van 19 augustus 2015 overwogen dat volgens haar vaste jurisprudentie artikel 10 lid 1 aanhef en onder c van de Wob naar zijn aard restrictief moet worden uitgelegd. Van bedrijfs- en fabricagegegevens is slechts sprake, indien en voor zover uit die gegevens wetenswaardigheden kunnen worden afgelezen of afgeleid met betrekking tot de technische bedrijfsvoering of het productieproces dan wel met betrekking tot de afzet van de producten of de kring van afnemers en leveranciers van betrokkene.

Bij besluit van 19 augustus 2013 heeft de minister van EZ naar aanleiding van een verzoek van appellant op grond van de Wet openbaarheid van bestuur documenten openbaar gemaakt over het voornemen voor de bouw van het transformator- en schakelstation Breukelen-Kortrijk in de gemeente Stichtse Vecht en een aantal documenten niet of gedeeltelijk openbaar gemaakt.

Met deze wijziging wordt een verhoging van de fosfaatgebruiksnorm mogelijk gemaakt indien een landbouwer ervoor kiest de zogenaamde equivalente maatregel “hogere gewasopbrengsten op landbouwgronden met fosfaattoestand neutraal” te treffen.

Op 28 april is de wijziging van de Regeling fosfaatreductieplan 2017 in de Staatscourant gepubliceerd en op 1 mei in werking getreden. Deze regeling is gewijzigd om de negatieve effecten van de regeling bij niet melk-producerende bedrijven tegen te gaan.

Consumenten die worden afgesloten van het drinkwater, moeten de tijd krijgen om voor die tijd nog water op te slaan. Het waterbedrijf moet daar bewaarmiddelen, zoals waterzakken, voor leveren. Minister Schultz van Haegen van Infrastructuur en Milieu heeft een regeling daartoe ter consultatie op 29 mei voorgelegd.