Aflevering 1

M en V zijn een geregistreerd partnerschap met elkaar aangegaan. De echtelijke woning is eigendom van M. In het kader van de voorgenomen ontbinding van het geregistreerd partnerschap verzoekt V de rechtbank (1) te bepalen dat zij jegens M bevoegd is gedurende

M en V zijn in 1972 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd, welk huwelijk in 2001 door echtscheiding is ontbonden. In hun echtscheidingsconvenant zijn partijen overeengekomen dat hun pensioenrechten worden verevend.

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd, welk huwelijk in 2016 door echtscheiding is ontbonden. Partijen twisten over de vraag of zij overeenstemming hebben bereikt over de financiële afwikkeling van hun echtscheiding.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd, welk huwelijk in 1991 door echtscheiding is ontbonden. Tot de ontbonden huwelijksgemeenschap behoort de voormalig echtelijke woning, die echter nimmer is verdeeld of verkocht.

M en V zijn met elkaar gehuwd. M heeft bij Allianz een lijfrenteverzekering gesloten. In 2014 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. Artikel 7.1 van het door partijen ondertekende echtscheidingsconvenant luidt: ‘De man heeft vóór althans tijdens

Voor het EHRM klaagt een Oostenrijks heteroseksueel stel dat het voor hen niet mogelijk is om een geregistreerd partnerschap aan te gaan. In Oostenrijk is dit alleen mogelijk voor stellen van gelijk geslacht.

M en V zijn in 2009 een geregistreerd partnerschap met elkaar aangegaan, na het opstellen van partnerschapsvoorwaarden (koude uitsluiting). Op 31 maart 2012 gaan partijen feitelijk uiteen.

M en V zijn in 2009 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Voor M is dit zijn tweede huwelijk; hij was eerder gehuwd met X. In 2017 wordt het huwelijk tussen M en V door echtscheiding ontbonden.

M en V krijgen in 2005 een affectieve relatie met elkaar. In 2006 gaan zij samenwonen. In 2007 sluiten zij een notarieel samenlevingscontract, waarin een regeling is opgenomen ten aanzien van de kosten van de huishouding.

M en V krijgen in 2005 een affectieve relatie met elkaar. Vanaf 2006 leent V aan M diverse geldbedragen, ad in totaal € 175.000. In 2008 treden partijen, na het maken van huwelijkse voorwaarden (koude uitsluiting), met elkaar in het huwelijk.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgoederengemeenschap behoren twee woningen en een uitgebreide kunstcollectie, die verspreid is opgeslagen op verschillende locaties.

M en V (beiden van Pakistaanse komaf) sluiten in 2002 in Nederland een religieus huwelijk. In 2011 gaan partijen uiteen. M weigert echter mee te werken aan de ontbinding van het religieuze huwelijk.

M en V zijn in 2006 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd, uit welk huwelijk zoon Z is geboren. Tijdens het huwelijk erft M onder uitsluitingsclausule een bedrag van € 45.458 van zijn vader.

In Hof Arnhem-Leeuwarden 10 november 2016 (ECLI:NL:GHARL:2016:9010) was sprake van een uitsluitingsclausule waarin werd gesteld dat het verkregene niet moet vallen in een gemeenschap waarin de dochter was gehuwd ten tijde van het overlijden van erflater.

Op 1 januari 2018 is de Wet beperking wettelijke gemeenschap van goederen in werking getreden. Na een summiere beschrijving van het ‘oude’ stelsel gaat de auteur in op het nieuwe stelsel van beperkte gemeenschap van goederen en een aantal (fiscale) aandachtspunten.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. V ontvangt diverse gelbedragen (ad in totaal € 58.000) van haar vader voor onder andere de aanschaf van een huis. In 2014 trouwen M en V in gemeenschap van goederen.

M en V zijn in 2006 op huwelijkse voorwaarden (uitsluiting gemeenschap van goederen, met ‘alsof-beding’ ingeval van echtscheiding) met elkaar gehuwd, welk huwelijk in 2016 door echtscheiding is ontbonden.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd, welk huwelijk in 2017 door echtscheiding is ontbonden. De rechtbank heeft de verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap vastgesteld.

M (van Nederlandse nationaliteit) en V (van Surinaamse nationaliteit) zijn in Suriname met elkaar gehuwd, zonder huwelijkse voorwaarden te hebben opgemaakt. M woont in Nederland, V in Suriname.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 2015 gaan partijen feitelijk uiteen, in 2017 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. Partijen twisten in hoger beroep over de verdeling van de ontbonden huwelijksgoederengemeenschap

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. In de huwelijkse voorwaarden hebben partijen iedere gemeenschap van goederen uitgesloten en zijn zij een finaal verrekenbeding overeengekomen, inhoudende dat verrekening bij echtscheiding zal plaatsvinden

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In het kader van hun voorgenomen echtscheiding twisten zij over de omvang van de huwelijksgoederengemeenschap. V verzoekt de rechtbank te bepalen dat bepaalde – door haar familie aan haar geschonken

M en V zijn in 1991 op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. Een schuldeiser van M heeft executoriaal beslag gelegd op diverse roerende zaken. In kort geding vordert V dat het beslag wordt opgeheven voor zover het zaken betreft die haar eigendom zijn.

Naar aanleiding van hun echtscheiding twisten M en V onder meer over de vraag of V een aanspraak heeft op de ontbonden huwelijksgoederengemeenschap omdat zij tijdens het huwelijk € 30.

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. In de huwelijkse voorwaarden is bepaald dat tussen partijen een beperkte huwelijksvermogensgemeenschap bestaat ten aanzien van de echtelijke woning.

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden (uitsluiting van iedere gemeenschap van goederen, met daaraan gekoppeld een periodiek verrekenbeding) met elkaar gehuwd. Tijdens het huwelijk hebben zij een vakantiewoning in het buitenland verworven, die op naam

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden (uitsluiting van iedere gemeenschap van goederen met een periodiek verrekenbeding) met elkaar gehuwd. Aan het verrekenbeding is tijdens het huwelijk geen uitvoering gegeven.

Na de Nota van Wijziging is van het ‘eerlijker, simpeler en korter’ maken van partneralimentatie alleen ‘korter’ nog over. Volgens de auteur zijn de initiatiefnemers ten onrechte gezwicht voor de kritiek.

M en V zijn met elkaar gehuwd, uit welk huwelijk in 2007 zoon Z is geboren. Uit een vorige relatie heeft V een dochter (D). In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V.

Het huwelijk tussen M en V is in 2012 door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de dor M aan V te betalen partneralimentatie, overeenkomstig de door partijen in hun echtscheidingsconvenant gemaakte afspraken, vastgesteld op € 3.

Uit het huwelijk tussen M en V is in 1996 zoon Z geboren. In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. Conform de door partijen getekende overeenkomst stelt de rechtbank de door M aan Z te betalen bijdrage in diens levensonderhoud en studie

Het huwelijk tussen M en V is in 2009 door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld op € 1.150 per maand. M verzoekt de rechtbank de door hem te betalen partneralimentatie met ingang van 1 juni

Het huwelijk tussen M en V is in 2017 door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld op € 2.535 per maand. M gaat in hoger beroep.

M en V zijn in 2011 met elkaar gehuwd. Sinds 1993 is V arbeidsongeschikt en ontvangt zij een WAO-uitkering. In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld op € 773

Uit het huwelijk tussen M en V zijn vier kinderen geboren (waarvan er twee thans jongmeerderjarig zijn). In 2006 scheiden zij door middel van een flitsscheiding. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V.

Het huwelijk tussen M en V is in 2011 door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie, overeenkomstig de door partijen in hun echtscheidingsconvenant gemaakte afspraken, vastgesteld op € 750 per maand.

M en V zijn in 1987 met elkaar gehuwd, welk huwelijk in 2016 door echtscheiding is ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld op € 425 per maand.

Het huwelijk tussen M en V is in 2016 door echtscheiding ontbonden. In hun echtscheidingsconvenant zijn partijen een nihilbeding (artikel 1:158 BW) overeengekomen, waaraan gekoppeld een niet-wijzigingsbeding in de zin van artikel 1:159 lid 1 BW.

Het huwelijk tussen M en V is in 2005 door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door V aan M te betalen partneralimentatie vastgesteld. V verzoekt de rechtbank te bepalen dat haar onderhoudsplicht jegens M met ingang van 20 oktober 2015 is geëindigd.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In het kader van hun voorgenomen echtscheiding twisten partijen over de door M aan V te betalen partneralimentatie. Volgens M heeft V op zodanig grievende wijze gehandeld dat de lotsverbondenheid

M en V zijn met elkaar gehuwd. In 2013 ontvangt V een ontslagvergoeding van € 66.000 bruto. In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden en stelt de rechtbank de door M aan V te betalen partneralimentatie vast.

M en V zijn in 1994 met elkaar gehuwd, uit welk huwelijk twee (inmiddels meerderjarige) kinderen zijn geboren. In 2007 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen kinderalimentatie vastgesteld.

Het huwelijk tussen M en V is in 2008 door echtscheiding ontbonden. In 2011 hebben partijen bij vaststellingsovereenkomst een regeling getroffen over de door M aan V te betalen partneralimentatie.

M en V zijn in 2000 met elkaar gehuwd, uit welk huwelijk vier (nu nog minderjarige) kinderen zijn geboren. In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. Bij vaststellingsovereenkomst hebben partijen afspraken gemaakt over de kinderalimentatie.

Het huwelijk tussen M en V is in 2010 door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld. De alimentatieplicht van M eindigt in 2023.

Ruim 600.000 kinderen onder de 17 jaar woonden in 2015 niet in een gezin met twee eigen ouders. Dat zijn er bijna 200.000 meer dan in 1995. Het CBS verwacht dat die stijgende trend in de toekomst aanhoudt.

Deze kroniek heeft betrekking op uitspraken op het gebied van het gezags- en omgangsrecht sedert de vorige kroniek, die eind 2016 werd gepubliceerd.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Beide kinderen staan onder toezicht van de GI en zijn uit huis geplaatst.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V zijn twee dochters geboren (D1 en D2), over wie V van rechtswege het ouderlijk gezag uitoefent. M heeft geen contact meer met zijn dochters.

D is in 1985 geadopteerd door M en V, die zijn gescheiden toen D ongeveer 12 jaar oud was. D verzoekt de rechtbank de adoptie te herroepen. D, nu 34 jaar, stelt dat zij door M vanaf haar vierde tot haar veertiende levensjaar seksueel is misbruikt.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren. Over het oudste kind oefenen partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uit, terwijl V is belast met het eenhoofdig ouderlijk gezag over het

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2015 zoon Z geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V.

Het huwelijk tussen V en M (beiden van Poolse nationaliteit) is door echtscheiding ontbonden. Kort na de echtscheiding, eind 2015, bevalt V van zoon Z. Zij doet aangifte van de geboorte bij de burgerlijke stand van de gemeente Bergen op Zoom.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is het (nu nog minderjarige) kind K geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. De hoofdverblijfplaats van K is bij M.

Uit V is (de nu nog minderjarige) zoon Z geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. Omdat V niet voor Z kan zorgen (zij heeft een belast verleden en is zwakbegaafd), verblijft Z al 5,5 jaar bij de ouders van V (hierna:

Uit het – inmiddels door echtscheiding ontbonden – huwelijk tussen M en V zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie M en V gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M (van Nigeriaanse nationaliteit) en V (van Nederlandse nationaliteit) is in 2010 zoon Z geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2012 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

De auteur gaat in op de privaatrechtelijke aspecten van de levensverzekering in het erfrecht, en gaat daarbij mede in op het geval waarin de erflater (al dan niet als begunstigde, de verzekerde en/of de verzekeringnemer) getrouwd was of een geregistreerd

Op 1 januari 2017 is de belastingvrije eigenwoningschenking weer teruggekeerd, zij het in een ander jasje. Het is echter wel oppassen geblazen. De eerste katers onder de ‘beschonkenen’ zijn reeds gesignaleerd.

Als partners samen een eigen woning kopen en de aankoop financieren deels door een gezamenlijke schuld aan te gaan en deels door inbreng van eigen geld van een van de partners, dan ligt bij verkoop van die woning mogelijk een fiscale verrassing op de

Onder het oude erfrecht was de ouderlijke boedelverdeling het ‘standaard’ langstlevende testament. Hoewel het huidige erfrecht ruim 14 jaar geleden is ingevoerd, zal de notariële praktijk nog tot in lengte van jaren geconfronteerd worden met de ouderlijke

Dit artikel start in 1959, met een ogenschijnlijk onschuldige uitspraak van het Hof Amsterdam over de waardering van een zelfbewoonde woning bij de staking van een onderneming. De daaropvolgende uitspraak van de Hoge Raad was een donderslag bij heldere

De auteur onderzoekt of het nieuwe wettelijke basisstelsel van huwelijksvermogensrecht leidt tot onredelijke renteaftrekbeperkingen in box 1.

Bij een herroepelijke schenking kan de schenker op elk gewenst moment de schenking herroepen en, als de overeenkomst goed is geformuleerd, het geschonken goed in zijn vermogen terug laten keren.

Volgens de auteurs laat de handreiking ODV van 13 oktober 2017 nog veel praktijkvragen onbeantwoord.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgoederengemeenschap behoort de echtelijke woning, die is belast met een hypotheek. In 2011 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V zijn in 1996 op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd, welk huwelijk in 2011 door echtscheiding is ontbonden. In het echtscheidingsconvenant (artikel 3) staat met zoveel woorden dat partijen over en weer afzien van partneralimentatie, omdat

De auteurs beschrijven een onderzoek naar de werkwijze van de Nederlandse rechtbanken ten aanzien van de informele rechtsingang, alsmede de recente jurisprudentie. Aan de hand daarvan doen zij een aantal aanbevelingen om de werkwijze meer uniform te maken.

Zowel de positie van de executeur als die van de curator is van belang voor de bepaling van de positie van de vereffenaar van Boek 4 BW.

Volgens de auteur bestaat bij toepassing van artikel 4:56 BW geen gevaar dat een making moet worden beschouwd als een vruchtgebruik, ook al wordt in de parlementaire geschiedenis een ander standpunt ingenomen.

De auteurs kraken een erfrechtelijke noot op het vlak van niet opeisbare erfrechtelijke vorderingen mede naar aanleiding van Surinaamse ontwikkelingen en de annotatie van Perrick bij HR 24 juni 2016, NJ 2016, 400.

Op 1 april 2017 is de Wet uitfasering pensioen in eigen beheer in werking getreden en is het voor de DGA mogelijk om in het verleden opgebouwd pensioen in eigen beheer geruisloos om te zetten in een oudedagsverplichting (ODV).

X heeft zeven dagen na het overlijden van zijn vader de nalatenschap verworpen. Hij verzoekt de kantonrechter te verklaren dat de verwerping op grond van artikel 3:34 lid 2 BW nietig is, omdat hij op dat moment niet in staat was zijn wil te bepalen wegens

De auteur geeft een overzicht van de stand van zaken met betrekking tot nieuwe en aanhangige wet- en regelgeving op het gebied van het personen-, familie- en jeugd(straf)recht. Dit overzicht ziet op de periode 12 september 2016 tot 25 september 2017.

M en V zijn met elkaar gehuwd. M verblijft in een verzorgingstehuis. Na zijn overlijden verzoekt V inzage in het medisch dossier van M. Het verzorgingstehuis weigert.De rechtbank oordeelt dat voldoende is gebleken van concrete aanwijzingen dat M aan V

M en V zijn in 1979 op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. In 2010 is er een verrekenbeding toegevoegd aan de huwelijkse voorwaarden, dat in 2012 weer is geschrapt. Volgens de rechtbank heeft M onvoldoende aannemelijk gemaakt dat er andere redenen

Passende zorgregelingen voor jonge kinderen tot vier jaar

Artikel 128 Faillissementswet leidt ertoe dat de in staat van vereffening verkerende nalatenschap geen (wettelijke) rente verschuldigd is na de sterfdatum?

Een behoorlijke oproeping van partijen ingeval van een verzoek ex artikel 4:204 BW in een onbeheerde nalatenschap.