Aflevering 1

De rechtbank, de gemeenten en de Raad voor de Kinderbescherming in Zeeland en West- en Midden-Brabant hebben de handen ineen geslagen om het proces van hulpverlening bij moeilijke echtscheidingen te verbeteren, zodat kinderen zo min mogelijk schade ondervinden

Bijna driekwart van de stellen met Turkse of Marokkaanse achtergrond is na twaalf jaar nog bij elkaar. Dat is even vaak als stellen met een Nederlandse achtergrond, zo blijkt uit nieuwe cijfers van het CBS in het Jaarrapport Integratie 2018.

Minister Koolmees (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) wil de verdeling van pensioenen bij echtscheiding beter regelen. Een wetsvoorstel daartoe ging op 11 december jl. in consultatie.

M en V zijn in 2003 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgemeenschap behoort de echtelijke woning, die is bezwaard met een recht van hypotheek. In 2016 gaan partijen feitelijk uiteen, als V de echtelijke woning verlaat en haar

Het huwelijk tussen M en V is door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen kinderalimentatie vastgesteld. M blijft in gebreke in de betaling daarvan. Zijn betalingsachterstand bedraagt inmiddels € 17.

Uit de affectieve relatie tussen M en V wordt in 2011 dochter D geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. In 2013 sluiten partijen een notariële samenlevingsovereenkomst.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgemeenschap behoort de echtelijke woning, die is bezwaard met een hypotheekrecht ten behoeve van de Direktbank.

M en V krijgen in 2009 een affectieve relatie met elkaar. In 2010 gaan zij met elkaar samenwonen. Begin 2015 beëindigen partijen hun relatie en samenwoning. In verband met de financiële afwikkeling daarvan, ondertekenen zij op 9 februari van dat jaar

M en V krijgen in 2000 een affectieve relatie met elkaar. In 2006 gaan zij met elkaar samenwonen. Artikel 2 van hun notariële samenlevingsovereenkomst luidt: ‘Partijen zijn (...) verplicht aan elkaar te vergoeden hetgeen aan het vermogen van de ene partij

M en V (beiden van Afghaanse afkomst) zijn in 2005 naar Nederlands recht met elkaar gehuwd. Daarnaast hebben zij een religieus huwelijk (naar Sjiitisch-Islamitisch recht) gesloten. In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V zijn in 1999 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgemeenschap behoort de echtelijke woning. In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. In 2004 kopen zij gezamenlijk een woning, waarin zij gaan samenwonen. De woning is gefinancierd met een hypothecaire lening. Ter gelegenheid hiervan sluiten partijen een notarieel samenlevingscontract.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. In 2013 kopen zij (door middel van een hypothecaire lening) gezamenlijk een woning, waarin zij gaan samenwonen. Een samenlevingsovereenkomst wordt nimmer opgemaakt.

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden (koude uitsluiting) met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn (nu nog minderjarige) kinderen geboren. De echtelijke woning is gemeenschappelijk eigendom en gefinancierd met een gezamenlijke hypotheek (hoofdelijke aansprakelijkheid).

V1 en V2 hebben een affectieve relatie met elkaar. In oktober 2013 kopen zij gezamenlijk een woning, die wordt gefinancierd door middel van een gezamenlijke hypotheek (hoofdelijke aansprakelijkheid).

M en V zijn in 2010 op huwelijkse voorwaarden (koude uitsluiting) met elkaar gehuwd, waarvan artikel 1 lid 3 luidt: ‘Een echtgenoot heeft een vergoedingsrecht jegens de andere echtgenoot indien een bedrag of een waarde ten behoeve van die andere echtgenoot

M en V zijn in 2010 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgemeenschap behoort de (met hypotheek bezwaarde) echtelijke woning. In februari 2017 gaan partijen feitelijk uiteen, als V de echtelijke woning verlaat en elders haar intrek

M en V zijn in 1986 op huwelijkse voorwaarden (wettelijk deelgenootschap) met elkaar gehuwd. In 2003 kopen zij gezamenlijk (door middel van een hypotheek bij de ING Bank) een bouwkavel, waarop de echtelijke woning gebouwd zal gaan worden.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. De door hen bewoonde woning is gemeenschappelijk eigendom. In 2011 sluiten partijen een notarieel samenlevingscontract, waarvan artikel 6 lid 4 luidt: ‘Indien door partijen een door hen gezamenlijk te bewonen

Ondanks de betere (digitale) toegankelijkheid van het huwelijksgoederenregister sinds 2012 blijft het voor derden, zonder medewerking van de echtgenoten/partners, moeilijk om kennis te kunnen nemen van de tussen echtgenoten/partners opgemaakte huwelijkse

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd, uit welk huwelijk drie kinderen (zoon Z, dochter D en kind K) zijn geboren. K overlijdt in 1975. Het grafrecht op het graf van K is door [gemeente] toegekend aan M.

M en V zijn in 1982 op huwelijkse voorwaarden (uitsluiting van iedere gemeenschap van goederen, periodiek verrekenbeding) met elkaar gehuwd. M is zelfstandig ondernemer en is enig aandeelhouder van [Holding BV].

Naar aanleiding van hun echtscheiding twisten M en V over de vraag of V, op grond van het finaal verrekenbeding dat zij hadden opgenomen in de huwelijkse voorwaarden, moet bijdragen in het negatieve vermogen van M (ruim € 191.

M en V zijn in 2001 op huwelijkse voorwaarden (uitsluiting van elke gemeenschap van goederen, periodiek verrekenbeding ten aanzien van overgespaarde inkomsten) met elkaar gehuwd. M is directeur en enig aandeelhouder van [BV].

De Tweede Kamer heeft op 11 december 2018 met ruime meerderheid ingestemd met wetsvoorstel 34.231 (Herziening partneralimentatie), waarmee de partneralimentatieduur wordt teruggebracht van twaalf naar vijf jaar. Het voorstel werd al in 2015 door VVD, D66 en de PvdA ingediend, maar werd tussentijds meermaals aangepast. Volgens de nieuwe wet bedraagt de duur van de partneralimentatieplicht de helft van het aantal huwelijksjaren, met een maximum van vijf jaar. Wie vier jaar getrouwd was, moet dus twee jaar alimentatie betalen. Er zijn uitzonderingen voor mensen die minder kans hebben om na een echtscheiding snel in hun eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. De uitzonderingen in het kort: (1) mensen die vóór 1 januari 1970 zijn geboren en langer dan vijftien jaar zijn getrouwd, hebben recht op tien jaar alimentatie, (2) bij echtparen met kinderen onder de 12 jaar heeft de ex-partner recht op partneralimentatie totdat het jongste kind de 12-jarige leeftijd heeft bereikt, (3) na een huwelijk van minimaal vijftien jaar, waarbij de alimentatiegerechtigde de AOW-leeftijd binnen tien jaar na de scheiding bereikt, heeft hij/zij recht op partneralimentatie tot het moment dat AOW wordt ontvangen, met een maximum van tien jaar, (4) het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd door de alimentatieplichtige leidt niet meer automatisch tot het vervallen van de alimentatieverplichting en (5) alimentatiegerechtigden boven de 50 jaar die langer dan vijftien jaar getrouwd waren, krijgen tien jaar partneralimentatie. Deze uitzondering vervalt zeven jaar na inwerkingtreding van de nieuwe wet.

M en V zijn in 1995 met elkaar gehuwd. In 2017 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie met ingang van 10 februari 2017 vastgesteld op € 4.

M en V zijn in 2004 met elkaar gehuwd, welk huwelijk in 2014 door echtscheiding is ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld op € 3.350 per maand.

Uit de affectieve relatie tussen M en V is in 2016 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In januari 2017 verbreken partijen hun relatie. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn vier kinderen geboren, waarvan de oudste inmiddels jongmeerderjarig is. In 2016 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen kinderalimentatie vastgesteld op € 322 per

M en V zijn met elkaar gehuwd. Het huwelijk komt in zwaar weer te verkeren als blijkt dat V een affectieve relatie heeft met X. In 2014 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden, waarbij partijen in hun echtscheidingsconvenant overeenkomen: ‘Nu

M (van Britse nationaliteit) en V (van Nederlandse nationaliteit) zijn in 2011 in Engeland met elkaar gehuwd. Het echtpaar vestigt zich in Duitsland. Op enig moment verhuizen zij naar Nederland.

M en V hebben kortstondig een affectieve relatie met elkaar gehad, waaruit in 2016 dochter D is geboren. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V. Bij verzoekschrift d.d. 16 februari 2017 verzoekt V de rechtbank de door M aan haar te betalen kinderalimentatie

Uit de affectieve relatie tussen M en V wordt in 2012 zoon Z geboren. Kort daarna beëindigen partijen hun relatie en samenwoning. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V. V verzoekt de rechtbank de door M aan haar te betalen kinderalimentatie vast te stellen.

M en V zijn in 2002 in Nederland in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Het echtpaar woont in Peru. In 2015 gaan zij feitelijk uiteen, in 2016 wordt hun huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V zijn in 1999 met elkaar gehuwd, uit welk huwelijk vier kinderen zijn geboren. In 2011 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd, uit welk huwelijk in 2003 kind K is geboren. In 2018 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. K heeft het hoofdverblijf bij V.

Uit de affectieve relatie tussen M en V is in 2013 dochter D geboren. In 2014 beëindigen partijen hun relatie en samenwoning. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V. M heeft inmiddels in X een nieuwe partner gevonden, met wie hij in 2015 zoon Z heeft

Uit de affectieve relatie tussen M en V wordt in 2015 kind K geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. Kort na de geboorte van K verbreken partijen (die nooit in gezinsverband met elkaar hebben samengewoond) hun relatie.

M en V zijn met elkaar gehuwd. Zij drijven samen een onderneming in de vorm van een bv. In juli 2011 gaan partijen feitelijk uiteen, in 2012 wordt hun huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden met elkaar getrouwd. Uit het huwelijk zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

M en V zijn in 2007 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Hun huwelijk is in 2018 door echtscheiding ontbonden. M heeft inmiddels in X een nieuwe partner gevonden, bij wie hij is ingetrokken.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. V is zelfstandig ondernemer (dermatoloog) en oefent tijdens het huwelijk haar beroep uit in maatschapsverband. In 2017 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Het huwelijk tussen M en V is in 2014 door echtscheiding ontbonden. M heeft inmiddels in X een nieuwe partner gevonden. V verzoekt de rechtbank de door M aan haar te betalen partneralimentatie vast te stellen op € 750 per maand.

Het huwelijk tussen M en V is in 2015 door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld op € 750 bruto per maand. M is inmiddels hertrouwd met X.

M en V zijn in 2000 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren. In 2016 gaan partijen feitelijk uiteen, in 2018 wordt hun huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V zijn in 1990 met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn twee (inmiddels meerderjarige) kinderen geboren. In 2018 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. V verzoekt de rechtbank de door M aan haar te betalen partneralimentatie vast te stellen

M bezoekt als klant prostituee V. De twee krijgen een affectieve relatie en treden in 1999 met elkaar in het huwelijk, waarop V stopt met haar dienstverlenende beroep. In 2010 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Op 18 december 2018 heeft de Eerste Kamer ingestemd met wetsvoorstel 34.882 (Wijziging van de Wet basisregistratie personen in verband met het opnemen van gegevens over ten tijde van de geboorte of de aangifte overleden kinderen). Met de nieuwe wet wordt het mogelijk om in de BRP gegevens op te nemen omtrent kinderen die op het moment van geboorte niet meer in leven zijn, of omtrent wie een Nederlandse akte is opgemaakt waarin vermeld is dat het kind op het ogenblik van de aangifte niet in leven is. De Tweede Kamer ging op 4 oktober 2018 akkoord met het voorstel. De inwerkingtreding staat gepland voor 3 februari 2019.

Minister Dekker (Rechtsbescherming) stelt een onafhankelijke commissie in die onderzoek gaat doen naar de gang van zaken rondom oude adoptiezaken vanuit het buitenland. De aanleiding is informatie over een adoptiezaak uit Brazilië, die naar boven is gekomen

Eind 2017 woonde bijna 7% van alle minderjarige kinderen in een bijstandsgezin. Dat zijn 228.000 minderjarige kinderen, bijna 3.000 minder dan in 2016. Hiermee is het aantal kinderen in bijstandsgezinnen voor het eerst sinds 2009 gedaald.

Net als in de meeste andere EU-landen woonden in Nederland in 2017 relatief meer late twintigers bij hun ouders dan in 2010. De verschuiving was het grootst in Ierland en België.

De Eerste Kamer heeft op 13 november 2018 ingestemd met de kabinetsplannen om het vaderschapsverlof te verlengen van twee dagen betaald verlof naar in totaal bijna zes weken.

Voor het eerst sinds de invoering van de Jeugdwet (in 2015) is het aantal jongeren dat jeugdzorg ontvangt niet verder toegenomen. In de eerste zes maanden van 2018 kregen bijna 337.

Deze kroniek heeft betrekking op uitspraken op het gebied van het gezags- en omgangsrecht sedert de vorige kroniek.

De Wet herziening kinderbeschermingsmaatregelen is bijna vier jaar geleden in werking getreden. In dit artikel wordt de Nederlandse jurisprudentie inzake de toepassing van de maatregel van gezagsbeëindiging over een periode van een jaar onder de loep

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2010 dochter D geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V.

Uit het huwelijk tussen M en V (beiden van Portugese nationaliteit) wordt in 2014 dochter D geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in Nederland.

M (van Nederlandse nationaliteit) en V (van Spaanse nationaliteit) zijn met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2012 is het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2015 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Z staat onder toezicht van de GI en is uit huis (in een pleeggezin) geplaatst.

V is de moeder van twee nu nog minderjarige kinderen (onder wie haar in 2018 geboren zoon Z), over wie zij het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee kinderen geboren (in 2008 zoon Z en in 2016 dochter D), over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in Capelle aan den IJssel.

Uit de affectieve relatie tussen M en V is in 2013 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [A]. Kort na de geboorte van Z beëindigen partijen hun relatie en samenwoning.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar en wonen samen. In 2009 verhuizen zij naar België, alwaar hun twee (nu nog minderjarige) kinderen worden geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

Uit de affectieve relatie tussen M (van zowel Nederlandse als Egyptische nationaliteit) en V (van Nederlandse nationaliteit) zijn drie kinderen geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent.

M en V (beiden van Franse nationaliteit) wonen in Frankrijk en hebben een affectieve relatie met elkaar. Uit die relatie wordt in 2015 dochter D geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

Uit het – inmiddels door echtscheiding ontbonden – huwelijk tussen M en V is in 2002 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Sinds 2015 staat Z onder toezicht van de GI en is hij uit huis (in een zorginstelling) geplaatst.

De Sociale Verzekeringsbank (SVB) en de Belastingdienst gaan (aanstaande) co-ouders duidelijker informeren over het feit dat alleen de ouder die aanvrager van de kinderbijslag is, recht heeft op kindgebonden budget.

In 2017 hadden ruim een half miljoen huishoudens (6,7% van de 7,7 miljoen huishoudens in Nederland) een gestandaardiseerd inkomen van meer dan € 50.000. Dit waren er 120.000 meer dan in 2013, toen het nog ging om bijna 400.

In 2015 deden 158.000 ontvangers van erfenissen aangifte erfbelasting ter waarde van € 10,3 miljard. Hierover werd € 1,2 miljard erfbelasting afgedragen. De helft van de ontvangers van erfenissen waren kinderen van de overledene.

In 2017 hadden 599.000 van de ruim 7,3 miljoen huishoudens een inkomen onder de lage-inkomensgrens. Dat waren er 27.000 méér dan het ervoor. Het aandeel huishoudens met een armoederisico steeg daarmee van 7,9 naar 8,2%.

Pleegouders houden voor de ontvangen pleegzorgvergoedingen een belastingvrijstelling. Zij hoeven nu en in de toekomst de vergoedingen niet op te geven bij hun aangifte inkomstenbelasting.

Sinds 1 januari 1997 bestaat de mogelijkheid om erfbelasting te voldoen in natura, namelijk met ‘cultuurgoederen’ behorende tot een nalatenschap. Sindsdien is voor meer dan € 25 miljoen aan erfbelasting kwijtgescholden.

Het verzamelbesluit ten aanzien van het aanmerkelijk belang (4 september 2012, beter bekend als het ab-besluit) is op 9 maart 2018 door de staatssecretaris geactualiseerd en geeft een zo compleet mogelijk overzicht van de beleidsstandpunten van de staatssecretaris

In het Van Hilten-arrest stelde het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ) in 2006 vast dat een overgang krachtens erfrecht volgens het EU Verdrag onder de zogenoemde vrijheid van kapitaalverkeer valt.

Bij langstlevendetestamenten kunnen de kinderen erfbelasting verschuldigd zijn, zonder middelen te krijgen om deze te voldoen. De auteur bespreekt enige fiscale gevolgen van voorschieten/voldoen van deze erfbelasting door de langstlevende.

M en V zijn in 1987 met elkaar gehuwd. In 2010 gaan zij feitelijk uiteen. In 2011 wordt hun huwelijk door echtscheiding ontbonden, waarbij de rechtbank de door M aan V te betalen partneralimentatie heeft vastgesteld.

M en V zijn in 2008 op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. In hun huwelijkse voorwaarden zijn zij overeengekomen dat tussen hen elke gemeenschap van goederen is uitgesloten, met uitzondering van één gezamenlijke bankrekening, die zij voor dit doel

Op 29 januari 2019 zijn twee EU-verordeningen van kracht geworden die nieuwe regels van internationaal privaatrecht voor huwelijksvermogensstelsels en voor de vermogensrechtelijke gevolgen van geregistreerde partnerschappen bevatten.

Er vinden in Nederland regelmatig veranderingen plaats in het huwelijksvermogensrecht, zowel in het interne recht als in het IPR. Voor huwelijksgemeenschappen uit het jaar 2018 zijn de wijzigingen niet goed op elkaar afgestemd.

Sinds 29 januari 2019 moet de Nederlandse notaris rekening houden met nieuwe IPR-regels bij het maken van huwelijkse voorwaarden staande huwelijk voor internationale echtparen. De nieuwe regels van de EU Verordening zijn anders van inhoud dan de bestaande

Paren met verschillende nationaliteiten kunnen sinds 29 januari 2019 zelf het recht kiezen dat van toepassing is op hun vermogen. Wat betekenen de Europese Verordening huwelijksvermogensstelsels en de Europese Verordening geregistreerde partnerschappen

M en V zijn in 1999 met elkaar gehuwd. Uit dit huwelijk is in 2002 dochter D geboren. In 2016 wordt het huwelijk van partijen door echtscheiding ontbonden. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V.

M (van zowel Nederlandse als Turkse nationaliteit) woont in Nederland. In 1995 treedt hij in Turkije in het huwelijk met V (van Turkse nationaliteit). Kort na de huwelijksvoltrekking, in 1996, voegt V zich bij M in Nederland en verkrijgt zij tevens de

M (van Oekraïense nationaliteit) en V (van Wit-Russische nationaliteit) zijn in Oekraïne met elkaar gehuwd, alwaar zij ook woonachtig zijn. In december 2012 worden zij door het Regionale Stadsbestuur van hun woonplaats benoemd tot voogd over weeskind

M (van zowel Nederlandse als Marokkaanse nationaliteit) woont sinds 1993 in Nederland en is gehuwd met X. In 2000 emigreert hij naar Marokko, waar hij in het huwelijk treedt met V (van Marokkaanse nationaliteit).

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar en wonen samen. In 1997 sluiten zij een notarieel samenlevingscontract, waarvan artikel 11 luidt: ‘Alle geschillen welke tussen partijen mochten opkomen betreffende de uitleg van de bepalingen van deze overeenkomsten,

De auteur bespreekt de rechtspraak met betrekking tot artikel 4:194a BW en schetst aan de hand daarvan het belang van deze bepaling voor de notariële praktijk.

Kan iedereen als vereffenaar optreden? Mag de vereffenaar wel of niet om een aanwijzing vragen? En hoe zit het met de beloning? Het systeem van vereffening roept nog vragen op.

Sinds december 1984 huurt V een woning van woningstichting Woonzorg. In 2014, als V de 90 al is gepasseerd, trekt zoon Z bij haar in om mantelzorg te verlenen. Z schrijft zich in de gemeentelijke basisadministratie in op het adres van V, maar wordt geen

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee kinderen geboren: zoon Z en dochter D. Eind 2010, als Z en D nog minderjarig zijn, wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. In verband daarmee wijzigt M in maart 2011 zijn testament, waarbij hij (1) Z en

Het verlenen van toestemming ex artikel 1:88 BW is niet een hoogstpersoonlijke rechtshandeling. Vertegenwoordiging ter zake van het verlenen van die toestemming op basis van een levenstestament is mogelijk.

De auteur geeft een overzicht van de stand van zaken met betrekking tot nieuwe en aanhangige wet- en regelgeving op het gebied van het personen-, familie- en jeugd(straf)recht. Dit overzicht ziet op de periode 25 september 2017 tot 1 oktober 2018.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. In 1996 sluiten zij een notarieel samenlevingscontract, waarvan artikel 3 lid 1 luidt: ‘Partijen verlenen elkander over en weer volmacht voor het verrichten van rechtshandelingen welke strekken ten behoeve

Tien jaar overlegscheiding in Nederland; destijds een maatschappelijke trend om echtscheidingen in goed overleg en buiten de rechter om te regelen en de belangen van kinderen te waarborgen.

Geschillen tussen erfgenamen over geld dat bij leven erflater aan vermogen is onttrokken. Juridische mogelijkheden vorderen rekening en verantwoording.

Wet Verevening Pensioenrechten bij Scheiding: evaluatie.