Aflevering 2

Van de paren die in 2000 voor het eerst gingen samenwonen, was 53% vijftien jaar later nog bij elkaar. Vrijwel alle stellen die toen nog samen waren, hadden samen een of meer kinderen, en 80% was getrouwd.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. In 2002 kopen zij (door middel van een hypotheek) gezamenlijk een woning, waarin zij gaan samenwonen. Ter gelegenheid daarvan sluiten zij een notarieel samenlevingscontract, waarvan artikel 3 lid 2 luidt:

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar en wonen sinds 1990 samen. In 1997 kopen zij (door middel van een gezamenlijke hypotheek) tezamen een woning. In maart 2016 verbreken zij hun relatie en samenwoning, als V de woning verlaat en elders haar

M en V zijn in 1997 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgemeenschap behoort de echtelijke woning. In 2013 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V hebben een affectieve relatie en wonen sinds 2003 met elkaar samen in de woning van M. Die woning wordt in 2006 gesloopt, waarna op de grond (die van M is) een nieuwe woning wordt gebouwd.

M en V zijn in 1984 met elkaar gehuwd. De echtelijke woning is gemeenschappelijk eigendom. In 2017 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. In hun echtscheidingsconvenant komen partijen overeen dat de woning door [makelaar] verkocht zal worden

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren. Het gezin woont in een woning die gemeenschappelijk eigendom van M en V is. In augustus 2012 beëindigen partijen hun relatie, als M de gezamenlijke woning verlaat

V1 en V2 hebben een affectieve relatie met elkaar. In 2004 kopen zij gezamenlijk een woning, waarin zij gaan samenwonen. De woning is gefinancierd door middel van een gezamenlijke hypotheek met Nationale Hypotheek Garantie (NHG).

M en V (beiden van Chinese afkomst) hebben een affectieve relatie met elkaar en wonen samen. In 2011 sluiten zij een notarieel samenlevingscontract, waarvan de considerans luidt: ‘[Partijen] maken dit samenlevingscontract om de gevolgen van hun samenwonen

Uit het huwelijk tussen M en V zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren. In 2011 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. In 2016 hertrouwt M met X. In 2017 huurt M een woning van [woningstichting], waarin hij en X hun intrek nemen.

In dit artikel worden enkele aspecten van de geldschuld in het huwelijksvermogensrecht onder de loep genomen. De auteur beantwoordt onder meer de volgende vragen: (1) wat zijn ‘gemeenschappelijke schulden’, (2) levert de in artikel 1:100 lid 2 BW bedoelde

Het nieuwe artikel 1:96 lid 3 BW roept meerdere vragen op. In dit artikel wordt ingegaan op de vrijwillige voldoening van een privéschuld vanuit de gemeenschap, op het verhaal door privé- en gemeenschapsschuldeisers na ontbinding van de gemeenschap en

Het aangaan van een huwelijk in de nieuwe wettelijke gemeenschap van goederen heeft grote gevolgen voor partners met een voorhuwelijkse gezamenlijke woning die door een van hen gedeeltelijk uit privémiddelen is gefinancierd.

De auteur onderzoekt aan de hand van literatuur en jurisprudentie de vraag wanneer een notariële akte huwelijkse voorwaarden kan bevatten.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. In februari 2013 trekt M bij V in, waarbij hij onder meer veertien schilderijen naar de woning van V overbrengt. Drie maanden later, in mei 2013, beëindigen partijen hun relatie en samenwoning, als M de

M en V zijn in 2005 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 2013 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De ontbonden huwelijksgoederengemeenschap is nimmer verdeeld.

Na hun echtscheiding twisten M en V over de vraag of de Russische woning die V tijdens het huwelijk van haar Russische moeder heeft geërfd in hun huwelijksgoederengemeenschap is gevallen conform het wettelijke regime zoals dat luidde tot 1 januari 2018.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. In 2000 trekt V bij M in, die een eigen woning heeft. Ter gelegenheid daarvan sluiten partijen een notarieel samenlevingscontract. Daarin komen zij, onder het kopje ‘Gemeenschappelijke bezit’, het volgende

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, onder wie de meervoudig gehandicapte dochter D. Tot de huwelijksgemeenschap behoort de echtelijke woning.

M en V krijgen in 2010 een affectieve relatie met elkaar en gaan in 2011 met elkaar samenwonen. Uit die relatie worden twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren. In 2013 kopen partijen (door middel van een gezamenlijke hypotheek) tezamen een woning.

M en V zijn in 2010 op huwelijkse voorwaarden (gemeenschap van inboedel) met elkaar gehuwd. Artikel 12 van de huwelijkse voorwaarden luidt: ‘Indien het huwelijk van de echtgenoten door echtscheiding wordt ontbonden (.

M en V zijn in 1993 op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. Artikel 4 van de huwelijkse voorwaarden luidt: ‘De echtgenoten dragen jaarlijks per kalenderjaar in de kosten van de gemeenschappelijke huishouding (.

M en V zijn in 2014 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 2017 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft bepaald dat beide partijen draagplichtig zijn voor de studieschuld van M.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren. In 2007 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V.

M en V zijn in 1988 met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn vier kinderen geboren. In 2006 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V.

M en V zijn in 2012 met elkaar gehuwd. In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. In hun echtscheidingsconvenant zijn M en V overeengekomen dat de een tegenover de ander niet tot een uitkering tot levensonderhoud is gehouden, welke afspraak

Uit het huwelijk tussen M en V is in 2004 kind K geboren. In 2011 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. K heeft het hoofdverblijf bij V. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen kinderalimentatie vastgesteld.

Uit het huwelijk tussen M en V is in 2003 dochter D geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2010 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V.

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn vier (nu nog minderjarige) kinderen geboren. Medio 2010 verbreken partijen hun relatie en samenwoning, waarbij zij overeenkomen dat de kinderen bij V blijven wonen.

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. Uit vorige relaties heeft ieder van hen twee kinderen. M is zelfstandig ondernemer en heeft diverse vennootschappen. Tijdens het huwelijk, waaruit geen kinderen zijn geboren, leven partijen op een

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren. In 2012 beëindigen partijen hun relatie. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V. Het vermogen van M is onder bewind gesteld, waarbij B tot bewindvoerder

Uit de affectieve relatie tussen M en V wordt in 2007 kind K geboren. In 2012 beëindigen M en V hun relatie. K heeft het hoofdverblijf bij V. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen kinderalimentatie vastgesteld op € 195 per maand.

Het huwelijk tussen M en V is in 2018 door echtscheiding ontbonden. Uit het huwelijk zijn geen kinderen geboren. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld op € 1.

Uit de affectieve relatie tussen M en V is in 2014 kind K geboren. In 2015 beëindigen partijen hun relatie. K heeft het hoofdverblijf bij V. Tussen M en K is een omgangsregeling van kracht.

M en V (beiden van zowel Nederlandse als Marokkaanse nationaliteit) zijn in 2004 in Marokko met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren. Het gezin woont in Nederland, maar in 2011 verhuist V met de kinderen naar

Uit het huwelijk tussen M en V wordt in 1998 zoon Z geboren. In 2009 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen kinderalimentatie vastgesteld op € 260 per maand.

In 2017 werden 15.000 baby’s geboren bij een alleenstaande moeder. Dit is 9% van alle levendgeboren kinderen. In 2010 was dat nog dat ruim 7,5% en in 2000 ging het om 6%. In 2010 kwam 58% van de pasgeboren baby’s terecht in een huishouden van een gehuwd

Ruim 40% van alle vrouwen gaat minder werken of stopt na de geboorte van het eerste kind. Vaders werken gemiddeld veertig uur per week, voor en na de geboorte. Van de jonge moeders uit 2005 stopte 7% met werken na de geboorte van hun eersteling.

Het aantal meldingen van Nederlandse kinderen die door hun ouders in het buitenland zijn achtergelaten, is vorig jaar opnieuw gestegen. Het Kennisplatform Integratie & Samenleving (KIS) meldde op 7 februari jl.

In 2017 waren jongeren gemiddeld 23,5 jaar oud toen zij uit huis gingen. In 2012 was dat nog 22,8 jaar. De verschuiving was het sterkst bij studenten, die in 2016 gemiddeld één jaar later zelfstandig gingen wonen dan in 2012.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. Uit die relatie wordt in 2013 zoon Z geboren, over wie V het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. Het gezin woont in Duitsland. In 2016 beëindigen partijen hun relatie.

Uit het huwelijk tussen M en V (beiden van Irakese afkomst) zijn drie kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in Irak. In 2010 verdwijnen M en het oudste kind van de aardbodem.

Het Nederlandse echtpaar M en V wil het minderjarige Nigeriaanse meisje D adopteren. In december 2016 verleent de Minister van Veiligheid en Justitie aan V daarvoor toestemming. Op 25 juli 2017 spreekt de Nigeriaanse rechtbank naar Nigeriaans recht de

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2007 dochter D geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V.

M (van Irakese afkomst) en V zijn in 1998 met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn drie nu nog minderjarige kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

D is in 1996 in Colombia geboren uit onbekend gebleven ouders. In 1998 wordt door de Colombiaanse rechtbank de adoptie van D door het Nederlandse echtpaar M en V uitgesproken. Bij beschikking van 26 november 1999 spreekt ook de Rechtbank Maastricht de

V is in 2010 bevallen van zoon Z, van wie M de verwekker is. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V. V is inmiddels getrouwd met X, met wie zij twee kinderen heeft. Het gezin woont sinds kort, vanwege het werk van X, in het buitenland.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2018 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Uit het huwelijk tussen M en V is in 1987 dochter D geboren. In 2000 verlaat M het gezin. Sindsdien heeft D geen contact meer met hem. In 2002 wordt het huwelijk tussen M en V door echtscheiding ontbonden.

M en V zijn geregistreerd partner van elkaar. In 2007 zetten zij hun partnerschap om in een huwelijk. Uit het huwelijk zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren. M is piloot.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar en wonen sinds 2008 samen. Uit die relatie zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

Uit het huwelijk tussen M en V is in 2001 dochter D geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2003 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V.

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren. Het gezin woont in [A]. Na het beëindigen van de relatie verhuist M in 2013 naar [B]. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V wordt in 2009 dochter D geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. Omdat V een zwervend bestaan leidt, wordt D kort na haar geboorte onder toezicht van

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. De twee oudste kinderen wonen bij M, het jongste kind woont bij V.

M en V zijn met elkaar bevriend en komen overeen dat M zaaddonor voor V wordt. In dat kader spreken zij met elkaar af (1) dat M het kind zal erkennen, (2) dat het kind de achternaam van M krijgt en (3) dat tussen M en het kind een omgangsregeling zal

M (van onbekende nationaliteit) en V (van Azerbeidzjaanse nationaliteit) hebben een affectieve relatie met elkaar en wonen samen. Uit die relatie zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren.

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. Op 4 februari 2016 komt V door geweld om het leven.

Uit het huwelijk tussen M en V is in 2013 dochter D geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [A]. In 2014 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee kinderen geboren (zoon Z en dochter D), over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het huwelijk is inmiddels door echtscheiding ontbonden.

Uit V zijn, met behulp van een anonieme zaaddonor, in 2011 en 2013 twee kinderen geboren, over wie zij van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. V is sinds 2005 bevriend met M.

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn vier (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. De kinderen wonen bij hun ouders. De moeder van V (hierna: de grootmoeder) verzoekt de rechtbank, ex artikel

V is in januari 2014 bevallen van dochter D, over wie zij het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V. In 2015 krijgt V een affectieve relatie met M, met wie zij medio 2016 gaat samenwonen.

De procedures waarbij de aftrekbaarheid van het voor de voormalige partner betaalde deel van diens hypotheekrente centraal staat, houden niet op. De auteur vraagt zich af waarom de praktijk zo hardleers is.

Het financiële belang van de bedrijfsopvolgingsregeling voor de schenk- en erfbelasting en de doorschuifregelingen voor de inkomstenbelasting is groot. Het is daarom essentieel dat niet alleen wordt voldaan aan de materiële voorwaarden voor die regelingen,

De verschillende bepalingen in de Successiewet 1956 en de AWR die tariefgroep en vrijstelling bepalen, sluiten niet naadloos op elkaar aan. Een casus met kinderen, kleinkinderen, schoonkinderen en ‘koude’ schoonkinderen laat de werking van de verschillende

In dit artikel worden kort de schenking, de gift en het aangaan van huwelijkse goederengemeenschap besproken. Vervolgens worden de arresten van de Hoge Raad uit 1959 en 1971 (inzake het wijzigen van huwelijkse voorwaarden en de besluiten van de staatssecretaris

Bij het bepalen of er recht bestaat op algemene bijstand is van belang of de aanvrager vermogen heeft. Op grond van de Participatiewet geldt het vereiste dat vermogensbestanddelen alleen in aanmerking worden genomen als er over die vermogensbestanddelen

M en V zijn in 1979 op huwelijksvoorwaarden (wettelijk deelgenootschap, waarbij de vermogensvermeerdering wordt verrekend bij het einde van het deelgenootschap) met elkaar gehuwd. Op 28 september 2009 sluiten zij een overeenkomst, waarin M verklaart aan

Welk recht is van toepassing op de vereffening en verdeling van een internationale nalatenschap? Een blik op het verleden en heden van het IPR-erfrecht.

Dit artikel biedt een overzicht van publicaties op het terrein van internationaal familierecht, die in de periode van oktober 2017 tot en met september 2018 zijn verschenen.

Deze kroniek biedt een overzicht van rechtspraak binnen het IPR/internationaal familierecht, gewezen in de periode 1 oktober 2017-1 oktober 2018 en met de nadruk op huwelijksvermogensrecht, adoptie, gezag, omgang en levensonderhoud.

M (van zowel Australische als Turkse nationaliteit) en V (van zowel Nederlandse als Turkse nationaliteit) zijn in 2014 met elkaar gehuwd. Partijen wonen in Australië. M is zelfstandig ondernemer.

V (van Congolese nationaliteit) woont in Congo en is aldaar – in respectievelijk 2010 en 2011 – bevallen van twee kinderen. De in Nederland woonachtige M (van Nederlandse nationaliteit), die is gehuwd met X, erkent in 2012 beide kinderen.

Kinderen kunnen in de toekomst de achternaam van beide ouders krijgen. D66-Kamerleden Vera Bergkamp en Maarten Groothuizen dienden een motie in waarin het kabinet wordt opgedragen nog dit jaar met een wetswijziging te komen om dat mogelijk te maken.

Ook vorig jaar heeft de rechter weer meer verzoeken gekregen om voornamen te wijzigen. In 2018 werd 608 keer toestemming gevraagd om een voornaam te laten aanpassen. Een stijging van ruim 20% ten opzichte van 2015, toen nog maar 503 verzoeken werden ingediend.

Op aandringen van familierechters en ondersteunend personeel gaat vanaf 1 januari bij de Rechtbank Noord-Nederland een speciaal team aan de slag met het wegwerken van de berg achterstallige echtscheidingszaken.

De auteur reflecteert op de nieuwe, versterkte regierol van de familierechter, in het bijzonder in scheidingsprocedures. Daarbij komen ook de binnenkort te publiceren Professionele standaarden familie- en jeugdrecht aan de orde.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn drie kinderen geboren: de nu 13-jarige K1, de nu 11-jarige K2 en de nu 4-jarige K3. In 2018 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de hoofdverblijfplaats van K1 en K2 bij M bepaald en de

M en V (beiden van zowel Marokkaanse als Nederlandse nationaliteit) zijn in 1991 in Marokko met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren. Het gezin woont in Nederland.

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2016 beëindigen partijen hun relatie.

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn twee kinderen geboren: in 2001 dochter D en in 2003 zoon Z. In 2008 beëindigen partijen hun relatie. Ten aanzien van de kinderen komen zij een co-ouderschapsregeling overeen.

Een te vereffenen nalatenschap kan een zodanig tekort vertonen dat de kosten die vereffening met zich brengen een niet te rechtvaardigen last vormen. In dat geval is het mogelijk om kosteloze behandeling of zelfs opheffing van de vereffening te verzoeken.

De auteur bespreek Rechtbank Midden-Nederland 19 april 2018, ECLI:NL:RBMNE:2018:2285, waarin een bewindvoerderskantoor een nalatenschap had aanvaard van iemand waarvoor het meerderjarigenbewind was gevoerd.

Stel dat de erflaatster de kinderen tot enige erfgenamen heeft benoemd en aan de langstlevende echtgenoot een recht van vruchtgebruik op roerende en onroerende zaken en bankrekeningen heeft toegekend.

M en V zijn in 1991 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgoederengemeenschap behoort de echtelijke woning. In 1999 overlijdt V, met achterlating van M als haar enige erfgenaam.

M en V zijn tijdens hun huwelijksreis zeer kort na elkaar overleden door voedselvergiftiging. Zij hadden geen testament. Er is een geschil ontstaan wie gerechtigd is tot de nalatenschap van V die als eerste is overleden.

De Raad van Notarissen in Europa (CNUE) heeft de EU-lidstaten opgeroepen om het Haags Meerderjarigenbeschermingsverdrag 2000 te ratificeren. Het verdrag moet er onder meer voor zorgen dat er duidelijke internationale regels komen over de erkenning van

Minister Ollongren (Binnenlandse Zaken) gaat de Wet op de lijkbezorging aanpassen, omdat ‘de huidige wet niet meer geheel aansluit bij de behoeften en wensen in de maatschappij’. Dat schreef de bewindsvrouw op 17 januari jl.

Op 28 november 2018 heeft de Minister van Rechtsbescherming de Tweede Kamer geïnformeerd over het verloop van de onderhandelingen betreffende de herschikking (recast) van de Verordening Brussel 11-bis.

De auteur geeft een overzicht van het in 2018 gewijzigde Huwelijksvermogensrecht en het in 2017 gewijzigde Erfrecht in België.

Dit thematisch jurisprudentieoverzicht betreft ‘familierechtelijke’ uitspraken van het EHRM over de periode 1 oktober 2017 tot en met 1 oktober 2018, die van belang zijn voor de rechtsontwikkeling van het personen- en familierecht.

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden (gemeenschap van inboedel, woning en arbeidsinkomen) met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn drie kinderen geboren. In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Raad voor Tucht van de Stichting Tuchtrecht.

Het Kinderrechtenverdrag van de VN is dertig jaar oud, maar de oproepen om het kind een stem te geven zwellen aan. Hebben kinderen dan nog geen stem?

Met de verlichting van de bewijslast in het nieuwe art. 61 Faillissementswet is het voor de echtgenoot van de gefailleerde makkelijker om privévermogen uit de faillissementsboedel terug te nemen.