Aflevering 2

M en V zijn met elkaar gehuwd. Beiden hebben een echtscheidingsverzoek bij de rechtbank ingediend. Volgens V zijn zij en M in 2010 in Afghanistan met elkaar gehuwd en is het huwelijk kinderloos gebleven.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. In 2005 trekt V in bij M. De (met hypotheek bezwaarde) woning is eigendom van M. In 2010 sluiten partijen de hypotheek over en gaan gezamenlijk (hoofdelijke aansprakelijkheid) een nieuwe lening van € 170.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 2009 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. Partijen zijn sindsdien verwikkeld in een juridische strijd over de verdeling van de ontbonden huwelijksgemeenschap, en dan met name over

Vergoedingsrechten kunnen ontstaan tussen samenwoners en gehuwden, bijvoorbeeld als één van hen een eigenwoningschenking ontvangt of privégeld gebruikt voor de (gezamenlijke) eigen woning.

M en V krijgen in 1997 een affectieve relatie met elkaar. In 2004 kopen zij gezamenlijk een woning, waarin zij gaan samenwonen. In 2006 sluiten zij een notarieel samenlevingscontract.

M en V zijn in 2000 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. De echtelijke woning is privé-eigendom van M, omdat deze is gebouwd op een perceel grond dat hij (vóór het huwelijk met V) heeft gekocht met geld dat zijn ouders onder uitsluitingsclausule

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgoederengemeenschap behoren certificaten van aandelen in [bv]. In 2018 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V zijn in 2014 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 2019 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. Partijen twisten over de vraag of de woning die V in 2009 in eigendom heeft verkregen en die in maart 2019 is verkocht, tot de

M en V zijn in 1990 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 1996 zijn zij van tafel en bed gescheiden. Dat rechtsfeit is nimmer in het huwelijksgoederenregister ingeschreven.

M en V zijn in 1979 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 2016 gaan zij feitelijk uiteen, in 2017 wordt hun huwelijk door echtscheiding ontbonden.Partijen twisten over de vraag of de in 2014 gekochte auto tot de ontbonden huwelijksgemeenschap

M en V zijn in 1993 op huwelijkse voorwaarden (gemeenschap van inboedel) met elkaar gehuwd. De huwelijkse voorwaarden bevatten een periodiek verrekenbeding ten aanzien van onverteerde inkomsten (art.

M en V zijn in 2011 met elkaar gehuwd. In 2019 wordt het (kinderloos gebleven) huwelijk door echtscheiding ontbonden. V verzoekt de rechtbank de door M aan haar te betalen partneralimentatie vast te stellen.

M en V zijn in 1981 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Partijen hebben samen een vof. In 2017 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. M zet de vof thans voort als eenmanszaak.

M en V zijn in 1998 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn geen kinderen geboren. In september 2006 dienen partijen een gemeenschappelijk echtscheidingsverzoek in bij de rechtbank, onder overlegging van hun in september 2005

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is het nu nog minderjarige kind K geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. K heeft het hoofdverblijf bij V.

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren. In 2010 beëindigen partijen hun relatie. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen kinderalimentatie vastgesteld

M en V zijn in 2010 met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren. De met hypotheek bezwaarde echtelijke woning is gezamenlijk eigendom. Inmiddels zijn partijen in een echtscheidingsprocedure verwikkeld.

M en V hebben sinds 2002 een affectieve relatie met elkaar. Uit die relatie zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

M en V zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn twee inmiddels meerderjarige kinderen geboren. In 2017 gaan partijen feitelijk uiteen, in 2019 wordt hun huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2014 gaan partijen feitelijk uiteen, in 2015 wordt hun huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Het huwelijk tussen M en V is in 2014 door echtscheiding ontbonden. De door M aan V te betalen partneralimentatie is vastgesteld op € 1.200 per maand.M verzoekt de rechtbank voor recht te verklaren dat zijn alimentatieverplichting jegens V is geëindigd

Uit het huwelijk tussen M en V is in 2006 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2016 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V.

M en V zijn met elkaar gehuwd. M is zelfstandig ondernemer en oefent zijn vloerenlegbedrijf uit in een eenmanszaak. In 2015 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld op

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in Duitsland. Op enig moment beëindigen partijen hun relatie.

Het huwelijk tussen M en V is in 2015 door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft, overeenkomstig de door partijen in hun echtscheidingsconvenant gemaakte afspraken, de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld op € 1.

Uit het huwelijk tussen M en V is in 1980 kind K geboren. In 1995 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. K heeft het hoofdverblijf bij V. De rechtbank heeft de door M aan V te betalen partneralimentatie met ingang van 1 november 1997 vastgesteld

Begin 2019 telde Nederland bijna 3,4 miljoen kinderen tot 18 jaar. Daarvan woonden 538.000 kinderen in een eenouderhuishouden. Het merendeel staat ingeschreven op het adres van de moeder (89%).

Ieder jaar stopt zo’n 14% van de pleeggezinnen met het pleegouderschap. Het onderzoek Waarom stoppen pleegouders?, dat werd uitgevoerd in opdracht van het NJI en waaraan ruim vijfhonderd gestopte pleegouders deelnamen, geeft inzicht in de redenen waarom

Vlak na de scheiding woonde 21% van de ouderparen 10 km of verder uit elkaar. Bij 5% was de afstand meer dan 50 km. In de jaren na een scheiding verhuizen mensen relatief veel. Tussen 1 januari 2015 en 1 januari 2018 veranderde de onderlinge afstand van

Uit de affectieve relatie tussen M en V wordt in 2006 dochter D geboren. Het gezin woont in Amerika. In 2008 overlijdt V. Dat zelfde jaar trouwt M met X, die in 2011 samen met M wordt belast met het gezag over D.

Uit de kortstondige – en inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2017 dochter D geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. D, die door M erkend is, heeft haar hoofdverblijfplaats bij V en staat sinds

M en V zijn met elkaar gehuwd. In 2010 bevalt V van zoon Z, die is verwekt door X. M heeft Z erkend en oefent samen met V het gezag uit over hem. In 2016 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren. In 2017 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V.

Tijdens de affectieve relatie tussen M en V wordt in 2004 dochter D geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. Kort na de geboorte wordt D door M erkend en verkrijgt zij ook diens geslachtsnaam.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2016 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V en staat sinds juni 2017 onder toezicht van de GI.

Uit het huwelijk tussen M en V is in 2009 zoon Z geboren. Inmiddels zijn partijen in een (moeizame) echtscheidingsprocedure verwikkeld. In hun echtscheidingsconvenant zijn zij de volgende zorgregeling overeengekomen: Z verblijft gedurende het werkverlof

M en V zijn in 2009 met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [A].

Uit V is in 2012 zoon Z geboren, over wie zij van rechtswege het ouderlijk gezag uitoefent. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V. In mei 2017 blijkt uit DNA-onderzoek dat M de biologische vader is van Z.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. Begin 2019 blijkt V zwanger te zijn van een zoontje (Z), dat M – met toestemming van V – erkent als ongeboren vrucht. In de zomer van 2019 verbreken partijen hun relatie.

Uit de affectieve relatie tussen M en V wordt in 2015 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [A]. In 2018 beëindigen partijen hun relatie, als V de echtelijke woning verlaat en (samen met Z) haar intrek

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee nu nog minderjarige (en leerplichtige) kinderen geboren. Zij willen buiten de schoolvakantie met de kinderen naar Marokko, om aldaar hun in 2016 overleden grootvader te gedenken.

Uit de affectieve relatie tussen M en V wordt in 2018 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Z staat sinds september 2018 onder toezicht van de GI.

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2015 gaan partijen uiteen. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. Daaruit zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [A].

M en V krijgen in 2007 een affectieve relatie met elkaar. Daaruit worden twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2016 beëindigen partijen hun relatie.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V wordt in 2004 zoon Z geboren, die kort daarna door M wordt erkend. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V, maar woont al enkele jaren (met instemming van V) bij X.

Uit het – inmiddels door echtscheiding ontbonden – huwelijk tussen M en V zijn vier (nu nog minderjarige) kinderen geboren. De kinderen, die hun hoofdverblijfplaats bij V hebben, staan sinds juli 2017 onder toezicht van de GI.

In verband met een ivf-behandeling ondertekenen M en V in 2017 een donorovereenkomst. Inmiddels is V bevallen van kind K. Vast staat dat M de biologische vader van K is.V verzoekt de rechtbank (1) gerechtelijke vaststelling van het ouderschap van M en

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2013 dochter D geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V.

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn twee kinderen geboren (in 2012 dochter D en in 2016 zoon Z), over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [A].

Uit de – thans beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2014 dochter D geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. M heeft D erkend. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V en staat sinds oktober 2018 onder toezicht

M en V zijn in 2008 op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. In hun huwelijkse voorwaarden zijn zij overeengekomen dat tussen hen elke gemeenschap van goederen is uitgesloten, met uitzondering van één gezamenlijke bankrekening, die zij voor dit doel

M en V zijn in een echtscheidingsprocedure verwikkeld en twisten langdurig, in verschillende gerechtelijke procedures, over de partneralimentatie. In verband hiermee betaalt M in 2016 in totaal (afgerond) € 26.

X heeft bij notariële akte een schenking van € 100.000 ontvangen van een oudtante. De belastingdienst heeft, overeenkomstig de aangifte, aan X een aanslag schenkbelasting opgelegd ten bedrage van ruim € 29.

M en V zijn in 1995 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 1997 kopen zij gezamenlijk een woning, die is gefinancierd met een gezamenlijke (hoofdelijke aansprakelijkheid), deels aflossingsvrije hypotheek.

M en V gaan in 2004 een geregistreerd partnerschap met elkaar aan. De met hypotheek bezwaarde echtelijke woning is gezamenlijk eigendom. In 2013 wordt het partnerschap ontbonden. V blijft, samen met de kinderen van partijen, in de echtelijke woning wonen.

Uit het huwelijk tussen M en V is dochter D geboren. In 2008 overlijdt M, met achterlating van V en D als zijn enige erfgenamen, ieder voor de helft. Aan beiden wordt een aanslag erfbelasting opgelegd.

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden (koude uitsluiting) met elkaar gehuwd. De echtelijke woning is eigendom van V. In 2008 kopen partijen gezamenlijk een woning in aanbouw in België.

Het huwelijk tussen M en V (beiden van Nederlandse nationaliteit) is ontbonden door het overlijden van V. In 2008 verhuist hij naar Suriname, waar hij zich in 2012 officieel vestigt.

M (van Nederlandse nationaliteit en sinds 1988 woonachtig in Frankrijk) en V (van zowel Jordaanse als Nederlandse nationaliteit en sinds 1990 woonachtig in Nederland) zijn in 2011 in Jordanië met elkaar getrouwd.

M (van Zambiaanse nationaliteit en woonachtig in Zambia) en V (van Nederlandse nationaliteit en in Nederland woonachtig) zijn in februari 2013 in Zambia met elkaar gehuwd. Enkele weken na de huwelijksvoltrekking keert V terug naar Nederland.

V1 en V2 hebben een affectieve relatie met elkaar. In 2015 bevalt V1 van zoon Z, die door V2 wordt erkend en waarover partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Uit een eerdere relatie heeft V1 nog twee minderjarige kinderen, over wie zij het

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V, die in Duitsland woont.

Het Belgisch erfrecht is met ingang van 1 september 2018 gewijzigd. De nieuwe erfregels omvatten vijf grote thema’s: (1) de inbrengregels, (2) de inkortingregels, (3) de rechten van de langstlevende echtgenote, (4) de rechten van ascendenten en (5) de

In de praktijk bestaat geregeld onduidelijkheid over de omvang van het fideï-commissaire vermogen bij het in vervulling gaan van de voorwaarde van een fideï-commissaire erfstelling.

Een uiterste wil treedt in werking op het moment van overlijden. Tot die tijd kan de testateur zijn testament steeds eenzijdig herroepen, mits hij daartoe voldoende wilsbekwaam is. Tijdens leven heeft een testament dan ook geen enkele werking.

In hoeverre kan een nalatenschap meerdere keren als zodanig worden verdeeld? De auteur bespreekt Rechtbank Limburg 19 december 2018 (ECLI:NL:RBLIM:2018:12049).

De auteur bespreekt Hof Amsterdam 12 februari 2019 (ECLI:NL:GHAMS:2019:369), waarin het draaide om de toekenning van een billijke vergoeding aan een kind dat onbezoldigd arbeid heeft verricht ten behoeve van het manegebedrijf van haar vader.

De auteur gaat in op de boedelbeschrijving en de verplichte jaarlijkse opgave. Hij betoogt dat de uit de wet voortvloeiende verplichting om jaarlijks opgave te doen ‘van hetgeen is verteerd’, een verplichting is die art.

De auteur bespreekt het vraagstuk van de testamentaire vertegenwoordiging. Hij bespreekt alternatieven (te weten: vernietiging van een (nog niet in werking getreden) uiterste wilsbeschikking, respectievelijk wijziging van een uiterste wil door de rechter)

De auteur gaat in op de vraag of het mogelijk is het faillissement van de nalatenschap aan te vragen, nu afdeling 1.9 Fw (‘Van het faillissement eener nalatenschap’) is afgeschaft.

De auteurs betogen dat HR 24 juni 2016 (ECLI:NL:HR:2016:1271), over conservatoir beslag voor niet opeisbare vorderingen uit hoofde van een ouderlijke boedelverdeling onder oud erfrecht, niet zomaar kan worden toegepast op een wettelijke verdeling en de

In dit themanummer aandacht voor enkele belangrijke civielrechtelijke en fiscale onderwerpen op het familievermogensrechtelijke vlak, die ook de Nederlandse rechtspraktijk kunnen raken.

M en V zijn met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn drie (inmiddels meerderjarige) kinderen geboren. In mei 2017 wordt het vermogen van V onder bewind gesteld (art. 1:431 BW), waarbij professional X tot bewindvoerder wordt benoemd.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn vier kinderen geboren, onder wie dochter D. In maart 2014 overlijdt V. In haar testament, dat dateert uit 2011, heeft zij M en haar kinderen tot haar enige erfgenamen benoemd.

Z is onterfd door zijn vader, die in 2010 is overleden. Notaris N heeft kort na het overlijden een brief naar Z gestuurd, met de vraag of hij een beroep wil doen op zijn legitieme portie.

In februari 2019 overlijdt de in Nederland woonachtige M, met achterlating van zijn zoon Z (die met zijn gezin in Duitsland woont) als erfgenaam. Z verwerpt de nalatenschap, waarop zijn minderjarige dochter D tot de nalatenschap wordt geroepen.

Kandidaat-notaris K is door de rechtbank benoemd tot vereffenaar in een nalatenschap. Hij heeft een tot de nalatenschap behorende woning verkocht en geleverd. De opbrengst van de woning heeft hij laten overmaken op de derdengeldrekening.

Een executeur wil een nagelaten woning verkopen. Omdat een minderjarige gerechtigd is tot de nalatenschap, verzoekt hij de kantonrechter om hiervoor een machtiging te verlenen.De kantonrechter stelt vast dat de erflaatster gebruik heeft gemaakt van de

M en V zijn in 2013 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 2015 wordt V door M om het leven gebracht. In de daarop volgende strafrechtelijke procedure wordt M (in 2016, zowel in eerste aanleg als in hoger beroep) ontslagen van alle rechtsvervolging,

X heeft een tuchtklacht ingediend tegen een notaris, omdat hij haar erfdeel nog niet heeft uitbetaald. De Kamer voor het Notariaat overweegt als volgt. X is, samen met haar broers en zus, deelgenoot in een onverdeelde nalatenschap.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee (inmiddels meerderjarige) kinderen geboren: dochter D en zoon Z. In 2014 raken M en V in een echtscheidingsprocedure verwikkeld. Datzelfde jaar maakt M bij notaris N1 een testament op, waarin staat: ‘Ik benoem

Een pastoor die door de erflaatster in haar testament was benoemd tot enig erfgenaam, heeft de nalatenschap aanvaard. Naar aanleiding hiervan is de familie van de erflaatster een gerechtelijke procedure tegen de pastoor gestart.

Voor slachtoffers van incest wordt het makkelijker om hun achternaam te wijzigen. De Ministerraad heeft daarmee op 31 januari ingestemd, op voorstel van minister Dekker (Rechtsbescherming).

Uit het huwelijk tussen M en V zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. De kinderen dragen de geslachtsnaam van V, maar alle leden van het gezin gebruiken in het dagelijks leven de achternaam

De auteur gaat in op de vraag hoe een echtgenoot eigenaar wordt van het goed ten aanzien waarvan hij het overnamerecht van art. 1:96 lid 3 BW uitoefent.

In 2017 wordt het vermogen van de meerderjarige V onder bewind gesteld, waarbij professional X wordt benoemd tot bewindvoerster. V lijdt aan een zeer ernstige vorm van de ziekte van Parkinson.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn drie (inmiddels meerderjarige) kinderen geboren. In 1987 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. In 2017 stelt V een notarieel levenstestament op, waarin zij haar broer B benoemt tot haar algeheel vertegenwoordiger.

‘Ouderverstoting’; het hele spectrum van contactverlies van een kind met een ouder na scheiding, bezien vanuit juridisch oogpunt.

Terughoudende visie van het EHRM aanzien van een gezagsbeëindiging met betrekking tot een ongeboren kind (art. 1:266 BW jo. art. 1:2 BW).

Hoe voer ik als rechter regie in het geschil dat aan mij voor ligt?