Aflevering 6

Van vrouwen die in 2017 zijn gescheiden, had 17% een jaar na de scheiding een huishoudensinkomen onder de lage-inkomensgrens. Dit risico op armoede was bij gescheiden mannen 7%. Onder gescheiden mannen, maar vooral onder gescheiden vrouwen, is het armoederisico

M en V hebben in 2003 een affectieve relatie met elkaar. In 2004 kopen zij tezamen een woning (middels een gezamenlijke hypotheek; hoofdelijke aansprakelijkheid) waarin zij gaan samenwonen.

M en V zijn in 1992 op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. In 2002 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. In hun echtscheidingsconvenant hebben partijen de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld op € 1.

M (van Egyptische nationaliteit) en V (van zowel Marokkaanse als Nederlandse nationaliteit) zijn in 2005 (bij de Egyptische ambassade in Den Haag) voor de Egyptische wet met elkaar gehuwd.

M en V zijn in 1994 met elkaar gehuwd en wonen in een huurhuis. In januari 2019 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden. De rechtbank heeft in de echtscheidingsbeschikking, overeenkomstig de door partijen in juli 2018 gemaakte afspraak, bepaald

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar en wonen sinds 2010 met elkaar samen. Uit die relatie zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent.

In dit artikel wordt, in het kader van het sinds 1 januari 2018 geldende huwelijksvermogensrecht, ingegaan op het principe ‘schuld volgt goed’ en op de vraag of een goed gezamenlijk kan zijn, zonder dat sprake is van een gemeenschap als bedoel in titel

M en V zijn in 2001 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 2019 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.V verzoekt de rechtbank te bepalen dat M haar – ingevolge art.

M en V zijn in 2008 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgemeenschap behoort de echtelijke woning. In 2016 gaan partijen feitelijk uiteen, in 2018 wordt hun huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V zijn in 1989 op huwelijkse voorwaarden (uitsluiting van iedere gemeenschap van goederen, periodiek verrekenbeding ten aanzien van onverteerde inkomsten) met elkaar gehuwd. Zij exploiteren een vennootschap onder firma (vof), waarin M een winstaandeel

M en V zijn in 1993 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgemeenschap behoort de (met hypotheek bezwaarde) echtelijke woning. Eind 2016 gaan partijen feitelijk uiteen, als M de echtelijke woning verlaat en elders zijn intrek neemt.

M en V zijn in 2003 op huwelijkse voorwaarden (koude uitsluiting) met elkaar gehuwd. In de door notaris N opgestelde huwelijkse voorwaarden staat: ‘Indien het huwelijk van de echtgenoten door echtscheiding wordt ontbonden (…), zullen de door de echtgenoten

Uit de affectieve relatie tussen M en V wordt in 1992 dochter D geboren. In 2001 treden M en V op huwelijkse voorwaarden (koude uitsluiting) met elkaar in het huwelijk. In 2005 worden de huwelijkse voorwaarden uitgebreid met een finaal verrekenbeding

Zelfstandig ondernemer M is in 2012 weduwnaar geworden. In 2013 krijgt hij een affectieve relatie met V. In 2014 koopt V een woning voor € 400.000. M leent haar hiervoor, vanuit zijn onderneming, € 300.

M en V zijn in 1992 op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. De huwelijkse voorwaarden bevatten de volgende bepaling: ‘Tussen de echtelieden zal gemeenschap bestaan van de vrijstaande villa (…), onder gehoudenheid om voor hun beider gemeenschappelijke

M en V zijn op huwelijkse voorwaarden (koude uitsluiting) met elkaar gehuwd. In 2018 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.V verzoekt de rechtbank om M te veroordelen tot betaling aan haar van een bedrag van € 130.

M en V zijn in 1975 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. In 1994 gaan zij uiteen. In dat kader ondertekenen partijen op 28 augustus 1995 de volgende overeenkomst: ‘Besloten wordt dat op het moment dat pensioen ontvangen gaat worden dit onderwerp

De ouders van M zijn in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Tot de huwelijksgemeenschap behoort een vakantiewoning. In mei 1996 overlijdt vader, met achterlating van M en moeder als zijn enige erfgenamen.

Het huwelijk tussen M en V is door echtscheiding ontbonden. Art. 1 van het door partijen ondertekende echtscheidingsconvenant luidt: ‘Er is op verzoek van partijen geen draagkrachtberekening gemaakt.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar en wonen – ongehuwd – met elkaar samen. Uit die relatie is in 2001 dochter D geboren.De jongmeerderjarige studente D verzoekt de rechtbank om haar ouders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van een bijdrage

M en V zijn in 2010 op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd, uit welk huwelijk twee (nu nog minderjarige) kinderen zijn geboren. M is advocaat en oefent zijn beroep zelfstandig uit.

M en V zijn met elkaar gehuwd en zijn thans in een echtscheidingsprocedure verwikkeld. De rechtbank heeft op 29 november 2019, bij wijze van voorlopige voorziening, de door M aan V te betalen partneralimentatie vastgesteld.

Uit de affectieve relatie tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren. In 2015 beëindigen partijen hun relatie en samenwoning. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V.

Uit de affectieve relatie tussen M en V is in 2010 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2019 beëindigen partijen hun relatie. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V.

Het huwelijk tussen M en V is in 2016 door echtscheiding ontbonden. In hun echtscheidingsconvenant hebben zij afspraken gemaakt over de door M aan V te betalen partneralimentatie. Art.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2011 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar. Uit die relatie zijn twee kinderen geboren. In 2003 treden M en V met elkaar in het huwelijk, welk huwelijk in 2009 door echtscheiding wordt ontbonden.

M en V zijn in 1999 met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk is in 2007 kind K geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2012 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Uit de affectieve relatie tussen M en V is in 2008 zoon Z geboren. In 2012 beëindigen partijen hun relatie. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V. Tussen hem en M is een omgangsregeling van kracht.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee kinderen geboren. In 2018 gaan partijen feitelijk uiteen, in 2019 wordt hun huwelijk door echtscheiding ontbonden. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij V.

In 2019 is het aantal interlandelijke adopties licht gedaald. Het aantal aanvragen voor een beginseltoestemming om een kind te mogen adopteren, is juist licht gestegen. Dit blijkt uit de jaarlijkse rapportage van het Ministerie van Justitie en Veiligheid.

In 2019 hebben 16.700 pleeggezinnen zich ingezet voor de opvang van 23.272 jeugdigen. Het aantal pleegkinderen is met 530 toegenomen in vergelijking met 2018. Op 31 december 2019 woonden 19.

Nederland stopt met adopties uit Nigeria. Dat staat in een brief waarin minister Dekker (Rechtsbescherming) de Tweede Kamer informeert over de voortgang van een aantal onderwerpen rond adoptie en ouderschap.

De voltallige Tweede Kamer heeft afgelopen juli ingestemd met een motie van VVD en GroenLinks, waarin het kabinet wordt opgeroepen om met jeugdhulporganisaties en deskundigen een plan van aanpak te maken met heldere doelen en streefcijfers.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2013 gaan partijen feitelijk uiteen, in 2014 wordt hun huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Uit het huwelijk van M en V zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [A]. In februari 2019 gaan partijen, na een geweldsincident tussen M en V, feitelijk uiteen en verlaat

Uit het huwelijk tussen M en V is in 2011 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Z draagt de achternaam van M. In 2012 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Uit de affectieve relatie tussen M en V is in 2008 een tweeling geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [A]. Na het uiteengaan van partijen hebben de kinderen hun hoofdverblijfplaats bij V.

M (van onbekende nationaliteit) en V (van buitenlandse nationaliteit) zijn in 2009 in [buitenland] met elkaar gehuwd. In 2011 en 2013 worden uit het huwelijk twee kinderen geboren. Het gezin woont in [buitenland].

Uit V is in 1969 zoon Z geboren. Beiden hebben de Servische nationaliteit en wonen in Servië. Tot 2011 verkeerde Z in de veronderstelling dat X zijn biologische vader was. Na het overlijden van X ontdekt hij echter dat in 1970 een afstammingsprocedure

Uit de – inmiddels beëindigde –affectieve relatie tussen M en V is in 2012 zoon Z geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2009 zoon Z geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. M woont in Turkije, V in Nederland.

Uit de affectieve relatie tussen M en V is in 2015 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [A]. In 2017 beëindigen partijen hun relatie.

Uit de affectieve relatie tussen M (van Rwandese nationaliteit) en V (van Nederlandse nationaliteit) is in 2010 in België zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

De Vietnamese V is in 2002 in Vietnam bevallen van dochter D. De vader van D is onbekend. In 2015 gaat D – met toestemming van V – bij haar oom en tante in Nederland wonen. V kampt al jaren met psychiatrische problematiek en is onmachtig om voor D te

V is in 2015 bevallen van zoon Z, over wie zij van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V.M verzoekt de rechtbank hem vervangende toestemming te verlenen om Z te erkennen.

M (van Ghanese nationaliteit) en V (van Nederlandse nationaliteit) zijn in 2015 met elkaar gehuwd. Zij zijn de ouders van de in 2014 in Ghana geboren Z, die door hen is geadopteerd.

M en V zijn in Marokko met elkaar gehuwd. Uit dit huwelijk is in 2018 in Nederland zoon Z geboren. Z verblijft op dit moment in Marokko bij de ouders van V (hierna: de grootouders).

Uit het huwelijk tussen M en V is (de nu nog minderjarige) dochter D geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [buitenland], waar op enig moment het huwelijk door echtscheiding wordt ontbonden.

Uit de affectieve relatie tussen M en V is in 2009 dochter D geboren, over wie V van rechtswege het eenhoofdig ouderlijk gezag uitoefent. In 2014 beëindigen partijen hun relatie. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V.

Uit de affectieve relatie tussen M en V wordt in 2005 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2007 treden M en V met elkaar in het huwelijk, welk huwelijk in 2011 door echtscheiding wordt ontbonden.

M (van Nederlandse nationaliteit) en V (van Britse nationaliteit) wonen in Engeland en krijgen in 2003 een affectieve relatie met elkaar. In 2008 treden zij met elkaar in het huwelijk.

V woont in Spanje en bevalt aldaar eind 2008 van zoon Z, over wie zij het ouderlijk gezag uitoefent. In februari 2009 verzoekt V de Spaanse autoriteiten om Z op te nemen in een opvangcentrum vanwege gebrek aan inkomen, huisvesting en werk.

Stel: vader verkoopt zijn onderneming tegen een te lage koopprijs. In de loop van het jaar scheldt hij (een deel van) de resterende koopsom kwijt. Dient de BOR-vrijstelling dan alleen op de eerste schenking te worden toegepast, of (op grond van art.

Door de ene adviseur wordt art. 10 SW omarmd, door de andere adviseur wordt deze bepaling gevreesd. In dit artikel komt een aantal gedachten en praktijkervaringen met art. 10 SW aan bod, die voor ieder type adviseur relevant zijn.

De auteur bespreekt de gevolgen van het ontvangen van een erfenis door een bijstandsgerechtigd kind, waarbij tevens een korte uitleg van de Participatiewet worden gegeven.

M en V (beiden van Marokkaanse nationaliteit) zijn in 1980 met elkaar gehuwd en wonen samen. Uit het huwelijk zijn (inmiddels meerderjarige) kinderen geboren. In 1992 verlaat M de echtelijke woning, in 2006 vestigt hij zich in Marokko.

V woont sinds 2011 in een zorginstelling. Zij heeft twee broers: B1 en B2.B1 verzoekt de kantonrechter (1) het vermogen van V onder beschermingsbewind te stellen, (2) ten behoeve van V een mentorschap in te stellen en (3) hem te benoemen tot bewindvoerder

M richt in 1983 een stichting op, met als doel om financiële ondersteuning te bieden aan natuurlijke personen en rechtspersonen in het kader van het algemeen belang, en meer in het bijzonder van medische, sociale, culturele en kerkelijke belangen.

M en V (beiden van Marokkaanse komaf) zijn in 2012 in Marokko met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk wordt in 2013 zoon Z geboren. In 2018 gaan partijen feitelijk uiteen. Inmiddels is hun huwelijk door echtscheiding ontbonden.

Uit de affectieve relatie tussen M en V is in 2000 dochter D geboren. Op enig moment verbreken M en V hun relatie en trouwt M in gemeenschap van goederen met X. Dat huwelijk is inmiddels door echtscheiding ontbonden.

M en V waren in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn drie (thans meerderjarige) kinderen geboren, onder wie zoon Z en dochter D. Het huwelijk is ontbonden door het overlijden van V.

Sinds 2017 ontvangt M een pensioen voor alleenstaanden op grond van de AOW. In 2019 trouwt hij op huwelijkse voorwaarden (koude uitsluiting) met V. M en V wonen niet samen en onderhouden een latrelatie.

M schenkt op 28 december 2012 aan ieder van zijn drie kinderen een bedrag van € 120.738. Daarover zijn zijn kinderen ieder € 11.570 aan schenkbelasting verschuldigd. Op 7 februari 2013 overlijdt M.

M en V (beiden van Duitse nationaliteit) zijn in 1994 in Duitsland met elkaar gehuwd en wonen in Duitsland. Voor V is dit haar tweede huwelijk; zij was eerder getrouwd met X. In 1998 kopen partijen een woning in Nederland, waar zij in november 2008 definitief

M en V zijn in [buitenland] met elkaar gehuwd en vervolgens ook in Nederland. Beiden zijn zowel van Nederlandse als [buitenlandse] nationaliteit. Uit het huwelijk zijn drie nu nog minderjarige kinderen geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2016 dochter D geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. D heeft haar hoofdverblijfplaats bij V.

M en V zijn in 1998 in Frankrijk met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn drie (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in Frankrijk.

In 2011 krijgen M en V een affectieve relatie met elkaar. In 2018 kopen zij (middels een gezamenlijke hypotheek) een woning, waarin zij gaan samenwonen. In december 2019 beëindigen partijen hun relatie, als V de gemeenschappelijke woning verlaat en elders

M en V zijn in 1986 op huwelijkse voorwaarden met elkaar gehuwd. In 1999 is het huwelijk door echtscheiding ontbonden.Partijen twisten over de verdeling van de door M tijdens het huwelijk opgebouwde pensioenrechten.

M en V zijn een geregistreerd partnerschap met elkaar aangegaan. De echtelijke woning is gemeenschappelijk eigendom en is bezwaard met een gezamenlijke (hoofdelijke aansprakelijkheid) hypotheek.

M en V zijn in 1994 met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. De kinderen staan sinds mei 2018 onder toezicht van de GI.

Uit de affectieve relatie tussen M en V wordt in 2016 dochter D geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. M heeft D erkend en zij draagt zijn geslachtsnaam. In 2017, kort na het beëindigen van de relatie, bevalt V van zoon Z, over

Op 17 augustus 2020 is de Erfrechtverordening vijf jaar van toepassing – voor de auteurs aanleiding om de rechtspraak over het IPR-erfrecht van de afgelopen vijf jaar nader te beschouwen.

Notaris N is executeur in een omvangrijke nalatenschap, met ruim € 11 miljoen aan activa en € 1,5 miljoen aan passiva. De onterfde zoon Z heeft een beroep gedaan op zijn legitieme portie.

In 2019 overlijdt de alleenstaande en kinderloze V. In haar testament, dat in 2016 voor notaris N is verleden en waarbij zij haar testament uit 2006 heeft herroepen, heeft V haar zes neven en nichten benoemd tot haar enige erfgenamen, ieder voor 1/6 gedeelte.

X en Y zijn gerechtigd tot de nalatenschap van hun moeder, waartoe onder meer aandelen in een bv en een woning behoren. In kort geding twisten zij over de benoeming van een bestuurder van de bv en over het gebruiksrecht van de woning.

M en V hebben een affectieve relatie met elkaar en wonen samen. Uit die relatie is in 2011 zoon Z geboren. In 2018 overlijdt M. In zijn testament heeft hij (1) voor V een quasi-wettelijke verdeling en een afvullegaat opgenomen, (2) V voor 1% en Z voor

Een executeur heeft na het overlijden van de erflater diens kat in huis genomen en verzorgd. Volgens het hof behoort dit niet tot de taak van een executeur. Het hof is, anders dan de kantonrechter (ECLI:NL:RBROT:2019:4180), van oordeel dat er geen sprake

Uit het huwelijk tussen M en V is in 2006 zoon Z geboren. In 2016 overlijdt de stiefvader van M. In zijn testament heeft hij Z tot erfgenaam benoemd.M en V verzoeken de kantonrechter hen machtiging te verlenen om namens Z de nalatenschap te verwerpen.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn acht kinderen geboren. M en V overlijden kort na elkaar in 2018, met achterlating van hun kinderen als hun enige erfgenamen. De kinderen hebben de nalatenschap beneficiair aanvaard.

Uit het huwelijk tussen M en V zijn zeven kinderen geboren. In 2000 maken zij beiden een OBV-testament. Twee jaar later overlijdt M. In 2018 overlijdt ook V. Het testament uit 2000 heeft zij nooit gewijzigd.

Twee jaar geleden ontstond, door het arrest van het Europese Hof van Justitie van 21 juni 2018 (ECLI:EU:C:2018:485, Oberle), discussie over de bevoegdheid van een notaris om in nalatenschappen met internationale aspecten een nationale verklaring van erfrecht

Notarissen hebben ondanks de coronacrisis nog voldoende werk. In het tweede kwartaal werden 4% meer akten gepasseerd dan een jaar eerder. In het eerste half jaar van 2020 passeerden zij gezamenlijk ruim 6% meer akten dan in dezelfde periode in 2019.

Tijdens de coronacrisis kreeg ruim de helft van de scheidingsadvocaten minder scheidingsaanvragen binnen. Maar zij verwachten wel een scheidingsgolf, zo blijkt uit een enquête die de vereniging Familie- en erfrechtadvocaten en Scheidingsmediators (vFAS)

De helft van de ouders heeft tijdens de coronacrisis moeite met de opvoeding van hun kinderen, zo blijkt uit een peiling van het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid onder ruim duizend ouders.

M en V zijn in 2008 met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk zijn twee kinderen geboren (in 2008 dochter D en in 2011 zoon Z), over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. In 2016 wordt het huwelijk door echtscheiding ontbonden.

M en V zijn in 2002 met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk wordt in 2009 zoon Z geboren, over wie partijen gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in [A]. In 2016 gaan partijen feitelijk uiteen, als V de echtelijke woning verlaat en intrekt

M en V (beiden van Nederlandse nationaliteit) zijn in 2004 met elkaar gehuwd. In 2008 wordt uit het huwelijk zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

M en V zijn met elkaar gehuwd en zijn zelfstandig ondernemer in de escortbranche. Uit het huwelijk is (het nu nog minderjarige) kind K geboren. In 2018 verhuist het gezin naar Ibiza.

Uit de – inmiddels beëindigde – affectieve relatie tussen M en V is in 2017 zoon Z geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Z heeft zijn hoofdverblijfplaats bij V.

M en V zijn in 2008 een geregistreerd partnerschap met elkaar aangegaan. Daaruit zijn twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen.

Van de in 2017 overleden tachtigplussers die het laatste levensjaar thuis woonden, had meer dan de helft een kind op minder dan 5 km afstand wonen. Bijna de helft van alle overleden tachtigplussers woonde op het moment van overlijden in een verpleeghuis.

De alleenstaande V is geboren in 1921 en woont in een eigen (hypotheekvrije) woning. Zij lijdt aan dementie. In verband met haar verzorging neemt zij in 2006 de dan 48-jarige X in huis.

De op leeftijd zijnde V heeft in haar testament vriendin X tot haar enige erfgename benoemd. In mei 2010 krijgt V een herseninfarct en wordt zij opgenomen in een verpleegtehuis. In juli van dat jaar verleent zij bij notariële akte een algemene volmacht

Van de bijzondere curator (BC) ex art. 1:250 BW wordt toegelicht hoe deze rol is ingebed in het door de rechterlijke macht opgestelde werkproces en de voordelen van een duo-benoeming, waarbij in een lastige zaak zowel een advocaat-BC als een gedragsdeskundige-BC wordt benoemd, worden uitgediept.

Wet excessief lenen bij eigen vennootschap, de systematiek en de Bouwstenennotitie met daarin mogelijke, verder verzwarende, beleidsvoorstellen voor de belastingheffing van DGA’s.

Afwegingen die de rechter maakt bij het gelasten van een DNA-onderzoek in het kader van een procedure tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap (art. 1:207 BW).