Aflevering 5

Dat we inmiddels vol in de recessie zitten, mag iedereen duidelijk zijn. Interessant is het om te bezien op welke wijze de recessie het vraaginstrumentarium van aanbestedingen op Rijksniveau beïnvloedt.

De vierde druk van Aanbestedingsrecht, Handboek van het Europese en het Nederlandse Aanbestedingsrecht van de hand van E.H. Pijnacker Hordijk, G.W. van der Bend en J.F. van Nouhuys is zojuist verschenen. In het voorwoord lezen we: “Het is een hele bevalling geworden, met links en rechts een behoorlijke knip, maar de auteurs zijn oprecht trotse ouders.” Het gewicht van de boreling wordt niet vermeld. Welnu, terwijl de derde druk met 682 pagina’s niet minder dan 1796 gram weegt, blijkt deze vierde druk met 783 pagina’s, op het eerste gezicht teleurstellend, slechts 1614 gram te wegen. De lezer moet echter niet denken dat de ‘trotse ouders’ een couveusekindje hebben gebaard. Integendeel, terecht schrijven de auteurs in hun voorwoord dat dit met afstand het beste exemplaar is dat zij ooit hebben voortgebracht.

Ter bespreking ligt voor het omvangrijke Belgische boek “De gunning van overheidsopdrachten”, geschreven door dertien aanbestedingsrechtdeskundigen. De bespreking van dit boek past in de overtuiging van de redactie van TA dat het voor de Nederlandse en Belgische aanbestedingsjuristen leerzaam kan zijn om ook de blik zo af en toe over elkaars grens te richten op de wederzijdse activiteiten.

In aflevering 3 van dit tijdschrift gaf Tim Robbe gehoor aan de oproep om een bijdrage te leveren aan een nieuwe rubriek: Aanwijzingen Aanbestedingswetgeving. In zijn bijdrage focust hij zich op ‘opdrachten beneden de drempelwaarde en B-diensten’. Deze zullen wij hierna aanduiden als ‘niet-gereglementeerde opdrachten’. Deels sluiten wij ons aan bij de zienswijze van Robbe, deels echter ook niet.

Geen samenvatting

De Hoge Raad heeft op 26 juni 2009 overwogen dat verrekenprijzen als (sub)gunningscriterium onder de Standaard 2005 bestaanbaar zijn. Opmerkelijk, nu in het algemeen wordt aangenomen dat verrekenprijzen onder de Standaard 2005 niet zijn bedoeld om inschrijvingen onderling te vergelijken. Daarnaast is met dit arrest nog geenszins gezegd dat de toetsing van de verrekenprijzen onder de Standaard 2005 ook overigens aanbestedingsrechtelijk door de beugel kan. In dit artikel wordt het arrest van de Hoge Raad besproken en wordt tevens aangegeven hoe aanbestedende diensten met (kennelijk onredelijke) verrekenprijzen bij toekomstige aanbestedingen moeten omgaan.

Geen samenvatting