Aflevering 7026

De aansprakelijkheid van derden wegens betrokkenheid bij contractbreuk onderzocht vanuit rechtsvergelijkend en harmonisatieperspectief.

Zo veel woorden voor één volzin uit Boek 2 BW, waarin niet meer beoogd wordt dan de codificatie van een niet al te ingewikkeld arrest van de Hoge Raad. De “gewone bestuurder”, waar het Timmerman en Schild om te doen is, zal zijn hoofd schudden. Ik ga dan ook maar niet in op Assinks centrale idee dat “ernstig verwijt tot onbehoorlijk bestuur leidt”. Wel doet het mij genoegen dat ook Assink vindt dat art. 9 voor verbetering vatbaar is. Maar ik vind mijn voorstel duidelijker en daarmee fraaier.

Het doet mij goed dat de positie van de bewilligde certificaathouder in het overgangsrecht van de Wet flex-BV niet alleen mij, maar in ieder geval ook Wolf, hoofdbrekens kost. Die hoofdbrekens worden vooral veroorzaakt door de parlementaire geschiedenis die niet heel duidelijk is, zoals ook Wolf terecht signaleert in zijn reactie.

Benoemingen:

Materieel consumentenrecht kan via reflexwerking soms ook kleine professionele partijen bescherming bieden. In deze bijdrage wordt besproken of ook de procesrechtelijke consumentenbescherming voor reflexwerking in aanmerking kan komen.

Voor de praktijk zit het ware verbeterpotentieel bij art. 2:9 lid 2 slotzin BW niet zozeer in aan-passing van de wettekst (nog daargelaten de merites van Huizink's voorstel), als wel in meer richtinggevende rechtspraak ter zake.

De positie van de certificaathouder in het overgangsrecht van de Wet flex­BV Niet­inschrijving van de bewilligde certificaathouder in het aandeelhoudersregister houdt geen verval van het vergaderrecht in.