Aflevering 3

In 2006 bracht de Gezondheidsraad (hierna: GR) de richtlijn inzake de consumptie van voedingsvezel uit. De aanbevolen inname van voedingsvezels volgens deze richtlijn was opmerkelijk omdat zij in absolute zin hoger bleek te zijn dan wat gemiddeld in de EU wordt aanbevolen om dagelijks te consumeren. Bovendien blijken de lagere aanbevelingen al bijna nergens te worden gehaald. Althans, het merendeel van de bevolking haalt ze niet. Fabrikanten van voedingsmiddelen kunnen via productherformulering en productontwikkeling proberen de hoeveelheid voedingsvezels in hun producten te verhogen. De vraag is echter of dit rendeert als vervolgens wordt gesteld dat deze, veelal kostbare pogingen tot productverbetering niet bijdragen aan het bereiken van het gewenste innameniveau.

De Reclame Code Commissie (RCC) behandelt jaarlijks duizenden klachten van consumenten over reclame-uitingen. Zij toetst vervolgens of de betreffende reclame-uitingen voldoen aan de regels in de Nederlandse Reclame Code (NRC). In 2010 ontving de RCC ruim 4.000 klachten, hetgeen een verdubbeling betekent van het aantal klachten in 2009. Niet al deze klachten zijn gegrond. Zo klaagde een consument onlangs tevergeefs dat de kiloprijs per 4 stuks AH-rundertartaar, naast de prijs per 4 stuks, niet vermeld was in de Bonus-folder.

Precies negen jaar geleden studeerde ik af met een scriptie over online beslechting voor consumentengeschillen. Destijds stelde ik vast dat de ontwikkeling van de e-commerce zou zijn gebaat bij een eenvoudig benaderbare en goedkope vorm van (online) geschillenbeslechting, waarvan de beslissing ook eenvoudig te executeren valt in andere landen. ik kwam echter tot de conclusie dat het aanbod van geschillenbeslechting in 2003 weinig geschikt was om de specifieke geschillen die kunnen ontstaan uit online consumentenkoop effectief op te lossen.

Voor een goed inzicht in (individuele) consumptiegegevens in een EU-context leek het de EFSA nuttig en nodig om te (laten) onderzoeken of het mogelijk is om te komen tot een ‘gecompileerde Europese database voor voedselconsumptiegegevens’. Een dergelijke database moet dan ook nog bruikbaar zijn... EFSA heeft onderzoekbureau Creme opdracht gegeven om in een pilot-studie een aanzet te geven voor zo’n database.

In 2010 waren er in 13 lidstaten 24 erkende doorstralingsinstallaties in bedrijf overeenkomstig artikel 7, lid 2 van richtlijn 1999/2/eg (in 2009 waren dat er 20 in 12 lidstaten). In 2010 hebben Bulgarije en Estland elk één doorstralingsinstallatie erkend. Er zijn geen erkende doorstralingsinstallaties gesloten. Zeven installaties hebben in 2010 geen levensmiddelen doorstraald.

In de Nederlandse winkels zijn diverse levensmiddelen te vinden met de claim ‘lactosevrij’. Dit zijn niet alleen zuivelproducten, maar ook andere zoals koekjes en snoep. Hier is onlangs uitgebreid de juridische situatie beschreven rond de vermeldingen ‘lactosevrij’ en ‘lactosearm’. De Nederlandse Zuivel Organisatie (NZO) geeft in deze reactie aanvullende informatie uit de praktijk.

Minister Schippers heeft ter voorbereiding op het overleg in de Tweede Kamer over de landelijke nota gezondheidsbeleid op 5 maart 2012 bovenvermelde brieven naar die Tweede Kamer gezonden met informatie over ontwikkelingen die hiervoor van belang zijn. In deze signalering worden de naar voren gebrachte onderwerpen achtereenvolgens besproken.

Samenwerking tussen de nationale bevoegde instanties is van cruciaal belang voor de versterking van de capaciteit van de lidstaten om de potentiële verspreiding van overdraagbare ziekten in de EU te voorkomen. Dat geldt evenzeer voor de mate waarin zij in staat zijn om op gecoördineerde wijze en tijdig te reageren op bedreigingen voor de volksgezondheid. Eerdere uitbraken van SARS, pandemische influenza A (H1N1) en andere overdraagbare ziekten hebben duidelijk laten zien hoe voorheen onbekende ziekten zich snel kunnen verspreiden en zo een hoge sterfte en morbiditeit kunnen veroorzaken. Vroegtijdige ontdekking en een efficiënte communicatie en coördinatie op Europees en internationaal niveau zijn essentieel om dergelijke noodgevallen te beheersen en ernstige schadelijke ontwikkelingen te voorkomen.

De regelgeving voor geneesmiddelen is vastgelegd in richtlijn 2001/83/EG. Voor toelating zijn strenge regels opgesteld. Desalniettemin is het mogelijk om voor specifieke producten, waaronder kruiden die traditioneel als geneesmiddel werden gebruikt, een toelating te verkrijgen (art. 16 bis e.v. van voornoemde verordening). De eisen aan toelating zijn o.a. dat het kruidengeneesmiddel een indicatie heeft die uitsluitend past bij een traditioneel kruidengeneesmiddel, dat uit hoofde van zijn samenstelling en doelstelling bedoeld en ontworpen is voor gebruik zonder toezicht van een arts om een diagnose te stellen of een behandeling voor te schrijven of te controleren.

Verordening (EG) nr. 2160/2003 (de Zoönoseverordening) is bedoeld om passende en doeltreffende maatregelen te treffen voor de detectie en de bestrijding van onder meer Salmonella in alle relevante stadia en vooral op het niveau van de primaire productie, d.w.z. bij koppels, om de prevalentie van door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers en bijgevolg het risico voor de volksgezondheid te verminderen.

Stichting Wakker Dier maakt bezwaar tegen een uiting waarin het product ‘Weelder kip’ wordt aangeboden in de reclamefolder van supermarkt Coöp. Daarin wordt gesproken van een “duurzaam en diervriendelijk product”.

Jaarlijks voert het Voedsel en Veterinair Bureau van de Europese Commissie (Food- and Veterinary Office, FVO) controles in de lidstaten uit. Deze controles zijn gebaseerd op artikel 45 van Verordening (EG) nr. 882/2004 (de Controleverordening). In 2011 heeft de FVO 8 inspectiemissies uitgevoerd in Nederland, o.a. gericht op de diervoederveiligheid, importcontroles, pluimveevlees en vers vlees. Het rapport van deze laatste inspectiemissie is onlangs op de website van de FVO geplaatst.