Ga verder naar content
OpMaat

Aflevering 2002

Gepubliceerd op 31 december 2002

Aanslag is ter zake van het heffen van een recht of van het heffen van een belasting (Amsterdam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE5664, datum uitspraak 05-07-2002, publicatiedatum 23-07-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Gemeentelijke precarioverordening ziet op precariobelasting ex art 228 Gemeentewet én op verschuldigdheid van recht ex artikel 229 Gemeentewet. Belanghebbende neemt met zijn woonschip ligplaats in boven gemeentegrond en voldoet daardoor aan de criteria voor verschuldigdheid van precariobelasting én aan de criteria voor verschuldigdheid van het recht. Lopende het belastingjaar wordt de verordening aangevuld met de bepaling dat in gevallen als deze de precariobelasting voor gaat. Na deze wijziging wordt voor dat belastingjaar een aanslag opgelegd. Hof oordeelt dat voldoende duidelijk was, mede gelet op de eerdere wijziging, dat die aanslag op precariobelasting ziet. Het stond verweerder tot aan die wijziging vrij in gevallen als deze te kiezen tussen de toepassing van precariobelasting of recht, evenals het de gemeenteraad vrijstond om door middel van genoemde wijziging te bepalen dat in die gevallen steeds de precariobelasting voor gaat. Tekst, strekking noch wets-geschiedenis van de artikelen 228 en 229 Gemeentewet leiden tot een ander oordeel.

Aanslag is ter zake van het heffen van een recht of van het heffen van een belasting (Amsterdam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE5666, datum uitspraak 05-07-2002, publicatiedatum 23-07-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Gemeentelijke precarioverordening ziet op precariobelasting ex art 228 Gemeentewet én op verschuldigdheid van recht ex artikel 229 Gemeentewet. Belanghebbende neemt met zijn woonschip ligplaats in boven gemeentegrond en voldoet daardoor aan de criteria voor verschuldigdheid van precariobelasting én aan de criteria voor verschuldigdheid van het recht. Lopende het belastingjaar wordt de verordening aangevuld met de bepaling dat in gevallen als deze de precariobelasting voor gaat. Na deze wijziging wordt voor dat belastingjaar een aanslag opgelegd. Hof oordeelt dat voldoende duidelijk was, mede gelet op de eerdere wijziging, dat die aanslag op precariobelasting ziet. Het stond verweerder tot aan die wijziging vrij in gevallen als deze te kiezen tussen de toepassing van precariobelasting of recht, evenals het de gemeenteraad vrijstond om door middel van genoemde wijziging te bepalen dat in die gevallen steeds de precariobelasting voor gaat. Tekst, strekking noch wets-geschiedenis van de artikelen 228 en 229 Gemeentewet leiden tot een ander oordeel.

Aanslag op grond van de vangnetbepaling alleen opgelegd bij noodzaak of een andere rechtvaardigingsgrond (Haarlemmermeer)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AF1834, datum uitspraak 05-12-2002, publicatiedatum 12-12-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Bij de invoering van artikel 220d , vierde lid van de Gemeentewet is gedoeld op situaties waarin geen WOZ-beschikking is genomen en een bepaalde noodzaak aanwezig is om niet eerst de WOZ-beschikking te nemen maar direct de aanslag onroerende-zaakbelastingen op te leggen.

Aanvraag bouwvergunning ondertekend, dan belastingplichtig (Zaanstad)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE4425, datum uitspraak 31-05-2002, publicatiedatum 20-06-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Buitengewone lastenaftrek afschrijving auto in verband met ziekte en invaliditeit gehonoreerd. Hof is niet bevoegd te oordelen over verrekening uit hoofde van de Invorderingswet. Geen toekenning smartengeld of schadevergoeding: inspecteur is bij de aanslagregeling terecht op basis van de door hem aangevoerde gronden afgeweken van de ingediende aangifte en gronden op basis waarvan belanghebbende in het gelijk wordt gesteld zijn allen eerst in de bezwaar- en beroepsfase naar voren zijn gebracht.

Achterwege blijven niet-ontvankelijkverklaring bij na afloop van termijn ingediende motivering

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE2356, datum uitspraak 25-04-2002, publicatiedatum 07-05-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Belanghebbende heeft zijn tijdig ingediende pro forma bezwaarschrift gemotiveerd na afloop van de daarvoor door verweerder gestelde termijn, maar voordat verweerder de afdoening van het bezwaar ter hand had genomen. Verweerder had belanghebbende niet op deze grond niet-ontvankelijk mogen verklaren. Verder: waardering woon-winkelpand.

Achterwege laten aanslagen berust niet op begunstigend beleid (Veenendaal)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AF1512, datum uitspraak 22-11-2002, publicatiedatum 05-12-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Bij overdracht perceeltje in 1963 voor één gulden heeft gemeente toegezegd dat te eniger tijd te heffen precariorecht zal worden vergoed. Aan nieuwe eigenaar worden aanslagen precariorecht opgelegd. Aanslagen conform verordening blijven in stand. Geschil over weigering van destijds toegezegde vergoedingen kan niet door belastingrechter worden beoordeeld.

Belasting is verschuldigd door genoemd bedrijf, ook als aankondiging buiten medeweten en op andermans kosten is geplaatst (Amsterdam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE9692, datum uitspraak 18-10-2002, publicatiedatum 04-11-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Overschrijding bezwaartermijn verschoonbaar nu verweerder het vertrouwen heeft gewekt dat belanghebbende vooralsnog geen bezwaarschrift hoefde in te dienen. Nu de openbare aankondiging, waarin naar belanghebbende wordt verwezen, gedaan is in verband met de verkoop van onroerende zaken, wordt de aankondiging geacht door hem te zijn gedaan en is hij belastingplichtig.

Bij belastingrechter geen beroep mogelijk tegen beslissing om schadevergoeding niet toe te kennen (Haarlem)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE9688, datum uitspraak 31-10-2002, publicatiedatum 04-11-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Bij uitspraak op bezwaar is de aanslag vernietigd. Het beroep is dan ook ongegrond met betrekking tot de aanslag en daarom is het verzoek een schadevergoeding tot te kennen niet-ontvankelijk. De beschikking om geen schadevergoeding toe te kennen is geen uitspraak op bezwaar zodat ook langs die weg geen beroep op de belastingrechter mogelijk is. Ter zitting doet de gemeente toezegging de schade te vergoeden.

Complexiteit berekening aantal belastingplichtigen leidt tot willekeurig en onredelijke belastingheffing (Enkhuizen)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE4278, datum uitspraak 14-06-2002, publicatiedatum 18-06-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Verordening Toeristenbelasting. Belastbaar is onder meer het houden van verblijf na het voor de eerste maal tussen 7.00 uur en 16.00 uur over water in de gemeente aankomen. Er gelden diverse vrijstellingen: zo is zodanig verblijf niet belastbaar indien ter zake van zodanig eerder verblijf belasting is geheven en sedert de dag van dat verblijf onafgebroken belasting is geheven wegens het houden van verblijf met overnachten. Ook is vrijgesteld het verblijf van ingezetenen, kinderen onder de 4 jaar en bepaalde groepen verpleegden en asielzoekers. Belastingplichtige biedt gelegenheid tot genoemd verblijf door per boot personen naar de wal van de gemeente te varen. Wie van die personen na aankomst belastbaar verblijf houdt, is voor haar schier onmogelijk vast te stellen, omdat ervan mag worden uitgegaan dat een substantieel deel van haar passagiers reeds eerder die dag tussen 7.00 uur en16.00 uur over water is aangekomen en/of onder de eerstgenoemde vrijstelling valt, terwijl daarnaast ten aanzien van al haar opvarenden zich de overige vrijstellingen kunnen voordoen. Belanghebbende heeft (anders dan de heffingsambtenaar van de gemeente) geen machtsmiddel om haar passagiers te dwingen tot medewerking aan de vaststelling van de omvang van de belastingplicht. Vaststelling van die omvang kan daarom slechts op gebrekkige wijze, leidend tot willekeurige en onredelijke belastingheffing, waardoor de Verordening jegens belastingsplichtige onverbindend is. Belastingplichtiges mogelijkheid te kiezen voor heffing aan de hand van een forfaittabel leidt niet tot een ander oordeel, omdat zij die keuze niet reëel is: zij heeft immers geen zicht op de omvang haar belastingplicht bij toepassing van die tabel én bij het buiten toepassing laten ervan.

Door correspondentie blijkt bouwaanvraag in behandeling te zijn genomen: leges terecht geheven

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE2355, datum uitspraak 22-04-2002, publicatiedatum 07-05-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Aanvraag is in behandeling genomen, hoewel sommige gevraagde stukken pas na afloop van de daarvoor gestelde termijn zijn ingediend. Door na ommekomst van de gestelde termijn voort te gaan met indiening van gegevens heeft belanghebbende aangegeven de voortgezette behandeling van de aanvraag te wensen. De Gemeentewet (in het bijzonder artikel 229b , eerste lid, daarvan) eist niet dat verband bestaat tussen de behandelings­kosten van een individuele aanvraag en de terzake daarvan geheven leges.

Gemeente hoefde geen rekening te houden met bespaarde onderhoudskosten voor verwijderde voorzieningen (Hilversum)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE5692, datum uitspraak 19-07-2002, publicatiedatum 23-07-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Baatbelasting Hilversum. Vervolg op BNB 2001/328. Eigendommen die grenzen aan de heringerichte openbare ruimte zijn gebaat. Tot de te verhalen kosten mag ook ‘renteverlies voorfinanciering’ worden gerekend. De totale verhaalde kosten blijken door een vergissing een fractie hoger geweest dan de werkelijke kosten. Dat geeft geen aanleiding tot onverbindendheid.

Gemeente onderbouwt vastgestelde waarde onvoldoende (Bennebroek)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE5686, datum uitspraak 02-07-2002, publicatiedatum 23-07-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
In geschil is of de WOZ-waarde van een woning ƒ 375.000 of ƒ 350.000 bedraagt. Verweerder heeft een taxatieverslag ingebracht, belanghebbende een taxatierapport opgemaakt ter verkrijging van financiering bij/door een bankinstelling. Het Hof verklaart het beroep gegrond omdat verweerder er niet in is geslaagd de door hem gestelde waarde aannemelijk te maken.

Hof niet bevoegd te beslissen over Zalmsnipbeleid (Doorn)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE2194, datum uitspraak 05-04-2002, publicatiedatum 02-05-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Gemeente keert (in 1998, 1999 en 2000) op de voet van artikel 299d Gemeentewet, de zalmsnip uit aan belastingsplichtigen ter zake van reinigingsrechten. Daarnaast keert zij de zalmsnip uit aan twee, daartoe door haar aangewezen, groepen andere inwoners. Belanghebbende, bewoner van een recreatiewoning in de gemeente, is niet belastingplichtig ter zake van de reinigingsrechten en behoort niet tot de bedoelde twee groepen inwoners. Zijn verzoek om -buiten de toepassing van de gemeentelijke belastingen om- de zalmsnip uitgekeerd te krijgen, wordt geweigerd. Het hof is niet bevoegd kennis te nemen van het daartegen gerichte beroep en zendt de zaak ter behandeling door aan de bevoegde rechter, de bestuursrechter in de rechtbank te Utrecht.

Hof vat OZB-bezwaar op als bezwaar tegen WOZ-beschikking (Zandvoort)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE2200, datum uitspraak 17-04-2002, publicatiedatum 02-05-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Belanghebbende schrijft aan verweerder bezwaar te hebben tegen OZB-aanslag, omdat de waarde van de onroerende zaak te hoog is vastgesteld. Deze brief is, hoewel niet uitdrukkelijk vermeld, mede een bezwaarschrift tegen de WOZ-beschikking. Uitspraak op bezwaar inzake OZB vernietigd, omdat WOZ-beschikking niet onherroepelijk vaststaat.

Hof verzuimt belastingplicht te onderzoeken (Tholen)

ECLI:NL:HR:2002:AE2315, datum uitspraak 03-05-2002, publicatiedatum 28-11-2003
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Nr. 36.808 3 mei 2002 TVW gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 27 november 2000, nr. BK-98/05210, betreffende na te melden aanslagen in de onroerendezaakbelastingen, afval-stoffenheffing en rioolrechten. 1. Aanslagen, bezwaar en geding voor het Hof...

Keuzevrijheid liggeld als recht of als belasting (Amsterdam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE5495, datum uitspraak 05-07-2002, publicatiedatum 17-07-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Gemeentelijke precarioverordening ziet op precariobelasting ex art 228 Gemeentewet én op verschuldigdheid van recht ex artikel 229 Gemeentewet. Belanghebbende neemt met zijn woonschip ligplaats in boven gemeentegrond en voldoet daardoor aan de criteria voor verschuldigdheid van precariobelasting én aan de criteria voor verschuldigdheid van het recht. Lopende het belastingjaar wordt de verordening aangevuld met de bepaling dat in gevallen als deze de precariobelasting voor gaat. Na deze wijziging wordt voor dat belastingjaar een aanslag opgelegd. Hof oordeelt dat voldoende duidelijk was, mede gelet op de eerdere wijziging, dat die aanslag op precariobelasting ziet. Het stond verweerder tot aan die wijziging vrij in gevallen als deze te kiezen tussen de toepassing van precariobelasting of recht, evenals het de gemeenteraad vrijstond om door middel van genoemde wijziging te bepalen dat in die gevallen steeds de precariobelasting voor gaat. Tekst, strekking noch wets-geschiedenis van de artikelen 228 en 229 Gemeentewet leiden tot een ander oordeel.

Niet afsluitbare verdieping vormt één onroerende zaak door samenstelbepaling

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE2357, datum uitspraak 22-04-2002, publicatiedatum 07-05-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Afzonderlijk afsluitbare kantoorruimten zijn elk bestemd om als een afzonderlijk geheel te worden gebruikt. Daaraan doet niet af dat zich in deze gedeelten geen toiletfaciliteiten bevinden en evenmin dat zij geen eigen voordeur hebben, maar dat deze wordt gedeeld met de gebruikers van de kamers op de andere verdiepingen. Evenmin doet daaraan af dat de verdieping niet in haar geheel afsluitbaar is. De door belanghebbende gebruikte kamers vormen tezamen een samenstel als bedoeld in art. 16 , onderdeel d, Wet WOZ.

Onjuiste toezegging onbevoegd orgaan komt voor rekening van gemeente (Hilversum)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE4840, datum uitspraak 21-06-2002, publicatiedatum 03-07-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Parkeerbelasting. Vertrouwensbeginsel. Belanghebbende kreeg naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd. Vertrouwen gewekt door onbevoegde ambtenaar. Er kunnen zich omstandigheden voordoen waaronder de onjuiste veronderstelling van belanghebbende dat de ambtenaar wel bevoegd is, voor rekening van de overheid dient te komen. Bijvoorbeeld: de positie die de handelende functionaris binnen de organisatie van de overheid inneemt, diens gedragingen en de omstandigheid dat de bevoegdheidsverdeling binnen die organisatie voor buitenstaanders ondoorzichtig kan zijn. Het Hof overweegt dat het in dit geval ging om een geüniformeerde agente die was gezeten achter de balie van het politiebureau, dat zij een publieksfunctie heeft en een voorlichtende taak, en dat uit de opmerkingen van deze ambtenaar kon worden opgemaakt dat voor het parkeren niet verder hoefde te worden betaald. Verder overweegt het Hof dat het voor de burger in het algemeen onduidelijk is welke functionarissen bevoegd zijn ter zake van betaald parkeren. Ook neemt het Hof in aanmerking de omstandigheid dat in het algemeen parkeerboetes en parkeerbelasting bij het publiek worden vereenzelvigd. Onder deze omstandigheden had belanghebbende naar het oordeel van het Hof niet hoeven te weten dat de politieagente niet bevoegd was om toezeggingen te doen met betrekking tot de parkeerbelastingen en dient deze onjuiste veronderstelling naar het oordeel van het Hof voor rekening van verweerder te komen.

Onroerende zaken zijn vier afzonderlijke eenheden; aankoopprijs voldoet niet aan de ficties (Amsterdam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE2154, datum uitspraak 29-03-2002, publicatiedatum 01-05-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Bedrijfspanden die als één Woz-object werden behandeld, tijdens Woz-tijdvak terecht door de gemeente geherwaardeerd als vier afzonderlijke Woz-objecten, omdat elk van de panden tijdens dat tijdvak geschikt zijn gemaakt om als afzonderlijke eenheid te worden gebruikt, o.m. doordat in elk van die panden kantoorruimte is gerealiseerd en zij elk over eigen ingang beschikken. Gezamenlijkheid van hoofdingang, verwarmingsinstallatie en elctriciteitsvoorziening doet daaraan niet af. Gemeente heeft omvang en Woz-waarde van de vier objecten aannemelijk gemaakt. Taxatierapport namens belanghebbende doet daaraan niet af, omdat dat ten onrechte uitgaat van één Woz-object en omdat conclusies niet gedragen worden door bevindingen. Ook koopprijs die belanghebbende tijdens tijdvak voor aankoop van de panden betaalde doet eraan niet af, omdat die is beinvloed door factoren die op grond van de Wet Woz bij de waardering moeten worden weggedacht.

Overbodige procedure, geen vergoeding proceskosten (Amsterdam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AF1390, datum uitspraak 26-11-2002, publicatiedatum 03-12-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Verweerder heeft belanghebbende ten onrechte een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd. Nu belanghebbende geweigerd heeft verweerder het originele parkeerkaartje in de bezwaarfase toe te zenden, is het uitsluitend aan hem te wijten dat de hofprocedure is gevoerd en heeft hij geen op een proceskostenveroordeling recht, noch op schadevergoeding.

Proceskostenveroordeling en onnodige procedure (Amsterdam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE0912, datum uitspraak 22-01-2002, publicatiedatum 02-04-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Art. 8:74 , eerste lid, Awb bevat de dwingende bepaling dat bij het gegrond verklaren van het beroep de aan te wijzen rechtspersoon het griffierecht dient te vergoeden. Belanghebbende heeft zich persoonlijk tijdens de reguliere openingstijden met het parkeerkaartje gemeld bij het betaalkantoor voor de betaling van parkeerbelastingen. De gemeentelijke organisatie was er niet op ingericht de naheffingsaanslag te vernietigen op basis van dit persoonlijk tonen van het parkeerkaartje. Het is dan ook niet uitsluitend aan belanghebbende te wijten dat de procedure voor het gerechtshof is gevoerd en de gemeente dient dan ook op grond van art. 8:75 Awb de proceskosten aan belanghebbende te vergoeden.

Samenstelbepaling in verordening baatbelasting leidt tot willekeurige begrenzing gebaat gebied (Hilversum)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE5691, datum uitspraak 19-07-2002, publicatiedatum 23-07-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Baatbelasting Hilversum. Vervolg op BNB 2001/328. Alleen eigendommen die grenzen aan de heringerichte openbare ruimte zijn gebaat. De samenstelbepaling in de Verordening kan er niet toe leiden dat aangrenzende eigendommen van dezelfde eigenaar, die niet aan de heringerichte openbare ruimte grenzen, als gebaat worden aangemerkt.

Steeds wisselend aantal meters gelegd riool maakt omvang aanslag niet aannemelijk (Amsterdam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE9722, datum uitspraak 18-10-2002, publicatiedatum 04-11-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Verweerder heeft met het detectieonderzoek niet aannemelijk gemaakt dat belanghebbendes riolering over een lengte van 3,70 m is vervangen. Immers verweerder heeft (de uitvoering van) het onderzoek slechts summier toegelicht, degenen die de riolering hebben vervangen hebben diverse administratieve fouten gemaakt, verweerder heeft in iedere fase van het geding een ander standpunt ingenomen en verweerder heeft voor het Hof bewust een onjuist standpunt verdedigd.

Tegenbewijs eigendom inschrijving kadaster

ECLI:NL:GHAMS:2002:AD9036, datum uitspraak 25-01-2002, publicatiedatum 07-02-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Aanslag ozb ten onrechte opgelegd. Het Hof is tot de overtuiging gekomen dat belanghebbende op 1 januari 2000 ondanks de vermelding in de kadastrale registratie niet de eigenaar was van de betreffende woning. Belanghebbende was op 1 januari 2000 eigenaar en gebruiker van een onroe­rende zaak gelegen aan de a-straat 1 I te Amsterdam (woning A). Belanghebbende heeft woning A op 15 april 1994 tezamen met zijn vriendin gekocht. Belanghebbende staat vanaf 15 april 1994 ook als eigenaar van de onroerende zaak aan de a-straat 1 II (woning B) in het kadaster vermeld. Aan belangheb­bende is als eigenaar een aanslag aansluitrecht riolering en een aanslag in de onroerende-zaakbelastingen voor zowel woning A als woning B opgelegd (alle voor het jaar 2000). Belanghebbende stelt dat de inschrijving in de kadastrale registratie ter zake van de woning B niet correct is en hij om die reden ten onrechte als eigenaar van woning B is aangemerkt. Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat de gemeente terecht is uitgegaan van de in de kadastrale registratie vermelde gegevens en het aan belanghebbende is om voor een goede kadastrale registratie zorg te dragen. Op grond van hetgeen belanghebbende in zijn beroepschrift heeft aangevoerd en zijn nadere toelichting daarop ter zitting, alsmede op grond van hetgeen belangheb­bende aan stukken ter adstructie heeft overgelegd, is het Hof tot de overtuiging gekomen dat belanghebbende op 1 januari 2000 geen eigenaar van woning B was. De onderhavige aanslagen zijn derhalve ten onrechte opgelegd.

Uitzonderingen op vergunningparkeren gelden alleen indien belanghebbende daarvan expliciet in kennis is gesteld (Zaanstad)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE0919, datum uitspraak 21-03-2002, publicatiedatum 02-04-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Parkeerbelasting. Samenloop van vergunningparkeren en voldoening van parkeerbelasting op aangifte. In het onderhavige geval was belanghebbende niet verplicht om een parkeerkaartje te kopen omdat in de aan het vergunningparkeren gestelde voorwaarden een dergelijke verplichting niet, althans onvoldoende, tot uiting komt.

Voor een beroep op de meerderheidsregel hoeft belanghebbende niet een meerderheid aan begunstigde objecten op te geven (Zaanstad)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AH9397, datum uitspraak 09-10-2002, publicatiedatum 08-07-2003
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
01/04325 PV - 9/10/02 - 16e EK De wijk waarin de woning van belanghebbende gelegen is bestaat uit 160 identieke woningen. Het Hof ontleent aan de door belanghebbende overgelegde gegevens van 44 identieke objecten waarvan de woz-waarde door verweerder is verminderd het vermoeden dat in een meerderheid van de met belanghebbende vergelijkbare gevallen een juiste wetstoepassing achterwege is gebleven en verwerpt de stelling van verweerder dat belanghebbende gegevens had moeten overleggen van 81 woningen in de wijk.

Waardering grond bij woning

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE3893, datum uitspraak 03-06-2002, publicatiedatum 10-06-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Verweerder maakt niet aannemelijk dat aan de grond van belanghebbende een waarde van ƒ 230.000 moet worden toegerekend. Het Hof kent geen betekenis toe aan de waarde die werd vastgesteld naar een eerder waardepeildatum.Het Hof schat de waarde van de grond in goede justitie op ƒ 175.000.

Wijziging vergunninggebied niet van belang voor betaling bij parkeerapparatuur (Amsterdam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE4173, datum uitspraak 07-06-2002, publicatiedatum 17-06-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Uitbreiding gebied betaald parkeren. Terecht naheffingsaanslag parkeerbelasting voor parkeren zonder vergunning of kaartje in dat gebied, ook al was de gebiedsuitbreiding nog niet opgenomen onder de vergunninggebieden in de Tarieventabel van de gemeentelijke Parkeerbelastingverordening

Woning die wordt verhuurd wordt niet ter beschikking gesteld

ECLI:NL:GHAMS:2002:AF3406, datum uitspraak 29-08-2002, publicatiedatum 27-01-2003
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Vaststaat dat de woning voor meer dan 90 dagen niet aan derden is verhuurd. Dit enkele feit houdt naar het oordeel van het Hof niet zonder meer in dat ervan dient te worden uitgegaan dat de woning gedurende de tijd dat verhuur van de woning niet mogelijk is gebleken, althans dat verhuur niet heeft plaatsgevonden, door belanghebbende voor hemzelf als gemeubileerde woning beschikbaar is gehouden. De aan belanghebbende opgelegde aanslag in de forensenbelasting dient mitsdien te worden vernietigd. Het gelijk is aan belanghebbende.

Woonschip duurzaam aan een plaats gebonden ondanks gedoogbeschikking (Amsterdam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AF0934, datum uitspraak 05-11-2002, publicatiedatum 21-11-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Roerende-ruimtebelastingen Voor een woonruimte die eerst na de waardepeildatum duurzaam aan een plaats is gebonden is in artikel 4 van de Verordening geen afzonderlijke regeling opgenomen. Een redelijke uitleg van de wel in dit artikel opgenomen regelingen brengt evenwel mee dat die woonruimte in de heffing wordt betrokken naar de waarde welke die woonruimte zou hebben gehad op 1 januari 1992 en naar de staat waarin die woonruimte verkeert aan het begin van het tijdvak dan wel aan het begin van het kalenderjaar in dat tijdvak, volgend op het jaar waarin die woonruimte duurzaam aan de desbetreffende plaats is gebonden.

met de verhuurde staat van woningen van een woningcorporatie wordt geen rekening gehouden bij de waardering van onroerende zaken (Zaandam)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE2361, datum uitspraak 16-04-2002, publicatiedatum 07-05-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Ook in het geval de woningcorporatie de mogelijkheid tot overdracht geheel zou uitsluiten, zoals belanghebbende stelt, is dit een waardedrukkende factor welke de woningcorporatie als eigenaar van de woningen persoonlijk betreft en die naar het oordeel van het Hof dient te worden uitgeschakeld, zodat een objectieve waardering plaatsvindt.

woonark niet bestemd voor permanente bewoning (Aalsmeer)

ECLI:NL:GHAMS:2002:AE2358, datum uitspraak 26-04-2002, publicatiedatum 07-05-2002
Aflevering 2002, gepubliceerd op 31-12-2002
Belanghebbende kan als eigenaar en gebruiker van een recreatieve woonark niet worden aangeslagen in de roerende-ruimtebelastingen. In casu staat tussen partijen vast dat de ark belanghebbende niet als hoofdverblijf dient. Belanghebbende gebruikt zijn ark, in overeenstemming met de ter zake geldende voorschriften, feitelijk als recreatieark in de periode van 1 april tot 1 oktober. Gelet op dit feitelijke gebruik, de daarmee strokende regels van de gemeente en het daarmee in overeenstemming zijnde feit dat de ark een sobere indeling heeft, heeft de ark niet een maatschappelijke functie die vergelijkbaar is met die van (onroerende) woningen. Een en ander brengt mee dat niet wordt voldaan aan het vereiste dat de ruimte -in de zin van de verordening en de Gemeentewet- dient tot permanente bewoning.