Aflevering 2006

woonhuis met aangehorigheden

Aanhouden leegstaande woning en onderhoud aan bij de woning behorende tuin in afwachting van sloopvergunning met voornemen na sloop nieuwe woning voor zelfbewoning te bouwen, is gebruik in de zin van de artikel 220, onderdeel a, van de Gemeentewet en in de zin van artikel 15.33, lid 1, van de Wet milieubeheer. Verweerder slaagt niet in bewijs dat afvalwater is afgevoerd op de gemeentelijke riolering, nu aannemelijk is dat de van het waterleidingbedrijf ingenomen 18 m³ water volledig is gebruikt voor het besproeien van de tuin. Handhaving aanslagen in de onroerende-zaakbelasting en afvalstoffenheffing en vernietiging aanslag in het rioolrecht.

onroerendzaakbelasting 2004; aanslag is terecht aan belanghebbende en niet aan de c.v. opgelegd.

Bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard.

Na cassatie zijn tussen partijen de volgende punten nog in geschil: - is het heffingsbesluit genomen door een daartoe bevoegd persoon en - is van de belanghebbende terecht leges geheven wegens het in behandeling nemen van een aanvraag tot (partiële) herziening van een geldend bestemmingsplan.

Aanslag waterschapsomslag inzake bedrijfspand is niet opgelegd aan vennootschap onder firma (vof) maar aan één van de vennoten. Nu de vof geen privaatrechtelijke rechtspersoon is, is de vof op goede gronden niet als rechthebbende krachtens eigendom aangemerkt. Het aanmerken van de oudste vennoot als belastingplichtige levert geen leeftijdsdiscriminatie op.

Aanslag afvalstoffenheffing voor studentenhuis kan opgelegd worden aan de bewoner die op het adres het langste ingeschreven staat.

Belanghebbende is hoofdelijk aansprakelijk gesteld op grond van art. 1:102 Burgerlijk Wetboek. Aansprakelijkstelling op grond van voornoemd artikel is in Hoofdstuk VI van de Invorderingswet niet genoemd als geval waarin een persoon aansprakelijk kan worden gesteld voor belastingschulden van derden. Artikel 32, eerste lid van de Invorderingswet laat de mogelijkheid open dat de ontvanger een persoon op grond van enige andere wettelijke regeling dan de Invorderingswet aansprakelijk stelt. Dit dient plaats te vinden overeenkomstig de daarvoor geldende bepalingen van burgerlijke rechtsvordering. Nu de aansprakelijkstelling niet kan worden gebaseerd op Hoofdstuk VI van de Invorderingswet, ontbreekt de wettelijke basis om belanghebbende bij beschikking aansprakelijk te stellen. De rechtbank vernietigt de beschikking aansprakelijkstelling.

woning; Goes; waardecorrectie vanwege hoogspanningsmast

Het geschil betreft het antwoord op de vraag of de Inspecteur belanghebbende terecht niet-ontvankelijk in zijn bezwaar heeft verklaard op grond van overschrijding van de bezwaartermijn.

Tussen partijen is in geschil de hoogte van de onderhavige aanslagen onroerende-zaakbelastingen (eigenarenbelasting respectievelijk gebruikersbelasting), toeristenbelasting en afvalstoffenheffing.

Afvalstoffenheffing: Eiser woont in Spanje en is eigenaar van een woning in NL, waarin hij gedurende het jaar korte periodes verblijft en stelt hierin niet meer dan drie maanden te mogen verblijven. De gemeente heeft een aanslag afvalstoffenheffing opgelegd voor gebruik gedurende het gehele jaar. Eiser vindt een aanslag voor maximaal een halfjaar terecht en beroept zich op een gemeentebrochure waarin zou staan dat bij een halfjaar bewoning slechts voor een halfjaar afvstoffenheffing verschuldigd is. De rechtbank concludeert dat eiser de woning gedurende het jaar feitelijk gebruikt en de aanslag dus terecht is opgelegd. De in de toelichting bij de aanslag opgenomen passage over tijdsevenredige vermindering van de aanslag heeft betrekking op iemand die in de loop van het jaar naar een andere gemeente verhuist. Hiervan is bij eiser geen sprake. Beroep ongegrond.

Afvalstoffenheffing. Beroep gegrond. Belanghebbende had in het studentenhuis niet de beschikking over een gedeelte dat blijkens zijn indeling en inrichting is bestemd om als afzonderlijk geheel door een particuliere huishouding te worden gebruikt en ook als zodanig wordt gebruikt. Er is derhalve geen sprake van een perceel in de zin van de Verordening waarvan kan worden gezegd dat belanghebbende degene is die daarvan gebruik maakt.

Rechtbank gaat voorbij aan niet gelijktijdig uitspraak doen over WOZwaarde en OZBaanslagen Artikel 30 , lid 2, Wet WOZ bepaalt dat, indien de WOZ beschikking en de aanslag(en) in de onroerende zaakbelastingen in één geschrift zijn vastgesteld, het bezwaar tegen de beschikking mede wordt geacht de aanslag(en) te betreffen. Verweerder heeft geen uitspraak gedaan op het bezwaar van belanghebbende tegen de aanslagen. De rechtbank gaat om redenen van proceseconomie voorbij aan het door verweerder achterwege laten van de toepassing van artikel 30, lid 2, van de wet, nu het bepaalde in artikel 18a van de AWR waarborgt dat de aanslag(en) onroerende-zaakbelastingen moeten worden verminderd indien een lagere waarde voor de WOZ onherroepelijk komt vast te staan..

Wet WOZ gecorrigeerde vervangingswaarde kantine voetbalvereniging, waardebepaling in- of exclusief omzetbelasting?

Zalmsnip De gemeente Dronten dient aan belanghebbende, eigenaar/gebruiker van een recreatiebungalow, in de vorm van een negatieve aanslag de zogenoemde Zalmsnip toe te kennen, ook al is hij niet in de afvalstoffenheffing betrokken.

Zalmsnip De gemeente Wierden dient belanghebbende, eigenaar/gebruiker van een recreatiebungalow, de zogenoemde Zalmsnip toe te kennen, ook al is hij niet in de afvalstoffenheffing betrokken.

Artikel 40 Wet WOZ. Verzoek tot verstrekking van waardegegevens van andere woningen dient gespecificeerd te zijn. Heffingsambtenaar dient gelegenheid tot specificatie te geven.

Toepassing huurwaardekapitalisatiemethode ter vaststelling van de waarde in het kader van de Wet waardering onroerende zaken. De wijze waarop door eiseressen de ITZA-methode is toegepast leidt tot substantiele onderwaardering.

Wet WOZ. Waardebepaling. Heeft verweerder, glet op hetgeen eiser heeft aangevoerd en gelet op het arrest Oostflakkee, de door hem voorgestane waarde van de woning aannemelijk gemaakt?

Onderdeel beleidsregels tenaamstelling aanslag afvalstoffenheffing gemeente Heerlen in strijd met artikel 1 van de Grondwet en derhalve onverbindend.

Partijen houdt verdeeld het antwoord op de vraag of de onroerende zaak in het kader van de onroerende zaakbelastingen moet worden aangemerkt als een woning, hetgeen de belanghebbende bepleit, of als een niet-woning, hetgeen de heffingsambtenaar voorstaat.

Beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt omdat verweerder aannemelijk heeft gemaakt dat de te lage taxatie van het buurpand incidenteel is.

Belanghebbende heeft haar beroepschrift bij verweerder ingediend. Het faxapparaat van verweerder stempelt er als datum van ontvangst 19 november 2004 op (hetgeen betekent dat het beroepschrift te laat is ingediend). Belanghebbendes fax stempelt er 21 oktober 2004 - welke datum binnen de beroepstermijn ligt - als datum van verzending op. Het Hof oordeelt dat belanghebbende zijn fax in datum terug heeft gezet. Verzet ongegrond.

Artikel 6:17 Awb, verzending uitspraak op bezwaar niet naar gemachtigde?

Beroep tegen fictieve uitspraak op bezwaar wordt niet-ontvankelijk verklaard wegens het ontbreken van belang. Verweerder heeft inmiddels uitspraak op bezwaar gedaan.

Na ingesteld bezwaar verlaagt de heffingsambtenaar de WOZ-waarde. De rechtbank leidt uit de omstandigheden af dat aan de primaire beschikking een ondeugdelijk feitenonderzoek ten grondslag lag. Eiser heeft recht op vergoeding van de kosten gemaakt in verband met de behandeling van het bezwaar.

Naheffing parkeerbelasting; Verweerder heeft voldoende aannemelijk gemaakt, gelet op de door hem overgelegde plattegrond, kopieën van foto's en de door hem gegeven toelichting, dat de verschuldigdheid van parkeerbelasting ter plaatse door bebording en met name door de opvallend aangeduide aanwezige parkeerapparatuur voldoende kenbaar was. Dat eiser de aanduiding van het begin van de zone en het herhalingsbord gemist heeft, betreft een omstandigheid die voor zijn rekening moet blijven. De naheffingsaanslag is derhalve terecht aan eiser opgelegd. De door Cannock Chase Public in het duplicaat van de naheffingsaanslag gestelde betalingstermijn en eventueel door deze genomen invorderingsmaatregelen zijn daarom onbevoegd vastgesteld en ontberen rechtskracht. In deze onzorgvuldige handelwijze van verweerder ziet de rechtbank aanleiding verweerder te gelasten het door eiser voldane griffierecht aan hem te vergoeden.

Betaling achteraf levert geen parkeervergunning met terugwerkende kracht op.

Parkeerbelasting Nu de gemeente Apeldoorn de betreffende voorschriften nog niet had vastgesteld, mocht zij de voldoening van parkeerbelasting niet beperken tot uitsluitend een chipkaartbetaling.

Wet WOZ : waardering taxatierapport; mededelingen collega-taxateur.

Artikel 28 , lid 3, AWR; Art. 6:6 , Awb. Sprongcassatie; instemming wederpartij pas bij verweerschrift.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting was persoonlijk aan belanghebbende met buitenlandse nationaliteit overhandigd. Aannemelijk dat hierop een rechtsmiddelverwijzing was opgenomen. Mededeling parkeercontroleur om te wachten zag alleen op de betaling, niet op de bezwaartermijn. Bezwaar is terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Bezwaar niet tijdig ingediend. Eiser kon geen vertrouwen aan uitlating van verweerder ontlenen, nu eiser pas na afloop van de wettelijke termijn hiervan kennis heeft genomen.

Uitspraak op bezwaar ziet slechts op woz-waarde en is derhalve genomen in strijd met artikel 30 van de Wet woz. Woz-waarde niet langer in geschil, rechtbank vindt aanleiding zelf in de zaak te te voorzien en stelt de aanslag onroerende-zaakbelasting zelf vast. Beroep is daarnaast mede gericht tegen de in de loop van de procedure alsnog genomen uitspraak op bezwaar inzake de overige in de gecombineerde aanslag begrepen aanslagen.

Wet WOZ. Het hof verenigt zich in appel met de door de rechtbank in goede justitie vastgestelde waarde. Zowel het principale als het incidentele hoger beroep is ongegrond.

Met de huurder overeengekomen huurprijs is niet reëel nu zich de bijzondere omstandigheid voordoet dat de onroerende zaak als opslagruimte wordt verhuurd maar als fitnessruimte wordt gebruikt. De overeengekomen huurprijs kan niet als uitgangspunt worden genomen bij waardebepaling volgens de huurwaardekapitalisatiemethode.

WOZ. Objectafbakening. Naar het oordeel van de rechtbank dienen de vier genoemde eigendommen van eiser als vier afzonderlijke onroerende zaken ingevolge de Wet WOZ te worden aangemerkt. De rechtbank oordeelt voorts dat verweerder de waarde van het voormalige bedrijfsterrein met vervuilde ondergrond en aanwezige asbest voldoende aannemelijk heeft gemaakt.

Bemiddelende uitspraak? Motiveringsgebrek.

WOZ. Golfcomplex. Bedrijfswaarde

bouwgrondbelasting, jaarlijkse heffing, prenumerando of postnumerando berekening van annuïteit?

Woz. Niet aannemelijk dat onderscheid tussen geschakelde en vrijstaande woningen geen invloed heeft op de waarde. Geen rekening gehouden met het overlast van spoorbaan. Onjuiste berekening van de inhoud. De rechtbank bepaalt de waarde in goede justitie.

Wet WOZ , wijzigingsbeschikking, toestandspeildatum niet vermeld.

In geschil is de hoogte van de heffingsmaatstaf waarover de onderhavige leges zijn berekend.

Voor het opleggen van de aanslag forensenbelasting heeft verweerder niet aannemelijk gemaakt dat het appartement niet op meer dan 90 dagen voor eiser ter beschikking wordt gehouden.

Koopprijs van de woning ruim een jaar na de waardepeildatum dient bij de waardebepaling te worden betrokken.

Nu het aan belanghebbende toebehorende eigendom is gesplitst in twee aparte delen, waarvan hij er één zelf bewoont en het andere aan een derde verhuurt, rijst de vraag of te dezen sprake is van twee afzonderlijke gedeelten van de gebouwde eigendom welke blijkens hun indeling elk voor zich bestemd zijn om als een afzonderlijke geheel te worden gebruikt en welke derhalve voor de toepassing van de verordening als aparte onroerende zaken dienen te worden beschouwd. Uitgaande van de ten processe vaststaande feiten ter zake [..] dient naar het oordeel van het hof de [..] de vraag in bevestigende zin te worden beantwoord. Hierbij neemt het hof in overweging dat beide gedeelten beschikken over de voor bewoning essentiële voorzieningen zoals een keuken, een bad/douchegelegenheid en een toilet, en voorts dat beide gedeelten over een aparte ingang beschikken. Verder neemt het hof ter zake in overweging dat voor de toepassing van de Wet waardering onroerende zaken het onderhavige object is gesplitst in twee afzonderlijke onroerende zaken op de voet van artikel 16, onderdeel c, van die wet welke bepaling voor zover hier van belang gelijkluidend is aan artikel 1, onder 2, van de verordening, en dat niet gebleken is dat belanghebbende zich tegen die splitsing heeft verzet. Aan dit oordeel doet niet af dat de verwarmingsketel en de meterkast voor de gehele opstal zich bevinden in één van beide gedeelten. Verder doet aan dat oordeel niet af dat er zich tussen de gedeelten een gang met een afsluitbare deur bevindt. Ten slotte doet aan dit oordeel niet af op welke wijze de aansluiting op de riolering in feite is uitgevoerd. [..] is de verweerder er terecht van uitgegaan dat elk van bedoelde gedeelten in aanmerking zijn te nemen als onroerende zaken en heeft hij derhalve met juistheid ter zake twee aanslagen in de baatbelasting openbare riolering ten behoeve van Y aan belanghebbende opgelegd.

Art. 17 , lid 2, Wet WOZ. Bij waardering rekening houden met kans op ongedaanmaking van een nog niet onherroepelijk verleende vrijstelling.

Als gevolg van de weigering van eiser is de taxateur niet in de gelegenheid gesteld zelf in ogenschouw te nemen of in de woning of op het perceel sprake was van waardedrukkende factoren, bijvoorbeeld als gevolg van de gestelde grondverzakkingen. Dat de taxateur zich aldus slechts op reeds beschikbare gegevens kon baseren, dient voor rekening en risico van eiser te komen.

Niet vermelden van toestandsdatum in WOZ-beschikking; uit beschikking is niet op te maken op welke wijze de waarde van de onroerende zaak is vastgesteld. Strijd met rechtzekerheidsbeginsel.

WOZ-waardering van een agrarische boerderij met bijbehorende gronden en opstallen. Het object is vergeleken met twee woonboerderijen. De vraag hierbij is of het object ook zonder meer als woonboerderij mag worden gebruikt. Verweerder heeft niet onderzocht en derhalve niet aannemelijk gemaakt of een verzoek om vrijstelling ex artikel 19 WRO zal slagen. De enkele verwijzing naar artikel 19 WRO is onvoldoende

Eiser heeft uitzicht op een terrein waar 32 jaar een school heeft gestaan. Voor de peildatum is de school gesloopt en zijn er speelattributen voor kinderen geplaatst. De nieuwbouwplannen van de gemeente zijn niet concreet. Geen waardedrukkend effect.

Vakantiebungalows zijn in casu bestemd om als woning te worden gebruikt. Geen recht op investeringsaftrek voor investeringen in zaken die niet als afzonderlijke bedrijfsmiddelen zijn aan te merken omdat zij geacht worden in de bungalows te zijn opgegaan dan wel naar verkeersopvatting een onderdeel daarvan uitmaken. Investeringen in gordijnen, meubels en jaloezieën zijn investeringen in afzonderlijke bedrijfsmiddelen. Op grond van besluit van 29 november 2000, nr. CPP2000/2646M hiervoor recht op investeringsaftrek.

Voor bepaling WOZ-waarde is relevant dat de woning over de normale nutsvoorzieningen beschikt. In hoeverre eiser daadwerkelijk van deze voorzieningen gebruik maakt, is niet van belang.

Bij waardebepaling middels de metogde van huurwaardekapitalisatie is ten onrechte uitgegeaan van een haalbare huuropbrengst gerelateerd aan de waardestijging van verkochte objecten. Het verdient de voorkeur de daadwerkelijk overeengekomen huur als uitgangspunt te nemen.

Eiser heeft met hetgeen hij naar voren heeft gebracht niet aannemelijk gemaakt dat de op het poststempel vermelde datum onjuist is dan wel anderszins aannemelijk gemaakt, bijvoorbeeld door een bewijs van aangetekende verzending, dat hij het bezwaarschrift op de laatste dag van de bezwaartermijn ter post heeft bezorgd. Bezwaar terecht n-o verklaard.

Artikel 26a van de Wet WOZ heeft onmiddellijke werking voor waarderingen van een onroerende zaak op waardepeildatum 1 januari 2003.

Bij de waardering op grond van de WOZ van een landgoed dat voldoet aan de vereisten van de Natuurschoonwet 1928, worden de woningen gewaardeerd op de bestemmingswaarde. Dit is de waarde die rekening houdt met de plicht van instandhouding van de, in dit geval overigens niet in de WOZ-waardering begrepen, onderdelen ongebouwd en gebouwd van het landgoed. Deze instandhoudingsfactoren worden bij de berekening van de factor voor het gehele landgoed niet met elkaar vermenigvuldigd maar naar relatieve zwaarte in aanmerking genomen. In casu ongebouwd voor 75% en gebouwd voor 25%. De bestemmingswaarde bedraagt aldus berekend voor het gehele landgoed 70% van de waarde in het economisch verkeer. Het beroep is gegrond.

WOZ-waarde woning. Waardedrukkende invloed door situering woningbouw.

Prorogatie. Proefproces. [Gedaagde] weigert medewerking te verlenen aan het verzoek van de gemeente(belastingen) Rotterdam om informatie te vestrekken over cliënten met het oog op de heffing en inning van hondenbelasting. Naar het voorlopig oordeel van het hof is voldoende aannemelijk geworden dat het Besluit gegevensverstrekking gemeentelijke belastingheffing zich ook op dierenartsen richt. Het hof is echter voorshands van oordeel dat voor [gedaagde]de informatieverplichting niet geldt, nu hij voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat hij zich niet hoofdzakelijk bezighoudt met de diergeneeskundige behandeling van honden.

Onroerendezaakbelastingen. Werktuigenvrijstelling. Verwijderd kunnen worden met behoud van waarde als zodanig.

Parkeerbelasting. Begrip voertuig. (Potentiële) cumulatie van belastingen. Een bloemenkar is geen voertuig in de zin van art. 225 Gemeentewet. Een met toepassing van de Wet Mulder opgelegde boete is geen belasting of daarmee gelijkgestelde heffing; reeds om deze reden kan het bestaan van de mogelijkheid van het opleggen van een dergelijke boete naast de verschuldigdheid van parkeerbelasting niet als een cumulatie van belastingen worden aangemerkt. Dat de gemeente ter zake van het hebben van een bloemenkar op de openbare weg precariobelasting kan heffen, is evenmin voldoende om van cumulatie van belastingen te spreken. De parkeerbelasting en de precariobelasting worden niet geheven ter zake van hetzelfde belastbare feit; in het onderhavige geval zouden zij evenmin van dezelfde belastingplichtige kunnen worden geheven. Andere belastingen dan de hiervoor genoemde kan de gemeente niet heffen ter zake van het innemen van een parkeerplaats op de openbare weg.

Het enkele feit, dat in het verleden in één geval belanghebbende per abuis leges in rekening zijn gebracht, is onvoldoende om de conclusie te rechtvaardigen dat ook in dit geval de gemeente dient af te zien van het heffen van leges. Wil het beroep op opgewekt vertrouwen slagen, dient belanghebbende omstandigheden of feiten aan te voeren die kunnen ondersteunen dat bij hem vertrouwen is gewekt als door hem gesteld. Gedacht kan bijvoorbeeld worden aan een gesprek of briefwisseling, waarbij de gemeente uitdrukkelijk heeft verklaard, af te zien van het heffen van leges. Dergelijke feiten of omstandigheden heeft belanghebbende niet gesteld, laat staan aannemelijk gemaakt.

Afvalstoffenheffing

Baatbelasting Hilversum. Begrenzing gebate gebied. Samenstelbepaling. Door bekostigingsbesluit verwachtingen gewekt m.b.t. maatstaf van heffing en tarief?

Waarde van extra grond bij restaurant is op correcte wijze in de WOZ-waardebepaling betrokken.

Bezwaardrempel artikel 26a Wet woz uitgangspunt de primaire beschikking. Factuur makelaar niet vergoedt omdat onvoldoende duidelijk is geworden dat het advies een relevante bijdrage aan de procedure heeft geleverd.

Fierensnorm (art.26a Wet WOZ) staat niet aan compromis in de weg

Rechtbank toetst drempel van artikel 26a van de Wet WOZ aan primaire beschikking.

Belanghebbende komt in bezwaar en beroep tegen de WOZ-waarde van zijn woning. Na hertaxatie concludeert de verweerder tot verlaging van deze waarde, maar wordt de waarde, gelet op artikel 26a van de Wet WOZ, bij uitspraak op bezwaar gehandhaafd. De rechtbank oordeelt dat de door de verweerder verdedigde waarde juist is en dat deze binnen de marges van artikel 26a van de Wet WOZ valt. Ter zitting heeft de verweerder evenwel verklaard geen bezwaar te hebben tegen een verlaging van de waarde conform de hertaxatie. Naar het oordeel van de rechtbank verzet artikel 26a zich niet tegen een verlaging van de waarde indien partijen hiertoe eenparig concluderen. Het beroep is derhalve gegrond.

De in artikel 26a van de Wet waardering onroerende zaken opgenomen marge geldt - ook in beroep - alleen ten opzichte van de bij de primaire beschikking (oorspronkelijk) vastgestelde waarde.

Tussen partijen is in geschil het antwoord op de vraag of de waarde van het windmolenpark op een te hoog bedrag is vastgesteld.

Berekening van de gemaakte kosten in het kader van de Wet WOZ over de jaren 1999 tot en met 2002 deels geaccordeerd. Toepassing van vangnetregeling. Bezwaren tegen gehanteerde systeem van beoordeling van de redelijkheid van de gemaakte kosten alsmede tegen de vergelijking met andere gemeenten voor de beoordeling of de gemaakte kosten redelijk zijn. Tenslotte bezwaar tegen het niet meenemen van kosten interne organisatie en tegen gehanteerde uurtarief. Beroep ongegrond.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Forensenbelasting. Heeft foutieve WOZ-beschikking invloed op heffingsmaatstaf?

Niet aannemelijk dat GSM-mast op 50 tot 100 meter afstand een waardedrukkende invloed op de woning heeft. Het staat niet vast dat sprake is van gezondheidsrisico's of dat waardevermindering optreedt doordat veel mensen over zendmast spreken.

Bepaling van de gecorrigeerde vervangingswaarde van een ziekenhuis voor de Wet woz. Verweerder noch belanghebbende hebben de door hen verdedigde ongecorrigeerde vervangingswaarden aannemelijk gemaakt. Het Hof bepaalt die waarde in goede justitie. Bij het berekenen van de technische afschrijving kan niet afzonderlijk worden afgeschreven op directiekosten en rente tijdens de bouw.

De rechtbank is op basis van de door eiseres nader verstrekte informatie van oordeel dat er in dit geval onvoldoende mate sprake is van gezamenlijk gebruik om te oordelen dat er een samenstel aanwezig is in de zin van artikel 16 sub d van de Wet WOZ. Er is naar het oordeel van de rechtbank derhalve sprake van twee objecten in de zin van de WOZ.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. De auto van verweerder stond geparkeerd op een parkeerplaats die door B en W is aangewezen als parkeerplaats waar parkeerbelasting wordt geheven met behulp van parkeerapparatuur. Achter de voorruit van de auto lagen twee bezoekersvergunningen, de bezoekersvergunning van eiser en de bezoekersvergunning die eiser had geleend van zijn moeder. Samen met de beide bezoekersvergunningen waren er twee parkeerschijven achter de voorruit geplaatst. De ene parkeerschijf stond ingesteld op 19.00 uur en de andere op 21.00 uur. Volgens verweerder is met de aanwezigheid van twee parkeerschijven in strijd met de vergunningvoorwaarden geparkeerd. Gelet op hetgeen blijkens de gemeentelijke informatie wordt toegestaan, kan niet worden geoordeeld dat in eisers geval het combineren van twee parkeerschijven niet in overeenstemming met de voorwaarden zou zijn. De naheffingsaanslag is dus ten onrechte opgelegd.

Afvalstoffenheffing Nu de gemeente haar inzamelverplichting niet nakomt is ten onrechte afvalstoffenheffing geheven.

De Verordening rioolrechten 2003 van verweerder voorziet in een rioolafvoerretributie. In de Verordening wordt het aantal m3 afvalwater gesteld op het aantal m³ dat wordt toegevoerd. Naar de loods wordt geen water toegevoerd. Nu er geen water naar de loods wordt toegevoerd dient de hoeveelheid afgevoerd water ook op nihil te worden gesteld. In dat geval kan er geen rioolafvoerretributie worden geheven. Dat in de Verordening een tarief voor de eerste 400m³ of een gedeelte daarvan is bepaald maakt dit niet anders, er wordt immers in het geheel geen water toe/afgevoerd, dus ook geen gedeelte van de eerste 400 m³.

Woz. De gemeente heeft terecht de cultuurgrondvrijstelling niet van toepassing geacht op een aan eiseres in eigendom toebehorend perceel grond van 7.000 m2. Niet vereist is dat de vergelijkingsobjecten in dezelfde plaats zijn gelegen als de woning van eiseres.

Rioolaansluitrecht; gelijkheidsbeginsel

Verzoek om pkv ivm behandeling van het bezwaar nadat beslissing op bezwaar is genomen. Uit de wet volgt dat dan geen kosten kunnen worden vergoed. Terecht niet gehonoreerd. Bezwaar tegen dat besluit is (wel) ontvankelijk.

Een woningbouwvereniging heeft een bouwvergunning aangevraagd voor werkzaamheden aan sociale huurwoningen. De rechtbank oordeelt dat voor de diverse werkzaamheden geen bouwvergunning vereist is zodat er ook geen leges verschuldigd zijn. Het staat B&W vrij om, ook voor niet bouwvergunningplichtige werkzaamheden toch een vergunning af te geven, maar dan is geen sprake van een dienst in de zin van de Legesverordening. Dit klemt te meer in een situatie als deze waarin de omvang en inhoud van de werkzaamheden in overleg tussen woningbouwvereniging en gemeente zijn vastgesteld.

Bij beschikking van 24 november 2004 heeft verweerder eiser een aanslag in de gemeentelijke leges ten bedrage van –in totaal– € 176,-- opgelegd, vanwege het in behandeling nemen van de aanvraag om een lichte bouwvergunning voor het bouwen van een hekwerk met poort. Een deel van voornoemd bedrag (€ 77,--) heeft betrekking op de behandeling van eisers bouwaanvraag door de welstandscommissie. Verweerder heeft bovenomschreven beschikking bij het thans bestreden besluit van 11 mei 2005 gehandhaafd. Eiser kan zich niet verenigen met het feit dat hem kosten in rekening zijn gebracht voor de behandeling van zijn bouwaanvraag door de welstandscommissie.

Leges advieskosten welstandszorg ten onrechte geheven nu niet aannemelijk is geworden dat het welstandsadvies is uitgebracht naar aanleiding van de aanvraag om een bouwvergunning van eiser.

Leges aanvraag bouwvergunning voor renovatie woningen. Jaar 2003. Eiseres (een woningstichting) is een toegelaten instelling welke uitsluitend werkzaam is in het belang van de volkshuisvesting als genoemd in artikel 70, eerste lid, van de Woningwet. Eiseres heeft voor de renovatie van de woningen geen subsidie van enige overheid ontvangen. Legesvrijstelling van artikel 88 van de Woningwet is niet van toepassing. Beroep op rechtszekerheidsnbeginsel en vertrouwensbeginsel wordt verworpen.

Eiser is eigenaar een gebruiker van een chalet gelegen op een chaletpark dat indirect is aangesloten op de gemeentelijke riolering. In geschil is de heffingsmaatstaf die verweerder voor het heffen van rioolrechten heeft gehanteerd. De rechtbank overweegt at verweerder bij het vaststellen van de heffingsmaatstaf rioolrechten grote vrijheid toekomt. De heffingsmaatstaf hoeft geen verband te houden met de kosten die worden opgeroepen door het individuele gebruik van de riolering en mag een vast bedrag bedragen mits dit niet leidt tot een onredelijke belastingheffing. Daarvan is geen sprake. Beroep ongegrond.

Zelfstandig schadebesluit in belastingzaken. Geen bezwaar en beroep. Civiele rechter bevoegd.

Eiser en zijn echtgenote waren op 1 januari 2005 gebruiker van een onroerende zaak (woning met aanhorigheden) te Merkelbeek. Zij hebben de Amerikaanse nationaliteit en wonen sedert juli 1989 in Nederland. De echtgenote van eiser is werkzaam als lerares bij de AFNORTH International School in Brunssum. Eiser is ter zake van het gebruik van de onroerende zaak aangeslagen in de heffing van het gebruikersdeel van de onroerende-zaakbelastingen voor het jaar 2005. Eiser heeft daartegen bezwaar gemaakt. Verweerder heeft de aanslag bij het thans bestreden besluit gehandhaafd.

WOZ Nu voor de vaststelling van een nieuw, verhoogde, WOZ-waarde geen wettelijke grondslag bestaat, vernietigt het hof de nieuwe WOZ-beschikking.

WOZ-waarde woning.

Wet WOZ. Serviceflat. Objectafbakening. Waardering. Invloed verplichting betaling servicekosten.

In geschil is de waarde van de woning op de waardepeildatum. Eiser bepleit een waarde van € 435.000, terwijl verweerder zich op het standpunt stelt dat de vastgestelde waarde van € 491.334 dient te worden gehandhaafd.

Mandaatbesluit. Uitspraak op bezwaar is bevoegd gedaan. Awr en Awb bevatten geen beletsel om ten voordele van belanghebbende een besluit tot niet-ontvankelijkverklaring in te trekken. Erfpacht. Onvoldoende aannemelijk geworden dat voldoende rekening is gehouden met verschillen tussen de referentiewoningen en het object.

Belanghebbende maakt bezwaar tegen de op één aanslagbiljet verenigde gecombineerde gemeentelijke heffingen (OZB en reinigingsrecht) over het jaar 2005 en de WOZ-beschikkingen. De gemeente doet wel uitspraak op het bezwaar tegen de aanslagen gemeentelijke heffingen maar nog niet op dat tegen de WOZ-beschikkingen. De rechtbank oordeelt dat tegelijk uitspraak moet worden gedaan over de WOZbeschikkingen en de aanslagen OZB, vernietigt de uitspraken inzake de aanslagen OZB en wijst de zaken terug.

In geschil is de waarde van de woning op de waardepeildatum. In een nabij de woning gelegen pand is in de loop van 2004 een zogenoemd sociaal pension gevestigd, waar onderdak wordt geboden aan mensen met verslavingsproblemen en psychische problemen.

Waarde woonark met vaste ligplaats. Verweerder maakt waarde niet aannemelijk. Volgt terugverwijzing naar verweerder.

Ingevolge artikel 16 , aanhef en onderdeel c, Wet WOZ wordt voor de toepassing van deze wet een gedeelte van een gebouwd eigendom dat blijkens zijn indeling is bestemd om als een afzonderlijk geheel te worden gebruikt als één onroerende zaak aangemerkt. Nu de winkel en de daarboven gelegen woning als twee afzonderlijke gedeelten zijn aan te merken, kan voor de waardering niet het gehele pand als uitgangspunt worden genomen.

Het geschil betreft naar partijen ter zitting uitdrukkelijk hebben verklaard het antwoord op de volgende vragen: 3.1.1. Is de verordening onverbindend omdat het bekostigingsbesluit niet op de juiste wijze is bekendgemaakt? 3.1.2. Is de verordening onverbindend omdat het bekostigingsbesluit niet voldoet aan de daaraan gestelde eisen? 3.1.3. Is de verordening onverbindend omdat deze is vastgesteld meer dan twee jaren nadat de voorzieningen zijn voltooid? 3.1.4. Is de verordening onverbindend omdat het daarin vermelde tijdstip waarop moet worden beoordeeld of de onroerende zaak is gebaat meer dan een jaar na voltooiing van de voorzieningen is gelegen? 3.1.5. Moet de verordening onverbindend worden verklaard, nu deze na afloop van de termijn van artikel 221 , lid 2, Gemeentewet is gewijzigd? 3.1.6. Moet de verordening onverbindend worden verklaard omdat de onroerende zaken gelegen aan de A-weg, de W-straat, de AA-straat 2 alsmede de percelen 0000 en 1111 ten onrechte buiten de heffing zijn gehouden? 3.1.7. Moet de aanslag worden vernietigd omdat de onroerende zaak niet is gebaat bij de getroffen voorzieningen? 3.1.8. Handelt de verweerder in strijd met het gelijkheidsbeginsel door terzake een tweetal onroerende zaken wel een aanslag op te leggen doch in verband met een toezegging een schadevergoeding ter hoogte van het belastingbedrag toe te kennen? 3.1.9. Zijn tot de kosten van de voorzieningen ten onrechte de kosten van de sloop van een schuur aan de BB-straat gerekend?

Door bestuursorgaan niet aannemelijk gemaakl dat plannen voor een windmolenpark geen waardedrukkend effect hebben gehad.

Wet waardering onroerende zaken. Waarde van reeds jaren te koop staande woning door verweerder niet aannemelijk gemaakt omdat deze niet in een juiste verhouding staat tot de verkoopprijs van een vergelijkbare woning.

Geslaagd beroep op gelijkheidsbeginsel nu in meerdere vergelijkbare gevallen een juiste WOZ-waardering is uitgebleven.

Leidse afvalstoffenheffing onverbindend. De Verordening afvalstoffenheffing 2004 van de gemeente Leiden voorziet in een afvalstoffenheffing met een algemeen tarief van nihil (art. 4, eerste lid) en daarnaast een tarief van € 97 per eenheid afval met een maximale omvang van 0,4 hl indien dit afval aan de openbare weg wordt aangeboden anders dan op de daarvoor aangewezen in de Afvalstoffenverordening 1999 aangegeven wijze, dagen, tijden en plaatsen (art. 4, tweede lid). Verweerder heeft aan eiser drie aanslagen in de afvalstoffenheffing, elk ten bedrage van € 97. De rechtbank beoordeelt eerst en ambtshalve of artikel 4, tweede lid, van de Verordening, op grond waarvan verweerder de aanslagen heeft opgelegd, verbindend is. De wetgever heeft de bevoegdheid tot het heffen van de afvalstoffenheffing aan de gemeente toegekend opdat de gemeente van iedere bewoner van een perceel ten aanzien waarvan een verplichting tot het inzamelen van huishoudelijke afvalstoffen geldt, ongeacht of hij in feite van de reinigingsdienst gebruikt maakt, een bedrag kan heffen ter bestrijding van de kosten die voor de gemeente zijn verbonden aan het beheer van huishoudelijke afvalstoffen. De wetgever beoogde derhalve een algemene bestemmingsheffing van - in beginsel - alle huishoudens binnen de gemeente mogelijk te maken. Dit is niet het doel van de in artikel 4, tweede lid, geregelde heffing. Deze heffing is, naar blijkt uit de tekst en de daarop gegeven toelichting, integendeel een specifieke, in opbrengst en reikwijdte beperkte belasting. Het overgrote deel van de bewoners van percelen ten aanzien waarvan een verplichting tot het inzamelen van huishoudelijke afvalstoffen geldt, wordt niet in de heffing betrokken. De heffing is niet ingevoerd om het gemeentelijke beheer van huishoudelijke afvalstoffen te financieren, doch uitsluitend om een bepaalde werkwijze mogelijk te maken die tot een besparing op de algemene bestuurslasten van de gemeente moest leiden. Aldus voorziet de Verordening in een belastingheffing die de wetgever bij het toekennen aan de gemeente van de bevoegdheid tot het heffen van een afvalstoffenheffing niet voor ogen heeft gestaan. Derhalve is artikel 4, tweede lid, van de Verordening onverbindend. De aanslagen kunnen evenmin worden gegrond op artikel 4, eerste lid, van de Verordening. Nog daargelaten of een nihiltarief kan worden aangemerkt als een tarief in de zin van artikel 217 van de Gemeentewet, vloeit daaruit geen belastingschuld voort waarvoor een belastingaanslag kan worden opgelegd. Om dezelfde reden kunnen de aanslagen niet steunen op de bij de inwerkingtreding van de Verordening ingetrokken Verordening afvalstoffenheffing 2002. Deze verordening kent immers uitsluitend nihiltarieven.

Cassatieberoep niet ingesteld door of namens B&W.

Reinigingsrecht bedrijfsvuil. Beeldend kunstenaar biedt afval aan vanuit zijn atelier, echter veel minder dan gemiddeld vanuit een bedrijfsruimte wordt aangeboden. Van een onredelijke of willekeurige heffing is geen sprake. Het lagere tarief voor huishoudelijk afval is niet van toepassing, ook al wijkt het uit het atelier afkomstige afval qua samenstelling niet af van huishoudelijk afval.

Indien reclame zichtbaar is vanaf het trottoir is voldaan aan het belastbare feit als omschreven in artikel 227 Gemeentewet en art 3 van de Verordening. Het trottoir is immers openbare weg. (Wegenwet) Dat in de zomer vanwege de voor de reclame staande bebladerde bomen vanaf de voorkant een deel van de relcame slecht zichtbaar is maakt dit niet anders.

Taxatierapport eerst ter zitting willen overleggen is gelet op art. 8:58 Awb te laat.

Termijnoverschrijding verschoonbaar?

Oordeel Hof omtrent proceskosten onvoldoende gemotiveerd.

Leges Het hof stelt het bedrag aan vergunningplichtige bouwactiviteiten in goede justitie vast.

Nota's legeskosten zijn vastgesteld 'namens B & W' en niet namens de heffingsambtenaar als bedoeld in art. 231 , lid 2, onderdeel b, van de Gemeentewet. De nota's zijn daarom onbevoegd vastgesteld en worden vernietigd.

hof vernietigt niet-ontvankelijk verklaring van bezwaar. In de regel terugwijzing naar inspecteur.

Wet WOZ , Wegenwet; busstation, openbare weg?

Terugwijzing omdat het horen in de bezwaarfase heeft plaatsgevonden onder leiding van degene die bij de voorbereiding van het bestreden besluit betrokken is geweest.

WOZ-waarde van drie gesplitste objecten. De gemeentelijke huisvestingsverordening heeft geen waardedrukkend effect op de vastgestelde WOZ-waarde.

Eiseres (huurster) is terecht niet-ontvankelijk verklaard in haar bezwaar tegen de (enkele) vermelding van de WOZ-waarde 2005 van haar woning op een gemeentelijk belastingbiljet 2006. Deze beschikking stond al in rechte vast. Zelfs als sprake zou zijn geweest van een nieuwe WOZ-beschikking heeft eiseres geen rechtstreeks belang nu zij geen ozb aanslag over 2006 krijgt en niet te maken heeft met het fiscale huurwaardeforfait. Het wetsvoorstel modernisering huurbeleid 2007 maakt dit niet anders. Het was onzeker of het wetsontwerp (tijdig) in werking zou treden en kent een eigen overgangsregeling die voorziet in adequate rechtsbescherming. Daarbij heeft de 1e Kamer op 5 december 2006 het ontwerp als controversieel aangemerkt. Beroep ongegrond.

WOZ-taxatie Aan taxatierapport te stellen eisen.

Een woningbouwvereniging claimt vrijstelling van legesheffing voor een ingrijpende verbouwing aan sociale huurwoningen. De rechtbank oordeelt dat de vrijstelling van artikel 34 van het Besluit woninggebonden subsidies weliswaar naar de letter niet meer van toepassing is met ingang van 1 januari 1998, door de wijziging van de Woningwet in verband met de wijziging van het regime voor woningcorporaties, maar dat dit niet de bedoeling van de wet- respectievelijk besluitgever is geweest. Het Besluit moet worden toegepast alsof de Woningwet niet was gewijzigd. Belanghebbende heeft recht op de vrijstelling.

Kosten voor het opstellen van een taxatieverslag door een taxateur die in dienst is bij de gemachtigde van eiseres zijn kosten van een deskundige als bedoeld in artikel 1 , aanhef en onder b, van het Besluit proceskosten bestuursrecht.

Het geschil betreft het antwoord op de volgende vragen: a. Moet de aanslag worden vernietigd omdat niet op controleerbare wijze is vastgelegd tot dekking van welke uitgaven de onderhavige leges strekken? b. Moet de aanslag worden vernietigd omdat niet duidelijk is geworden dat de lasten tot dekking waarvan de leges dienen, de baten overschrijden? c. Moet de aanslag worden vernietigd omdat de aanvraag van een bouwvergunning niet een dienst is in de zin van artikel 229, eerste lid, onderdeel b, van de Gemeentewet? d. Moet de aanslag worden vernietigd omdat aan de aanvraag van een bouwvergunning niet een individueel belang ten grondslag ligt?

Wet WOZ. Het gebouw waarin belanghebbende, een organisatie met als taak het beheer van het civiele luchtruim, haar hoofdkantoor heeft, moet worden aangemerkt als een incourante onroerende zaak. Waardering op gecorrigeerde vervangingswaarde. Hogere waarde op grond van huurwaardekapitalisatiemethode niet aannemelijk gemaakt.

Hoor en wederhoor ten aanzien van ter zitting overgelegd stuk.

WOZ-zaak. Inhoudsberekening volgens NEN-norm 2580. Pas ter zitting overgelegde berekening niet in strijd met goede procesorde. Geen waardedruk door ligging nabij vuilverbranding. Kubieke meterprijs niet afzonderlijk te beoordelen.

Kennelijk ten onrechte ingestemd met rechtstreeks beroep. Het verzoek om toepassing van rechtstreeks beroep is niet direct in het bezwaarschrift gedaan, maar later bij een separaat ingediend verzoek.

Bewijslast inzake juistheid aan woning toegekende waarde; taxatierapport. Foutief bouwjaar op taxatieverslag. Taxateur niet afkomstig uit de omgeving van de woonplaats van eiser.

Aanslag in de gebruikersbelasting 2004. RB is van oordeel dat eiseres een kantoorgebouw (dat in aanbouw is op 1/1/04) gebruikt.

Leges bouwvergunning; doorberekening kosten welstandscommissie toegestaan? Omzetbelasting in heffingsgrondslag toelaatbaar?

WOZ. Bij langdurige leegstand en het stil liggen van een renovatie dient eigenaar niet tevens als gebruiker te worden aangemerkt

Aanslagen leges bouwvergunning zijn niet vastgesteld door de daartoe bevoegde heffingsambtenaar, maar door het college van B en W. Bij de uitspraken op het bezwaar tegen deze aanslagen herroept de heffingsambtenaar de eerdere legesvaststellingen en stelt hij de aanslagen opnieuw vast. Het Hof merkt het beroepschrift tegen die uitspraken in zoverre aan als een bezwaarschrift tegen bevoegd vastgestelde aanslagen en gelast de heffingsambtenaar daarop alsnog uitspraak te doen.

Leges verschuldigd voor aanvraag vrijstelling van bestemmingsplan ex artikel 19 Wet RO. De vraag of de gemeente in gebreke is gebleven bij het aanpassen van het bestemmingsplan en in verband daarmee schadeplichtig is jegens eiser staat niet ter beoordeling van de rechter in belastingzaken.

woning; Hulst; visuele hinder

Leges Terzake van door een gemeentelijke lijkschouwer gehouden schouwing in verband met overlijden door euthanasie is geen leges verschuldigd.

Woning; Schouwen-Duiveland; verbouwing; staat van het object

Art. 1 , lid 1, Wet WOZ jo. art. 3:3, lid 1 BW. Is zendinstallatie voor mobiele telecommunicatie onroerend?

Art. 1 , lid 1, Wet WOZ jo. art. 3:3, lid 1 BW. Is zendinstallatie voor mobiele telecommunicatie onroerend?

Ingevolge de Wet waardering onroerende zaken heeft verweerder de waarde van de onroerende zaken [adres A] en [adres B] vastgesteld.<br> Instandhouding rechtsgevolgen.

Wet WOZ ; toepassing meerderheidsregel.

Uit het taxatierapport en de daarin gehanteerde m³-prijs blijkt dat rekening is gehouden met de slechte staat van het onderhoud. Een groter waardedrukkend effect is niet feitelijk onderbouwd. Door mededeling taxateur geen vertrouwen gewekt dat de waarde op € 83.500 zou worden vastgesteld.

Aanslag OZB. Negatief stelsel. Onjuiste informatie in uittreksel kadaster? Een Vereniging van Eigenaars is aangeslagen in de onroerende-zaakbelasting (eigendom). Dit is in overeenstemming met een uittreksel van het kadaster waarin de VVE staat vermeld als gerechtigde ten aanzien van het recht van erfpacht op een perceel. De VVE heeft een akte overgelegd volgens welke het erfpachtrecht is gesplitst in appartementsrechten, rechtgevende op het gebruik van een recreatiewoning, ligplaats, parkeerplaats en verder toebehoren. Gelet daarop vormt de enkele constatering van verweerder dat de VVE bij het kadaster bekend staat als erfpachtgerechtigde onvoldoende onderbouwing voor verweerders standpunt dat de VVE belastingplichtige is. Verweerder had nader onderzoek (kadastrale recherche) moeten verrichten naar de door de VVE gestelde feiten en omstandigheden.

De gemeente Tilburg heeft in haar aanwijzingsbesluit van 21 december 2004, de bevoegdheid tot heffing van gemeentelijke belastingen toegewezen aan de “manager van de sector Burger- en ondernemerszaken”, maar heeft dit besluit pas op 27 april 2006 gepubliceerd. De rechtbank Breda vernietigt drie in 2005 opgelegde naheffingsaanslagen parkeerbelastingen omdat de aanslagen onbevoegd zijn opgelegd.

Parkeerbelasting Het hof vernietigt de aan belanghebbende opgelegde naheffingsaanslag in de parkeerbelasting omdat de gemeente geen enkel verweer heeft gevoerd.

Parkeerbelasting. Verlopen parkeervergunning. Beroep gegrond omdat het door verweerder toegepaste parkeerbelastingtarief onjuist is. Een naheffingsaanslag wordt berekend over een parkeerduur van een uur, tenzij aannemelijk is dat het voertuig langer dan een uur zonder betaling geparkeerd heeft gestaan. In de bij de Verordening behorende Tarieventabel, is als uurtarief voor het parkeren een bedrag van € 1,80 opgenomen. Daarnaast noemt de Tarieventabel nog een dagtarief van € 9, doch uit niets blijkt dat dit dagtarief de in artikel 234 , vierde lid, van de Gemeentewet bedoelde voor een parkeerduur van een uur verschuldigde parkeerbelasting is.

Parkeerbelastingen. Ter zitting is vast komen te staan dat eiser in de onderhavige situatie voor de voldoening van de verschuldigde parkeerbelasting slechts gebruik kon maken van een rekeninggebonden chipkaart alsmede dat de mogelijkheid om bij andere, nabijgelegen parkeerautomaten met contant geld te betalen, voor eiser niet kenbaar was. Het een en ander brengt mee dat in het onderhavige geval niet is voldaan aan het bepaalde in artikel 1a , tweede lid, van het Besluit gemeentelijke parkeerbelastingen. Mitsdien kan niet worden gezegd dat de wijze van heffing van de parkeerbelasting op de locatie waar eiser zijn auto heeft geparkeerd, aan de wettelijke vereisten voldoet. De naheffingsaanslag dient te worden vernietigd.

Parkeerbelasting: het was voor eiser niet onmiskenbaar duidelijk dat hij terzake van het parkeren parkeerbelasting was verschuldigd.

Parkeerbelasting Vernietiging van naheffingsaanslag parkeerbelasting door de rechtbank houdt in hoger beroep stand.

Voor het bestaan van een samenstel in de zin van artikel 16, aanhef en onder d, van de Wet waardering onroerende zaken dient een zekere uit de omstandigheden voortvloeiende en voor derden waarneembare samenhang tussen beide eigendommen aanwezig te zijn.

Geen rechtsregel staat er aan in de weg in een fiscale procedure grieven aan te voeren, welke niet reeds eerder in de bezwaarfase zijn aangevoerd.

Met de verwijzing naar het taxatierapport heeft verweerder naar het oordeel van de rechtbank aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning op de waardepeildatum niet te hoog is vastgesteld. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat de in het taxatierapport genoemde vergelijkingsobjecten wat type, bouwjaar, ligging, en onderhoudstoestand betreft voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. Weliswaar vertonen de vergelijkingsobjecten verschillen met de woning, maar verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat met deze verschillen, met name de ligging, de grootte en de onderhoudstoestand, voldoende rekening is gehouden. Nu de waarde van de woning op een substantieel lager bedrag is vastgesteld, kan niet worden gezegd dat deze waarde, in verhouding tot de gerealiseerde verkoopprijzen van deze vergelijkingsobjecten, te hoog is vastgesteld.

WOZ. Eiser stelt dat zijn objecten onjuist zijn afgebakend. De taxateur van verweerder is bij een bezoek in de beroepsfase niet verder gekomen dan in de keuken van één van de objecten en zegt zich geen goed beeld te hebben kunnen vormen. Uit een aanvraag van een gebruiksvergunning is hem naderhand gebleken dat het om drie objecten zou gaan. De rechtbank verklaart het beroep gegrond, vernietigt de uitspraak op bezwaar alsmede de waardebeschikkingen en de aanslagen ozb.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting is terecht opgelegd. Onbekendheid met het betalen van parkeergeld met gebruikmaking van een chipknip en het daardoor niet betalen van de verschuldigde parkeerbelasting is voor rekening en risico van eiser.

Naar het oordeel van het hof is de feitelijke situatie van het door belanghebbende en zijn echtgenote bewoonde gedeelte en het door belanghebbendes ouders bewoonde gedeelte zodanig dat deze zich naar verkeersopvatting lenen voor verticale splitsing en derhalve ook voor vestiging van een recht van vruchtgebruik op het door de ouders van belanghebbende bewoonde gedeelte. Daaraan doet niet af dat belanghebbendes ouders gebruik dienen te maken van de WC en de douche in het door belanghebbende en zijn echtgenote bewoonde gedeelte nu is komen vast te staan dat in het door belanghebbendes ouders bewoonde gedeelte gemakkelijk een WC en een douche kunnen worden aangelegd en splitsing derhalve technisch gemakkelijk te verwezenlijken is.

Wet WOZ. Verweerder heeft de door hem vastgestlde waarde voor het onderhavige kantoorpand niet aannemelijk gemaakt. Naar het oordeel van de rechtank geven de gevraagde koop- en huurprijzen geen goede weerspiegeling van de waarde in de zin van de Wet WOZ. Deze waarde wordt immers niet gesteld op de prijs die bij aanbieding ten verkoop wordt gevraagd, maar op de prijs die door de meest biedende gegadigde bij aanbieding ten verkoop zou zijn besteed. Het komt de rechtbank onvoorstelbaar voor dat er geen andere gegevens voorhanden waren ter bepaling van de waarde. De rechtbank oordeelt dat eiser de door hem voorgestande waarde wel aannemlijk heeft gemaakt. Eiser is uitgegaan van een huurwaarde vermenigvuldigd met een kapitalisatiefactor. Eiser heeft hierbij aanknoping gezocht bij de prijs waarvoor hij de onroerende zaak in juli 2004 vrij op naam heeft gekocht alsmede de koopprijzen van de buurpanden.

- Veroordeling in de proceskosten. - Kosten van beroepsmatig verleende rechtsbijstand. - Bij het Hof niet gevraagd om verletkosten en kosten deskundige rechtsbijstand door derden.

WOZ. Inhoud van het object. Eerdere taxaties

Verschoonbare termijnoverschrijding. Feitelijke onjuistheden in motivering van de uitspraak op bezwaar kunnen niet leiden tot een verschoonbare termijnoverschrijding, nu het slechts de motivering betreft van de uitspraak en het eiser niet belet beroep in te stellen tegen het gehandhaafde standpunt van verweerder.

Eiseres is eigenaar en gebruiker van de onroerende zaak A-straat 53 te Brunssum. Het betreft een in 1920 gebouwde woning met kelder en garage. De woning heeft een inhoud van ca. 359 m³. Bij besluit van 26 februari 2005 heeft verweerder de waarde van voornoemde onroerende zaak vastgesteld op € 114.000,-. Bij het bestreden besluit heeft verweerder deze waarde gehandhaafd. Eiseres is van mening dat de waarde op € 98.000,- dient te worden vastgesteld.

Chalet op gehuurde (woonwagen)grond is een onroerende zaak.

Verweerder heeft geen rekening gehouden met het waardedrukkend effect van het ontbreken van een eigen opgang en het achterstallige onderhoud van de bovenwoning. Zonder nadere onderbouwing acht de rechtbank niet aannemelijk dat de door verweerder gehanteerde kapitalisatiefactor niet te hoog is.

Ontbreken van informatie over instellen van beroep leidt niet tot verschoonbaarheid van termijnoverschrijding.

Door wegvallen tijdsaanduiding op naheffingsaanslag parkeerbelasting is deze nietig.

Art. 222 Gemeentewet. Onverkorte toepassing van de baatbelastingverordening leidt tot heffing van een hoger bedrag aan baatbelasting dan uit het bekostigingsbesluit als maximum voortvloeit. Hoge Raad past tarief aan.

Precariobelasting Onvoldoende specificatie van aanslagen precariobelasting leidt tot terugwijzing van de zaak naar de gemeente.

Eiser, eigenaar van een recreatiewoning, is aangeslagen voor forensenbelasting. Beroep op gelijkheidsbeginsel, onder verwijzing naar permanente bewoners recreatiewoningen, slaagt niet.

WOZ. Oesterputten. Onjuiste objectafbakening

Art. 8:45 en art. 8:64 , lid 5, Awb. Oordeel Hof dat belanghebbende toestemming heeft verleend voor achterwege laten van de zitting is onbegrijpelijk.

Artikel 26a Wet WOZ bepaalt voor een geval als het onderhavige dat de bij beschikking vastgestelde waarde van een onroerende zaak wordt geacht juist te zijn indien de werkelijke waarde daarvan niet meer dan 4 procent afwijkt. De door de rechtbank vastgestelde waarde van € 300.000 wijkt meer dan 4 procent af van de in de oorspronkelijke WOZ-beschikking vastgestelde waarde van € 355.000 zodat artikel 26a niet aan verlaging van de waarde in de weg staat. De omstandigheid dat verweerder bij de uitspraak op bezwaar de waarde reeds had verlaagd tot € 309.000 doet daar niet aan af.

Voor zover belanghebbende bedoelt te stellen dat hem geen leges in rekening gebracht hadden mogen worden, omdat degene die de aanvraag beoordeelde had moeten concluderen dat geen vergunning noodzakelijk was, faalt die stelling eveneens. Belanghebbende heeft op het formulier immers zelf ingevuld dat het pand in gebruik was bij vijf a zes kamerbewoners [..], dat de gebruiksfunctie van het pand was "kamerverhuur" [..] en dat het gebruik van het pand voldeed aan het volgende criterium "Er wordt (bij voortduring) niet zelfstandige woongelegenheden verschaft aan 4 of meer personen die niet behoren tot het gezin van de rechthebbende. Van een niet zelfstandige woongelegenheid is sprake wanneer de personen in overwegende mate gebruik moeten maken van gezamenlijke bad, toilet- of kookfaciliteiten." [..] Gelet op deze door belanghebbende zelf verstrekte informatie mocht de desbetreffende ambtenaar er vanuit gaan dat een vergunning noodzakelijk was. Indien belanghebbende van oordeel zou zijn geweest dat hem ten onrechte een gebruiksvergunning, met de daaraan verbonden voorschriften, was verleend, had het op zijn weg gelegen om die vergunning door middel van het indienen van een bezwaarschrift aan te vechten. Dit heeft hij echter niet gedaan.

WOZ. Waardering landgoed idzv Natuurschoonwet 1928. Bestemmingswaarde is 80% van de waarde in economisch verkeer. Bijgebouwen op het landgoed zijn, gelet op de MvT, dienstbaar aan de woning en moeten dus ook worden betrokken bij de waardering.

Toepassing overdrachtsfictie uit artikel 17, tweede lid van de Woz.

Woz. De rechtbank stelt de waarde van het pand in goede justitie vast in verband met overlast van buren en achterstallig onderhoud.

Parkeerbelasting. Een parkeerder dient voldoende gelegenheid te hebben tot het verrichten van de uitvoeringshandelingen die voortvloeien uit de voorschriften van het parkeerkraskaartenboekje. Onder deze handelingen is tevens begrepen het in het voertuig plaatsen van de parkeerkraskaart. Daarbij dient in acht te worden genomen dat de parkeerder, nadat hij het voertuig heeft geparkeerd, een minimale tijd nodig heeft om de parkeerkraskaart op te halen bij de in het parkeergebied woonachtige bewoner aan wie een bezoek wordt gebracht.

Parkeerbelasting is betaald om 20.30 uur en de naheffingsaanslag is opgelegd om 20.32 uur. Er is wel sprake van een uitvoeringshandeling ondanks het feit dat eiser geld heeft gewisseld.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Parkeervergunning dient op voorgeschreven wijze zichtbaar en leesbaar achter de voorruit te zijn geplaatst.

Parkeerbelasting, originele vergunning ongeldig omdat dupilicaat is verstrekt, eiseres is onvoldoende voorgelicht over geldigheid originele vergunning, het parkeren met een ongeldige vergunning komt in dit geval niet voor het risico van eiseres.

Wet Woz. Het hof stelt de Woz-waarde in goede justitie vast omdat beide partijen er niet in geslaagd zijn de door hen verdedigde waarde aannemelijk te maken.

Wet waardering onroerende zaken (WOZ). In geschil is de waarde van de woning op de waardepeildatum. De grief van eiser dat de waarde mede moet worden bepaald aan de hand van vergelijking met niet verkochte panden waarvan de waarde is vastgesteld met gebruikmaking van dezelfde referentiepanden als die zijn gebruikt bij de waardevaststelling van de woning, faalt.

Kostenonderbouwing (Algemeen)

Wet WOZ. Vraag of proefbanen voor funderingstechnieken, inclusief brug, heipalen en hekwerk, onroerend zijn. Hof Amsterdam na verwijzing: de werken zijn naar aard en inrichting bestemd om duurzaam ter plaatse te blijven. Een andere bedoeling van belanghebbende is niet naar buiten kenbaar uit bijzonderheden van aard en inrichting van de werken.

Eiseres maakt bezwaar tegen de aanslag reingingsrecht 2005. Tevens verzoekt zij teruggave van het teveel betaalde over de jaren 1994-2004. Verweerder gaat over tot vermindering van de aanslag en (ambtshalve) vermindering over de jaren 2000-2004. Er wordt geen teruggave verleend voor de jaren 1994-1999. Eiseres geeft bij brief aan dat zij daar niet mee akkoord gaat. Verweerder zendt deze brief als beroepschrift door aan de rechtbank. De rechtbank merkt de brief aan als gericht tegen de ambtshalve beslissing om geen verdere vermindering te verlenen. Tegen een dergelijke beslissing staat ingevolge artikel 26 AWR geen beroep/bezwaar open. De rechtbank verklaart zich onbevoegd, maar ziet in de doorzending van de brief grond om te bepalen dat verweerder het griffierecht dient te vergoeden.Ten overvloede merkt de rechtbank op dat de brief van eiseres nog ter beantwoording door het college van B en W van verweerder voorligt.

Woz-beschikking bedrijfspand. Verweerder heeft de met behulp van de huurwaardekapitalisatiemethode vastgestelde woz-waarde voldoende aannemelijk gemaakt. De eigen huurcijfers kunnen bij de vaststelling van de economische huurwaarde tot uitgangspunt genomen worden, tenzij er aanwijzingen zijn dat de betaalde huur niet conform de op de markt betaalde huren is.

Tussen partijen is in geschil of de op grond van de Wet Woz vastgestelde waarde van de onderhavige onroerende zaak te hoog is vastgesteld.

Woz-waarde woning; verweerder maakt de vastgestelde waarde niet aannemelijk. Zonder beeldmateriaal is de vergelijkbaarheid van de vergelijkingsobjecten moeilijk te toetsen. Gegevens die de rechtbank in staat stellen de juistheid van de waardering, althans voor zover het betreft de door verweerder gehanteerde prijzen en staffels, ontbraken.

Rechtbank 's-Gravenhage volgt verweerder niet in stelling dat niet zij, maar rechtbank Dordrecht (relatief) bevoegd zou zijn omdat sprake zou zijn van besluit van een bestuursorgaan van een met toepassing van de Wet gemeenschappelijke regelingen ingesteld openbaar lichaam (SVHW). De directeur van dat lichaam is door het college van b. en w. van een binnen het arrondissement van rechtbank 's-Gravenhage gelegen gemeente immers aangewezen als heffingsambtenaar als bedoeld in artikel 231 , tweede lid, onderdeel b, van de Gemeentewet. Gemeenschappelijke regeling geeft niet aan dat deelnemende gemeenten bevoegdheden van heffingsambtenaar op voet van artikel 10 , tweede lid, van de Wet gemeenschappelijke regelingen aan het SVHW hebben overgedragen. Rioolrecht is terecht geheven. Verweerder heeft aan hand van tekening aannemelijk gemaakt dat in 2004 vanuit woning van eiser afvalwater op de buitendijks gelegen gemeentelijke riolering werd afgevoerd.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting in Enschede

Wet WOZ. Eiseres bepleit een niet nader benoemde vermindering van de waarde voor de woning. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de woning op de waardepeildatum een waarde in het economische verkeer had van minstens € 325.000. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat de in het taxatierapport genoemde vergelijkingsobjecten kort vóór of kort na de waardepeildatum zijn verkocht en wat type, bouwjaar, ligging, en onderhoudstoestand betreft voldoende vergelijkbaar met de woning van eiseres. Weliswaar vertonen de vergelijkingsobjecten verschillen met de woning, maar verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat met deze verschillen voldoende rekening is gehouden. Bij de waardering moet in beginsel niet van de aan de vergelijkingsobjecten toegekende WOZ-waarden uit worden gegaan maar juist van de gerealiseerde verkoopcijfers.

De Verordening rioolrechten 2005 van de gemeente Jacobswoude voorziet, gelet op de considerans, de nadere invulling van het belastingsubject en het tarief, in de heffing van een rioolaansluitingsretributie. Hieraan doet niet af dat de woordkeus in het artikel over het belastbaar feit en de belastingplicht de indruk wekt dat voor de heffing van het rioolrecht wordt aangeknoopt bij de afvoer van afvalwater. De omstandigheden dat eiser tegen zijn wil ermee heeft ingestemd dat de percelen S. 1 en S. 29 op de riolering werden aangesloten, dat de kosten van die aansluiting geheel of gedeeltelijk op eiser zijn verhaald, dat vanuit het perceel S. 1 uitsluitend in de maanden april tot en met september en vanuit het perceel S. 29 in het geheel geen afvalwater is afgevoerd, dat de riolering zich (mede) in aan eiser toebehorende grond bevindt, dat verweerder eiser niet vooraf heeft geïnformeerd over de heffing van het rioolrecht en dat eiser niet op de hoogte was van de publicatie van de Verordening, nemen niet weg dat het belastbaar feit zich met betrekking tot de percelen S. 1 en S. 29 heeft voorgedaan.

Referentieobjecten gelegen in ander dorp zijn niet per definitie niet toegestaan

Naheffingsaanslag parkeerbelasting Informatie over parkeertijden op gemeentelijke website strookt niet met informatie op de parkeerautomaat. Risico van foutieve informatie op de website dient in het onderhavige geval voor rekening van verweerder te worden gelaten. Bestreden uitspraak vernietigd.

In geschil is de waarde van perceel betreffende recreatiegrond met gras, bomen en beplanting op de waardepeildatum. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder niet aan de op hem rustende bewijslast voldaan. Verweerder heeft niet aannemelijk gemaakt dat het perceel op de waardepeildatum een waarde in het economische verkeer had van € 76.000. Ook het door verweerder overgelegde taxatierapport biedt onvoldoende aanknopingspunten om de aan het perceel toegekende waarde te onderbouwen.

WOZ-beschikking vliegveld. Samenstel. Tot de ondergrond van een bedrijfsgebouw moet ook de grond die direct dienstbaar is aan en noodzakelijk voor het gebruik van het bedrijfsgebouw worden gerekend. In goede justitie factor op 2 vastgesteld. Waardering verharding parkeerterrein wordt niet hoger gesteld dan kostprijs verharding start- en landingsbanen, rekening houdend met een factor voor technische en functionele veroudering.

Leges Het toepassen van een vast tarief vermeerderd met een vaste toeslag per werkplek voor een gebruiksvergunning voor een seksinrichting leidt niet tot een onredelijke/willekeurige belastingheffing.

Bouwleges. Met ingang van 1 januari 2000 geen legesvrijstelling ex artikel 88 Woningwet meer voor sociale verhuurder.

Vergoeding proceskosten

Eiser heeft de vergelijkbaarheid van de daartoe door verweerder ter vergelijking gepresenteerde objecten heeft betwist. Namens verweerder is toegelicht dat bij de primaire besluiten aan de belanghebbende het taxatieverslag wordt toegezonden. Het zou te duur zijn om bij iedere uitspraak op bezwaar een taxatierapport te maken. De taxatie is echter al wel gedaan als het primaire besluit wordt verzonden. De rechtbank ziet niet in dat verweerder niet uiterlijk in bezwaar inzage in deze gegevens heeft kunnen verstrekken, terwijl die gegevens wel bij het nemen van primaire het WOZ-besluit zijn betrokken. Het enkele overleggen van die gegevens, vereist immers nog niet dat verweerder - eerder dan in de beroepsfase - een taxatierapport opstelt. Daardoor is eerst met het taxatierapport inzichtelijk en toetsbaar of verweerder de waarde van de woning terecht heeft vastgesteld aan de hand van verge-lijkbare objecten. Nu de bestreden uitspraak reeds voordat de aan die uitspraak ten grondslag liggende gegevens kenbaar waren, tot stand is gekomen, berust de bestreden uitspraak niet op een deugdelijke motivering. Strijd met art. 7:12 , eerste lid, van de Awb. Niet kan worden gezegd dat de waardevaststelling zoals onderbouwd in het taxatierapport op onvoldoende vergelijkbare referentieobjecten is gebaseerd. Instandlating rechtsgevolgen van de bestreden uitspraak.

Voorts is de verweerder gehouden van zijn bevoegdheid gebruik te maken op een wijze die recht doet aan de algemene beginselen van behoorlijk bestuur. In het bijzonder is in dit verband van belang de in artikel 3:4, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht neergelegde regel dat de voor een of meer belanghebbenden nadelige gevolgen van een besluit niet onevenredig zijn in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen. Naar het oordeel van het hof is die regel in dit verband geschonden. Belanghebbende leidt een aanzienlijk nadeel doordat belasting, die zou moeten worden opgebracht door anderen, voor zijn rekening komt, zonder dat hij een reële mogelijkheid heeft die belasting te verhalen. Dit gevolg is niet in overeenstemming met doel en strekking van de regelgeving inzake de afvalstoffenheffing. Het treedt bovendien niet slechts op in een enkel geval, maar zelfs in het merendeel van de gevallen waarin één van de bewoners van een eenheid van een studentenflat wordt aangeslagen. Vaststaat immers dat de medebewoners veelal voor vrijstelling in aanmerking komen. Dit brengt naar het oordeel van het hof mee dat de verweerder voorafgaande aan het opleggen van de aanslag rekening moest houden met de aanmerkelijke kans dat belanghebbende met een aanzienlijk hogere belastingschuld zou worden opgezadeld dan op basis van zijn gebruik van de onroerende zaak toekwam en dat de verweerder als gevolg van deze omstandigheid ook aanzienlijk meer belasting zou kunnen ontvangen dan door de bewoners van de eenheid zonder toepassing van artikel 253, eerste lid, van de Gemeentewet zou moeten worden betaald. Het belang van de verweerder om op efficiënte wijze de onderhavige belastingen te kunnen heffen en innen weegt hier niet tegenop. Zeker niet nu de verweerder, naar mag worden aangenomen, zonder problemen aan de hand van de gemeentelijke basisadministratie de relevante informatie omtrent de overige bewoners kan achterhalen en aan hen aanslagen kan opleggen. Bijzondere omstandigheden op grond waarvan het voor de verweerder bezwaarlijk zou kunnen zijn die overige bewoners in de heffing en inning te betrekken zijn gesteld noch gebleken.

Bezwaarfase overgeslagen. Rechtstreeks beroep. De omstandigheid dat eiser grond, die niet bij hem in eigendom is, om niet in gebruik heeft als tuin, behoeft niet bij de waardebepaling buiten beschouwing te worden gelaten. De waarde van deze omstandigheid zal ook in de verkoopprijs van het in dit opzicht met eisers woning vergelijkbare pand tot uitdrukking zijn gekomen.

Wet waardering onroerende zaken. Waarde van alleen per boot bereikbare stacaravans niet aannemelijk gemaakt omdat de daarvoor opgevoerde objecten niet bruikbaar zijn als vergelijkingsobject.

Eiser is eigenaar van de onroerende zaak gelegen aan de A-straat 153 te Landgraaf. Het betreft een in 1910 gebouwde vrijstaande woning. Bij beschikking van 28 februari 2005 heeft verweerder ten aanzien van deze onroerende zaak de waarde vastgesteld op € 274.000,-. Eiser heeft daartegen bezwaar gemaakt. Bij het bestreden besluit heeft verweerder op het bezwaar beslist en voormelde vastgestelde waarde verlaagd naar € 221.999,- Eiser heeft in het beroepschrift aangevoerd dat ook de in het bestreden besluit vastgestelde waarde onjuist is. Volgens eiser is de waarde € 158.000,-. Eiser is zelf beëdigd WOZ-taxateur en verwijst voor de door hem verdedigde waarde naar het zich bij de gedingstukken bevindende, door hemzelf opgemaakt taxatierapport d.d. 5 september 2005. Eiser stelt dat de onroerende zaak kwalitatief slecht is. Bovendien is hij van mening dat door de vorm van het perceel een belangrijk deel daarvan slechts weinig waarde heeft.

procesbelang hangende beroepsprocedure vervallen?

Parkeerbeslasting De tekst van de op de parkeerautomaat aanwezige tarievenkaar laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Hieraan doet niet af dat dit in een kleiner lettertype staat weergegeven. De rechtbank overweegt voorts dat uit artikel 231 van de Gemeentewet juncto artikel 20 van de AWR volgt dat B als heffingsambtenaar bevoegd was om naheffingsaanslagen op te leggen. Ingevolge artikel 10:3 Awb kon B aan A mandaat verlenen. Aan de mandaatverlening kleven geen gebreken, waardoor deze rechtsgeldig is.

Artikel 8:58 Awb. Het beroep van de inspecteur om de stukken die binnen de termijn van tien dagen voor de zitting zijn ingediend buiten beschouwing te laten wordt afgewezen nu hij van die stukken kennis heeft kunnen nemen en zich er over heeft kunnen uitlaten; de inspecteur is aldus niet in zijn procesbelang geschaad.

WOZ. Beroep op gelijkheidsbeginsel slaagt, meerderheidsregel, relevante groep.

WOZ-waardering: verkoop woning door beleggingsmaatschappij niet vergelijkbaar met verkoop aan een zittende huurder

Wet WOZ ; beoordeling functionele veroudering door taxateur mogelijk zonder eigen inpandige opname? Invloed bestemmingsplanwijziging op waarde in het economische verkeer.

Waardevaststelling. Samenstel als bedoeld in artikel 16 , onder d van de Wet WOZ.

Baatbelasting Leeuwarden.

Besluit op bezwaar dient aangemerkt te worden als primair besluit. Doorzending beroepschrift met verzoek deze als bezweaarschrift in behandeling te nemen.

WOZ; eerste waardebeschikking stond niet onherroepelijk vast; Inspecteur heeft voortijdig uitspraak gedaan op bezwaar

Aanslagen OZB. Vaststelling van de tarieven is een zelfstandige bevoegdheid van de raad van de gemeente. De belastingrechter is niet bevoegd hierover te oordelen, tenzij deze tariefstelling leidt tot een willekeurige of onredelijke belastingheffing die de wetgever bij het toekennen van de bevoegdheid niet voor ogen kan hebben gehad. De gemeenteraad heeft de grenzen van zijn bevoegdheid niet overschreden.

Aanslag rioolrechten voor lozing afvalwater middels een Individuele Afvalwater Behandeling (IBA). De vraag of oppervlaktewater in beheer en onderhoud is bij de gemeente, doet niet af aan de belastingplicht. Voorts is niet van belang dat schoon water wordt geloosd. Geen schending van gelijkheidsbeginsel.

WOZ-waarde en kadastrale aantekeningen van bodemverontreiniging. Niet gebleken dat na sanering resterende vervuiling een beperking oplevert voor het gebruik van de woning en van het perceel voor zover het woondoeleinden betreft. Evenmin is anderszins gebleken dat van de aantekeningen in kwestie een waardedrukkend effect uitgaat.

Eiseres is eigenaar van vier garageboxen. Deze worden verhuurd. Eiseres stelt zich op het standpunt dat dergelijke objecten gewaardeerd dienen te worden op basis van de huurwaardekapitalisatiemethode en niet zoals verweerder doet via de vergelijkingsmethode. Eiseres verwijst naar een uitspraak van het Hof Arnhem. Ingevolge artikel 4, eerste lid, van de Uitvoeringsregeling instructie waarde- bepaling Wet WOZ wordt de waarde, bedoeld in artikel 17 , tweede lid van de Wet WOZ, bepaald voor a.woningen: door middel van een methode van systematische vergelijking met woningen waarvan marktgegevens beschikbaar zijn; b. niet woningen: door middel van een methode van kapitalisatie van de bruto huur, door middel van een methode van vergelijking als bedoeld onder a, dan wel door middel van een discounted-cash-flowmethode. Daargelaten de vraag of de onderhavige garages als niet-woningen dienen te worden aangemerkt kan de waarde van niet-woningen waarover voldoende marktgegevens beschikbaar zijn, zeker waar dit een hogere waarde oplevert, ook door middel van de vergelijkingsmethode worden bepaald. Eisers verwijzing naar de uitspraak van het Hof Arnhem van 30 januari 2001 (nr.98/1207) kan hem niet baten. Immers in het onderhavige geval zijn, anders dan in bedoelde uitspraak, wel voldoende marktgegevens voorhanden om het gebruik van de vergelijkings- methode te rechtvaardigen.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Geen aanslag OZB gebruik voor verhuurde parkeerplaatsen in parkeergarage. Inspecteur sluit zich aan bij het standpunt van belanghebbende inhoudende dat uitsluitend ten aanzien van de op de peildatum 1 januari 2004 niet verhuurde parkeerplaatsen aan belanghebbende een aanslag in de OZB wegens gebruik kan worden opgelegd.

Door de gemeente is erkend dat de bodem waarop de woning zich bevindt is vervuild, dat eiseres aansprakelijk is, dat zij niet kan worden gevrijwaard hiervoor en dat er kosten zullen moeten worden gemaakt voor sanering van de bodem. De rechtbank verklaart het beroep gegrond en verwijst de zaak terug naar de gemeente teneinde onderzoek te doen naar de omvang van de saneringskosten die eiseres in verband met de woning zal moet maken.

Artikel 222, lid 1, Gemeentewet bepaalt dat ter zake van de in een bepaald gedeelte van de gemeente gelegen onroerende zaak die gebaat is door voorzieningen die tot stand worden of zijn gebracht door of met medewerking van het gemeentebestuur, een baatbelasting kan worden geheven, waarbij de aan de voorzieningen verbonden lasten geheel of gedeeltelijk worden omgeslagen. Uit bijlage 1 bij de toelichting behorend bij de Verordening, zoals vermeld onder 2.3. hiervoor blijkt dat het centrumplan voor een niet te verwaarlozen deel ziet op de uitvoering van werken die niet leiden tot het tot stand brengen van voorzieningen in de zin van artikel 273a van de gemeentewet. In het door de verweerder overgelegde overzicht zijn voorts, in het bijzonder onder 2a en 2c, kosten als verhaalbaar aangemerkt welke blijkens de bijlage 1 bij de toelichting op het verweerschrift moeten worden aangemerkt als achterstallig onderhoud. Het hof is daarom van oordeel dat de verweerder onvoldoende inzichtelijk heeft gemaakt in hoeverre de voor het Centrumplan gemaakte kosten zien op kosten van voorzieningen als bedoeld in artikel 222, lid 1, van de Gemeentewet. Noch uit de door de verweerder overgelegde overzichten, noch uit het door hem overgelegde fotomateriaal blijkt naar het oordeel van het Hof voldoende duidelijk in hoeverre voor het Centrumplan kosten van voorzieningen zijn gemaakt. Naar het oordeel van het hof heeft de verweerder met al hetgeen hij heeft overgelegd niet controleerbaar vastgelegd welke voorzieningen zijn aangebracht en wat de kosten daarvan hebben bedragen. Nu de verweerder niet aannemelijk heeft gemaakt dat is voldaan aan het bepaalde in artikel 222, lid 1, van de Gemeentewet is de verordening onverbindend en moeten de onderhavige aanslag en de bestreden uitspraak worden vernietigd.

Leges Het in behandeling nemen van een aanvraag voor een tijdelijke vrijstelling inzake het wonen in een recreatiebungalow vormt geen dienst in de zin van de Gemeentewet , zodat geen leges kan worden geheven.

Partijen houdt verdeeld het antwoord op de vraag of de onroerende zaak in het kader van de onroerende zaakbelastingen moet worden aangemerkt als een woning, hetgeen de belanghebbende bepleit, of als een niet-woning, hetgeen de heffingsambtenaar voorstaat.

WOZ. De rechtbank 's-Hertogenbosch gaat voor de toepassing van artikel 26a uit van de bij primaire beschikking vastgestelde waarde.

Grafrechten Bloemendaal. Rechten kunnen worden geheven ter zake van onderhoud dat krachtens beheersverordening plaatsvindt van gemeentewege. Beroep op gelijkheidsbeginsel in verband met afwijkende regeling 14 specifieke graven faalt. Geen onjuiste tariefstelling.

Leges Voor het verstrekken van afschriften van controlerapporten en processen-verbaal door de gemeente mogen leges worden berekend.

Inhoudsindicatie: baatbelasting. De Verordening baatbelasting bestemmingsplan Bedrijvenlint Veensesteeg 2000 van de gemeente Aalburg wordt onverbindend verklaard nu de in het kader van het bestemmingsplan gerealiseerde voorzieningen voor een belangrijk deel een zogeheten bovenwijks karakter hebben. Met name de verbreding van een weg en de aanleg van een verkeerssluis dienden allereerst tot het verbeteren van verkeersstromen en de verkeerssituatie ter plaatse.

Geen gerealiseerde verkoopprijzen van vergelijkbare referentiewoningen aanwezig. Met inachtneming van de onweersproken aankoopprijs van een vergelijkbare woning, alsmede de ter zitting door partijen toegelichte marktontwikkelingen stelt de rechtbank de waarde in goede justitie vast op € 625.000,-

De rechtbank acht niet aannemelijk dat de activiteiten ten aanzien van de onderhavige bosperselen erop gericht zijn winst te behalen, maar dat die met name gericht zijn op instandhouding van het bosbestand. De onderhavige bosperselen zijn echter in particulier beheer. Uit de behandeling van het ontwerp van de Wet tot wijziging van de bepalingen inzake gemeentelijke en provinciale belastingen blijkt dat het expliciet de bedoeling van de wetgever is geweest dat het buiten aanmerking laten van natuurterreinen in de bepaling van de waarde in het kader van de Wet WOZ beperkt is tot echte natuurtereinen.

woz-waardering van een bedrijfspand

WOZ-waarde van garageboxen terecht vastgesteld door middel van methode van systematische vergelijking. Huurwaarde kapitalisatie methode niet aan de orde.

Hantering WOZ-waarde als maatstaf heffing rioolrecht acceptabel. De rechtbank vindt in de door eiser aangevoerde argumenten geen grond voor het oordeel dat hantering van de WOZ-waarde als maatstaf voor de heffing van het rioolrecht in strijd is met de wet of algemene rechtsbeginselen dan wel leidt tot een willekeurige en onredelijke belastingheffing die de wetgever niet op het oog kan hebben gehad.

WOZ, in goede justitie, verschil m³ met vergelijkingspercelen

WOZ huurappartement in flatgebouw. Beroep ongegrond. Bij de waardering is uitgegaan van een matige staat van onderhoud en van een matige staat van bouwkundige kwaliteit. Voldoende aannemelijk dat het waardedrukkend effect van verkeerslawaai en fijnstof meegenomen is in de verkoopcijfers van de gehanteerde referentiewoningen die ook drukke verkeerswegen in de directe nabijheid hebben. Op waardepeildatum bestond geen onzekerheid over bouwplannen op de groenstrook tegenover de flat.

De bepleitte waarde blijft binnen de marge als bedoeld in art. 26a Wet WOZ. Reeds hierom beroep ongegrond.

In geschil is de waarde van perceel betreffende recreatiegrond met gras, bomen en beplanting op de waardepeildatum. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder niet aan de op hem rustende bewijslast voldaan. Verweerder heeft niet aannemelijk gemaakt dat het perceel op de waardepeildatum een waarde in het economische verkeer had van € 76.000. Ook het door verweerder overgelegde taxatierapport biedt onvoldoende aanknopingspunten om de aan het perceel toegekende waarde te onderbouwen. Eiser heeft erop gewezen dat de door verweerder genoemde vergelijkingsobjecten voorzien zijn van bebouwing, bestrating beschoeiing en nutsvoorzieningen. Op het perceel zijn deze voorzieningen niet aanwezig en ook niet toegestaan. Verweerder heeft op zich deze verschillen niet bestreden. Gelet op deze verschillen kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden gezegd dat de vastgestelde waarde van het perceel in een juiste verhouding staat tot de behaalde verkoopprijzen van de vergelijkingsobjecten. De aard en bestemming van het perceel is enkel en alleen natuurgrond, een ander gebruik van de grond is niet toegestaan. De daaruit voortvloeiende beperking in de gebruiksmogelijkheden zal de waarde van deze grond in aanzienlijk mate drukken. De aanwezigheid van bebouwing, beschoeiing etc. en de daaruit voortvloeiende ruimere gebruiksmogelijkheden van de vergelijkingsobjecten daarentegen maakt dat de waarde van deze stukken grond vele malen hoger zal liggen dan die van het perceel. Verweerder heeft niet aannemelijk gemaakt dat met deze omstandigheid in voldoende mate rekening is gehouden.

Wet Woz. Verweerder gaat uit van onjuiste inhoud woning en onjuist aantal dakkapellen. Zowel verweerder als eiser hebben de door hen verdedigde waarde niet aannemelijk gemaakt. Rechtbank stelt waarde in goede justitie vast.

WOZ-beschikking vliegveld. Samenstel. Waardering verharding start- en landingsbanen op kostprijs daarvan. Compromis over waarde restgrond, inclusief ondergrond gebouwen.

geen samenvatting

Eiseres is eigenaar van een perceel dat zij verhuurd heeft aan xxx die daarop een tankstation heeft gevestigd. Eiseres betwist de opgelegde aanslag, omdat deze een waarde aangeeft inclusief de opstallen, terwijl die opstallen eigendom zijn van xxx. Omdat geen recht van opstal is gevestigd, dient eiseres o.g.v. verticale nawerking tevens als eigenaar te gelden van de op het perceel gebouwde opstallen. Waarde object is bepaald aan de hand van de Real Estate Norm (REN-methodiek). Beroep op gelijkheidsbeginsel (tankstation aan de overzijde is met de huurkapitalisatiemethode gewaardeerd en de ondergrond van dat station heeft een lagere waarde dan de waarde van het object) slaagt niet. REN-methodiek is voor bepaling van de waarde van een zelfstandig tankstation de meest gangbare methode. Die methode is niet geschikt voor het aan de overzijde gelegen tankstation, omdat dat een tankstation én een garagebedrijf betreft dat in zijn totaliteit één eigenaar en één exploitant heeft. De REN-methodiek is voor de waardebepaling van een dergelijk, gevarieerd samengesteld object niet geschikt. Genoemde onderscheid is ook bij andere objecten gemaakt.

WOZ-beschikking (woning), waarde opstal, sloop?, motiveringsgebrek Hofuitspraak.

Opgestelde berekening van gemaakte kosten in het kader van de Wet WOZ over 1999tot en met 2002 deels geaccordeerd. Toepassing van zogenoemde vangnetregeling. Bezwaren tegen toepassing kasstelsel, gehanteerde uurtarief en toegepaste korting bij berekening maximaal redelijke kosten. Beroep gegrond.

Wet WOZ. Waardering van stationscomplexen. Het Hof sluit zich aan bij de Taxatiewijzer NS-stations. De ondergrond ter weerszijden van een als openbare landweg aangemerkte voetgangerstunnel, waarop zich trappen en overkappingen bevinden, blijft eveneens buiten de waardebepaling. Een voetgangerstunnel bij een ander station is terecht wèl in de heffing betrokken. Art. 26a Wet WOZ is niet van toepassing ten aanzien van beschikkingen voor het tijdvak 2001 tot en met 2004.

WOZ. Waardering van een bedrijfswoning met ondergrond die een agrarische bestemming heeft.

Het semi-verhard particulier pad waarop ten behoeve van de onroerende zaak een recht van overpad is gevestigd heeft een waardedrukkende invloede op de WOZ-waarde, gezien de onderhoudstoestand en het veelvuldig gebruik door landbouwverkeer. De aanpassing in waarde stijgt echter niet boven de bezwaardrempel uit van 4% van de vastgestelde waarde. Dit brengt mee dat de vastgestelde waarde moet worden geacht juist te zijn.

De heffingsambtenaar onderbouwt onvoldoende het waardedrukkend effect op de WOZ-waarde van een voorkeursrecht op grond van de Wet voorkeursrecht gemeenten. De rechtbank acht het voldoende aannemelijk geworden dat de waarde sinds de vorige waardepeildatum niet is gestegen.

Tussen partijen is in geschil of de onderhavige aanslagen terecht en voor het juiste bedrag aan belanghebbende zijn opgelegd.

art. 19, lid 2, art. 25, lid 1, art. 30 , lid 1 eerste volzin, Wet WOZ, art. 6:2 , letter a, Awb; tegen de schriftelijke weigering een nieuwe waardebeschikking te nemen staat bezwaar open.

WOZ. Cultuurgrondvrijstelling. Geen bedrijfsmatige exploitatie

Waardering voor de Wet WOZ met toepassing van art. 19 , eerste lid. Vervangingen verhogen weliswaar comfort van het object maar liggen veeleer in de sfeer van onderhoud. Geen sprake van verbeteringen.

Heffing van leges. Aanvraag bouwvergunning. Bouwkosten. Aanneemsom. Zelf in de zaak voorzien.

Bezwaar gebaseerd op nieuwe wet, die van kracht geworden is na ommekomst bezwaartermijn. Verschoonbare termijnoverschrijding?

WOZ recreatiewoning. Wijze van ontsluiting van woning op recreatiepark is geen waardedrukkende factor.

Na vernietiging van verweerders niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar ziet de rechtbank aanleiding zelf in de zaak te voorzien. WOZ. Waardeverlaging in verband met nabij de onroerende zaak geplaatste windturbines.

Belastinguitspraak. WOZ. Afbakeningsfout. Woning en garage dienen te worden aangemerkt als een samenstel in de zin van artikel 16 , aanhef en onderdeel d, van de Wet WOZ. Beschikking en aanslagen ten aanzien van de woning kunnen in stand blijven; beschikking en aanslagen ten aanzien van de garage behoeven te worden vernietigd.

Recht van gebruik en bewoning, rioolafvoerrecht, begrip ‘eigendom’, afvalstoffenheffing, begrip ‘perceel’.

In geschil is of en hoeverre de twee percelen grasland voor de toepassing van de Wet woz samen met het woonhuis als één onroerende zaak moeten worden aangemerkt. De rechtbank is van oordeel dat het woonhuis enerzijds en de percelen grasland anderzijds naar de omstandigheden beoordeeld niet bij elkaar behoren in de zin van artikel 16 , letter d van de Wet woz. Beroep gegrond.

In geschil is het antwoord op de vraag of de onderhavige aanslag terecht is opgelegd.

Parkeerbelasting. Omstandigheid dat het problematisch is om een auto te verplaatsen, komt voor rekening en verantwoording van eigenaar van de auto.