Aflevering 2014

art. 6:5, lid 1, letter d, Awb. Gronden van het bezwaar.

Rioolheffing. Aanslagen vernietigd wegens schending van het vertrouwensbeginsel.

Krachtens een in maart 2011 genomen huisnummerbesluit is aan het huisnummer van de woonruimte van belanghebbende een letter toegevoegd. De aanslagen in de waterschapsbelasting zijn opgelegd in overeenstemming met de GBA-gegevens op 1 januari 2012, waarin die toevoeging nog niet was verwerkt. Anders dan de rechtbank heeft geoordeeld leidt de omstandigheid dat de heffingsambtenaar ten tijde van de vaststelling van de aanslagen op de hoogte was van deze toevoeging niet tot vernietiging van de aanslagen, nu het voor belanghebbende kenbaar was dat deze zijn opgelegd ter zake van de woonruimte waarvan zij op 1 januari 2012 gebruiker was.

WOZ. Proceskosten. In de uitspraak op bezwaar heeft de heffingsambtenaar de kosten van het taxatierapport vergoed, echter exclusief btw. Hiertegen heeft belanghebbende beroep ingesteld. De heffingsambtenaar vergoedt alsnog de btw. In geschil is de proceskosten in beroel In hoger beroep oordeelt het Hof dat niet kan worden gezegd dat het instellen van het beroep uitsluitend aan belanghebbende is te wijten.

HR: 81.1 RO.

De Heffingsambtenaar noch belanghebbende maken de waarde van de onroerende zaak aannemelijk. Het Hof stelt de waarde vast in goede justitie.

Tussen partijen is in geschil of de voorlopige aanslag terecht is opgelegd. Het geschil spitst zich toe op het antwoord op de vraag of belanghebbende de woning meer dan 90 dagen van het belastingjaar, dat gelijk is aan het kalenderjaar, voor zichzelf of zijn gezin beschikbaar gehouden heeft in de zin van artikel 2, eerste lid, van de Verordening op de heffing en invordering van forensenbelasting in de gemeente Ameland 2011 (hierna: de verordening).

Wet WOZ. Horen in bezwaar. Hoorzitting in woning van belanghebbende tegelijk met inpandige opname. Schending hoorplicht?

Wet WOZ. Waardering ziekenhuis. Werktuigenvrijstelling.

Wet WOZ. In geschil is of belanghebbende bij aanvang van de kalenderjaren 2009, 2010 en 2011 het complex al dan niet krachtens eigendom, bezit, beperkt recht of persoonlijk recht gebruikt.

WOZ; multifunctionaliteit; berekening woondelenvrijstelling voor de gebruikersheffing; waardebepaling met behulp van de taxatiewijzers ‘Grond bij agrarische objecten’ en ‘Agrarische gebouwen’Waardering pluimveestallen die thans als caravanstalling worden gebruikt. Het Hof is van oordeel dat de stallen, gelet op de geldende bestemming, terecht als pluimveestallen zijn gewaardeerd. De heffingsambtenaar heeft ten onrechte in de waardematrix een toeslag voor multifunctionaliteit toegepast.Voor de gebruikersheffing is de woning en de daarbij behorende grond vrijgesteld. De stelling van de heffingsambtenaar dat het recht om een woning te mogen bouwen op het hele perceel rust, en dat de waarde van de grond naar evenredigheid moet worden toegerekend aan de woning en de niet-woning acht het Hof onjuist. De volgens de taxatiewijzer berekende meerwaarde van een perceel met bouwblok ten opzichte van een perceel zonder bouwblok moet worden toegerekend aan de woning.

Legesverordening gemeente Peel en Maas niet onverbindend, omdat opbrengstlimiet niet wordt overschreden. Heffingsgrondslag dient te worden bepaald op de geraamde bouwkosten. In een tijdens de schorsing van de procedure bij de Rechtbank verzonden e-mail dankt coördinator integrale vergunningen bij de gemeente belanghebbende voor het toezenden van de aanvullende stukken en verklaart dat aldus een goed totaalbeeld is ontstaan voor de vaststelling van de bouwkosten van het bedrijfsgebouw, welke door de coördinator vervolgens op een lager bedrag worden vastgesteld. Hof, anders dan de Rechtbank, conformeert zich aan de vaststelling van de bouwkosten op dat lagere bedrag. Volgt vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank en vermindering van de aanslag leges.

WOZ; cultuurgrondvrijstellingDe eigenaar van een B&B en paardenhotel heeft recht op cultuurgrondvrijstelling.

In een gecombineerde WOZ en OZB zaak is de Heffingsambtenaar met kennisgeving aan het Hof niet verschenen. In de vooraf en ambtshalve gegeven gronden motiveert het Hof uitvoerig waarom hij er aan hecht dat een heffingsambtenaar – bijzondere omstandigheden daargelaten – wél ter zitting verschijnt.Het Hof is overigens met de Rechtbank van oordeel dat de door de Heffingsambtenaar vastgestelde WOZ-waarde niet te hoog is.

WOZ; cultuurgrondvrijstelling; proceskostenvergoeding conclusie van repliek.

WOZ-waardering pand in gebruik als babyspeciaalzaak in winkelstraat. De Heffingsambtenaar heeft in de bezwaarfase geweigerd de huisnummers te verstrekken van de door hem gebruikte referentieobjecten. Wel heeft hij van deze objecten de straten genoemd, de ingangsdata van de huurovereenkomsten, de huurprijzen en de oppervlakten. Hof: Belanghebbende heeft een gerechtvaardigd belang als bedoeld in artikel 40 van de Wet WOZ. Het is bij een waardering gebaseerd op vergelijking met andere objecten van essentieel belang om te weten om precies welk referentieobject het gaat. Zonder dit gegeven kan een belastingplichtige de door de heffingsambtenaar verstrekte gegevens niet controleren. De heffingsambtenaar had ook de huisnummers moeten vermelden. Wat betreft de waarde oordeelt het Hof dat het belanghebbende vrij staat op alle manieren de door hem bepleite waarde aannemelijk te maken. Hoewel bij een vergelijkingsmethode vergelijking met daadwerkelijk gerealiseerde transacties dicht bij de peildatum het uitgangspunt vormt, kan de belanghebbende ook ander bewijs hanteren. In het onderhavige geval hecht het Hof onder andere belang aan vraagprijzen alsmede aan een transactieprijs die enkele jaren van de peildatum gelegen is.

Heffing van leges ter zake van verstrekken kopieën berust op onjuiste grondslag. Hof vernietigt legesnota,

Beide partijen komen in hoger beroep in een WOZ- en ozb-zaak over de met toepassing van de huurwaarde-kapitalisatiemethode vastgestelde waarde van een vrijstaand bedrijfspand.Het Hof verwerpt zowel het door de Heffingsambtenaar ingebrachte taxatierapport als de twee taxatierapporten van belanghebbende en acht partijen niet geslaagd aannemelijk te maken dat de door hen verdedigde waarden juist zijn. Het Hof stelt de waarde van het bedrijfspand –net als de Rechtbank– in goede justitie vast op € 719.000.Zowel het hoger beroep van belanghebbende als dat van de Heffingsambtenaar is ongegrond. Het Hof acht niettemin termen aanwezig de Heffingsambtenaar te veroordelen tot betaling van een tegemoetkoming in de kosten die belanghebbende in verband met de behandeling van het beroep bij het Hof redelijkerwijze heeft moeten maken, omdat het door de Heffingsambtenaar ingestelde hoger beroep ongegrond is. Het Hof stelt die tegemoetkoming vast op een bedrag van € 837,96.

Heffing van leges voor het aanvragen van een Nederlandse identiteitskaart. De Legesverordening 2011 is niet gewijzigd in verband met de Wet van 13 oktober 2011, Stb. 2011, 440 (de Reparatiewet), noch is een separate verordening vastgesteld waarin de onderwerpelijke heffing is geregeld. In hoger beroep is in geschil of de verordening voldoende grondslag biedt voor de litigieuze heffing. Het Hof is van oordeel dat van de rechtsgeldigheid van de in de Reparatiewet vervatte terugwerkende kracht moet worden uitgegaan. Voorts is het Hof van oordeel dat de Reparatiewet niet bewerkstelligt dat de onderhavige heffing een deugdelijke juridische grondslag heeft; alleen de gemeenteraad is bevoegd de essentialia van gemeentelijke belastingheffing in een verordening neer te leggen, niet de formele wetgever. Ten slotte is het Hof van oordeel dat de ongewijzigde verordening niet geacht kan worden te zijn gebaseerd op de Reparatiewet. Nu het belastbare feit als bedoeld in artikel 1 van de Reparatiewet niet is opgenomen in de Legesverordening 2011, is heffing niet mogelijk.

Belanghebbende koopt een woning van de projectontwikkelaar voor de in de koopovereenkomst vastgelegde koopsom minus een voorwaardelijke korting van 15%. Hof oordeelt dat deze kortingsregeling onlosmakelijk onderdeel uitmaakt van een samenstel van afspraken die betrekking hebben op de aankoop(prijs) van de woning.

Aan de toekenning van een vergoeding voor de kosten van een aan belanghebbende uitgebracht deskundigenrapport mag niet de eis worden gesteld dat het een bijdrage heeft geleverd aan de beslissing van de rechter over dat geschilpunt. De heffingsambtenaar heeft onvoldoende feiten en omstandigheden gesteld en onderbouwd op grond waarvan zou moeten worden geconcludeerd dat de taxateur niet onafhankelijk tot zijn oordeel over de waarde van de woning is gekomen. Het betoog van de heffingsambtenaar dat belanghebbendes taxateur niet als deskundig is aan te merken, treft geen doel.

De term vermakelijkheid in de zin van de verordening dient ruim te worden uitgelegd en omvat ook de zogenoemde lijndiensten die belanghebbende aanbiedt. Belanghebbende heeft geen (begin van) bewijs geleverd van feiten en omstandigheden waaraan ten minste het vermoeden is te ontlenen dat de heffingsambtenaar in strijd met het gelijkheidsbeginsel (de meerderheidsregel) heeft gehandeld. Het bewijsvermoeden van belanghebbende is niet voldoende geconcretiseerd.

WOZ. Waardering woon/bedrijfserf en waardering sorteerloodsen en de daarin aangebrachte koel-/vriescellen.

Precariobelasting. het Hebben van voorwerpen op een bouwterrein waarop onder meer het gemeentehuis wordt gerealiseerd. Het bouwterrein is een voor de openbare dienst bestemde gemeentegrond. Geen sprake van een verplicht toestaan van gebruik. Wel vrijstelling van precariobelasting op basis van de Verordening voor zover de bouwkosten van een bouwproject (uiteindelijk) voor rekening komen van de gemeente (en het desbetreffende gedeelte door de gemeente zal worden gebruikt, tot welk gebruik ook verhuur aan een derde behoort). De aanslag wordt verminderd.

Proceskostenvergoeding beroepsfase. De hoofdprocedure betrof (de juistheid van) de door de heffingsambtenaar vastgestelde WOZ-waarde voor 2009 en 2010 van 109 woningen en 14 bedrijfsruimten.Het Hof is van oordeel dat belanghebbende in redelijkheid gebruik heeft gemaakt van de werkzaamheden van de taxateur en dat ook het aantal in rekening gebrachte uren redelijk is.het Hof acht het niet geraden om de vaststelling van de onderhavige proceskostenvergoeding te baseren op het uniforme beleid van de gerechtshoven. Er is sprake van een omvangrijke opdracht van een zodanige complexe en specialistische aard dat toepassing van het maximale uurtarief voor de taxateur gerechtvaardigd is. Voor de secretariële ondersteuning geldt een lager tarief.

Belanghebbende heeft recht op een proceskostenvergoeding voor de nadere door een beroepsmatig rechtsbijstandverlener ingediende motivering.

Belanghebbende wordt aangeslagen voor de woning a-straat 1 met een waarde van € 390.000. In bezwaar voert belanghebbende aan dat zij niet de eigenaresse is van deze woning, doch uitsluitend van de woning b-straat 1 met een waarde van € 68.000. Het bezwaar wordt afgewezen met een verwijzing naar het kadaster. In beroep blijkt dat belanghebbende in het kadaster uitsluitend is opgenomen als eigenaresse van de woning a-straat 1A met een waarde van € 68.000. Bij de in de uitspraak op bezwaar vermelde raadpleging van het kadaster is in vergaande mate onzorgvuldig gehandeld, hetwelk grond oplevert voor een bijzondere omstandigheid als bedoeld in artikel 2, lid 3, van het Besluit.

WOZ. Omdat belanghebbende bij het begin van het jaar 2011 krachtens een beperkt recht van erfpacht (mede)rechthebbende was tot de onroerende zaak, heeft hij uit hoofde van dat erfpachtrecht het genot als bedoeld in artikel 220 van de Gemeentewet.

De aanslag precariobelasting is terecht opgelegd.

WOZ. De heffingsambtenaar is voor de woning en de vergelijkingsobjecten van de juiste inhoudsmaten uitgegaan. De heffingsambtenaar heeft de waarde van de woning niet te hoog vastgesteld.

De in bezwaar gevraagde machtiging is één dag na afloop van de gegeven termijn ontvangen. Een drie weken na de ontvangst van de machtiging gedane uitspraak waarbij het bezwaar niet-ontvankelijk is verklaard in verband met de termijnoverschrijding van één dag is disproportioneel.

De opbrengst van de afvalstoffenheffing wordt niet aangewend voor andere doeleinden dan die ter bestrijding van kosten van het beheer van huishoudelijke afvalstoffen.

Heffingsambtenaar niet bevoegd voorschriften betreffende het activeren van de parkeervergunning te stellen; hij schendt tevens het vertrouwensbeginsel.

Forensenbelasting. De brief waarin de heffingsambtenaar de ambtshalve vernietiging van de aanslag betreffende het jaar 2006 motiveerde, bevat een bewuste standpuntbepaling op grond waarvan belanghebbende redelijkerwijs de indruk post heeft kunnen vatten dat hij ook in latere jaren niet belastingplichtig was voor de forensenbelasting indien hij feitelijk minder dan 90 dagen in de recreatiewoning zou verblijven.

Heffingsambtenaar slaagt niet in het bewijs dat vastgestelde woz-waarde aanzienlijk hoger is dan de door belanghebbende betaalde prijs kort voor de van toepassing zijnde waardepeildatum. Belanghebbende maakt evenmin aannemelijk dat waarde gelijk is aan de door hem betaalde prijs.

Stacaravans en houten units op poeren zijn voor de rioolheffing vergelijkbare gevallen; een verschil in tariefstelling leidt tot een onredelijke en willekeurige belastingheffing, waarop de wetgever met het toekennen van de bevoegdheid tot het vaststellen van een Verordening rioolheffing niet het oog kan hebben gehad

WOZ. Waardering sportcomplex. De waarde van de grond van de sportvelden dient te worden berekend exclusief btw. Waarde clubgebouw is inclusief btw. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat uit moet worden gegaan van een kleiner oppervlak van de sportvelden. De ondergrond van het clubgebouw is door de heffingsambtenaar te groot vastgesteld. De in aanmerking te nemen waarde dient ten minste te worden gesteld op vervangingswaarde.

Waardering voetbalstadion. Gecorrigeerde vervangingswaarde of lagere bedrijfswaarde ? Uitsluitende doel winst behalen?

Reclamebelasting gemeente Almelo. Beperking tot deel van gemeente. Objectieve en redelijke rechtvaardiging?

Rioolheffing en onroerendezaakbelasting. Aanwijzing belastingplichtige. Genothebbenden krachtens eigendom. Echtscheiding. Civiele procedures tot verdeling. Beleid.

Leges. In behandeling nemen aanvraag omgevingsvergunning. Omvang bouwkosten.

Wet WOZ. Waardevaststelling woning. Bodemverontreiniging. Belastingplichtige weigert medewerking aan bodemonderzoek.

Rioolheffing. Appartement met garagebox. Vormt garagebox een perceel als bedoeld in verordening?

In geschil is het antwoord op de vraag of van belanghebbende terecht een BIZ-bijdrage is geheven.

Wet WOZ. Waarde woning in goede justitie bepaald door hof.

Immateriële schadevergoeding. Overschrijding redelijke termijn in hoger beroep.

Wet WOZ. Waarde woning Gemeente slaagt niet in bewijslast, belanghebbende wel.

Toeristenbelasting. Conferentieoord. Verordening biedt geen rechtsgeldige basis voor opleggen van aanslagen.

Wet WOZ. Waardering bedrijfsgebouwen binnen akkerbouwbedrijf.

Bezwaar. Schending hoorplicht? Verzoek om uitstel. Tijdig en gewichtige redenen.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Wet WOZ. Waardevaststelling zuivelfabriek. Waardebepaling in goede justitie door het hof.

WOZ (Algemeen)

WOZ (Algemeen)

Wet WOZ. Schending hoorplicht ? Telefonisch horen. Weigering door heffingsambtenaar.

Wet WOZ. Samenloop met OZB. Fictieve weigering?

Wet WOZ. Schending hoorplicht.

Wet WOZ. Waardering appartement in serviceflat. Waardevaststelling in goede justitie door hof.

In geschil is de waarde van de onroerende zaak. Belanghebbende bepleit een waarde van € 117.500, de heffingsambtenaar verdedigt een waarde van € 140.000.

BIZ-heffing. Aanslag ingevolge een verbindende verordening vastgesteld.

In geschil is de tariefstelling van de afvalstoffenheffing, de rioolheffing en de watersysteemheffing ingezetenen.

Verletkosten. Art. 1, aanhef en onder d, Bpb. Belanghebbende komt niet in aanmerking voor de vergoeding van verletkosten voor het opstellen van het bezwaar- en beroepschrift.

OZB. Afvalstoffenheffing. Rioolheffing. Belanghebbende heeft als verhuurster onzelfstandige delen van de onroerende zaak in gebruik gegeven. De inspecteur heeft zonder schending van enige rechtsregel belanghebbende kunnen aanmerken als degene die de onderhavige onroerende zaak in de zin van de Verordening OZB ”gebruikte” en daarmee als de belastingplichtige. Belanghebbende is volgens art. 220b, eerste lid, onderdeel a, Gemeentewet bevoegd de belasting als zodanig, dus onafhankelijk van andere vorderingen zoals huurpenningen, te verhalen op de huurders, de eigenlijke gebruikers.

Rioolrecht. Afvalstoffenheffing. Belanghebbende heeft de inspecteur onredelijk laat in gebreke gesteld. Mitsdien is er geen dwangsom verschuldigd. Verzoek om immateriële schadevergoeding afgewezen. Heffing van rioolrecht van de eigenaren van op de gemeentelijke riolering aangesloten eigendommen is noch strijdig met het proportionaliteitsbeginsel, het verbod van willekeurige en onredelijke belastingheffing en/of enig ander algemeen rechtsbeginsel, noch met art. 1 Eerste Protocol bij het EVRM. Geen rechtsgrond voor de door belanghebbende gevraagde schadevergoeding. Geen aanleiding om de inspecteur te veroordelen in de proceskosten van belanghebbende.

Wet WOZ. Waarde vrijstaande woning. Overlastgevende omgevingsfactoren eveneens waardebepalend voor de vergelijkingsobjecten.

Afvalstoffenheffing. Aanslag terecht opgelegd. De woonruimte dient te worden aangemerkt als een perceel in de zin van art. 15.33 lid 1 Wet milieubeheer (Wmb) en artikel 2 van de Verordening op de heffing en invordering van afvalstoffenheffing 2008. De gemeente had ingevolge de artikelen 10.21 en 10.22 Wmb met betrekking tot de woonruimte een verplichting tot het inzamelen van huishoudelijke afvalstoffen.

Wet WOZ. Waarde bedrijfspand in goede justitie vastgesteld.

Leges. Aanvraag omgevingsvergunning.

Parkeerbelasting. Parkeren met Europese gehandicaptenparkeerkaart.

WOZ (Algemeen)

Art. 220a, lid 2, en art. 220e Gemeentewet. Verpleeg- en verzorgingshuizen. Samenhang tussen beide artikelen. Toepassing HR BNB 2014/52. Ook entrees in hoofdzaak dienstbaar aan woondoeleinden.

Artikel 8:75 en 7:15 Awb. Art. 1, letter a, Besluit proceskosten bestuursrecht. Gemachtigde (vader) behoort tot het huishouden van belanghebbende (dochter). Door gemachtigde verleende rechtsbijstand gaat de gebruikelijke hulp van ouders aan hun kinderen niet te buiten. Rechtsbijstand niet op zakelijke basis verleend (HR BNB 2012/317).

Art. 18, lid 4, Wet WOZ en art. 2 Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet WOZ. Bedrijfsmatige exploitatie zorgboerderij. Minimaal helft inkomsten afkomstig uit (pluim)veehouderij. Cultuurgrondvrijstelling van toepassing.

Gemeentewet; art. 220d, lid 1, aanhef en letter j. Art. 2, lid 1, letter e, Uitv. reg. waardering uitgezonderde objecten Wet WOZ. Leidingwerk en laad- en losarmen van tankterminal zijn werktuigen, maar vrijstelling niet van toepassing omdat zij op zichzelf als gebouwde eigendommen zijn aan te merken.

Art. 229b, lid 1, Gemeentewet. Opbrengstlimiet. Hof is uitgegaan van onjuiste uitgangspunten bij beoordeling van stelplicht en bewijslast.

Art. 5 AWR. Art. 11, lid 3, AWR. Art. 3:41 Awb. Aanslag binnen driejaarstermijn vastgesteld in geautomatiseerd systeem Belastingdienst, maar bewijs van verzending ontbreekt. Herijking van criteria voor inachtneming van de aanslagtermijn. Aanslag vernietigd.

Art. 17, lid 2, Wet WOZ. Invloed overdrachts- en verkrijgingsfictie op waardering verhuurd kantoorpand.

Art. 15.33 Wet milieubeheer. Verordening reinigingsheffingen 2008 gemeente Duiven. Opbrengstlimiet afvalstoffenheffing.

Art. 18, lid 4, Wet woz; art. 1, letter e, Uitv.reg. uitgezonderde objecten Wet woz. Werktuigenvrijstelling. Een kogelvanger is een werktuig.

Artikel 116, letter c, Waterschapswet. Uitleg begrip ‘natuurterreinen’. Opbrengst behaald met gebruik van de gronden doet niet af aan de kwalificatie als ‘natuurterreinen’ indien dat gebruik is afgestemd op de natuurdoelstelling.

Art. 18, lid 4, Wet WOZ en art. 2 Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet WOZ. Cultuurgrondvrijstelling van toepassing bij bedrijfsmatig geëxploiteerd fokbedrijf van Welsh pony’s.

Art. 7:15, lid 3, Awb. Tegen een beslissing op verzoek om proceskostenvergoeding kan afzonderlijk beroep worden ingesteld indien vaststaat dat niet gelijktijdig met de uitspraak op bezwaar op het verzoek is beslist.

Parkeerbelasting; art. 231(2)(b) Gemeentewet. Directeur van BV aangewezen als heffingsambtenaar.

Art. 122g en 122k Waterschapswet. Verordening zuiveringsheffing Waterschap Rijn en IJssel. Onbegrijpelijk oordeel dat belanghebbende moest weten dat zij niet langer een tabelbedrijf, maar een meetbedrijf was.

In hoger beroep is in geschil of de aanslag dient te worden vernietigd omdat aan de Legesverordening 2010, gewijzigd bij raadsbesluit van 14 december 2010 en geldend voor het jaar 2011 (hierna: de Legesverordening), verbindende kracht moet worden ontzegd. Het geschil spitst zich toe op de vraag of de geraamde baten uitgaan boven de geraamde lasten terzake (hierna ook: de opbrengstlimiet) als bedoeld in artikel 229b van de Gemeentewet.

Art. 219, lid 2, en artikel 229b, lid 1, Gemeentewet. Legesverordening Heerlen 2008. 1. Lager tarief voor bouwkosten tot € 250.000 geoorloofd. 2. Opbrengstlimiet: raming legesopbrengsten alleen corrigeren als gemeente in redelijkheid niet op dat bedrag heeft kunnen ramen.

Art. 8:24, lid 2, Awb. Beroep ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard wegens niet verstrekken van door Rechtbank verlangde machtiging waaruit vertegenwoordigingsbevoegdheid blijkt. Machtiging hoeft niet te dateren van na de bestreden uitspraak op bezwaar.

De rechtbank is van oordeel dat eisers misbruik hebben gemaakt van de aan hen op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) toekomende bevoegdheden, door op evident verhullende wijze Wob-verzoeken in te dienen en ingebrekestellingen te versturen. Hieruit leidt de rechtbank af dat (de gemachtigden van) eisers in elk van de zaken geen ander doel hadden dan dat verweerder aan eisers een (maximale) dwangsom zou verbeuren wegens het niet tijdig geven van beschikkingen op de verzoeken. Dat in de bestuurlijke fase sprake was van misbruik van bevoegdheden betekent ook dat het voor (de gemachtigden van) eisers ten tijde van het instellen van de beroepen evident moest zijn, dat van de ingestelde procedures geen positief resultaat viel te verwachten. De rechtbank is gelet daarop van oordeel dat sprake is van misbruik van (proces)recht en verklaart de beroepen niet-ontvankelijk.

WOZ waarde 2011 (€ 468.000) van een twee-onder-een-kapwoning uit 1912. Is voldoende rekening gehouden met de onderhoudstoestand van de woning, de waardedrukkende invloed van de aangrenzende spoorlijn, de nabij gelegen Randweg en de door heiwerkzaamheden aan die weg veroorzaakte schade?Het Hof acht de Heffingsambtenaar niet erin geslaagd de door hem op de waardepeildatum 1 januari 2010 vastgestelde waarde aannemelijk te maken. Dit geldt evenzeer voor belanghebbende. Het Hof stelt de waarde van de onroerende zaak op de waardepeildatum in goede justitie vast op € 435.000.

Aanslag precariobelasting voor organisatie Full Colar Festival in Kampen; beroep op vertrouwensbeginsel slaagt; beroep gegrond.

WOZ (Algemeen)

Art. 229b, lid 1, Gemeentewet. Legesverordening 2008 gemeente Zundert. Opbrengstlimiet overschreden? Reactie heffingsambtenaar te laat? Precisering uitgangspunten HR, BNB 2009/159 inzake stelplicht en bewijslastverdeling.

Bij besluit van 22 februari 2013 heeft de minister een door [appellante] ingediend verzoek om openbaarmaking van stukken betreffende een aan haar opgelegde verkeersboete, geweigerd te behandelen.

Besluit waarbij gebieden voor vergunninghoudersparkeren worden aangewezen is een concretiserend besluit van algmene strekking, niet zijnde een algemeen verbinden voorschrift. Tegen dit besluit staat bezwaar en beroep open.

WOZ-waarde ziekenhuis. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Recent gerealiseerde bouwdelen ten onrechte gewaardeerd aan de hand van de werkelijke kosten. Geen schaalvoordeel. Toepassen BDB-index. Werktuigenvrijstelling. Technische en functionele veroudering. Grondwaarde. De WOZ-waarde van het ziekenhuis is niet te hoog vastgesteld

Wob, dwangsom.

WOZ. Proceskostenvergoeding in bezwaar bij meerdere WOZ objecten. Van de WOZ waardes van 42 panden worden tien waardes verminderd in bezwaar. Eén aanslag, dus voor de toepassing van de proceskostenvergoeding slechts één bezwaar. Geen hogere factor voor samenhangende zaken, want daarvan is geen sprake (zie HR 12 april 2013, ECLI:NL:HR 2013:BZ6822). Wel aanleiding voor factor 1,5 vanwege het gewicht van de zaak. Tien WOZ-waardes zijn verminderd. Hoewel de meeste bezwaren algemeen van aard waren en voor alle zaken golden, waren er ook aparte bezwaren per pand. Aannemelijk is dat gemachtigde meer werk heeft gehad dan gemiddeld door tien aparte beoordelingen van tien aparte panden te maken.

WOZ-waardering slooppand op vervuilde grond. Saneringskosten.

Eiser heeft bij rechtbank Gelderland beroep ingesteld tegen de WOZ-waarde van zijn woning, de aanslag rioolheffing en de aanslag reinigingsheffingen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder de waarde van de woning aannemelijk gemaakt. Van onverbindendheid van de Verordening rioolheffing en reinigingsheffingen is geen sprake, de opbrengstlimiet is niet overschreden. Het beroep van eiser is ongegrond.

Niet in geschil is dat de waarde van de parkeergarage moet worden bepaald op de gecorrigeerde vervangingswaarde, zoals bedoeld in artikel 17, derde lid, van de Wet WOZ. Evenmin is in geschil dat eiseres recht heeft op aftrek van verschuldigde omzetbelasting. Verweerder heeft naar het oordeel van de rechtbank de herbouwkosten van de in 2012 gebouwde en in gebruik genomen parkeergarage, alsmede de waarde van de grond (bouwgrond) in dit geval ten onrechte verhoogd met omzetbelasting (Hoge Raad 8 juli 1992, ECLI:NL:HR:1992:ZC5032). Dat de waarde van de parkeergarage moet worden bepaald op de (lagere) bedrijfswaarde heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt.

WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde van een sportcentrum. Verweerder heeft aangesloten bij de Taxatiewijzer Sport. Voor zover eiseres heeft bepleit dat daarvan moet worden afgeweken, heeft zij dat onvoldoende gemotiveerd. Eiseres heeft nagelaten de werkelijke bouwkosten te onderbouwen en voor een vergelijking met de verkoopwaarde van een naastgelegen kantoorpand is geen plaats bij de bepaling van de gecorrigeerde vervangingswaarde. Voorts oordeelt de rechtbank de opvatting van eiseres, dat aan het einde van de technische levensduur ook de economische levensduur is beëindigd en dat daarom de restwaarde op nihil moet worden gesteld, onjuist. Beroep ongegrond.

Legesheffing. Opbrengstlimiet. Legesverordening gemeente Apeldoorn. Eiseres heeft onder meer aangevoerd dat uit artikel 13 lid 2 van de Dienstenrichtlijn volgt dat de tarieven voor het in behandeling nemen van vergunningaanvragen die onder de Dienstenrichtlijn vallen niet hoger dan kostendekkend mogen zijn en dat verweerder niet aannemelijk heeft gemaakt dat daar in dit geval aan is voldaan. De rechtbank is van oordeel dat, mochten de tarieven inderdaad te hoog zijn, dit in het kader van de toetsing aan de opbrengstlimiet er slechts toe kan leiden dat verweerder is uitgegaan van te hoog geraamde baten en die conclusie kan eiseres niet baten. Hetzelfde geldt voor de kostendekkendheid van het tarief voor GBA-uittreksels. Anders dan eiseres heeft aangevoerd, moet worden beoordeeld of de geraamde baten de geraamde lasten met betrekking tot de gehele Tarieventabel van de Legesverordening overtreffen en niet alleen met betrekking tot titel 2 inzake de omgevingsvergunning. De post storting in de egalisatiereserve moet wel uit de raming worden geëlimineerd, omdat uit de stukken volgt dat die reserve niet is bedoeld om fluctuaties in het tarief op te vangen. Dit leidt er echter niet toe dat de geraamde baten de geraamde lasten overstijgen. Beroep ongegrond.

Procesrecht. Heffingsambtenaar gemeente probeert te bezuinigen op proceskostenvergoeding, maar komt een stuk duurder uit. Aanslag reinigingsrechten ambtshalve vernietigd wegens overlegging particulier afval ophaalcontract bij bezwaarschrift. Bezwaar niet-ontvankelijk verklaard wegens gebreken in machtiging. Geen proceskostenvergoeding toegekend. Geen mogelijkheid herstel verzuim geboden. Herstel verzuim is verplicht om niet-ontvankelijk te kunnen verklaren. Bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. Redelijkerwijs rechtsbijstand ingeroepen hoewel de zaak inhoudelijk eenvoudig was. Onrechtmatigheid van het besluit wegens onzorgvuldige voorbereiding besluit door heffingsambtenaar. Alsnog proceskostenvergoeding in bezwaar, factor 0,25. Ook proceskosten in beroep, factor 0,5, en vergoeding griffierecht.

Heffingsambtenaar slaagt niet in het bewijs dat de WOZ-waarde voor een behandelcentrum voor kinderen en jongeren met complexe gedragsproblemen niet te hoog is vastgesteld. De rechtbank stelt waarde in goede justitie vast. De woondelenvrijstelling is niet van toepassing. Er is sprake van een tijdelijk verblijf ten behoeve van een zo kortdurend mogelijke behandeling dat voor de jongeren niet het karakter heeft van wonen.

De rechtbank acht bijzondere omstandigheden aanwezig om voor wat betreft de proceskostenvergoeding af te wijken van de forfaitaire regeling van het Besluit Proceskosten. Naar het oordeel van de rechtbank is het handelen van eisers gemachtigde in strijd met hetgeen volgens de goede procesorde verwacht mag worden van een beroepsmatig handelende rechtsbijstandsverlener. Dit heeft ertoe geleid dat meer proceshandelingen zijn verricht dan redelijkerwijs noodzakelijk was geweest. De rechtbank acht een vergoeding voor de beroepsmatig verleende rechtsbijstand in deze procedure passend en geboden tot een bedrag van € 800 voor alle proceshandelingen in bezwaar en beroep.

Bedrijfsmatig kweken van siervis is een landbouwbedrijf

Eiser is eigenaar van een woning en een garage die zich op enige afstand van de woning, op een ander perceel, bevindt. Verweerder heeft zowel voor de woning als voor de garage een aanslag rioolheffing van € 162,48 opgelegd. Eiser is van mening dat voor de garage ten onrechte een aparte aanslag is opgelegd. Hij acht deze aanslag in strijd met het gelijkheidsbeginsel omdat verweerder in de situatie dat de woning en garage zich op hetzelfde perceel bevinden maar één aanslag rioolheffing oplegt. Eiser acht bovendien een tarief voor de garage van € 162,48 in verhouding tot (hetzelfde) tarief voor de woning disproportioneel. Op grond van de gemeentelijke verordening rioolheffing wordt rioolheffing mede geheven ter bestrijding van de kosten die voor de gemeente verbonden zijn aan de inzameling van afvloeiend hemelwater en de verwerking van het ingezamelde hemelwater, alsmede het treffen van maatregelen teneinde structureel nadelige gevolgen van de grondwaterstand voor de aan de grond gegeven bestemming zoveel mogelijk te voorkomen of te beperken. De belasting wordt geheven van degene die het genot heeft krachtens eigendom, bezit of beperkt recht van een perceel dat direct of indirect is aangesloten op de gemeentelijke riolering. Onder perceel wordt verstaan een roerende of onroerende zaak of een zelfstandig gedeelte daarvan. De rechtbank oordeelt dat de garage een afzonderlijke onroerende zaak in civielrechtelijke zin is en daarom een perceel in de zin van de verordening. Eisers situatie en de situatie van degenen die beschikken over een woning en een garage op hetzelfde perceel zijn naar het oordeel van de rechtbank geen gelijke gevallen. Het bij een garage op een apart perceel gehanteerde tarief van € 162,48 leidt naar het oordeel van de rechtbank niet tot een dusdanige onevenredige belastingheffing dat de raad van de gemeente Roermond daarmee niet binnen zijn keuzevrijheid bij het vaststellen van het tarief is gebleven

Eiser heeft op 31 juli 2012 een aanvraag tot het verstrekken van een afschrift van een geboorteakte ingediend. Hiervoor heeft verweer leges geheven ad € 11,80. Eiser is het niet eens met deze heffing. De rechtbank begrijpt het beroep van eiser aldus dat hij zich uitsluitend op het standpunt stelt dat verweerder ten onrechte leges heeft geheven voor het in behandeling nemen van de aanvraag tot het verkrijgen van een afschrift van een geboorteakte omdat daarvoor het individualiseerbaar belang ontbreekt en de gemeentelijke verordening tarieventabel waarop de leges is gebaseerd onverbindend is. Deze rechtsregel acht eiser in algemene zin van toepassing ook indien sprake is van een andere wettelijke grondslag dan het bepaalde in artikel 229, eerste lid, aanhef en onder b, van de Gemeentewet. De rechtbank is van oordeel dat dit standpunt geen doel treft. Voor het heffen van een recht voor het verstrekken van een afschrift van een geboorteakte is een wettelijke grondslag aanwezig in de Wet rechten burgerlijke stand. Of er al dan niet sprake is van een ‘dienst’ die rechtstreeks en in overheersende mate een individualiseerbaar particulier belang betreft en niet in overheersende mate tot de vervulling van de publieke taak van de overheid behoort, is hierbij gelet op artikel 1 van die wet niet van belang. De verwijzing naar de uitspraak van de Hoge Raad van 9 september 2011 (ECLI:NL:HR:2011:BQ4105) gaat daarom, anders dan eiser stelt, naar het oordeel van de rechtbank niet op. Beroep ongegrond.

Precariobelasting. Tenaamstelling. Oplegging van de aanslag aan een aan v.o.f. is rechtsgeldig. Een heffingsmaatstaf die uitgaat van de oppervlakte van het terras is geoorloofd. Onderscheid in tarifering niet van redelijke grond ontbloot, geen schending gelijkheidsbeginsel.

Het belastbare feit ontbreekt voor het heffen van kade- en binnenhavengeld, want gemeente is geen eigenaar en heeft ook niet het beheer en onderhoud van het vaarwater.

Proceskostenvergoeding bezwaarfase.Tijdens een hoorzitting zijn 54 objecten besproken van verschillende belastingplichtigen en dezelfde gemachtigde. Geen grond voor afwijking van het forfaitaire tarief, nu het gaat om woningen in verschillende gemeenten, waarvoor verschillende referentiepanden zijn gehanteerd, afzonderlijke gronden zijn aangevoerd en blijkens het overgelegde voorbereidingsformulier ook de nodige voorbereidingstijd per object aan is besteed.

Tijdens hoorzitting zijn 54 objecten besproken i.v.m. WOZ-procedure, in 25 gevallen is de waarde verminderd De rechtbank ziet geen aanleiding voor afwijking van het forfaitaire tarief. Het betrof 54 verschillende woningen, met verschillende referentiepanden, deels in verschillende gemeenten. Voor elk object zijn substantiële voorbereidingswerkzaamheden verricht met het oog op het te houden hoorgesprek.

In de uitspraak op bezwaar geeft verweerder geen antwoord op verzoek om proceskostenvergoeding. Bij een latere ambtshalve beschikking wordt aan eiser een proceskostenvergoeding toegekend. Eiser stelt beroep in tegen deze laatste beschikking. Dat beroep wordt door de rechtbank niet-ontvankelijk verklaard. De beschikking tot het al dan niet vergoeden van kosten op grond van het bepaalde in artikel 7:15, derde lid, van de Awb is een samenhangend besluit waartegen geen zelfstandig bezwaar of beroep openstaat. En een tweede uitspraak op bezwaar is in het wettelijk systeem van de Awr in samenhang bezien met de Awb niet mogelijk. De beschikking waarbij aan eiser een proceskostenvergoeding is toegekend is dan ook geen voor bezwaar vatbare beschikking als bedoeld in artikel 26, eerste lid, van de Awr waartegen beroep bij de rechtbank kan worden ingesteld en kan ook niet op grond van enige andere wettelijke bepaling als zodanig worden aangemerkt. De beschikking dient dan ook aangemerkt te worden als een op grond van artikel 65 van de Awr ambtshalve genomen besluit waartegen geen beroep open staat.

Belastingrecht. De rechtbank Noord-Holland heeft een staffel vastgesteld inzake het bepalen van de hoogte van de vergoeding van proceskosten voor het verschijnen van de rechtsbijstandverlener op de hoorzitting.

Deel opbrengst van de OZB mag besteed worden aan het ondernemersfonds.

bezwaar vanwege het ontbreken van gronden ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard

In geschil is het antwoord op de vraag of de Legesverordening verbindend is en of de daarop gebaseerde aanslag in stand kan blijven. Het geschil spitst zich daarbij toe op de vragen of sprake is van een dienst in de zin van artikel 229 van de Gemeentewet, of de geraamde baten van de in de Legesverordening opgenomen leges de geraamde lasten ter zake overtreffen (de opbrengstlimiet), of het tarief onredelijk en willekeurig is vastgesteld en of verweerder in strijd met het gelijkheidsbeginsel heeft gehandeld. Overschrijding opbrengstlimiet met 0,38%. Deze overschrijding is dermate marginiaal dat de rechtbank daaraan geen gevolgen zal verbinden. Beroep ongegrond.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

WOZ. Waardering serviceflat. Eigen aankoopcijfer kan niet zonder meer gebruikt worden omdat dit cijfer, overeenkomstig vaste jurisprudentie van de HR, opwaarts gecorrigeerd moet worden. Verweerder slaagt in zijn bewijslast door te vergelijken met verkoopcijfers van appartementen in nabijgelegen complexen die niet zijn beïnvloed door de verplichting om servicekosten te betalen. Verweerder houdt door de toepassing van een neerwaartse correctie ook in voldoende mate rekening met het specifieke (negatieve) imago dat kleeft aan een serviceflat.Eiser heeft ter zitting er op gewezen dat de WOZ-waarde voor hem doorwerkt in de inkomstenbelasting. Hij is er mee bekend dat de staatssecretaris van Financiën een regeling in het kader van de erfbelasting heeft getroffen in die gevallen dat de WOZ-waarde in belangrijke mate afwijkt van de verkoopprijs, maar die regeling heeft geen relevantie voor de inkomstenbelasting. Dat is echter een uitdrukkelijke keuze van de wetgever waarin de rechtbank niet mag treden. Bovendien spelen dergelijke argumenten in deze procedure geen rol. Eiser kan dat eventueel inbrengen in een procedure tegen de aanslag inkomstenbelasting.

Bouwleges. Betreft het veranderen van een biggenstal, voor de bouw waarvan reeds eerder een omgevingsvergunning is verleend. De rechtbank is van oordeel dat verweerder terecht heeft geconcludeerd dat geen sprake is van een geringe wijziging van het project, als bedoeld in relevante artikel van de Tarieventabel. Gelet op de omvang van het project zijn de met de aanvraag om een omgevingsvergunning beoogde wijzigingen ingrijpend.

In geschil is of de heffingsambtenaar van de gemeente Nuenen terecht weigert een proceskostenvergoeding toe te kennen. Uit het verslag van de door de heffingsambtenaar gehouden hoorzitting blijkt dat zowel belanghebbende als zijn gemachtigde zijn verschenen. Naar het oordeel van de rechtbank is op geen enkele wijze af te leiden dat de gemachtigde in de bezwaarfase (tevens) als deskundige is opgetreden. Zo is geen schriftelijk verslag uitgebracht en is evenmin gebleken dat hij op verzoek van belanghebbende op de hoorzitting is gehoord. Gelet hierop heeft de heffingsambtenaar terecht geen vergoeding toegekend voor deskundigenkosten.Ter zitting heeft de gemachtigde gesteld dat hij wel vaker mensen bij staat in WOZ-procedures. Desgevraagd heeft hij nader verklaard dat het dan gaat om kennissen die hij enkele keren per jaar bij staat op basis van ‘no cure no pay’. Verder heeft hij verklaard dat hij voor zijn diensten niet adverteert. Gelet hierop heeft de heffingsambtenaar naar het oordeel van de rechtbank de gemachtigde terecht niet aangemerkt als iemand die beroepsmatig rechtsbijstand verleent.

Verhoging van het OZB-tarief met ruim 85% leidt niet tot willekeurige en onredelijke belastingheffing.

Beroep niet-ontvankelijk vanwege ontbreken van procesbelang. Eiser wordt veroordeeld in de proceskosten vanwege kennelijk onredelijk gebruik van procesrecht. Eiser heeft op aan te vullen gronden bezwaar gemaakt. Daarna heeft hij een in zijn opdracht opgesteld taxatierapport toegezonden met daarin een hogere waarde dan de in bezwaar bepleite waarde. Verweerder mocht ervan uitgaan dat eiser met de indiening van het taxatierapport zijn aanvankelijke opvatting over de waarde van de woning heeft gewijzigd. Voor zover eiser met de indiening van het taxatierapport niet zou hebben beoogd om verweerder ertoe te bewegen om de waarde in neerwaartse richting bij te stellen tot de daarin genoemde waarde, had het op de weg van eiser gelegen om dat aan verweerder duidelijk te maken. Verweerder is volledig aan eiser tegemoetgekomen. Eiser kan, omdat hij gebruik maakt van een professioneel rechtsbijstandverlener, worden verweten dat hij het debat over de waarde heeft heropend en verweerder daarmee heeft genoodzaakt om verweer te voeren en daarvoor kosten te maken, ondanks dat verweerder hem volledig was tegemoetgekomen. Er is sprake van kennelijk onredelijk gebruik van procesrecht.

Eiser dient eerst na afloop van de beroepstermijn beroepsgronden in met betrekking tot de WOZ-waarde, waar hij het beroep in het beroepschrift uitdrukkelijk had beperkt tot de hoogte van de proceskosten- en rentevergoeding. Uiterlijk binnen de beroepstermijn dient vast te staan waartegen de beroepsgronden zijn gericht. Gelet op het belang van een efficiënte geschilbeslechting, dat ook ten grondslag ligt aan artikel 6:13 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), alsmede de rechtszekerheid van de wederpartij, kan niet worden aanvaard dat de omvang van het geschil na afloop van de beroepstermijn nog wordt uitgebreid. Noch het feit dat eiser op no cure no pay-basis procedeert en voor de procedure in beroep een bedrag van € 2500,- aan rechtsbijstand verschuldigd zal zijn, noch het feit dat verweerder de hoogte van de proceskostenvergoeding in bezwaar in strijd met de bepalingen van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) heeft vastgesteld, levert een bijzonder geval, als bedoeld in artikel 2, derde lid, van het Bpb op, op grond waarvan een hogere dan de forfaitaire vergoeding aangewezen zou zijn.

WOZ. Appartement.

Bouwleges voor het verbouwen van een woning en het realiseren van een kelder onder de bestaande aanbouw. Verweerder merkt de kelder terecht aan als nieuwbouw en niet als interne verbouwing. Verweerder verhoogt verder ten onrechte de leges vanwege het achteraf legaliseren van de aanvraag. Weliswaar is verweerder bevoegd om leges te heffen, indien de aanvraag wordt ingediend na de aanvang of het gereedkomen van de bouwactiviteit en de aanvraag aldus dient ter legalisatie van het zonder die vergunning gerealiseerde bouwwerk, maar het relevante artikel in de Tarieventabel ziet niet op de situatie van belanghebbende. De rechtbank is van oordeel dat voldoende is komen vast te staan dat in dit specifieke geval geen sprake was van een situatie waarin eiseres willens en wetens en zonder voorafgaand overleg met de gemeente is begonnen met het realiseren van het bouwwerk. Eiseres heeft namelijk vóór de start van de bouwwerkzaamheden overleg gevoerd met verweerders gemeente over de vraag of een omgevingsvergunning noodzakelijk was en is ervan uitgegaan dat de via verweerders gemeente en de via het omgevingsloket verkregen informatie juist was. Dat achteraf is gebleken dat deze informatie niet juist was en eiseres niet zonder een omgevingsvergunning mocht gaan bouwen kan niet door middel van een extra legesheffing voor rekening van eiseres worden gebracht. De situatie van eiseres is niet te vergelijken met de situatie waarin een aanvrager zonder overleg met de gemeente gaat bouwen, dus zonder zich ervan te vergewissen of de bouwactiviteiten vergunningplichtig zijn. De rechtbank brengt het hiervoor in beroep aangegeven bedrag voor de legessanctie in mindering op het totaalbedrag aan leges. Beroep gegrond.

Aan gastouderbureau opgelegde legesaanslag voor het in behandeling nemen van een verzoek tot registratie van de gastouder in het LRKP; beroep ongegrond.

OZB; Kerkenvrijstelling. Christelijke activiteiten zijn niet aan te merken als openbare eredienst. Evenmin vallen deze activiteiten onder openbare bezinningsbijeenkomsten van levensbeschouwelijke aard.

Gelet op hetgeen hierboven is overwogen, omvat de op verweerder rustende bewijslast tevens de juistheid van de door hem bij de waardebepaling toegepaste objectafbakening. Aan dit deel van de op hem rustende bewijslast heeft verweerder naar het oordeel van de rechtbank niet voldaan. Hierbij neemt de rechtbank het volgende in aanmerking. Bij de objectafbakening komt aan verweerder geen beoordelingsvrijheid toe(vergelijk Hoge Raad 9 mei 2003, ECLI:NL:HR:2003: AD6058). De objectafbakening vloeit rechtstreeks voort uit de wet. De feiten en omstandigheden in aanmerking genomen, laten naar het oordeel van de rechtbank geen ander oordeel toe dan dat de woning en het perceel twee afzonderlijke objecten betreffen, nu er een kadastrale (vermogens-)grens loopt tussen de woning en het perceel grond waarop de loodsen zijn gebouwd.Naar het oordeel van de rechtbank doet zich hier de situatie voor dat bij de waardebepaling en –vaststelling is uitgegaan van een onjuiste objectafbakening in die zin dat ten onrechte is uitgegaan van één object, waarvoor één waarde is bepaald en vastgesteld, terwijl van twee verschillende objecten had moeten worden uitgegaan, waar voor elk een waarde had moeten worden bepaald en vastgesteld

De heffingsambtenaar heeft in de uitspraak op bezwaar de waarde van de woning verminderd naar de door belanghebbende in het bezwaarschrift genoemde waarde en een kostenvergoeding toegekend. Daarbij kon de heffingsambtenaar naar het oordeel van de rechtbank afzien van een hoorgesprek, nu hij ervan uit kon gaan dat volledig aan het bezwaar tegemoet werd gekomen. Daaraan doet niet af dat belanghebbende zich het recht voorbehield zijn bezwaar nog aan te vullen. De heffingsambtenaar heeft de rechtbank verzocht om belanghebbende te veroordelen in de proceskosten. De rechtbank oordeelt dat daartoe geen aanleiding bestaat.

Gemeente Oisterwijk mag de forensenbelasting niet heffen van de campingexploitantenDe gemeente Oisterwijk hanteert vanaf 2010 voor de heffing van forensenbelasting een nieuw concept. De gemeente heft de forensenbelasting van vakantiewoningen zonder WOZ-beschikking niet meer rechtstreeks van de eigenaren van zo’n vakantiewoning. Belastingplichtig zijn nu de exploitanten van recreatieterreinen. De gemeente en de exploitanten zijn dat samen overeengekomen. De exploitanten berekenen op hun beurt de forensenbelasting door aan de eigenaren van vakantiewoningen, zodat de eigenaren feitelijk nog steeds de forensenbelasting betalen. De eigenaren zijn in deze nieuwe aanpak niet gekend. Belanghebbende is eigenaar van zo’n vakantiewoning en komt in bezwaar en beroep tegen de aanslag die de gemeente aan de exploitant heeft opgelegd. Volgens de gemeente kan belanghebbende zich ter zake van de forensenbelasting slechts wenden tot de exploitant en vervolgens tot de civiele rechter. De rechtbank beslist anders en verklaart het beroep dat belanghebbende bij de belastingrechter heeft ingesteld met betrekking tot aanslagen die aan de exploitant zijn opgelegd, ontvankelijk. Voorts oordeelt de rechtbank dat de wijze waarop de heffingsambtenaar in het onderhavige geval de woonforensenbelasting heeft geheven, in strijd is met artikel 223 Gemeentewet en met de systematiek van de AWR, en dat die strijdigheid niet wordt geheeld door artikel 64 AWR.

ParkeerbelastingBelanghebbende is in het bezit van een parkeer(schijf)vergunning. Tijdens een controle heeft de controleur geen vergunning of betaalbewijs in de auto aangetroffen. Niet in geschil is dat de vergunning niet zichtbaar in de auto aanwezig was zoals is vereist op grond van de vergunningsvoorwaarden. Ook niet in geschil is dat belanghebbende op de hoogte is van de voorwaarden voor het gebruik van de vergunning. De rechtbank is van oordeel dat hier geen sprake is van rechtsgelding parkeren met die vergunning. Alsdan had belanghebbende de parkeermeter in werking moeten stellen. Nu dat niet is gebeurd is de naheffingsaanslag terecht aan hem opgelegd.

WOZ. Nu reeds met toepassing van de vergelijkingsmethode kan worden geoordeeld dat de WOZ-waarde van het kantoorpand niet te hoog is vastgesteld, hoeft de rechtbank zich niet meer uit te laten over de toegepaste huurwaarde-kapitalisatiemethode. Hoewel de heffingsambtenaar niet is uitgegaan van de vergelijkingsmethode, heeft hij desalniettemin met het taxatierapport de vastgestelde waarde aannemelijk gemaakt.Proceskostenvergoeding in bezwaar. Geen samenhangende zaken voor de PKV. De bezwaarschriften voor twee belastingjaren zijn niet nagenoeg gelijktijdig ingediend, er zit meer dan twee maanden tussen.

Deze uitspraak wordt gepubliceerd op verzoek. De rechtbank had de uitspraak niet voor publicatie geselecteerd. Om die reden is er geen samenvatting.

Gemeente komt haar inzamelverplichting, door het niet aanbieden van een afvalcontainer aan belanghebbende, in de zin van artikel 10.21 van de Wet milieubeheer niet na. De aanslag afvalstoffenheffing kan daarom niet in stand blijven.

In geschil is het antwoord op de vraag of de heffingsambtenaar aan belanghebbende terecht een aanslag in de reclamebelasting heeft opgelegd. Het geschil spitst zich toe op de vraag of de Verordening verbindende kracht heeft.

Art. 16, lid 2, letter c, AWR. Verordening rioolrechten 2010 gemeente Barendrecht. Aanslag rioolrecht € 235. Bij raadpleging bijsluiter en website blijkt juiste bedrag € 258. Navordering geoorloofd wegens redelijkerwijs kenbare fout?

Bouwleges. Nu de werkzaamheden waarvoor de vergunning is aangevraagd niet kwalificeren als renovatie en herstel van woningen in de zin van het Besluit van de Staatssecretaris van Financiën van 28 februari 2013, nr. BLKB/2013/305M, vindt het verlaagde BTW-tarief geen toepassing op de tot de bouwkosten behorende arbeidskosten. De aanslag is niet op een te hoog bedrag vastgesteld.

Wet WOZ. Waardevaststelling recreatiepark. Objectafbakening,. Cultuurgrondvrijstelling.

Wet WOZ. Proceskosten. Wegingsfactor. Gemeente heeft geen beleidsvrijheid.