Aflevering 2015

Wet Woz. Waardevaststelling patio-rijwoning. Bevoegdheid ambtenaar. Gemeente slaagt in bewijslast.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

In geschil is of de heffingsambtenaar de naheffingsaanslag terecht heeft opgelegd.

In geschil is uitsluitend of de kosten van het door belanghebbende in de bezwaarfase ingebrachte taxatierapport voor vergoeding in aanmerking komen.

Tussen partijen is in geschil of de legesnota van 26 maart 2012 terecht aan belanghebbende is opgelegd.

In geschil is of de heffingsambtenaar bij de bepaling op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht van de vergoeding van de kosten die belanghebbende in verband met de behandeling van de bezwaren redelijkerwijs heeft moeten maken de wegingsfactor voor het gewicht van de zaak op 1,5 had moeten stellen.

In geschil is of de waarde van de woning bij de uitspraak op bezwaar op een te hoog bedrag is vastgesteld.

In hoger beroep is, net als voor de rechtbank, de vraag in geschil of de WOZ-waarde van de woning op een te hoog bedrag is vastgesteld.

In hoger beroep is in geschil de waarde in het economische verkeer van de woning op de waardepeildatum. Belanghebbende staat een waarde voor van € 580.000. De heffingsambtenaar stelt zich op het standpunt dat de waarde terecht is vastgesteld op € 646.000.

In hoger beroep is in geschil is of het hoger beroep ontvankelijk is en zo ja, of aan belanghebbende een vergoeding voor het taxatierapport en het verschijnen op hoorzitting toegekend moet worden.

In hoger beroep is in geschil of de door de rechtbank vastgestelde waarde van de onroerende zaken tezamen te hoog is.

In hoger beroep is in geschil of de waarde van de woning bij uitspraak op bezwaar op een te hoog bedrag is vastgesteld. Tevens is in geschil of de rechtbank bij het toekennen van de proceskostenvergoeding voor de bezwaarfase terecht is uitgegaan van een tarief van € 235 per procespunt en of de rechtbank bij de bepaling van de proceskostenvergoeding voor de beroepsfase terecht is uitgegaan van wegingsfactor 0,5.

Partijen houdt verdeeld de vraag of de leges terecht aan belanghebbende in rekening zijn gebracht.

Tussen partijen is in geschil of de naheffingsaanslag parkeerbelasting terecht is opgelegd.

In hoger beroep is in geschil of de rechtbank een juiste proceskostenvergoeding heeft toegekend voor de beroepsfase en of de rechtbank terecht een vergoeding voor het verschijnen ter hoorzitting in bezwaar heeft toegekend. Met betrekking tot het laatste geschilpunt spitst het geschil zich toe op de vraag of het telefoongesprek van 19 augustus 2013 kan worden aangemerkt als hoorzitting.

In geschil is of de naheffingsaanslag terecht is opgelegd.

In hoger beroep is in geschil is of de door de rechtbank nader vastgestelde waarde van de woning van € 290.000 te hoog is.

In hoger beroep is in geschil of van belanghebbende terecht en tot het juiste bedrag afvalstoffenheffing is geheven.

In geschil is of bij de bepaling van de waarde van de onroerende zaak de waarderingsuitzondering van artikel 2, eerste lid, aanhef en onderdeel g, van de Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet WOZ (hierna: URUOW) en artikel 220d, eerste lid, aanhef en onderdeel c, van de Gemeentewet (hierna: de waarderingsuitzondering) dient te worden toegepast.

In geschil is of de Heffingsambtenaar belanghebbende terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard in haar bezwaar en of de Heffingsambtenaar de waarde van de onroerende zaak niet te hoog heeft vastgesteld

In hoger beroep is in geschil of de gemeente belanghebbende in haar hoedanigheid van gebruiker van het appartement in de heffing van de afvalstoffenheffing mocht betrekken.

Verwijzingszaak Hoge Raad van 7 maart 2014, nr. 13/001494. Belanghebbende heeft op 28 februari 2012 zijn personenauto stilgezet op een parkeerplaats gelegen voor een wasserette, teneinde een zak met wasgoed af te geven. Voor parkeren op deze plaats was parkeerbelasting verschuldigd. Hiervoor is aan belanghebbende een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd. Belanghebbende is van mening dat er sprake is van onmiddellijk laden en lossen, waardoor er geen parkeerbelasting verschuldigd is. Het Hof is van oordeel dat het voertuig uitsluitend heeft stilgestaan zo lang als nodig was voor het ononderbroken verrichten van het geheel van handelingen dat redelijkerwijs noodzakelijk is om zaken, van een zodanige omvang of zodanig gewicht dat zij niet of bezwaarlijk op een andere wijze dan per voertuig ter plaatse kon worden gebracht, ter plaatse uit het voertuig te halen en aan de geadresseerde af te geven, zodat er sprake is van onmiddellijk laden en lossen. Het Hof verklaart het hoger beroep gegrond en vernietigt de naheffingsaanslag.

Heffingsambtenaar is uitgegaan van juiste objectafbakening. In beginsel moet worden uitgegaan van de gegevens in het kadastrale register. Indien belanghebbende stelt dat de gegevens uit het kadastrale register onjuist zijn, dan rust op hem de bewijslast aannemelijk te maken dat sprake is van een onjuiste registratie. Belanghebbende is in die bewijslast niet geslaagd. Voor zover belanghebbende een uitspraak wenst over de vraag wie rechtmatig eigenaar is van het perceel, dient deze vraag aan de burgerlijke rechter te worden voorgelegd.

Legesverordening 2012 gemeente Asten niet onverbindend; opbrengstlimiet niet overschreden. De Heffingsambtenaar heeft naar behoren en in voldoende mate inzicht verschaft in de ramingen van de baten en lasten. Belanghebbende heeft niet voldaan aan de op hem rustende bewijslast dat in de door de Heffingsambtenaar overgelegde gegevens omtrent geraamde baten en lasten feitelijke onjuistheden voorkomen. Geen strijd met artikel 217 Gemeentewet. De Heffingsambtenaar heeft ter vaststelling van de bouwkosten gebruik mogen maken van de tot de Verordening behorende zogenaamde ROEB-lijst en hij heeft deze lijst op de juiste wijze toegepast. Hoger beroep van de Heffingsambtenaar gegrond.

WOZ. Woonboerderij. Op de onroerende zaak rust zowel een woon- als een agrarische bestemming. De agrarische bestemming kan met een kleine aanpassing van het bestemmingsplan gewijzigd worden in een woonbestemming. Hof: in het algemeen heeft een agrarische bestemming een waardedrukkend effect. Nu het bestemmingsplan de mogelijkheid biedt om de bestaande agrarische bestemming te wijzigen in een woonbestemming, kan niet worden gezegd dat van de agrarische bestemming een zodanig waardedrukkend effect uitgaat dat hier rekening mee moet worden gehouden. Omdat de gebezigde referentieobjecten anders dan de onroerende zaak alleen een woonbestemming hebben, kunnen zij niet dienen ter onderbouwing van de WOZ waarde. Belanghebbende heeft evenmin aannemelijk gemaakt dat de door hem bepleite waarde niet te laag is. Waarde in goede justitie vastgesteld.

Voor het maken van kopieën inzake een WOB-verzoek mogen leges worden geheven (Hoge Raad 8 februari 2013, nr. 12/00529, ECLI:NL:HR:2013:BZ0693). De leges zijn in overeenstemming met de daarvoor geldende wettelijke normen.

Leges terecht geheven? Stukken tardief? Is sprake van in behandeling nemen van de aanvraag voor een omgevingsvergunning? Rechtbank: neen, gelet op de beperkte handelingen ter zake door de gemeente. Hof: ja, vooral gelet op de inhoud van een aantal weliswaar laat maar niet te laat door de gemeente ingebrachte producties, waaronder een door de gemeente aan belanghebbende gezonden brief dat de gemeente naar aanleiding van door belanghebbende ingezonden aanvullende gegevens de aanvraag inhoudelijk heeft beoordeeld en ter zake nadere besluiten heeft genomen. Aan dit oordeel doet niet af dat belanghebbende op basis van de resultaten van de beoordeling door de gemeente de aanvraag heeft ingetrokken.

Legesnota aanvraag omgevingsvergunning Belanghebbende stelt dat hij de legesverordening en de tarieventabel zo heeft gelezen dat daar staat dat bij monumentenpanden met een ander (veel lager) bedrag wordt gerekend dan de bedragen die voortvloeien uit de algemene regeling die geldt voor niet-monumentenpanden. De legesverordening biedt volgens hem géén dan wel onvoldoende basis voor een nota waar in aanvulling op dat lagere bedrag een percentage van de bouwsom in rekening wordt gebracht. De Heffingsambtenaar betoogt dat door de gemeente op geen enkele manier het vertrouwen is gewekt dat slechts dit lagere bedrag in rekening zou worden gebracht. Het Hof is van oordeel dat belanghebbende in verband met de vereiste duidelijkheid er op kon en mocht vertrouwen dat zijn conclusie over de hoogte van de legesnota juist was, in die zin dat onderdeel 7.3.5 van de tarieventabel een specifieke regeling voor een verbouwing van een beschermd monument bevatte en het tarief voor het in behandeling nemen van de aanvraag enkel het aldaar genoemde bedrag zou bedragen.

WOZ en OZB 2013 In geschil is de WOZ waarde (1-1-2012 € 311.000) van een vrijstaande woonboerderij (rijksmonument, bouwjaar + 1700) met achterhuis, vrijstaande berging, ondergrond en tuin. De inhoud van het hoofdgebouw bedraagt ongeveer 380 m3, van het achterhuis (inclusief zolder) 1.322 m3 en van de vrijstaande berging 165 m3. De oppervlakte van het perceel is 4.640 m2. De staat van onderhoud van de onroerende zaak is slecht (renovatiepand). Het Hof verwerpt de stellingen van belanghebbende (ondeugdelijke taxatie, te weinig rekening gehouden met status rijksmonument en asbest in grond rondom woning) en is van oordeel dat de Heffingsambtenaar geslaagd is in de op hem rustende bewijslast dat de vastgestelde WOZ waarde niet te hoog is.

Leges aanvraag omgevingsvergunning I. Moet bij het vaststellen van het bedrag aan leges voor de bouwactiviteit worden uitgegaan van een bedrag aan bouwkosten van € 1.400.000 exclusief BTW (belanghebbende) of van € 1.400.000 vermeerderd met 19% BTW, resulterend in een bedrag aan bouwkosten van € 1.666.000 (de Heffingsambtenaar)? II. Is het onder de noemer “Planologisch strijdig gebruik (buitenplanse afwijking)” aan leges in rekening gebrachte bedrag van € 3.433 terecht opgelegd? Belanghebbende meent van niet, de Heffingsambtenaar van wel. Het stelt op beide punten de Heffingsambtenaar in het gelijk.

Belanghebbende neemt bij de zitting bij de Rechtbank onaangekondigd een deskundige mee, die door de Rechtbank wordt gehoord. De Rechtbank verleent geen vergoeding voor de deskundige. Het Hof verleent die vergoeding wel en wijkt daarmee af van vaste jurisprudentie van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State.

Proceskosten in bezwaar / samenhangende zaken / matigen vergoeding Op de hoorzitting in bezwaar zijn meerdere WOZ zaken van verschillende belanghebbenden behandeld waarbij dezelfde gemachtigde optrad. In elf van die zaken is de gemachtigde (gedeeltelijk) in het gelijk gesteld. Het Hof komt tot de conclusie dat geen sprake is van samenhangende zaken in de zin van artikel 3 van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb), zoals dat artikel sinds 1 januari 2015 luidt. Naar het oordeel van het Hof zijn er in deze zaak bovendien onvoldoende bijzondere omstandigheden gebleken om gebruik te maken van de in artikel 2, derde lid, van het Bpb geboden mogelijkheid af te wijken van de volgens het Bpb berekende vergoeding.

Het Hof verwerpt de toepassing van de GOP-methode voor de bepaling van de waarde van een onroerende zaak wegens gebrek aan inzicht in de bedrijfsgegevens van belanghebbende en met haar vergelijkbare ondernemingen. Belanghebbende is eigenaar en gebruiker van een bioscoop. De Heffingsambtenaar heeft aan belanghebbende een WOZ-beschikking gegeven waarbij de waarde van de onroerende zaak is bepaald aan de hand van de zogeheten ‘Gross Operating Profit’-methode (GOP-methode). In geschil is het antwoord op de vraag of de Heffingsambtenaar de waarde van de onroerende zaak niet te hoog heeft vastgesteld. Het Hof sluit zich aan bij de vaststelling door de Rechtbank dat de Heffingsambtenaar een waarde in het economisch verkeer voorstaat die hoger ligt dan de eveneens door de Heffingsambtenaar berekende Gecorrigeerde Vervangingswaarde (GVW-methode). Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat de GOP-methode niet geschikt is voor de vaststelling van de waarde van de onroerende zaak. Partijen zijn het er over eens dat de GOP-methode dient ter bepaling van de bedrijfswaarde van de onroerende zaak en niet de waarde in het economische verkeer. Voorts zijn partijen het eens dat er geen vergelijkbare transactiegegevens voorhanden zijn, zodat geen waarde in het economische verkeer kan worden bepaald. Onder verwijzing naar jurisprudentie van de Hoge Raad is het Hof van oordeel dat voor situaties als deze de GOP-waarde, evenals de GV-waarde, in beginsel niet afwijkt van de waarde in het economische verkeer. Het Hof verwerpt vervolgens de door de Heffingsambtenaar verdedigde GOP-waarde, omdat de Heffingsambtenaar niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij voldoende inzicht had in zowel de bedrijfsvoering van belanghebbende als die van vergelijkbare bedrijven om redelijkerwijs te kunnen bepalen wat als het genormaliseerde bedrijfsresultaat moet worden beschouwd, hetgeen voor een GOP-berekening noodzakelijk is. Het Hof acht de Heffingsambtenaar wel geslaagd in de subsidiair verdedigde GV-waarde. Het beroep wordt gegrond verklaard en de waarde van de onroerende zaak wordt verlaagd.

Het Hof acht de Heffingsambtenaar er niet in geslaagd om aannemelijk te maken dat de door hem berekende gecorrigeerde vervangingswaarde exclusief omzetbelasting is. Belanghebbende is huurder van een opslag- en distributiecentrum. In geschil is de WOZ-waarde per waardepeildatum 1 januari 2012. De Heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van de onroerende zaak aan de hand van de huurwaardekapitalisatie-methode vastgesteld op € 2.486.000. Deze berekening is door de Rechtbank in eerste aanleg verworpen. In hoger beroep verdedigt de Heffingsambtenaar een op een lager bedrag uitkomende gecorrigeerde vervangingswaarde (GVW) van € 2.280.000. In geschil is het antwoord op de vraag of deze waarde te hoog is. De Heffingsambtenaar verwijst in hoger beroep wederom naar het eerder ingebrachte taxatierapport, waarin de GVW-berekening is opgenomen. Belanghebbende verdedigt een GVW van € 2.090.000. Belanghebbendes enig aandeelhouder en tevens verhuurder heeft de onroerende zaak op 7 februari 2013 gekocht voor € 2.000.000. Belanghebbende verwijst ter onderbouwing van de door haar verdedigde waarde naar het aankoopcijfer en naar een door haar overgelegd taxatierapport waarin de GVW is bepaald op € 2.090.000. Vaststaat dat belanghebbende met omzetbelasting belaste prestaties verricht en recht heeft op aftrek van voorbelasting. In dat geval moet de gecorrigeerde vervangingswaarde worden bepaald zonder rekening te houden met de omzetbelasting. In de taxatie van belanghebbende is met deze omstandigheid specifiek rekening gehouden. Het taxatierapport van de Heffingsambtenaar is op dit punt niet duidelijk. Afgaande op enkele specifieke elementen in de toelichting van diens taxatierapport in combinatie met de mededelingen van de Heffingsambtenaar ter zitting komt het Hof tot het oordeel dat moet worden aangenomen dat de door de Heffingsambtenaar getaxeerde waarde de waarde inclusief omzetbelasting betreft. Eliminatie van de omzetbelasting uit de door de Heffingsambtenaar getaxeerde waarde leidt tot een lagere waarde dan de door belanghebbende verdedigde waarde van € 2.090.000. Partijen zijn het erover eens dat voor dat geval de waarde op laatstgenoemd bedrag moet worden vastgesteld. Het hoger beroep is gegrond, de waarde van de onroerende zaak wordt vastgesteld op € 2.090.000.

Waardering acht appartementen gerealiseerd in een carréboerderij. Bewijslastverdeling naar aanleiding van arrest Oostflakkee. Geen van beide partijen maakt waarde aannemelijk. Waardebepaling in goede justitie.

Leges en Wet BIBOB. Van belanghebbende zijn voor de aanvraag van een vergunning voor een escortbedrijf leges voor een BIBOB-intake en -screening geheven. Heffing van leges vindt plaats op grond van de gemeentelijke legesverordening, waarin is bepaald dat leges worden geheven ter zake van het genot van door het gemeentebestuur verstrekte diensten. Voor de uitleg van begrippen als legesheffing en dienstverlening moet worden geput uit de ontstaansgeschiedenis van artikel 229 van de Gemeentewet en het Hof slaat geen acht op de door de wetgever in de toelichting bij latere wetgeving, in casu de Wet BIBOB, gegeven inkleuring van deze begrippen. Belanghebbende bestrijdt de legesheffing ter zake van het BIBOB-intake en -screening omdat daaraan geen dienstverlening door het gemeentebestuur ten grondslag ligt. Het Hof oordeelt aan de hand van de parlementaire geschiedenis van de Wet BIBOB en de gemeentelijke BIBOB-beleidslijn dat het BIBOB-instrumentarium wordt ingezet met het oog op de publieke taakuitoefening van de gemeente met betrekking tot, onder meer, de leefbaarheid en de veiligheid in de stad, de handhaving van de rechtsorde en de bestuurlijke slagkracht, en dat die inzet niet rechtstreeks en in overheersende mate verband houdt met dienstverlening ten behoeve van een individualiseerbaar belang. Ook al vindt een BIBOB-intake en -screening in het kielzog van een vergunningaanvraag plaats, het is een afzonderlijk traject en vergt een heel ander type onderzoek dan de beoordeling van een vergunningaanvraag. Bij de inzet van het BIBOB-instrumentarium is geen sprake van een individualiseerbaar belang. Derhalve is heffing van leges ter zake van een BIBOB-intake en -screening onderzoek niet mogelijk.

Aanslag leges kopiekosten Het Hof is van oordeel dat belanghebbende uitdrukkelijk het voorbehoud heeft gemaakt om voorafgaande aan het in behandeling nemen van het Wob-verzoek een begroting te geven van de eventuele kosten. Nu aan dit voorbehoud zonder nader overleg voorbij is gegaan en aanstonds aan de gemachtigde 17 geanonimiseerde fotokopieën van stukken zijn toegezonden, acht het Hof de aanslag leges van € 5,10 (17 x € 030) ten onrechte opgelegd. Naast vernietiging van de aanslag leges volgt vergoeding door de Heffingsambtenaar van het bij de Rechtbank en het Hof betaalde griffierecht en van de kosten van bezwaar, beroep en hoger beroep.

Proceskostenvergoeding. Kosten van beroepsmatige rechtsbijstand die is verleend bij de voorbereiding van het bezwaarschrift kunnen ook voor vergoeding in aanmerking komen.

compromis WOZ waarde blijft in stand, geen dwaling, dwang, bedrog of misbruik van omstandigheden

Gebruik van een perceel in het kader van de afvalstoffenheffing is niet beperkt tot het gebruik als woonruimte

Parkeerbelasting. De auto heeft buiten de aangegeven parkeervakken gestaan. De heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat het belastbare feit zich heeft voorgedaan. Het Hof leidt uit de feiten af dat het gebied buiten de parkeervakken trottoir is en geen parkeerterrein. Op de plek waar de auto heeft gestaan was het verboden te parkeren. Het belastbare feit heeft zich daarom niet voorgedaan.

Wet WOZ. Kortingsregeling. Het Hof komt tot het oordeel dat de rechtbank de waarde niet te laag heeft vastgesteld. Evenals de rechtbank acht ook het Hof het aannemelijk dat de financieringsregeling die kopers van vergelijkbare woningen wordt geboden, zozeer samenhangt met de verkoopprijs van die woningen dat de ter vaststelling van de waarde van de woning te bepalen vergelijkingsprijs van die vergelijkingsobjecten met inachtneming van die financieringsvoorwaarden moet worden bepaald en derhalve ook de WOZ-waarde van de woning (neerwaarts) beïnvloedt.

Forensenbelasting. Niet aannemelijk geworden dat Z in 2009 (reeds) de plaats is geworden waar zich het zwaartepunt van belanghebbendes persoonlijke leven bevond.

Forensenbelasting. Belanghebbende verhuurt voor 10 maanden per jaar zijn vakantiewoning aan B bv. Voor het jaar 2008 is de aanslag vernietigd en voor 2009 is geen aanslag opgelegd. Geslaagd beroep op het vertrouwensbeginsel.

WOZ waardepeildatum 1 januari 2011. De woning is verkocht op 13 oktober 2012. Het Hof is van oordeel dat de rechtbank terecht haar oordeel mede heeft gebaseerd op deze transactiegegevens. De verkoopprijs van de woning vormt een sterke aanwijzing dat de door de rechtbank vastgestelde waarde niet te laag is. Van belang is voorts dat de woning zich qua uitstraling negatief onderscheidt van de vergelijkingsobjecten.

Parkeerbelasting. Ondanks invoeren van een ander kenteken dan dat van het geparkeerde voertuig toch sprake van voldoen op aangifte van de belasting voor dit parkeren.

Parkeerbelasting. Belanghebbende heeft de parkeerbelasting voldaan ook al stond het geparkeerde voertuig als gevolg van een aan het parkeerbedrijf toe te rekenen gedraging niet op naam van belanghebbende geregistreerd.

Belanghebbende vordert - en krijgt van rechtbank - een dwangsom omdat heffingsambtenaar niet voldoet aan informatieverzoek ex art. 40 WOZ. Hof vernietigt rechtbankuitspraak en verklaart de bestuursrechter onbevoegd om van deze vordering kennis te nemen. Rechtbank stelt (in 2014) ten onrechte de vergoeding voor (in 2012) in bezwaar gemaakte kosten vast (naar nieuwe tarief).

Proceskostenvergoeding. Hoorzitting voor 54 verschillende eisers. Hof bevestigt uitspraak rechtbank: in casu geen bijzondere omstandigheden die afwijking van het forfaitaire tarief rechtvaardigen. Geen aanleiding vergoeding te matigen.

Proceskostenvergoeding hoorzitting in 207 zaken. Samenhangregeling. Het Hof volgt de rechtbank niet in de door haar gebruikte staffel.

WOZ-waarde. De heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van de woning gebaseerd op de koopaanneemsom en de aan belanghebbende onvoorwaardelijk verleende korting daarop in mindering gebracht. Het Hof oordeelt dat ook de voorwaardelijke kortingsregeling op de waarde in mindering dient te worden gebracht omdat deze onlosmakelijk onderdeel uitmaakt van het samenstel van afspraken dat betrekking heeft op de aankoop(prijs) van de woning. De voorwaardelijke kortingsregeling is daarmee medebepalend voor de waarde in het economisch verkeer van de woning.

Wet WOZ. Kortingsregeling. Het Hof komt tot het oordeel dat de rechtbank de waarde niet te laag heeft vastgesteld. Evenals de rechtbank acht ook het Hof het aannemelijk dat de financieringsregeling die kopers van vergelijkbare woningen wordt geboden, zozeer samenhangt met de verkoopprijs van die woningen dat de ter vaststelling van de waarde van de woning te bepalen vergelijkingsprijs van die vergelijkingsobjecten met inachtneming van die financieringsvoorwaarden moet worden bepaald en derhalve ook de WOZ-waarde van de woning (neerwaarts) beïnvloedt.

Op één aanslagbiljet staande beschikkingen gelden voor de toepassing van de proceskostenvergoeding als één zaak (ECLI:NL:HR:2013:BZ6822).

Forensenbelasting. Belanghebbende heeft de afgelopen jaren in het buitenland gewerkt, maar heeft in de onderhavige periode deels ook zelf in de woning verbleven. De woning is in de periode niet verhuurd geweest. De woning stond belanghebbende het hele jaar ter beschikking.dat belanghebbende, als gevolg van werk in het buitenland en het beperkte aantal verlofdagen, er jaar feitelijk nooit meer dan 90 dagen of meer in de woning kon verblijven, doet aan dit oordeel niet af.

WOZ. Kortingsregeling. Het Hof komt tot het oordeel dat de heffingsambtenaar de waarde te hoog heeft vastgesteld. Het Hof stelt de waarde vast op € 335.000. Het Hof gaat niet over tot matiging van de vergoeding voor de hoorzitting.

WOZ waarde zwembad. Geen exploitatie met het uitsluitende doel daarmee winst te behalen dus geen waardering op (lagere) bedrijfswaarde. Artikel 17, derde lid, Wet onroerende zaken Artikel 4, tweede lid, Uitvoeringsregeling instructie waardebepaling Wet waardering onroerende zaken Artikel 4, vierde lid, Uitvoeringsregeling instructie waardebepaling Wet waardering onroerende zaken

Onroerendezaakbelasting. Heffingsmaatstaf voor gebruikersbelasting. Melkveebedrijf. Waardetoekenning aan tuin.

Bouwleges. Verwijzingsprocedure HR 4 april 2014, nr. 12/02475, ECLI:NL:HR:2014:777. Overschrijding opbrengstlimiet verordening gemeente Zundert? Bewijs.Formele grieven.

Rioolheffing gemeente Steenwijkerland. Onredelijke en willekeurige heffing?

Wet WOZ. Woonboerderij. Invloed aanwezigheid hoogspanningsleiding.

In geschil is of de waarde van de onroerende zaak, na verlaging in bezwaar, per waardepeildatum 1 januari 2011 op een te hoog bedrag is vastgesteld.

Leges. Tweede bouwaanvraag op verzoek van gemeente. Toezegging door wethouder dat geen leges wordt berekend? Is heffingsambtenaar gebonden?

Wet WOZ. Waardevaststelling kantoorverzamelgebouw. Waardevaststelling in goede justitie door hof.

Leges. Tweede aanvraag. Verrekening van leges op basis van vertrouwensbeginsel? Toezegging college van B&W. Binding heffingsambtenaar? Schijn van bevoegdheid.

Wet Woz. OZB. Heffingsmaatstaf voor agrarisch bedrijf.

Parkeerbelasting. Parkeren of ‘onmiddellijk laden en lossen’?

Rioolheffing. Loods. Recreatieterreinen eenmaal belast voor eigenarendeel. Schending gelijkheidsbeginsel?

Wet Woz. Proceskostenvergoeding. Beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Derde ? Adviseur is belanghebbende.

In geschil is of de waarde van de onroerende zaak op de waardepeildatum op een te hoog bedrag is vastgesteld. Het geschil spitst zich uitsluitend toe op de vraag of op het weiland de cultuurgrondvrijstelling van toepassing is, welke vraag belanghebbende bevestigend en de heffingsambtenaar ontkennend beantwoordt. Partijen hebben zich gezamenlijk op het standpunt gesteld dat aan het weiland op de peildatum een waarde van € 157.725 moet worden toegekend.

Wet Woz. Waardevaststelling sportcentrum. Gemeente slaagt niet in bewijslast

Precariobelasting. Exploitant gas- en elektriciteitsnetwerk. Voorlopige aanslag terecht opgelegd? Vrijstelling wegens gedoging?

Rioolheffing en reinigingsheffingen. Onverbindende verordeningen gemeente Wijchen? Overschrijding opbrengstlimiet?

Wet woz. Bezwaar. Schending hoorplicht? Plaats van hoorzitting. In woning.

Forensenbelasting. Verbindendheid verordening. Woz-waarde woning als heffingsmaatstaf. Willekeurige en onredelijke heffing?

Leges. Verwijzingsprocedure HR 4 april 2014, nr. 12/05118. Verbindendheid verordening. Overschrijding opbrengstlimiet?

In geschil is de waarde van de woning op de waardepeildatum. Meer in het bijzonder is in geschil of de waarde overeenkomt met de door belanghebbende betaalde prijs van € 405.000.

Rioolrecht. Gemeente Nijmegen. Opbrengstlimiet niet overschreden.

Rioolrecht. Gemeente Nijmegen. Schending hoorplicht en gelijkheidsbeginsel? Redelijke termijn.

Leges. Verbouwing van bedrijfsruimte tot woonhuis. In geschil is of de bouwkosten en daarmee de verschuldigde leges voor de aanvraag van een omgevingsvergunning niet te hoog zijn vastgesteld. Verweerder heeft de bouwkosten, gelet op de aanvraag, de daarbij gevoegde tekeningen, de adviezen van een bouwkundig adviesbureau en de daarop gegeven toelichting, niet te hoog vastgesteld. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat verweerder is uitgegaan van de aanvraag en de daarbij behorende tekeningen zoals die door eiseres zijn ingediend. Aan de hand van de door het adviesbureau gemaakte bouwkostenraming heeft verweerder inzichtelijk gemaakt dat de prijs die aan een derde in het economisch verkeer zou moeten worden betaald voor het tot stand brengen van de bouwwerken zoals die in de vergunningaanvraag zijn opgenomen € 111.200 beloopt. Dat de verbouwing met tweedehands materialen en deels in eigen beheer wordt uitgevoerd, leidt niet tot een ander oordeel. Beroep ongegrond.

Vakantiepark/waarde en aanslag OZB gebruikersheffing. Waardevastelling van vakantiepark op basis van de Operationele Cash Flow-methode. De rechtbank bepaalt de waarde in goede justitie. Het vakantiepark dient te worden aangemerkt als ‘niet-woning’ als bedoeld in artikel 220a, tweede lid, van de Gemeentewet, omdat minder dan 70% van de WOZ-waarde kan worden toegerekend aan delen die tot woning dienen of volledig dienstbaar zijn aan woondoeleinden. De rechtbank oordeelt verder, zoals zij eerder, en met haar rechtbank Zeeland-West-Brabant, heeft gedaan dat verweerder ten onrechte voor het objectonderdeel recreatieve opstallen geen toepassing heeft gegeven aan de woondelenvrijstelling als bedoeld in artikel 220e van de Gemeentewet. Recreatiewoningen (chalets en stacaravans) dienen in hoofdzaak tot woning. De rechtbank vermindert de OZB gebruikersheffing (naar het tarief niet-woning).

Deze uitspraak wordt gepubliceerd op verzoek. De rechtbank had de uitspraak niet voor publicatie geselecteerd. Om die reden is er geen samenvatting.

Art. 229b Gemeentewet. Verordening rioolbelasting 2006 gemeente Nijmegen. Voortzetting zaak HR BNB 2012/103. Opbrengstlimiet. Dotatie aan 'schommelfonds' in verband met vervangingsinvesteringen in hetzelfde jaar niet in strijd met voor de gemeente geldende comptabiliteitsvoorschriften.

Procesrecht; art. 6:6 en art. 8:24 Awb; ingesteld cassatieberoep namens een ander, zonder overlegging van een bewijs van machtiging; niet tijdig voldoen aan de mogelijkheid dit verzuim te herstellen leidt tot niet-ontvankelijkverklaring; geen inbreuk op enig algemeen en/of verdragsrechtelijk beschermd rechtsbeginsel door van een rechtsbijstandverlener die niet advocaat is een schriftelijke machtiging te verlangen.

Forensenbelasting. Eigen gebruik o.g.v. verhuurbemiddelingsovereenkomst gemaximeerd tot 90 dagen: geen heffing van forensenbelasting.

Forensenbelasting. Eigen gebruik o.g.v. verhuurbemiddelingsovereenkomst gemaximeerd tot 90 dagen: geen heffing van forensenbelasting.

Artikel 2, lid 1, letter e, van de Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet waardering onroerende zaken. Werktuigenvrijstelling van toepassing op deel van de installaties in een ziekenhuis.

Art. 229b Gemeentewet. Legesverordening 2011 gemeente Dantumadiel. Opbrengstlimiet. Kruissubsidiëring na invoering Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) mogelijk.

Art. 229, lid 1, letter b, Gemeentewet; art. 1, EP, EVRM. Wet van 13 oktober 2011, houdende regeling van een grondslag voor de heffing van rechten voor de Nederlandse identiteitskaart, Stb. 2011, 440. Rechten voor het in behandeling nemen van een aanvraag van een Nederlandse identiteitskaart na 21 september 2011 terecht geheven.

Art. 17 Wet WOZ. Waardebepaling, vergelijking met prijs bij verkoop woning aan zittende huurder. Art. 8:41, lid 3, Awb. Griffierecht, samenhangende zaken.

HR: 81.1 RO.

Artikel 28 Wet WOZ en 26a, lid 2, AWR. Medebelanghebbendebeschikking voor echtgenoot van degene tot wie de waardebeschikking is gericht.

artikel 8:73 Awb; vergoeding immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn. Voor bezwaarfase geldt een half jaar, ook in WOZ-zaken en andere zaken betreffende gemeentelijke belastingen. Hof heeft HR BNB 2015/43 miskend (compensatie door voortvarende behandeling Hof).

Heffing bouwleges; artikel 229b, lid 1, Gemeentewet. Legesverordening gemeente Oisterwijk 2008. Het staat de heffingsambtenaar vrij om achteraf het benodigde inzicht te verschaffen in de raming van baten en lasten die ten grondslag hebben gelegen aan de vaststelling van de legestarieven. Na ongegrondverklaring primaire stelling van belanghebbende door Hof is het gehouden de subsidiaire stelling van belanghebbende te behandelen.

Besluit proceskosten bestuursrecht; wegingsfactor. Richtlijn van de belastingkamers van de gerechtshoven inzake vergoeding van proceskosten bij WOZ-taxaties, Raad voor de Rechtspraak, Stcrt. 2012, 26039: recht in de zin van art. 79 Wet RO.

Belanghebbende heeft een WOB-verzoek gedaan en gevraagd tevoren geïnformeerd te worden over eventuele leges. In juli 2014 heeft de gemeente leges in rekening gebracht: 15 x € 1,15. In november 2014 is een aanslag opgelegd waarbij 22 x € 1,20 in rekening is gebracht. De rechtbank oordeelt dat in juli is geheven en vernietigt het besluit tot heffing van november. Voor navordering is geen grond en belanghebbende had eerst geïnformeerd moeten worden over de kosten van 7 extra kopieën.

Woz-zaak; ontvankelijkheid bezwaarschriften tegen aanslag die alleen de Woz-waarde bevat.

In geschil is of de heffingsambtenaar de onder 3.4 vermelde aanslag (Hondenbelasting) terecht aan belanghebbende heeft opgelegd.

Belanghebbende was op 1 januari 2012 gebruiker van een tot winkel dienende onroerende zaak te [Q], gelegen in een door de gemeente aangewezen gebied (de Bedrijven Investeringszone, oftewel BI-zone) waarbinnen een gemeentelijke BIZ-bijdrage wordt geheven.Grondslag voor de heffing is de Verordening op de heffing en de invordering van een BIZ-bijdrage en op de subsidie van de BI-zone Hofkwartier 2011.Met dagtekening 31 januari 2012 heeft de directeur der Gemeentebelastingen Den Haag aan belanghebbende een aanslag in de BIZ-bijdrage voor het jaar 2012 opgelegd ten belope van € 250.Na vergeefs bezwaar tegen die aanslag heeft belanghebbende beroep ingesteld bij de rechtbank Den Haag die het beroep gegrond heeft verklaard. De Directeur heeft vervolgens hoger beroep ingesteld bij het Hof, maar dat is door het Hof ongegrond verklaard.Het Hof heeft daartoe overwogen dat ingevolge de Experimentenwet BI-zones uitsluitend kosten van activiteiten waarmee mede een publiek belang in de openbare ruimte wordt behartigd uit de opbrengst van de BIZ-bijdrage mogen worden bestreden, het ‘publiekbelangvereiste’.Naar het oordeel van het Hof voldoen bepaalde activiteiten waarvan de kosten uit de opbrengst van de BIZ-bijdrage Hofkwartier worden bestreden, niet aan het publiekbelangvereiste.Volgens het Hof voldoen daaraan onder meer niet: Kerstverlichting (€ 30.000), Aanschaf extra kerstverlichting (€ 8.000), Evenementen (€ 10.000) en Onderhoud website (€ 3.000). Het Hof overweegt: Uit hetgeen uit de stukken van het geding en het verhandelde ter zitting over deze activiteiten blijkt, leidt het Hof af dat zij eerst en vooral zijn gericht op de promotie van de in de BI-zone gevestigde winkels en horecagelegenheden in de donkere dagen van het jaar (Kerstverlichting en Aanschaf extra kerstverlichting), in het kader van Koninginnedag en andere straatfeesten (…). Het Hof is ten slotte gekomen tot het oordeel dat met het organiseren van de onderhavige promotionele activiteiten de particuliere belangen van het collectief van de ondernemers in het BIZ-gebied prevaleren boven het algemeen belang in dat gebied.Daarom heeft het Hof de Verordening onverbindend geacht, met vernietiging van de aanslag.B&W gemeente Den Haag komt tegen ‘s Hofs uitspraak thans op in cassatie onder aanvoering van twee middelen.B&W gemeente Den Haag betoogt in zijn eerste middel, kort gezegd, dat de invulling van het publiekbelangvereiste, zijnde de vraag of de activiteiten zijn gericht op het bevorderen van leefbaarheid, veiligheid, ruimtelijke kwaliteit of een ander mede publieke belang in de openbare ruimte van de BI-zone, zou zijn voorbehouden aan de gemeenteraad. De A-G is evenwel van mening dat hier volledige rechterlijke toetsing mogelijk is voor zover wet en wetsgeschiedenis daartoe voldoende duidelijke uitgangspunten en begrenzingen verschaffen.Uit de Experimentenwet en haar totstandkomingsgeschiedenis blijkt volgens de A-G dat de BIZ-bijdrage uitdrukkelijk het karakter van een bestemmingsheffing heeft. Uit zowel de tekst als de totstandkomingsgeschiedenis van de Experimentenwet blijkt volgens de A-G onmiskenbaar dat de met BIZ-bijdragen te bekostigen activiteiten moeten zijn gericht op het bevorderen van leefbaarheid, veiligheid, ruimtelijke kwaliteit of een ander mede publieke belang in de openbare ruimte van de BI-zone. Dat betekent zijns inziens dat slechts binnen die kaders gezamenlijke belangen van ondernemers in de BI-zone mogen worden gediend.Toetsing moet, naar de A-G meent, plaatsvinden per activiteit. De A-G meent dat met elke afzonderlijke activiteit het publieke belang moet zijn gediend. Als bepaalde activiteiten niet voldoen aan het publiekbelangvereiste bezegelt dit, wellicht behoudens een de minimis marge, volgens de A-G het lot van de gehele verordening, namelijk onverbindendheid.In de categorie ‘attractiviteit & gastvrijheid’ gaat het om de volgende activiteiten: ‘kerstverlichting’, ‘aanschaf extra kerstverlichting’, ‘evenementen’ en ‘onderhoud website’. Met betrekking tot deze activiteiten heeft het Hof feitelijk, en in cassatie onbestreden, geoordeeld dat deze eerst en vooral zijn gericht op de promotie van de in de BI-zone gevestigde winkels en horecagelegenheden in de donkere dagen van het jaar (…), in het kader van Koninginnedag en andere straatfeesten (…) en op het internet (…). Mede op basis daarvan komt het Hof tot het oordeel dat zij hooguit zijdelings verband houden met het publieke belang in de openbare ruimte. Mitsdien voldoen deze activiteiten niet aan het publiekbelangvereiste.Die beoordelingen lijken de A-G verweven met feitelijke beoordelingen en in lijn met de wetsgeschiedenis van de Experimentenwet. Deze heeft volgens de A-G niet ten doel de ondersteuning van promotionele activiteiten van slechts (een bepaald deel van) de in de BI-zone gevestigde ondernemers. Het eerste middel faalt.B&W gemeente Den Haag stelt in zijn tweede middel dat het Hof ten onrechte in zijn beoordeling de voorgeschiedenis heeft betrokken dat bepaalde activiteiten al eerder, nog voor de invoering van de BI-zone, vanwege een winkeliersvereniging werden verricht. Dat kan volgens de A-G, ofschoon terecht voorgesteld, niet tot cassatie leiden, nu reeds bij de behandeling van het eerste middel is geconstateerd dat in casu in aanmerkelijke mate sprake is van activiteiten welke niet voldoen aan het publiekbelangvereiste, zodat het tweede middel het lot van het eerste moet delen.De conclusie strekt ertoe dat het beroep in cassatie van B&W gemeente Den Haag ongegrond dient te worden verklaard.

Gelet op de overeenstemming tussen partijen is de procedure in de hoofdzaak beëindigd. Blijft over de vraag of het juiste griffierecht is geheven. Verzet ongegrond.

Aanslag leges. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de bouwsom niet op een te hoog bedrag is vastgesteld. Het standpunt van eiser wordt aldus begrepen, dat onder de kosten van het bouwwerk in dit verband alleen de kosten van de werkzaamheden van de zolderverdieping begrepen moeten worden, omdat alleen deze etage nieuw is ten opzichte van de situatie vóór de brand. Verweerder heeft dit weersproken en hiertegen ingebracht dat na de brand ook de eerste en tweede verdieping zijn gerenoveerd door de inrichting van deze verdiepingen aan te passen aan de eisen van de tijd.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting is ten onrechte opgelegd. De rechtbank oordeelt dat de regels over het betaald parkeren voor bezoekers met een Europese gehandicaptenkaart onvoldoende kenbaar zijn. De rechtbank kan eiser volgen in zijn standpunt dat de publiciteit die in 2012 aan de wijziging van het beleid inzake het betaald parkeren is gegeven niet automatisch betekent dat hij, gelet op het feit dat hij eerst in 2014 gehandicapt is geworden, hiervan op de hoogte moet zijn. De rechtbank is evenwel van oordeel dat eiser op andere wijze invulling had dienen te geven aan zijn onderzoeksplicht en er niet vanuit mocht gaan dat parkeren met de Europese gehandicaptenkaart in alle gemeenten zonder betaling mogelijk zou zijn. Op de speciale gemeentelijke site over parkeren staat evenwel nergens dat gehandicapte bezoekers uitsluitend op de algemene gehandicaptenparkeerplaatsen gratis mogen parkeren en overal elders moeten betalen. De rechtbank is op grond hiervan van oordeel dat de gemeentelijke informatievoorziening over het gehandicapten parkeren voor bezoekers tekort schiet. Dat er op andere dan de gemeentelijke site wel informatie beschikbaar zou zijn, kan hier niet aan afdoen, nu van verweerder verwacht mag worden dat de informatie over het eigen beleid langs gangbare kanalen zoals de gemeentelijke site beschikbaar is.

Aanslag BIZ-bijdrage ten onrechte opgelegd. In geschil is de vraag of de kosten die zijn gemaakt met betrekking tot de posten promotieactiviteiten en evenementen, kerstverlichting en algemene kosten het publiek belang dienen. De rechtbank stelt voorop dat de opbrengst van de BIZ bijdrage dient te worden gebruikt voor de bestrijding van kosten die zijn genoemd in artikel 1, tweede lid van de Experimentenwet BI-zones. Naar het oordeel van de rechtbank dient het algemene belang tenminste in gelijke mate te worden gediend als de gemeenschappelijke private belangen van de ondernemers teneinde de inzet van het instrument van gemeentelijke belastingheffing te rechtvaardigen. De promotieactiviteiten en evenementen die in de BI-zone zijn georganiseerd zijn naar het oordeel van de rechtbank qua karakter in overheersende mate gericht op de commerciële belangen van de winkeliers. Ook met betrekking tot de post kersverlichting overweegt de rechtbank dat deze niet onder de reikwijdte van artikel 1, tweede lid van de Wet valt. Ten aanzien van de algemene kosten oordeelt de rechtbank dat deze kosten – om te bepalen of deze het publiek belang dienen of niet – naar evenredigheid over de verschillende posten verdeeld dienen te worden. Het beroep is gegrond verklaard.

Rechtbank Den Haag is van oordeel dat de waarde van de woning van eiser alsmede de daarop gebaseerde aanslag niet te hoog zijn vastgesteld. De enkele omstandigheid dat verweerder in de taxatiekaart geen afzonderlijke waarde aan de secundaire objectkenmerken of objectonderdelen van de woning van eiser en de vergelijkingsobjecten heeft toegekend maakt niet dat de WOZ-waarde onvoldoende is gemotiveerd.

WOZ

Wet WOZ. Met het taxatierapport en de matrix maakt verweerder aannemelijk en inzichtelijk dat bij de herleiding van de aan de woning toegekende waarde uit de bij de verkoop van de in het taxatierapport genoemde vergelijkingsobjecten behaalde verkoopprijzen, in voldoende mate rekening is gehouden met de verschillen tussen de vergelijkingsobjecten en de woning wat betreft onder meer de vloeroppervlakte, de ligging, de onderhoudstoestand en de kwaliteit/luxe. De rechtbank verwerpt dan ook de beroepsgrond van eiser dat de vastgestelde WOZ-waarde van de woning niet controleerbaar is.

7:2 AWB; 8 EVRM; hoorplicht; huisrecht Het horen in het kader van de bestuursrechtelijke bezwaarprocedure kan alleen met toestemming van de bewoner in diens woning plaatsvinden.

Heffing lagere overheden. Aanslagen gemeentelijke belastingen en waterschapsbelasting over twee opeenvolgende kalenderjaren op één aanslagbiljet. Rechtbank ziet, gelet op de wetsgeschiedenis, geen belemmering om de aanslagen van twee opeenvolgende jaren op één aanslagbiljet te combineren.

Wet WOZ. Hoogte kostenvergoeding in bezwaar. Toepassing artikel 2, derde lid, van het Bpb. Vergoeding kosten voor rechtsbijstand en aanwezigheid taxateur bij hoorzitting waar meerdere objecten zijn besproken.

WOZ. Bedrijfspand waarin een bouwmarkt is gevestigd. De door verweerder gebruikte referentieobjecten zijn ongeschikt om de toegekende huurwaarde te onderbouwen omdat de huurcontracten niet op dezelfde manier zijn geanalyseerd en ze in een andere gemeente zijn gelegen. Het referentieobject dat naast het bedrijfspand ligt kan de huurwaarde evenmin onderbouwen, omdat verweerder niet op juiste wijze met de onderlinge verschillen rekening heeft gehouden. Eiseres heeft de waarde evenmin aannemelijk gemaakt, zodat de rechtbank dat in goede justitie zelf doet. Beroep gegrond.

Naheffingsaanslag. Door overname parkeerkaartje is verschuldigde parkeerbelasting niet voldaan.

Aanslagen rioolheffing. Stuk grasland met schuur voor schapen, zonder waterleidingaansluiting en zonder aansluiting op de riolering. Eiser voert gemotiveerd aan dat het belastbaar feit uit de Verordening van de gemeente zich niet heeft voorgedaan, omdat geen water (afvalwater, hemelwater of grondwater) direct of indirect wordt afgevoerd op het gemeentelijke riool. Het perceel ligt lager dan de weg en in de weg zijn geen afvoerputten die op het gemeentelijk riool uitkomen. De sloten rond het perceel wateren evenmin af op het riool van de gemeente. Verweerder maakt niet aannemelijk dat het belastbaar feit zich heeft voorgedaan. De bedoeling van de VNG om alle percelen in het zorgplichtgebied van de gemeente te belasten, is niet terug te vinden in de omschrijving van het belastbaar feit in de Verordening.

Gebruik Taxatiewijzer. Heffingsambtenaar maakt onvoldoende aannemelijk dat het kengetal uit de taxatiewijzer ook in deze specifieke casus bruikbaar is. Eiseres maakt bepleite waarde ook niet aannemelijk. Rechtbank stelt de waarde van de binnenspeeltuin in goede justitie vast.

WOZ-waarde sportcomplex. Uitgangspunten conform Taxatiewijzer Sport. Verschillen in gegevens tussen taxaties voldoende verklaard door verweerder. De onderbouwing van de waarde van de tribune is onvoldoende, maar dit leidt niet tot een lagere WOZ-waarde dan de beschikte waarde. Met de overige onderbouwing is de waarde voldoende aannemelijk gemaakt.

Wet WOZ. Winkelpand in centrum [Q]. Verweerder stelt dat eigen huurcijfer niet bruikbaar is voor vaststellen WOZ-waarde, omdat uit de marktcijfers volgt dat een flink hogere huurprijs haalbaar is. Eigen huurcijfer wordt als marktconform aangemerkt, tenzij verweerder bewijst dat de huurprijs niet op zakelijke gronden is overeengekomen. Verweerder slaagt hierin niet. Winkel is rond de peildatum twee maal verhuurd aan niet gelieerde derden. Gegevens van de door verweerder genoemde vergelijkingsobjecten zijn onvoldoende om onzakelijkheid van de huurprijs aannemelijk te maken, gelet op de overtuigende verklaringen van gemachtigde van eisers en hun makelaar over hun langdurige inspanningen om het object zo gunstig mogelijk te verhuren. Verlaging WOZ-waarde van € 1.193.000 naar € 800.000.

Aanslag leges. Eiser doet terecht beroep op schending van het gelijkheidsbeginsel. Verweerder heeft, met het oogmerk van begunstiging, bij andere bewoners van het woonwagenkamp welbewust een aanslag “leges Waboprojectbesluit” achterwege gelaten.

Leges omgevingsvergunning, opbrengstlimiet niet overschreden, geen onredelijke en willekeurige heffing, bouwkosten niet te hoog vastgesteld

WOZ. Waardering groepsaccomodatie met behulp van de operationele cashflow methode. De rechtbank oordeelt dat niet kan worden uitgegaan van de eigen exploitatiegegevens van de belastingplichtige, maar van als realiseerbaar veronderstelde exploitatiegegevens die een zakelijk handelende koper van de onroerende zaak in aanmerking zou nemen. Beroep ongegrond.

WOZ en OZB. Recreatiewoningen. De rechtbank oordeelt dat recreatiewoningen (bungalows en onroerende stacaravans) op een terrein voor verblijfsrecreatie als bedoeld in artikel 16.e van de Wet WOZ niet tot woning dienen als bedoeld in de artikelen 220a en 220e van de Gemeentewet omdat permanent wonen daarin niet is toegestaan. De gemeente heeft daarom terecht aan de exploitant een aanslag OZB-gebruiker opgelegd.

De rechtbank oordeelt dat recreatiewoningen (bungalows en onroerende stacaravans) op een terrein voor verblijfsrecreatie als bedoeld in artikel 16.e van de Wet WOZ niet tot woning dienen als bedoeld in de artikelen 220a en 220e van de Gemeentewet omdat permanent wonen daarin niet is toegestaan. De gemeente heeft daarom terecht aan de exploitant een aanslag OZB-gebruiker en aan de eigenaar een aanslag OZB-eigenaar opgelegd.

Proceskostenvergoeding. Besluit proceskostenbestuursrecht, artikel 1, aanhef en onder a. Geen bevoegdheid bestuursrechter over beslissing geen uitstel van betaling (art. 8:5 Awb, bijlage bij Awb en art. 25 Invorderingswet). Proceskostenvergoeding wegens door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand? Nee. Gemachtigde, die soms beroepsmatig rechtsbijstand verleent in WOZ-zaken, is eigenaar van een studentenpand waarvoor een aanslag afvalstoffenheffing is opgelegd aan een van de huurders, die eiser is in deze zaak. Na bezwaar wordt de aanslag vernietigd en alsnog opgelegd aan de eigenaar/gemachtigde. In dit licht is onwaarschijnlijk dat gemachtigde een vergoeding in rekening zal brengen aan eiser voor zijn werkzaamheden. Ook is niet gesteld dat eiser gemachtigde zal moeten betalen. Stelling over schending van de hoorplicht bij behandeling van verzoek om uitstel van betaling kan niet worden beoordeeld, omdat de rechtbank op dit punt onbevoegd is. Beslissingen op grond van de Invorderingswet zijn in bijlage Awb namelijk grotendeels uitgezonderd van beroepsmogelijkheid.

Voor zover de gemeente op grond van de overeenkomsten gehouden is de aanwezigheid van de onderhavige elektriciteitsleidingen te gedogen, kan geen precariobelasting worden geheven. Aanslag precariobelasting in zoverre in strijd met artikel 4, aanhef en onder c, van de Verordening. Tarief van € 2,24 per strekkende meter acht de rechtbank op zichzelf niet disproportioneel of willekeurig.

WOZ. Proceskostenvergoeding voor hoorzitting in bezwaar. Kortdurende hoorzitting (35 minuten) betreft 36 onroerende zaken van 14 belanghebbenden. Van 13 objecten wordt de waarde verlaagd; toebehorend aan 5 belanghebbenden. Verweerder stelt de vergoeding voor de hoorzitting vast op € 30 per object waarvan de waarde is verlaagd. De rechtbank ziet in de zaak van belanghebbende geen aanleiding de forfaitaire vergoeding te verminderen. Beroep gegrond.

WOZ winkelpand. HWK methode. Huurcontract uit 1998 dat voor de laatste keer verlengd is in 2011 is geen afspiegeling van de marktssituatie rondom waardepeildatum 1 januari 2013. Bovendien is niet bekend onder welke voorwaarden heronderhandeling plaatsvond en of huurder en verhuurder hun posities vrij konden bepalen. Verweerder heeft terecht het eigen huurcijfer niet tot uitgangspunt genomen.

Precariobelasting. Uitleg van de overeenkomst tussen (de rechtsvoorganger van) eiseres en verweerder. De gemeente is niet bevoegd op te treden tegen de aanwezigheid van de waterleidingen. De overeenkomst staat daarom aan heffing in de weg.

Geen samenvatting, publicatie op verzoek.

Het geschil heeft betrekking op de waarde van een sportcomplex, bestaande uit een clubhuis en vier sportvelden, waarvan één kunstgrasveld en drie grasvelden. Nu verweerder zich in het verweerschrift op het standpunt heeft gesteld dat de bij het bestreden besluit gehandhaafde waarden te hoog zijn vastgesteld, komt het bestreden besluit reeds hierom voor vernietiging in aanmerking. Verder heeft verweerder zich met betrekking tot de objectafbakening in het verweerschrift op het gewijzigde standpunt gesteld dat de opstal (inclusief de gebouwgebonden grond) en het terrein in de aanslag en in het bestreden besluit ten onrechte zijn aangemerkt als afzonderlijke onroerende zaken. Nu eiseres deze nadere objectafbakening als zodanig, noch de daaraan ten grondslag gelegde feiten heeft betwist is de rechtbank van oordeel dat verweerder in het verweerschrift afdoende gemotiveerd heeft onderbouwd dat sprake is van één onroerende zaak. Het bestreden besluit komt ook op dit punt worden voor vernietiging in aanmerking. De rechtbank ziet in deze nadere objectafbakening, mede gelet op de finale geschilbeslechting, echter geen belemmering voor de beoordeling van de waardebepaling en de aanslag zoals thans aan de orde. Het complex wordt niet in de commerciële sfeer geëxploiteerd op grond waarvan de gecorrigeerde vervangingswaarde van het sportcomplex niet hoger kan zijn dan de benuttingswaarde. In geschil is de hoogte van de benuttingswaarde. Voor wat betreft de waarde van het clubgebouw is de rechtbank van oordeel dat verweerder de daaraan toegekende waarde voldoende heeft onderbouwd. De door eiseres aangevoerde gronden, waaronder dat de bouw van het clubhuis gesubsidieerd is, zodat voor haar zelf de (benuttings)waarde veel lager is, slagen niet. Met betrekking tot zowel de (club)gebouwgebonden grond als de niet-gebouwgebonden grond is de rechtbank van oordeel dat verweerder de daaraan toegekende waarde met gebruikmaking van de Taxatiewijzer Sport en met in acht name van de gronduitgifte prijs in verweerders gemeente eveneens voldoende heeft onderbouwd. Eiseres niet onderbouwd aannemelijk gemaakt dat de benuttingswaarde van zowel de niet-gebouwgebonden grond als de gebouwgebonden grond lager zou moeten zijn. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de voor het sportcomplex nader vastgestelde waarde niet te hoog is.

Inhoudsindicatie: Hoogte van de proceskostenvergoeding in bezwaar. Vergoeding voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Forfaitair bepaalde vergoeding niet dermate disproportioneel dat er reden is die vergoeding te matigen. Geen toepassing van artikel 2, derde lid, van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Samenvatting: Onweersproken is dat op twee hoorzittingen van ieder één uur 24 bezwaarschriften tegen de vastgestelde WOZ-waardes zijn behandeld. Voorts is geen sprake van aanknopingspunten om de door de gemachtigde van eiseres gestelde voorbereidende werkzaamheden, die bestonden uit het contact opnemen met zijn cliënten om te bezien of er nieuwe aspecten waren en het onderzoek verrichten naar de door verweerder gehanteerde referentiepanden, in twijfel te trekken. Gelet op deze feitelijke omstandigheden en uitgaande van de terughoudendheid die bij de toepassing van artikel 2, derde lid, van het Besluit proceskosten bestuursrecht is geboden, is de rechtbank van oordeel dat geen sprake is van bijzondere omstandigheden die een afwijking van de kostenvergoeding op basis van artikel 2, eerste lid, onder a, van het Besluit proceskosten bestuursrecht rechtvaardigen.

Hoogte van de proceskostenvergoeding in bezwaar. Geen sprake van samenhang in de zin van artikel 3 van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Samenvatting: De rechtbank is van oordeel dat van samenhangende zaken in de zin van artikel 3 van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) geen sprake is. Aan de voorwaarde dat sprake moet zijn van gelijktijdige of nagenoeg gelijktijdige behandeling behoeft niet te worden voldaan, nu in de onderhavige zaak geen hoorzitting heeft plaatsgevonden. Bepalend is of de werkzaamheden in elk van de zaken nagenoeg identiek konden zijn. De gemachtigde van eisers heeft in beroep aangegeven dat elke WOZ-waarde door zijn kantoor individueel wordt beoordeeld, waarna een afzonderlijk bezwaarschrift wordt opgesteld met grieven die specifiek zien op de specifieke situatie van de onroerende zaak. De rechtbank hecht geloof aan voormelde verklaring, die wordt ondersteund door de inhoud van de bezwaarschriften. Daar waar in de onderhavige zaak de bezwaargronden met name zien op het verkoopcijfer van de onroerende zaak zelf, wordt in het bezwaarschrift van de andere onroerende zaak met name de vergelijkbaarheid van de referentieobjecten gemotiveerd bestreden. Bovendien gaat het om onroerende zaken van twee verschillende belastingplichtigen (natuurlijke personen). Dat sprake is van in – in verschillende wijken van – de gemeente gelegen geschakelde woningen acht de rechtbank onvoldoende voor de conclusie dat daarmee de werkzaamheden nagenoeg identiek konden zijn.

MK. Woz. Bedrijfspanden. Informatiebeschikking als bedoeld in artikel 52a van de AWR. Omkering en verzwaring van de bewijslast ex artikel 27e AWR. Beroep ongegrond.

Woz. Vergoeding proceskosten. 1. Vergoeding voor het bijwonen door een gemachtigde van de hoorzitting voor een half uur is niet in overeenstemming met het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb). 2. Het bezwaar dat door verweerder tijdens een gecombineerde hoorzitting tegelijk is behandeld met negen andere bezwaren, is aan te merken als een samenhangende zaak als bedoeld in het per 1 januari 2015 gewijzigde artikel 3, tweede lid, van het Bpb. In alle tien de zaken was de Woz-waarde van woningen in geschil. Gelet op de aard van het geschil en het karakter van de objecten mag worden aangenomen dat de werkzaamheden daarvoor in elk van de zaken nagenoeg identiek konden zijn. Vanwege onduidelijkheid over het aantal gegronde bezwaren, is het voor de rechtbank niet mogelijk de hoogte van de vergoeding waarop de gemachtigde van eiser recht heeft, exact vast te stellen. Het door verweerder toegekende bedrag aan proceskostenvergoeding voor een 0,5 punt, is in ieder geval niet te laag geweest

In bezwaar heeft verweerder niet onzorgvuldig gehandeld. De toegekende proceskostenvergoeding is niet op een te laag bedrag vastgesteld, op basis van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Er is geen, al dan niet fictieve, weigering een beslissing te nemen op het verzoek om een proceskostenvergoeding. De door gemachtigde uitgevoerde werkzaamheden rechtvaardigen niet een zwaardere wegingsfactor.

Besluit proceskostenbestuursrecht per 1 januari 2015; WOZ; samenhangende zaken

Het niet reageren op de pogingen van verweerder om te komen tot een hoorgesprek kan niet worden opgevat als het doen van afstand van het recht om te worden gehoord. Van het horen van eiseres kon, gelet op artikel 7:3, aanhef en letter d, van de Algemene wet bestuursrecht, zoals deze bepaling luidt sinds 1 januari 2013, niettemin toch worden afgezien nu zij niet heeft gereageerd op brieven waarin een redelijke termijn wordt gesteld om te verklaren dat zij (nog steeds) gebruik wil maken van het recht om te worden gehoord. Er is geen sprake van schending van de hoorplicht.

Proceskostenvergoeding voor het bijwonen van de hoorzitting. Geen bijzondere omstandigheden die afwijking van het forfaitaire tarief rechtvaardigen. Geen samenhangende zaken.

Aan eiser is een aanslag leges opgelegd in verband met het verstrekken van kopieën bij een Wob-verzoek. Verweerder heeft het bezwaar van eiser ten onrechte wegens misbruik van recht (kennelijk) niet-ontvankelijk verklaard. Een eventueel misbruik van recht in een Wob-zaak houdt niet automatisch in dat in de hiermee samenhangende legeszaak daar ook sprake van is. Wegens schending van de hoorplicht wordt de zaak teruggewezen naar verweerder.

misbruik van procesrecht.

Eisers recreatiewoning is woning in de zin van de OZB

Het 5-10 minuten durende gesprek tussen verweerder en eisers gemachtigde ter zake van in totaal 72 door de gemachtigde ingediende bezwaren, waarin de gemachtigde heeft aangegeven niets te willen toevoegen aan zijn bezwaargronden, kwalificeert niet als hoorzitting.

WOZ. Rechtbank bepaalt waarde schattenderwijs. Beroep gegrond. Voor beroepsfase samenhangende zaken voor de proceskostenvergoeding, voor de bezwaarfase niet.

Onverbindendheid verordening Dantumadiel

Rioolheffing. Boerderij met toebehoren en (losstaande) pluimveestallen zijn twee afzonderlijke percelen. Geen rioolheffing verschuldigd voor pluimveestallen.

Aanslag reclamebelasting bevoegdelijk opgelegd. Artikel 27 van de Wet gemeenschappelijke regelingen strekt niet zover dat het niet of niet volledig voldoen aan deze verplichting leidt tot een bevoegdheidsgebrek.

proceskostenveroordeling, wegingsfactor, geen vast richtsnoer te geven.

Appartementencomplex met lift. Verweerder heeft een procentuele correctie toegepast ten aanzien van verschillen in grootte, ligging en uitzicht. Hoewel de door verweerder gehanteerde vergelijkingsobjecten op meer dan één jaar van de waardepeildatum zijn verkocht, is de rechtbank van oordeel dat, anders dan aangevoerd, verweerder deze objecten – gelet op de grote mate van vergelijkbaarheid en ligging in hetzelfde complex – aan de waardebepalingen ten grondslag heeft mogen leggen. Hierbij is in aanmerking genomen dat niet is betwist dat verweerder met de marktontwikkeling in de periode gelegen tussen de datum van verkoop en de waardepeildatum rekening heeft gehouden door de verkoopcijfers naar de waardepeildatum te indexeren. Het enkele standpunt van eiseres dat de markt is ingestort is onvoldoende om de waardebepaling van verweerder niet aannemelijk te achten gelet op de indexering van de verkoopcijfers van de referentieobjecten naar de waardepeildatum en het feit dat de getaxeerde waarde van de objecten hoger is dan de gehandhaafde WOZ-waarde. Beroepen ongegrond.

Proceskostenvergoeding voor het bijwonen van een hoorzitting. Matiging van de vergoeding omdat op de hoorzitting zes bezwaarzaken met dezelfde gemachtigde zijn behandeld. Bezwaarschriften hadden alle betrekking op verschillende objecten. Dit betekent dat de proceshandelingen per object (of combinatie van objecten) waren afgestemd op de bijzonderheden van de desbetreffende zaak. Beroep gegrond.

Rioolheffing en afvalstoffenheffing gemeente Boxtel. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met de overgelegde gemeentelijke begroting 2012 en de gegeven toelichting daarop voldoende inzicht heeft verschaft in de ramingen van de kosten en opbrengsten over het belastingjaar 2012. Uit de verstrekte gegevens blijkt voorts genoegzaam dat de dekkingspercentages voor zowel de rioolheffing als de afvalstoffenheffing 100% bedragen, en hiermee voor zowel de rioolheffing als de afvalstoffenheffing aan de opbrengstlimiet wordt voldaan.

Rioolheffing. Eiseres beroept zich op artikel 9 van de Kaderrichtlijn Water (Richtlijn 2000/60/EG van 23 oktober 2000). De rechtbank oordeelt dat aan deze bepaling geen rechtstreekse werking toekomt.

WOZ: Objectafbakening/Schiphol-arrest. Verweerder legt ten onrechte voor het belastingjaar 2013 aanslagen OZB op voor vijf afzonderlijke objecten. Verweerder vernietigt de waardebeschikkingen en de daarop gebaseerde aanslagen vanwege fouten in de objectafbakening en legt voor de twee nieuwe afgebakende WOZ-objecten nieuwe aanslagen voor dat belastingjaar op. Verweerder is bevoegd, overeenkomstig het Schiphol-arrest, deze nieuwe aanslagen op te leggen. Het beroep van eiser op het vertrouwensbeginsel slaagt niet. Beroep ongegrond

Telefonisch horen. Onvoldoende gemotiveerde afwijzing van verzoek om telefonisch te horen. Belangenafweging. Schending hoorplicht.

WOZ. De heffingsambtenaar heeft ten onrechte aan de grond bij de woning geen meerwaarde toegekend ten opzichte van de grond van de rest van het agrarisch bedrijf, een varkenshouderij. De woondelenvrijstelling valt daarmee hoger uit.

Vergoeding taxatiekosten. De taxatiekosten komen ook voor vergoeding in aanmerking als de rechtsbijstand en de taxatie door twee verschillende personen (binnen een zelfde no cure no pay-bureau) zijn verricht. De rechtbank verwijst naar bestendige jurisprudentie van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch en het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.

WOZ. De heffingsambtenaar maakt de waarde van een expositie-/evenementenhal, bepaald volgens de gecorrigeerde vervangingswaarde, aannemelijk. Eiseres, een BV, maakt niet aannemelijk dat de waarde moet worden bepaald op de (lagere) bedrijfswaarde.

Recreatiepark/aanslag OZB gebruikersheffing. Het recreatiepark dient te worden aangemerkt als ‘niet-woning’ als bedoeld in artikel 220a, tweede lid, van de Gemeentewet, omdat minder dan 70% van de WOZ-waarde kan worden toegerekend aan delen die tot woning dienen of volledig dienstbaar zijn aan woondoeleinden. De rechtbank oordeelt verder dat dat verweerder ten onrechte voor het objectonderdeel recreatieve opstallen geen toepassing heeft gegeven aan de woondelenvrijstelling als bedoeld in artikel 220e van de Gemeentewet. Recreatiewoningen (chalets en stacaravans) dienen in hoofdzaak tot woning. De rechtbank vermindert de OZB gebruikersheffing (naar het tarief niet-woning).

Precariobelasting; de rechtbank stelt voorop dat naar vaste rechtspraak (zie onder andere de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem van 12 juni 2001, ECLI:NL:GHARN:2001:AB2954) alsmede gelet op de toelichting bij de Verordening 2014 de term "hebben" voor de precariobelasting ruim dient te worden geïnterpreteerd. Daaronder wordt niet alleen verstaan het hebben als eigenaar doch ook het hebben als huurder of direct belanghebbende (Hoge Raad 7 oktober 1998, nr. 33.553, VN 1998/50.38). Nu de luifel zich bevindt boven het door eiseres gehuurde pand en zij de luifel - mede gelet op het feit dat door haar op de luifel tevens een reclamebord is geplaatst - gebruikt, is zij naar het oordeel van de rechtbank door verweerder terecht op grond van artikel 3, eerste lid, van de Verordening 2014 als belastingplichtige aangemerkt.

Beroep ongegrond. In geschil is of de door verweerder gehanteerde objectafbakening juist is. Verweerder stelt zich op het standpunt dat het pand bestaat uit twee WOZ-objecten, te weten de woning en de praktijk. Eiseres stelt zich op het standpunt dat het woonhuis en de praktijk één WOZ-object vormen, nu praktijk en privé in het pand door elkaar lopen, de praktijk beslist niet afzonderlijk afsluitbaar is en geen sprake is van zelfstandigheid. De rechtbank is van oordeel dat ten aanzien van de praktijk sprake is van een gedeelte van een gebouwd eigendom, dat blijkens zijn indeling en wijze van inrichting als orthondontiepraktijk is bestemd om als een afzonderlijk geheel te worden gebruikt, zodat sprake is van een afzonderlijk WOZ-object.

WOZ-waardering; sportcomplex ;objectafbakening; gebouwgebonden grond; omzetbelasting bouwterrein; technische en functionele afschrijving.

Samenhang in kader Besluit proceskosten bestuursrecht moet niet worden beoordeeld op basis van de concrete werkzaamheden die zijn verricht maar dient een meer abstracte toets te worden aangelegd; op basis van de overeenkomsten inzake de aard van de gewaardeerde objecten en de gehanteerde waarderingsmethode moet worden beoordeeld of sprake is van werkzaamheden die nagenoeg identiek konden zijn.

WOZ; waardering van ondergronds station. Uitleg vrijstelling voor openbare land- en waterwegen en banen voor openbaar vervoer per rail, met inbegrip van kunstwerken.

WOZ: kerkenvrijstelling. Christelijke activiteiten zoals Bijbelklassen, tienerclubs, catechisatie, bijeenkomsten van de mannen- en vrouwenvereniging zijn niet aan te merken als openbare erediensten. In het algemeen geldende spraakgebruik wordt in een christelijke context als hier aan de orde onder een openbare eredienst een kerkdienst ter gezamenlijke verering van God verstaan en dat zijn deze activiteiten niet. Redelijke termijn 6 EVRM: Afwijzing verzoek om schadevergoeding. Immateriële schadevergoeding is als regel alleen bij natuurlijke personen aan de orde; rechtspersonen zijn daarvan op zich niet uitgesloten. Wel zal ingeval van een verzoekende rechtspersoon - en de rechtbank stelt natuurlijke personen die optreden in een zakelijke daarop gelijkende hoedanigheid daarmee op een lijn - sprake moeten zijn van bijzondere individuele omstandigheden en rust met het oog daarop bij eiseres een verzwaarde stelplicht. Die omstandigheden (risico’s voor de continuïteit van de bedrijfsvoering, voortdurende imagoschade e.d.) zijn in deze zaken niet gesteld, nog gebleken.

objectafbakening en de vastgestelde waarde.

Belanghebbende is eigenaar van een gemeubileerde vakantiewoning en wordt voor het beschikbaar houden daarvan betrokken in de forensenbelasting. In dit geval is het de keuze van de gemeentelijke wetgever geweest om eigenaren van gemeubileerde vakantiewoningen die - zij het indirect - in de heffing van toeristenbelasting worden betrokken uit te zonderen van de forensenbelasting. Dit is het geval bij gemeubileerde vakantiewoningen die op gehuurde grond staan. De rechtbank is van oordeel dat de gemeentewetgever niet in strijd heeft gehandeld met het (verdragsrechtelijke) gelijkheidsbeginsel. Voorts is geen sprake van een onredelijke of willekeurige belastingheffing.

Leges; aanvraag omgevingsvergunning voor de bouw van een vleesvarkensstal. Belanghebbende beschikt niet over een aannemingssom of een voldoende onderbouwde reële raming van de bouwkosten. Derhalve mocht de heffingsambtenaar de bouwkosten berekenen aan de hand van de ROEB-lijst. De enkele omstandigheid dat de werkelijke bouwkosten mogelijk lager zijn dan de bouwkosten volgens de ROEB-lijst, leidt niet tot de conclusie dat sprake is van een onredelijke of willekeurige heffing.

Schending hoorplicht. De heffingsambtenaar mocht uit de omstandigheid dat belanghebbende geen reactie gaf op de conceptuitspraak op bezwaar, niet afleiden dat belanghebbende (stilzwijgend) afstand deed van zijn recht om gehoord te worden. Terugwijzing.

Aan de voorgevel van de huisartsenpraktijk van belanghebbende is een bord bevestigd met een tekst die aan het publiek kenbaar maakt dat op dat adres een huisarts is gevestigd en die tevens informatie geeft over de praktijk. Gelet op de tekst op het bord en aangezien aannemelijk is dat het bord zichtbaar en leesbaar is vanaf de openbare weg, oordeelt de rechtbank dat sprake is van een openbare aankondiging zodat terecht reclamebelasting is geheven.

Aanslagen OZB en gebruikersbelasting en eigenarenbelasting opgelegd aan v.o.f. waarin vakantiepark wordt gedreven. Het vakantiepark kan niet worden aangemerkt als een ‘niet woning’, aangezien meer dan 70% van de WOZ-waarde is toe te rekenen aan recreatiewoningen, die – naar het oordeel van de rechtbank - ‘dienen tot woning’. Geen gebruikersbelasting. Wel eigenarenbelasting, zij het niet naar niet-woningtarief maar naar het woningtarief.

Wet WOZ. Belanghebbende is eigenaar van twee percelen op een voormalig fabrieksterrein met een bedrijfsbestemming dat zij in 2010 heeft gekocht voor € 9 miljoen. Ernaast ligt een terrein van een woningcorporatie die in opspraak is geraakt, waardoor de koopprijs van dat terrein volgens de rechtbank geen goede maatstaf is voor de waarde. Een aan belanghebbende en de corporatie gelieerde BV heeft afspraken gemaakt met de gemeente over bestemmingswijziging en mogelijke woning/bedrijfsbouw op het terrein, maar die BV is inmiddels failliet. De rechtbank oordeelt dat de verwachtingswaarde meetelt bij de waardering, maar dat de waarde aanmerkelijk lager is dan de in 2010 betaalde koopprijs.

Dwangsom; opschorting bezwaartermijn; premature ingebrekestelling; waardebepaling Wet WOZ. Voor opschorting van bezwaartermijn is niet voldoende dat belanghebbende heeft verzocht om een termijn voor het indienen van de gronden van het bezwaar en dat hij die termijn heeft gekregen. Vereist is dat sprake is van een verzuim in de zin van artikel 6:6 Awb. In dit geval sprake van een verzuim en dus opschorting. Belanghebbende heeft de heffingsambtenaar in gebreke gesteld vóór einde (opgeschorte) beslistermijn. De rechtbank is van oordeel dat geen sprake kan zijn van een ingebrekestelling indien de beslistermijn nog niet is verstreken. WOZ-waarde. Met betrekking tot WOZ-waarde: er zijn twee verkoopcijfers van de woning zelf (verkoop 1 jaar en 2 maanden vóór de waardepeildatum en verkoop 2 jaar en 4 maanden ná de waardepeildatum). Het tweede verkoopcijfer is de verkoop door de erven van de woning. De rechtbank is van oordeel dat óók het tweede verkoopcijfer een licht kan werpen op de waarde van de woning. De heffingsambtenaar heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat het tweede verkoopcijfer is beïnvloed door ‘emoties’. Beroep gegrond, waarde wordt in goede justitie vastgesteld.

Grafrecht. Als gevolg van het overlijden van moeder in 2008 is een nota grafrecht opgelegd. Door het overlijden van vader in 2015 is wederom een nota grafrecht opgelegd. Moeder en vader zijn beide in hetzelfde (dubbel)graf begraven. Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat het in 2008 in rekening gebrachte bedrag betrekking heeft op het grafrecht voor het graf, ongeacht of daar één of twee lijken in begraven worden gehouden. Derhalve kan volgens belanghebbende ter gelegenheid van het begraven van vader geen grafrecht meer geheven worden nu dat immers al bij het begraven van moeder is betaald. De rechtbank komt onder meer aan de hand van de Wet op de lijkbezorging tot de conclusie dat een grafrecht betekent dat voor ieder lijk afzonderlijk geldt dat het daar is begraven en begraven wordt gehouden. Het grafrecht voor vader is dan ook in 2015 terecht in rekening gebracht.

Aan belanghebbende zijn aanslagen gemeentelijke- en waterschapsheffingen opgelegd, welke vervolgens door een systeemfout zijn verminderd naar nihil, waarna opnieuw aanslagen zijn opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat het opleggen van een tweede aanslag niet mogelijk is, maar dat de aanslagen wel in stand kunnen blijven als navorderingsaanslagen, omdat aan de voorwaarden voor navordering is voldaan. Weliswaar is de systeemfout hier opgetreden ná het vaststellen van de aanslagen, maar gelet op de wetsgeschiedenis betreffende het eerste lid van artikel 16 van de AWR – waaruit is af te leiden dat onder ‘een aanslag ten onrechte achterwege is gelaten of tot een te laag bedrag is vastgesteld’ ook moet worden begrepen een aanslag die ten onrechte verminderd is tot nihil – is hier toch sprake van een fout in de zin van artikel 16, tweede lid, onderdeel c, van de AWR. De rechtbank vernietigt vervolgens wel de aanslagen gebruikersheffingen, omdat de heffingsambtenaar niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van gebruik in de zin van de betreffende verordeningen. Daaraan doet niet af dat belanghebbende – die eigenaar was van de woning maar daarin niet meer woonde – wel de beschikking had over de woning.

Publicatie op verzoek, geen samenvatting.

WOZ-waarde, aankoop woning ongeveer acht maanden na waardepeildatum, WOZ-waarde is gelijk aan de overeengekomen koopsom.

Waterschapsbelasting Waterschapsbelasting, waterverbruik, bewijslast

Het Hof gaat voorbij aan de fout in de tenaamstelling van de WOZ-beschikking, nu bij belanghebbende geen misverstand kan hebben bestaan voor wie de beschikking en aanslag waren bestemd. (Vergelijk Hoge Raad 31 augustus 1998, nummer 33.569, ECLI:NL:HR:1998:AA2356, BNB 1998/335). Daarbij komt dat, ook indien de naam van belanghebbende in de tenaamstelling had moeten worden opgenomen of zelfs die tenaamstelling alleen uit zijn naam had mogen of moeten bestaan, die onvolkomenheid niet tot vernietiging van de beschikking en de aanslag hoeft te leiden, aangezien geen misverstand kon hebben bestaan aan wie de beschikking en de aanslag waren opgelegd. Het hoger beroep van belanghebbende is ongegrond.