Aflevering 2004

Belanghebbende voert aan dat in de bestreden uitspraak ten onrechte wordt gesproken over 13 bunkers en 4 recreatiewoningen in plaats van 17 recreatiewoningen en ten onrechte over personeelsvoorziening in plaats van tweede bedrijfswoning.

Na verwijzing is in geschil het antwoord op de vragen of het door belanghebbende bewoonde gedeelte van het woonhuis blijkens zijn indeling is bestemd om als afzonderlijk geheel te worden gebruikt als bedoeld in artikel 1 van de Verordening baatbelasting riolering 1996 van de Gemeente Epe (hierna: de Verordening)(1), en of belanghebbende terecht een beroep doet op het vertrouwensbeginsel (2).

3.1. In geschil is het antwoord op de vraag of de onderhavige aanslag forensenbelasting terecht aan de belanghebbende is opgelegd.

Partijen houdt verdeeld of zowel terzake van de woning van de directeur van belanghebbende als van de hal van belanghebbende rioolrecht geheven kan worden. Belanghebbende meent dat de woning en de hal tezamen één eigendom vormen, zodat slechts één aanslag opgelegd kan worden. De Ambtenaar bepleit dat de woning en de hal verschillende eigenaren en gebruikers kent, zodat terecht twee aanslagen zijn opgelegd.

Objectafbakening kantoorgebouw.

Te dezen is in geschil het antwoord op de vraag of de aanslag is opgelegd op een verordening die verbindende kracht mist en, zo zulks niet het geval is, of de aanslag voor wat betreft het tarief dient te worden verlaagd op grond van het gelijkheidsbeginsel.

In geschil is het antwoord op de vraag of de vastgestelde waarde van de onroerende zaak overeenkomt met de waarde in het economische verkeer.

Rioolrechten, heffing afvoerrecht van grote lozers, gelijkheidsbeginsel, evenredigheidsbeginsel.

Partijen zijn eensluidend van mening dat de WOZ-waarde circa 15% te hoog is vastgesteld. Verweerder wenst waarde niet te herzien op grond van art. 2 Uitv. besl. WOZ. Hof: Bezwaar niet-ontvankelijk.

Nr. 38.442 30 januari 2004 AB gewezen op het beroep in cassatie van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Harderwijk (hierna: het College) tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Arnhem van 1 juli 2002, nr. 00/00831, betreffende na te melden van de Vereniging X te Z geheven bedrag aan leges. 1. Kennisgeving, bezwaar en geding voor het Hof...

Zeehavengeld gemeente Rotterdam.

Nu belanghebbende na het parkeren van zijn auto eerst zijn kantoor is binnengegaan om de parkeermeter te halen, alwaar hij vervolgens gedurende twee minuten een klant telefonisch te woord heeft gestaan, kan worden geconcludeerd dat belanghebbende niet conform het bepaalde in artikel 6, vijfde lid van de Verordening, de parkeermeter direct achter de voorruit heeft aangebracht. Weliswaar dient belanghebbende een redelijke tijd te worden gelaten om de parkeermeter in werking te stellen echter het telefonisch te woord staan van een klant valt niet onder deze handeling.

Tussen partijen is in geschil het antwoord op de volgende vragen: (1) Is de Verordening onverbindend omdat de Gemeente niet op controleerbare wijze heeft vastgelegd welke kosten zij via het heffen van de in geding zijnde leges wil verhalen? (2) Is de Verordening onverbindend omdat de geraamde baten van de afzonderlijke in geding zijnde leges de geraamde lasten overstijgen? (3) Is de Verordening strijdig met de in artikel 217 van de Gemeentewet gestelde eis dat het tijdstip van ingang van de heffing in de verordening moet worden vermeld, nu de leges worden geheven ter zake van het in behandeling nemen van de aanvraag? (4) Is de Verordening strijdig met het uit artikel 233a van de Gemeentewet voortvloeiende vereiste dat de wijze waarop de belastingschuld aan de belastingplichtige wordt bekendgemaakt in de verordening moet zijn bepaald? (5) Heeft belanghebbende recht op de vrijstelling voor verhuurders in de sociale woningsector, neergelegd in artikel 88 van de Woningwet en artikel 34 van het Besluit woninggebonden subsidies?

Belanghebbende heeft gesteld dat een eigenaar van een recreatiewoning op het park in verband met de gebondenheid aan de beheersovereenkomst niet vrij is om op elk gewenst moment de woning zelf te bewonen of de woning zelf te verhuren. De gebondenheid aan de bepalingen van de beheersovereenkomst en de verplichting om bij verkoop van de recreatiewoning die bepalingen aan een koper door te geven, brengen naar de mening van belanghebbende mee dat een recreatiewoning in het park voor de Wet Woz moet worden gewaardeerd op de beleggingswaarde, welke waarde is te stellen op een bedrag van omstreeks € 68.000 / ƒ 150.000.

WOZ-beschikking. artikel 17 , tweede en derde lid, van de Wet WOZ. Het kantoorgebouw is in gebruik als kantoorruimte voor ambtenaren van een ministerie (. . .). Het kantoorgebouw wordt derhalve uitsluitend geëxploiteerd om in het algemeen belang gelegen redenen. Het Hof is van oordeel dat het kantoorgebouw een courant object is dat evengoed in de commerciële sfeer zou kunnen worden gebruikt. Dit oordeel houdt tevens in dat het bedrag, waarvoor belanghebbende als eigenaresse een zaak zou kunnen verwerven die voor haar hetzelfde nut oplevert als de te waarderen zaak, te dezen niet hoger kan zijn dan de marktwaarde. Er is er geen reden om invloed van omzetbelasting bij de bepaling van de waarde van de onroerende zaak te elimi-neren. Het Hof verwerpt het andersluidende standpunt van belanghebbende. Partijen hebben de marktwaarde van het kantoorgebouw ieder voor zich bepaald met behulp van de huurkapitalisatiemethode. Het Hof stelt de waarde van de onroerende zaak in goede justitie vast op ƒ i, het rekenkundig gemiddelde van de twee uitkomsten. Beroep gegrond.

In geschil is het antwoord op de vraag of de onder 1.2. genoemde waardebeschikking terecht is vastgesteld.

Gelet op de twee getoonde, originele betaalbewijzen en de verklaringen van drie getuigen, acht het Hof aannemelijk dat belanghebbende wel de verschuldigde parkeerbelasting heeft voldaan, ondanks het feit dat twee parkeercontroleurs geen betaalbewijs hebben gezien.

Nr. 38.876 26 maart 2004 BK gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Amsterdam van 29 augustus 2002, nr. 01/1820, betreffende na te melden aanslag in de onroerendezaakbelastingen voor het jaar 2001. 1. Aanslag, bezwaar en geding voor het Hof...

Beleid van verweerder om in afwijking van Verordening niet per onroerende zaak, maar per kadastraal perceel één aanslag in de baatbelasting op te leggen leidt niet tot vernietiging van de aanslag.

Belanghebbende heeft gesteld dat hij met zijn micro compact auto heeft geparkeerd op een plaats waar ook twee vuilcontainers staan. Alleen een dergelijk kleine auto kan daar parkeren. Omdat deze auto's pas enkele jaren op de markt zijn heeft de gemeente hier bij aanleg van het parkeerterrein in de jaren 1970/1980 geen rekening mee kunnen houden. Voor het parkeren op zo'n kleine plaats is derhalve geen parkeerbelasting verschuldigd, aldus belanghebbende.

Partijen twisten derhalve nog over de waarde van de onroerende zaken a-straat 67 en b-straat 2 per 1 januari 1999.

Lastenvermindering. De beoordeling van de vraag of belanghebbende recht heeft op toekenning van de Zalmsnip komt niet aan de belastingrechter maar aan de algemene bestuursrechter toe.

Tussen partijen is in geschil de rechtsgrond van de aanslag.

Er dient ervan te worden uitgegaan dat in Nederland de parkeerbelasting in beginsel moet worden voldaan in Nederlands wettig betaalmiddel. Nu de gemeente Y als service voor bezoekers uit het buitenland het mogelijk heeft gemaakt deze belasting te voldoen in bepaalde buitenlandse valuta komt het risico voor rekening van belanghebbende, indien hij zich niet houdt aan de door de gemeente gehanteerde wisselkoers.

Forensenbelasting. De tariefstelling van de forensenbelasting van de gemeente Apeldoorn is niet in strijd met enig rechtsregel.

In geschil is of de heffingsambtenaar het bezwaar van belanghebbende terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard.

Geslaagd verzet tegen eerdere niet ontvankelijk verklaring van het bezwaar.

In geschil is het antwoord op de vraag of bedoelde aanslagen tot een juist bedrag zijn verminderd.

Wet WOZ. Herzieningsbeschikking WOZ vernietigd wegens het ontbreken van een “nieuw feit”.

De verweerder, op wie de bewijslast rust van de juistheid van de in geschil zijnde waarde van de onroerende zaak, beroept zich op een taxatierapport van 24 mei 2002 en ter ondersteuning daarvan op de opbrengst behaald bij verkoop van met de onroerende zaak vergelijkbare objecten. Het taxatierapport is voorzien van beeldmateriaal van zowel de onderhavige onroerende zaak als van de door de verweerder gebezigde vergelijkingsobjecten (hierna: de referentiepanden).

Wet WOZ. Bij het afgeven van een zogenoemde mutatie-WOZ-beschikking is geen “nieuw feit” vereist.

Baatbelasting. Herinrichting. Kosten van verbetering.

Waarde in het economische verkeer. Het Hof acht voldoende aannemelijk dat de wetenschap omtrent de aanwezigheid van een niet-ontplofte bom uit de Tweede Wereldoorlog potentiële kopers zal afschrikken en derhalve een waardedrukkende factor is waarmee bij het vaststellen van de waarde rekening dient te worden gehouden. De omvang van de waardedrukkende factor wordt in goede justitie vastgesteld.

In geschil is de waarde van de onroerende zaak per prijspeildatum 1 januari 1999.

Artikel 5 AWR juncto artikel 231, tweede lid, onderdeel b, en artikel 233a van de Gemeentewet Leges worden geheven door de inspecteur. In casu heeft als inspecteur in de zin van artikel 5 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen te gelden het hoofd Financiën & Control van de gemeente. Vaststaat dat de onderhavige leges zijn geheven door burgemeester en wethouders van de gemeente.. Zij zijn daartoe niet bevoegd. Anders dan de Inspecteur ter zitting heeft gesteld, behelst de (. . .) bedoelde aanwijzing niet een delegatie van een aan burgemeester en wethouders van de gemeente toekomende heffingsbevoegdheid. Van zodanige bevoegdheid is evenmin op andere wijze gebleken. De leges zijn door een onbevoegd bestuursorgaan geheven en kunnen reeds daarom niet in stand blijven. Beroep gegrond.

OZB, gelijkheidsbeginsel, woonwagens niet in heffing betrokken.

Cassatieberoep op eigen naam ingesteld door hoofd afdeling Belastingen: niet-ontvankelijk.

Het geschil betreft het antwoord op de volgende vraag: - Heeft de verweerder bij de uitspraak op bezwaar de waarde van de onroerende zaak juist vastgesteld? In het bijzonder is daarbij aan de orde of de verweerder in voldoende mate rekening heeft gehouden met de feitelijke toestand van de onroerende zaak in relatie tot de referentiepanden.

3.1 De belanghebbende is van mening dat de heffingsambtenaar de waarden van de onroerende zaken - ook na bezwaar – op te hoge bedragen heeft vastgesteld

Waardebepaling voor de Wet WOZ van een in erfpacht uitgegeven woning, welke zich bevindt in het koetshuis van een kasteel. Het kasteel maakt deel uit van een landgoed dat is gerangschikt onder de Natuurschoonwet 1928. Hof benoemt een deskundige.

Art. 6:11 Awb. Wet WOZ. Later ontdekte betonrot. Termijnoverschrijding in casu niet verschoonbaar.

In geschil is het antwoord op de vraag of de aanslagen terecht zijn opgelegd.

Nr. 38.999 6 februari 2004 wv gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Arnhem van 11 november 2002, nr. 00/01642, betreffende na te melden verminderingsbeschikking. 1. Aanslagen, beschikking, bezwaar en geding voor het Hof...

Te dezen is in geschil het antwoord op de vraag of belanghebbende op grond van de Verordening terecht in de baatbelasting is betrokken.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Gelet op de onder (5) en (6) vermelde cijfers leidt de bepaling in de Verordening dat ingeval de toegevoerde hoeveelheid water niet kan worden vastgesteld vanwege de omstandigheid dat meerdere eigendommen op één gemeenschappelijke watermeter zijn aangesloten, deze hoeveelheid op 125 m3 wordt gesteld, naar het oordeel van het Hof tot een zodanig onredelijke en willekeurige belastingheffing dat deze bepaling als onverbindend moet worden aangemerkt.

De gemeente slaagt er niet in een hogere WOZ-waarde aannemelijk te maken dan de verkoopprijs van de woning rechtvaardigt.

Tussen partijen is in geschil of de onderhavige, op het object [a-weg 1by] betrekking hebbende, aanslag terecht aan belanghebbende is opgelegd. Meer in het bijzonder spitst het geschil zich toe op de vraag of het woonhuis voor de toepassing van de Verordening moet worden aangemerkt als – zoals belanghebbende verdedigt – één onroerende zaak dan wel – gelijk de Ambtenaar bepleit – als twee onroerende zaken.

5.1. Partijen houdt verdeeld, 5.1.1. of de aanduiding van de belastingsoort op het aanslagbiljet voldoende duidelijk is, 5.1.2. of de aangevallen uitspraak is gedaan door de daartoe bevoegde functionaris, en 5.1.3. of belanghebbende terecht afzonderlijk in het rioolrecht is aangeslagen.

Nu de Verordening parkeerbelastingen en het Besluit tot aanwijzing van terreinen en weggedeelten waarop tegen betaling van belasting mag worden geparkeerd het belastbare feit onvoldoende vermelden berust de naheffingsaanslag parkeerbelasting niet op een daarvoor toereikende wettelijke grondslag.

Ingevolge artikel 7 , lid 2, van de Kostenwet invordering rijksbelastingen – te dezen van toepassing krachtens artikel 123 , lid 3, van de Waterschapswet – kan het bezwaar- of beroepschrift niet zijn gegrond op de stelling dat het aanslagbiljet of de aanmaning niet is ontvangen. Blijkens haar wordingsgeschiedenis strekt deze bepaling er weliswaar toe – evenals artikel 17 , lid 3, eerste volzin, van de Invorderingswet 1990 – het risico van het niet-ontvangen zijn van een aanslagbiljet of aanmaning te leggen bij de belastingschuldige, maar niet tevens van deze het bewijs te verlangen van diens stelling dat het aanslagbiljet niet is verzonden of uitgereikt.

In geschil is het antwoord op de vraag of er grond is voor een nieuwe waardebeschikking met een lagere waarde dan de waardegrondslag waarop de aanslag berust.

Forensenbelasting

Havengeld. Gemeente heeft belastingverordening op juiste wijze gepubliceerd. Aanslagen opgelegd en uitspraken gedaan door bevoegde ambtenaar. Gemeente heeft het gedeelte van de haven waar belanghebbende ligplaats heeft genomen niet in beheer of onderhoud. Aanslagen vernietigd.

Legesheffing strijdt met vertrouwensbeginsel: gemeente heeft zich bij civielrechtelijke overeenkomst jegens belanghebbende gebonden geen leges te heffen.

Leges voor de inbehandelingneming van een verzoek om toekenning van planschade.

WOZ-waarde bedrijfspand (m.b.v. gecorrigeerde vervangingswaarde) niet aannemelijk gemaakt. Hof gaat uit van de berekeningswijze zoals door belanghebbende gehanteerd, maar corrigeert de vervangingskosten door ze met BTW te verhogen, nu de Staat als zakelijk gerechtigde bij vervanging BTW-kosten moet maken. Dat die BTW-betalingen uiteindelijk weer aan de Staat toevloeien, is hier niet van belang.

In geschil is de verschuldigdheid van de opgelegde rechten.

In geschil is het antwoord op de vraag of de onder 1.2. genoemde waardebeschikking terecht is vastgesteld.

Het Hof hecht geloof aan de verklaringen van belanghebbende zoals weergegeven onder 2. en aan de verklaring dat hij bij aanvang van het parkeren de verschuldigde parkeerbelasting daadwerkelijk en direct wilde voldoen. Een redelijke uitleg van de onder 4. genoemde bepalingen brengt naar het oordeel van het Hof mee dat aan een belastingplichtige een redelijke tijd moet worden gegund om de parkeerautomaat in werking te stellen. De tijd die nodig is om het geld te wisselen wordt daartoe in beginsel niet gerekend, nu van parkeerders mag worden verwacht dat zij over voldoende muntgeld beschikken. Aan belanghebbende moest in dit geval wel tijd worden gegund om het € 1 munststuk te wisselen, omdat de parkeerautomaat – in tegenstelling tot hetgeen in het Besluit is geregeld – geen munten van € 1 en € 2 accepteerde.

Hof verklaart beroep tegen beslissing op kwijtscheldingsverzoek niet-ontvankelijk. Beroep tegen invorderingskosten gegrond omdat verweerder de kosten zoveel mogelijk had dienen te beperken.

Het geschil betreft het antwoord op de vraag of de aanslag is berekend naar het juiste aantal overnachtingen op de niet-vaste standplaatsen voor mobiele kampeeronderkomens. Belanghebbende is van oordeel dat deze vraag ontkennend moet worden beantwoord, de ambtenaar bevestigend.

Gemeente vernietigt na een naamwisseling van X Y Nederland BV een WOZ-beschikkking op de oude naam (X Nederland BV) en vervangt die 2 maanden later door eenzelfde WOZ-beschikking ten name van X Y Nederland BV. In de tussentijd legt de gemeente OZB-aanslagen op. Het Hof laat deze in stand op grond van art. 220d , vierde lid, Gemeentewet, de zgn. vangnetbepaling.

In geschil is het antwoord op de vraag of de naheffingsaanslag terecht is opgelegd.

In geschil is het antwoord op de vraag of de vastgestelde waarde overeenkomt met de waarde in het economische verkeer.

In geschil is de waarde van de onroerende zaak per prijspeildatum 1 januari 1999.

Afvalstoffenheffing. Gescheiden beroepsmilitair dient voor één vervuilingseenheid te worden aangeslagen voor de afvalstoffenheffing.

Leges. De enkele omstandigheid dat een aannemer is gelieerd aan de aanvrager van een bouwvergunning brengt niet mee dat de aanneemsom onzakelijk is.

Verweerder maakt Woz-waarde van industrieel complex aannemelijk, op basis van gecorrigeerde vervangingswaarde. Stelling omtrent (beweerdelijk: lagere) waarde op basis van gekapitaliseerde huur, doet daaraan niet af.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

3.1 Tussen partijen is in geschil het antwoord op de vraag of de waarde van de onroerende zaak gelegen aan de a-straat 27 te Z te hoog is vastgesteld.

Te dezen is in geschil het antwoord op de vraag of de waarde van de onroerende zaak op een te hoog bedrag is vastgesteld.

Havengeld. Het aanknopen bij het maximale tonnage van een schip in het kader van het heffen van havengeld kan door de beugel.

Het Hof merkt de reden die belanghebbende aanvoert voor het overschrijden van de parkeertijd waarvoor zij had betaald aan als een geval van overmacht, gelet op het feit dat verweerder in de loop van het geding om onverklaarde redenen bij herhaling verzuimd heeft te doen wat in het belang van een ordelijke procesgang van hem mocht worden verlangd.

Forensenbelasting. De gemeente Ede slaagt er niet in aannemelijk te maken dat belanghebbende een stacaravan voor zichzelf of zijn gezin voor meer dan 90 dagen beschikbaar heeft gehouden.

Afvalstoffenheffing. Gemeente voldoet niet aan inzamelverplichting huishoudelijke afvalstoffen.

woz; servicekosten

Leges. Een tweede legesheffing in het kader van een bouwaanvraag ter zake van een “controle statische berekening” is niet mogelijk.

De belanghebbende is van mening dat de heffingsambtenaar de waarden van de onroerende zaken op te hoge bedragen heeft vastgesteld. Naar haar mening heeft de heffingsambtenaar bij de vaststelling van de waarden onvoldoende rekening gehouden met de tekortkomingen en de staat van onderhoud van het kantoorgebouw. Tevens stelt zij dat de heffingsambtenaar de uitspraak onvoldoende heeft gemotiveerd, dat geen dan wel onvoldoende rekening is gehouden met het waardedrukkende effect van de van omzetbelasting vrijgestelde verhuur en overige belastingen en dat de verhuurbare oppervlakten te hoog zijn vastgesteld omdat de zogenaamde overige ruimten in de waardeberekening zijn betrokken. Tot slot stelt zij dat geen onafhankelijke toetsing van de waarden heeft plaatsgevonden.

In geschil is het antwoord op de vraag welke waarde per 1 januari 1999 aan het complex en aan 10 B moet worden toegekend.

Gemeente gedoogt aanwezigheid van woonark boven voor de openbare dienst bestemde gemeentegrond: aan de vereisten voor heffing van precariobelasting (artikel 228 Gemeentewet) is voldaan, ongeacht het feit dat ook ozb en havengeld wordt geheven. Dat ligplaats van woonark strookt met bestemmingsplan, laat onverlet dat hier van gemeentelijk gedogen sprake is. Toegelaten tariefstelling.

Te dezen is in geschil het antwoord op de vraag of belanghebbende op grond van de Verordening terecht in de baatbelasting is betrokken.

Gesteld noch gebleken is, dat bij het opleggen van de beschikking van 23 oktober 2001 sprake was van enig feit, dat de verweerder niet bekend was of redelijkerwijs bekend had kunnen zijn. Wél is gebleken dat in de beschikking van 5 maart 2001 bij de vaststelling van de waarde van de bij de onroerende zaak behorende grond de verweerder is uitgegaan van een oppervlakte van 161 m², terwijl hij in de beschikking van 23 oktober 2001 is uitgegaan van een oppervlakte van 721 m². Het Hof is van oordeel, dat nu de grond reeds vóór 5 maart 2001 aan belanghebbende in eigendom toebehoorde, de verweerder met dit feit bekend was of redelijkerwijs bekend had kunnen zijn. Belanghebbende heeft ter zitting onweersproken gesteld, dat hij bij de ontvangst van de beschikking van 5 maart 2001 niet begreep, dat de oppervlakte niet correct was opgenomen en daardoor de waarde van de onroerende zaak te laag. Hij meende juist, dat de waarde van de onroerende zaak bij de beschikking van 5 maart 2001 te hoog was vastgesteld. Naar het oordeel van het Hof is sprake van een ambtelijk verzuim, dat niet aan te merken is als een schrijf- of tikfout of daarmee gelijk te stellen administratieve vergissing (zie Hoge Raad 6 juni 1973, nr. 17 106, BNB 1973/161 en 27 januari 1999, nr. 34 006, BNB 2001/15). Om die reden kan de herzieningsbeschikking niet in stand blijven.

Schending wederhoor.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Belanghebbende laat op haar grond een bioscoop bouwen. In april 2000 vindt de oplevering door de aannemer plaats. Belanghebbende is op 1 januari 2000 als gebruiker aan te merken. Gemeente hoefde haar beleidswijziging om projecten in aanbouw met ingang van 2000 in de gebruikersbelasting te betrekken, niet aan belanghebbende afzonderlijk bekend te maken.

Belanghebbende heeft – kort samengevat – aangevoerd dat een onjuist tarief voor de afvalstoffenheffing wordt gehanteerd.

Omzetbelasting. Het in het kader van de bezwaarprocedure niet-opmaken van een hoorverslag vormt onzorgvuldig handelen van de belastingdienst maar heeft in het onderhavige geval geen gevolgen.

Tussen partijen is in geschil het antwoord op de volgende vragen: - Dient de beschikking ten aanzien van a-weg 02, a-weg 03 en b-weg 9 te worden vernietigd in verband met strijd met het bepaalde in artikel 23, lid 1, letter b, van de Wet waardering onroerende zaken (nader: de wet)? - Is de objectafbakening ten aanzien van a-weg 02 juist? - Is de door de gemeente gehanteerde grondwaarde te hoog?

Tussen partijen is nog in geschil a. of de Ambtenaar die de WOZ-beschikking heeft genomen en de genoemde aanslagen heeft vastgesteld daartoe op dat moment bevoegd was, b. of de vigerende verordeningen onroerende zaakbelastingen, afvalstoffenheffing en hondenbelasting op de voorgeschreven wijze zijn bekendgemaakt, c. of bij de tariefstelling van de afvalstoffenheffing kosten zijn meegenomen die niets van doen hebben met de inzamelplicht van de gemeente van huishoudelijk afval, d. of de baten van de afvalstoffenheffing de kosten van inzameling van huishoudelijk afval te boven gaan, e. of door het college van B en W van de gemeente Wijchen met betrekking tot de tarieven onroerende zaakbelastingen een toezegging is gedaan waaraan de Ambtenaar bij het opleggen van de aanslagen onroerende zaakbelastingen is gebonden, en f. of de Ambtenaar de waarde van de onroerende zaak van belanghebbende bij voormelde WOZ-beschikking op het juiste bedrag heeft vastgesteld.

WOZ-beschikking. Onvoldoende motivering waardering door Hof.

Baatbelasting. Gemeente Roermond heeft ten onrechte een deel van de kosten van de bestrating ten behoeve van rioolonderhoud via de baatbelasting verhaald.

Nr. 40008 24 december 2004 AB gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 20 juni 2003, nr. BK-02/01580, op het verzet van belanghebbende tegen na te melden uitspraak van het Hof betreffende de ten aanzien van belanghebbende vastgestelde beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken , beschikking nummer 001...

WOZ-waarde van een elektriciteitscentrale. In geschil is of het object goed is afgebakend, of de werktuigen roerende of onroerende zaken zijn en of de werktuigenvrijstelling van toepassing is.

De inspecteur heeft in zijn e-mail aan belanghebbende in rechte te beschermen vertrouwen gewekt.

Het Hof acht niet aannemelijk dat de uitspraak van verweerder (gemeente Amersfoort) is gebaseerd op de in een kwaliteitsdocument voorziene situatie in plaats van op de situatie zoals die feitelijk is gerealiseerd.

Tussen partijen is in geschil de door de Ambtenaar aan het appartement toegekende waarde op de peildatum 1 januari 1999.

Parkeerbelasting. Parkeerkaart gekocht bij ander terrein.

Wet waardering onroerende zaken. In voormalig schoolgebouw gehouden bezinningssamenkomsten vallen onder de in de gemeentewet opgenomen kerkenvrijstelling.

Wet WOZ. Art. 3:4 BW. Keuken bestanddeel van de woning?

In geschil is het antwoord op de vraag of de vastegestelde waarde in overeenstemming is met de waarde in het economische verkeer.

In geschil is het antwoord op de vraag of de omstandigheid dat belanghebbende met zijn auto stilstond kan worden aangemerkt als stilstaan ten behoeve van het onmiddellijk laden of lossen van zaken als bedoeld in artikel 225 van de Gemeentewet.

Rioolrecht, verhaal van kosten afvoer hemelwater.

WOZ. Waarde. Invloed betonrot. Kwaaitaal-vloer.

Onroerende-zaakbelastingen; gebruik.

Leges voor bouwvergunning. Aanvraag buiten verdere behandeling gesteld op grond van art. 4:5 Awb. Belanghebbende mocht erop vertrouwen dat geen leges verschuldigd zouden zijn.

WOZ-waarde Verweerder stelt dat sprake is van een bepleitbare bandbreedte in de waardering van de woning van 15% en de woning is gelegen in een buurt met sociale woningbouw, in tegenstelling tot de vergelijkingsobjecten.

Naar het oordeel van het Hof is een - niet gekoppelde - aanhangwagen een voertuig, als bedoeld in artikel 1, aanhef, onder a, van de Verordening Parkeerbelastingen 2003.

In geschil is het antwoord op de vraag of de naheffingsaanslagen terecht zijn opgelegd.

In geschil is of belanghebbende wegens overschrijding van de beroepstermijn terecht niet-ontvankelijk in zijn beroep is verklaard.

In geschil is het antwoord op de vraag of de vastgestelde waarde overeenkomt met de waarde in het economische verkeer.

In beroep is nog slechts in geschil is of belanghebbende misbruik van de invalidenparkeerkaart heeft gemaakt. Op de Ambtenaar rust in deze de bewijslast aannemelijk te maken dat van een dergelijk misbruik sprake is geweest.

Als na invoering van een regeling voor betaald parkeren een coulanceperiode in acht wordt genomen waarin niet voldane belasting niet wordt nageheven, leidt dit tot gerechtvaardigd vertrouwen bij de belastingplichtige zolang niet kenbaar is gemaakt wanneer deze periode eindigt.

Ter ondersteuning van haar standpunt voert belanghebbende aan dat zij door een acute aanval van angina is getroffen waardoor zij fysiek niet in staat was de parkeermeter bij te vullen en dat derhalve sprake is van overmacht met betrekking tot het niet voldoen van de verschuldigde parkeerbelasting.

Het niet tijdig overschrijven van het voor de parkeervergunning verschuldigde bedrag komt voor rekening van belanghebbende

3.1 In geschil is het antwoord op de vraag of en zo ja, tot welke omvang het perceel weiland bij de waardebepaling buiten aanmerking moet worden gelaten.

Aanvankelijk ontbreken volmacht voor instellen beroep, bekrachtiging.

3.1. In geschil is de hoogte van de onderhavige aanslag afvalstoffenheffing.

3.1 Tussen partijen is in geschil het antwoord op de vraag op welk bedrag de waarde van de onroerende zaak dient te worden vastgesteld.

In geschil is of het Hoofd Middelen en Ondersteuning bevoegd was uitspraak op het bezwaarschrift te doen en of de naheffingsaanslag terecht is opgelegd.

Leges. De vraag of een gemeente het in de gemeentewet opgenomen winstverbod heeft overtreden dient te worden beoordeeld op het niveau van de legesverordening en niet op het niveau van de afzonderlijke diensten.

Belanghebbende verhuurt kamers. De aan belanghebbende voor verschillende jaren opgelegde aanslagen onroerendezaakbelasting (gebruikers) blijven in stand, omdat gebruik door degene aan wie een deel van een onroerende zaak in gebruik is gegeven wordt aangemerkt als gebruik door degene die dat deel in gebruik heeft gegeven. De aanslagen zijn opgelegd binnen de termijn van art 11 AWR , dus tijdig. Zalmsnip wordt alsnog verrekend.

Het geschil betreft uitsluitend nog de volgende vragen: 3.1.1. Moeten de woning en de bedrijfsgebouwen voor de heffing van het rioolrecht als één eigendom in de zin van de verordening worden beschouwd? 3.1.2. Is bij de vaststelling van de aanslag rioolrecht aansluitheffing terecht uitgegaan van het tarief voor niet-woningen? 3.1.3. Leidt het tarief voor niet-woningen, artikel 5, eerste lid, onderdeel b, van de verordening, in het geval van belanghebbende tot een willekeurige en onredelijke belastingheffing? 3.1.4. Wordt het gelijkheidsbeginsel geschonden nu belanghebbende met enkel een drukriolering in de heffing van het rioolrecht wordt betrokken en agrariërs die geen aansluiting op het riool hebben niet in die heffing worden betrokken?

In verzet heeft belanghebbende aangevoerd dat hij beroepsmilitair is en hij door zijn werkgever (het Ministerie van Defensie) regelmatig naar het buitenland wordt uitgezonden en dat hierdoor de verzetstermijn met één dag is overschreden. Het hof acht het aannemelijk dat belanghebbende in verband met deze uitzendingen naar het buitenland niet in staat was binnen de termijn van zes weken bij het hof in verzet te komen. De termijnoverschrijding kan gelet op vorenstaande in redelijkheid niet aan belanghebbende verweten worden. Derhalve moet niet-ontvankelijk verklaring van het verzet met toepassing van artikel 6:11 Awb achterwege blijven.

Bh stelt vergeten te zijn haar parkeerkaartje na betaling met haar chippas uit de parkeerautomaat te halen. Een bank is in staat een chipbetaling te verifiëren en kan na lezing van de chippas de laatste 10 chipbetalingen vaststellen. Nu bh verzuimd heeft tijdig met haar bank contact te zoeken, heeft zij onvoldoende aannemelijk gemaakt dat zij de parkeerbelasting middels een chipbetaling voldaan heeft.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Op 14 februari 2002 om 13:30 uur stond belanghebbendes personenauto, merk Peugeot, met het kenteken 1, op een parkeerplaats aan de Astraat in P geparkeerd. Deze locatie is door burgemeester en wethouders op grond van de Verordening aangewezen als plaats welke bestemd is voor het parkeren door vergunninghouders. Voor het aldaar parkeren dient de parkeerder te beschikken over een vergunning of de parkeerbelasting te voldoen door een dagkaart of via een persoonlijke parkeermeter (hierna: PPM). In geschil is de vraag of de naheffingsaanslag terecht is opgelegd.

Belanghebbendes stelling dat de bezwaartermijn eerst is aangevangen op 15 mei 2001 aangezien hem pas na ontvangst van de onder 3 genoemde aanmaning en het daarop volgend telefonisch contact met de gemeente duidelijk is geworden dat en op welke termijn hij in bezwaar kon komen, kan het Hof niet volgen. Het Hof is van oordeel dat van belanghebbende, zijnde een politiefunctionaris met een deels juridische opleiding zoals door hem ter zitting is toegelicht, kan en mag worden verwacht dat hij zich tijdig informeert omtrent zijn (rechts)positie, de eventueel aan te wenden rechtsmiddelen en de daarbij in acht te nemen termijn.

Gemeente gedoogt aanwezigheid van woonark boven voor de openbare dienst bestemde gemeentegrond: aan de vereisten voor heffing van precariobelasting (artikel 228 Gemeentewet) is voldaan, ongeacht het feit dat ook ozb en havengeld wordt geheven. Dat ligplaats van woonark strookt met bestemmingsplan, laat onverlet dat hier van gemeentelijk gedogen sprake is. Toegelaten tariefstelling.

3.1 De belanghebbende is van mening dat de waarde van de shop en de autowasplaats onmogelijk met 500 respectievelijk 100% gestegen kan zijn en dat het hoofd onvoldoende rekening heeft gehouden met de onderhoudstaat van de luifel, die ruim 25 jaar oud is. Voorts is de gehanteerde kapitalisatiefactor voor de shop te hoog.

Nr. 38.598 13 februari 2004 Za gewezen op het beroep in cassatie van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Aalsmeer (hierna: het college) te Aalsmeer tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Amsterdam van 26 april 2002, nr. P01/02836, betreffende na te melden aan X te Z opgelegde aanslagen in de belastingen op roerende woon- en bedrijfsruimten van de gemeente Aalsmeer. 1. Aanslagen, bezwaar en geding voor het Hof...

Gelet op de omstandigheid dat de referentiepanden onvoldoende vergelijkbaar zijn, lijkt het toepassen van een stijgingspercentage op de aankoopwaarde van de onroerende zaak per 1 december 1997 een betere methode om de WOZ-waarde vast te stellen. Gesteld noch gebleken is dat deze aankoop onder bijzondere omstandigheden heeft plaatsgevonden. Teneinde de WOZ-waarde van het referentiepand Kasteellaan 24 te bepalen heeft de taxateur een stijgingspercentage van 1% per maand toegepast. In goede justitie sluit het Hof aan bij dit percentage en stelt de waarde van de onroerende zaak vast op fl. 537.500,= vermeerderd met 13% (13 maanden) = fl. 607.375,=.

Wet WOZ. Door een papagaaienverblijf veroorzaakte geluidsoverlast vormt een mutatiegrond in de zin van artikel 19 van de Wet waardering onroerende zaken.

Nu in het appartement geen aansluiting op de gemeentelijke riolering aanwezig is omdat de standleiding niet meer aanwezig is wordt niet voldaan aan het voor de heffing van rioolrecht vereiste belastbare feit.

De onroerende zaak, een studentenhuis, is een woning in de zin van artikel 17 van de Wet WOZ en is qua ligging, karakter, uitstraling, grootte en aard niet vergelijkbaar met de door verweerder ingebrachte vergelijkingsobjecten.

Genotsretributie. Onduidelijke tariefsbepaling in gemeentelijke verordening leidt tot vernietiging van retributieheffing.

Legesverordening onverbindend? Strijd met enig algemeen rechtsbeginsel?

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

In geschil is het antwoord op de vraag of de vastgestelde waarde overeenkomt met de waarde in het economische verkeer per waardepeildatum 1 januari 1999.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Partijen houdt verdeeld het antwoord op de vraag of de ambtenaar in de bezwaarfase het object mag vergroten door in de vastgestelde waarde de woning alsnog te betrekken.

Tussen partijen is niet in geschil dat belanghebbende zijn voertuig gedurende een zekere aaneengesloten periode heeft stil gezet voor het voeren van een telefoongesprek, zonder dat sprake is van het onmiddellijk in- of uitstappen van personen dan wel het onmiddellijk laden of lossen van zaken, zodat het Hof de Ambtenaar volgt in zijn oordeel dat de naheffingsaanslag terecht aan belanghebbende is opgelegd. De omstandigheden dat belanghebbende tijdens het telefoongesprek de motor van het voertuig stationair heeft laten draaien en er op dat ogenblik meerdere parkeerplaatsen vrij waren, doen aan dat oordeel niet af. De omstandigheid dat belanghebbende (zoals hij in zijn beroepschrift formuleert) niet de bedoeling had te parkeren maar alleen op veilige wijze zijn telefoongesprek wilde voeren en afronden, doet aan dat oordeel evenmin af nu het op bovenomschreven wijze stil zetten van een voertuig op grond van de Verordening een belastbaar feit oplevert en van een verkeersgevaarlijke situatie die belanghebbende noopte om op deze plaats te stoppen - nog afgezien van de mogelijkheid om bij optredend gevaar geheel af te zien van het voeren van een telefoongesprek - niets is gebleken.

De stukken van het geding zijn niet toereikend om een conclusie toe te laten omtrent de waarde op de peildatum (eventueel met toepassing van artikel 19 , eerste lid, van de wet WOZ: naar de staat op 1 januari 2001). Het hof vindt dan ook aanleiding de ambtenaar op te dragen binnen vier maanden na verzending van deze uitspraak opnieuw uitspraak op bezwaar te doen met inachtneming van deze uitspraak van het hof.

In geschil is het antwoord op de vraag of de onder 1.2. genoemde waardebeschikking terecht is vastgesteld.

Legesheffing bouwvwergunning 2001. Aanvraag ter legalisatie van onrechtmatig gebouwde serre. Dubbele heffing ter zake van een dienstverlening?

Woz-waarde gevangenis. Geen inpandige opname, reden waarom twee gecorrigeerde vervangingswaarden worden verworpen. Waarde wordt gesteld op waarde in het economische verkeer omdat deze onweersproken hoger is dan de derde gecorrigeerde vervangingswaarde.

Fiscaal procesrecht. Tweede bezwaarschrift.

Art. 8:38 Awb. Adresverificatie met betrekking tot retourontvangen uitnodiging voor zitting.

De omstandigheid dat in een gebouw operaties uitsluitend poliklinisch worden uitgevoerd staat er niet aan in de weg dat voor de bouwkosten van dat gebouw aansluiting moet worden gezocht bij de bouwkosten voor ziekenhuizen.

Nr. 38.548 26 maart 2004 az gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Amsterdam van 8 mei 2002, nr. 01/2400, op het verzet van belanghebbende tegen de uitspraak van het Hof van 31 januari 2002 betreffende na te melden verzoek met betrekking tot een aan belanghebbende opgelegde aanslag in de baatbelasting. 1. Aanslag, bezwaar en geding...

Rioolrechten, indirecte afvoer

3.1. In geschil is het antwoord op de volgende vragen: a. Heeft de heffingsambtenaar de belanghebbende terecht niet-ontvankelijk verklaard in zijn bezwaar? b. Heeft de heffingsambtenaar de waarde van de onroerende zaak op een juist bedrag vastgesteld?

In geschil is het antwoord op de vraag of de aanslag forensenbelasting berust op juiste gronden.

Baatbelasting herinrichting binnenstad. Gemeente Leeuwarden.

Ontbreken verkoopgegevens van vergelijkbare objecten maakt vergelijkingsmethode voor de waardering van parkeergarage ongeschikt.

Indien bh zijn eigen parkeervergunning vanwege een reparatie aan zijn auto omruilt tegen een tijdelijke vergunning, rust op bh de verplichting om, nadat hij weer de beschikking over zijn eigen auto heeft gekregen, de tijdelijke vergunning om te ruilen voor de oorspronkelijke vergunning. Indien hij dit vergeet, is hij in geval van parkeren parkeerbelasting verschuldigd.

leges bouwvergunning 2000. Terecht geheven wegens aanvraag ontheffing ex art. 19 WRO?

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Parkeerbelasting. Vergunningsvoorschrift dat de vergunning van maandag tot en met zaterdag van 9.00 tot 19.00 uur niet geldig is voor parkeren in een winkelstraat is niet onredelijk.

Gemeente Amsterdam heeft de rioolrechttarieven voor 1997 met terugwerkende kracht verlaagd n.a.v. jurisprudentie Hoge Raad. Opbrengst afvoerrecht en aansluitrecht tezamen lager dan totale rioleringslasten. Gemeentebegroting voldoende controleerbaar. Verordening niet onverbindend.

Wet woz. Waardebepaling van een hotel. Vergelijkingsmethode op basis van huurwaardekapitalisatie toegepast. Huurwaarde van het restaurantgedeelte lager vastgesteld dan van het hotelgedeelte. Andere waarderingsmethoden verworpen.

Baatbelasting. Onaanvaardbaar verschil met bedrag krachtens overeenkomst. Verordening onverbindend.

Nr. 39.927 22 oktober 2004 AB gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 14 april 2003, nr. 02/04135, op het verzet van belanghebbende tegen na te melden uitspraak van het Hof betreffende na te melden beschikking op grond van de Wet onroerende zaken. 1. Beschikking, bezwaar en geding voor het Hof...

Art. 6:9 , lid 2, Awb. Verzendtheorie. Verzending per koeriersdienst.

Verzorgingshuis dient in casu niet in hoofdzaak tot woning. De gemeente heeft terecht het tarief voor niet-woningen toegepast. Centraal stond de vraag of de waarde van het verzorgingshuis in hoofdzaak, ofwel voor ten minste 70 percent, is toe te rekenen aan delen van de onroerende zaak die dienen tot woning dan wel volledig dienstbaar zijn aan woondoeleinden. In deze zaak was beslissend dat ruimten die naast woondoeleinden ook andere doeleinden dienen, in het geheel niet aan woondoeleinden mogen worden toegerekend. Hierdoor werd het percentage van 70 niet gehaald.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Waardebepaling complex. Waardepeildatum. Vallen de apollo's, helderbiertanks, condensoropstelling en voorvergistingstanks onder de werktuigenvrijstelling. Welk percentage restwaarde en technische veroudering dient te worden gehanteerd. Dient i.h.g.d. waardepeildatum 1-1-95 is een correctie functionele veroudering wegens veranderde bouwwijze te worden toegepast. Wat is de waarde van de grond.

In geschil is het antwoord op de vraag of de vastgestelde waarde in overeenstemming is met de waarde in het economische verkeer.

Onroerende-zaakbelastingen. Bij het vaststellen van de tarieven ozb voor het jaar 2000 heeft de Amsterdamse gemeenteraad de artikelen 219, tweede lid, 220f, tweede lid en 220g van de Gemeentewet (tekst 2000) niet onjuist toegepast.

Nr. 37.844 13 februari 2004 RvS gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 5 december 2001, nr. BK-00/01616, betreffende na te melden aanslagen in de onroerendezaakbelastingen van de gemeente Naaldwijk. 1. Aanslagen, bezwaar en geding voor het Hof...

Tussen partijen is in geschil het antwoord op de vraag of de waarde van de onroerende zaak gelegen aan de a-straat 13 te Z te hoog is vastgesteld.

In geschil is het antwoord op de vraag of de vastgestelde waarde overeenkomt met de waarde in het economische verkeer per waardepeildatum 1 januari 1999.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak naar de waardepeildatum 1 januari 1999.

In geschil is het antwoord op de vraag of de vastgestelde waarde overeenkomt met de waarde in het economische verkeer per waardepeildatum 1 januari 1999.

In geschil is het antwoord op de vraag of de vastgestelde waarde overeenkomt met de waarde in het economisch verkeer.

Gelijkheidsbeginsel. Agrarische boerderijen en woonboerderijen vormen in casu gelijke gevallen voor de Wet WOZ. De gemeente Z voert een begunstigend beleid ten aanzien van agrarische boerderijen, zodat sprake is van gelijke gevallen en de waarde van de woonboerderij van belanghebbende dient te worden verminderd.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

Partijen twisten over de waarden van de onroerende zaken (velden, kantine en kleedkamers) per 1 januari 1999.

Tussen partijen resteert als geschilpunt het antwoord op de vraag of de waarde van de onroerende zaken, gelegen aan de a-straat nrs. 19, 21 en 33 te Z, te hoog is vastgesteld.

Partijen twisten over de waarde van de onroerende zaak per 1 januari 1999.

roerende-ruimtebelasting 2001. Waarde woonark.

In het belastingrecht geldt een gesloten stelsel van rechtsmiddelen waarbij niet tegen elke fiscale beschikking bezwaar en, na uitspraak op bezwaar, beroep bij de belastingrechter mogelijk is, maar alleen tegen die beschikkingen waartegen de belastingwet door de vermelding "voor bezwaar vatbare beschikking" dat bezwaar expliciet opent. Beslissingen van de met de invordering van gemeentelijke belastingen belaste gemeenteambtenaar omtrent het al dan niet verlenen van uitstel van betaling in het kader van artikel 25 , eerste lid, van de Invorderingswet 1990 geschieden niet bij een "voor bezwaar vatbare beschikking" die ingevolge enige bepaling van de belastingwet is genomen. Er kan dan geen twijfel over bestaan dat het gerechtshof ten aanzien van die kwestie niet bevoegd is en ook nimmer kan worden in de hoofdzaak. Nu ter zake geen toegang tot de administratieve rechter in belastingzaken bestaat, betekent dit dat de voorzieningenrechter van een gerechtshof, in zijn hoedanigheid van administratieve rechter in belastingzaken, niet bevoegd is daarover te oordelen.

Het geschil betreft het antwoord op de volgende vragen: 1. Is belanghebbende terecht niet-ontvankelijk verklaard in haar bezwaar? 2. Zo nee, heeft belanghebbende recht op de vrijstelling als bedoeld in artikel 220d, eerste lid, onderdelen a en b, van de Gemeentewet? 3. Zo nee, heeft belanghebbende recht op de vrijstelling als bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel b, van de Verordening op de heffing en invordering van onroerende-zaakbelastingen 1997?

In geschil is het antwoord op de vraag of belanghebbende hoofdverblijf heeft in de gemeente Skarsterlân, als bedoeld in artikel 2 van de Verordening.

Zalmsnip; Art. 229d , lid 1, Gemeentewet

Zalmsnip; Art. 229d , lid 1, Gemeentewet

Wet WOZ. Een op het dak van een flatgebouw gemonteerde zendinstallatie voor mobiele telecommunicatiediensten vormt een onroerende zaak.

Partijen houdt verdeeld het antwoord op de vragen of belanghebbende al dan niet ontvankelijk is in haar beroep en of het object voor de toepassing van artikel 5 van de Verordening moet worden aangemerkt als een onroerende zaak die in hoofdzaak tot woning dient dan wel als een onroerende zaak die niet in hoofdzaak tot woning dient. Belanghebbende bepleit ten aanzien van de tweede vraag het eerste en het hoofd het tweede. Bij de eerste categorie zijn de tarieven lager.

B en W van Amsterdam hebben het beleid dat er geen naheffingsaanslag parkeerbelasting wordt opgelegd indien de parkeervergunning niet conform de verordening in de auto is aangebracht maar zich daar wel in bevindt. Bh. moet bewijzen dat de - cfm. de verordening opgelegde - naheffingsaanslag in strijd met dit beleid is opgelegd. Bh. is daar niet in geslaagd.