Aflevering 7-8

Bestuurder treft ernstig verwijt op grond van ongepast gedrag waardoor samenwerking tussen vennootschap en leverancier is ontspoord; Door vordering uit onrechtmatige daad op die grondslag toe te wijzen heeft hof toepassing gegeven aan geldende norm voor bestuurdersaansprakelijkheid

Hof had kenbaar moeten motiveren waarom (wel) vaststaande feiten, met inbegrip van adviezen van deskundigen, onvoldoende zijn om aan te nemen dat sprake was van tegenstrijdig belang; Het moet gaan om omstandigheden die zodanig van invloed kunnen zijn geweest op besluitvorming van bestuurder dat hij zich niet in staat had mogen achten belang van vennootschap en daaraan verbonden onderneming met vereiste integriteit en objectiviteit te behartigen; Vervolg op HR 14 oktober 2011, «JOR» 2011/363, m.nt. Leijten (M.E. Beheer I); Verwijzing naar Hof Amsterdam ter verdere behandeling

Bestuurdersaansprakelijkheid in faillissement; Feitelijke beleidsbepaling; Zinsnede “als ware hij bestuurder” in art. 2:248 lid 7 BW moet ruim worden uitgelegd; Van zodanige beleidsbepaling kan ook sprake zijn in situatie dat daarnaast een of meer formele bestuurders hun taken als bestuurder bleven uitoefenen

Stichting; Verzoek tot ontslag van medebestuurders van stichting door rechter afgewezen; Geen sprake van tegenstrijdig belang; Ook overigens is er geen strijd met wet of (financieel) wanbeheer als bedoeld in art. 2:298 lid 1 BW (oud) noch van taakverwaarlozing of gewichtige redenen voor ontslag als bedoeld in art. 2:298 lid 1 BW

Genoegzaam is gebleken van noodzaak om vereffening te heropenen; Vordering uit toerekenbare tekortkoming is voldoende aannemelijk en ontbonden vennootschap heeft niet voldaan aan onderbouwings-/stelplicht ten aanzien van financiële situatie voorafgaand aan en ten tijde van ontbinding

Coöperatie; Zaak is eerder aangehouden in afwachting van oordeel over aansluitingsovereenkomst in arbitrageprocedure; Volgens Scheidsgerecht is er voldoende grond om samenwerking te beëindigen; Dit oordeel is uitgangspunt bij beoordeling van gevorderde vernietiging van besluiten; Gezien nauwe samenhang met lidmaatschap zijn beide bestuursbesluiten niet in strijd met redelijkheid en billijkheid genomen en zijn ze dus niet vernietigbaar; Ook voor vernietiging van goedkeuringsbesluiten bestaat geen grond; Vervolg op Rb. Amsterdam 13 januari 2021, «JOR» 2021/173, m.nt. Oost

Geschillenregeling; Over en weer ingestelde vorderingen tot uittreding en uitstoting ontberen deugdelijke grondslag; Uitleg van art. 2:336 BW op basis van parlementaire geschiedenis; Vordering tot uitstoting kan louter worden gebaseerd op gedragingen van uit te stoten aandeelhouder in hoedanigheid van aandeelhouder; Voor toewijzing van gevorderde billijke vergoeding is hoe dan ook geen plaats vanwege ontbreken van deugdelijke onderbouwing

Enquêteprocedure; Gezien taakstelling van door OK benoemde commissaris is gevraagde uurtarief niet onredelijk te achten

Hoger beroep van vonnis in incident; Bevoegdheid tot benoeming van tijdelijk bestuurder laat onverlet door voorzieningenrechter vereiste terughoudendheid bij toewijzing van voorlopige voorzieningen; Maatstaf voor toewijzing door voorzieningenrechter is andere dan maatstaf voor OK bij gelasten van onmiddellijke voorzieningen; Vervolg op Rb. Gelderland 8 juni 2022, «JOR» 2022/231, m.nt. Kemp

Enquêteprocedure; Tweedefasebeschikking; Wanbeleid; Reikwijdte van art. 2:239 lid 6 BW: zodanig onverenigbare belangen dat in redelijkheid kan worden betwijfeld of bestuurder zich bij zijn handelen uitsluitend laat leiden door belang van de vennootschap en haar onderneming; Gedragsnormen bij tegenstrijdig belang

Enquêteprocedure; Gegronde redenen voor twijfel aan juist beleid en juiste gang van zaken; Onderzoek bevolen; Reikwijdte van art. 2:239 lid 6 BW: zodanig onverenigbare belangen dat in redelijkheid kan worden betwijfeld of de bestuurder zich bij zijn handelen uitsluitend laat leiden door het belang van de vennootschap en haar onderneming; Gedragsnormen bij tegenstrijdig belang

Beoordelingskader en maatstaf voor aansprakelijkheid van toezichthouder in kader van financieel gedragstoezicht (Wft) en financieel consumententoezicht (Whc); AFM kon in redelijkheid tot gemaakte beslissingen komen; Aan eisen van behoorlijk en zorgvuldig toezicht is voldaan; Er is geen sprake van voldoende gekwalificeerde schending van Unierecht; Te late implementatie van Richtlijn oneerlijke handelspraktijken heeft AFM niet belemmerd bij uitoefening van toezicht

Opzegging van bankrelatie; Bank heeft opzegging gebaseerd op niets anders dan categoriale bezwaren over tabakszaken en smartshops; Bank heeft in strijd met zorgplicht geen individuele belangenafweging gemaakt; Opzegging naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar; Verwijzing naar HR 10 oktober 2014, «JOR» 2015/8, m.nt. Bertrams (ING/De Keijzer) en HR 5 november 2021, «JOR» 2022/35, m.nt. Van Wingerden (ING/Yin Yang II)

Bestuurlijke boete vanwege feitelijk leidinggeven aan overtreding; Geen adequaat beleid dat integere uitoefening van bedrijf waarborgt; Matiging van boete vanwege kortere overtredingsperiode en niet tegenwerpen van één van onderliggende overtredingen in vergelijking met boetes van twee andere feitelijk leidinggevenden

Pandrecht op vorderingen; Openbaar pandhouder mag alle verpande vorderingen innen, maar ter voorkoming van misbruik van bevoegdheid ligt het voor de hand dat pandhouder de vorderingen niet ineens executeert, maar één voor één; Verwijzing naar HR 9 april 2021, «JOR» 2021/193, m.nt. Everaars (Van Dooren q.q./J. Bontrup Holding)

Verzoek tot faillietverklaring van rechtspersoon met zetel op de Seychellen; Bevoegdheid rechter; Pluraliteit van schuldeisers; Inbetalinggeving van olie door schuldenaar is onverplicht; Pluraliteit van schuldeiseres na vernietiging van inbetalinggeving op grond van pauliana

WHOA; Aspectenverzoek art. 378 Fw; Art. 370 lid 1 Fw voorziet niet in de mogelijkheid om via een akkoord een rangwisseling van zekerheidsrechten van individuele schuldeisers te bewerkstelligen

Bestuurdersaansprakelijkheid in faillissement; Peeters/Gatzen-vordering jegens medewerker boekhoudkantoor in verband met ongeoorloofde geldopnames; Boekhoudkantoor aansprakelijkheid voor fout werkneeemster; Verwijzing naar HR 14 januari 1983, «JOR» 2021/234, m.nt. Kortmann (Peeters q.q./Gatzen); HR 5 februari 2016, «JOR» 2016/144, m.nt. Kerstens en Vroom (Dekker q.q./Notarissen); en HR 9 november 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA7557 (Groot Kievitsdal)

WHOA; Toewijzing homologatie onderhands akkoord; Aangeboden akkoord is niet gebaseerd op reorganisatiewaarde, maar op maximale bedrag dat de financiers gezamenlijk met de bank en aandeelhouders bereid waren te verstrekken; Afwijking van uitkering van de reorganisatiewaarde aan schuldeisers kan echter onder omstandigheden tot toewijzing van een verzoek tot homologatie leiden; Samenhang met Rb. Midden-Nederland 13 januari 2022, «JOR» 2022/209, m.nt. M. Postma

Boedelschulden; Na faillissementsdatum opgelegde OZB-aanslag kwalificeert niet als boedelschuld; Geen voortzetting van het bedrijf door de curator; Verwijzing naar HR 19 april 2013, «JOR» 2013/224, m.nt. Boekraad (Koot Beheer/Tideman q.q.); HR 4 juni 2021, «JOR» 2021/250, m.nt. Wessels (Ridderkerkse Taxicentrale) en Hof Arnhem 4 oktober 2022, «JOR» 2023/23, m.nt. Oppatja

WHOA; Toewijzing homologatie onderhands akkoord; Homologatie WHOA-akkoord brengt mee dat kredietverstrekkers worden verplicht op basis van bestaande kredietfaciliteiten in de toekomst het werkkapitaal te blijven financieren; Geen wezenlijke wijziging van verplichtingen van kredietverschaffers; Wijziging van looptijd en contractuele rangorde is ”wijziging van recht” als bedoeld in art. 370 lid 1 Fw; Verwijzing naar HR 29 oktober 2004, «JOR» 2004/338, m.nt. A. van Hees en Rb. Amsterdam 5 augustus 2021, «JOR» 2022/102, m.nt. Van den Sigtenhorst

WHOA; Afwijzing homologatie onderhands akkoord; Kritische toets van akkoord aan ambtshalve te toetsen weigeringsgronden wegens zeer beperkte steun van schuldeisers en aandeelhouders ná herstructurering; Onvoldoende waarborg voor nakoming van de akkoorden; Samenhang met Hof Den Haag 11 april 2023, «JOR» 2023/195, m.nt. Renssen

WHOA; Hoger beroep tegen afwijzing homologatieverzoek noch op grond van art. 369 lid 10 Fw noch op grond van art. 16 lid 1 Herstructureringsrichtlijn mogelijk; Geen doorbreking wettelijk rechtsmiddelenverbod; Vervolg op Rb. Rotterdam 13 maart 2023, «JOR» 2023/194, m.nt. Tekstra

Gevolgen faillietverklaring voor aanhangige procedure in hoger beroep; Procedure in conventie geschorst ex art. 29 Fw; Afwijzing verzoek tot verlening van ontslag van instantie ex art. 27 Fw van procedure in reconventie; Toewijzing van verzoek is, gelet op samenhang tussen conventie en reconventie, in strijd met eisen van goede procesorde; Ambtshalve doorhaling van hele procedure; Verwijzing naar HR 22 november 1991, ECLI:NL:HR:1991:AD1539 (Rajneesh/Breure) en HR 11 januari 2002, «JOR» 2002/76 (Kuperus/De Vries)

Collectieve actie; Schadevergoedingsvordering ten behoeve van zakelijke klanten van leverancier van elektriciteit; Toepasselijk recht; WCAM en WAMCA; Ontvankelijkheid; Representativiteit; Financiering; Voorwaarden voor aansluiting en afmelding; Publicatieverplichtingen; Gelijksoortige belangen; Tussenvonnis

Duurovereenkomst; Opzegging overeenkomst is, ondanks contractuele opzegbevoegdheid, naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar; Geen conversie van ongeldige opzegging; Vernietigbaarheid opzegbesluit; Verwijzing naar HR 2 december 1983, ECLI:NL:HR:1983:AG4702 (KNMP/Hubert c.s.) en HR 12 juli 2013, «JOR» 2013/301, m.nt. Vroom (VEB/KLM)

Agentuurovereenkomst; Principaal heeft op grond van de wet noch de agentuurovereenkomst noch de toepasselijke algemene voorwaarden recht op klantgegevens van reizigers die via het inmiddels failliete D-reizen een cruise geboekt hebben; Verkoop van klantgegevens door curatoren is geen onrechtmatige daad jegens principaal

Verschoningsrecht advocaten; Verschoningsrecht en de eisen van zorgvuldigheid ter waarborging van dit rechtsbeginsel zijn door de Staat structureel geschonden; Voornemen om prejudiciële vragen te stellen aan Hoge Raad omtrent de uitleg van art. 126aa Sv bij de toepassing van opsporingsbevoegdheden op de situatie dat in een geautomatiseerd werk opgeslagen gegevens worden gevorderd op grond van art. 126ng/ug Sv; Verwijzing naar HR 1 maart 1985, ECLI:NL:HR:1985:AC9066; HR 2 oktober 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA5632 en HR 2 maart 2010, ECLI:NL:HR:BJ9262; Samenhang met HR 19 februari 2021, «JOR» 2021/139, m.nt. Fanoy; Hoger beroep van Vzngr. Rb. Oost-Brabant 22 maart 2022, «JOR» 2022/194, m.nt. De Bont; Tussenarrest