Aflevering 2020

Aanmaningsbesluit heeft verweerder herroepen. Beroep gericht tegen afwijzing pkv ongegrond. Vw aannemelijk gemaakt dat herroepen van het besluit niet aan onrechtmatigheid van zijn kant is te wijten.

afwijzing verzoek PKV

Op grond van artikel 1:2 lid 2 Awb kan een machtiging worden verlangd, behalve wanneer het het bestuur redelijkerwijs duidelijk kan zijn dat de gemachtigde advocaat is. Dan mag in beginsel geen machtiging worden verlangd (vgl. ECLI:NL:RVS:2014:916). De gemachtigde van eiseres is echter geen advocaat, zodat verweerder een machtiging mocht verlangen. Uit vaste rechtspraak volgt verder dat wanneer wordt verzocht om een machtiging, dit met zich brengt dat de belanghebbende op dat moment in verzuim is in de zin van artikel 6:6 Awb (bijv. ECLI:NL:HR:2014:2). De geboden termijn betreft een termijn van orde, waarvoor geldt dat – mede uit een oogpunt van gelijke behandeling – van bestuursorganen niet kan worden gevergd dat zij per individueel geval nagaan of toepassing van artikel 6:6 Awb opportuun is (vgl. ECLI:NL:CRVB:2013:2879). In dit geval is na de brief van 27 november 2019 geen nieuwe hersteltermijn geboden. Daar is ook niet om verzocht door de gemachtigde. De stelling van eiseres dat verweerder nogmaals in de brief van 23 december 2019, waarbij de beslistermijn met zes weken is verdaagd, had moeten wijzen op de consequentie van het niet overleggen van een machtiging gaat daarom niet op.

verweerder heeft niet voldaan aan het vereiste in artikel 7:4 van de Awb. niet aannemelijk is geworden dat, indien eiser in bezwaar bekend was geworden met de gevraagde gegevens, het beroep achterwege zou zijn gebleven. artikel 6:22 toegepast

Het Hof heeft in deze zaak vooropgesteld dat de vraag of een beroep, en een met de intrekking van dat beroep gepaard gaand verzoek, kan worden ontvangen een kwestie van openbare orde betreft. Het Hof ziet zich voor de vraag gesteld of belanghebbende recht heeft op kostenvergoeding na intrekking van zijn beroep wegens kort gezegd een tegemoetkomend besluit van de Gemeenteambtenaar. Het Hof is van oordeel dat in dit geval het verzoek niet ontvankelijk moet worden verklaard. Belanghebbende heeft immers zijn bezwaarschrift ingediend bij een bestuursorgaan, de Gemeenteambtenaar, dat het besluit waartegen het bezwaar was gericht niet had genomen. Dit bestuursorgaan was dus niet bevoegd om op dat bezwaar te beslissen. Hieruit volgt reeds dat dat bestuursorgaan geen uitspraak op bezwaar kon doen en dus ook niet kon weigeren een besluit (uitspraak op bezwaar) te nemen in de zin van artikel 6:2, aanhef en onder b, Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb). Een daartegen ingesteld beroep dient niet ontvankelijk te worden verklaard. Het met het beroep samenhangende verzoek om kostenvergoeding na intrekking van het beroep deelt in dit lot en dient dan ook niet ontvankelijk te worden verklaard. De Rechtbank heeft dan ook een juiste beslissing genomen. Het Hof overweegt verder onder meer dat het al dan niet doorzenden van een bezwaarschrift niet kan worden aangemerkt als een besluit dat de Gemeenteambtenaar kan weigeren te nemen in de zin van artikel 6:2, aanhef en onder b, Awb.

Aan eiseres is aan aanslag gemeentelijke heffingen opgelegd (onroerende-zaakbelastingen, afvalstoffenheffing en rioolheffing). Er is sprake van meerdere besluiten op één aanslagbiljet en verweerder is wegens het niet tijdig beslissen op bezwaar dan ook slechts eenmaal de dwangsom verschuldigd.

verzet ongegrond, geen inhoudelijke bezwaargronden ingediend

Formeel recht; art. 2:14, lid 1, Algemene wet bestuursrecht; belanghebbende heeft bij het activatieproces voor het aanzetten van de Berichtenbox (van MijnOverheid) kenbaar gemaakt dat hij via de elektronische weg voldoende bereikbaar is

Het beroep van eiser is niet-ontvankelijk, omdat het niet is voorafgegaan door een bezwaar(-procedure) zoals voorgeschreven in artikel 7:1 van de Awb. Verweerder heeft de brief van eiser ten onrechte aangemerkt als een bezwaarschrift gericht tegen de aanslag van 31 augustus 2019. De omstandigheid dat verweerder klaarblijkelijk wel heeft beslist op dat “bezwaar” bij de bestreden uitspraak op bezwaar kan niet met het beroep worden hersteld.

Goede procesorde. Bezwaar op nader aan te voeren gronden ten onrechte zonder herstelverzuim afgedaan. Rechtsmiddel op nader aan te voeren gronden aangewend. Afdoening zonder dat de mogelijkheid van een herstelverzuim is geboden is in strijd met artikel 6:6 van de Awb.

Artikel 7:2 Awb, horen in bezwaar. Reisafstand.

Artikel 4:17 Awb. Ingebrekestelling. Tweewekentermijn. De rechtbank acht het mogelijk dat een betrokken belanghebbende een bestuursorgaan (materieel) een langere termijn dan twee weken gunt voordat het bestuursorgaan een dwangsom verschuldigd is. Het moet dan wel voldoende duidelijk zijn dát de belanghebbende heeft willen afwijken van de wettelijke tweewekentermijn. In dit geval is de formulering in de ingebrekestelling (‘redelijke termijn, te weten binnen vijftien dagen’) weliswaar ongelukkig, maar uit die formulering alleen mocht de heffingsambtenaar niet afleiden dat belanghebbende heeft willen afwijken van de tweewekentermijn.

ingebrekestelling onredelijk laat ingediend; geen dwangsom verschuldigd

Art. 8:75a Awb, instellen beroep uitsluitend te wijten aan handelwijze belanghebbende? Proceskostenvergoeding.

KNO griffierecht

Verzet ongegrond.

Artikel 229 Gemeentewet; leges i.v.m. van rechtswege verleende omgevingsvergunning?

machtiging onvoldoende duidelijk

Beroep niet-tijdig. Alsnog primair besluit genomen.

De ingebrekestellingen zijn prematuur. Geen dwangsom verschuldigd. De redelijke termijn is niet overschreden. Van tot spanning en frustratie leidende onzekerheid over de belastingplicht van eiser, is bij de vraag of een dwangsom is verschuldigd geen sprake.

Proceskosten in bezwaar en beroep. Gelet op inhoudelijk betoog in beroep is de zaak van gemiddeld gewicht en wegingsfactor 1

Heeft belanghebbende recht op vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn en vergoeding van proceskosten?

PKV

Het geschil gaat over de vergoeding voor kosten in de bezwaarfase. Het hof is van oordeel dat sprake is van één bezwaar gericht tegen meerdere op één aanslagbiljet vermelde besluiten. De rechtbank heeft volgens het hof een juiste berekening voor de kosten van de bezwaarfase gemaakt.

Geen proceskostenvergoeding na intrekking beroep.

Beroep niet-ontvankelijk. Geen griffierecht betaald. Met de vernietiging van de aanslag is verweerder bovendien kennelijk aan de bezwaren van eiser tegemoetgekomen. De rechtbank is niet gebleken dat eiser nog belang heeft bij een rechterlijke uitspraak.

De gemachtigde van opposante heeft ongevraagd een reactie ingediend op het verweerschrift. Onder verwijzing naar een uitspraak van 15 november 2018 van het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch (ECLI:NL:GHSHE:2018:4638) dient deze reactie volgens gemachtigde te worden aangemerkt als repliek. De rechtbank volgt het gerechtshof op dit punt niet. De rechtbank ziet geen aanleiding om in zaken die betrekking hebben op decentrale heffingen en de Wet waardering onroerende zaken ten aanzien van formele kwesties aangaande de Algemene wet bestuursrecht (Awb) af te wijken van de vaste jurisprudentie van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State en de Centrale Raad van Beroep in (andere) bestuursrechtelijke zaken, waarbij een reactie op het verweerschrift, ongeacht of een belanghebbende zo’n stuk zelf wel als repliek ziet, niet wordt beschouwd als een repliek in de zin van artikel 8:43, eerste lid, van de Awb. Dit wordt gelet op de rechtseenheid die er thans is tussen de hoogste bestuursrechters niet wenselijk geacht. De rechtbank is van oordeel dat de mogelijkheid om de indiener van een beroepschrift in de gelegenheid te stellen schriftelijk te repliceren moet worden voorbehouden voor zaken waarbij de rechtbank dit voor een efficiënt procesverloop noodzakelijk acht. Het verzet is ongegrond.

niet-ontvankelijk; beroep te laat; reden niet geldig

Beroep kennelijk niet-ontvankelijk.

Fiscale zaak. Omdat de heffings- en invorderingsambtenaar weigert stukken over te leggen omdat hij meent dat de belastingrechter niet bevoegd is, doet de belastingrechter de zaak af op de door eiseres ingediende stukken en wordt het bestuursorgaan veroordeelt in de proceskosten. Gesloten rechtsmiddelensysteem. Tegen de invordering staat verzet bij de burgerlijke rechter open en inzake weigering kwijtschelding staat administratief beroep open. De belastingrechter is echter wel bevoegd kennis te nemen van een uitspraak op bezwaar die om die reden strekt tot niet-ontvankelijkverklaring. Er is niet tijdig beslist op het bezwaar, zodat het beroep wegens niet tijdig beslissen gegrond is. Geen toepassing van art. 8:55c Awb, omdat verweerder geen dwangsom is verschuldigd. Er doet zich namelijk een situatie voor als bedoeld in artikel 4:17 lid 6 onder c Awb nu het bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk is.

Procesrecht. Artt. 6:5, lid 2, en 6:6 Awb; niet-overleggen van een afschrift van het bestreden besluit; gevolgen voor ontvankelijkheid.

Weigeringsbeslissing

Verzoek toekenning wegingsfactor 0,5; ongegrond.

De rechtbank mocht uitspraak doen zonder een nadere zitting. Het bezwaar is ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. De heffingsambtenaar heeft belanghebbende weliswaar in de gelegenheid gesteld om het verzuim te herstellen, maar heeft hem daarbij niet gewezen op de gevolgen van het niet (binnen deze termijn) herstellen van het verzuim.

Verwijzingszaak (HR 18 oktober 2019, nummer 19/00550 (ECLI:NL:HR:2019:1614). De Heffingsambtenaar heeft een termijn gegeven voor motivering van het bezwaarschrift, maar heeft daarbij niet gewezen op de mogelijke gevolgen van het niet motiveren van het bezwaarschrift. Na het uitblijven van een reactie heef de Heffingsambtenaar het bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk verklaard omdat het bezwaarschrift niet de gronden van het bezwaar bevat. Het Hof oordeelt dat in de procedure na verwijzing niet is komen vast te staan dat belanghebbende ook zonder nadrukkelijke waarschuwing van de kant van de Heffingsambtenaar op de hoogte was van de mogelijke gevolgen van het niet (tijdig) herstellen van het verzuim de gronden van het bezwaar kenbaar te maken. Het bezwaar is daarom ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard.

Wegingsfactor. De uitnodiging is niet op de voorgeschreven wijze verzonden, belanghebbende is niet behoorlijk is opgeroepen voor de zitting. Gelet op de zwaarte van de zaak acht het Hof een wegingsfactor van 0,5 passend.

Art. 4:18, 4.85, 4:98, 8:55c Awb. Ingangsdatum wettelijke rente over dwangsom die het bestuursorgaan had moeten toekennen.

Het opvragen van nadere informatie is een beslissing van procedurele aard en vormt in beginsel geen grond voor wraking. De belastingkamer heeft gebruik gemaakt van de hem op grond van artikel 8:69 Awb toekomende onderzoeksbevoegdheid. Verzoek tot wraking wordt afgewezen.

Deze uitspraak wordt gepubliceerd op verzoek. De rechtbank had de uitspraak niet voor publicatie geselecteerd. Om die reden is er geen samenvatting.

Fiscaal procesrecht. Geen bewijs van ontvangst van aangetekend verzonden nota griffierecht. In dat geval moet het ervoor worden gehouden dat het stuk niet op het adres van belanghebbende is afgeleverd.

Geen vergoeding van de kosten van rechtsbijstand in bezwaar. Van beroepsmatig verleende rechtsbijstand is niet gebleken. De gemachtigde van eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van een duurzame, op het vergaren van inkomsten gerichte taakuitoefening.

Wet Woz. Waardevaststelling vrijstaande agrarische bedrijfswoning met twee werktuigenbergingen (paardenstallen).

Informatiebeschikking. Belanghebbende heeft gevraagde inlichtingen ten behoeve van de uitvoering van de Wet Woz niet verstrekt.

Vergoeding immateriele schade. De redelijke termijn voor de bezwaar- en beroepsfase van twee jaar is met 1 jaar en afgerond 6 maanden overschreden. Beroep gegrond.

Waterschapsbelastingen. Beslissing op verzoek om kwijtschelding. Beslissing op verzoek dwangsom wegens niet tijdig beslissen. Bevoegdheid Rechtbank.

Aanslag bouwleges, aanvraag omgevingsvergunning brandveilig gebruik.

In geschil zijn de aan een woningbouwvereniging opgelegde aanslagen rioolheffing eigenaren. Het beroep van eiseres op het gelijkheidsbeginsel slaagt niet en van strijdigheid met artikel 9 van de Kaderrichtlijn Water is geen sprake. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder niet aannemelijk gemaakt dat van een overschrijding van de opbrengstlimiet geen sprake is. Verweerder heeft namelijk onvoldoende de gehanteerde omslagrente inzichtelijk gemaakt, waar dat wel van hem mocht worden verwacht. De Verordening is jegens eiseres als onverbindend te beschouwen zodat de aanslag niet op een daarvoor toereikende wettelijke grondslag berust. De aanslag kan niet in stand blijven het beroep is gegrond.

In geschil is de aan een woningbouwvereniging opgelegde aanslagen rioolheffing eigenaren. Naar het oordeel van de rechtbank is het bevoegdheidsgebrek dat aan de aanslagen kleefde, bij het bestreden besluit hersteld. Het beroep van eiseres op het gelijkheidsbeginsel slaagt niet en verweerder heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat van een overschrijding van de opbrengstlimiet geen sprake is. Van strijdigheid met artikel 9 van de Kaderrichtlijn Water is geen sprake. Het beroep is ongegrond. Aan eiseres wordt een vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn toegekend.

Aanslagen waterschapsbelasting. Tarief voor de categorie ‘ongebouwd’ van € 91,25 per hectare toegepast. Omdat subsidie is verleend voor het omzetten van landbouwgrond naar natuurterrein moet volgens eisers het tarief voor natuurterreinen van € 1,96 per hectare toegepast worden. Uitleg van het begrip natuurterrein in artikel 116, onder c, van de Waterschapswet. Beroep gegrond. Zelf in de zaak voorzien.

In geschil is of verweerder bevoegd was om de aanslag forensenbelasting op te leggen. Verder is in geschil of verweerder de aanslag forensenbelasting terecht aan eiser heeft opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat de aanslag door een bevoegd persoon is opgelegd. Eiser heeft niet weersproken dat de caravan hem in 2018 gedurende ten minste 90 dagen ter beschikking heeft gestaan. Verder heeft eiser ter zitting verklaard dat de caravan beschikt over een toilet-, kook- en wasgelegenheid en aansluitingen voor water en elektriciteit. De rechtbank is daarom van oordeel dat in het onderhavige jaar sprake was van een gemeubileerde woning in de zin van de Verordening. De aanslag is terecht aan eiser opgelegd, het beroep is ongegrond.

Aanslag grafrechten

Rioolheffing. De rechtbank is van oordeel dat niet is voldaan aan het belastbare feit, omdat geen sprake is van een “gemeentelijke riolering” in de zin van artikel 1, onderdeel b, van de Verordening. De rechtbank heeft daarbij met name in aanmerking genomen dat volgens de Verordening sprake moet zijn van een “voorziening” of “combinatie van voorzieningen”. Volgens de rechtbank is deze formulering niet ruim genoeg om daar ook gemeentelijk oppervlaktewater, zoals de Harlingertrekvaart onder te begrijpen.

Aanslag rioolheffing voor garageboxen ten onrechte opgelegd. Het hemelwater wordt door infiltratie op eigen terrein verwerkt.

Eiseres exploiteert een hotel-café-restaurant. Aanslag toeristenbelasting voor het belastingjaar 2017. Geen schending van het gelijkheidsbeginsel. Beroep ongegrond.

Eiseres, een besloten vennootschap, drijft een onderneming in de vorm van een hotel. Zijn de aanslagen toeristenbelasting voor de belastingjaren 2015 en 2016 terecht aan eiseres opgelegd? Anders dan eiseres meent, oordeelt de rechtbank dat de toepasselijke Verordening Toeristenbelasting 2015 van de gemeente Oss een tarief bevat dat van toepassing is op eiseres als verblijfgever in een hotel. De rechtbank oordeelt daarmee anders dan voorheen in een (niet gepubliceerde) uitspraak van 1 augustus 2017 over dezelfde materie in een voorgaand belastingjaar.

Deze uitspraak wordt gepubliceerd op verzoek. De rechtbank had de uitspraak niet voor publicatie geselecteerd. Om die reden is er geen samenvatting.

Vanwege de maatregelen omtrent het corona-virus is deze uitspraak openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie.

Belanghebbende heeft in 2014 een aanvraag voor het verkrijgen van een omgevingsvergunning voor een windpark met windturbines ingediend. De gemeente heeft daarvoor leges geheven. In geschil is ondermeer of de opbrengstlimiet uit artikel 229b, lid 1 van de Gemeentewet is overschreden. Het hof oordeelt dat dit het geval is. De aanvraag was namelijk in 2014 redelijkerwijs te verwachten en de heffingsambtenaar heeft niet inzichtelijk gemaakt hoe de gemeente de baten heeft geraamd op het bedrag dat in de begroting is opgenomen.

Heffingsambtenaar parkeerbelasting Amersfoort. Aanwijzings- en mandaatbesluit. Bevoegdheid om op bezwaar te beslissen. Parkeerservice. Parkeerverordening. Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Parkeerapp. Bekendheid maximale parkeerduur.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Verweerder dient aannemelijk te maken dat de verschuldigde parkeerbelasting niet is voldaan. De verklaring van de parkeercontroleur dat geen geldig parkeerticket in de auto is waargenomen, is daarvoor in het algemeen genoeg, maar tegenbewijs is mogelijk. Eiseres is met het parkeerticket en haar verklaringen in het tegenbewijs geslaagd. De door verweerder opgeworpen (theoretische) mogelijkheid dat het ticket achteraf is verkregen, is in dit geval onvoldoende voor een andersluidend oordeel. De rechtbank verklaart het beroep gegrond en vernietigt de uitspraak op bezwaar en de naheffingsaanslag.

Parkeerlocatie heeft geen adres. Er bestaat door de locatievermelding op de aanslag geen twijfel over de daadwerkelijke parkeerlocatie. Niet vereist dat aan begin van elke straat aanwijzing staat. Voldoende duidelijk dat parkeerbelasting verschuldigd was.

Geen sprake van particuliere huishoudingen in appartementen die bedrijfsmatig worden geëxploiteerd in het kader van een hotelbedrijf. De in de appartementen ontstane afvalstoffen zijn niet afkomstig uit particuliere huishoudens en er geldt geen verplichting tot het inzamelen van huishoudelijke afvalstoffen. De gemeente heeft ten onrechte aanslagen in de afvalstoffenheffing opgelegd.

In hoger beroep is, net als bij de Rechtbank, in geschil of belanghebbende ter zake van het perceel belastingplichtig is voor de afvalstoffenheffing.

Rioolheffing De rechtbank oordeelt dat het water dat van een perceel is afgevoerd naar een ander perceel, voor de toepassing van artikel 5, zesde lid, van de Verordening moet worden aangemerkt als water dat niet als afvalwater is afgevoerd van het eerste perceel. Dit brengt mee dat de aanslag rioolheffing gebruikersdeel van belanghebbende moet worden verminderd.

Eiseres is sinds 2008 voor de zuiveringsheffing als tabelbedrijf aangemerkt. Dat betekent dat het aantal vervuilingseenheden waar zij voor wordt aangeslagen wordt berekend door middel van een vaste afvalwatercoëfficiënt en de hoeveelheid water die zij afvoert op het riool. Eind 2016 wordt door het Wetterskip Fryslân onderzoek verricht naar het afvalwater dat eiseres afvoert op het riool. Uit dat onderzoek volgt dat het afvalwater veel meer vervuiling bevat dan hoort bij de afvalwatercoëfficiënt waarin eiseres is ingedeeld. Omdat eiseres volgens verweerder de hogere vervuilingswaarden niet afdoende kan verklaren worden (navorderings)aanslagen en vergrijpboeten opgelegd voor de jaren 2012 tot en met 2016. Primair is in geschil of de verordeningen op grond waarvan de (navorderings)aanslagen zijn opgelegd verbindend zijn. De rechtbank oordeelt eerst dat ten aanzien van de NEN-normen waarnaar in de verordeningen 2012 t/m 2016 wordt verwezen niet voldaan wordt aan het kenbaarheidsvereiste. De terinzagelegging vanaf 22 december 2016 kan ten aanzien van de verordeningen 2012 t/m 2016 niet als bekendmaking gelden nu in die verordeningen niet bepaald is dat de bekendmaking door terinzagelegging plaatsvindt. Omdat de NEN-normen niet aan het kenbaarheidsvereiste voldoen, zijn de verordeningen 2012 t/m 2016 onverbindend voor zover bij het bepalen van de heffingsmaatstaf (mede) een aantal vervuilingseenheden moet worden bepaald met behulp van de NEN-normen. De rechtbank oordeelt dat dat het geval is voor tabelbedrijven en voor het opleggen van geschatte aanslagen. De rechtbank vernietigt om deze reden de (navorderings)aanslagen en boetebeschikkingen.

De heffingsambtenaar van de gemeente Amsterdam heeft een onderneming terecht een belastingaanslag van 600 euro opgelegd.

BIZ-bijdrage. Geen willekeurige afbakening van de bedrijveninvesteringszone. Geen schending van het gelijkheidsbeginsel: de heffingsambtenaar heeft niet in een meerderheid van de met belanghebbende vergelijkbare gevallen in het voordeel van die gevallen een (niet op beleid of begunstiging gebaseerde) fout gemaakt.

In geschil is of eiser belastingplichtig is voor de OZB, of terecht het tarief voor niet-woningen is toegepast en de waarde van de onroerende zaak op de waardepeildatum. Eiser heeft naar het oordeel van de rechtbank het eigendom gekregen van een onroerende zaak en is daarom belastingplichtig voor de OZB. Verweerder heeft terecht het tarief voor niet-woningen toegepast, aangezien geen sprake is van een woning in aanbouw. Tenslotte heeft verweerder aan de hand van de eigen aankoopprijs en de vergelijkingsobjecten aannemelijk gemaakt dat de waarde van de onroerende zaak niet te hoog is vastgesteld.

Reclamebelasting. Bestaat voor het beperken van het gebied waarin reclamebelasting wordt geheven een objectieve en redelijke rechtvaardiging?

In geschil is of [de Heffingsambtenaar] de proceskostenvergoeding voor het door [belanghebbende] in bezwaar ingebrachte taxatierapport op het juiste bedrag heeft vastgesteld.

BIZ-bijdrage. Artikel 1, eerste lid, van de Wet BIZ. De rechtbank oordeelt dat de besteding van de BIZ-gelden valt binnen de ruime doelstelling van de Wet BIZ. Uit de parlementaire geschiedenis bij de Wet BIZ, blijkt dat sprake is van een verruiming van de doelstelling in de Wet BIZ ten opzichte van de doelstelling in de Experimentenwet BI-zones (die gold tot 1 januari 2015). Niet aannemelijk is dat de activiteiten geheel of nagenoeg geheel zijn gericht op een bepaald individueel belang of uitsluitend het commerciële belang van bepaalde ondernemers of van derden. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat niet aannemelijk is dat de draagvlakmeting niet op een juiste wijze heeft plaatsgevonden.

Een automobilist met een parkeervergunning die in een parkeerapp het verkeerde kenteken invoerde, moet de parkeerboete die hij kreeg gewoon betalen.

Belanghebbende kan niet worden gevolgd in haar stelling dat zij de verschuldigde parkeerbelasting heeft betaald en het moet voor haar ook redelijkerwijs kenbaar zijn geweest dat zij niet heeft betaald. Naar het oordeel van het Hof is de naheffingsaanslag parkeerbelasting terecht opgelegd. Principaal hoger beroep ongegrond. De heffingsambtenaar heeft onbevoegd incidenteel hoger beroep ingesteld. Incidenteel hoger beroep niet-ontvankelijk.

Cocensus is bevoegd tot het opleggen van de aanslag rioolheffing, afvsalstoffenheffing en onroerende-zaakbelastingen.

Door bestuurder, niet zijnde kentekenhouder, gemaakt bezwaar tegen naheffingsaanslag parkeerbelasting niet-ontvankelijk verklaard omdat geen machtiging van de kentekenhouder is overgelegd. Bestuurder heeft in bezwaar meer dan voldoende duidelijkheid verschaft over de hoedanigheid waarin bezwaar wordt gemaakt. Verweerder heeft daarom ten onrechte een machtiging van de kentekenhouder verlangd. Verwijzing naar HR 29 maart 2019 (ECLI:NL:HR:2019:440). Beroep gegrond.

De heffingsambtenaar heeft belanghebbende voor het jaar 2017 een aanslag in het binnenhavengeld van de gemeente Leiden opgelegd naar een tarief van € 11,65 per m2. Op basis van de Verordening op de heffing en invordering van binnenhavengeld 2017 worden schepen die als historisch kwalificeren en als zodanig zijn ingeschreven in een extern register, aangeslagen tegen een verlaagd tarief. Drie van de schepen van belanghebbende zijn in het register ingeschreven. Belanghebbende wenst de overige schepen niet in te schrijven en stelt dat deze schepen op de voor de kwalificatie ”historisch” van belang zijnde punten vergelijkbaar zijn met de ingeschreven schepen en derhalve tevens in aanmerking komen voor het verlaagde tarief. Belanghebbende slaagt in zijn bewijslast. De stelling van de heffingsambtenaar dat de geregistreerde schepen mogelijk ten onrechte zijn ingeschreven in het register is tardief ingebracht en bovendien niet onderbouwd. Het beroep van belanghebbende op schending artikel 8 van de Grondwet en artikel 11, eerste lid, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) behoeft geen behandeling daar dat belanghebbende niet in een gunstigere positie kan brengen.

De gemeente gaf een automobilist terecht een parkeerboete van 65,20 euro, omdat hij had betaald voor de verkeerde parkeerzone.

Belanghebbende is al meer dan 20 jaar eigenaar van twee panden in [plaats]. Hij heeft een vergunning aangevraagd ter legalisering van in het verleden uitgevoerde verbouwingen. Belanghebbende heeft zelf deze verbouwingen niet uitgevoerd. In geschil is of de aanslagen op basis van het juiste bedrag aan bouwkosten zijn opgelegd en of het verhoogde tarief van 125% en 150% terecht is toegepast.

Artikel 223 Gemeentewet, Verordening Forensenbelasting gemeente Ameland (2017); definitieve aanslag forensenbelasting kan in de loop van het jaar worden opgelegd als vaststaat dat de woning meer dan negentig dagen ter beschikking stond.

Gemeenteraad van Teylingen stelt een ondernemersfonds in dat gefinancierd wordt door een opslag vast te stellen op de tarieven voor onroerende-zaakbelastingen voor niet-woningen. De extra opbrengst gaat naar het ondernemersfonds. Tevens wordt besloten tot restitutie van de opslag aan ondernemers in bepaalde sectoren. Belanghebbende is een ondernemer die buiten de aangewezen sectoren valt en maakt bezwaar tegen de ongelijke behandeling van in zijn ogen gelijke gevallen. Naar het oordeel van het Hof wordt de in de wet in formele zin neergelegde beperking van de bevoegdheid tot verdergaande differentiatie van de OZB-tarieven geschonden indien de gemeentelijke wetgever met een omweg, buiten de Verordening om, algemeen verbindende voorschriften vaststelt of andere besluiten neemt die er (mede) op gericht zijn voorbij te gaan aan de wettelijke beperking van de bevoegdheid tot verdergaande differentiatie van de OZB-tarieven. Doel en strekking van de wet zouden worden miskend indien de gevolgen van het met een omweg voorbijgaan aan de beperking van de bevoegdheid tot verdergaande differentiatie van de OZB-tarieven in stand zouden worden gelaten. Strijd met gelijkheidsbeginsel.

De raad van de gemeente Bodegraven-Reeuwijk verhoogt de van eigenaren van niet-woningen geheven OZB met een opslag en stelt de opbrengst van deze opslag ter beschik-king aan het Ondernemersfonds Bodegraven-Reeuwijk (het Fonds). Het Fonds brengt een deel van het van de gemeente ontvangen geld onder in een gemeentebreed fonds waarop ieder die in de gemeente is gevestigd een beroep kan doen. Met de rest van het van de gemeente ontvangen geld financiert het Fonds zijn administratiekosten, bekostigt het de aan de verschillende “trekkingsgebieden” binnen de gemeente toegekende bestedingsbedragen en betaalt het aan bepaalde categorieën van eigenaren en gebruikers van niet-woningen een vergoeding van de van hen geheven opslag. Het Hof oordeelt dat doel en strekking van de wet worden miskend indien de gevolgen van de door de restitutieregeling teweeggebrachte afwijking van de heffing ter zake van bepaalde categorieën van niet-woningen ten opzichte van de heffing van de niet tot die categorieën behorende niet-woningen in stand zouden worden gelaten. Het Hof zal voor het onderhavige geval de gevolgen van de door de restitu-tieregeling teweeggebrachte, en met doel en strekking van de wet strijdige, afwijking weg-nemen door de aanslagen te verminderen overeenkomstig het standpunt van belanghebben-de.

Parkeerbelasting. Ontvankelijkheid beroep. Doorzendplicht.

HR: 81.1 RO.

Fiscaal procesrecht. Niet-ontvankelijk beroep wegens niet betalen van griffierecht. Beroep op betalingsonmacht terecht afgewezen.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Forensenbelasting. Verschillende heffingsmaatstaven voor gemeubileerde woningen die wel en niet op een recreatieterrein zijn gelegen. Schending gelijkheidsbeginsel?

Forensenbelasting terecht opgelegd, aangezien toeristenbelasting niet feitelijk geheven. Anticumulatiebepaling niet van toepassing.

Forensenbelasting. Onderscheid tussen ingezetenen en niet-ingezetenen. Heffing in strijd met discriminatieverbod? Verboden differentiatie naar draagkracht omdat de heffingsmaatstaf wordt bepaald door de vastgestelde WOZ-waarde?

Forensenbelasting. Heeft belanghebbende de woning op meer dan 90 dagen voor zichzelf of zijn gezin beschikbaar gehouden?

Aanslagen forensenbelasting. Belanghebbende bestrijdt de aanslagen met de stelling dat zij hoofdverblijf had in de (recreatie)woning. De heffingsambtenaar heeft belanghebbende gevraagd naar diverse stukken die als objectief en verifieerbaar bewijs kunnen dienen voor haar stelling dat zij hoofdverblijf had in de woning. Belanghebbende heeft maar gedeeltelijk aan dat verzoek voldaan; de door haar overgelegde stukken leiden niet tot de conclusie dat zij hoofdverblijf in de woning had. Het hof oordeelt dat de aanslagen terecht zijn opgelegd.

Forensenbelasting. Verschillende heffingsmaatstaven voor gemeubileerde woningen die wel en niet op een recreatieterrein zijn gelegen. Schending gelijkheidsbeginsel?

belastingrecht; forensenbelasting recreatiewoning, aanslagen 2018 en 2019; eiseres heeft niet bewezen dat de woning niet is gemeubileerd; bewijslastverdeling; woning meer dan 90 dagen beschikbaar gehouden; beroepen ongegrond.

Naheffingsaanslagen parkeerbelasting. Omdat X geen belanghebbende is bij de naheffingsaanslagen heeft hij evenmin enig rechtens relevant materieel belang bij de uitspraken op bezwaar. De tegen de uitspraken op bezwaar ingestelde beroepen hadden derhalve bij gebrek aan belang niet-ontvankelijk moeten worden verklaard. Hoger beroep inspecteur gegrond.

Eiseres heeft met haar gehandicapten parkeerkaart geparkeerd op een parkeerlocatie waar ter plaatse een betaald parkeren regime geldt. Die locatie was niet aangewezen als algemene invalidenparkeerplaats, zodat de vrijstelling van artikel 4b niet van toepassing was. Eiseres was daarom ter zake van dat parkeren parkeerbelasting verschuldigd. Nu zij die niet heeft voldaan was verweerder gerechtigd de verschuldigde belasting na te heffen.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. De rechtbank is van oordeel dat het enkel stellen dat telefonisch contact met de gemeente Zaanstad heeft plaatsgevonden een onvoldoende onderbouwing is om aannemelijk te achten dat het niet aan eiser te wijten is dat de gehandicaptenparkeervergunning niet op het correcte kenteken geregistreerd stond. Derhalve is de naheffingsaanslag terecht aan eiser opgelegd.

Aanslag toeristenbelasting camping, wat is de juiste heffingsgrondslag?

Verweerder heeft het schip ten onrechte aangemerkt als pleziervaartuig. De aanslag havengeld wordt vernietigd omdat de Verordening in het geval van eiser niet voorziet in een tarief.

Leges. Hoogte leges in verband met verkrijgen omgevingsvergunning voor legaliseren van drie bouwwerken. Eén aanvraag of drie aanvragen?

HR: 81.1 RO.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Gebruik parkeerapp waar een maximale parkeerduur van 30 minuten geldt. Maximale parkeerduur niet in één oogopslag zichtbaar in de app, wel op de parkeerautomaten in de buurt. Eiser kan in dit geval niet worden tegengeworpen dat hij zich uitsluitend heeft gebaseerd op de informatie uit de parkeerapp, zonder ook de informatie op de parkeerautomaten te raadplegen.

Kennelijk niet-ontvankelijk beroep.

IB/PVV. Aanmaningskosten en kosten dwangbevel. Verzending aanslagen via de Berichtenbox van MijnOverheid.

De onroerende zaak is een schietbaan in het buitengebied, met een oppervlakte van ongeveer 90.000 m2. De onroerende zaak bestaat uit een overdekte schietbaan, buitenschietbanen, een kantoor, een horecagedeelte en twee olympische schiettrappen. In hoger beroep is in geschil of de waarde van de onroerende zaak op de peildatum op een te hoog bedrag is vastgesteld (belanghebbende nihil; Heffingsambtenaar € 735.000; Rechtbank € 735.000). Hoger beroep reeds gegrond wegens strijd met de goede procesorde: de zittingsaantekeningen van de Rechtbank vermelden een ander dictum dan de uitspraak. De Heffingsambtenaar heeft niet voldaan aan de op hem rustende bewijslast. Zijn dcf-berekening is onvoldoende onderbouwd, althans verschaft te weinig inzicht in de door hem gemaakt afwegingen. Zijn stelling dat geen inzicht kan worden verschaft omdat de cijfers van de exploitant van de schietbaan niet door belanghebbende zijn overgelegd kan hem niet baten. Die cijfers zijn niet van belang aangezien de schietbaan door een andere rechtspersoon wordt geëxploiteerd. Belanghebbende slaagt er ook niet in om aannemelijk te maken dat de door haar voorgestane waarde van nihil niet te laag is. Het Hof stelt de waarde in goede justitie op € 550.000.

Verweerder maakt aannemelijk dat de aanslag leges voor het aanvragen van een omgevingsvergunning conform de desbetreffende verordeningen en daarmee naar het juiste bedrag is vastgesteld. Beroep ongegrond.

Naheffingsaanslagen parkeerbelasting terecht opgelegd. Voldoende kenbaar dat sprake van betaald parkeren. Hoorplicht, zorgvuldigheidsbeginsel en motiveringsbeginsel niet geschonden.

Parkeerbelasting. Kenbaarheid. Onderzoeksplicht.

Verzending uitspraak vw niet aannemelijk gemaakt. Beroep ontvankelijk. Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Beroep ongegrond. Wel parkeerbelasting verschuldigd. Geen onmiddellijk in- en uitstappen. Bezwaar aanmaningskosten nu niet hier ter beoordeling.

Leges; bevoegdheidsgebrek herstelt doordat de (bevoegde) heffingsambtenaar bij uitspraak op bezwaar de onbevoegd genomen legesaanslagen aan een inhoudelijke beoordeling heeft onderworpen (vgl. HR 24 december 2010, ECLI:HR:2010:BO0396, BNB 2011/95). Het verstrekken van de vergunning is geen constitutief vereiste voor het belastbaar feit. Dat afwijzend op de aanvraag ligplaatsvergunning is beslist maakt het belastbaar feit niet ongedaan, en dat geldt ook voor het intrekken van de aanvraag omgevingsvergunning

Leges voor het aanvragen van een ID-kaart. Geen sprake van overschrijding opbrengstlimiet.

In geschil is de door de heffingsambtenaar van de gemeente Venlo aan eiseres opgelegde legesaanslag voor het door het college van burgemeester en wethouders van Venlo in behandeling nemen van een aanvraag voor een omgevingsvergunning voor het realiseren van een windpark. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat de door het college gemaakte kosten al zijn verhaald via een anterieure overeenkomst en zij om die reden op grond van de verordening in aanmerking komt voor vrijstelling van de legesheffing. Verder betekent het intrekken van het delegatiebesluit, waardoor het college niet meer bevoegd was om te beslissen op de aanvraag om een omgevingsvergunning, niet dat verweerder ook op grond van artikel 7:11 van de Algemene wet bestuursrecht de legesaanslag had moeten herroepen. Ook heeft eiseres onvoldoende gemotiveerd gesteld dat de opbrengstlimiet is overschreden en ziet de rechtbank geen grond om eiseres te volgen in haar standpunt dat de legesheffing in haar geval geen rechtstreeks en in overheersende mate individualiseerbaar belang dient. Het beroep is ongegrond.

Legesaanslag. Aanslag op naam partner. Eiser niet gerechtigd om beroep in te stellen. Geen aanspraak op dwangsommen omdat aanvrager geen belanghebbende is.

Formeel recht; legesaanslag niet op de juiste wijze bekendgemaakt; bezwaar terecht niet-ontvankelijk omdat belanghebbende met de alsdan op de voet van HR 17 april 2015, ECLI:NL:HR:2015:960 in aanmerking te nemen termijn te laat bezwaar heeft gemaakt

Leges. Aanvraag omgevingsvergunning. Opbrengstlimiet. Heeft de heffingsambtenaar de vereiste inlichtingen verstrekt?

Leges. In behandeling nemen van een aanvraag om een omgevingsvergunning. Nieuwe vergunningaanvraag of uitbreiding op reeds verleende vergunning?

Aan belanghebbende is een dwangbevel uitgevaardigd voor het betalen van een aanslag leges omgevingsvergunning. Belanghebbende heeft gesteld dat de betekeningskosten ten onrechte in rekening zijn gebracht. Het zorgvuldigheidsbeginsel brengt mee dat de Invorderingsambtenaar, na de beëindiging van het verleende uitstel van betaling, een redelijke termijn dient te stellen om alsnog te betalen. Verder moet de Invorderingsambtenaar de belanghebbende in herinnering brengen dat bij niet tijdige betaling de betaling kan worden afgedwongen door op kosten van belanghebbende uit te voeren invorderingsmaatregelen. Het Hof oordeelt dat aan de laatste voorwaarde niet is voldaan. De enkele mededeling “dat anders extra kosten worden berekend”, is ontoereikend. Hieruit blijkt onvoldoende dat bij niet tijdige betaling van de leges betaling daarvan kan worden afgedwongen door op kosten van belanghebbende uit te voeren invorderingsmaatregelen, waaraan bijzonder hoge kosten kunnen zijn verbonden. De Invorderingsambtenaar heeft gehandeld in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel. De betekeningskosten moeten worden terugbetaald, te vermeerderen met wettelijke rente. Aangezien geen rechtstreeks beroep tegen de aanmaningskosten en de invorderingsrente mogelijk is, had de Rechtbank het beroep in zoverre niet-ontvankelijk moeten verklaren.

In behandeling nemen van een aanvraag leidt tot het verschuldigd worden van leges.

Leges zijn geheven voor het in behandeling nemen van een aanvraag voor een omgevingsvergunning (voor het bouwen van een nieuw kantoorpand met parkeerkelder door eiser). De opbrengstlimiet van de Legesverordening 2018 van de gemeente Helmond is niet overschreden. De wijze waarop de heffingsambtenaar van de gemeente Helmond de leges van eiser heeft geheven op basis van bijlage ‘Overzicht normkosten’, behorende bij de Tarieventabel voor het jaar 2018, wordt niet aangemerkt als onredelijk of willekeurig. Deze bijlage voorziet ook in een passende categorie voor het op te richten bouwwerk van eiser. Beroep ongegrond.

Leges. Aanvraag omgevingsvergunning voor oprichting glastuinbouwbedrijf. Hoogte leges bij intrekking aanvraag.

Leges. Aanvraag omgevingsvergunning voor nieuwbouw bouw- en tuinmarkt. Indeling volgens de bij de verordening behorende tarieventabel.

Legessanctie niet van toepassing. Gemeente heeft aan de actualiseringsplicht voldaan. Dat het bestemmingsplan later op onderdelen is vernietigd, doet daar niet aan af.

Aanslag leges terecht en naar het juiste bedrag vastgesteld. Het beroep op het vertrouwensbeginsel wordt verworpen. De toezegging is niet gedaan jegens belanghebbende. Ook ziet de toestemming niet op een aanvraag voor een omgevingsvergunning waaraan een bouwplan ten grondslag ligt dat substantieel verschilt van het bouwplan dat aan de eerdere aanvraag voor een omgevingsvergunning ten grondslag lag.

Leges zijn geheven voor het in behandeling nemen van een aanvraag voor een omgevingsvergunning (het uitbreiden van een bedrijfspand door eiseres, een besloten vennootschap). De opbrengstlimiet van de Legesverordening 2018 van de gemeente Deurne is niet overschreden. De wijze waarop de heffingsambtenaar van de gemeente Deurne de leges van eiseres heeft geheven op basis van de genormeerde bouwkosten in de ROEB-lijst voor het jaar 2018 wordt niet aangemerkt als onredelijk of willekeurig. Deze ROEB-lijst voorziet ook in een passende categorie voor het op te richten bouwwerk van eiseres. Beroep ongegrond.

Leges omgevingsvergunning. Na horen getuige slaagt beroep op het vertrouwensbeginsel niet. Verder de vraag of verweerder de hoogte van de bouwkosten aannemelijk maakt.

leges bouwaanvraag, beroep ongegrond

Heffing leges voor het plaatsen van een schutting. In geschil is de vraag of verweerder terecht leges heeft opgelegd en de hoogte van de leges.

Legesverordening onverbindend voor zover deze bepaalt dat de leges worden berekend aan de hand van NEN 2580. Het normblad NEN 2580 is niet gepubliceerd of ter inzage gelegd. Er is ook niet op andere wijze voldaan aan de kenbaarheidsvereisten.

Logeerhuis dienst in hoofdzaak tot woning. Het hof vernietigt de aanslag in de gebruikersbelasting OZB.

Aan eiser is aanslag gemeentelijke heffingen opgelegd (rioolheffing, afvalstoffenheffing en onroerende-zaakbelastingen). Er is sprake van meerdere besluiten op één aanslagbiljet en verweerder is wegens het te laat beslssen ook slechts eenmaal de dwangsom verschuldigd.

Schending hoorplicht. Heffingsambtenaar niet aannemelijk gemaakt dat de uitnodiging voor een hoorgesprek is verzonden. Geen sprake van misbruik van het procesrecht. Hoger beroep gegrond.

Forensenbelasting. Moment van totstandkoming verhuurbemiddelingsovereenkomst, uitleg van die overeenkomst en moment van verschuldigd zijn van forensenbelasting. Omvang van het geschil in hoger beroep.

Uitspraak BZ. Naheffingsaanslag parkeerbelastingen. Bezwaar niet-ontvankelijk. Niet ondertekenen bezwaarschrift en ontbreken machtiging. Beroep kennelijk ongegrond.

Belanghebbende stelt bezwaar in tegen een naheffing parkeerbelasting. In geschil is de wijze van het indienen van bezwaar. Daarbij spelen o.a. de vragen of er sprake is van een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb en of er sprake is van overschrijding van de bezwaartermijn.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting; parkeerkaartje onvoldoende zichtbaar in de auto, later is het alsnog overgelegd. Geen aan de heffingsambtenaar te wijten onrechtmatigheid, geen proceskosten voor de bezwaarfase.

Naheffingsaanslag op exact hetzelfde tijdstip opgelegd als de betaling parkeerbelasting. Verbalisant moet bij controle of iemand bij de parkeerautomaat stond of onderweg was tussen auto en parkeerautomaat, eiseres over het hoofd hebben gezien. De rechtbank is van oordeel dat, gelet op de bijzondere omstandigheid van naheffing en betaling op exact hetzelfde tijdstip, het over het hoofd zien van eiseres aangemerkt dient te worden als een onrechtmatigheid die voor rekening van verweerder dient te komen.

Naheffingsaanslag in de parkeerbelasting; twee wielen op de stoep; 'Mulder-feit'; fiscale parkeerplaats

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Verweerder bevoegd de naheffingsaanslag op te leggen. Eiser heeft zijn auto een aaneengesloten periode laten staan in een parkeervak. Beroep ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Eiser ontving na meerdere pogingen een kaartje uit de automaat. Na bestudering had eiser direct kunnen zien dat dit geen parkeerkaart betrof en dat de betaling niet was gelukt. Eiser kon daarom aan dit kaartje net het vertrouwen ontlenen dat de parkeerbelasting was betaald. Het beroep is ongegrond.

Aan belanghebbende is een naheffingsaanslag parkeerbelastingen opgelegd. De naheffingsaanslag is ambtshalve vernietigd. Omstreeks de datum van de ambtshalve vernietiging heeft belanghebbende een bezwaarschrift ingediend. De Heffingsambtenaar stelt dat het bezwaarschrift hem niet heeft bereikt. Belanghebbende stuurt de Heffingsambtenaar na afloop van de beslistermijn een ingebrekestelling wegens het niet tijdig doen van een uitspraak op het bezwaarschrift. De Heffingsambtenaar verklaart het bezwaar gegrond, maar kent geen dwangsom toe. Belanghebbende dient een tweede bezwaarschrift in bij de Heffingsambtenaar. De Heffingsambtenaar bericht belanghebbende dat hij het tweede bezwaarschrift niet in behandeling neemt, omdat belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar beroep had moeten instellen. Het Hof oordeelt dat de Rechtbank terecht heeft geoordeeld dat het beroep ontvankelijk is, omdat de Heffingsambtenaar het tweede bezwaarschrift moeten aanmerken als beroepschrift en als zodanig had moeten doorsturen aan de Rechtbank. Belanghebbende heeft ten aanzien van het eerste bezwaarschrift voldoende aannemelijk gemaakt dat het daadwerkelijk is verzonden. De Heffingsambtenaar heeft daartegenover onvoldoende aangevoerd op grond waarvan de ontvangst redelijkerwijs moet worden betwijfeld. Het Hof houdt het ervoor dat de Heffingsambtenaar het eerste bezwaarschrift kort na de verzending heeft ontvangen. De slotsom is dat de Heffingsambtenaar rechtsgeldig in gebreke is gesteld en dat hij ook daarna te laat op het bezwaar heeft beslist. De Heffingsambtenaar heeft een dwangsom verbeurd aan belanghebbende. Het Hof stelt conform artikel 4:17 Awb de maximale dwangsom vast.

Naheffingsaanslagen parkeerbelasting. Eiser voert aan dat binnen 24 uur niet nog een keer een aanslag opgelegd mag worden. Dit beroep slaagt niet, volgens artikel 234 Gemeentewet eenmaal ‘per kalenderdag’ kosten van de naheffingsaanslag. Ook het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagt niet. Beroep ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Beroep ongegrond. Auto stond op straat waar betaald parkeren geldt.

Rechtbank ten onrechte beroep niet-ontvankelijk verklaard. De omstandigheid dat een poststuk op een bepaalde datum door het postvervoerbedrijf is afgestempeld, sluit niet uit dat dit stuk op een eerdere datum ter post is bezorgd.

OZB Kerkenvrijstelling. Vrijmetselarij. Geen sprake van openbare bijeenkomsten in de zin van artikel 2, eerste lid, onder g van de Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet waardering onroerende zaken. Beroep ongegrond.

Belanghebbende is voor een bosperceel aangeslagen in de OZB (als eigenaar en gebruiker). Belanghebbende vindt dat het perceel valt onder de vrijstelling van OZB voor natuurterreinen. Het hof verwerpt dit standpunt. Ook belanghebbendes stelling dat hij geen gebruiker is in de zin van artikel 220, aanhef en onder a, van de Gemeentewet, volgt het hof niet. Het hoger beroep is ongegrond.

OZB. Woning of niet-woning. Van een bouwsel was nog geen sprake. De onroerende zaak is niet aan te merken als een woning in aanbouw en dus ook niet als een woning in de zin van de onroerende-zaakbelasting. Beroep ongegrond.

Beroep gegrond. Omgevingsvergunning niet onherroepelijk. Bezwaarschrift tegen legesbrief dient ook aangemerkt te worden als bezwaarschrift tegen de verleende omgevingsvergunning en had gelet op het bepaalde in artikel 6:15 van de Awb moeten worden doorgezonden ter verdere behandeling door B&W.

Parkeerbelasting. Artikel 225, lid 1, aanhef en letter a, Gemeentewet, Verordening parkeerbelastingen 2017 van de gemeente Tilburg, onjuiste informatie gemeente in parkeerapp, HR 22 november 1995, ECLI:NL:HR:1995:AA3126.

Uitspraak over de toepassing van de ‘kerkenvrijstelling’ voor de onroerendezaakbelastingen. Het kerkgenootschap heeft erop gewezen dat de invulling die in de huidige tijd wordt gegeven aan het kerkelijk leven aan verandering onderhevig is en niet te vergelijken is met de situatie in 1980, toen de huidige lijn in de rechtspraak werd ontwikkeld. Het is een maatschappelijke ontwikkeling dat kerkgenootschappen bredere activiteiten ontplooien, die gelieerd zijn aan, en in het verlengde zouden moeten worden gezien van de traditionele kerkdienst. De rechtbank heeft begrip voor dit betoog, maar gaat desondanks niet mee in de vraag om de term ‘openbare eredienst’ op te rekken. De kerkenvrijstelling is een van de uitzonderingen op de hoofdregel van belastingheffing. De wetgever heeft die uitzondering aan de openbare eredienst gerelateerd. In het licht daarvan is het niet aan de rechter, maar aan de wetgever om maatschappelijke veranderingen desgewenst in regelgeving te vertalen.

Een oud-inwoner moest ten onrechte voor een heel jaar belasting betalen voor het inzamelen van huishoudelijk afval.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Parkeerbelasting. De in beroepsfase overgelegde stukken vormen geen 'op de zaak betrekking hebbende stukken' in de zin van 7:4 lid 2 Awb. Heffingsambtenaar heeft voldaan aan de op hem rustende bewijslast om aannemelijk te maken dat aan belanghebbende voldoende kenbaar is gemaakt dat op de geparkeerde locatie parkeerbelasting verschuldigd was.

Parkeerbelasting. Het Hof heeft X laten weten behoefte te hebben aan een toelichting op de feitelijke gang van zaken en hem daarom opgeroepen om in persoon te verschijnen ten einde ten overstaan van de raadsheer-commissaris te worden gehoord voor het mondeling geven van inlichtingen. Nu belanghebbende niet is verschenen, heeft het Hof hier gevolgen aan verbonden: X is niet degene die de auto’s feitelijk op de parkeerplaatsen heeft neergezet maar heeft zich ten onrechte als zodanig in de procedures voor de belastingrechter gepresenteerd.

Parkeerbelasting. Het had belanghebbende redelijkerwijs kenbaar kunnen zijn dat hij parkeerbelasting verschuldigd was.

Parkeerbelasting. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van 'onmiddellijk laden en lossen'. De stelling dat hij fungeert als een pseudo-taxichauffeur, omdat hij zijn rolstoelgebonden zoon moest ophalen, faalt. Hoger beroep ongegrond.

Parkeerbelasting. Belanghebbende heeft met de door hem overgelegde documenten (verklaring werkgever en werktijdenrapport) aannemelijk gemaakt dat hij werkzaam was als postbezorger. Hof oordeelt dat aannemelijk is gemaakt dat sprake is van 'onmiddellijk laden en lossen' en niet van parkeren.

Parkeerbelasting. Proceskostenvergoeding bezwaar en beroep. Besluit is niet herroepen wegens aan het bestuursorgaan te wijten onrechtmatigheid. De Rechtbank heeft ten onrechte geen proceskostenvergoeding toegekend ter zake van de gegrondverklaring van het verzet.

Onder de gegeven omstandigheden had verweerder de naheffingsaanslag parkeerbelasting niet mogen handhaven. Eiseres heeft namelijk consistent verklaard dat de parkeercontroleur die zij gesproken heeft, toe zou hebben gezegd dat het in orde was dat haar auto ter plekke geparkeerd stond. Verweerder spreekt het verhaal van eiseres niet tegen en houdt de mogelijkheid open dat het verhaal van eiseres zou kunnen kloppen. Dit wordt bevestigd door de verklaring van een andere parkeercontroleur. Het ligt op de weg van verweerder om nadere informatie op te vragen en te overleggen, maar dit is niet gelukt. Het achterwege blijven van deze informatie moet voor rekening komen van verweerder. De naheffingsaanslag moet worden herroepen.’

De rechtbank oordeelt dat een parkeerder bij aanvang parkeerbelasting is verschuldigd en dat het de verantwoordelijkheid van de parkeerder is om te voldoen aan de betalingsverplichting. Eiser had zich bij aanvang ervan moeten vergewissen of hij had voldaan aan zijn betalingsverplichting. Dit heeft eiser nagelaten. Als hij dit had gedaan, dan had hij of de parkeer app op de juiste wijze in werking kunnen stellen, dan wel kunnen besluiten om bij een parkeerautomaat te betalen. Het beroep is ongegrond.

naheffingsaanslag

Van deze uitspraak is momenteel geen samenvatting beschikbaar. Vanwege de corona maatregelen is deze uitspraak door middel van geanonimiseerde publicatie openbaar gemaakt.

Voor deze uitspraak is momenteel geen samenvatting beschikbaar. Deze uitspraak is op verzoek openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie.

Parkeerbelasting mondelinge uitspraak. Laden of lossen. Envelop is geen zaak van zodanige omvang of gewicht dat zij niet bezwaarlijk op een andere wijze dan per voertuig kan worden gehaald of gebracht.

Artikel 34, onderdeel e, van het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer; Parkeerbelasting.

Eiser heeft niet voldaan aan het betalen van parkeerbelasting bij aanvang zoals voorgeschreven in de Verordening Parkeerbelastingen 2018. Dat het maximale dagtarief is betaald, maakt dit niet anders.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Beroep ongegrond. Parkeerapp Yellowbrick te laat geactiveerd.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Bevoegdheid opleggen naheffingsaanslag en doen van uitspraak op bezwaar.

Aan belanghebbende is een naheffingsaanslag in de parkeerbelastingen opgelegd. Het tegen de naheffingsaanslag gemaakte bezwaar is niet-ontvankelijk verklaard, maar de naheffingsaanslag is desondanks ambtshalve vernietigd. Het Hof oordeelt dat de Rechtbank het beroep van belanghebbende ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard wegens het ontbreken van procesbelang. Het beroep bood namelijk de mogelijkheid dat de vergoeding voor de kosten van de bezwaarfase hoger zouden worden vastgesteld. Belanghebbende kon door het instellen van beroep in een betere positie komen. Voor wat betreft de toegekende proceskostenvergoeding stelt het Hof dat het op grond van een eigen waardering dient te beoordelen in welke gewichtscategorie een zaak valt. Gelet op de inhoud van het bezwaarschrift heeft de Rechtbank terecht een wegingsfactor van 0,5 passend geacht. Het Hof gaat voor de beroepsfase en de hogerberoepsfase uit van een wegingsfactor 1. Hoger beroep is gegrond.

Fiscale parkeerplaats. Laad- en losplek geldt alleen tussen 06.00 en 19.00 uur.

Mondelinge uitspraak inzake een beroep tegen een naheffingsaanslag parkeerbelasting. Omdat eiser zijn gehandicaptenparkeerkaart niet achter zijn voorruit had geplaatst, voldeed hij niet aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor vrijstelling van de verschuldigde parkerbelasting. Om die reden heeft de heffingsambtenaar terecht een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd.

Vier naheffingsaanslagen parkeerbelasting opgelegd. Eiser was niet op de hoogte van gewijzigd parkeerregime. Kenbaarheidsvereiste en onderzoeksplicht. Heffingsambtenaar is binnen zijn bevoegdheden gebleven. Beroepen ongegrond.

De rechter oordeelt dat een parkeerder terecht in beroep is gegaan tegen een parkeerbon die zij kreeg bij het Plein 40-45.

Kentekenparkeersysteem gemeente Amsterdam, strijd met art. 8 EVRM?

De heffingsambtenaar heeft ten onrechte geen vergoeding voor beroepsmatige verleende rechtsbijstand toegekend voor de bezwaarfase. De omstandigheid dat de gemachtigde rechtsbijstand verleende op basis van “no cure no pay”, en dat belanghebbende ermee heeft ingestemd dat een eventuele proceskostenvergoeding toekomt aan de gemachtigde, staat aan toekenning van een vergoeding voor het bezwaar niet in de weg.

Verwijzingszaak (HR 13 september 2019, ECLI:NL:HR:2019:1318). Het Hof oordeelt dat de Rechtbank ten onrechte de door de Heffingsambtenaar in de beroepsfase genomen beslissing heeft aangemerkt als uitspraak op bezwaar. Verder oordeelt het Hof dat belanghebbende geen recht heeft op een hogere dan de forfaitaire proceskostenvergoeding. Evenmin heeft belanghebbende recht op een extra punt voor het beroep tegen de beslissing in de zin van artikel 6:19 Awb aangezien de bijlage bij het Besluit hierin niet voorziet. Tot slot oordeelt het Hof dat belanghebbende geen recht heeft op vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn omdat van een zodanige overschrijding in dit geval geen sprake is.

Het op kenteken zetten van een bedrijfsparkeervergunning is een uitvoeringshandeling tot voldoening van parkeerbelasting die voorafgaand dan wel bij aanvang van het parkeren (met een mobiele telefoon) kan worden verricht. De redelijke tijd die een parkeerder moet worden gegund voor het uitvoeren van die handeling is verstreken als hij de parkeervergunning pas op een ander kenteken zet nadat hij naar kantoor is gelopen.

Parkeerbelasting

Eiser maakt bezwaar tegen de aan hem oplegde naheffingsaanslag parkeerbelasting, via het webformulier “Vraag aan de gemeente”. Via email heeft verweerder aan eiser meegedeeld dat bezwaarschriften alleen via de gemeentelijke website, met gebruikmaking van DigiD, kunnen worden ingediend of per post. Eiser heeft deze reactie opgevat als een schriftelijke weigering een besluit te nemen in de zin van artikel 6:2, onder a van de Algemene wet Bestuursrecht (Awb). Bij uitspraak op bezwaar van 8 februari 2020 heeft verweerder het bezwaar van eiser niet ontvankelijk verklaard. Anders dan eiser stelt, houdt de mail van verweerder geen weigering in om een besluit te nemen. Het door eiser gebruikte e-mailadres staat niet open voor het maken van bezwaar. Dit betekent dat met die email (nog) geen ontvankelijk bezwaar was gemaakt. De e-mail van verweerder kan dan ook niet worden beschouwd als een met een besluit gelijk te stellen weigering te beslissen op bezwaar. Het beroep voor zover gericht tegen de e-mail van verweerder is dan ook niet-ontvankelijk. Omdat aan eiser de mogelijkheid is geboden om het geconstateerde verzuim bij het indienen van het bezwaarschrift te herstellen en het wel op de juiste wijze ingediende bezwaarschrift is ontvangen binnen de voor het herstel geboden termijn, is van een overschrijding van de bezwaartermijn geen sprake. Verweerder heeft daarom het bezwaar van eiser ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank zal daarom de uitspraak op bezwaar vernietigen. Voorts ziet de rechtbank aanleiding om zelf in de zaak te voorzien, de rechtbank is van oordeel dat de naheffingsaanslag parkeerbelasting terecht aan eiser is opgelegd.

Parkeerbelasting mondelinge uitspraak. Aanrijding met een hond. Van overmacht alleen sprake in een noodsituatie of spoedeisende situatie. Het beroep op overmacht slaagt niet.

Parkeerbelasting mondelinge uitspraak. Beroep ongegrond. Objectieve belasting. Tijdsverloop tussen parkeren en omzetting bezoekersvergunning is te lang. De rechtbank kan geen coulance toepassen.

Parkeervergunning voor twee auto's; wijzigen kenteken; actief kenteken; wisselen van auto

Voor deze uitspraak is momenteel geen samenvatting beschikbaar. Deze uitspraak is in verband met de corona maatregelen door middel van geanonimiseerde publicatie openbaar gemaakt.

De auto van belanghebbende was geparkeerd op een plaats waar uitsluitend met vergunning of met een dagvergunning mocht worden geparkeerd. Het Hof beslist dat de Heffingsambtenaar terecht een naheffingsaanslag heeft opgelegd. De verschuldigdheid van parkeerbelasting ter plaatse en de wijze waarop deze kon worden voldaan was voldoende kenbaar.

Belanghebbende] stelt dat zijn auto geparkeerd stond met twee wielen op het trottoir, zodat geen sprake meer was van een fiscale parkeerplaats maar van een zogeheten ‘Mulder’-feit.

Procedures over aanslagen paspoortleges (opbrengstlimietproblematiek), dwangsom(men) en uitblijven van uitspraken op bezwaar.

Precariobelasting; leidingnetwerken in de grond; contractuele gedoogplicht?

Precariobelasting; waterleidingnetwerk; gedoogplicht op grond van een convenant uit 1988?

Precariobelasting; waterleidingnetwerk; procesbelang? Beroep op overeenkomst uit 1989

Naar gangbaar spraakgebruik is een voorwerp een tastbaar en handelbaar levenloos object. Hiervan uitgaande is het hof van oordeel dat de luifel kwalificeert als een voorwerp in de zin van de verordening. Belanghebbende heeft niet de grond onder de luifel, die aan de gemeente in eigendom toebehoort, in bezit genomen. Alleen al daarom kan geen sprake zijn van een erfdienstbaarheid, die al dan niet door verjaring is ontstaan. Van een gedoogplicht die voortvloeit uit een erfdienstbaarheid is dan ook geen sprake. De aanslag is terecht opgelegd.

precariobelasting; reikwijdte van de Aansluit- en transportovereenkomst (ATO).

Bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. Door toezending aan het voormalige vestigingsadres van belanghebbende is de aanslag niet op de juiste wijze bekendgemaakt. De heffingsambtenaar had uit moeten gaan van de gegevens van de Kamer van Koophandel.

Precariobelasting. Gelijkheidsbeginsel. Eisers stelling dat verweerder begunstigend beleid voert door ter zake van de ondergrondse parkeergarage geen precariobelasting te heffen treft geen doel. De situatie van de parkeergarage wat betreft de hier relevante aspecten is niet feitelijk en juridisch gelijk aan de situatie van eiser.

Precariobelasting. Netbeheerder voor gas en elektriciteit. Overgangsregeling tot 1 januari 2022 indien op 10 februari 2016 een belastingverordening gold. Verordening 2016 is na die datum gepubliceerd in het elektronisch toegankelijke Gemeenteblad. Was ten tijde van het opleggen van de aanslagen daartoe een wettelijke grondslag aanwezig?

In geschil zijn de aan eisers over de jaren 2016, 2017 en 2018 opgelegde aanslagen precariobelasting voor het plaatsen van terrassen. Tussen 2012 en 2016 is de heffing van precariobelasting, hoewel verweerder daartoe op grond van de verordeningen bevoegd was, achterwege gebleven. Eisers hebben het standpunt ingenomen dat zij er op mochten vertrouwen dat over de jaren 2016, 2017 en 2018 geen aanslagen (meer) zouden worden opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat niet is gebleken van een toezegging van de zijde van verweerder die maakt dat sprake is van een bewuste en weloverwogen standpuntbepaling. Evenmin is gebleken van de toerekenbare schijn van een welbewuste standpuntbepaling. De rechtbank ziet dan ook geen grond voor het oordeel dat sprake is van een in rechte te beschermen vertrouwen. De beroepen zijn ongegrond.

Proceskosten. Voor de berekening van vergoeding voor immateriële schade is, hoewel het gaat om verschillende heffingen die op één aanslagbiljet zijn verenigd, in dit geval sprake van één zaak

Pkv. Rechtbank kent ten onrechte geen punt toe voor het bijwonen van de zitting. De enkele omstandigheid dat de rechtbank overeenkomstig het door beide partijen in de door hen ingediende stukken ingenomen standpunt beslist vormt op zichzelf geen bijzondere omstandigheid in de zin van het Besluit proceskosten bestuursrecht.

art. 8:43 lid 1 Awb; onderdeel A 1, punt 3, Bijlage Besluit Proceskosten Bestuursrecht; stuk met opschrift “conclusie van repliek” ingediend zonder dat de rechter daartoe gelegenheid heeft verschaft

Reclamebelasting. Bestaat voor het beperken van het gebied waarin reclamebelasting wordt geheven een objectieve en redelijke rechtvaardiging? Mag de WOZ-waarde als heffingsmaatstaf worden gebruikt?

Aanslag reinigingsrecht. Beroep ongegrond. Dat eiser afval zelf naar ondergronds inzamelpunt brengt, ontslaat hem niet van zijn belastingplicht reinigingsrecht. Beroep op vertrouwensbeginsel i.v.m. vrijstellingen in het verleden slaagt niet.

Aanslagen rioolheffing. Het Hof is van oordeel dat (i) is voldaan aan de bekendmakingsvoorschriften, (ii) niet aannemelijk is dat de gemeente artikel 9 van de KRW niet, niet tijdig, dan wel onjuist heeft geïmplementeerd, (iii) de Heffingsambtenaar voldoende inzicht heeft verschaft in de geraamde kosten en baten en niet aannemelijk is dat de opbrengstlimiet is overschreden en (iv) het gelijkheidsbeginsel niet is geschonden.

In geschil is de aan een woningbouwvereniging opgelegde aanslag rioolheffing eigenaren. Naar het oordeel van de rechtbank is het bevoegdheidsgebrek dat aan de aanslag kleefde, bij het bestreden besluit hersteld. De verordening is in overeenstemming met artikel 139, tweede lid, aanhef en onder a, van de Gemeentewet bekend gemaakt en in werking getreden. Eiseres kan daarom niet worden gevolgd in haar standpunt dat de verordening ten tijde van de aanslag niet verbindend was. Het beroep van eiseres op het gelijkheidsbeginsel slaag niet en verweerder heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat van een (relevante) overschrijding van de opbrengstlimiet geen sprake is. Van strijdigheid met artikel 9 van de Kaderrichtlijn Water is geen sprake. Het beroep is ongegrond.

In geschil zijn de aan een woningbouwvereniging opgelegde aanslagen rioolheffing eigenaren. Naar het oordeel van de rechtbank moet worden aangenomen dat verweerder voor in ieder geval een deel van de buiten de rioolheffing gelaten percelen (trafo’s en zelfstandige garageboxen) een begunstigend beleid heeft gevoerd. Nu verweerder niet heeft bestreden dat de percelen van de woningvereniging feitelijk en rechtens gelijk zijn aan deze percelen, is de rechtbank van oordeel dat dit begunstigend beleid op grond van het gelijkheidsbeginsel ook moet gelden ten aanzien van de percelen van de woningbouwvereniging. Dit brengt mee dat verweerder de percelen van de woningbouwvereniging niet kan betrekken in de rioolheffing. De rechtbank zal daarom de onderhavige aanslagen en de bestreden besluiten vernietigen.

belastingrecht; rioolheffing eigenaar; verzamelgebouw met units; units zijn geen garageboxen gelet op voorzieningenniveau; aantal units vormt een samenstel; beroep gegrond; gemachtigde is belastingadviseur en dus professionele rechtsbijstandverlener

Rioolheffing. Eiser huurt een staanplaats voor een stacaravan op een camping. Vanuit de stacaravan wordt via het rioleringsstelsel van de camping afvalwater afgevoerd op de gemeentelijke riolering. De aanslag rioolheffing is terecht aan eiser opgelegd, aangezien de stacaravan terecht als perceel is aangemerkt en de opbrengstlimiet niet is overschreden. Van schending van het vertrouwensbeginsel of het gelijkheidsbeginsel is geen sprake. De cumulatie van rioolheffing en forensenbelasting is mogelijk.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen), Waterschapsheffingen (Algemeen)

Rioolheffing. Opbrengstlimiet. Verweerder heeft een toelichting geven op de toerekening van overheadkosten overeenkomstig de Notitie Overhead van de Commissie BBV. Eiseres heeft onvoldoende concreet gesteld dat moet worden betwijfeld dat niet alle toegerekende kosten meer dan zijdelings met riolering te maken hebben. De Voorziening vervangingsinvesteringen is blijkens de toelichting van verweerder in overeenstemming met het BBV en kan alleen gebruikt worden voor de begrote kosten vanwege vervangingsinvesteringen. Ook heeft verweerder toegelicht op welke manier de raming van de baten en de lasten is ter herleiden tot de gemeentelijke begroting. Dat dat cijfermatig niet is aan te sluiten met de Programmabegroting, is in dit kader op zichzelf niet van doorslaggevend belang. Beroepen ongegrond.

Rioolheffing. Vertrouwensbeginsel. De heffingsambtenaar heeft voor het jaar 2019 van belanghebbenden rioolheffing ter zake van garageboxen geheven, nadat jarenlang daarover niet is geheven. Belanghebbenden waren daarover eerder geïnformeerd per brief in januari 2019. In september 2019 wordt een beleidsregel vastgesteld die met terugwerkende kracht tot 1 januari 2019 voorziet in een lager tarief voor garageboxen. De aanslagen zijn nadien opgelegd naar dat tarief van € 50 per garagebox. De rechtbank is van oordeel dat geen sprake is van belastingheffing met terugwerkende kracht. De toepasselijke Verordening is vóór het belastbaar feit in werking getreden en de aanslagen zijn nadien opgelegd. Niet de beleidsregel maar de Verordening is de grondslag voor de heffing. Dat de beleidsregel terugwerkende kracht heeft is in het voordeel van belanghebbenden. Het vertrouwensbeginsel is evenmin geschonden; de enkele omstandigheid dat jarenlang niet is geheven is onvoldoende voor gerechtvaardigd vertrouwen. De hoogte van het tarief wordt tevergeefs bestreden; er is geen sprake van een onredelijke heffing. Evenmin schending van het eigendomsrecht.

Rechtbank vernietigt aanslagen rioolheffing wegens strijd met het gelijkheidsbeginsel.

Rioolheffing eigenaren per (voor verhuur bestemde) recreatiebungalows op recreatiepark gemeente Noordwijk. In geschil was of de Verordening rioolheffing 2017 onverbindend is wegens strijd met art.228a, lid 1, Gemeentewet, omdat de geraamde heffingsopbrengst voor 2017 hoger zou zijn dan de geraamde kosten die voor de gemeente verbonden zijn aan de zogenoemde waterketen- en watersysteemtaken. De geraamde baten gaan – zo oordeelt het Hof - de lasten verbonden aan die taken echter niet te boven. De heffingsambtenaar heeft inzicht verschaft in de ramingen, heeft nadere gegevens verstrekt en de door belanghebbende geuite twijfel over toerekening van overheadkosten en rente, dotatie aan vervangingsvoorziening, stijging tarief weggenomen. Belanghebbende heeft daartegenover niet aannemelijk gemaakt dat in redelijkheid niet tot dotatie, tariefstijging, toerekening van overheadkosten en rente kon worden besloten. Voorts was in geschil of de aanduiding van het belastingobject in de Verordening rioolheffing 2017 onverbindend is. De gemeente Noordwijk hanteert bij de aanwijzing van het belastingobject in de rioolheffing voor recreatieterreinen niet de objectafbakening op grond van de Wet WOZ, maar merkt de opstallen die op een recreatieterrein staan - ook al behoren zij tot een zogenoemd ‘recreatiesamenstel’ in de zin van artikel 16, onderdeel e, van de Wet WOZ - aan als aparte percelen, ongeacht wie de eigenaar is van het terrein en of die eigenaar tevens de gebruiker is. Het Hof verwerpt de stellingen dat deze aanwijzing van het belastingobject in art 4, lid 2, tweede zinsdeel, vanaf “met dien verstande dat”, van de Verordening 2017 onverbindend is wegens strijdigheid met de wet, met name art. 16 Wet WOZ, en het verbod van onredelijke en willekeurige belastingheffing. De gemeente is gebleven binnen de ruime vrijheid die door de wetgever is toegekend. Verder is er voor de regeling een objectieve en redelijke rechtvaardiging, namelijk dat woningen die behoren tot een recreatiesamenstel in de zin van art. 16, onderdeel e, Wet WOZ voor de toepassing van de rioolheffing niet anders worden behandeld dan woningen die niet tot een dergelijk samenstel behoren. Daaraan doet niet af dat het profijt dat de eigenaren en gebruikers van woningen die tot een recreatiesamenstel behoren, kunnen hebben van de mogelijkheid om te lozen op de gemeentelijke riolering afwijkt van het profijt dat eigenaren en gebruikers van niet tot een dergelijk samenstel behorende woningen kunnen hebben. De rioolheffing is een bestemmingsbelasting waarvan de hoogte niet is afgestemd op het individuele profijt dat de belastingplichtigen hebben bij de collectieve voorzieningen die met de opbrengst van de bestemmingsheffing worden bekostigd.

Artikel 225, tweede lid, Gemeentewet; parkeerbelasting; stilstaan voor het onmiddellijk laten instappen van een persoon

In geschil of de naheffingsaanslag terecht is opgelegd. Het Hof neemt in aanmerking dat belanghebbende voldoende feiten en omstandigheden heeft aangevoerd en aan stukken heeft ingebracht die aannemelijk maken, gelet ook op de op de zitting gegeven toelichting, die de conclusie rechtvaardigen dat de gemeente op het kritieke moment ernstig is tekortgeschoten in het belanghebbende - en met hem andere tot betaling van parkeerbelasting bereid zijnde parkeerders - behoorlijk in staat te stellen de verschuldigde parkeerbelasting te voldoen.

Belanghebbende exploiteert een recreatiepark. De heffingsambtenaar heeft aan belanghebbende navorderingsaanslag in de toeristenbelasting opgelegd. Het betoog van belanghebbende dat deze aanslag niet als navorderingsaanslag kan worden opgevat faalt. Gelet op o.a. de eerder door de heffingsambtenaar verstuurde aankondiging kon er bij belanghebbende geen twijfel bestaan over het karakter van de opgelegde navorderingsaanslag.

Aanslagen toeristenbelasting zijn terecht opgelegd. Het hof verwerpt het standpunt van belanghebbende dat een tarief voor overnachtingen in hotels in de verordening ontbreekt. Ten aanzien van het beroep op het gelijkheidsbeginsel voldoet belanghebbende niet aan de op haar rustende stelplicht.

Eiser exploiteert een hotel-brasserie-lounge bar. Aanslagen toeristenbelasting voor de belastingjaren 2013 tot en met 2017. Geen schending van het gelijkheidsbeginsel. Beroepen ongegrond.

Toeristenbelasting voor verblijf arbeidsmigranten in hotel. Geen recht op samenloopvrijstelling forensenbelasting, verblijfsplaats is geen gemeubileerde woning. Vertrouwensbeginsel.

Uitspraak op verzet. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard wegens termijnoverschrijding. Voor zover belanghebbende in het verzetschrift een beroep doet op betalingsonmacht is dit beroep te laat gedaan. Verzet is ongegrond.

De 30% verhoging van het legestarief valt binnen de op de gemeente rustende handhavingstaak en is niet terug te voeren op aan eiser terug te voeren individueel verleende diensten. Deze tariefverhoging is daarom ten onrechte in rekening gebracht.

Vermakelijkhedenretributie. De bestreden aanslag is ten onrechte opgelegd. Er is geen sprake van het geven van vermakelijkheden door belanghebbende. (Partijen hebben schriftelijk verklaard geen bezwaar te hebben tegen het niet anonimiseren van de uitspraak.)

Leges. In behandeling nemen van een aanvraag om een omgevingsvergunning. Omgevingsvergunning geweigerd. Verschuldigdheid leges.

Rechtbank acht het beleid, zoals neergelegd in het protocol T-correctie (hoedanigheidscorrectie) niet onredelijk; beleidstoepassing ook niet onredelijk; beroep ongegrond.

In geschil is of de aanmaning (voorafgaand aan een dwangbevel) is verzonden. De door verweerder overgelegde stukken zijn onvoldoende om de verzending van de aanmaning aannemelijk te maken. Zo al aangenomen zou kunnen worden dat de aanmaning behoort tot de 742 poststukken die op 1 maart 2019 van gemeentewege zijn aangeboden aan de instantie die kennelijk voor verzending van deze poststukken zorgdraagt, dan nog heeft deze handeling betrekking op activiteiten tot het tijdstip van de gestelde verzending. Daaruit blijkt niet dat die verzending daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.

Verzet tegen onduidelijkheid kenmerk, verzet ongegrond.

Parkeerbelasting. Voldoening op aangifte via app. Artikel 234 van de Gemeentewet staat op de zogenaamde 'zwarte lijst' bij de Awb. Tegen de beslissing om geen restitutie van parkeergeld te verlenen staat geen bezwaar of beroep open. Beroep niet-ontvankelijk.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

De rechtbank had de beslissing dat het bezwaar kennelijk ongegrond was en dat daarom niet gehoord hoefde te worden, niet mogen nemen zonder partijen in de gelegenheid te stellen om zich over die ambtshalve bijgebrachte grond uit te laten. Het hof is van oordeel dat de hoorplicht is geschonden en dat terugverwezen moet worden naar de heffingsambtenaar. Dit leidt uitzondering voor de aanslagen waarin belanghebbende door het niet-horen niet is benadeeld. Er bestaat geen recht op proceskostenvergoeding omdat rechtsbijstand verleend is door de (vennootschap van de) partner van belanghebbende en de werkzaamheden de normale hulp tussen echtelieden niet te boven.

De Heffingsambtenaar heeft aan belanghebbende voor het jaar 2018 aanslagen in de watersysteemheffing (Wsh) en de zuiveringsheffing (Zh) van het Hoogheemraadschap van Delfland opgelegd. In hoger beroep stelt belanghebbende zich op het standpunt dat: 1e. de aanslagen niet door een daartoe bevoegde functionaris zijn opgelegd en de uitspraak op bezwaar niet door een daartoe bevoegde functionaris is gedaan; 2e. de in de Verordening Wsh en in de Verordening Zh vastgestelde tarieven van de watersysteemheffing en de zuiveringsheffing onverbindend zijn omdat zij leiden tot hogere heffingsopbrengsten dan wettelijk is toegestaan; 3e. de Kostentoedelingsverordening onverbindend is; 4e. de Rechtbank ten onrechte heeft beslist dat van schending van de hoorplicht geen sprake is; 5e. de Rechtbank een brief van belanghebbende heeft ontvangen en in haar uitspraak ten onrechte niet op deze brief is ingaan; 6e. de Rechtbank de zaak van belanghebbende en de zaken van twee ander belastingplichtigen ten onrechte als samenhangende zaken heeft aangemerkt. Naar het oordeel van het Hof falen alle hogerberoepsgronden.

Beroep ongegrond. Waterschapswet. Geen overschrijding opbrengstlimiet ten aanzien van watersysteemheffingen en zuiveringsheffing. Overschrijding redelijke termijn met zes maanden voor rekening van verweerder.

watersysteemheffing; zuiveringsheffing; ontvankelijkheid hoger beroep

Watersysteemheffing. Verweerder heeft in 2019 een aanslag watersysteemheffing over het belastingjaar 2017 opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat deze aanslag in dit geval rechtsgeldig is opgelegd. Het waterschap heeft jaarlijks bij Wijzigingsverordening de Verordening 2014 gewijzigd wat betreft de hoogte van de tarieven en het belastingjaar. Met de Wijzigingsverordening is geen sprake van het intrekken of vervallen verklaren van de Verordening 2014 of de voorgaande wijzigingsverordeningen. De Wijzigingsverordening 2017 was op het moment dat de aanslag aan eiser is opgelegd in 2019 nog geldig en bood grondslag voor heffing over het kalenderjaar 2017. Beroep ongegrond.

Tweede cassatie, ingangsdatum wettelijke rente over dwangsom die het bestuursorgaan had moeten toekennen.

belastingrecht; zuiveringsheffing en afvalstoffenheffing; woonzorgcentrum met woongedeelte; woonruimte apart belast; het woonzorggedeelte staat daar los van, zodat geen dubbele aanslagen zijn opgelegd. Beroep ongegrond.

Zuiveringsheffing. Verordening onverbindend? Publicatie NEN-normen.

Zuiveringsheffing. Bedrijfsruimte. Heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat belanghebbende het gebruik van de bedrijfsruimte heeft.

Uitspraak na verwijzing. Zuiveringsheffing bedrijven. In een bijlage bij de belastingverordening is verwezen naar NEN-normen. Is met betrekking tot deze normen voldaan aan de kenbaarheidseisen?

Zuiveringsheffing bedrijven. In een bijlage bij de belastingverordening is verwezen naar NEN-normen. Is met betrekking tot deze normen voldaan aan de kenbaarheidseisen?

Zuiveringsheffing waterschap. Schending hoorplicht. Geen sprake van overschrijding opbrengstlimiet.

Zuiveringsheffing woning. Aan belanghebbende zijn aanslagen zuiveringsheffing opgelegd voor zijn vakantiewoning. In geschil is of die aanslagen terecht zijn opgelegd. Belanghebbende bepleit onder meer dat zijn vakantiewoning geen woning is in de zin van de Woningwet, dat hij niet (permanent) in de vakantiewoning mag wonen, dat sprake is van dubbel heffing en dat geheven zou moeten worden op basis van het werkelijk gebruik.

Aanmaningskosten en betekeningskosten dwangbevel. Proceskostenvergoeding bezwaar.

Invordering. Aanmaningskosten en betekeningskosten dwangbevel.

Aanmaningskosten, hoorplicht geschonden, gemachtigde geen derde

Beroep tegen niet tijdig beslissen; de bestuursrechter verklaard zich onbevoegd.

Is (fiscale)bestuursrecht bevoegd te oordelen over het al dan niet tijdig beslissen op een administratief beroep tegen een beslissing op een verzoek tot uitstel van betaling voor een belastingaanslag? Heeft belanghebbende recht op immateriele schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn?

Fiscaal procesrecht. Voor het doen van een uitspraak op de voet van art. 8:54 Awb is niet vereist dat voorafgaande aan die uitspraak griffierecht is geheven. Verder is de bestuursrechter onbevoegd kennis te nemen van belanghebbendes vordering tot schadevergoeding. In een geval als het onderhavige kan uitsluitend een vordering worden ingesteld bij de burgerlijke rechter.

Invorderingsbeschikking. Verweerder heeft een last onder dwangsom aan verzoekers opgelegd vanwege diverse overtredingen die volgens verweerder zijn geconstateerd op de gronden van hun perceel. De dwangsommen zijn van rechtswege verbeurd en het verbeurde bedrag van (in totaal) € 100.000,- wordt ingevorderd. Na afweging van de betrokken belangen wijst de voorzieningenrechter het verzoek om een voorlopige voorziening toe.

Volgens eiser zijn de invorderingskosten ten onrechte in rekening gebracht, omdat de kwijtscheldingsprocedure niet rechtsgeldig is afgesloten. Eiser heeft echter niet aannemelijk gemaakt dat hij een nieuw kwijtscheldingsverzoek moest indienen van verweerder. De kwijtscheldingsprocedure is dus rechtsgeldig afgesloten. De invorderingskosten zijn dus terecht in rekening gebracht.

belastingrecht; kosten aanmaning en dwangbevel terecht; eiser heeft kennis kunnen nemen van zijn belastingschuld; verblijf in motel en buitenland maken dit niet anders. Beroep ongegrond.

Invordering. Aanmaningskosten en betekeningskosten dwangbevel.

Invordering van een last onder dwangsom wegens bewoning van een recreatiewoning. In dit geval wordt aan de Brp-inschrijving van eisers op het adres van de recreatiewoning minder bewijskracht toegekend dan anders, omdat sprake is van een ambtshalve inschrijving door verweerder op dat adres.

De rechtbank heeft het bezwaar terecht alsnog niet-ontvankelijk verklaard. Geen verschoonbare termijnoverschrijding.

Proceskostenvergoeding. Intrekking hoger beroep. Verzoek om een proceskostenvergoeding is niet-ontvankelijk omdat het verzoek niet tegelijk met de intrekking is gedaan.

AVG

De rechtbank wil een gemachtigde in belastingzaken voor een bepaalde periode weigeren omdat hij beledigende, smadelijke en bedreigende taal gebruikt in de processtukken. Anders dan in het civiele recht, is in het bestuursrecht niet expliciet opgenomen dat een gemachtigde voor een bepaalde tijd kan worden geweigerd. De rechtbank stelt daarom aan de Hoge Raad de vraag of de bestuursrechter dit kan doen

WOB

WOZ. Aankoopprijs van het object dient te worden gecorrigeerd in verband met de prijsontwikkeling tussen de datum van aankoop en de waardepeildatum. Schending hoorplicht, maar op grond van 6:22 Awb kan aan dit vormverzuim voorbij worden gegaan. Geen recht op proceskostenvergoeding.

WOZ-zaak. Aanslagen OZB/WOZ-beschikkingen, uitspraken op bezwaar en andere processtukken zijn ondertekend door de heffingsambtenaar van de gemeente Valkenswaard. De bevoegdheden daartoe zijn echter overgedragen aan (de heffingsambtenaar van) de bedrijfsvoeringsorganisatie Samenwerking A2-gemeenten. De rechtbank oordeelt dat de overdracht van bevoegdheden op de wettelijk voorgeschreven wijze heeft plaatsgevonden. De rechtbank verbindt geen consequenties aan het feit dat verweerder zich als heffingsambtenaar van de gemeente Valkenswaard heeft gepresenteerd, maar geeft hem wel nadrukkelijk in overweging zich voortaan te presenteren als heffingsambtenaar van de (bedrijfsvoeringsorganisatie) Samenwerking A2-gemeenten. Inhoudelijk is de rechtbank van oordeel dat verweerder de door hem vastgestelde waarden aannemelijk heeft gemaakt en dat eiseres de door haar bepleite waarden niet aannemelijk heeft gemaakt. Beroep ongegrond.

Beroep niet tijdig. Aanvraag beschikkingen over voorgaande jaren. Beroep gegrond.

Deze uitspraak wordt gepubliceerd op verzoek. De rechtbank had de uitspraak niet voor publicatie geselecteerd. Om die reden is er geen samenvatting.

Beroep inzake een WOZ-waardering van een woning ongegrond, omdat verweerder de waarde aannemelijk heeft gemaakt.

WOZ. Aanwezigheid windturbine. Beroep ongegrond. Mondelinge uitspraak.

Aardbevingsschade. In geschil is of eiseres recht heeft op een vergoeding van haar proceskosten in de bezwaarfase en meer specifiek of de bestreden beschikking is herroepen wegens aan het bestuursorgaan te wijten onrechtmatigheid. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder de vereiste normale zorgvuldigheid betracht.

Wet WOZ. Achterstallig onderhoud. Niet verstrekken grondstaffels en de correcties voor KOUDV-factoren. Beroep ongegrond.

Verweerder heeft de WOZ-waarde aannemelijk gemaakt. Met de slechte staat van onderhoud is voldoende rekening gehouden.

De rechtbank oordeelt dat verweerder de woning en de mantelzorg-/noodwoningwoning (een aanbouw, die vast zit aan de berging/schuur van de woning) ten onrechte heeft afgebakend als twee afzonderlijke objecten. Volgens de rechtbank dienen deze als één object te worden afgebakend.

Wet Waardering onroerende zaken. Gemeente Amsterdam maakt voor vaststelling van canon en afkoopsom bij erfpacht gebruik van waarde van woning volgens WOZ-beschikking. Verzoek van belanghebbende om beschikking als bedoeld in artikel 28, lid 1, Wet WOZ. Rechtsmiddel tegen afwijzing verzoek. Belet artikel 28, lid 2, Wet WOZ toewijzing van het verzoek? Belang bij het verzoek?

Wet Waardering onroerende zaken. Gemeente Amsterdam maakt voor vaststelling van canon en afkoopsom bij erfpacht gebruik van waarde van woning volgens WOZ-beschikking. Verzoek van belanghebbende om beschikking als bedoeld in artikel 28, lid 1, Wet WOZ. Rechtsmiddel tegen afwijzing verzoek. Belet artikel 28, lid 2, Wet WOZ toewijzing van het verzoek? Belang bij het verzoek?

Belanghebbende koopt in de loop van een jaar een woning. Volgens het koopcontract komt de onroerendezaakbelasting over dat jaar naar rato van tijd voor rekening van belanghebbende. Belanghebbende verzoekt om een beschikking ingevolge artikel 28 van de Wet WOZ. De heffingsambtenaar van de gemeente geeft belanghebbende een beschikking ingevolge artikel 26 van de Wet WOZ, maar weigert belanghebbende een beschikking ingevolge artikel 28 van de Wet WOZ te geven. De rechtbank stelt de heffingsambtenaar in het gelijk, onder meer omdat belanghebbende slechts een afgeleid belang heeft bij een beschikking ingevolge artikel 28 van de Wet WOZ. Het Hof oordeelt dat aan de voorwaarden van artikel 28 van de Wet WOZ is voldaan, zodat de heffingsambtenaar belanghebbende alsnog een beschikking ingevolge artikel 28 van de Wet WOZ moet geven. Het belang dat belanghebbende ingevolge het koopcontract heeft bij tijdsevenredige vermindering van de heffing van onroerendezaakbelasting, volstaat in dit verband. Het hof vernietigt de uitspraken van de rechtbank en de heffingsambtenaar en draagt de heffingsambtenaar op belanghebbende een beschikking ingevolge artikel 28 van de Wet WOZ te geven.

HR: 81.1 RO.

Klare taal. WOZ-waarde: hoger beroep niet-ontvankelijk. Afvalstoffenheffing: Artikel 15.33 van de Wet milieubeheer en de Verordening zijn niet in strijd met het gelijkheidsbeginsel van artikel 1 Grondwet, artikel 8 EVRM en 10 Grondwet.

belasting; woz; tweede uitspraak op bezwaar; toepasselijkheid van artikel 6:5 Awb; 1 beroep NO; 1 beroep gegrond omdat het bezwaar ten onrechte NO was verklaard; terugwijzing.

woz

Artikel 28 Wet waardering onroerende zaken. De heffingsambtenaar heeft ten onrechte aangenomen dat de indiener van het beroep als medebelanghebbende recht had op een WOZ-beschikking van de woning. Het belang dat eiser de WOZ-beschikking wil gebruiken als bewijsmiddel in een eventuele juridische procedure tegen een bewindvoerder, acht de rechtbank geen (relevant) belang in de zin van artikel 28 van de Wet WOZ. De rechtbank heeft zelf in de zaak voorzien door de beschikking te herroepen en het verzoek van eiser alsnog af te wijzen.

WOZ. Bedrijfsterrein. Waarde van de grond minus de sloopkosten. Verweerder heeft de waarde aannemelijk gemaakt. Beroep ongegrond.

Ontvankelijkheid beroep. Verweerder heeft op 12 februari 2018 uitspraak op bezwaar heeft gedaan. Deze uitspraak is echter verzonden naar eiser en niet naar de gemachtigde. Nu de gemachtigde van eiser echter pas op 31 juli 2019 kennis heeft genomen van de uitspraak op bezwaar acht de rechtbank de termijnoverschrijding verschoonbaar. Het beroep is ontvankelijk. Ontvankelijkheid bezwaar. Namens eiser is op 12 december 2018 bezwaar gemaakt tegen de beschikking van 31 oktober 2018. In dit bezwaarschrift valt te lezen dat J.A. Klaver, namens zijn cliënt O.C.J. Klaver bezwaar maakt tegen de vastgestelde woz-waarde. Uit deze tekst valt op te maken dat J.A. Klaver zich als gemachtigde voor eiser stelt. Als verweerder al twijfel had aan het zich stellen van deze gemachtigde dan had het op de weg van verweerder gelegen om overlegging van een ondertekende machtiging te vragen. Dit is niet gedaan. Het bezwaar is ontvankelijk. Ingebrekestelling en dwangsom. Verweerder heeft de ontvangst van een ingebrekestelling ontkend. Nu de gemachtigde niet aannemelijk kan maken dat er een ingebrekestelling is verzonden bestaat reeds daarom geen grond voor het toekennen van een dwangsom. Woz-waarde. Nu geen van beide partijen naar het oordeel van de rechtbank er in is geslaagd het van haar gevergde bewijs te leveren, bepaalt de rechtbank de waarde van de woning op de waardepeildatum in goede justitie op € 870.000.

Art. 17, lid 3, Wet WOZ; gecorrigeerde vervangingswaarde; bewijslast; technische veroudering.

Woz; beroep ongegrond; verweerder heeft de waarde van de woning aannemelijk gemaakt.

Wet Woz. Objectafbakening. Berging/garage/opslagruimte terecht aangemerkt als afzonderlijk object?

Wet waardering onroerende zaken; woz-waarde woningen; beroep op gelijkheids- en vertrouwensbeginsel

WOZ-woning. Gelijkheidsbeginsel. Zowel heffingsambtenaar als belanghebbende hebben de gestelde waarde niet aannemelijk gemaakt. Beroep op gelijkheidsbeginsel faalt. Hof stelt waarde in goede justitie vast.

Proceskosten in bezwaar; door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Eiseres heeft tegenover de gemotiveerde betwisting ervan door verweerder geen feiten en omstandigheden aannemelijk gemaakt waaruit volgt dat in het onderhavige geval de rechtsbijstand aan haar beroepsmatig is verleend.

Wet WOZ, vaststelling van waarde in beschikking op basis van artikel 28 Wet WOZ lager dan in beschikking op basis van artikel 22 Wet WOZ

De Heffingsambtenaar heeft vlak voor de zitting en daarna ter zitting pas voor het eerst gereageerd op het hoger beroepschrift van belanghebbende en daarbij een aantal stukken ingediend. De stukken en het standpunt van misbruik van recht worden door het Hof buiten beschouwing gelaten. Geen terugwijzing in verband met een volgens belanghebbende onjuist verlopen wrakingsprocedure en onterecht afgewezen wrakingsverzoek. Recht op dwangsom omdat de Heffingsambtenaar de verzending van de verdagingsbrief niet aannemelijk heeft gemaakt. Schending van hoorplicht. Verlaging waarde woning. Geen proceskostenvergoeding voor verleende rechtsbijstand omdat de (BV van de) echtgenoot van belanghebbende niet een derde is in de zin van artikel 1, aanhef en onder a, van het Besluit proceskosten bestuursrecht.

Woz. Bevoegdheid gemachtigde verweerder. Kwalificatie verzoek van eiser om een afzonderlijke woz-beschikking te nemen voor het mandelig aandeel in het openbare gebied rondom zijn appartementencomplex. Beroep ongegrond.

Verweerder heeft niet voldaan aan zijn bewijsaanbod de bouwtekening en inhoudsberekening van een van de vergelijkingsobjecten te overlegen. Uit de informatie die eiser heeft overgelegd volgt en inhoud die twee keer zo groot is. De rechtbank volgt eiser in de door hem verdedigde waarde op basis van de door eiser genoemde inhoud.

In geschil is of de bezwaren van eiser terecht, zonder eiser nader te horen, kennelijk ongegrond zijn verklaard

Black-box arrest. Artikel 40 Wet WOZ. Artikel 7:4, lid 2, Awb. Niet verstrekken grondstaffels en KOUDV- en liggingsfactoren. PKV in beroep.

artikelen 22 en 24, lid 3, Wet WOZ, artikel 1:2 Awb, heeft huurder die een op zijn naam gestelde WOZ-beschikking heeft ontvangen een (proces)belang? ECLI:NL:HR:2017:2656.

Compromis WOZ-waarde

WOZ. Compromis op zitting over een woning. De overige beroepen tijdens de zitting ingetrokken. Beroep gegrond. Pkv. IMSV toegewezen.

Compromis t.a.v. WOZ-waarde, vaststellen proceskostenvergoeding. Wel of geen sprake van samenhang?

Wet Woz. Compromis ter zitting.

WOZ. Waarde van pand waarin kinderdagverblijf wordt geëxploiteerd. In geschil is de vraag of bij de bepaling van de gecorrigeerde vervangingswaarde van het kinderdagverblijf, een correctiefactor wegens functionele veroudering dient te worden toegepast.

WOZ: verweerder heeft de cultuurgrondvrijstelling terecht niet toegepast

Wet WOZ. Het Hof bevestigt de door de Rechtbank in goede justitie vastgestelde waarde. Het Hof stelt de vergoeding van kosten van bezwaar vast op een hoger bedrag.

Wet WOZ. Informatie van nieuwe eigenaren van een woning over o.a. verbouwingen is ‘’kaal’’ weergegeven in taxatieverslagen. Verweerder heeft alle op de zaak betrekking hebbende stukken overgelegd. De uitspraak op bezwaar is gedaan door een bevoegd ambtenaar. Het gegeven dat een andere medewerker in het kader van het vier ogen principe de uitspraak heeft gefiatteerd, doet niets af aan die bevoegdheid. Verweerder heeft niet de verplichting om eiser opnieuw uit te nodigen voor een hoorgesprek nadat verweerder, op verzoek van eiser, nadere informatie heeft verstrekt over de ramingen voor de rioolheffing en de afvalstoffenheffing. Geen sprake van schending van het motiverings- en zorgvuldigheidsbeginsel. Beroep tegen de uitspraak op bezwaar ongegrond.

Wet WOZ: hoorgesprek heeft op juiste wijze plaatsgevonden, Aanduiding door verweerder van vindplaatsen algemeen toegankelijke stukken onvoldoende. Verweerder heeft niet aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld

beroep tegen het uitblijven van een dwangsombesluit gegrond

Ingebrekestelling, handelwijze gemachtigde, dwangsom, hoorgesprek, door een derde verleende rechtsbijstand, vergoeding van proceskosten, processuele bijkomstigheden, volmacht, machtiging, recht van substitutie

8:57. WOZ woning. Eigen aankoopcijfer niet marktconform. Ondanks lagere m2-prijs woningdeel van de vergelijkingsobjecten is de waarde van de woning voldoende aannemelijk gemaakt.

WOZ. Objectafbakening. Eigen aankoopcijfer van rond de waardepeildatum. Ongegrond.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat het aankoopbedrag niet de waarde van de woning in het vrije economische verkeer weergeeft. In dit geval is de aankoopdatum slechts een paar dagen gelegen ná de waardepeildatum en is niet gebleken van bijzondere omstandigheden ten tijde van de aankoop welke het aankoopbedrag hebben beïnvloed. Gelet hierop ziet de rechtbank geen aanleiding om het aankoopbedrag van eiser niet bruikbaar te achten, zij het dat daarbij wel moet worden betrokken welke ontwikkeling er op de huizenmarkt in die periode heeft plaatsgevonden. Verweerder heeft de woning gewaardeerd op een waarde van € 794.000, derhalve € 21.000 lager dan het aankoopbedrag van € 815.000. De rechtbank acht dit een juiste correctie en de rechtbank is dan ook van oordeel dat de waarde niet te hoog is vastgesteld.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

WOZ, eigen aankoopprijs, bouwkundige gebreken

WOZ woning. Waarde op basis van eigen verkoopcijfer, inhoudelijke gronden pas op de zitting aangevoerd, ongegrond

Het eigen verkoopcijfer is niet bruikbaar om de waarde van de woning vast te stellen. De waarde van de woning is terecht vastgesteld door middel van de vergelijkingsmethode. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.

In geschil is de hoogte van de WOZ-waarde. Belanghebbende, die de woning heeft gekocht van zijn moeder, verwijst naar het eigen aankoopcijfer van de woning. De woning is niet op reguliere wijze op de markt te koop aangeboden, en uit het door belanghebbende ingebrachte taxatierapport volgt dat de woning in bewoonde staat is opgeleverd. De in het taxatierapport gehanteerde waarde wijkt af van de waarde zoals gedefinieerd in artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ. Het Hof oordeelt dat de eigen koopprijs onder die omstandigheden niet gebruikt kan worden bij de bepaling van de WOZ-waarde. De heffingsambtenaar heeft gebruikgemaakt van de vergelijkingsmethode om de waarde van de woning te bepalen. Met de door hem aangevoerde vergelijkingsobjecten heeft de heffingsambtenaar aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet op een te hoog bedrag is vastgesteld. Bij de waardering van de woning is voldoende rekening gehouden met de verschillen tussen de vergelijkingsobjecten en de woning. De grondprijs van de woning is bovendien niet te hoog vastgesteld. Hetgeen belanghebbende heeft aangevoerd met betrekking tot de nabijheid van sociale huurwoningen en stank- en afvaloverlast, leidt niet tot een ander oordeel.

Art. 17, lid 3, Wet WOZ, gecorrigeerde vervangingswaarde, restwaarde, langere levensduur dan bij aanvang gebruik was voorzien, Taxatiewijzer.

Wet WOZ. Gedateerde voorzieningen. Inpandige garage. Beroep ongegrond.

Geen afzonderlijk verslag van horen in de WOZ procedure. In de u.o.b. is, onder het kopje horen, hetgeen tijdens de hoorzitting naar voren is gebracht in beknopte vorm weergegeven. Voor zover hiermee niet is voldaan aan art. 7:7 Awb heeft belanghebbende de geuite bezwaren ook in beroep en hoger beroep naar voren kunnen brengen en daadwerkelijk gebracht, waardoor wat op de hoorzitting naar voren is gebracht in ieder geval in deze procedure is betrokken. Belanghebbende is niet in haar belangen geschaad, zodat, voor zover sprake is van een gebrek, dit met toepassing van art. 6:22 Awb kan worden gepasseerd. De heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van het appartement aannemelijk gemaakt. Beroep op gelijkheidsbeginsel en meerderheidsregel verworpen. Belanghebbende dient meer woningen in de vergelijking te betrekken, namelijk alle woningen in het appartementencomplex. Uit het overzicht van de voor die woningen vastgestelde waarden per m3 en inhoudsmaten komt niet naar voren dat sprake is van een lager vaststellen van de waarde bij vrijwel identieke objecten. Het staat de heffingsambtenaar vrij enige staffeling toe te passen omdat naarmate het aantal m3 inhoud toeneemt, de waarde per m3 daalt.

Wet WOZ. Geen schending gelijkheidsbeginsel. Voldoende rekening gehouden met de verschillen tussen de vergelijkingsobjecten en de woning en voldoende inzichtelijk gemaakt. Beroep ongegrond.

De Heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van belanghebbendes woning bepaald met behulp van de vergelijkingsmethode. In geschil is of de Heffingsambtenaar alle op de zaak betrekking hebbende stukken heeft overgelegd en of de WOZ-waarde op een te hoog bedrag is vastgesteld. De grondstaffel en de liggingswaarde hebben geen rol gespeeld bij de besluitvorming van de Heffingsambtenaar en de k-o-u-d-v-factoren zijn niet meer in geschil. Het statistisch computermodel is evenmin van belang voor de beslechting van het geschil omdat de Heffingsambtenaar zijn onderbouwing van de waarde in de beroeps- en hogerberoepsfase uitsluitend heeft gegrond op een taxatierapport en transactiegegevens uit de bezwaarfase. Van schending van art. 8:42 Awb is daarom geen sprake. Verder heeft de Heffingsambtenaar met de door hem aangevoerde vergelijkingsobjecten aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet op een te hoog bedrag is vastgesteld. Het gaat bij het beoordelen van de juistheid van de WOZ-waarde niet over de vraag of de samenstellende onderdelen van het object op exact de juiste bedragen zijn vastgesteld, maar om de beoordeling van de WOZ-waarde van het object als geheel. Het hoger beroep van belanghebbende is ongegrond.

WOZ; beroep op het gelijkheidsbeginsel slaagt niet omdat geen sprake is van identieke objecten.

Geschil over de WOZ-waarde van een woning. Verweerder heeft die waarde aannemelijk gemaakt.Alle vergelijkingsobjecten zijn in hetzelfde appartenmentencomplex gelegen. Met de verschilleninin de staat van onderhoud is voldoende rekening gehouden.

WOZ woning. KOUDV-factoren ten onrechte niet verstrekt in bezwaar. De in bezwaar gebruikte vergelijkingsobjecten zijn, wat betreft bouwjaar, type, inhoud en objectkenmerken, zeer goed vergelijkbaar en gelijk aan de beroepsfase. Tussen partijen is niet in geschil dat de vergelijkingsobjecten in een vergelijkbare wijk als die van de woning zijn gelegen, en daarmee ook de ligging identiek is. Verweerder gebruikt geen KOUDV-factoren maar enkel de factoren voor kwaliteit, onderhoud en ligging. Op de waardematrix is de gebruikte grondstaffel vermeld, en bij de toelichting op de vergelijkingsobjecten is telkens de kwaliteit, onderhoud en de ligging van de vergelijkingsobjecten aangegeven. Eiser is is niet in haar belangen geschaad, zodat, voor zover al sprake is van een gebrek, dit met toepassing van art. 6:22 Awb kan worden gepasseerd.

Geen schending procesvoeringsmogelijkheden of belangen door wijziging vergelijkingsobjecten uitspraak op bezwaar. Per saldo is de waardering van de woning niet te hoog.

WOZ; art. 8:45 Awb; art. 8:42 Awb; heffingsambtenaar geslaagd in bewijslast dat hij de waarde van de woning niet te hoog heeft vastgesteld.

WOZ. Hoogte woz waarde appartementen. Beroep ongegrond. Overschrijding redelijke termijn.

WOZ. Hoorplicht niet geschonden omdat verweerder de gemachtigde voldoende in de gelegenheid heeft gesteld om te worden gehoord. De rechtbank stelt de waarde van de woning vast in goede justitie.

In geschil is de WOZ-waarde van de woning. Naar het oordeel van het Hof rust op de heffingsambtenaar niet de plicht belanghebbende te wijzen op het doen van een verzoek om gehoord te worden, heeft de rechtbank belanghebbendes verzoek om het verweerschrift van de heffingsambtenaar buiten beschouwing te laten terecht afgewezen, heeft de rechtbank belanghebbendes verzoek tot uitstel van de zitting terecht afgewezen en is de WOZ-waarde door de heffingsambtenaar aannemelijk gemaakt.

De rechtbank verklaard het beroep gegrond. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder de WOZ-waarde van de woning niet aannemelijk gemaakt. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiseres evenmin de door haar bepleite lagere waarde aannemelijk gemaakt. Nu beide partijen de door hen bepleite waarde niet aannemelijk hebben gemaakt zal de rechtbank om tot een finale geschilbeslechting te komen, met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Awb de waarde in goede justitie vaststellen op € 163.000.

NOBZ, huurdersbelang, gegrond.

WOZ; Belanghebbende/huurder van een woning in de vrije sector heeft in beginsel belang bij de op haar naam gestelde WOZ-beschikking. De rechtbank heeft ten onrechte het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Woz.

immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn

WOZ. Woning. Waarde aannemelijk gemaakt. Lagere waardes twee buurwoningen betreffende incidentele fouten van verweerder. Gelijkheidbeginsel niet geschonden.

In verzet is vastgesteld dat opposant het verzuim tijdig per fax heeft hersteld. Het betreffende faxbericht was per abuis niet in het dossier gevoegd.

geen schending motiveringsplicht, woningen voldoende vergelijkbaar en voldoende rekening gehouden met verschillen

Verdaging beslistermijn op grond van artikel 7:10, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Hoewel verweerder terecht heeft opgemerkt dat in de Awb niet expliciet is omschreven wat de inhoud van de schriftelijke mededeling tot verdaging moet zijn, neemt dat niet weg dat de rechtszekerheid vereist dat deze mededeling zodanig concreet is dat de belanghebbende weet op welke zaak zij betrekking heeft. De mededeling van verweerder dat “de verdaging ook [geldt] voor een eventueel ontbrekend bezwaarschrift” voldoet niet aan dit vereiste.

WOZ; beroep gegrond; de heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat voldoende rekening is gehouden met de op het perceel rustende verplichting om een gedeelte als bos in stand te houden; eisers waarde niet aannemelijk; schattenderwijs vastgesteld.

Wet WOZ. Vergelijking met naburig pand. Verweerder mag in iedere fase van de procedure de vastgestelde WOZ-waarde nader onderbouwen. Geen extra aftrek wegens brandgang. Beroep ongegrond.

WOZ-zaak. Eiser, een kerkgenootschap, stelt dat zijn kerkgebouw in hoofdzaak voor de openbare eredienst wordt gebruik en beroept zich op de waarderingsuitzondering voor kerken. Op grond van vaste jurisprudentie houdt de term ‘in hoofdzaak’ in dat het object voor ten minste 70% voor de openbare eredienst wordt gebruik. Eiser onderbouwt zijn standpunt met een door hem gemaakte inhoudsberekening van het kerkgebouw. De heffingsambtenaar volgt dat standpunt op grond van een oppervlakteberekening van het kerkgebouw niet. Ter zitting overlegt de heffingsambtenaar alsnog een inhoudsberekening en concludeert daaruit dat het kerkgebouw voor 68,56% en dus niet in hoofdzaak voor de openbare eredienst wordt gebruikt. De rechtbank is met eiser van oordeel dat inhoudsmaten moeten worden gehanteerd om vast te stellen of de waarderingsuitzondering voor kerken van toepassing is. De rechtbank volgt de berekening van de heffingsambtenaar en komt op grond daarvan tot het oordeel dat het kerkgebouw niet in hoofdzaak voor de openbare eredienst wordt gebruikt en de waarderingsuitzondering voor kerken dus niet van toepassing is. Beroep ongegrond. Wel moet verweerder het door eiser betaalde griffierecht vergoeden, omdat de heffingsambtenaar de door hem gemaakte inhoudsberekening ook in bezwaar had kunnen maken en overleggen waardoor eiser mogelijk had afgezien van het instellen van beroep.

koudv-factoren ten onrechte door verweerder niet verstrekt, toepassing gegeven aan artikel 6:22 Awb

WOZ, meerdere woningen en niet-woning. Waarde van één woning stelt rechtbank schattenderwijs vast. Overschrijding redelijke termijn. Beroep gegrond.

meerderheidsregel - beroep gegrond

WOZ. Met 8:57 AWB toestemming uitspraak buiten zitting. Vergelijkingsmethode. Verweerder maakt aannemelijk dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Beroep ongegrond.

In geschil is de woz-waarde van 21 in dezelfde straat in Ulestraten gelegen woningen. Niet ter discussie staat dat als gevolg van de reconstructie van de weg sprake is van trillingen, geluidoverlast en scheurvorming. Verweerder heeft voor de waardevaststellingen gebruik gemaakt van een modelmatig taxatiesysteem. In dit systeem zijn de verkoopcijfers van alle (vergelijkbare) verkopen binnen de gemeente opgenomen. De vergelijkingspanden in de taxatiematrices zijn alleen opgenomen om vast te kunnen stellen of het resultaat van de modelmatige taxatie niet tot te hoge waardes leidt. Omdat de rechtbank niet beschikt over de gebruikte vergelijkingspanden en marktgegevens, is voor haar niet inzichtelijk dat het resultaat van de gebruikte taxatiemethode tot juiste waardevaststellingen heeft geleid. Verweerder heeft niet aan zijn bewijslast voldaan. Ook eisers hebben de door hun verdedigde waardes niet aannemelijk gemaakt. Omdat inzichtelijke onderbouwingen van de waardes van de woningen ontbreken, heeft de rechtbank onvoldoende aanknopingspunten om zelf in de zaken te voorzien door de waardes in goede justitie vast te stellen. De rechtbank ziet zich daarom genoodzaakt om verweerder op te dragen nieuwe beslissingen op de bezwaren te nemen.

WOZ woning, beroep ongegrond. Wel pkv

geen sprake van schending van motiveringsplicht; eiser heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat een grotere aftrek vanwege de matige staat van onderhoud gerechtvaardigd is

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Uitspraak op bezwaar is niet namens een bevoegd bestuursorgaan genomen. Dit bevoegdheidsgebrek is voor het onderzoek ter zitting hersteld. Geen schending van de hoorplicht, omdat sprake is van een kennelijk ongegrond bezwaar.

Kennelijk niet-ontvankelijk beroep.

Beroep tegen niet tijdig beslissen. Gegrond.

WOZ (Algemeen)

WOZ-zaak. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem vastgestelde waarde niet te hoog is. Eiser wordt, net als in de procedures over de aanslagen OZB/WOZ-beschikkingen 2005-2006, 2009, 2012, 2013, 2015, 2016, 2017 en 2018, niet gevolgd in zijn stelling dat de WOZ-waarde (beduidend) lager moet worden vastgesteld op grond van een in 2002 tussen eiser en de gemeente gesloten overeenkomst. Beroep ongegrond. De rechtbank oordeelt ambtshalve dat eiser kennelijk onredelijk gebruikmaakt van het procesrecht door beroep in te stellen tegen de in bezwaar gehandhaafde aanslag OZB/WOZ-beschikking 2019 en wederom een lagere WOZ-waarde te bepleiten met verwijzing naar de overeenkomst uit 2002. De rechtbank veroordeelt eiser nog niet in de proceskosten van de heffingsambtenaar, omdat die daar niet om heeft verzocht en omdat eiser – die niet wordt bijgestaan door een professioneel rechtsbijstandverlener – niet eerder op deze consequentie van zijn kennelijk onredelijk procesgedrag is gewezen. De rechtbank volstaat met een waarschuwing aan eiser.

WOZ, appartementen zijn afsluitbaar en hebben elk eigen voorzieningen, objectafbakening juist, te late beslissing op bezwaar heeft geen gevolgen.

onjuiste objectafbakening

WOZ. Objectafbakening erfdienstbaarheid. Percelen vormen een samenstel in de zin van artikel 16, onderdeel d Wet WOZ. Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is.

Belanghebbende is eigenaar van de onroerende zaak, drie kadastrale percelen in [woonplaats] met daarop een woning, een kinderdagverblijf en agrarische opstallen. Het kinderdagverblijf met de agrarische opstallen worden geexploiteerd door een V.O.F., waarvan belanghebbende en zijn echtgenote vennoot zijn. In geschil zijn de WOZ-beschikking, aanslag OZB-eigenaar en OZB-gebruiker. Het Hof corrigeert de objectafbakening. Het Hof oordeelt dat de WOZ-waarde van de bijgesneden onroerende zaak te hoog is, evenals de aanslag OZB eigenaar. De aanslag OZB gebruiker blijft in stand.

Wet Woz. Objectafbakening woning en garagebox. Woning en garagebox horen niet bij elkaar en vormen geen samenstel in de zin van artikel 16, onderdeel d, Wet WOZ. Voor de garagebox is terecht het OZB-tarief voor niet-woningen toegepast. De waarde van de garagebox is niet te hoog vastgesteld.

Wet waardering onroerende zaken. Objectafbakening van projectmatig gebouwde rijtjeshuizen die op de toestandsdatum voor veertig procent gereed zijn

Het gevolg van een onherroepelijk geworden informatiebeschikking in het kader van een WOZ-procedure is dat er een omgekeerde en verzwaarde bewijslast geldt ten aanzien van gevraagde gegevens over de woning. Dit betekent echter niet dat verweerder niet langer gehouden zou zijn om in de eerste plaats de waarde aannemelijk te maken.

onderbouwing niet slechts door een vergelijkingsobject maar door meerdere vergelijkingsobjecten gelet op hoge mate van overeenkomstigheid met woning van alle vergelijkingsobjecten

Wet WOZ. Twee woningen en een garagebox. Eiser krijgt ongelijk ondanks vele stellingen, omdat deze stellingen niet zijn onderbouwd en daarom niet opwegen tegen het taxatierapport van de heffingsambtenaar. Andere opzet van de uitspraak; klare taal.

WOZ onderbouwing waarde niet slechts op een vergelijkingsobject

WOZ. Verweerder maakt aannemelijk dat de door hem vastgestelde woz-waarde niet te hoog is.

Wet Woz. Ontvankelijkheid bezwaar. Overgelegde volmacht is niet door beide (middellijke) bestuurders ondertekend. Diende de heffingsambtenaar een tweede hersteltermijn voor de machtiging te geven?

WOZ ongegrond eigen aankoopcijfer

De onroerende zaak betreft een hoofdgebouw met een aanbouw, een garage, ondergrond en tuin, met gemengde bestemming, dat is aangesloten op de gemeentelijke riolering. In hoger beroep is in geschil of de waarde van de onroerende zaak op de peildatum op een te hoog bedrag is vastgesteld (belanghebbende € 250.000; Heffingsambtenaar € 350.000; Rechtbank € 250.000). Het Hof is van oordeel dat de Heffingsambtenaar met de door hem aangedragen vergelijkingsobjecten niet slaagt in het te leveren bewijs om de door hem vastgestelde waarde te onderbouwen. Belanghebbende heeft geen hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de Rechtbank wat betreft de door de Rechtbank in goede justitie bepaalde waarde. De uitspraak van de Rechtbank moet daarom in zoverre worden bevestigd. De stelling van belanghebbende dat de aanslagen OZB naar lagere bedragen moeten worden vastgesteld dan reeds door de Rechtbank is gedaan, kan niet aan de orde komen aangezien hij geen incidenteel hoger beroep heeft ingesteld.

Kennelijk niet-ontvankelijk beroep.

Beroep kennelijk niet-ontvankelijk.

Wet Woz. Ontvankelijkheid beroep. Waardevaststelling woning.

De heffingsambtenaar heeft een WOZ-beschikking gegeven op naam van “de erven”. Een van de erven maakt namens de erven bezwaar. De heffingsambtenaar vraagt om een machtiging namens alle erfgenamen en om een verklaring van erfrecht en verklaart het bezwaar niet-ontvankelijk als die niet worden verstrekt. Vervolgens tekent deze erfgenaam op eigen naam beroep aan. Is het beroep ontvankelijk?

Wet Woz. Ontvankelijkheid bezwaar. Termijnoverschrijding. Verschoonbaar?

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

WOZ. Woning. Bezwaartermijn overschreden. Beroep gegrond en bezwaar alsnog niet-ontvankelijk verklaard.

WOZ. Sociale huurwoning. Procesbelang.

In geschil is uitsluitend of [de Heffingsambtenaar] bij de uitspraak op bezwaar terecht geen proceskosten heeft toegekend voor het taxatierapport.

Belanghebbende klaagt in hoger beroep terecht over het ontbreken van een proceskostenvergoeding

Wet Woz. Proceskostenvergoeding beroep.

Hoogte kostenvergoeding bezwaarfase en dwangsom. Het hof oordeelt, onder verwijzing naar arresten van de Hoge Raad ECLI:NL:HR:2013:BZ6822 en ECLI:NL:HR:2015:19, dat ook tegen op één aanslagbiljet vermelde WOZ-beschikkingen van onroerende zaken gelegen binnen twee verschillende gemeenten moet worden uitgegaan van één bezwaar. De kostenvergoeding voor de bezwaarfase moet daarom worden toegekend voor één zaak. Het hof verwijst ook naar zijn uitspraak van 21 november 2019, ECLI:NL:GHSHE:2019:4296. In dit geval is voor een factor 1,5 wegens zwaarte van de zaak geen aanleiding. Overweging 4.6.4.5 in de uitspraak van het hof van 15 november 2018, ECLI:NL:GHSHE:2018:4638 biedt ruimte voor afwijking van factor 1,5. De rechtbank heeft terecht de heffingsambtenaar tot een dwangsom veroordeeld. Verzending van de brief waarbij de uitspraak op bezwaar is verdaagd is niet aannemelijk gemaakt.

Belanghebbende heeft beroep ingesteld bij de Rechtbank wegens het uitblijven van uitspraken op de door hem tegen enige WOZ-beschikkingen gemaakte bezwaren. Vervolgens doet de Heffingsambtenaar alsnog uitspraken op bezwaar, waarin hij volledig tegemoetkomt aan de bezwaren. Belanghebbende trekt zijn beroepen in en verzoekt om een proceskostenvergoeding ex artikel 8:75a Awb en nadien nog om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn. In hoger beroep is de belangrijkste vraag wanneer de redelijke termijn voor het bepalen van de omvang van de vergoeding van immateriële schade eindigt. Is dat op de dag van de uitspraak van de Rechtbank (30 januari 2020), van de intrekking van het beroep (24 april 2019) of van de tegemoetkoming door de Heffingsambtenaar aan de bezwaren van belanghebbende (26 maart 2019)? Omwille van de proceseconomie merkt het Hof het verzoek tot vergoeding van immateriële schade aan als te zijn gedaan gedurende de procedure bij de Rechtbank tegen het schadeveroorzakende besluit (artikel 8:91, lid 1, Awb). Aangezien de Heffingsambtenaar in de uitspraken op bezwaar geheel aan belanghebbende is tegemoetgekomen, is met deze uitspraken een einde gekomen aan het geschil dat belanghebbende en de Heffingsambtenaar verdeeld hield (de hoofdzaak). Hiermee is tevens een einde gekomen aan de spanning en frustratie die voor belanghebbende met het geschil gepaard ging. Indien na intrekking van het beroep nog slechts de proceskostenvergoeding in geding is, moet voor het einde van de redelijke termijn van de procedure in de hoofdzaak daarom worden aangesloten bij de datum waarop geheel aan de bezwaren van belanghebbende is tegemoetgekomen (26 maart 2019). De redelijke termijn voor de gezamenlijke fase van bezwaar en beroep van twee jaar is in dit geval niet overschreden, evenmin als de redelijke termijn van de procedure over de proceskostenvergoeding. De Rechtbank heeft het verzoek om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn dan ook terecht afgewezen.

verweerschrift niet tardief nu partijen argumenten in bezwaar hebben gewisseld en deze in verweerschrift zijn herhaald en samengevat

Gelet op het gesloten stelsel van rechtsbescherming als bedoeld in artikel 26 AWR, dat gelet op artikel 30 lid 1 Wet WOZ van overeenkomstige toepassing is op besluiten op grond van de Wet WOZ, kan uitsluitend bezwaar worden gemaakt en beroep worden ingesteld indien de wet daarin voorziet. De rechtbank stelt met verweerder vast dat er met besluit 1 is beslist op het verzoek van eiser om ambtshalve de WOZ-waarde over de jaren vóór 2017 neerwaarts bij te stellen. Niet in geschil is dat onherroepelijk is beslist over de tijdvakken waarop het verzoek van eiser om toepassing van artikel 2 Uitvoeringsbesluit Wet WOZ betrekking heeft. Gelet op de toelichting bij het Uitvoeringsbesluit staat tegen zo’n ambtshalve besluit geen bezwaar en beroep open (ECLI:NL:GHDHA:2015:1492, bevestigd met ECLI:NL:HR:2016:429). Met betrekking tot zo’n ambtshalve beslissing zou slechts een vordering bij de burgerlijke rechter kunnen worden ingesteld (vgl. ECLI:NL:HR:2006:AT3051 en ECLI:NL:HR:2013:1797). Gelet op de overwegingen 4.2.2 en 4.2.3 van het arrest van de Hoge Raad van 20 december 2013 (ECLI:NL:HR:2013:1797) is de belastingrechter niet bevoegd kennis te nemen van een beroep wegens niet tijdig nemen van een ambtshalve besluit over vermindering van de WOZ-waarde. Tegen besluit 1 staat dus geen beroep open bij de belastingrechter. Omdat met betrekking tot zo’n ambtshalve beslissing slechts een vordering bij de burgerlijke rechter kan worden ingesteld, zal ook slechts bij de burgerlijke rechter kunnen worden geklaagd dat zo’n besluit niet tijdig is genomen. Het gesloten stelsel van rechtsmiddelen in het belastingrecht laat echter onverlet dat de belastingrechter bevoegd is kennis te nemen van een beroep tegen een uitspraak op bezwaar van de inspecteur of heffingsambtenaar indien die uitspraak betrekking heeft op een ingevolge een belastingwet genomen besluit. Dat geldt ook in gevallen waarin tegen het ingevolge de belastingwet genomen besluit niet het rechtsmiddel van bezwaar openstaat, zoals in dit geval. In die gevallen dient de belastingrechter de belanghebbende die tegen de uitspraak op bezwaar beroep instelt dat verder aan de ontvankelijkheidsvereisten voldoet, in dat beroep te ontvangen. Hij dient bij zijn oordeel over de gegrondheid van dat beroep vast te stellen of inderdaad sprake is van een ingevolge de belastingwet genomen besluit waartegen geen bezwaar openstaat (zie bijvoorbeeld ECLI:NL:HR:2013:1797; ECLI:NL:HR:2016:2667 en ECLI:NL:HR:2018:674). Gelet op een en ander zal verweerder een bezwaar tegen besluit 1 niet-ontvankelijk dienen te verklaren (ECLI:NL:GHDHA:2015:1492, bevestigd met ECLI:NL:HR:2016:429). Omdat de in de Awb opgenomen regels inzake beroep wegens niet tijdig beslissen niet zijn uitgesloten in de AWR, terwijl de procedureregels van de AWR van overeenkomstige toepassing zijn, staat gelet op het voorgaande wel de mogelijkheid open van beroep bij de belastingrechter wegens het niet tijdig doen van een uitspraak op bezwaar door verweerder (zie ook recent ECLI:NL:RBROT:2020:6759).

Gemeente Den Haag heeft aannemelijk gemaakt dat zij de waarde van het appartementencomplex en de parkeergarage niet op een te hoog bedrag heeft vastgesteld. De gemeente heeft gemotiveerd weersproken dat er een waardedruk wegens het ontbreken van eigen meters uitgaat en aan een compromis voor een eerder jaar is verweerder niet gebonden voor dit jaar. De rioolheffing wordt geheven van degene die bij het begin van het belastingjaar het genot heeft krachtens eigendom, bezit of beperkt recht van een perceel dat direct of indirect is aangesloten op de gemeentelijke riolering. De gemeente stelt zich terecht op het standpunt dat hemelwater (indirect) vanaf het perceel op de gemeentelijke riolering wordt afgevoerd, zodat de aanslag rioolheffing terecht is.

Het hof ziet in de handelswijze van de heffingsambtenaar geen aanleiding om te concluderen dat de goede procesorde is geschonden. Het hof volgt belanghebbende niet in zijn stelling dat de door hem ter zitting bij de rechtbank overgelegde foto’s en de ter zitting ingenomen stelling niet door de rechtbank zou zijn meengenomen in de oordeelsvorming. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat hij de waarde van de onroerende zaak niet te hoog heeft vastgesteld. Hoger beroep is ongegrond.

WOZ. Verweerder berust in oordeel uit vergelijkbare zaak dat hoorplicht is geschonden. Vernietiging en terugverwijzing.

WOZ, schending hoorplicht in bezwaar. De goede procesorde vereist dat het opgeven van verhinderdata voor de hoorzitting binnen de grenzen van de redelijkheid mogelijk moet zijn.

WOZ-woning. Heffingsambtenaar heeft de stellingen van belanghebbende onvoldoende weersproken. Vastgestelde WOZ-waarde niet aannemelijk gemaakt door heffingsambtenaar. Belanghebbende heeft de door hem gestelde waarde aannemelijk gemaakt.

WOZ, Bartels, telefonische zitting, waarde niet te laag, schadevergoeding, ongegrond.

Onjuiste tenaamstelling WOZ-beschikking na statutaire naamswijziging BV, niet-ontvankelijk bezwaar?

Deze uitspraak wordt gepubliceerd op verzoek. De rechtbank had de uitspraak niet voor publicatie geselecteerd. Om die reden is er geen samenvatting.

WOZ, toekenning immateriele schadevergoeding na terugverwijzing door het Hof.

WOZ woning. Toestandsdatum. Beroep ongegrond

WOZ/rioolheffing. Twee garage/autoshowrooms in Veghel. Verweerder heeft ten aanzien van één garage/autoshowroom ten onrechte de aanslag OZB gebruikersheffing opgelegd aan eiseres, een besloten vennootschap. Eiseres was namelijk bij het begin van het belastingjaar niet langer de gebruiker van dat object. Beroep gegrond. Eiseres was wel de gebruiker van een andere garage/autoshowroom in Veghel. Verweerder maakt de waarde van dat object aannemelijk. De opbrengstlimiet is bij de heffing van de rioolheffing niet geschonden. Beroep ongegrond.

Verweerder heeft de WOZ-waarde niet te hoog vastgesteld. De waarden van twee goed vergelijkbare objecen zijn op zichzelf al voldoende om tot aannemelijkheid van de beschikte waarde te komen, waarbij verweerder voldoende rekening heeft gehouden met de onderlinge verschillen tussen de woningen. Een derde object kan uit het resultaat van de vergelijking worden weggelaten.

Verweerder heeft ten onrechte geen uitspraak op bezwaar gedaan, het bezwaar is niet ingetrokken. Eiser heeft recht op een dwangsom. De rechtbank draagt verweerder op om binnen twee weken alsnog uitspraak op bezwaar te doen.

Woz-vaststelling van een gezinsvervangend tehuis. Juiste archetype toegepast en kengetallen voldoende onderbouwd. Aandeel van woondelen minder dan 70%. Verlengde levensduur voor installaties wegens normaal functioneren. Waardering restgrond. Beroep ongegrond.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Het is de rechtbank niet gebleken dat verweerder een onjuiste toepassing heeft gegeven aan artikel 4, eerste lid, aanhef en onder a, van de Uitvoeringsregeling bij het bepalen van de WOZ-waarde van de woning. Ook acht de rechtbank de waarde van de woning van € 283.000 door verweerder voldoende onderbouwd met de matrix. De waarde is niet te hoog.

WOZ gegrond vergelijkingsobjecten gelegen in andere wijk en hierdoor niet representatief

WOZ. Twee van de drie vergelijkingsobjecten die de heffingsambtenaar hanteert zijn niet voldoende vergelijkbaar. Gelet op de verschillen tussen de woning van eiser en het derde vergelijkingsobject en de beperkte onderbouwing van de invloed daarvan op de waarde heeft de heffingsambtenaar de waarde niet aannemelijk gemaakt. Het taxatierapport van eiser is onvoldoende gemotiveerd. Rechtbank stelt waarde schattenderwijs vast. In bezwaar is voor 228 bezwaren tegelijk gehoord. Rechtbank neemt bijzondere omstandigheden aan en matigt de kostenvergoeding voor de hoorzitting. Zij legt daarbij ook een parallel met jurisprudentie over BPM.

Proceskosten, art. 8:75a Awb, Vergoeding van kosten van het taxatierapport inclusief omzetbelasting.

Vergoeding kosten van bezwaar. In een WOZ-zaak claimt eiser een flinke bezwaarkostenvergoeding voor een taxatie en het opmaken van het taxatierapport. De rechtbank stelt vast dat het desbetreffende rapport een omvangrijk juridisch betoog bevat en in zoverre geen taxatierapport is maar onderdeel is van de aan eiser verleende rechtsbijstand waarvan de vergoeding moet worden geacht te zijn begrepen in de forfaitaire vergoeding volgens het Besluit proceskosten bestuursrecht en voor een extra vergoeding dus geen plaats is. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Proceskostenvergoeding.

Het hof ziet in hetgeen belanghebbende heeft aangevoerd geen reden om in dit geval af te wijken van de in de richtlijn genoemde norm van 2 uur voor een niet-inpandige woningtaxatie. Die norm is gebaseerd op hetgeen de hoven en de rechtbanken een redelijke tijdsbesteding achten bij een dergelijke taxatie, waarbij geen onderscheid is gemaakt op welke wijze die (niet-inpandige) taxatie is verricht. De enkele omstandigheid dat de taxateur de woning ter plekke heeft bekeken, leidt dan ook niet tot afwijking van het in de richtlijn geformuleerde uitgangspunt. Het hoger beroep is ongegrond.

Onder verwijzing naar de uitspraak van het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 15 november 2018 (ECLI:NL:GHSHE:2018:46387) is de rechtbank van oordeel dat een taxatierapport dat niet is opgesteld door een geregistreerd taxateur niet voldoet aan de minimumeisen die voor toekenning van een proceskostenvergoeding moeten worden gesteld.

Wet Woz. Waardevaststelling woning. Proceskostenvergoeding bezwaar.

Wet Woz. Objectafbakening. Verhoging WOZ-waarde woning bij uitspraak op bezwaar. Interne compensatie tussen twee in één geschrift vervatte WOZ-beschikkingen is niet mogelijk.

Art. 8:26 Awb en Wet WOZ; verhuurder sociale huurwoning voor de toepassing van art. 8:26 Awb als belanghebbende aan te merken.

Voor deze uitspraak is momenteel geen samenvatting beschikbaar. Deze uitspraak is op verzoek openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie.

Deze uitspraak wordt gepubliceerd op verzoek. De rechtbank had de uitspraak niet voor publicatie geselecteerd. Om die reden is er geen samenvatting.

WOZ-zaak. Beoordeling van de gevolgen van de beëindiging van de Belastingsamenwerking SWW-gemeenten per 1 januari 2020 voor de vertegenwoordigingsbevoegdheid van de gemachtigde namens de heffingsambtenaar. De zaak is op de zitting verwezen naar de meervoudige kamer, die vervolgens heeft beslist dat de gemachtigde van de heffingsambtenaar niet namens hem kan optreden, omdat toen niet kon worden vastgesteld dat hij daartoe vanaf 1 januari 2020 bevoegd was. De rechtbank heeft – ondanks verschillende contacten hierover – niet kunnen vaststellen dat de gemeenschappelijke regeling is opgeheven en dat is voorzien in een juridische basis voor de overgang van de bevoegdheden van de heffingsambtenaar van de Belastingssamenwerking SWW in lopende zaken. De gemachtigde heeft de zitting niet heeft mogen bijwonen en het door hem ingediende verweerschrift en de daarin opgenomen taxatiematrix moeten bij de beoordeling van de zaak buiten beschouwing blijven. Na de zitting heeft de gemachtigde alsnog informatie verstrekt waaruit blijkt dat de gemeenschappelijke regeling rechtsgeldig is opgeheven. Voor lopende beroepsprocedures kan daardoor worden vastgesteld dat de nieuwe samenwerkingsverbanden vertegenwoordigingsbevoegd zijn. Het verzoek tot heropening van de voorliggende zaak heeft de rechtbank echter afgewezen. Van een gemachtigde van een bestuursorgaan mag worden verwacht dat hij zich deugdelijk op een zitting voorbereidt. Heropening van het onderzoek zou ertoe moeten leiden dat de zaak opnieuw op zitting zou worden behandeld, om partijen de gelegenheid te geven over en weer op elkaars standpunten te reageren. Dat is een belasting voor zowel eiser, die hiervoor al een keer naar de rechtbank is gekomen en op een uitspraak wacht, als voor de rechtbank, die hiervoor al een keer zittingstijd heeft gereserveerd.

Vaststelling gecorrigeerde vervangingswaarde van twee dagverblijven voor verstandelijk gehandicapten en een woonzorgcentrum. Partijen zijn er beiden niet in geslaagd de vervangingswaarde van de twee dagverblijven aannemelijk te maken. Partijen hebben (zie ECLI:NL:HR:2018:1316) niet de aannames en gegevens die aan de in de door hen gebruikte archetypes uit de Taxatiewijzer Verzorging vermelde (bandbreedte van) prijzen per m2 ten grondslag liggen inzichtelijk en controleerbaar gemaakt. Partijen hebben evenmin de door hen bij de bepaling van de correctie voor technische veroudering in aanmerking genomen restwaarden aannemelijk gemaakt. Woonzorgcentrum. Omdat partijen beiden niet de grootte van de basiskavel aannemelijk hebben gemaakt, hebben zij niet de waarde van de grond aannemelijk gemaakt. Verweerder heeft niet aannemelijk gemaakt dat er aanleiding is voor een aanpassing van de technische levensduren van de ruwbouw, de afbouw en de installaties van de tot het zorgcentrum behorende (delen van) gebouwen, (zie ECLI:NL:HR:2020:169). Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van functionele veroudering. Gelet op het aanzienlijke verschil tussen de vastgestelde waarde en de getaxeerde waarde, heeft verweerder de waarde van het zorgcentrum niet op een te hoog bedrag vastgesteld. Aanpassing OZBG in verband met de woondelenvrijstelling.

Verwijzingszaak Hoge Raad. Omvang van het geding na verwijzing. De huurder van een sociale huurwoning heeft bezwaar gemaakt tegen de op zijn naam gestelde WOZ-beschikking. Het hof is van oordeel dat er aanleiding is om de woningbouwvereniging (de eigenaar/verhuurder) uit te nodigen om als partij deel te nemen aan het geding. Van deze uitnodiging maakt de woningbouwvereniging geen gebruik. Verder komt het hof tot het oordeel dat de erfdienstbaarheid ten aanzien van de brandgang/achterom geen invloed heeft op de objectafbakening. De erfdienstbaarheid speelt echter wel een rol bij de aan de woning toe te kennen waarde. Beide partijen maken de door hen verdedigde waarde niet aannemelijk. Het hof stelt de waarde vast in goede justitie.

WOZ-woning. Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.

Vrijstelling natuurterreinen. Geen sprake van een natuurterrein als bedoeld in artikel 18, lid 4 van de Wet WOZ, in samenhang met de Uitvoeringsregeling artikel 2, eerste lid, aanhef en onderdeel c. Daarnaast vindt ten aanzien van de tot de onderhavige onroerende zaak behorende grond geen beheer plaats door Staatsbosbeheer. Voor analoge toepassing van de jurisprudentie inzake de vrijstelling voor waterverdedigingswerken ziet de rechtbank geen aanleiding. WOZ-waarde niet te hoog vastgesteld. Beroep ongegrond.

Woz waarde van een perceel/bouwterrein deel uitmakend van een gemeentelijk parkeerterrein. De door de gemeente Alphen aan den Rijn vastgestelde Verordening op de heffing en de invordering van onroerende-zaakbelastingen 2019 (de Verordening) kent in artikel 4 een aantal zogenoemde ‘vrijstellingen’ op grond waarvan bij de bepaling van de heffingsmaatstaf de waarde van bepaalde onroerende zaken buiten beschouwing wordt gelaten. In artikel 4, lid 1, onder f, van de Verordening is een dergelijke uitzondering opgenomen voor ‘openbare land- en waterwegen en banen voor openbaar vervoer per rail, een en ander met inbegrip van kunstwerken’. Deze bepaling in de Verordening is in overeenstemming met het bepaalde in artikel 2, lid 1, onder d, van de “Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet waardering onroerende zaken”. Deze regeling is ter uitvoering van het bepaalde in artikel 18, vierde lid, van de Wet WOZ, ingevolge (delen van) onroerende zaken buiten aanmerking worden gelaten bij de waardebepaling. Waar het in dit geval op aankomt is de vraag of met betrekking tot het perceel sprake is van een “openbare landweg” en dus van een vrijstelling als hiervoor vermeld. Voor het begrip openbare landwegen moet, gelet op het arrest van de Hoge Raad van 21 september 2001 (ECLI:NL:HR:2001:AD3522), aangesloten worden bij de definitie die daarvan wordt gegeven in de Wegenwet. Op grond van artikel 4, eerste lid, aanhef en onder III van de Wegenwet is een weg (onder meer) openbaar wanneer daaraan de bestemming van openbare weg is gegeven. Het eigendomsrecht is daarvoor dus niet beslissend. Ter zitting is door eiseres gesteld dat het perceel op 1 januari 2019 nog in gebruik was als openbaar parkeerterrein van de gemeente, waar tegen betaling van parkeerbelasting geparkeerd kon worden. Eiseres heeft deze stelling ook onderbouwd met foto’s. Op deze foto’s is een bestraat wegdek/terrein waarneembaar met geparkeerd staande auto’s en een parkeerautomaat. Verweerder heeft een en ander niet weersproken. De rechtbank acht het voldoende aannemelijk dat het betreffende parkeerterrein voor elke wegegebruiker algemeen toegankelijk is, zonder enige vorm van afsluiting of enigerlei beperking in de toegang en in verbinding staat met aangrenzende openbare straten van de gemeente Alphen aan den Rijn. Alsook dat dit overeenkomt met de bestemming van openbaar parkeerterrein. Daarom kwalificeert dat parkeerterrein als openbare weg en valt het perceel als onderdeel daarvan onder de vrijstelling. Woz-waarde gesteld op nihil. Ozb-aanslag vernietigd.

De WOZ-waarde is vastgesteld a.d.h.v. huurwaardekapitalisatie. Verweerder en eiser hebben beiden de waarde niet aannemelijk gemaakt. De rechtbank heeft schattenderwijs de waarde vastgesteld.

WOZ. Standaard. Vergelijkingsmethode. Verweerder maakt aannemelijk dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Beroep ongegrond.

De onroerende zaak omvat een begraafplaats en een crematorium. De zaak bestaat uit grond met een oppervlakte van 107.480 m2, een hoofdgebouw, een bijgebouw, twee poorten, een hekwerk, beplantingen en verhardingen. Het Hof volgt partijen in hun gezamenlijk standpunt dat de waarde van de onroerende zaak dient te worden bepaald op de gecorrigeerde vervangingswaarde. Het Hof volgt hen ook in hun opvatting dat in dit geval de gecorrigeerde vervangingswaarde berekend dient te worden door de optelling van de deelwaarden van de samenstellende delen van de onroerende zaak. Het geschil spitst zich toe op een drietal vragen. In antwoord op die vragen beslist het Hof dat de heffingsambtenaar niet aannemelijk heeft gemaakt dat de door hem gebruikte, op zich niet in geschil zijnde, rekenprijzen van € 100 en € 10 per m2 dienen te worden toegepast op respectievelijk 16.400 m2 en 91.080 m2 grond en dat de door hem bij de bepaling van de factor voor technische veroudering gebruikte restwaarden niet te hoog zijn. Wel heeft hij de door hem in aanmerking genomen resterende technische levensduren van de gebouwde delen van de onroerende zaak aannemelijk gemaakt. Belanghebbende is er naar het oordeel van het Hof niet in geslaagd aannemelijk te maken dat de rekenprijzen van € 100 en € 10 per m2 slechts van toepassing zijn voor respectievelijk 5.900 m2 en 10.000 m2 grond, dat voor de overige grond een rekenprijs van € 4 geldt en dat de factor voor functionele veroudering lager moet worden gesteld dan de door de heffingsambtenaar in aanmerking genomen factor. Omdat geen van partijen geslaagd is in het van haar verlangde bewijs, stelt het Hof de waarde schattenderwijs vast op € 4.000.000. Op dat bedrag was de Rechtbank in eerste aanleg ook al uitgekomen.

Ongegrond beroep Wet woz waardevaststelling appartement. Verwijzing naar Hoge Raad 8 september 1993 (nr. 29 300, BNB 1993/325) en Gerechtshof Den Haag 30 oktober 2019 (ECLI:NL:GHDHA:2019:2863). Appartementsrecht omvat niet het lidmaatschap van Vereniging van Eigenaren (VvE). Gedeelte van verkoopprijs dat betrekking heeft op reserve van VvE maakt geen deel uit van prijs die betaald wordt voor (het recht op) de onroerende zaak zelf. Heffingsambtenaar moet dus aanwezigheid van een aandeel in de onderhoudsreserve van de VvE uit de gerealiseerde verkoopcijfers van de vergelijkingspanden halen, voordat deze worden vergeleken met de onroerende zaak. Dat heeft de heffingsambtenaar in deze zaak gedaan. De onderhoudsreserves zijn bovendien niet zodanig hoog (of laag) dat een extra correctie zou moeten worden aangebracht op de verkoopprijs omdat de onderhoudsreserve een waarde opdrijvend (respectievelijk waarde drukkend) effect zou hebben op de verkoopprijs van het appartement.

De woning betreft een aangepaste woning voor rolstoelgebruik. Verweerder heeft weliswaar voor het hoofdgebouw rekening gehouden met de aanpassingen, maar niet ten aanzien van de aanbouw. Het beroep is daarom gegrond. De rechtbank heeft de waarde van de woning in goed justitie vastgesteld.

Woz-waarde bungalowpark. Bungalows (opstallen) maken onderdeel uit van het recreatiesamenstel. Natrekking. Verweerder heeft de waarde van de opstallen terecht afzonderlijk bepaald, omdat de waarde van de opstallen geen onderdeel uitmaakt van de OCF-waarde. Beroep ongegrond.

Art. 18, lid 3, aanhef en onderdeel c, Wet WOZ Geschil over de WOZ-waarde van een chalet op camping Fort Oranje. Waardering op grond van Taxatiewijzer Woonwagens. Sprake van een bijzondere omstandigheid in de zin van artikel 18, lid 3, onderdeel c van de Wet WOZ. De heffingsambtenaar maakt de WOZ-waarde niet aannemelijk. De WOZ-waarde wordt verhoogd.

WOZ-waarde 3 woningen. Overdrachtsfictie, woningen zijn niet gesplitst. Overdrachtsfictie in artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ is niet in strijd met artikel 1 van het EP bij EVRM. De heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van de woningen voldoende aannemelijk gemaakt. Beroep ongegrond.

WOZ-waarde woning niet te hoog.

WOZ, ten onrechte geen rekening gehouden met waardedrukkend effect van asbesthoudende dakplaten van de berging; waarde te hoog vastgesteld

De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat hij de waarde van de onroerende zaak niet te hoog heeft vastgesteld. Hoger beroep is ongegrond.

WOZ: verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat op de waardepeildatum sprake was van een zogenoemde verkopersmarkt zodat de staat van de badkamer geen prijsbepalende omstandigheid is.

woz waarde garageboxen. Beroep jaren 2015-2018 niet ontvankelijk (overschrijding termijn). Over 2019 gegrond omdat verweerder in beroep lagere waarde verdedigt.

WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde gaswinnings- en gasbehandelingslocatie.

WOZ waarde van en gemengd bedrijf (varkens/rundvee) en heffingsmaatstaf onroerendezaakbelastingen (OZB) gebruiker niet-woning per waardepeildatum 1 januari 2017 (kalenderjaar 2018). Verweerder maakt de WOZ waarde aannemelijk. De geanalyseerde regionale verkoopcijfers bieden voldoende steun voor de kengetallen uit de Taxatiewijzer en de correcties die verweerder op basis daarvan heeft toegepast. De rechtbank volgt het gerechtshof ’s-Hertogenbosch (o.a. ECLI:NL:GHSHE:2020:2245) dat de heffingsmaatstaf voor de OZB gebruiker niet-woning moet worden vastgesteld op “de op de voet van hoofdstuk IV van de Wet waardering onroerende zaken voor de onroerende zaak vastgestelde waarde” verminderd met de waarde van de woondelen. Voor de zogenaamde ‘procentuele benadering’ zoals bepleit door verweerder en eerder gevolgd door de rechtbank (o.a. in ECLI:NL:RBOBR:2019:6199) is in de wet, wetsgeschiedenis noch jurisprudentie steun te vinden, aldus het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch. Beroep gegrond. De rechtbank vermindert de grondslag van de OZB gebruikersheffing.

Wet Woz. Waardevaststelling gezinsvervangende tehuizen.

WOZ. Golfcomplex. Noodlijdende exploitatie. Functionele veroudering.

WOZ-zaak. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Het beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt omdat geen sprake is van rechtens vergelijkbare gevallen. Met betrekking tot de afhandeling van het bezwaar heeft verweerder niet onzorgvuldig gehandeld. Het beroep is ongegrond.

WOZ. Toegepaste hwk voor een horecapand is door verweerder onvoldoende onderbouwd. De huurwaarde is niet onderbouwd. 2 vd 3 referentiepanden zijn niet vergelijkbaar. Niet duidelijk hoe rekening is gehouden met de ligging. Beroep gegrond. IMSV toegewezen

WOZ waarde kantoorgebouw. Beroep ongegrond. Leegstandsrisico is verdisconteerd.

Wet Woz. Waardevaststelling multifunctioneel centrum.

Wet Woz. Waardevaststelling locaties voor kinderopvang.

Wet Woz. Waardevaststelling melkveebedrijf met bedrijfswoning.

Wet Woz. Waardevaststelling garage met werkplaats, showroom, opslag/magazijnruimte en kantine.

De heffingsambtenaar heeft beroep ingesteld tegen de door de rechtbank in goede justitie vastgestelde WOZ-waarde per waardepeildatum 1 januari 2017 naar de toestand van 1 januari 2018. In geschil is of de waarde zoals verminderd door de rechtbank te laag is vastgesteld. Belanghebbende heeft incidenteel beroep ingesteld tegen het tarief voor niet-woning. Het hof heeft het hoger beroep gegrond verklaard en het incidentele beroep ongegrond verklaard.

WOZ-waarde niet-woningen. De heffingsambtenaar en belanghebbende hebben beide hun bepleite waarde niet aannemelijk gemaakt. Het hof heeft de WOZ-waarde daarom in goede justitie vastgesteld op € 1.570.000.

De heffingsambtenaar maakt ook in hoger beroep de vastgestelde waarde niet aannemelijk.

WOZ-waarde pand met dubbele bestemming: wonen en werken. Welke waarderingsmethode pas je toe?

Verweerder heeft de waarde van het recreatiepark op waardepeildatum niet op een te hoog bedrag vastgesteld Woningvrijstelling: eiseres heeft geen feiten gesteld die kunnen leiden tot de conclusie dat de waarde die op grond van de Wet WOZ voor het recreatiepark is vastgesteld, in hoofdzaak kan worden toegerekend aan delen van de onroerende zaak die tot woning dienen dan wel volledig dienstbaar zijn aan woondoeleinden. Woondelenuitzondering: eiseres heeft haar standpunt dat verweerder bij de bepaling van de heffingsmaatstaf van de OZBG de woondelenuitzondering tot een te laag bedrag heeft toegepast, niet op een inzichtelijke en controleerbare manier met objectieve gegevens onderbouwd

WOZ. Vergelijkingsmethode. Verweerder slaagt in bewijslast. Beroep ongegrond. Verweerder heeft wel ten onrechte pas in beroep inzicht gegeven in de toegepaste grondstaffel, daarom veroordeelt in de proceskosten van eiser.

WOZ waarde van een rijwoning. Vergelijkingsmethode. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem vastgestelde waarde niet te hoog is vastgesteld. Beroep ongegrond.

WOZ. Standaard. Vergelijkingsmethode. Verweerder maakt aannemelijk dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Beroep ongegrond.

WOZ vergelijkingsmethode. Verweerder heeft ten onrechte pas in beroep inzicht gegeven in de grondstaffel. De grondstaffel is bovendien niet controleerbaar. Verweerder slaagt niet in bewijslast. Beroep gegrond. Schattenderwijs waarde vastgesteld door de rb.

Wet WOZ. Waardering bedrijfspand in goede justitie

WOZ; woning is opgenomen door eisers taxateur. Rechtbank volgt daarom de door deze taxateur aan de woning gegeven kwalificatie voor onderhoud; beroep gegrond

Verweerder heeft geen verweerschrift of taxatierapport overgelegd, alleen het taxatieverslag woningen. Eiseres heeft verwezen naar de verkoop van het naastgelegen appartement. De rechtbank acht deze beter vergelijkbaar dan de 3 door verweerder genoemde referentieobjecten en bepaalt dat de waarde wordt verlaagd naar de door eiseres voorgestane waarde.

WOZ. Waardering bouwgrond. Belanghebbende maakt aannemelijk dat het eigen aankoopcijfer niet de waarde in het economische verkeer weergaf.

Wet WOZ. De waardering van een gezondheidscentrum. Is bij de technische correctie een levensduurverlenging mogelijk? Verder is de onderbouwing van de restwaarde in geschil.

Wet WOZ. De waardering van een logeerhuis voor kinderen met een verstandelijke of lichamelijke beperking. Is bij de technische correctie een levensduurverlenging mogelijk? Verder is de onderbouwing van de restwaarde in geschil.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Beroep inzake een WOZ-waardering van een woning gegrond, omdat verweerder de waarde van de woning niet aannemelijk heeft gemaakt. Ook heeft verweerder in bezwaar niet tijdig de op de zaak betrekking hebbende stukken ter inzage gelegd.

voldoende rekening gehouden met afnemende meeropbrengst, erfdienstbaarheid

WOZ; standaard

Wet WOZ. Waardering van een woning. Een taxatieopbouw is een hulp- en controlemiddel bij de waardevaststelling, uiteindelijk staat enkel de eindwaarde ter toetsing

WOZ-waarden, voldoende rekening gehouden met liggen t.o.v. Schiphol en fijnstof?

WOZ-waardering van een zonnepark. Verweerder heeft ten onrechte de waarde van de grond waarop de cultuurgrondvrijstelling van toepassing is in de WOZ-waarde meegenomen. Werktuigenvrijstelling niet van toepassing. De zonnecellen vormen de kern van de zonnepanelen en kunnen niet verwijderd worden zonder dat de uiterlijke herkenbaarheid van het zonnepaneel en daarmee van het zonnepark verloren gaat. De rechtbank volgt verweerder in de door hem toegepaste levensduur van 25 jaar en een restwaarde van 5%.

WOZ-waardering sportaccommodatie. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Verweerder heeft naar het oordeel van de rechtbank de door hem voorgestane restwaarden niet aannemelijk gemaakt. Eiseres heeft de door haar bepleite restwaarden evenmin aannemelijk heeft gemaakt. De rechtbank stelt de waarde schattenderwijs vast.

WOZ-waarde sportcomplex. De WOZ-waarde is bepaald op de gecorrigeerde vervangingswaarde. De heffingsambtenaar maakt de door hem toegepaste correctie voor de technische veroudering niet aannemelijk. Gelet op de verouderde staat van de onroerende zaak is de technische levensduur ten onrechte verlengd. Belanghebbende maakt de door haar bepleite waarde evenmin aannemelijk. Het hof stelt de WOZ-waarde in goede justitie vast.

WOZ-waarde stadion. De afspraak tussen partijen ziet niet alleen op de wijze van waardering van het onroerend goed, maar ziet tevens op een in het kader van een overeenkomst in de compromissoire sfeer tussen partijen gemaakte afspraak dat de waarde moet worden vastgesteld op € 28 miljoen.

Waarde WOZ supermarkt. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat er onvoldoende aanknopingspunten zijn om het eigen huurcijfer marktconform te achten. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling winkels.

De rechtbank verklaart het beroep van eiser tegen de vaststelling van de waarde van zijn vakantieappartement in het kader van de Wet WOZ. Verweerder heeft onvoldoende rekening gehouden met lekkageproblemen. De rechtbank stelt de waarde in goede justitie vast.

BRE 18/1838 en BRE 18/1839 Aanslagen OZB wegens eigendom (OZBE) en wegens gebruik (OZBG) recreatieterrein. Tussen partijen is in geschil of het recreatieterrein (niet) “in hoofdzaak tot woning dient” (en dus voor 70% of meer) in de zin van artikel 220a, tweede lid van de Gemeentewet. Welke methode is geschikt? De rechtbank acht de door de heffingsambtenaar gehanteerde methode – gebaseerd op de cash-flow-in – geschikt voor de bepaling van de waardeverhouding tussen de woondelen en niet-woondelen. Meer zuiver kan zijn om ook rekening te houden met de directe kosten, maar indien die kosten van beperkte omvang zijn, geeft een berekening op basis van omzet een goede benadering van de waardeverhouding. Niet gesteld is dat de directe kosten van meer dan beperkte omvang zijn; bovendien is eerder aannemelijk dat het wel rekening houden met de directe kosten tot een voor belanghebbenden nadeligere verhouding zou leiden. In de berekening van de heffingsambtenaar komt de totale waarde hoger uit dan de WOZ-waarde omdat bij de WOZ-waarde bepaalde woondelen ten onrechte buiten beschouwing zijn gelaten. De rechtbank verwerpt het betoog van belanghebbenden dat de waarde die in die nieuwe berekening is toegekend aan de woondelen afgezet moet worden tegen de WOZ-waarde. Wel komt de rechtbank op basis van wat de heffingsambtenaar heeft aangevoerd op een hoger woondelenpercentage uit dan de heffingsambtenaar, namelijk 67%. De heffingsambtenaar heeft daarmee aannemelijk gemaakt dat het recreatieterrein niet in hoofdzaak tot woning dient. De berekening/taxatie die belanghebbenden hebben gemaakt doet daaraan niet af, omdat de rechtbank de daarbij gebruikte methode minder geschikt acht dan die van de heffingsambtenaar. Partijen zijn het erover eens dat voornoemd percentage dan ook geldt voor toepassing van de woondelenvrijstelling. De rechtbank vermindert de aanslag OZBG daarom tot een berekend naar het niet-woningtarief onder toepassing van een woondelenvrijstelling van 67% en handhaaft de aanslag OZBE. Beroep OZBG gegrond; beroep OZBE ongegrond. Proceskostenvergoeding; immateriëleschadevergoeding.

WOZ waarde varkenshouderij en heffingsmaatstaf onroerendezaakbelastingen (OZB) gebruiker niet-woning per waardepeildatum 1 januari 2017 (kalenderjaar 2018). Verweerder maakt de WOZ waarde aannemelijk. De geanalyseerde regionale verkoopcijfers bieden voldoende steun voor de kengetallen uit de Taxatiewijzer en de correcties die verweerder op basis daarvan heeft toegepast. De rechtbank volgt het gerechtshof ’s-Hertogenbosch (o.a. ECLI:NL:GHSHE:2020:2245) dat de heffingsmaatstaf voor de OZB gebruiker niet-woning moet worden vastgesteld op “de op de voet van hoofdstuk IV van de Wet waardering onroerende zaken voor de onroerende zaak vastgestelde waarde” verminderd met de waarde van de woondelen. Voor de zogenaamde ‘procentuele benadering’ zoals bepleit door verweerder en eerder gevolgd door de rechtbank (o.a. in ECLI:NL:RBOBR:2019:6199) is in de wet, wetsgeschiedenis noch jurisprudentie steun te vinden, aldus het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch. Beroep gegrond. De rechtbank vermindert de grondslag van de OZB gebruikersheffing.

Wet WOZ. Waarde van een bedrijfspand. Keuze tussen de vergelijkingsmethode of de hwk-methode.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

De Heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van belanghebbendes woning bepaald met behulp van de vergelijkingsmethode. In geschil is of de Rechtbank het beginsel van hoor en wederhoor heeft geschonden. Tevens is in geschil of Heffingsambtenaar de hoorplicht heeft geschonden, de uitspraak op bezwaar bevoegd is gedaan en of de WOZ-waarde op een juist bedrag is vastgesteld. De Heffingsambtenaar heeft ter zitting bij de Rechtbank, buiten aanwezigheid van belanghebbende, een benoemingsbesluit van de directeur belastingzaken overgelegd. De Rechtbank heeft belanghebbende niet in de gelegenheid gesteld op dit stuk te reageren, maar het Hof verbindt geen gevolgen aan deze schending van het beginsel van hoor en wederhoor. Het Hof neemt daarbij in aanmerking dat het stuk een onderbouwing vormt van een reeds eerder ingenomen standpunt en het een reactie is van de Heffingsambtenaar op een door belanghebbende, kort voor het intreden van de tiendagentermijn, ingediend nader stuk. Wel oordeelt het Hof dat de Heffingsambtenaar ter zake van de aanslagen riool- en afvalstoffenheffing de hoorplicht heeft geschonden. De geplande hoorzitting zag blijkens de uitnodiging enkel op de WOZ-waarde van de woning en tevens beschikte belanghebbende nog niet over de van belang zijnde stukken. De Heffingsambtenaar dient opnieuw uitspraak te doen op het bezwaar van de aanslagen riool- en afvalstoffenheffing. De stelling dat de uitspraak op bezwaar onbevoegdelijk is gedaan, slaagt niet. Voorts heeft de Heffingsambtenaar met de door hem aangevoerde vergelijkingsobjecten aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet op een te hoog bedrag is vastgesteld. Bij de waardering van de woning is voldoende rekening gehouden met de verschillen tussen de vergelijkingsobjecten en de woning. De WOZ-waarde van de woning voor een later belastingjaar, doet aan de onderbouwing van onderhavig jaar niet af.

WOZ woning ongegrond.

Waardevaststelling appartementen in rijksmonument.

Wet Woz. Waardevaststelling appartement in serviceflat. Waardedrukkende invloed van de verplichting tot het betalen van servicekosten waartegenover de bewoner van dat appartement persoonlijke diensten ontvangt.

Ontvankelijkheid. Belanghebbende betoogt dat hij in het buitenland verbleef en daarom te laat was met het indienen van het beroepschrift. Dit leidt echter niet tot een verschoonbare termijnoverschrijding.

WOZ waarde bedrijfspand, huurwaardekapitalisatiemethode. De heffingsambtenaar heeft de huurwaarde met één marktgegeven onderbouwd. Belanghebbende heeft in hoger beroep een taxatierapport ingebracht waarin de door haar verdedigde huurwaarde is onderbouwd met meer transactiegegevens. Bovendien biedt ook de feitelijk overeengekomen huurprijs steun aan de door belanghebbende voorgestane huurwaarde. Hoger beroep gegrond.

WOZ. Huurwaardekapitalisatie methode. Ongegrond.

WOZ. Huurwaardekapitalisatie methode.

WOZ. Belanghebbende heeft zich op het standpunt gesteld dat de waarde van de onroerende zaak te hoog is vastgesteld aangezien volgens hem sprake is van een bodemverontreiniging. Op het aan de onroerende zaak grenzende perceel was voorheen een textielverzorgings- en wasbedrijf gevestigd. In de periode van mei 1997 tot maart 1998 is op dit adres gefaseerd onderzoek uitgevoerd naar bodemverontreiniging. Naar aanleiding van het tussen partijen gerezen geschil heeft een zogenoemd Verkennend bodemonderzoek plaatsgevonden. Als gevolg van de uitkomsten van dat onderzoek heeft de Heffingsambtenaar zich op het standpunt gesteld dat de vastgestelde waarde moet worden verlaagd. Naar het oordeel van het Hof heeft de Heffingsambtenaar niet aannemelijk gemaakt dat die lagere waarde niet te hoog is. Het Hof stelt de waarde van de onroerende zaak schattenderwijs vast op € 40.000.

WOZ. Waarderingsuitzondering waterverdedigingswerk. Belanghebbende maakt aannemelijk dat het waterschap, evenals ten aanzien van het overige deel van het waterverdedigingswerk, het feitelijke beheer voert over de ondergrond van de opstallen. Delen van een onroerende zaak die dienstbaar zijn aan de woning, maar waarin niet daadwerkelijk wordt gewoond, dienen niet als woning in de zin van artikel 2, eerste lid, aanhef en onderdeel f, van de Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet WOZ.

WOZ woning en garagebox. Geen samenstel. Beroepen ongegrond

Wet Woz. Waardevaststelling fitnesscentrum.

Wet WOZ. Waardering van een gezinsvervangend tehuis.

Wet waardering onroerende zaken; kapitalisatiefactor; referentieobjecten

Verweerder maakt onvoldoende aannemelijk dat de WOZ-waarde van het hotel, bepaald met behulp van de Gross Operating Profit-methode, niet te hoog is vastgesteld. Ook eiseres heeft met verschillende waarderingsmethoden de door haar voorgestane waarde niet aannemelijk gemaakt. De rechtbank stelt de waarde in goede justitie vast op € 8.750.000. Beroep gegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling kantoorgebouw.

Wet Woz. Waardevaststelling kantoorpand.

Wet Woz. Waardevaststelling kantoorpand.

Wet Woz. Waardevaststelling voormalig klooster dat wordt verbouwd tot woning. Proceskostenvergoeding. Taxatiekosten en verletkosten.

Wet woz. Waardevaststelling van een landgoed op grond van de Natuurschoonwet 1928. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat hij de marktwaarde van het landgoed, vóór en na toepassing van de Nsw-uitzondering, niet op een te hoog bedrag heeft vastgesteld.

Wet Woz. Waardevaststelling loods gebruikt voor op- en overslag van afval, kantoorgebouw, weegbrug, opslagtank en pompgebouw.

Belanghebbende ondertekent in mei 2016 de koop-/aannemingsovereenkomst voor een nieuwbouwwoning die wordt opgeleverd in 2017. De Heffingsambtenaar stelt de waarde van de woning voor het kalenderjaar 2018, naar waardepeildatum 1 januari 2017, vast op basis van de vergelijkingsmethode. De toetssteen voor de bepaling van de WOZ-waarde is de marktwaarde als omschreven in artikel 17, lid 2, Wet WOZ. Die waarde kan op verschillende manieren worden bepaald. De Heffingsambtenaar is geenszins verplicht de waarde van een woning slechts vast te stellen op basis van de vergelijkingsmethode. Aangezien de woning ruim zeven maanden voor de peildatum is gekocht, dient de marktwaarde van de woning te worden bepaald in overeenstemming met de door belanghebbende betaalde koopsom, inclusief meerwerk, voor de woning aangezien niet is gebleken dat de koopsom afwijkt van de waarde in het economische verkeer. Het hoger beroep van belanghebbende is gegrond.

WOZ. Woning. Waardevaststelling op basis van artikel 17 Wet WOZ.

WOZ, waarde opslagplaats aan de hand van vergelijkingsmethode. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling rundveehouderij met woning, diverse bedrijfsopstallen, erf en (onder)grond.

Vaststellen WOZ-waarde, sociale huurwoningen en particuliere sector.

WOZ; sportcomplex; gecorrigeerde vervangingswaarde; Taxatiewijzer; grondprijs; BTW-compensatiefonds; Regeling specifieke uitkering stimulering sport (SPUK); subjectgebonden algemene subsidieregeling; verlenging levensduur; BTW-aftrek; restwaarde; ogg.

WOZ-waarde tankstation. M.n. de liggingswaarde, berekend aan de hand van de Real Estate Norm-methode (REN-methode). Verzoek om op basis van artikel 40 van de Wet WOZ een met toepassing van de REN-methode opgestelde opbouw van de liggingswaarde voor het tankstation te verstrekken.

WOZ waarde varkenshouderij en heffingsmaatstaf onroerendezaakbelastingen gebruiker niet-woning. De heffingsambtenaar maakt de WOZ waarde aannemelijk; hij heeft wat betreft de varkensstallen de kengetallen uit de Taxatiewijzer getoetst aan de hand van regionale verkoopcijfers. Deze geanalyseerde verkoopcijfers bieden voldoende steun voor de kengetallen uit de Taxatiewijzer. De door de heffingsambtenaar gehanteerde methodiek is te meer bruikbaar omdat in zijn analyse ook regionale verkopen zijn betrokken van na de waardepeildatum. De waarde berekend volgens de methodiek in bijlage 4 van de Taxatiewijzer wordt door het hof verworpen; de eenheidsprijs per m² stal bevindt zich op een punt binnen een bandbreedte van ruim € 100 en is niet inzichtelijk. De heffingsmaatstaf voor de onroerendezaakbelastingen gebruiker niet-woning moet worden vastgesteld op “de op de voet van hoofdstuk IV van de Wet waardering onroerende zaken voor de onroerende zaak vastgestelde waarde” verminderd met de waarde van de woondelen. Hof verwijst naar zijn uitspraak van 19 juli 2018, ECLI:NL:GHSHE:2018:3063 en het arrest van de Hoge Raad van 3 juni 2016, ECLI:NL:HR:2016:1040. Voor de zogenaamde ‘procentuele benadering’ zoals bepleit door de heffingsambtenaar en gevolgd door de rechtbank is in de wet, wetsgeschiedenis noch jurisprudentie steun te vinden.

Woz-waarde windturbine Er zijn geen verkoopprijzen bekend van grond met een bestemming windturbine. Voor de vaststelling van de waarde van de grond kan aangesloten worden bij de retributie die wordt betaald voor het recht op opstal. De retributie die belanghebbende zelf betaalt, geeft geen goed beeld van de waarde omdat de eigenaar van de grond participeert in de exploitatie van de windturbine. Aansluiting bij de overeengekomen retributies van een soortgelijk windturbinepark.

Verweerder heeft de kapitalisatiefactor van de onroerende zaak voldoende aannemelijk gemaakt aan de hand van een in dezelfde straat gelegen andere onroerende zaak. Ook heeft verweerder de prijs per vierkante meter winkelruimte voldoende onderbouwd. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling winkel met opslagruimte.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Woz-waarde van een tussenwoning van de jaren 30 niet te hoog vastgesteld.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

WOZ waarde van hoekwoning. Vergelijkingsmethode. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem vastgestelde waarde niet te hoog is vastgesteld. Beroep ongegrond.

Uitspraak buiten zitting. WOZ. Beroep ongegrond

WOZ woning. Beroep ongegrond

WOZ woning. Beroep ongegrond

WOZ.

WOZ. Invalidenparkeerplaats tegenover de ingang van garage heeft waardedrukkende invloed.

Verweerder heeft het bezwaar terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Wet WOZ, verweerder heeft voldoende rekening gehouden met de (geringe) verschillen tussen de woning en de vergelijkingsobjecten. Verweerder is voor elk van de vergelijkingsobjecten uitgegaan van de juiste inhoud.

Wet WOZ: de rechtbank volgt verweerder met betrekking tot de wijze waarop met de verschillen tussen de woning en de vergelijkingsobjecten rekening moet worden gehouden

De rechtbank is van oordeel dat verweerder de door hem vastgestelde waarde voldoende aannemelijk heeft gemaakt. De rechtbank volgt eiser niet in zijn stelling dat verweerder onvoldoende rekening heeft gehouden met een weg die aan de voorzijde van de woning loopt.

voldoende rekening gehouden met eisers argumenten mbt kwaliteit en onderhoud, foto's van eiser doen hieraan niet af nu niet duidelijk is of deze foto's de toestand op de waardepeildatum of toestandsdatum weergeven

Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld.

De WOZ-waarde is niet te hoog vastgesteld. Verweerder heeft de kwaliteit van de woning in de lagere kubieke meterprijs verdisconteerd.

Ontvankelijkheid bezwaren en beroepen. WOZ-waarde woning aannemelijk, ondanks onjuiste vermelding inhoud op taxatieverslag. Na vernietiging aanslag en twee aanmaningen geen vergoeding rechtsbijstandskosten van bezwaar, geen beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

WOZ. Beroep gegrond. Verweerder heeft de waarde niet aannemelijk gemaakt. Vaststelling van de waarde in goede justitie.

Verweerder maakt WOZ-waarde van woning aannemelijk. Hij heeft voldoende rekening gehouden met de verschillen tussen de woning en vergelijkingsobjecten waarvan marktgegevens beschikbaar zijn. Niet gebleken is dat gedurende de bezwaarfase niet alle op de zaak betrekking hebbende stukken door verweerder ter inzage zijn gelegd. Beroep ongegrond.

WOZ vergelijkingsmethode. Woning. Artikel 40 WOZ. Ongegrond.

De heffingsambtenaar heeft de waarde van de onroerende zaak terecht vastgesteld door middel van de vergelijkingsmethode. Het eigen aankoopcijfer is te ver verwijderd van de waardepeildatum. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat hij de waarde van de onroerende zaak niet te hoog heeft vastgesteld. Hoger beroep is ongegrond.

Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld aan de hand van het eigen verkoopcijfer van de woning, gecorrigeerd naar de waardepeildatum. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat het eigen verkoopcijfer niet marktconform is. Het beroep is ongegrond.

WOZ waarde woning. Beroepsgronden van eiser slagen niet. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling woning. Proceskostenvergoeding.

Wet Woz. Waardevaststelling woonzorgcentrum.

Wet Woz. Waardevaststelling woonzorgcentrum.

Hoogte WOZ waarde woonzorgcentrum artikel 17 Wet Woz Verweerder is onvoldoende geslaagd in zijn bewijslast. Eiseres evenmin. Rechtbank stelt de waarde schattenderwijs vast.

WOZ waarde van een zwembad. De heffingsambtenaar heeft ten aanzien van de onderscheiden deelobjecten de technische levensduur ten onrechte verlengd en te hoge restwaarden gehanteerd. Omdat ook belanghebbende de door haar verdedigde waarde niet aannemelijk heeft gemaakt, stelt het hof de WOZ waarde schattenderwijs vast.

WOZ; de rechtbank acht aannemelijk dat van de aanwezigheid van de B&B een waardevermeerderend effect uitgaat dat uitstijgt boven de totale verwijderingskosten van de asbest.

WOZ Gecorrigeerde vervangingswaarde, resterende technische levensduur Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde WOZ-waarde aan de hand van de GVW niet te hoog is vastgesteld. Betreft verzorgings-/verpleegtehuis. Bepaling resterende technische levensduur van afbouw en installaties na ingrijpende renovatie. Dient niet in hoofdzaak tot woning.

Woz-waarde stadion. Bedrijfswaarde of gecorrigeerde vervangingswaarde? Hof is van oordeel dat belanghebbende aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van exploitatie met het uitsluitende doel daarmee winst te behalen. Bedrijfswaarde moet derhalve worden gehanteerd.

WOZ woning. Beroep gegrond. Verweerder bepleit in beroep een lagere waarde, maar onderbouwt deze niet. Eiser onderbouwt waarde ook niet. Rechtbank stelt waarde schattenderwijs vast. (ZIE OOK: ECLI:NL:RBMNE:2020:2911 (UTR 19/3565))

WOZ waarde van een vrijstaande woning. Vergelijkingsmethode. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem vastgestelde waarde niet te hoog is vastgesteld. Beroep ongegrond.

Er is door verweerder onvoldoende rekening gehouden met wezenlijke verschillen in bouwkundige kwaliteit en onvoldoende inzicht geboden in de taxatieopbouw.

WOZ. Winkel in het centrum van Eindhoven. Huurwaardekapitalisatie-methode. Partijen zijn het eens over de huurwaarde. Aangezien partijen de door hen gebruikte kapitalisatiefactoren wensen te bepalen door middel van een bottom-up-berekening, ziet de rechtbank geen aanleiding om over de geschiktheid van de bottom-up-berekening als onderbouwing van een kapitalisatiefactor in dit geval anders te oordelen. Dat neemt niet weg dat een bottom-up berekening gebruik maakt van bandbreedtes, waarbij een wijziging in die bandbreedtes bij sommige onderdelen tot kleine verschuivingen, maar bij bepaalde andere onderdelen weer juist tot grote verschuivingen kan leiden voor de bepaling van de hoogte van de kapitalisatiefactor. De bottom-up methode is daarmee naar haar aard met onzekerheid omgeven, aangezien veel van de gehanteerde factoren moeten worden geschat. Het geschil op de zitting spitst zich toe op de hoogte van het opslagrisico-percentage ter bepaling van de kapitalisatiefactor op grond van de bottom-up-berekening. De rechtbank kan het percentage dat verweerder hanteert volgen, nu dit wordt onderbouwd door ter zake relevante informatie die verweerder heeft overgelegd. Het percentage dat eiseres hanteert berust op een aanname van de zijde van eiseres die op geen enkele wijze is onderbouwd met concrete gegevens. Het beroep is ongegrond.

Wet WOZ. Waardering van een winkelpand. Huurwaardekapitalisatiemethode. Naar het oordeel van de rechtbank zijn de overwegingen van het Hof ’s-Hertogenbosch (uit de uitspraak van 21 februari 2019, ECLI:NL:GHSHE:2019:649) over het innemen van tegenstrijdige standpunten onverkort van toepassing in gevallen als het onderhavige, waarin eiser niet twee tegenstrijdige waarden tegelijkertijd bepleit, maar dit primair en subsidiair doet. De rechtbank concludeert dat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de beschikte waarde niet te hoog is.

WOZ winkelpand en bovenwoning. Verweerder heeft beide waardes middels de vergelijkingsmethode onderbouwd. Beroep ongegrond.

Wet waardering onroerende zaken; waarde van een woning. Voor de berekening van vergoeding voor immateriële schade is, hoewel het gaat om verschillende heffingen die op één aanslagbiljet zijn verenigd, in dit geval sprake van één zaak

WOZ-woning. Heffingsambtenaar heeft waarde aannemelijk gemaakt.

Wet waardering onroerende zaken; waardering woning

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Belanghebbende heeft hoger beroep ingesteld tegen de WOZ-waarde van zijn woning en daarbij gesteld dat, in vergelijking met het naast de woning van belanghebbende gelegen vergelijkingsobject, onvoldoende rekening is gehou-den met voor zijn woning meer specifiek geldende overlast van voor de wo-ning gelegen verkeerslichten, tramrails, tramwissels en een nabijgelegen tramremise, dat onvoldoende rekening is gehouden met het verschil in onder-houdstoestand met het vergelijkingsobject en dat zijn woning in vergelijking met de naastgelegen woning op de hoek te hoog is gewaardeerd. Het Hof beslist dat de overlast is verdisconteerd in de voor het vergelijkingsobject gerealiseerde verkoopprijs en niet aannemelijk is dat een koper op een detail-niveau als belanghebbende voorstaat rekening houdt met de vibraties van de tramwissels, dat het niet duidelijk worden van de verschillen in onderhouds-toestand tussen de naastgelegen onroerende zaak en de woning van belang-hebbende in de risicosfeer van belanghebbende ligt, nu belanghebbende in verschillende jaren niet is ingegaan op het door de Heffingsambtenaar gedane verzoek tot inpandige opname van de woning en dat geen sprake is van strijd met het gelijkheidsbeginsel ten aanzien van de naastgelegen woning op de hoek.

In hoger beroep spitst het geschil zich toe, net als voor de Rechtbank, op de vraag of de Heffingsambtenaar de waarde van de onroerende zaak met € 225.000 te hoog heeft vastgesteld. Belanghebbende heeft gesteld dat de waarde van de onroerende zaak € 189.000 is en de Heffingsambtenaar houdt vast aan de in bezwaar vastgestelde waarde van € 225.000. Het geheel van gegevens wijst uit, de overwegingen van de Rechtbank volgend, dat de aan de onroerende zaak toegekende waarde - zo al niet met de Heffingsambtenaar kan worden gezegd dat die waarde eerder te laag dan te hoog is vastgesteld - in een goede verhouding staat tot de gerealiseerde verkoopcijfers van de vergelijkingsobjecten, ook in die zin dat met de verschillen tussen de onroerende zaak en de vergelijkingsobjecten voldoende rekening is gehouden. Opmerking verdient dat die waarde niet wordt aangetast door het wijzen op enkele waarderingsaspecten, en dan ook nog zonder een afdoende onderbouwing, omdat belanghebbende zo voorbijgaat aan het gegeven dat het hier om een waardering als geheel van de onroerende zaak gaat en niet alleen om de bij de waardering gebezigde afzonderlijke bestanddelen en elementen.

WOZ-waarde woning. De Heffingsambtenaar mag die vergelijkingsverkopen kiezen die het beste voldoen aan het criterium van de beste verkoop tegen de beste prijs. Geen toezendplicht grondstaffel en matrix in bezwaarfase. Wel inzage bieden voorafgaand aan het horen. Hetgeen belanghebbende tijdens het horen naar voren heeft gebracht is in de uitspraak op bezwaar opgenomen. Voorzover vanwege het niet opmaken van een schriftelijk verslag van het horen sprake is van schending van art. 7:7 AWB passeert het Hof dit o.g.v. art. 6:22 AWB. Belanghebbende heeft de geuite bezwaren ook in beroep en hoger beroep naar voren kunnen brengen en heeft dat ook gedaan, waardoor wat op de hoorzitting naar voren is gebracht in ieder geval in de procedure is betrokken.

Tijdens de zitting die digitaal heeft plaatsgevonden was de gemachtigde van belanghebbende niet aanwezig. Enkele uren na de zitting neemt de gemachtigde van belanghebbende contact op met het hof en verzoekt om een (nieuwe) zitting, omdat hij niet kon deelnemen aan de geplande zitting vanwege een computerstoring. Het hof wijst het verzoek om een nieuwe zitting af. De gemachtigde van belanghebbende heeft nagelaten het hof tijdig te berichten over de computerstoring. Ook was de gemachtigde niet telefonisch bereikbaar voor het hof, terwijl in de uitnodiging voor de zitting nadrukkelijk is gewezen op het belang om bereikbaar te zijn indien zich problemen voordoen. De WOZ-waarde van de woning wordt door het hof in stand gelaten.

WOZ. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met de taxatiematrix aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.

WOZ. Beroep gegrond. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met de taxatiematrix niet aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.

WOZ. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met de taxatiematrix aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.

WOZ. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met de taxatiematrix aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.

Woz waarde woning. Gegrond. Verweerder heeft niet aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is. Eisende partij heeft ook niet de bepleite waarde aannemelijk gemaakt. Rechtbank stelt schattenderwijs de waarde vast.

WOZ waarde woning. Beroep ongegrond. Verweerder heeft de door hem vastgestelde waarde aannemelijk gemaakt.

WOZ beroep ongegrond.

Verweerder heeft de WOZ-waarde van de woning aannemelijk gemaakt.

gegrond beroep nu verweerder na het bestreden besluit de waarde heeft verlaagd

WOZ. Verweerder en eiser hebben de WOZ-waarde van de woning niet aannemelijk gemaakt. De rechtbank stelt de waarde in goede justitie vast.

Het beroep is ongegrond verklaard. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.

De rechtbank is van oordeel dat verweerder onvoldoende rekening heeft gehouden met de slechte ligging van de woning. Eiseres heeft de door haar gestelde waarde evenmin aannemelijk gemaakt. De rechtbank stelt de waarde van de woning daarom in goede justitie vast.

Verweerder heeft geen geen afdoende verklaring gegeven voor het verschil in bijgebouwen zoals vermeld in de matrix en het taxatieverslag

Een huurder van een woning heeft niet zonder meer procesbelang als hij opkomt tegen een aan hem gezonden WOZ-beschikking.

WOZ. Waarde woning in agrarisch gebied wordt in goede justitie vastgesteld.

WOZ, beroep ongegrond.

Hoorplicht in WOZ procedure niet geschonden. De heffingsambtenaar heeft op geen van zijn acties om met de gemachtigde in contact te komen een reactie ontvangen. Onder die omstandigheden kan redelijkerwijs bij de heffingsambtenaar geen andere indruk zijn ontstaan dan dat de gemachtigde, die professioneel rechtsbijstandverlener is, bij nader inzien kennelijk geen prijs op stelde om met de heffingsambtenaar een (nadere) afspraak te maken om telefonisch dan wel in persoon, of op andere wijze te worden gehoord. Het verweerschrift is door heffingsambtenaar niet te laat ingediend. Het Aanwijzingsbesluit en Mandaatsbesluit zijn voldoende bekendgemaakt. Van bevoegdheidsgebreken is niet gebleken. Voor zover daaraan een formeel gebrek zou kleven doordat deze niet op de in artikel 3:42 Awb voorgeschreven wijze zijn bekendgemaakt dan wel ondertekend, behoeft, voor zover al sprake zou zijn van een dergelijk gebrek volgens artikel 6:22 Awb, geen sanctie aan te worden verbonden, omdat niet gesteld of gebleken is dat belanghebbende daarvan enig nadeel zou hebben ondervonden. E-mailberichten die in 2018 aan de gemachtigde zijn verzonden zijn op de zaak betrekking hebbende stukken. Gesteld nog gebleken is dat deze berichten niet door hem zijn ontvangen. De heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van de woning aannemelijk gemaakt. Beroep op gelijkheidsbeginsel en meerderheidsregel verworpen.

Verweerder heeft de waarde onderbouwd met referentiepanden gelegen in dezelfde straat als de woning; die zijn gehscikter dan de door eiser genoemde panden. Verweerder heetf de stukken voorafgaand aan de hoorzitting ter inzage gelegd. Verweerder was niet gehouden de stukken voor de hoorzitting aan eiser toe te sturen. Dat eiser daarom niet naar het hoorgesprke is gekomen, komt voor zijn risico. Verweerder heeft alle op de zaak betrekking hebbende stukken overgelegd.

WOZ-zaak. De ligging van de woning kan niet tot een waardeverlaging leiden. De waarde per kubieke meter voor de woning is aanzienlijk lager dan die van de vergelijkingsobjecten, zodat verweerder met deze waardeverminderende factor rekening heeft gehouden. De objecten in het taxatierapport van eiser zijn minder geschikt om als onderbouwing van de waarde te dienen dan de objecten die verweerder in zijn taxatierapport heeft gebruikt. Het beroep is ongegrond.

In hoger beroep is in geschil, net als voor de Rechtbank, of de waarde van de onroerende zaak met € 407.000 te hoog is vastgesteld. Belanghebbende bepleit dat de waarde van de onroerende zaak € 370.000 is, terwijl de Heffingsambtenaar bij de waarde van € 407.000 blijft. Belanghebbende stelt dat bij de waardering van de woning onvoldoende rekening is gehouden met de matige onderhoudstoestand. De keuken is meer dan 25 jaar oud. Er zijn lekkagevlekken boven het trapgat en er is scheurvorming en schimmel in de slaapkamer.

HR verklaart het beroep in cassatie n-o met toepassing van artikel 80a RO.

WOZ-woning; stallingsrecht (in parkeergarage) met koopovereenkomst overgedragen, hetzelfde geldt voor alle vier de vergelijkingsobjecten (in dezelfde woontoren), de rechtbank vindt dat de heffingsambtenaar daarop een correctie moest aanbrengen, omdat de huurprijs van de parkeerplaats extreem laag of afgekocht is. Beroep gegrond. Rechtbank stelt in goede justitie zelf de waarde vast.

WOZ: standaard

WOZ-waarde woning niet te hoog

WOZ-waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld.

WOZ. Partijen zijn het eens over de te hanteren vergelijkingsobjecten. Geen aanleiding voor de conclusie dat taxateur verweerder onvoldoende of op onjuiste wijze rekening heeft gehouden met de onderlinge verschillen. Waardeontwikkeling tussen transportdatum en peildatum verschilt onderling. Taxateur heeft toegelicht dat de waardeopbouw is gebaseerd op meer verkopen. De uitkomst is dus gebaseerd op werkelijke verkopen. De verkoopprijzen van de drie ter nadere onderbouwing gebruikte objecten liggen voldoende in lijn met de modeluitkomst. Dat de ene woning 3% afwijkt en de andere 5% maakt nog niet dat aan de juistheid van de modelwaarde moet worden getwijfeld. Niet ontvangen van grondstaffel gepasseerd met 6:22 Awb.

Belanghebbende is eigenaar en gebruiker van een onroerende zaak (rijksmonument) waartoe een woonboerderij en een weiland behoren en waarvan een gedeelte wordt geëxploiteerd als bed & breakfast. Het Hof oordeelt dat de Heffingsambtenaar de beslistermijn van artikel 236, tweede lid, van de Gemeentewet met zes weken mocht verdagen, zodat de termijn voor het doen van uitspraak op bezwaar zes weken na 31 december 2018 eindigde. Dit betekent dat de ingebrekestelling van belanghebbende van 2 januari 2019 prematuur is en de Heffingsambtenaar geen dwangsom verbeurt. Verder oordeelt het Hof dat hoewel voor een deel van het perceel de vrijstelling voor waterverdedigingswerken van toepassing is, de beschikte WOZ-waarde niet te hoog is. Het verzoek van belanghebbende om een additionele schadeloosstelling komt neer op een dubbele integrale proceskostenvergoeding wegens onzorgvuldig handelen van de Heffingsambtenaar aangaande de belastingjaren 2017 en 2018, met nogmaals een verdubbeling vanwege de no-cure-no-pay-afspraak tussen belanghebbende en zijn gemachtigde. Een integrale proceskostenvergoeding is mogelijk ingeval van bijzondere omstandigheden, waarvan in het onderhavige geval geen sprake is. Het incidenteel hoger beroep van de Heffingsambtenaar is niet-ontvankelijk wegens termijnoverschrijding.

WOZ

Wet Woz. Woonpaviljoens en dagverblijf met kantoorruimten. Woning of niet-woning? Waardevaststelling.

Eiser is huurder/gebruiker van een woonwagenstandplaats met woonwagen en bergingen in Helmond. Eiser wil in een procedure bij de CRvB bereiken dat waarde van de woonwagen beneden de grens blijft van het vrij te laten vermogen als bedoeld in artikel 50, eerste lid, van de Participatiewet, zodat aan hem en zijn echtgenote bijstand om niet in plaats van leenbijstand wordt toegekend. Eiser heeft geen procesbelang. Eiser bepleit in deze WOZ-procedure bij de rechtbank een waarde voor de woonwagen die gelijk is aan de waarde ervan in het kader van de CRvB-procedure. Dat is ook de waarde waar in de CRvB-procedure tussen partijen onbetwist van uit wordt gegaan. Eiser kan dan met een uitspraak in deze WOZ-procedure in de CrvB-procedure niet meer bereiken dan hij al heeft bereikt. De rechtbank verklaart het beroep gegrond en het bezwaar alsnog niet-ontvankelijk.

- WOZ-waarde woonzorgcentrum - niet-woning met woondelen - vervangingswaardemethode - technische en functionele veroudering - restwaarden voor ruwbouw, afbouw en installaties - heffingsmaatstaf ozb

WOZ-waarde zorg-complex. Heffingsambtenaar wil op de valreep naar de zitting alsnog de deelwaarde ‘gebouwde eigendommen’ aan de orde stellen. De rechtbank acht dit in strijd met de goede procesorde. Alleen de deelwaarde grond is in beroep nog in geschil. Verweerder maakt aannemelijk dat voor een deel van de grond een hogere rekenprijs moet worden gehanteerd dan voor de overige grond, maar dat wil niet zeggen dat verweerder aannemelijk heeft gemaakt dat die rekenprijs op zichzelf niet te hoog is. Geen van de partijen slaagt in het van haar verlangde bewijs. De rechtbank stelt schattenderwijs zelf de WOZ-waarde van het gehele complex vast.

WOZ. Waterproductiebedrijf van drinkwater. Het beroep van eiseres op de waarderingsuitzondering natuurterreinen slaagt niet. Eiseres heeft als hoofddoel het produceren van drinkwater en niet het behoud van natuurschoon. Het beroep van eiseres op de waarderingsuitzondering (afval)waterzuiveringsinstallaties slaagt ook niet. De taak van eiseres bestaat niet uit het zuiveren van riool- en afvalwater, maar uit het zorgen voor de drinkwatervoorziening.

Ook in hoger beroep betreft het geschil enkel de beoordeling van het van de zijde van belanghebbende in de bezwaarfase ingediende geschrift in het licht van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Het Hof volgt de opvatting van de Heffingsambtenaar dat het geschrift in feite niet meer is dan een niet-onderbouwde stelling -, nog afgezien dat een waarde van € 270.000 tegen de achtergrond van het geheel van waarderingsgegevens niet serieus kan worden genomen, bezwaarlijk als een taxatierapport is aan te merken.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet WOZ. Wijziging gerechtigde. Afwijzing van een verzoek om een (nieuwe) beschikking te nemen dient te worden gelijkgesteld met een voor bezwaar vatbare beschikking. Daartegen staat bezwaar en beroep open. De omstandigheid dat belanghebbende reeds in de hoedanigheid van gebruiker een beschikking op zijn naam heeft ontvangen kan hem niet worden tegengeworpen, nu hij de gevolgen van de waardevaststelling door de heffingsambtenaar pas ondervindt nadat hij - met het overlijden van zijn vader - de hoedanigheid van eigenaar heeft verkregen. Verzoek om een (nieuwe) beschikking dient alsnog te worden toegewezen.

WOZ (Algemeen)

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

WOB

WOB PKV-uitspraak