Aflevering 2021

Beroep te laat, geen verschoonbare termijnoverschrijding.

Beroepen te laat ingediend, geen verschoonbare termijnoverschrijding.

Heeft de heffingsambtenaar belanghebbende terecht niet-ontvankelijk verklaard wegens het ontbreken van de gronden van het bezwaar? De rechtbank oordeelt van niet, verklaart het beroep gegrond en draagt de heffingsambtenaar op een nieuw besluit te nemen op het bezwaar met inachtneming van haar uitspraak. De heffingsambtenaar komt in hoger beroep. In deze zaak staat vast dat de heffingsambtenaar belanghebbende ter zake van het ontbreken van een omschrijving van het besluit waartegen het bezwaarschrift is gericht, niet de gelegenheid heeft geboden dit verzuim te herstellen. Zonder belanghebbende die gelegenheid te bieden mag de heffingsambtenaar niet overgaan tot het niet-ontvankelijk verklaren van belanghebbende in zijn bezwaar. Alleen al om deze reden bevestigt het hof de uitspraak van de rechtbank. Daarnaast is het hof van oordeel dat de rechtbank op goede gronden terecht heeft beslist dat de heffingsambtenaar het bezwaarschrift niet vanwege het ontbreken van gronden niet-ontvankelijk had mogen verklaren.

Dwangsom. Het tegen de dwangsombeschikking gerichte bezwaar is kennelijk niet-ontvankelijk omdat het onderliggende besluit niet voor bezwaar vatbaar is.

Geldigheid (per e-mail verzonden) verdagingsbesluit, artikel 7:10, lid 3, Awb, artikelen 3:40 en 3:41, lid 1, Awb, artikel 2:17, lid 1, Awb; aannemelijk maken en (onvoldoende) betwisting verzending e-mail

Artikel 8:41 Awb, griffierecht slechts gedeeltelijk betaald, niet-ontvankelijk.

Het beroep is anoniem, identiteit eiser niet bekend binnen de beroepstermijn. Beroep ongegrond.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig beslissen op zijn bezwaar tegen een dwangsombeschikking. Dit beroep is niet-ontvankelijk. Eisers zaak over de hoogte van de dwangsom is immers tot in hoogste instantie beslecht. Het past niet in de systematiek van de Awb om nogmaals de kwestie over de hoogte van de dwangsom en de nevenvorderingen voor te leggen aan de rechter, op de wijze zoals eiser dat heeft gedaan. Waar het eiser gaat om het niet tijdig beslissen op zijn bezwaar tegen de dwangsombeschikking, had hij dit naar voren kunnen en behoren te brengen in de beroepszaak die onder meer ging over het niet tijdig beslissen op het bezwaar tegen de WOZ-beschikking, die heeft geleid tot de uitspraak van deze rechtbank van 4 maart 2019. Daarover is door het gerechtshof en de Hoge Raad geoordeeld.

pkv afgewezen; overeenstemming bereikt maar geen nieuw besluit

Pkv in bezwaar terecht afgewezen. Bewindvoerder heeft een rechtsbijstandverlener ingeschakeld. Procederen behoort echter tot de taak van de bewindvoerder, zodat zijn salaris mede is bedoeld om de daarmee gepaard gaande kosten te dekken.

pkv afgewezen. eiseres heeft zelf geprocedeerd zodat geen kosten van beroepsmatige rechtsbijstand door een derde voor vergoeding in aanmerking komen. Ook voor het bestaan van reis en verblijfskosten is in de stukken geen aanwijzing te vinden, aangezien er geen hoorzitting in bezwaar en geen zitting bij de rechtbank heeft plaatsgevonden

tweemaal geheven griffierecht; artikel 8:109 Awb.

In geschil is of de juiste wegingsfactor is toegepast bij het vaststellen van de proceskostenvergoeding voor de beroepsfase. Voorts is in geschil of de heffingsambtenaar wettelijke rente is verschuldigd over de verbeurde dwangsom. Het hof verklaart het beroep gegrond, stelt opnieuw de proceskostenvergoeding vast met wegingsfactor 1. De rechtbank heeft ten onrechte geen gevolg gegeven aan het verzoek van belanghebbende de heffingsambtenaar te verplichten tot betaling van de wettelijke rente, wat reeds leidt tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Het hof heeft alsnog bepaald dat de heffingsambtenaar wettelijke rente is verschuldigd over de dwangsom. Er is geen belang meer bij wettelijke rente over de proceskostenvergoeding en griffierecht aangezien tijdig is betaald.

Vernietiging aanslagen zuiveringsheffing bedrijven 2018 en 2019. Ten aanzien van de NEN-normen is niet aan het kenbaarheidsvereiste voldaan. De verordeningen zijn daarom in zoverre onverbindend.

Beroep op betalingsonmacht inzake griffierecht afgewezen, omdat geen gegevens over inkomen/ vermogen van belanghebbende zijn ingediend. De financiële toestand van de gemachtigde is irrelevant, ook als de nota griffierecht op diens naam is gesteld. Niet-ontvankelijkverklaring van het beroep wegens niet-betalen van het verschuldigde griffierecht was terecht; de nota’s griffierecht en de betalingsherinneringen van de rechtbank waren voldoende duidelijk.

Beroep gegrond. Begeleidende brief met overzichtslijst door verweerder ten onrechte niet aangemerkt als bezwaarschrift. Bezwaar was dus tijdig en is ten onrechte n-o verklaard vanwege termijnoverschrijding. Verweerder moet opnieuw op het bezwaar beslissen.

Fiscaal procesrecht. Indien de uitspraak van de rechtbank eerst naar een onjuist adres is verzonden, dan is met het (nogmaals) toezenden van de uitspraak naar het juiste adres een nieuwe termijn voor het instellen van hoger beroep aangevangen. Volgt terugwijzing naar de rechtbank, omdat belanghebbende niet op de voorgeschreven wijze is uitgenodigd voor de zitting bij de rechtbank.

HR verklaart het beroep in cassatie n-o.

Verzet ongegrond.

Rechtbank is bevoegd te oordelen over het uitblijven van een beslissing op een dwangsomverzoek betreffende het niet tijdig beslissen op een administratief beroep dat is gericht tegen een beslissing op een verzoek om uitstel van betaling voor een gemeentelijke belasting

De rechtbank overweegt dat het stelsel van wettelijke bepalingen meebrengt dat met het doen van uitspraak op bezwaar de behandeling van het bezwaar eindigt. Het is dus niet mogelijk een tweede uitspraak op bezwaar te doen. De rechtbank vernietigt daarom de tweede uitspraak op bezwaar.

Bezwaar per e-mail. Verkeerd e-mailadres. Gemachtigde van belanghebbende heeft bezwaarschrift naar een e-mailadres gestuurd dat niet overeenkomt met het e-mailadres in de rechtsmiddelverwijzing. Bezwaar is terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Reclamebelasting. Objectieve en redelijke rechtvaardiging voor de beperking van het heffingsgebied?

In geschil is de aan een dierenuitvaartcentrum opgelegde aanslag OZB. In de verordening zijn crematoria vrijgesteld van die belasting. In de Verordening is geen definitie van ‘crematorium’ opgenomen en ontbreken aanwijzingen die duidelijkheid bieden over de betekenis van de term. Ook is niet gebleken dat in een toelichting op de Verordening of in stukken die zien op de totstandkoming van de Verordening wordt ingegaan op de term. De rechtbank heeft daarom aansluiting gezocht bij de betekenis van die term in het normale spraakgebruik en daarvoor mede gekeken naar de definitie in de actuele versie van Van Dale Groot Woordenboek van de Nederlandse Taal. Daarin wordt ‘crematorium’ gedefinieerd als: ‘ inrichting voor lijkverbranding’. Onder de term ‘lijk’ wordt verstaan: ‘dood lichaam, m.n. van een mens’. De rechtbank leidt hieruit af dat de term ‘lijk’ niet enkel van toepassing is op (een stoffelijk overschot van) een mens, maar dat daaronder ook een ( stoffelijk overschot van een) dier kan worden begrepen. Gelet hierop valt ook een dierenuitvaartcentrum onder de vrijstelling. De rechtbank is daarbij van oordeel dat de gehele onroerende zaak tot de ‘inrichting voor lijkverbranding’ kan worden gerekend. Het beroep is gegrond, het bestreden besluit wordt vernietigd en de aanslag wordt herroepen.

voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Bezwaar en beroep (Algemeen)

Aanslagen watersysteemheffing. Uit artikel 117 van de Waterschapswet volgt een algemene taakstelling. Problemen met de waterhuishouding rond de percelen van belanghebbende leiden niet tot vernietiging van de aanslagen. Hoger beroep ongegrond.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Artikel 232, lid 2, letter a, Gemeentewet. Aanwijzing heffingsambtenaar. Centrumgemeenteconstructie. Aanslag forensenbelasting 2018 van de gemeente Kaag en Braassem is opgelegd door een functionaris van de gemeente Alphen aan den Rijn die daartoe niet bevoegd was.

Aanslag leges voor het in behandeling nemen van aanvraag voor een omgevingsvergunning. Bevestiging van de uitspraak van de rechtbank. De gemeente heeft de grenzen van de haar toekomende vrijheid (ex. art. 219 van de Gemeentewet) niet overschreden.

Verweerder heeft een aanslag leges opgelegd voor de aanvraag van een omgevingsvergunning. Deze aanslag is opgelegd door een daartoe bevoegde heffingsambtenaar. Op basis van artikel 231, tweede lid, aanhef en onder b, van de Gemeentewet heeft verweerder deze bevoegdheid door middel van een aanwijzingsbesluit gekoppeld aan een functie. Uit de stukken blijkt wie ten tijde van het opleggen van de aanslag die functie uitoefende. Deze bevoegdheid is blijkens het algemeen mandaatbesluit gemeentelijke heffingen gemandateerd aan bepaalde functionarissen. De aanslag is ondertekend door een medewerker uit die functiegroep.

Aanslag liggeld haven recreatievaartuig. Tarief voor recreatievaartuig gaat voor op tarief voor sleepboot. Hogere tarief voor emissievaartuig niet onredelijk hoog. Beroep ongegrond.

De aanslag afvalstoffenheffing is niet op de voorgeschreven wijze bekendgemaakt aan belanghebbende. De aanmaning kan niet worden aangemerkt als een bekendmaking van de aanslag. Het Hof toetst de rechtmatigheid van de aanslag, maar komt tot het oordeel dat de aanslag terecht aan belanghebbende is opgelegd.

Afvalstoffenheffing. Opbrengstlimiet.

Afvalstoffenheffing, belastingplichtig, huishoudelijke afvalstoffen worden opgehaald door de gemeente, beroep ongegrond.

Afvalstoffenheffing, niet-tijdig beslissen op bezwaar, schending hoorplicht, gelijkheidsbeginsel, vertrouwensbeginsel, geen onredelijke en willekeurige belastingheffing, overschrijding opbrengstlimiet.

HR: 81.1 RO.

Afvalstoffenheffing en rioolheffing. Besluit proceskosten bestuursrecht. Voldoende inzicht gegeven in de ramingen en het systeem van de heffingen. Geen verplichting tot toezending stukken in de bezwaarfase. Twee aanslagen verenigd op één aanslagbiljet, één bezwaarschrift, één uitspraak op bezwaar, één beroepschrift, als één zaak door de rechtbank behandeld: in dat geval is sprake van één zaak, dus recht op eenmaal immateriële schadevergoeding. Reactie belanghebbende op nader stuk heffingsambtenaar geldt als schriftelijke inlichtingen als bedoeld in de bijlage bij het Besluit proceskosten bestuursrecht, onderdeel A1, onder punt 5.

Afvalstoffenheffing en rioolheffing. Toetsing aan de opbrengstlimiet. Eiser heeft voldoende gemotiveerd gesteld dat van enkele posten in de overgelegde overzichten van de geraamde baten en lasten redelijke twijfel bestaat of sprake is van lasten ter zake. Verweerder heeft geen nadere informatie verstrekt, zodat die twijfel niet is weggenomen. De conclusie is dat beide verordeningen onverbindend zijn jegens eiser. De rechtbank vernietigt beide aanslagen.

De gemeente heeft terecht de aanslag baatbelasting aan de belastingplichtige opgelegd.

Verordening leges 2019; is sprake van een belastbaar feit?; hoorplicht.

Parkeerbelasting. Parkeerder heeft belasting met behulp van parkeerapp aan verkeerde gemeente betaald. Dat komt voor zijn rekening en risico, nu hij de op hem rustende onderzoeksplicht niet goed is nagekomen.

voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt

Deze uitspraak gaat over de bevoegdheid van de uitspraak op bezwaar, genomen door een medewerker van ParkeerService. De rechtbank komt tot de conclusie dat de uitspraak op bezwaar onbevoegd is genomen. Het interne mandaatbesluit waar verweerder naar verwijst is niet op de juiste wijze bekend is gemaakt, dus niet in werking is getreden. De rechtbank ziet geen mogelijkheden om het geschil definitief te beslechten. Daarom krijgt verweerder de opdracht om opnieuw op het bezwaar te beslissen.

Omvang geding. De heffingsambtenaar maakt niet aannemelijk dat de WOZ-waarde niet naar een te hoog bedrag is vastgesteld. Van overschrijding van de opbrengstlimiet ten aanzien van de rioolheffing en de afvalstoffenheffing is geen sprake.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Leges omgevingsvergunning. Geen sprake van onredelijke en willekeurige belastingheffing. Verweerder maakt de in aanmerking te nemen bouwkosten niet aannemelijk. Eiseres maakt de door haar voorgestane bouwkosten wel aannemelijk.

(Bouw)leges. Volgens eiseres, een besloten vennootschap, bedraagt het opgelegde legesbedrag 16% van de werkelijke bouwkosten. De rechtbank is van oordeel dat dit niet leidt niet tot een onredelijke belastingheffing die de (formele) wetgever niet op het oog kan hebben gehad. De gemeente Eersel heeft, volgens vaste rechtspraak, het tarief mogen bepalen overeenkomstig wat is opgenomen in de Legesverordening 2020. Beroep ongegrond.

Rioolheffing. Definitie van “afvoerend oppervlak” in Verordening. Overschrijding opbrengstlimiet?

WOZ. Dwangsombesluit. Ingebrekestelling. Niet-horen geen bijzondere omstandigheid als bedoeld in artikel 2, lid 3, van het Besluit Proceskosten bestuursrecht. Dwangsombesluit is van rechtswege deel uit gaan maken van reeds aanhangig geschil bij de rechtbank. Rechtbank heeft daarom ten onrechte geoordeeld dat belanghebbende niet-ontvankelijk was in haar beroep

PV mondelinge uitspraak, bezwaar tegen afwijzing verzoek om dwangsom maakt deel uit van bezwaar tegen naheffingsaanslag parkeerbelasting, dwangsomvergoeding te laag vastgesteld, beroep gegrond, zelf voorzien, PKV, wegingsfactor 0,25, evidente tel- en rekenfout.

Forensenbelasting. WOZ-waarde als heffingsmaatstaf.

Verwijzingszaak van Hoge Raad 1 mei 2020, ECLI:NL:HR:2020:829. De heffingsambtenaar heeft belanghebbende een aanslag forensenbelasting 2017 opgelegd ter zake van een (tweede) woning op Ameland. Het hof is van oordeel dat de heffingsambtenaar niet aannemelijk heeft gemaakt dat is voldaan aan het 90 dagencriterium.

Artikel 223 Gemeentewet, Verordening forensenbelasting 2015 gemeente Ommen, gelijkheidsbeginsel, evenredigheidsbeginsel, proportionaliteitsbeginsel, artikel 1 Eerste Protocol EVRM.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Forensenbelasting; eiser en (ex)echtgenote konden over meer dan 90 dagen over het object beschikken; terecht aanslag aan eiser als oudste gebruiker opgelegd; van ongeoorloofde discriminatie geen sprake; belastbare feit heeft zich voorgedaan; beroep ongegrond.

NOBZ, bezwaar te laat.

OZB/Zuiveringsheffing; winkel staat leeg; hoogte dwangsom; beroep niet tijdig.

Gecombineerde aanslag, belastingplicht, zakelijk recht, ongegrond.

beroep no; geen belanghebbende; namens natuurlijk persoon in beroep tegen aanslag gericht aan BV.

verzet ongegrond; art 26 Awr; geen bezwaar of beroep mogelijk tegen ambtshalve beslissing.

Beroep, naheffing parkeerbelasting. Geen laad- en losactiviteiten aangetoond. Beroep ongegrond.

Parkeerbelasting. Geen sprake van onmiddellijk laden en lossen. Beroep ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelastingen. Gefiscaliseerde parkeerplek. Beroep ongegrond.

Parkeren met gehandicaptenparkeerkaart. Kaart niet (meer) zichtbaar. Naheffing van parkeerbelasting is mogelijk, want met het houderschap van de kaart is nog geen belasting voldaan

Parkeerbelasting. Geldende parkeerregime voldoende kenbaar.

Grafrechten. Rechtmatigheid.

Uitspraak op verzet. Griffierecht niet betaald. Hoger beroep niet-ontvankelijk. Verzet ongegrond.

Havengeld. Verbindendheid verordening.

OZB. Heffingsmaatstaf OZB-gebruikersdeel.

De Rechtbank heeft het verzoek om uitstel van de zitting terecht afgewezen. Art. 7:2 Awb en 25 AWR. De Heffingsambtenaar heeft terecht van het horen afgezien nu belanghebbende daar niet om heeft verzocht. Parkeerbelastingen. De naheffingsaanslagen zijn terecht opgelegd.

De rechtbank heeft, ondanks dat een vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn is vastgesteld, terecht beslist dat het beroep ongegrond is.

Overschrijding redelijke termijn en art. 7:10, lid 3, Awb; instemming belanghebbende met verder uitstel uitspraak op bezwaar is geen bijzondere omstandigheid; aanhouden bezwaarschrift in verband met prejudiciële vragen.

In geschil is de hoogte van de proceskostenvergoeding. Het intrekkingsvoorstel is door verweerder kort voorafgaand aan de zitting aan de gemachtigde van eiseres gestuurd, waardoor het van de gemachtigde van eiseres al voorbereidende werkzaamheden voor de zitting moet hebben gevergd. Verder zijn partijen ook door de rechtbank uitgenodigd voor de zitting. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat ook een punt voor de zitting in beroep toegekend dient te worden.

Aanslag reclamebelasting. De hoorplicht is in dit geval niet geschonden. Verder geldt in de bezwaarfase op grond van artikel 7:4 van de Awb enkel een passief inzagerecht.

Naheffingsaanslagen parkeerbelasting; parkeerlocatie; koppeling aan het dichtstbijzijnde adres; kenbaarheidsvereiste.

Verweerder maakt aannemelijk dat ter plaatse geldend parkeerregime middels bebording voldoende duidelijk is aangegeven. De naheffingsaanslag parkeerbelasting is terecht opgelegd. Beroep ongegrond.

De heffingsambtenaar stuurt op 14 maart 2020 een aanmaning aan eiser in verband met onbetaalde aanslag parkeerbelasting. Eiser maakt via zijn gemachtigde bezwaar tegen de aanmaningskosten. De bezwaarbehandelaar belt de gemachtigde van eiser om te vragen op welke zaak het bezwaar betrekking heeft. Tijdens het telefoongesprek wordt duidelijk dat eiser de oorspronkelijke aanslag niet heeft ontvangen. Het bezwaar wordt toegewezen en er wordt een proceskostenvergoeding toegekend met een wegingsfactor 0,25. De gemachtigde van eiser is van mening dat de wegingsfactor onvoldoende is gemotiveerd en dat er een punt had moeten worden toegekend omdat het telefoongesprek is aan te merken als een hoorzitting. De rechtbank is van oordeel dat het telefoongesprek enkel heeft plaatsgevonden om te verifiëren op welk besluit het bezwaar ziet en dat er geen sprake is geweest van het uitwisselen van standpunten. De rechtbank is verder van oordeel dat verweerder terecht een factor 0,25 heeft toegepast gelet op aard en omvang van het geschil (aanmaningskosten van € 7) en de arbeid die eisers gemachtigde heeft verricht.

Niet aannemelijk dat kosten voor rechtsbijstand zijn gemaakt.

Aanslag legesheffing. Opbrengstlimiet. Hoorgesprek afgezegd door belanghebbende. Hoger beroep ongegrond.

Leges. In geschil is onder meer of de aanvraag in behandeling is genomen. Naar het oordeel van het hof is dat het geval. De werkzaamheden die de gemeente heeft verricht vloeien voort uit de door belanghebbende gedane aanvraag, hangen samen met de beoordeling van die aanvraag en zijn daarmee te herleiden tot een naar belanghebbende te individualiseren dienst.

Eiser is leges verschuldigd voor het in behandeling nemen van zijn aanvraag, ook als die wordt afgewezen. Het beroep is ongegrond.

Leges verschuldigd voor het in behandeling nemen van een aanvraag voor een omgevingsvergunning. Op de gemeente rust niet de verplichting om te toetsen of sprake is van een vergunningsplicht voordat de aanvraag in behandeling wordt genomen. De belastingrechter is niet bevoegd te oordelen of een omgevingsvergunning aangevraagd had moeten worden en toetst slechts beperkt of bouwactiviteiten in strijd met het bestemmingsplan zijn. De leges zijn niet buitensporig hoog in vergelijking met de bouwkosten. Bij legesheffing is geen rechtstreeks verband vereist tussen de hoogte van de geheven leges en de omvang van de verstrekte diensten, dan wel de door de gemeente gemaakte kosten. De gemeente heeft niet in strijd gehandeld met de algemene beginselen van bestuur.

Leges. In verband met het in behandeling nemen van een aanvraag van eiser zijn van hem leges geheven. De heffingsambtenaar heeft naar het oordeel van de rechtbank terecht geen teruggaaf verleend. De heffingsambtenaar heeft niet onderkend dat eiser met zijn verzoek ook een beroep op de hardheidsclausule heeft gedaan ten aanzien waarvan de heffingsambtenaar niet bevoegd is een beslissing te nemen. Die bevoegdheid komt aan het college van gedeputeerde staten toe. De heffingsambtenaar moet om die reden het bezwaarschrift van eiser aan het college toesturen zodat die een beslissing over het toepassen van de hardheidsclausule kan nemen.

Hoewel de aanvragen voor 16 exploitatievergunningen voor passagiersvaartuigen zijn afgewezen, heeft de gemeente Amsterdam wel terecht leges geheven.

In geschil is de aanslag leges. Het geschil betreft mede de reikwijdte van hetgeen vermeld staat in onderdeel 2.3.3.2 van de Tarieventabel behorende bij de Legesverordening Westland 2020.

Vanwege het in behandeling nemen van een aanvraag voor een omgevingsvergunning is belanghebbende leges verschuldigd. Belanghebbende voert aan dat de legestabel behorende bij de legesverordening onduidelijk is en hij geen leges is verschuldigd. De heffingsambtenaar is van mening dat de legestabel duidelijk is en de leges terecht in rekening zijn gebracht.

Leges. Verweerder heeft terecht opnieuw leges opgelegd, omdat sprake is van een nieuwe aanvraag. Bouwkosten zijn juist berekend, omdat ook niet-vergunningplichtige onderdelen meetellen. Geen misbruik van recht door opnieuw heffen van leges.

Leges omgevingsvergunning. Op verweerder rust de ambtsplicht de aanvaardbaarheid van de bouwsom te toetsen. Daarin is hij geslaagd. In de bouwsom mag mede de omzetbelasting worden begrepen. Geen sprake van onzorgvuldige voorbereiding van het bestreden besluit. Toekenning dwangsom nu eiseres heeft ontkend de verdagingsbrief te hebben ontvangen en bij gebrek aan bewijs van feitelijke verzending van deze brief.

Naar het oordeel van de rechtbank is bij eiser het vertrouwen gewekt dat hij tot een bedrag van € 156, in plaats van € 710, leges verschuldigd zou zijn. Verweerder heeft, naar aanleiding van de vraag van eiser of hij weer leges moet betalen, toegezegd dat de kosten voor de nieuwe aanvraag zijn beperkt tot een bedrag van € 156. Verweerder heeft dan ook ten onrechte € 710 leges aan eiser in rekening gebracht.

Leges omgevingsvergunning. Vertrouwen gewekt door college werkt door in de legesaanslag van de heffingsambtenaar. Rechtbank voorziet zelf en vernietigt de aanslag

Eiser heeft, op aandringen van de gemeente, een herhaalde aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning betreffende dezelfde activiteiten. Heeft verweerder terecht een (verminderde) aanslag leges opgelegd? De rechtbank is van oordeel dat verweerder de aanslag had moeten verminderen naar nihil

Leges omgevingsvergunning. Verweerder maakt de in aanmerking te nemen bouwkosten niet aannemelijk. Eiseres slaagt daar evenmin in. De rechtbank schat vervolgens zelf de hoogte van de in aanmerking te nemen bouwkosten.

Leges; geen sprake van wijzigingen die van ondergeschikte aard zijn; nieuw bouwplan; vertrouwensbeginsel; ongegrond.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Leges spoedaanvraag rijbewijs. Eiser moet eerst een afspraak maken om een spoedaanvraag te kunnen indienen en kan daarvoor pas twee werkdagen later bij de gemeente terecht. Verbindendheid (gewijzigde) legesverordening na gemeentelijke herindeling, Wet algemene regels herindeling. Achtergrond spoedlevering (binnen 1 werkdag), stelsel van bepalingen Wegenverkeerswet c.a., doorberekening hogere kosten spoedlevering RDW. Evenredigheidsbeginsel (artikel 3:4, tweede lid van de Algemene wet bestuursrecht) verhindert het in rekening brengen van het spoedtarief. Doel is om de burger te laten meebetalen aan de hogere kosten. De burger moet dan wel in staat worden gesteld om een ‘echte’ spoedaanvraag te doen. Dat is hier niet gebeurd.

Leges omgevingsvergunning. Opbrengstlimiet. Verweerder heeft onvoldoende inzicht verschaft in de ramingen. Legesverordening in haar geheel onverbindend. Beroep gegrond.

Aanslag leges is naar het juiste tarief, voor de vaststelling van een bestemmingsplan, opgelegd. Beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt. Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.

Aanslag ten onrechte opgelegd omdat geen sprake is van een pleziervaartuig. Wel sprake van een woonschip, maar voor woonschip is geen tarief opgenomen in de verordening; beroep gegrond.

De locatie waar is geparkeerd is een essentieel onderdeel van het belastbare feit en moet daarom op de naheffingsaanslag worden vermeld. De onjuiste locatievermelding is een gevolg van het aan GPS-coördinaten gekoppelde systeem van de scanauto. Het betreft hier dus geen vergissing, maar een onnauwkeurigheid. De rechtbank is van oordeel dat de omstandigheid dat het systeem de GPS-coördinaten koppelt aan het dichtstbijzijnde perceelnummer en niet aan het juiste adres, voor rekening en risico van de heffingsambtenaar dient te komen. Daarnaast is ook niet gebleken dat het belanghebbende meteen duidelijk was of had moeten zijn dat het hier om een kennelijke vergissing of onnauwkeurigheid ging.

Aanslagen marktgeld. Ondanks de coronamaatregelen konden de aanslagen opgelegd worden.

Parkeerbelasting. Misbruik van procesrecht?

Naheffingsaanslagen parkeerbelasting. Misbruik van recht. Belanghebbende niet-ontvankelijk in het beroep.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Het Hof bevestigt de uitspraak van de rechtbank. Het Hof is van oordeel dat er voor een (mogelijk) in het nabijgelegen parkeervak geparkeerd voertuig voldoende mogelijkheid bestond om in en uit te parkeren en dat daarbij voldoende zicht bestond op het overige verkeer.

Parkeerbelasting. De heffingsambtenaar heeft - ondanks het overleggen van een parkeerkaartje en een consistente verklaring door belanghebbende - voldaan aan bewijslast dat belanghebbende de verschuldigde parkeerbelasting niet heeft voldaan.

Naheffingsaanslagen parkeerbelasting; ontvankelijkheid; parkeervergunning voor bewoners; ontbrekende inschrijving op woonadres; strafrecht niet van toepassing op naheffingsaanslagen.

Vijf naheffingsaanslagen parkeerbelastingen. Geen geldig parkeerrecht. Verweerder heeft artikel 234, lid 5, van de Gemeentewet in acht genomen. Beroepen ongegrond.

Parkeerbelasting. Gegrond, vernietiging naheffingsaanslag. Eiser ontvankelijk in zijn bezwaar omdat hij de naheffingsaanslag heeft voldaan. Uob onbevoegd genomen door Parkeerservice. Dagtarief kan niet worden herleid tot uurtarief art. 234 lid 3 Gemw

Fiscaal procesrecht. Beroep bij de rechtbank is prematuur ingediend en daarmee terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Belanghebbende heeft parkeerbelasting betaald via Yellowbrick. Hoger beroep van heffingsambtenaar ongegrond. Heffingsambtenaar betwist niet de stelling van belanghebbende dat zij onverwijld uitvoeringshandelingen heeft verricht.

Parkeerbelasting. Naheffingsaanslag voor auto die zich voor een gering gedeelte buiten de aangewezen parkeerplaats bevond is terecht opgelegd.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting; parkeren in strijd met een wettelijk voorschrift; voertuig aangesloten op laadpaal zonder afname van elektriciteit.

Naheffingsaanslag terecht opgelegd. Direct na aanvang van het parkeren moet worden betaald. Parkeerder moet hiervoor redelijke tijd worden gegund. Niet aannemelijk dat iemand 30 minuten nodig heeft om betaalsessie te starten.

Mondelinge uitspraak, beroep ongegrond. Naheffingsaanslag parkeerbelasting Naheffing op basis van één uur parkeertijd.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting terecht opgelegd. Beroep ongegrond.

Zuivere Brummenleer. Rechtbank Den Haag heeft de zaak over een naheffingsaanslag parkeerbelastingen Delft in verband met schending van de hoorplicht teruggewezen naar de heffingsambtenaar om opnieuw een beslissing op bezwaar te nemen. In haar terugwijzingsuitspraak heeft de Rechtbank definitieve oordelen gegeven over een aantal bevoegdheidsvragen. Geen van de partijen heeft tegen de terugwijzingsuitspraak hoger beroep ingesteld. Dit betekent dat de Rechtbank deze bevoegdheidsvragen onherroepelijk heeft beslecht. Deze geschilpunten kunnen partijen in het verdere verloop van de procedure niet opnieuw aan de orde stellen (ABRvS 6 augustus 2003, ECLI:NL:RVS:2003:AI0801, AB 2003/355, en HR 12 juli 2019, ECLI:NL:HR:2019:1084, BNB 2019/163). De Rechtbank heeft in haar uitspraak op het beroep tegen de (tweede) uitspraak op bezwaar ten onrechte opnieuw een oordeel over deze geschilpunten gegeven. Het Hof dient zich eveneens van het geven van een oordeel over deze geschilpunten te onthouden. De klacht dat een vergunninghouderplaats niet als betaaldparkerenplaats kan worden aangemerkt, slaagt evenmin. Volgt ongegrondverklaring van het hoger beroep.

Naheffingsaanslag ten onrechte opgelegd. Bewijslast rust op heffingsambtenaar. Niet betwist dat eiser in auto zat. Overgelegde scanfoto's zijn van matige kwaliteit. heffingsambtenaar had tweede controle moeten uitvoeren. Beroep gegrond.

Belanghebbende heeft voor het parkeren op de parkeerplek geen parkeerbelasting betaald. De naheffingsaanslag parkeerbelasting is terecht opgelegd.

Niet binnen een redelijke termijn parkeergeld betaald. Dat het betalen langer duurde omdat eiseres de keuze maakte om een ander te laten betalen in plaats van zelf de app aan te zetten, komt voor haar rekening en risico.

OZB. Eiser had tot 1 januari 2020 een recht van erfpacht met daaraan gekoppeld een recht van opstal op een onroerende zaak. Vanaf 1 januari 2020 oefent eiser een retentierecht uit op die onroerende zaak. Verweerder heeft voor het jaar 2020 aan eiser een aanslag onroerendezaakbelastingen opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat het uitoefenen van een retentierecht niet leidt tot genot krachtens eigendom, bezit of beperkt recht, waardoor eiser niet belastingplichtig is voor de onroerendezaakbelastingen. Beroep gegrond. De rechtbank vernietigt de aanslag.

In geschil is of vw terecht de onroerende zaak als niet in hoofzaak tot woning dienend heeft aangemerkt. Gegrond. Geschikt te gebruiken als woning.

artikelen 220 en 220c Gemeentewet; heffingsmaatstaf voor de OZB-gebruiker; 220e Gemeentewet; woondelenvrijstelling;

Voor de OZB het object terecht aangemerkt als niet-woning. Beroep ongegrond.

OZB-aanslag 'gebruiker- niet woning'. Bedrijfsverzamelgebouw. Verweerder heeft object te groot afgebakend. Beroepen gegrond. Rechtbank verwijst zaken terug naar verweerder.

OZB. Vaststelling en bekendmaking tarief in belastingverordening.

art. 1 en 3 Regeling diplomatieke en internationale vrijstellingen gemeentelijke belastingen 1997, art. 10 Zetelovereenkomst, art. 45 VWEU. Geen vrijstelling OZBE voor eiser als personeelslid Europees Octrooi Bureau.

OZB. Objectafbakening. Woning of niet-woning.

Het Hof wijst het verzoek om herziening en het verzoek om vergoeding van immateriële schade af. Voor wat betreft de redelijke termijn ziet het Hof geen reden om uit te gaan van een andere als 'redelijk' te beschouwen termijn (twee jaar) dan welke die in het algemeen gebruikelijk is bij de behandeling van belastingzaken in hoger beroep

WOZ. Vrijstelling OZB crematorium. De rechtbank is van oordeel dat de onroerende zaak niet kwalificeert als een crematorium als bedoeld in artikel 4, eerste lid, aanhef en onder m, van de Verordening. Onder crematorium wordt begrepen het gedeelte van een onroerende zaak waar de crematie plaatsvindt, en niet ook de andere ruimten van een onroerende zaak die geen directe relatie hebben met de daadwerkelijke crematie. Beroep ongegrond.

Aan belanghebbende zijn terecht de aanslagen onroerendzaakbelasting (eigenaar) en watersysteemheffing gebouwd (eigenaar) opgelegd, omdat hij het vruchtgebruik van de woning heeft.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

OZB. Gebouw in hoofdzaak bestemd voor de openbare eredienst?

Eiseres mag in redelijkheid afgaan op informatie op de site van de gemeente inhoudende dat over zonnepanelen geen onroerendezaakbelasting is verschuldigd. Er is sprake van een toezegging van de overheid die verweerder (de heffingsambtenaar) bindt. Dat eiseres twijfelde aan de inhoud van de toezegging is door verweerder niet aannemelijk gemaakt. Beroep gegrond.

Leges; het vernieuwen van de fundering is in deze zaak aan te merken als 'het bouwen van een bouwwerk' in de zin van artikel 2.1 van de Wabo, zodat voor de aangevraagde omgevingsvergunning terecht leges in rekening zijn gebracht

WOZ (Algemeen)

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Mondelinge uitspraak, Motiveringsgebrek. Naheffingsaanslag terecht opgelegd. In stand laten rechtsgevolgen. Geen sprake van onmiddellijk in- of uitstappen.

Parkeerbelasting. Eiser is werkzaam als rijinstructeur. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van onmiddellijk in- en uitstappen. Er is sprake van parkeren. Beroep ongegrond.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Naheffingsaanslagen parkeerbelasting zijn terecht opgelegd. Beroepen zijn ongegrond.

Mondelinge uitspraak. Naheffingsaanslag parkeerbelasting ten onrechte opgelegd. Hoewel er op de scanfoto's geen laad- en losactiviteiten zichtbaar zijn, vindt de rechtbank het verhaal van eiseres, in samenhang met de scanfoto's, van doorslaggevend belang.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Artikel 3:41 Awb, artikel 6:7 Awb en artikel 6:8 Awb. Ontvankelijkheid. Bekendmaking op de voorgeschreven wijze. Termijnoverschrijding. Artikel 4:17 Awb en artikel 6:12 Awb. Ontvankelijkheid. Onredelijk laat beroep na ingebrekestelling.

Kwestie in het kader van de opbrengstlimiet bij rioolheffing: moet de methodiek voor de toerekening van overhead in de Financiële verordening worden opgenomen?

Aan belanghebbende zijn acht naheffingsaanslagen parkeerbelasting opgelegd voor het parkeren op dezelfde parkeerplaats gedurende een periode van negen aaneengesloten dagen. De rechtbank is van oordeel dat belanghebbende gelet op de bebording kenbaar had moeten zijn dat voor deze parkeerplaats parkeerbelasting had moeten worden voldaan. De kosten ter zake van het opleggen van de naheffingsaanslag mogen op grond van artikel 234, vijfde lid, van de Gemeentewet niet vaker dan eenmaal per kalenderdag in rekening worden gebracht. De rechtbank gaat voor het bepalen van de kalenderdag uit van de controledatum omdat op dat moment het belastbare feit plaatsvindt. Gelet daarop zijn de naheffingsaanslagen in beginsel terecht aan belanghebbende opgelegd. De rechtbank stelt vast dat er geen wettelijke bepaling bestaat die het aantal dagen beperkt waarop een naheffingsaanslag inclusief kosten kan worden opgelegd. De rechtbank is echter van oordeel dat er een moment komt waarop het opstapelen van naheffingsaanslagen zo nadelig is voor de burger, dat dit in strijd komt met de algemene rechtsbeginselen en datgene wat van een zorgvuldig handelende overheid mag worden verwacht. Van een heffingsambtenaar mag worden verwacht dat hij in een dergelijke situatie contact opneemt met de kentekenhouder en onderzoek doet naar de reden waarom de auto al dagen op dezelfde parkeerplaats staat zonder dat de verschuldigde parkeerbelasting is voldaan. Dit geldt in het bijzonder voor de situatie waarbij de controles plaatsvinden met behulp van een scanauto en de naheffingsaanslagen geautomatiseerd worden afgedaan. In het onderhavige geval heeft de heffingsambtenaar geen contact opgenomen met belanghebbende en aan hem acht naheffingsaanslagen opgelegd in negen dagen. De rechtbank acht dit onzorgvuldig. Dit geldt temeer nu belanghebbende de eerste naheffingsaanslag pas op 15 januari heeft ontvangen en belanghebbende daarna meteen passende actie heeft ondernomen. De rechtbank laat van de acht naheffingsaanslag er vijf in stand.

Het hof wijst belanghebbendes stelling dat de opbrengstlimiet is overschreden af. Belanghebbende heeft niet voldoende gemotiveerd gesteld waarom ten aanzien van één of meer posten in de ramingen redelijke twijfel zou bestaan dat sprake is van een last ter zake. Dat de heffingsambtenaar in de bezwaarfase geen inzicht heeft verstrekt in de geraamde kosten en opbrengsten maakt de uitspraak op bezwaar, gelet op de feiten en omstandigheden van het onderhavige geval, niet tot een onzorgvuldig voorbereid besluit. Voorts oordeelt het hof dat gebruik van normkosten bij het bepalen van de hoogte van de legesaanslag valt binnen de aan de gemeentelijke wetgever toekomende bevoegdheden. Het hoger beroep is ongegrond.

Parkeerbelasting

Parkeerbelasting; procesrecht; X heeft geparkeerd noch heeft te kennen gegeven de belasting te willen voldoen. De rechtbank had het beroep bij gebrek aan belang niet-ontvankelijk moeten verklaren (zie ook ECLI:NL:GHAMS:2020:981)

Parkeerbelasting. Schending hoorplicht? Naheffingsaanslag terecht opgelegd?

Parkeerbelasting. Ontvankelijkheid bezwaar. Belanghebbende is niet de kentekenhouder van het voertuig, maar had als feitelijk parkeerder het recht bezwaar te maken tegen de naheffingsaanslag.

Parkeerbelasting; betaald parkeren; parkeerterrein met belijnde parkeervakken; app; parkeerzone; kenbaarheid; tijdelijke versperring; maximale parkeerduur.

Parkeerbelasting. onderzoeksplicht parkeerder.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting; objectieve belasting; overmacht; parkeerduurbeperking; maximalisatie parkeeropbrengst; controlestrategie op basis van een algoritme; forfaitair bedrag.

Parkeerbelasting. Eiser stond op een fiscale parkeerplek en niet op eigen terrein of op een plek waar dat niet mocht. Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen parkeren in parkeervakken of daarbuiten. Beroep ongegrond.

Parkeerbelasting. Eiseres heeft niet bewezen dat zij wel degelijk parkeergeld heeft betaald. Aanslag daarom terecht opgelegd. Beroep is vanwege een formeel punt wel gegrond, maar dat betekent niet dat eiseres de aanslag niet hoeft te betalen.

Parkeerbelasting. De heffingsambtenaar heeft niet aan zijn informatieplicht voldaan, omdat redelijkerwijs het misverstand heeft kunnen ontstaan dat op zondag geen parkeergeld betaald hoeft te worden. De rechtbank vernietigt de aanslag.

Parkeerbelasting. Eiser was onvoldoende alert op de signalen die op betaald parkeren wezen en heeft ook niet op een andere manier onderzoek gedaan. Ook al was hij te goeder trouw, onder deze omstandigheden is de aanslag terecht opgelegd.

Parkeerbelasting. Eiser heeft een dagkaart voor de verkeerde dag gekocht. De rechtbank oordeelt dat onvoldoende duidelijk was dat eiser een andere kaart moest kopen en ook dat dat onvoldoende duidelijk was dat de gekochte kaart niet geldig was

De rechtbank oordeelt dat Cocensus bevoegd was om uitspraak op bezwaar te doen, dat geen sprake is van een schending van de hoorplicht , dat de naheffingsaanslag parkeerbelasting terecht is opgelegd en dat het evenredigheidsbeginsel niet is geschonden.

Uit de verklaring van de gemachtigde van eiser ter zitting en de schriftelijke reactie op het verweerschrift concludeert de rechtbank dat verweerder eiser voldoende hersteltermijn heeft geboden om de gronden aan te vullen.

Parkeerbelasting. Naheffingsaanslag bevoegdelijk opgelegd. Geen sprake van schending hoorplicht: verweerder heeft eiseres voldoende in de gelegenheid gesteld om te worden gehoord en verweerder kon afzien van een telefonische hoorzitting. Op de zaak betrekking hebbende stukken 8:42 en 8:31 Awb.

Parkeerbelasting. Proceskostenvergoeding.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting wordt door de rechtbank vernietigd. Belanghebbende had tijdens de lockdown op donderdagavond zijn auto geparkeerd en geen parkeerbelasting betaald. In het Besluit tot aanwijzing en uitwerking van betaald parkeren 2020 van de gemeente Nijmegen, is bepaald dat parkeerbelasting is verschuldigd als geparkeerd wordt in aangewezen gebieden op donderdag koopavond. Het kabinet had de koopavonden afgeschaft. Dat betekent dat er geen verplichting bestond om parkeerbelasting te betalen.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Parkeerbelasting, beroep ongegrond. 32 naheffingsaanslagen. De rechtbank ziet geen ruimte om ogv de abbb aanslagen te vernietigen.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting; belastbaar feit; hoorplicht artikel 7:4 Awb.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Bevoegdheidsgebrek bestreden uitspraak op bezwaar. Beroep gegrond. Vernietiging bestreden uitspraak op bezwaar, rechtsgevolgen blijven in stand.

Parkeerbelasting. Verwarring over ingangsdatum vergunning is door onduidelijke toekenningsbrief en factuur begrijpelijk. Heffingsambtenaar heeft niet voldaan aan zijn informatieplicht. Naheffingsaanslag is ten onrechte opgelegd. Beroep gegrond.

voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt

Het verzoek om immateriële schadevergoeding is terecht afgewezen door de rechtbank omdat de redelijke termijn niet is overschreden. Bij terugwijzing door het hof naar de rechtbank start geen nieuwe behandelingsfase. Ten aanzien van het tijdsverloop in de tussenliggende fasen, in dit geval de procedure bij het hof en de Hoge Raad, moet rekening worden gehouden met een redelijke termijn voor die fasen en niet met het feitelijke tijdsverloop dat met die fasen is gemoeid.

Beroep inzake parkeerbelasting ongegrond. Redelijke termijn overschreden. Geen vergoeding voor immateriële schade, want geen grond voor de veronderstelling dat belanghebbende immateriële schade, in de vorm van spanning en frustratie, heeft geleden.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Geen geslaagd beroep op overmacht. Beroep ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Eiseres heeft verzocht om schadevergoeding in verband met overschrijding van de redelijke termijn. Er is sprake geweest van een procedure in drie instanties. Behandeling eerste feitelijke aanleg telt door na onderbreking voor appel. Rechtbank telt redelijke termijn voor tweede feitelijke aanleg ook mee. Er zijn ruim vijf jaar en acht maanden verstreken. Redelijke termijn niet overschreden.

proceskostenvergoeding in bezwaar en beroep. Parkeerbelasting is betaald met behulp van een parkeerapp, maar de app heeft een storing die kort daarna bekend is geworden bij verweerder. Het afwachten van het bezwaar van de benadeelde leidt tot aan verweerder te wijten onrechtmatigheid.

De naheffingsaanslag parkeerbelasting is ten onrechte opgelegd. Eiseres heeft aannemelijk gemaakt dat zij onafgebroken uitvoeringshandelingen heeft verricht om de verschuldigde parkeerbelasting te voldoen. Het standpunt van verweerder dat eiseres direct via ParkMobile had moeten betalen in plaats van eerst een parkeerautomaat te gaan zoeken, volgt de rechtbank niet. Parkeerders zijn immers niet verplicht om uitsluitend via ParkMobile de parkeerbelasting te voldoen.

dwangsom wegens niet tijdig doen van uitspraak op bezwaar; ingebrekestelling onbevoegd bestuursorgaan; art. 4:17, lid 3, Awb en art. 2:3 Awb

Parkeerservice. Uitspraak op bezwaar onbevoegd. Heffingsambtenaar parkeerbelasting Hilversum. Aanwijzings- en mandaatbesluit. Rechtsgevolgen in stand. Bekrachtigingsbesluit. Beroep gegrond. Onderzoek parkeervoorschriften.

Uit de Parkeerverordening Breda 2013 blijkt niet dat de parkeervergunning van belanghebbende van rechtswege wordt ingetrokken omdat hij niet meer ingeschreven staat in de Basisregistratie Personen op het betreffende adres. Ook is niet duidelijk geworden wat hierover in de vergunningvoorwaarden is vermeld bij het verstrekken van de parkeervergunning nu deze niet meer kunnen worden overgelegd. De brief van de heffingsambtenaar moet worden aangemerkt als formele bekendmaking van het besluit tot intrekking van de parkeervergunning. Dit besluit is echter niet op de juiste wijze bekend gemaakt nu deze brief niet aan belanghebbende is geadresseerd. Dat betekent dat op het moment van de controle de parkeervergunning nog geldig was zodat de naheffingsaanslag ten onrechte aan belanghebbende is opgelegd.

Parkeerbelasting; parkeren buiten vergunningsgebied; strafrecht niet van toepassing op naheffingsaanslagen; rechtsgeldige bekendmaking naheffingsaanslagen.

Bezwaar en beroep (Algemeen), Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Procedure over een aanslag paspoortleges (opbrengstlimietproblematiek), dwangsom en uitblijven van uitspraak op bezwaar.

Precariobelasting. Gelijkheidsbeginsel. Oogmerk van begunstiging.

Precariobelasting. Gasbuizen van producent van industriële gassen met druk hoger dan 10 bar zijn belast naar hoger tarief dan gasbuizen met lagere druk. Geen strijd met gelijkheidsbeginsel als a.b.b.b. Het beroep van belanghebbende op gelijke behandeling als X NV in de uitspraak ECLI:NL:GHDHA:2019:581 faalt. Belanghebbende wordt ten aanzien van gasbuizen die dienen voor transport van gassen aan industriële afnemers op dezelfde wijze als X NV betrokken in de precariobelasting. Ook geen strijd met gelijkheidsbeginsel als beginsel van behoorlijke regelgeving. Het lagere tarief heeft als doel de levering van basisvoorzieningen betaalbaar te houden voor de gebruikers. Dit doel rechtvaardigt een verschillende behandeling tussen leidingen die dienen voor transport van gas als basisvoorziening en de gasbuizen van belanghebbende.

Art. 139 en 228 Gemeentewet, publicatieplicht gemeente, wijziging maximum precariobelasting voor houders van een vastestandplaatsvergunning, gemeente Epe, exceptieve toetsing.

Precariobelasting; artikel 228, lid 2 Gemeentewet; overgangsrecht; inwerkingtreding gemeenteverordening.

Precariobelasting. De aanslagen zijn niet in strijd met het gelijkheidsbeginsel als beginsel van behoorlijk bestuur en het gelijkheidsbeginsel als beginsel van behoorlijke wetgeving.

Precariobelasting. In dit geval is geen sprake van een gedoogplicht voor verweerder.

Precariobelasting. Er kan geen precariobelasting worden geheven voor kabels en leidingen in de percelen van eiseres waarop een recht van opstal rust.

Verweerder heeft met de printscreens van zijn registratiesysteem ODAS de verzending van de aanslag en de aanmaning niet aannemelijk gemaakt.

Verzet ongegrond.

De legesverordening is onverbindend. De leges worden berekend aan de hand van NEN 2580. Het normblad NEN 2580 is niet gepubliceerd of ter inzage gelegd. Er is niet voldaan aan de kenbaarheidsvereisten. Het beroep is gegrond en de rechtbank vernietigt de aanslag en het bestreden besluit.

Beroep tegen aanslag rioolheffing boothuis kennelijk gegrond. Gemeente heeft te kennen gegeven de aanslag in te zullen trekken vanwege een rechterlijke uitspraak met betrekking tot de aanslag rioolheffing van een vergelijkbaar boothuis.

Belanghebbende, een rechtspersoon, is tijdens de beroepsprocedure ontbonden. Hierdoor is het procesbelang aan het beroep ontvallen en had de Rechtbank het beroep niet-ontvankelijk dienen te verklaren.

Reclamebelasting. Differentiatie tussen kern- en aanloopgebied. Objectieve en redelijke rechtvaardiging?

De rechtbank is niet gebleken dat voor de in de Verordening opgenomen beperking van het heffingsgebied en het onderscheid in tarifering een objectieve en redelijke rechtvaardiging bestaat. De Verordening moet verbindende kracht worden ontzegd.

voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt

Voor een aan de gevel van een uurwerk werkplaats bevestigde klok is reclamebelasting verschuldigd.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting; redelijke tijd; zichtbaarheid; beroep ongegrond.

Het Hof oordeelt dat de bezwaarschriften tegen de rioolheffing terecht door de rechtbank niet-ontvankelijk zijn verklaard. Belanghebbende maakt niet aannemelijk dat de termijnoverschrijding verschoonbaar is.

Rioolheffing. Gelijkheidsbeginsel. Voor ongelijke behandeling van gelijke gevallen bestaat een redelijke en objectieve rechtvaardiging.

Rioolheffing. Overschrijding opbrengstlimiet?

In geschil zijn de aan belanghebbende opgelegde aanslagen rioolheffing. Naar het oordeel van het hof is het bevoegdheidsgebrek dat aan de aanslagen kleefde, bij het bestreden besluit hersteld. De verordening is op de juiste wijze bekendgemaakt. Er is geen sprake van overschrijding van de opbrengstlimiet. Het beroep van belanghebbende op het gelijkheidsbeginsel slaagt niet. Van strijd met artikel 9 van de Kaderrichtlijn Water is evenmin sprake. Het hoger beroep is ongegrond.

Rioolheffing, berekening opbrengstlimiet, toerekenbare lasten, ECLI:NL:HR:2012:BU7248, ECLI:NL:HR:2019:1424.

Rioolheffing; Publicatievoorschriften verordening artikel 139, lid 3, Gemeentewet; Op een algemeen toegankelijke wijze beschikbaar blijven; Elektronisch gemeenteblad.

Rioolheffing. Eiser exploiteerde een pannenkoekenrestaurant. Niet aannemelijk gemaakt dat minimaal de helft van het totaal verbruikte water is gebruikt voor het bereiden van producten voor de consumptie. Eiser is terecht aangemerkt als grootgebruiker.

rioolheffing: geslaagd beroep op het gelijkheidsbeginsel

Aanslagen rioolheffing eigenaar. De vrijstelling voor kerken en andere geloofsgenootschappen voor de rioolheffing eigenaar is in strijd met het gelijkheidsbeginsel. Daarnaast is de redelijke termijn voor het doen van een uitspraak overschreden.

Aanslag rioolheffing gebruiker. De vrijstelling voor kerken en andere geloofsgenootschappen voor de rioolheffing eigenaar leidt in dit geval niet tot strijd met het gelijkheidsbeginsel. Daarnaast is de redelijke termijn voor het doen van een uitspraak overschreden.

voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Rioolheffing. Zes maanden per jaar huurplaats voor gebruik. Door de geheeljaarlijkse stalling van de caravan is eiser gehele jaar gebruiker van perceel van waaruit (het gehele jaar) water op riolering wordt afgevoerd. Beroep op vertrouwensbeginsel faalt. Herstel van fout is toegestaan. Geen dubbele belastingheffing ter zake van hetzelfde feit. Rioolheffing en toeristenbelasting zien op verschillende belastbare feiten en bestrijden andere kosten van de gemeente.

Rioolheffing. Recreatiewoning. Sprake van onredelijke en willekeurige heffing?

Schending hoorplicht, betwisting foto's scanauto, geen sprake van laden en lossen.

Leges geheven voor de aanvraag van een omgevingsvergunning; posten bouwactiviteit wonen en afwijking bestemmingsplan; heffingsambtenaar hanteert het juiste tarief.

Aanslag onroerendezaakbelasting eigenaar. Onroerende zaak dient in hoofdzaak tot woning. Hoger beroep gegrond.

Parkeerbelasting. Verschuldigde parkeerbelasting tijdig voldaan?

Parkeerbelasting. Redelijke tijd. Niet aannemelijk dat eiser negentien minuten steeds bezig is geweest met uitvoeringshandelingen die waren gericht op betalen van parkeergeld

Toeristenbelasting. Navorderingsaanslag in verband met kenbare fout.

Belanghebbende exploiteert een hotel-brasserie-lounge bar. Het geschil betreft de aanslagen toeristenbelasting. Belanghebbende stelt dat het gelijkheidsbeginsel is geschonden aangezien niet alle belastingplichtigen in de heffing van de toeristenbelasting worden betrokken en andere belastingplichtigen voor een te laag bedrag zijn aangeslagen. Het hof oordeelt dat er geen sprake is van strijd met het gelijkheidsbeginsel.

Toeristenbelasting. Eiseres, een besloten vennootschap, is terecht aangeslagen ten aanzien van het houden van verblijf (in de recreatiebungalows) van personen die niet als ingezetene met een adres in de gemeente in de basisregistratie personen zijn ingeschreven. Anders dan eiseres meent, is er geen rechtsgrond op grond waarvan de gemeente gehouden zou zijn de betreffende verblijfhouders in te schrijven in de basisregistratie personen.

Toeristenbelasting. Eiseres, een besloten vennootschap, drijft een onderneming in de vorm van een hotel. Niet langer is in geschil dat eiseres terecht is aangeslagen ten aanzien van het houden van verblijf (in de recreatiebungalows) van personen die niet als ingezetene met een adres in de gemeente in de basisregistratie personen zijn ingeschreven voor het belastingjaar 2016. Geen sprake van nieuwe primitieve aanslagen voor dezelfde belastbare feiten. Vertrouwensbeginsel niet geschonden. Beroepen ongegrond

Toeristenbelasting. Forfaitaire berekeningswijze. Aantal overnachtingen. De zienswijze van verweerder dat bij een opgave van het daadwerkelijke aantal overnachtingen het niet is toegestaan om de maatstaf van heffing forfaitair vast te stellen, is in tegenspraak met de Verordening. Beroep gegrond.

Aanslag toeristenbelasting voor verblijf arbeidsmigranten in hotel. Geen recht op samenloopvrijstelling forensenbelasting, verblijfsplaats is geen gemeubileerde woning.

voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt

In geschil is de aan belanghebbende opgelegde aanslag rioolheffing. Naar het oordeel van de rechtbank is er geen sprake van overschrijding van de opbrengstlimiet. Het beroep van belanghebbende op het gelijkheidsbeginsel slaagt evenmin. Het beroep is ongegrond.

Parkeervergunning Rijswijk wordt stilzwijgend verlengd. Nu het niet tijdig betalen van die vergunning geen aanleiding is geweest de verlengde vergunning in te trekken, zijn de naheffingsaanslagen niet terecht opgelegd. Beroepen gegrond.

Proceskostenvergoeding: waarde per punt; punt voor hoorgesprek; wegingsfactor; vernietigde naheffingsaanslag in de parkeerbelastingen.

Aanslag verontreinigingsheffing bedrijfsruimte. Individueel behandelingssysteem afvalwater (IBA) is geen zuiveringstechnisch werk en ook geen bedrijfsruimte. Er is wel sprake van lozen en daarom ook van een belastbaar feit.

Artikel 228a Gemeentewet, Verordening rioolheffing Loppersum 2014, vrijstelling kerkgebouwen, gelijkheidsbeginsel.

voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt

Wob-verzoek. Beroep niet tijdig beslissen (NTB). Ten aanzien van het beroep NTB verkeert eiser in de onjuiste veronderstelling dat er geen bezwaarschriftencommissie is ingesteld die het college adviseert over de afdoening van bezwaarschriften, waardoor hij de eveneens onjuiste conclusie trekt dat een kortere beslistermijn in bezwaar geldt. Het beroep NTB is ingesteld voor het verstrijken van de (verlengde) wettelijke beslistermijn en dus prematuur. Daarom wordt het niet-ontvankelijk verklaard. Ten aanzien van het beroep tegen de in bezwaar gehandhaafde afwijzing van eisers Wob-verzoek zijn er aanwijzingen dat eiser misbruik van (proces)recht maakt. De rechtbank ziet ervan af het beroep om die reden niet-ontvankelijk te verklaren, omdat de indruk bestaat dat eiser onvoldoende op de hoogte is van de rechtspraak op dit punt. Wel wordt eiser nadrukkelijk gewaarschuwd. Het beroep tegen het bestreden besluit wordt ongegrond verklaard op basis van de overwegingen van de rechtbank in een eerdere gelijksoortige zaak van de partner van eiser (ECLI:NL:RBOBR:2021:1622).

Aanslagen watersysteemheffing. Eiser is het oneens met het wettelijk systeem.

De heffingsambtenaar heeft niet in strijd met artikel 131 Waterschapswet gehandeld. De uitspraak op bezwaar met betrekking de aanslag watersysteemheffing staat in hetzelfde geschrift als de uitspraak op bezwaar met betrekking tot de WOZ-beschikking.

Watersysteemheffing ingezeten. De rechtbank volgt eiser niet in zijn betoog dat het tarief is gebaseerd op onzorgvuldig tot stand gekomen aannames met betrekking tot het aantal inwoners dat op 1 januari 2020 in het gebied van het waterschap woonde. De heffingsambtenaar heeft voldoende toegelicht hoe hij tot de vaststelling van het tarief is gekomen. Dat de totstandkomingswijze niet is vastgelegd, maakt niet dat die systematiek – voor zover die aan de toetsing van de belastingrechter is onderworpen – niet inzichtelijk en niet controleerbaar is. Verder is niet gebleken dat aan de gehanteerde schattingen dusdanig onjuiste aannames ten grondslag zijn gelegd dat daardoor kan worden gezegd dat het eindresultaat – zijnde het vastgestelde tarief – leidt tot onredelijke of willekeurige belastingheffing. Beroep ongegrond.

Artikel 122a, eerste lid en tweede lid, aanhef en letter a, van de Waterschapswet; Waterschap Hollandse Delta. Voor rechtsgeldigheid aanslag wegenheffing is niet van belang dat belanghebbende geen gebruik kan maken van de wegen in het beheergebied van het Waterschap. Gelijkheidsbeginsel niet geschonden.

parkeerbelasting. Wegingsfactor PKV in bezwaar. Tijdsverloop na in gebrekestelling aan eisers gemachtigde te verwijten. Geen dwangsom verschuldigd.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Wettelijke rente over de proceskostenvergoeding

Afvalstoffenheffing. Wijziging type huishouden na ontstaan van belastingschuld (1 januari) leidt niet tot een tijdsevenredige vermindering van de aanslag. Beroep ongegrond.

Woning in aanbouw, tarief niet-woning, nutsvoorzieningen in gereedheid gebracht

Vernietiging aanslag zuiveringsheffing bedrijven 2018. Ten aanzien van de NEN-normen is niet aan het kenbaarheidsvereiste voldaan. De Verordening is daarom in zoverre onverbindend.

Zuiveringsheffing bedrijfsruimte; NEN-normen uitsluitend te raadplegen in bibliotheek van het NNI; niet voldaan aan kenbaarheidsvereiste.

Ten aanzien van de NEN-normen niet aan het kenbaarheidsvereiste voldaan, zodat Verordeningen 2015 en 2016 onverbindend zijn voor zover bij het bepalen van de heffingsmaatstaf het aantal vervuilingseenheden moet worden bepaald op de in Bijlage I bij de Verordeningen voorgeschreven wijze van meten, bemonsteren en analyseren; dit heeft eveneens tot gevolg dat verweerder niet bevoegd is het aantal v.e. te schatten als bedoeld in artikel 18 van de Verordeningen; beroep gegrond.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Zuiveringsheffing en watersysteemheffing ingezetenen. In deze procedure kan alleen de aanslag voor 2020 aan de orde komen, en dus niet de belastingheffing over voorgaande jaren, verzoeken om ambtshalve vermindering of kwijtschelding. Eiser heeft niets aangevoerd op grond waarvan moet worden geoordeeld dat van hem in 2020 teveel zuiveringsheffing en watersysteemheffing is geheven. Beroepen op het gelijkheids- en vertrouwensbeginsel slagen niet. Beroep ongegrond.

Zuiveringsheffing. Vakantiepark. Eén bedrijfsruimte?

Aan belanghebbende zijn aanslagen zuiveringsheffing opgelegd ten aanzien van wooneenheden die voor volgtijdig gebruik ter beschikking worden gesteld aan arbeidsmigranten. Belanghebbende maakt ten aanzien van een deel van de wooneenheden aannemelijk dat zij niet degene is die de wooneenheden volgtijdig ter beschikking stelt. Derhalve kan zij voor die wooneenheden niet worden aangemerkt als gebruiker. De aanslagen voor die wooneenheden zijn ten onrechte aan belanghebbende opgelegd.

Hoger beroep na compromis.

Art. 6:15 Awb. Art. 231 Gem.wet. Art. 11 Inv.wet. Art. 2 Kostenwet Invorderingskosten. Een door belanghebbende in het beroepschrift vervat verzoek om uitstel van betaling behoefde door de Rechtbank niet te worden doorgezonden naar de Invorderingsambtenaar, noch was de Invorderingsambtenaar, gelet op de in de gemeente geldende beleidsregels dienaangaande, gehouden het verzoek om uitstel van betaling na ontvangst van een afschrift van het beroepschrift in behandeling te nemen. Belanghebbende had niet op juiste wijze om uitstel van betaling verzocht. De Invorderingsambtenaar had terecht aanmaningen verzonden en daarbij terecht invorderingskosten in rekening gebracht.

Eiseres is in verzet gekomen tegen de tenuitvoerlegging van dwangbevelen. De rechtbank verklaart zich onbevoegd om van het beroep kennis te nemen. Het verzet tegen een dwangbevel moet worden gedaan bij de civiele rechter.

Een beroepszaak over een aan eiser toegekende rentevergoeding van € 1,20 vanwege vermindering van een reeds betaalde belastingaanslag. De rechtbank oordeelt dat eiser ten onrechte niet is gehoord. De rechtbank ziet aanleiding dit gebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht te passeren, omdat eiser door de gang van zaken niet is benadeeld. Op grond van artikel 28b van de IW 1990 wordt aan de belastingschuldige invorderingsrente vergoed indien de belastingaanslag wordt verminderd of herzien tot een lager bedrag dan inmiddels op die aanslag is betaald en de belastingschuldige eerder een verzoek om uitstel van betaling met betrekking tot het bestreden bedrag heeft gedaan dat door de invorderingsambtenaar bij beschikking is afgewezen Verweerder stelt dat eiser geen recht heeft op vergoeding van invorderingsrente omdat eiser niet heeft verzocht om uitstel van betaling van de aan hem opgelegde aanslag watersysteemheffing 2010. In wat eiser heeft aangevoerd, ziet de rechtbank geen reden om aan de juistheid hiervan te twijfelen. De rechtbank stelt vast dat sinds de ontvangst van het bezwaarschrift door verweerder tot aan deze uitspraak meer dan twee jaar zijn verstreken, zodat de redelijke termijn is overschreden. Onder verwijzing naar het arrest van de Hoge Raad van 24 februari 2017, ECLI:NL:HR:2017:292 wijst de rechtbank het verzoek om schadevergoeding af omdat sprake is van een zeer gering financieel belang.

OZB. Ontvankelijkheid beroep. Machtiging.

Aan belanghebbende zijn 40 naheffingsaanslagen parkeerbelasting opgelegd gedurende de periode van 2 maart 2020 tot en met 27 april 2020. Belanghebbende beschikte over een parkeervergunning die geldig was tot en met 29 februari 2020. In de bezwaarfase zijn negen naheffingsaanslagen vernietigd. In geschil is of de resterende 31 naheffingsaanslagen terecht aan belanghebbende zijn opgelegd. De kosten ter zake van het opleggen van de naheffingsaanslag mogen op grond van artikel 234, vijfde lid, van de Gemeentewet niet vaker dan eenmaal per kalenderdag in rekening worden gebracht. De rechtbank gaat voor het bepalen van de kalenderdag uit van de controledatum omdat op dat moment het belastbare feit plaatsvindt. Gelet daarop dient één naheffingsaanslag te worden vernietigd en zijn de overige 30 naheffingsaanslagen in beginsel terecht aan belanghebbende opgelegd. Belanghebbende is op 13 maart 2020 voor het eerst op de hoogte geraakt van het feit dat er naheffingsaanslagen parkeerbelasting werden opgelegd. Op 18 maart 2020 heeft zij een nieuwe parkeervergunning aangevraagd waarbij zij de melding kreeg dat ze op de wachtlijst zou worden geplaatst. Met ingang van 1 mei 2020 is de nieuwe parkeervergunning verleend. De rechtbank is van oordeel dat de drie naheffingsaanslagen in de periode van 14 maart 2020 tot en met 18 maart 2020 terecht aan belanghebbende zijn opgelegd en acht dit niet disproportioneel. Vanaf 18 maart 2020 zijn aan belanghebbende in ruim een maand tijd 27 naheffingsaanslagen opgelegd. Naar het oordeel van de rechtbank valt niet uit te sluiten dat belanghebbende in deze periode haar huis niet heeft kunnen verlaten om haar auto te kunnen verplaatsen, zoals zij heeft gesteld. De door de inspecteur overgelegde foto’s die het tegendeel aannemelijk moeten maken zijn onvoldoende duidelijk. Voorts is de rechtbank van oordeel dat het onder de gegeven omstandigheden, zonder enig onderzoek opleggen van 27 naheffingsaanslagen in een tijdsbestek van 38 dagen disproportioneel is en in strijd komt met wat van een zorgvuldig handelende overheid mag worden verwacht. De rechtbank laat van de na 18 maart 2020 opgelegde naheffingsaanslagen er vijf in stand.

In bezwaar is per vergissing geen proceskostenvergoeding toegekend voor het bijwonen van een hoorzitting. Het inroepen van beroepsmatige rechtsbijstand voor het instellen van hoger beroep en het in dit verband maken van kosten acht de rechtbank niet onredelijk. De rechtbank gaat uit van een wegingsfactor van 0,5 omdat zij de zaak waarin uitsluitend nog de proceskosten in geschil zijn kwalificeert als licht.

Geschil over hoogte proceskosten in bezwaar. De rechtbank komt tot een lagere proceskostenvergoeding dan door de heffingsambtenaar in bezwaar is toegekend. Omdat eiseres door het instellen van beroep niet in een slechtere positie terecht mag komen dan waar zij in zou zitten als ze geen beroep had ingesteld, mag zij de in bezwaar toegekende vergoeding houden. Beroep ongegrond. T.a.v. het ter zitting gedane verzoek om schadevergoeding i.v.m. schending van de redelijke termijn overweegt de rechtbank dat a.g.v. tussen partijen gemaakte afspraken de behandeling van het bezwaar pas ter hand is genomen na het indienen van een aanvullend bezwaarschrift bijna een half jaar na indiening van het bezwaarschrift. De rechtbank ziet daarin aanleiding de redelijke termijn aan te laten vangen op de datum van indiening van het aanvullend bezwaarschrift. Daarvan uitgaande is de redelijke termijn niet verstreken. Verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.

WOZ. Beroep ongegrond.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Verweerder heeft onvoldoende inzicht gegeven in de bij rechtbank bestaande vragen over de begroting. Verweerder heeft daarmee niet inzichtelijk gemaakt of de gegevens in de door hem gemaakte aansluitingsberekening zijn terug te voeren op de begroting. Het vorenstaande leidt dan ook tot het oordeel dat de beide verordeningen onverbindend zijn en de aanslagen vernietigd dienen te worden.

WOB

Wet WOZ. Beroep ongegrond.

Eiser is in beroep gekomen wegens het niet toesturen van stukken in de bezwaarfase en een volgens hem te hoge WOZ-waarde. Verweerder stelt (op grond van werkafspraken) dat dit niet nodig was. De rechtbank oordeelt aan de hand van artikel 40 wet WOZ en artikel 7:4 Awb dat verweerder deze verplichting wel heeft. De waarde van de woning is verder door verweerder aannemelijk gemaakt. Hierdoor is de wegingsfactor van de proceskosten op grond van artikel 2, lid 2, Awb verminderd tot 0,5.

Deze uitspraak is niet van een samenvatting voorzien.

Deze uitspraak is op verzoek gepubliceerd en niet door het gerechtshof geselecteerd om te worden gepubliceerd. Derhalve is er geen samenvatting beschikbaar.

Verweerder mag in de bezwaarfase een informatiebeschikking nemen als hij niet voorafgaand aan de WOZ-beschikking zijn bevoegdheden uit artikel 47, eerste lid en onder a, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (het vragen van inlichtingen) heeft uitgeoefend. Daarnaast leidt de informatiebeschikking niet tot een schending van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur.

Vaststelling WOZ-waarde appartement door middel van vergelijkingsmethode. De WOZ-waarde omvat niet het aandeel in het reservefonds van de VvE. Ook omvat de WOZ-waarde niet het aandeel in de dienstwoning, die in gemeenschappelijk eigendom is van de VvE.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Beroep ongegrond. Verweerder mocht mantelzorgwoning meetellen bij waardebepaling woning eiseres, want niet tijdelijk en niet alleen geschikt voor mantelzorg.

Partijen verschillen van mening over de waarde van de woning per 1 januari 2019. Vaststaat dat verweerder in bezwaar heeft verzuimd om bij het vaststellen van de WOZ-waarde een bedrag van € 2.500 aan zogenaamde ‘rompslompschade’ in mindering te brengen. Om die reden is het beroep gegrond. Verweerder heeft met de overgelegde waardematrix en de daarop gegeven toelichting, aannemelijk gemaakt dat de door hem in beroep voorgestane waarde van de woning niet hoger is dan de waarde in het economische verkeer op de waardepeildatum. Verder staat vast dat in de bij beschikking van 29 februari 2020 vastgestelde waarde van de woning geen rekening is gehouden met aardbevingsschade, maar dit is naar het oordeel van de rechtbank niet het gevolg van een aan verweerder te wijten onrechtmatigheid. Verweerder heeft alle huiseigenaren in de gemeente aangeschreven met het verzoek eventuele aardbevingsschade voor 1 januari 2020 bij de gemeente te melden, zodat daarmee bij het vaststellen van de WOZ-waarde rekening zou kunnen worden gehouden. Ook middels een publicatie in de lokale huis-aan-huiscourant en een bericht op de website van de gemeente zijn de inwoners op het gemeentelijke beleid en de mogelijkheid tot het melden van aardbevingsschade geattendeerd. Daarmee heeft verweerder de zorgvuldigheid betracht die bij het voorbereiden van de WOZ-beschikkingen van hem mocht worden verwacht.

Verweerder mag ook tijdens de bezwaarprocedure een informatiebeschikking geven. Verweerder is daarbij niet verplicht om eerst de stukken die betrekking hebben op de WOZ-zaak naar eiser te sturen. Beroep ongegrond.

Tweede WOZ-beschikking; overstapregeling naar eeuwigdurende erfpacht; hoorplicht; dwangsom.

WOZ, standaard, artikel 40 Wet Woz, verwijzing naar WOZ-waarde referentiewoning, ligging woning nabij basisschool, kinderdagverblijf, winkelcentrum, principe afnemend grensnut, vve-reserve, beroep ongegrond

Wet waardering onroerende zaken; waardering van een woning; afnemend grensnut bij een modale woning (?)

WOZ. Eiseres stelt dat de heffingsambtenaar de vastgestelde waarde van haar appartement niet aannemelijk heeft gemaakt. De rechtbank volgt eiseres hierin niet, voor zover zij stelt dat de WOZ-waarde in vergelijking met voorgaande jaren buitensporig is gestegen en dat een nabijgelegen woonwagenlocatie voor waardedruk zorgt. Wel volgt de rechtbank eiseres in haar stelling dat een door de buurman geplaatste airco-unit voor geluid- en rookoverlast zorgt en haar uitzicht belemmert en dat dit in haar geval van invloed is op de waarde. De heffingsambtenaar heeft ten onrechte een ander standpunt ingenomen. Beroep gegrond. De rechtbank stelt de waarde in goede justitie vast.

Wet WOZ. De waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld. 8:26 Awb. De eigenaar van de woning neemt deel aan het geding als derde-belanghebbende. Geen schending van het verbod van reformatio in peius.

WOZ, standaard, artikel 40 Wet Woz, referentiewoningen verkocht meer dan jaar voor wpd maar wel bruikbaar, eiser heeft ondanks verzoeken daartoe van vw geen foto's ingediend van binnenzijde woning, beroep ongegrond

WOZ. Woning. Artikel 40 en 40a van de Wet WOZ na dfe wetwijziging van 1 oktober 2016.

WOZ. Voor wat betreft PKV in bezwaar is ten onrechte wegingsfactor 1 toegepast. Er is sprake van meerdere afzonderlijke feitencomplexen en in het bezwaarschrift is op meerdere feitencomplexen ingegaan. WOZ-waarden niet te hoog.

Verweerder heeft de WOZ-waarde van de onroerende zaak niet aannemelijk gemaakt. De verwijzing van eiser naar de inhoud van de onroerende zaak in de BAG is volgens verweerder in deze kwestie onjuist. De BAG gegevens kloppen volgens verweerder niet. Verweerder heeft met de door hem in het geding gebrachte plattegrond niet aannemelijk gemaakt dat de inhoud in de BAG niet correct is. Ook eiser heeft de waarde niet aannemelijk gemaakt.

Het betreft een beroep tegen de WOZ-beschikking voor het jaar 2020. Verweerder heeft in beroep de door hem gestelde waarde van de onroerende zaak onderbouwd met een waardematrix. In die matrix worden basisprijzen per eenheid voor de opstallen en de grond gebruikt. Gelet op deze waarderingsmethode moet verweerder de door hem gebruikte basisprijzen per eenheid onderbouwen om de gestelde waarde van de onroerende zaak te onderbouwen. Naar het oordeel van de rechtbank moet daartoe uit de hantering van de basisprijzen bij de vergelijkingsobjecten volgen dat deze basisprijzen ook gebruikt kunnen worden voor de onroerende zaak. Omdat twee van de door verweerder gebruikte vergelijkingsobjecten niet met de onroerende zaak overeenkomende basisprijzen hebben kunnen deze niet ter onderbouwing dienen. Het overblijvende vergelijkingsobject is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om de basisprijzen te onderbouwen. Verweerder maakt de door hem gestelde waarde daarom niet aannemelijk. Omdat ook eiser de door hem gestelde waarde niet aannemelijk maakt stelt de rechtbank de waarde schattenderwijs vast op € 120.000.

WOZ-waarde, beoordeling financieel belang in het kader van schadevergoeding voor immateriële schade.

WOZ woning; methode berekening vrijstelling waterverdedigingswerk

Wet WOZ. Beroep ongegrond.

WOZ waarde

WOZ waarde beschermdwoonvoorziening. GVW. Geen functionele correctie. Verweerder heeft restwaarde niet aannemelijk gemaakt. Rechtbank stelt schattenderwijs waarde vast. Beroep gegrond.

WOZ.

WOZ. De gemachtigde mocht eiseres, die zowel in de bezwaar- als in de beroepsfase op enig moment kenbaar maakte de procedure te willen beëindigen, op andere gedachten brengen. Daarin is hij beide keren geslaagd en dat is dus geen aanleiding om het beroep niet-ontvankelijk te verklaren. Waardering woning o.b.v. vergelijkingsmethode. Eiseres stelt zonder onderbouwing dat haar woning gedateerd is. De bewijslast daarvoor ligt bij haar en hoeft dus niet eerst (d.m.v. een informatiebeschikking) te worden omgekeerd. Een verwijzing naar aanbevelingen van de Waarderingskamer maakt dat niet anders, omdat – daargelaten of in dit geval van zo’n aanbeveling sprake is – uit de parlementaire geschiedenis volgt dat dergelijke aanbevelingen geen bindend karakter hebben. In het ruim vier maanden voor de zitting ingediende verweerschrift weerlegt de heffingsambtenaar de beroepsgrond dat de grond niet is gestaffeld. Op de zitting stelt eiseres dat de grondstaffel niet met gegevens is onderbouwd. Dat nadere standpunt wordt wegens strijd met de goede procesorde buiten beschouwing gelaten, omdat niet is gebleken waarom eiseres niet eerder om die gegevens kon vragen. Het betoog dat een van de vergelijkingsobjecten niet matig zou zijn onderhouden slaagt niet. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is en eiseres heeft geen onderbouwing geleverd voor de door haar bepleite waarde. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering woning. De heffingsambtenaar is in zijn bewijslast geslaagd en heeft met de door hem overgelegde taxatie aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. De bewijslast ten aanzien van de onderhoudstoestand van de woning wordt omgekeerd, omdat eiseres in strijd met artikel 50 AWR een inpandige taxatie heeft geweigerd. Eiseres is in zoverre niet in haar bewijslast geslaagd. Beroep ongegrond. Het verzoek van eiseres om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn is afgewezen, omdat deze termijn niet is overschreden.

De huurder van een (sociale) huurwoning heeft bezwaar gemaakt tegen de op zijn naam gestelde WOZ-beschikking. Verweerder heeft het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard vanwege het ontbreken van procesbelang. Gelet op de arresten van 20 oktober 2017 en 20 maart 2020 (ECLI:NL:HR:2017:2656 en ECLI:NL:HR:2020:467) heeft een huurder als eiser belang bij die beschikking en bij de daarin vastgestelde waarde. Verweerder heeft ten onrechte het bezwaar van eiser niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank zal de zaak terugwijzen naar verweerder om opnieuw op het bezwaar te beslissen. Op grond van het arrest van 20 maart 2020 van de HR (ECLI:NL:HR:2020:468) zal verweerder ook dienen te bezien of er aanleiding is de eigenaar/verhuurder in de gelegenheid te stellen in de bezwaarfase als partij aan de procedure deel te laten nemen.

WOZ. Bouwterrein. Objectafbakening. Ingebruikname.

Woz, beroep gegrond want vw heeft het deel van de koopprijs van de vergelijkingsobjecten dat diende voor de VvE-reserve, ten onrechte betrokken bij vaststelling van de waarde. De rechtbank stelt de waarde schattenderwijs in goede justitie vast.

WOZ. Niet-woning. Sportterrein bestaande uit voelbalvelden, clubgebouw, en lichtmasten. Correctie wegens technische veroudering. Geschil over verlenging levensduur ten opzichte van de richtsnoeren van de Taxatiewijzer Sport en over de geschatte restwaarde.

WOZ. Beroep ongegrond.

Fiscaal procesrecht. Kosten bezwaarfase. Dwangsom. Ingebrekestelling.

WOZ. Dwangsom. Verzoek van belanghebbende om een dwangsom toe te kennen wordt niet-ontvankelijk verklaard, aangezien er al eerder een besluit is genomen. Belanghebbende maakt bezwaar tegen de dwangsombeschikking. De heffingsambtenaar verklaart dit bezwaar terecht kennelijk ongegrond. Niet van betekenis is of de dwangsomclaim en/of het verzoek om afgifte van een waardebeschikking kennelijk niet-ontvankelijk is/zijn.

Ontvankelijkheid beroep; dwangsom; vergoeding materiele of immateriële schade.

Wet Woz. Waardevaststelling woning. Dwangsom wegen niet tijdig beslissen? Immateriëleschadevergoeding.

WOZ. Eigen aankoopcijfer. Verweerder maakt aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Het beroep van eiseres op het gelijkheidsbeginsel faalt.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ. Als een woning zelf recent is verkocht, is dit het uitgangspunt bij het bepalen van de WOZ-waarde. Aan WOZ-waarde uit een eerder jaar, kan geen betekenis worden toegekend

Artikel 17, lid 2, Wet WOZ. Recreatiewoning. Het eigen verkoopcijfer, dat volgens belanghebbende bepalend is voor de WOZ-waarde, komt niet overeen met de waarde die is bedoeld in artikel 17, lid 2, Wet WOZ, vanwege bestaande huurreserveringen. De Heffingsambtenaar maakt niet aannemelijk dat de vergelijkingsobjecten voldoende vergelijkbaar zijn. Waardepaling in goede justitie.

WOZ-waarde woning. Belanghebbende maakt lagere WOZ-waarde niet aannemelijk. De heffingsambtenaar heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat de transactieprijs van de woning niet de waarde in het economisch verkeer weergeeft.

De heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van de woning niet te hoog vastgesteld. Volgens belanghebbende moet bij de waardevaststelling rekening worden gehouden met de eigen verkoopprijs van de woning. Aangezien de woning bijna drie jaar na de waardepeildatum is verkocht, houdt het Hof daar geen rekening mee.

Wet WOZ; woning; erfpachtcorrectie

Wet waardering onroerende zaken; waardering woning; erfpachtcorrectie

Art. 17 WOZ. Wet waardering onroerende zaken; waardering woning; erfpachtcorrectie; beroep op diverse algemene beginselen van behoorlijk bestuur; vergoeding van immateriële schade; PKV.

WOZ; woning; medebelanghebbende; schending hoorplicht; erfpachtcorrectie; strijd met diverse beginselen van behoorlijk bestuur; verbod op willekeur; afronding WOZ-waarde

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Wet WOZ, exploderende woningmarkt, vergelijkingsmethode.

Fiscaal procesrecht: het verweerschrift is weliswaar laat ingediend, maar belanghebbende is daardoor niet zijn procesbelang geschaad. WOZ: de waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld.

Woz tussenwoning; objectafbakening. Het ontbreken van een uitspraakdatum leent zich niet voor een hersteluitspraak. Het hof vernietigt daarom de uitspraak van de rechtbank. Vier verderop gelegen garageboxen en tussenwoning terecht niet als één onroerende zaak aangemerkt. Waarde tussenwoning niet te hoog vastgesteld.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

WOZ: gecorrigeerde vervangingswaarde. Waarde vastgesteld met behulp van en binnen de bandbreedten van de Taxatiewijzer Sport. Verweerder heeft de levensduur van de verschillende onderdelen van de onroerende zaak, waaronder twee kunstgrasvelden, niet te hoog gewaardeerd nu deze normaal functioneren en geen sprake is van beëindiging van het gebruik ervan op korte termijn. Recht van eerste koop van de gemeente vormt geen waardedrukkende factor. WOZ-waarde niet te hoog.

WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde kinderdagverblijf te Boxmeer. Standpunten van partijen over kalenderjaar 2017 zijn (nagenoeg) exact gelijk aan de procedure bij deze rechtbank over het kalenderjaar 2016. Dat leidde tot een ongegrond beroep, bevestigd in de uitspraak van het gerechtshof 's-Hertogenbosch in ECLI:NL:GHSHE:2019:2847. Wat eiseres, een stichting voor kinderopvang, overigens aanvoert leidt de rechtbank niet tot een ander oordeel. Beroep ongegrond.

WOZ. In bezwaar heeft eiser verzocht hem de grondstaffel, taxatiekaart met KOUDV-factoren en ligginsfactoren te doen toekomen. Eiser stelt die niet te hebben ontvangen, waardoor hij niet in staat was de vastgestelde waarde te controleren. De Heffingsambtenaar heeft (deels) niet aan zijn verplichting van artikel 7:4, vierde lid, van de Awb voldaan. De rechtbank passeert het gebrek met artikel 6:22 van de Awb. Geen aanleiding voor een proceskostenvergoeding.

WOZ-woning. heffingsambtenaar heeft de door hem vastgestelde waarde aannemelijk gemaakt. Geen recht op Pkv - gemachtigde heeft niet onderbouwd dat sprake is van een duurzame, op het vergaren van inkomsten gerichte taakuitoefening.

Het feit dat eiseres niet heeft verzocht om nadere stukken in bezwaar maakt dat er geen schending is van artikel 40 lid 2 van de Wet WOZ.

Artikel 7:15, leden 2 en 4, van de Algemene wet bestuursrecht in samenhang met artikel 1, aanhef en letter b van het Besluit proceskosten bestuursrecht; WOZ-waarde woning. Vergoeding voor kosten van taxatierapport? Registratie in het Nederlands Register Vastgoed Taxateurs is geen vereiste om een taxateur als deskundige aan te merken.

WOZ, beroep gegrond.

Indien door de geadresseerde van de WOZ-beschikking wordt verzocht om verstrekking van de gegevens die ten grondslag hebben gelegen aan de vastgestelde waarde van het object, is de heffingsambtenaar gehouden de gevraagde gegevens op grond van artikel 40, tweede lid, van de Wet WOZ toe te zenden. Dit geldt ook in de bezwaarfase. Toepassing artikel 6:22 van de Awb. Toekenning proceskosten. Waarde van het object is niet te hoog vastgesteld.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

De Heffingsambtenaar heeft bij beschikking op grond van art. 26 Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) aan belanghebbende de waarde van de onroerende zaak voor het belastingjaar 2018 bekendgemaakt. De waarde is bepaald met behulp van de huurwaardekapitalisatiemethode. In geschil is of de Heffingsambtenaar de hoorplicht heeft geschonden en in het verlengde daarvan of de Rechtbank de zaak terecht naar de Heffingsambtenaar heeft teruggewezen. Voorts of de proceskostenvergoeding door de Rechtbank naar het juiste bedrag is vastgesteld. Het Hof is van oordeel dat aan belanghebbende het gehele bezwaardossier is verstrekt. In zoverre is dus voldaan aan artikel 7:4, lid 2, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Belanghebbende heeft echter een voldoende concreet en tijdig verzoek om gegevens als bedoeld in art. 40, lid 2, van de Wet WOZ gedaan. Vast staat dat de Heffingsambtenaar geen nadere stukken aan belanghebbende heeft verstrekt met betrekking tot de gegevens die hij aan de onderbouwing van de waarde van de onroerende zaak ten grondslag heeft gelegd. In zoverre heeft de Heffingsambtenaar niet voldaan aan de op hem rustende verplichting van art. 7:4, lid 2, Awb om alle op de zaak betrekking hebbende stukken gedurende ten minste een week voorafgaand aan het horen voor belanghebbende ter inzage te leggen. Daarmee kleeft er een gebrek aan het horen waardoor belanghebbende - in beginsel - is benadeeld. Anders dan de Rechtbank ziet het Hof daarin echter geen aanleiding de zaak naar de Heffingsambtenaar terug te wijzen. Enerzijds omdat de Heffingsambtenaar (reeds) in beroep de waarde niet langer onderbouwt met gebruikmaking van de huurwaardekapitalisatiemethode. Terugwijzing daarvoor dient dan geen doel meer. En anderzijds omdat het in dit geval voor rekening van belanghebbende dient te komen dat hij niet is gehoord. De Rechtbank had de zaak dus zelf inhoudelijk moeten behandelen. Voor het bepalen van de proceskostenvergoeding volstaat een wegingsfactor 0,5 aangezien het beroep enkel gegrond is omdat het recht op inzage is geschonden. Het Hof wijst de zaak terug naar de Rechtbank voor behandeling van het geschilpunt met betrekking tot de waarde van de onroerende zaak.

Artikel 17, lid 2, Wet WOZ; waarde van de woning; beroep op het gelijkheidsbeginsel (meerderheidsregel) slaagt niet ondanks taxatiefout.

WOZ. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat met de verschillen tussen de woning en de vergelijkingsobjecten en de omstandigheid dat een deel van het perceel in andere gemeente ligt voldoende rekening is gehouden. Gelijkheidsbeginsel.

Havengeld. Tarief.

Wet WOZ. Geen geslaagd beroep op het gelijkheidsbeginsel. Verweerder mag in beroep andere vergelijkingsobjecten aanvoeren dan op het taxatieverslag zijn vermeld en ter (nadere) onderbouwing een taxatierapport overleggen. Beroep ongegrond.

WOZ-zaak. Geen sprake van schending goede procesorde door late indiening van een nieuw overzicht taxatiewaarden. Heffingsambtenaar maakt aannemelijk dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.

Verzet, griffierecht, nota, tenaamstelling, betalingsonmacht, redelijke termijn Opposante heeft het griffierecht niet betaald. De tenaamstelling van de nota (op naam van de gemachtigde) en het ontbreken van een objectaanduiding zijn geen reden om de te late betaling verschoonbaar te vinden. Ook heeft opposante niet aangetoond dat de coronacrisis eind 2019, begin 2020 al relevant was voor haar financiële positie. Wat betreft overschrijding van de redelijke termijn houdt de rechtbank rekening met het feit dat de planning van deze zaak door de ruime verhinderingen van de gemachtigde van opposante voor vertraging heeft gezorgd.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

WOZ heffingsambtenaar fair play - waarde standaard - gegrond - rechtsgevolgen in stand gelaten - griffierecht.

WOZ woning, unieke ligging, hoge eisen bewijslast, correctie. Beroep gegrond

WOZ woning; hoorplicht; gelijkheidsbeginsel

Wet waardering onroerende zaken; horecagelegenheid; leegstandsrisico

WOZ. Huurwaardekapitalisatiemethode. De rechtbank ziet geen aanleiding op het totaalbedrag aan de door eiseres opgegeven bouwkosten, welke kosten tevens omvatten de door de verhuurder verstrekte eenmalige afbouwbijdragen, een aftrek toe te passen. De rechtbank houdt voorts rekening met 18, derde lid, van de Wet WOZ nu sprake is van een object in renovatie en de gegeven huurkorting. De huurwaarden waarop verweerder zich baseert zijn derhalve niet te hoog. Huurwaardekapitalisatiefactor is evenmin te hoog waarbij een top-downberekening de voorkeur verdient boven een bottum-upberekening.

WOZ. Woning. Artikel 40 en 40a van de Wet WOZ na dfe wetwijziging van 1 oktober 2016.

Verweerder maakt met taxatieverslag en matrix aannemelijk dat de waarde van de woning van eiser niet te hoog is vastgesteld. Alhoewel tussen indienen bezwaar en uitspraakdatum van de rechtbank meer dan twee jaar zijn verstreken heeft de rechtbank een verzoek om vergoeding van immateriële schade afgewezen, omdat in het kader van de coronacrisis een aantal maanden geen zittingen bij de rechtbank hebben plaatsgevonden. De rechtbank ziet daarin een bijzondere omstandigheid die verlenging van de redelijke termijn rechtvaardigt.

Deze inhoud is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ woning, indexering, beroep ongegrond.

Wet WOZ. Gedateerde voorzieningen, achterstallig onderhoud en slecht isolatiepakket. Indexering verkoopprijs. Black-box arrest. Artikel 40 Wet WOZ. Artikel 7:4, lid 2, Awb. Niet verstrekken grondstaffels en waardebepalende factoren. PKV in beroep.

WOZ. Het verzoek van eiser op zitting om het verweerschrift en de daarbij overgelegde taxatierapporten van de heffingsambtenaar buiten beschouwing te laten, omdat deze in strijd met de goede procesorde te laat zijn ingediend, wijst de rechtbank af. De betreffende stukken zijn ingediend vóór de termijn van tot tien dagen voor de zitting. Verder is de in artikel 8:42, eerste lid, van de Awb bedoelde termijn van vier weken niet van toepassing, omdat de rechtbank aan de heffingsambtenaar geen verzoek heeft gedaan om een verweerschrift in te dienen. Eiser heeft kennis kunnen nemen van de stukken en niet is gebleken dat hij zich niet voldoende heeft kunnen voorbereiden op de bespreking daarvan op zitting. De verkoopcijfers van vergelijkingsobjecten van meer dan een jaar verwijderd van de waardepeildatum zijn nog voldoende bruikbaar, gelet op het feit dat deze objecten zijn gelegen in dezelfde nieuwbouwbuurt en (zeer) goed vergelijkbaar zijn met de onroerende zaken in geding. Daarbij waren rondom de waardepeildatum nog geen verkopen gerealiseerd in de betreffende nieuwbouwbuurt. De rechtbank wijst het bewijsaanbod van eiser op zitting af om de eigen aankoopprijs van de onroerende zaken na de zitting alsnog te onderbouwen door het overleggen van stukken. Eiser heeft voldoende gelegenheid gehad om in een eerder stadium van de beroepsprocedure bewijsstukken in te brengen. Gesteld noch gebleken is dat eiser niet in staat is geweest deze informatie reeds eerder over te leggen. De rechtbank laat het algemene belang van een doelmatige procesgang prevaleren boven het belang van eiser bij het alsnog in het geding brengen van deze stukken. De rechtbank volgt eiser niet in zijn standpunt dat hij de door hem bepleite waarden niet uit eigen beweging behoefde te onderbouwen totdat de heffingsambtenaar die expliciet (door middel van het verweerschrift) in twijfel trok. Het beroep is ongegrond.

Het verweerschrift is op donderdag 24 juni 2021 bij de rechtbank ingediend en op vrijdag 25 juni 2021 door de rechtbank aan eiser toegezonden. De zitting vond plaats op dinsdag 29 juni 2021. Eiser heeft gesteld het verweerschrift niet te hebben ontvangen en heeft verzocht om het buiten beschouwing te laten wegens strijd met de goede procesorde, nu het zonder goede reden te laat is ingediend. De rechtbank volgt eiser in zijn standpunt. Niet aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is. Beroep gegrond.

Informatiebeschikking rechtmatig opgelegd. Koopinlichtingenformulier niet ingevuld. Ongegrond. Verlenging van de in de informatiebeschikking vermelde termijn.

WOZ. Informatievoorziening in bezwaarfase. Indexcijfers. Aanbouw. Rekenfout met de grondstaffel.

Wet Woz. Waardevaststelling woning. Nsw-landgoed. Instandhoudingsfactor.

De gemachtigde van eiser is het op zitting eens met de (nader) vastgestelde waarde van verweerder. Hij vindt echter dat hij daarvoor beroep heeft moeten instellen en dat verweerder eerder met die motivering had moeten komen. De rechtbank volgt eiser niet hierin. Verweerder heeft eiser in de uitspraak op bezwaar inzicht gegeven in de waardevaststelling. Dat verweerder deze onderbouwing in het verweerschrift en het daarbij gevoegde taxatierapport verder heeft uitgewerkt, brengt de rechtbank evenmin tot een ander oordeel.

Wet WOZ. Impact bestemmingsplan. Beroep ongegrond.

WOZ-waardering van een woning. Verweerder slaagt in zijn bewijslast. Verder is in bezwaar door verweerder voldoende inzicht verschaft in de waardebepaling. Invloed van Corona op de overschrijding van de redelijke termijn.

WOZ (Algemeen)

WOZ. Camping. Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit de motivering en de bewoordingen van de uitspraak op bezwaar voldoende duidelijk dat verweerder met de vermindering van de WOZ-beschikking en de OZB-aanslag naar nihil in dit geval heeft bedoeld de WOZ-beschikkingen en de aanslag OZB te vernietigen. De rechtbank is van oordeel dat er inderdaad grond was voor vernietiging van de WOZ-beschikking en de OZB aanslag. Verder is de rechtbank van oordeel dat het beroep op het beginsel reformatio in peius in dit geval niet opgaat. Nu eiseres de juistheid van de WOZ-beschikking en OZB-aanslag verder niet heeft niet betwist, en de rechtbank geen aanleiding ziet om daarover anders te oordelen, is het beroep ongegrond.

‘WOZ: verweerder heeft de waarde van de woning op waardepeildatum 1 januari 2019 voor het kalenderjaar 2020 terecht vastgesteld op € 374.000. De rechtbank volgt eiser niet in zijn stelling dat de staat van onderhoud en de kwaliteit/luxe van de woning net als de vergelijkingsobjecten ‘3’ (gemiddeld) zou moeten zijn, nu de woning één maand voor de waardepeildatum is opgeleverd. De voorzieningen van de vergelijkingsobjecten waren daarentegen ten tijde van de verkoop al ongeveer zeven jaar oud.’

WOZ. Waardering woning o.b.v. vergelijkingsmethode. In het beroepschrift wordt ongemotiveerd de onderbouwing van de waarde (waaronder de toegepaste KOUDV-factoren) ter discussie gesteld. In het tien maanden voor de zitting ingediende verweerschrift geeft de heffingsambtenaar aan zonder die onderbouwing niet inhoudelijk op het standpunt te kunnen reageren. Eiser onderbouwt dit standpunt pas ter zitting. Die onderbouwing wordt wegens strijd met de goede procesorde buiten beschouwing gelaten. Eisers overige beroepsgronden slagen niet. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is en eiser heeft geen onderbouwing geleverd voor de door hem bepleite waarde. Beroep ongegrond.

WOZ woning, beroep ongegrond

Toekenning kostenvergoeding in bezwaar voor een ingediend taxatierapport op basis van 1 uur werk; voldaan aan dubbele redelijkheidstoets; geen reden om van maar één te vergoeden uur uit te gaan; beroep gegrond.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Geschil over in bezwaar toekende kostenvergoeding van € 30,- voor verschijnen ter hoorzitting; voor verplichting van actieve en open houding valt geen rechtsgrond aan te wijzen; vergoeding wordt individueel toegekend; tarief maakt geen onderscheid tussen goede en slechte gemachtigden; beroep gegrond.

Vaststelling WOZ-waarde; object kwalificeert niet als woning als bedoeld in artikel 220a, tweede lid, van de Gemeentewet; geschiktheidscriterium; beroepen ongegrond.

Wet WOZ. Moest rekening worden gehouden met de verwezenlijking van een leegstandsrisico door de coronapandemie? De rechtbank stelt voorop dat de waardepeildatum in deze zaak 1 januari 2019 is. Dat was ruim voor het ontstaan van de coronapandemie. De mogelijkheid van het ontstaan van pandemieën in algemene zin moet worden geacht tot uitdrukking te komen in transactiecijfers uit de markt. In aanvulling hierop oordeelt de rechtbank dat de naderende coronacrisis op 1 januari 2020 ook niet kan worden aangemerkt als specifiek voor de onroerende zaak geldende bijzondere omstandigheid in de zin van artikel 18, derde lid, aanhef en onder c, van de Wet WOZ. Er waren op dat moment immers nog geen concrete overheidsmaatregelen genomen. Er is daarom geen aanleiding om uit te gaan van de toestandsdatum van 1 januari 2020.

WOZ.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Wet Woz. Appartement. Mandeligheid ten behoeve van onder meer de appartementseigenaren. Bevoegdheid gemachtigden van heffingsambtenaar. Objectafbakening. Toestandsdatum. Vastgestelde waarde object.

Eiseres heeft verzocht om een medebelanghebbenden-beschikking als bedoeld in artikel 28 van de Wet WOZ, over het jaar 2018. Artikel 28 van de Wet WOZ zondert echter uitdrukkelijk de belanghebbenden uit aan wie op de voet van de artikelen 24, derde tot en met zesde en achtste lid, 26, vierde lid, dan wel 27, derde lid, de beschikking ter zake is toegezonden. Tot die categorie behoort eiseres. Zij heeft immers op 31 december 2019 een beschikking als bedoeld in artikel 24, derde lid, van de Wet WOZ toegezonden gekregen. Reeds om die reden kan eiseres dus niet (ook) gezien worden als medebelanghebbende. Eiseres kon op grond van de Wet WOZ daarom niet de heffingsambtenaar verzoeken om haar (nogmaals) een beschikking af te geven over de WOZ-waarde van de woning over kalenderjaar 2018. Verweerder heeft het bezwaar terecht niet-ontvankelijk verklaard.”

Niet-ontvankelijk. Bezwaarschrift 14 maanden te laat ingediend.

Wet WOZ. Objectafbakening. Hoger beroep gegrond.

Wet Woz. Objectafbakening.

WOZ. Samenstel. Verweerder heeft bij de objectafbakening ten onrechte twee verschillende objecten onderscheiden. Voor de toepassing van de Wet WOZ had van één groter object moeten worden uitgegaan, waarvoor één beschikking had moeten worden gegeven. Beroepen gegrond.

Objectafbakening. Samenstel als bedoeld in artikel 16, aanhef en onder d, van de Wet WOZ.

Objectafbakening bij erfpachtrecht en recht van opstal. Beperkt gerechtigde is genothebbende, maar krijgt WOZ-waarde alsof zij de volle eigendom zou hebben. Waarderingsuitzondering voor waterverdedigingswerken (artikel 2, eerste lid, aanhef en onderdeel f, van de Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet waardering onroerende zaken). Tegen welke waarde moet de ondergrond van de opstal waarin daadwerkelijk wordt gewoond (en die niet onder de waarderingsuitzondering valt), worden gewaardeerd? Toepassing grondstaffel met knikpunten. Begunstigend beleid (insteken grondstaffel van bovenaf, de effectief te waarderen vierkante meters worden zo laag mogelijk gewaardeerd). Uitkomst afhankelijk van omvang perceel (bij een groot perceel kan de ondergrond van de woning in zijn geheel na het laatste knikpunt vallen). Geen strijd met gelijkheidsbeginsel.

WOZ. Recreatiepark/golfbaan/brasserie. Objectafbakening: Samenstel als bedoeld in artikel 16, aanhef en onder d, van de Wet WOZ? Verweerder heeft met zijn taxatierapport en de gegeven toelichting de waarde aannemelijk gemaakt. OZB gebruikersheffing: De rechtbank volgt de HR in zijn arrest van 5 januari 2018(ECLI:NL:HR:2018:3). De waarde van de recreatiewoningen met bijbehorende grond in de onderhavige zaak valt niet onder de woondelenvrijstelling, omdat onbetwist vaststaat dat die recreatiewoningen bedrijfsmatig worden geëxploiteerd voor kortdurend, volgtijdig gebruik. De rechtbank concludeert daarom dat geen woondelenvrijstelling van toepassing is.

WOZ. Objectafbakening. Mantelzorgwoning. De heffingsambtenaar heeft de onroerende zaken terecht als afzonderlijke objecten gewaardeerd. Waarden niet te hoog vastgesteld. Beroepen ongegrond.

Wet WOZ. Objectafbakening bij een woning met mantelzorgwoning. De heffingsambtenaar heeft de woning terecht als afzonderlijke onroerende zaak in de zin van artikel 16 Wet WOZ aangemerkt. De heffingsambtenaar maakt aannemelijk dat de beschikte waarde niet naar een te hoog bedrag is vastgesteld.

WOZ-waarde woning

WOZ. Heffingsambtenaar heeft de waardeontwikkeling van de vergelijkingsobjecten niet voldoende inzichtelijk gemaakt. De rechtbank oordeelt evenwel dat niet aannemelijk is dat de waarde van de woning te hoog is vastgesteld. Gebrek gepasseerd

WOZ onroerende zaak, sloopwaardig. Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. 8:42 niet geschonden.

Wet Woz. Ontvankelijkheid beroep. Ontoereikende machtiging.

Artikelen 6:5, 6:6, 6:7, 6:8, 6:9 Awb; eisen die gesteld worden aan een (pro forma) bezwaarschrift. Het bezwaar is in beroep ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. Uit de inhoud en strekking van het geschrift met bijlage blijkt voldoende dat het bezwaar is gericht tegen de aanslag en beschikking van belanghebbende. De Heffingsambtenaar had gelegenheid moeten bieden om het verzuim te herstellen. Artikel 24a AWR; de Heffingsambtenaar dient bij bezwaren van verschillende belanghebbenden, welke bezwaren zijn vervat in één geschrift, de gelegenheid te bieden het gezamenlijke bezwaar te splitsen.

Wet Woz. Ontvankelijkheid beroep.

Wet Woz. Ontvankelijkheid bezwaar. Toereikende machtiging? De heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij belanghebbende de gelegenheid heeft geboden om het verzuim te herstellen.

Wet Woz. Ontvankelijkheid beroep.

Opbrengstlimieten zuiveringsheffing en watersysteemheffing. WOZ-waarde. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder aannemelijk gemaakt dat hij de WOZ-waarde niet te hoog heeft vastgesteld. De rechtbank overweegt dat verweerder voldoende inzicht heeft verschaft in de baten en lasten van beide heffingen. Eiser heeft tegenover deze uitleg geen (gemotiveerde) stellingen ingebracht. Eiser heeft naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende aannemelijk gemaakt dat de opbrengstlimieten zijn overschreden. Beroepen ongegrond. Wel ISV en PKV. De rechtbank heeft meerdere zaaknummers aangemaakt, maar voor zowel ISV als PKV is er sprake van één zaak omdat er sprake is van één aanslagbiljet, waartegen één bezwaarschrift is ingediend en waarop vervolgens in één geschrift uitspraak op bezwaar is gedaan waartegen eiser in één geschrift beroep heeft ingesteld.

Woz, beroep ongegrond. Verzoek om proceskostenvergoeding afgewezen, want geen nadeel ondervonden van schending artikel 7:4, tweede lid Awb. De rechtbank passeert dit gebrek met 6:22 Awb.

De rechtbank heeft geconstateerd dat er geen machtiging is overgelegd op naam degene op wiens naam de WOZ-beschikking staat. De rechtbank overweegt dat alleen een belanghebbende tegen een besluit beroep in kan stellen bij de bestuursrechter. In dit geval is dat degene tot wie de voor bezwaar vatbare beschikking zich richt. Nu de WOZ-beschikking niet is gericht aan eiser is hij niet aan te merken als belanghebbende. Gelet hierop verklaart de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk.

WOZ-waarde woning. Overlegging op de zaak betrekking hebbende stukken. De heffingsambtenaar maakt aannemelijk dat de beschikte waarde niet tot een te hoog bedrag is vastgesteld.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Black Box - beroep gegrond - overschrijding redelijke termijn Corona

Wet WOZ. Beroep tegen PKV in bezwaar. Terecht 0,5 punt toegekend voor telefonische hoorzitting o.g.v. artikel 2, lid 3 Bpb. Dit is echter niet in de uitspraak op bezwaar gemotiveerd, daarom gegrond beroep. PKV in beroep.

Partijen hebben een compromis gesloten over de WOZ-waarde, maar geen overeenstemming bereikt over de te vergoeden proceskosten. De rechtbank vindt dat de heffingsambtenaar op basis van door eiser verschafte info uit 2014 een redelijke inschatting heeft gemaakt op basis van het kwaliteit- en onderhoudsniveau. Hem kan niet verweten worden dat al bij het nemen van de beschikking de waarde op een te hoog bedrag is vastgesteld, te meer omdat eiser zelf de verstrekte informatie had kunnen corrigeren Eiser heeft in de bezwaarfase geen gehoor gegeven aan de informatiebeschikking. De heffingsambtenaar heeft de normale zorgvuldigheid betracht. Geen sprake van herroeping wegens aan de heffingsambtenaar te wijten onrechtmatigheid als bedoeld in artikel 7:15, tweede lid, van de Awb. Eiser komt niet in aanmerking voor vergoeding van de proceskosten.

WOZ-zaak. Verweerder heeft onvoldoende gemotiveerd waarom de gehanteerde prijsindexering significant hoger is dan CBS-prijsindexcijfers. Beroep desondanks ongegrond, omdat met deze prijsindexering is teruggerekend naar de eerdere waardepeildatum en eiser dus geen belang heeft bij deze beroepsgrond.

WOZ-waarde woning, beroep ongegrond. Eiser heeft als huurder een procesbelang nu de beschikking aan hem als gebruiker van de woning bekend is gemaakt.

Wet Woz. Proceskosten.

Wet Woz. Proceskosten.

HR verklaart het beroep in cassatie n-o met toepassing van artikel 80a RO.

Wet WOZ. Proceskosten deskundige. In bezwaar heeft eiser een taxatierapport (en de onderliggende factuur) overgelegd en is verzocht om toekenning van een proceskostenvergoeding. De waarde van het object is niet in geschil. Bij uitspraak op bezwaar is eiser in het gelijk gesteld, omdat het object ten onrechte als een niet-woning in plaats van als een woning is aangemerkt en is aan eiser een proceskostenvergoeding toegekend. Het toegekende bedrag aan proceskosten ziet op de door een derde verleende rechtsbijstand. In geschil is uitsluitend of verweerder terecht geen vergoeding heeft toegekend voor het taxatierapport. Om voor vergoeding in aanmerking te komen moeten de kosten van het taxatierapport zijn aan te merken als kosten die eiser in verband met de behandeling van het bezwaar redelijkerwijs heeft moeten maken. Beroep ongegrond.

Proceskostenveroordeling

Wet Woz. Proceskostenvergoeding bezwaar. Immateriëleschadevergoeding.

Wet WOZ, proceskostenvergoeding taxatierapport, geregistreerd taxateur

Hoogte van de vergoeding van de kosten van het bezwaar en de proceskosten. Is er sprake van één bezwaar? Het aanmerken van een stuk als conclusie van repliek.

De heffingsambtenaar heeft aangevoerd dat sprake is van misbruik van recht, onder meer omdat het beroep door de gemachtigde tegen de wens van eiser is voortgezet. Er is volgens de heffingsambtenaar geen procesbelang en er zijn standaardgronden ingediend. De gemachtigde dient verder direct na overschrijding van de beslistermijn een ingebrekestelling in. De rechtbank oordeelt dat er geen sprake is van misbruik van recht. Eiser heeft zich bedacht en de gemachtigde heeft eisers wens om het beroep voort te zetten, uitgevoerd. De andere argumenten leiden evenmin tot het oordeel dat sprake is van misbruik van recht. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. Geen overschrijding van de redelijke termijn in de situatie dat de gemachtigde van eiser heeft verzocht een groot aantal hoorzittingen in het najaar te plannen.

Tussen partijen is in geschil of het recreatieterrein “in hoofdzaak tot woning dient”. Het hof stelt de waarde van de woondelen van het recreatieterrein, alle feiten en omstandigheden in aanmerking nemende, in goede justitie, vast op 75% van de WOZ-waarde. Het recreatieterrein dient daarmee in hoofdzaak tot woning. Het hof vernietigt de aanslag OZB(gebruik) en vermindert de aanslag OZB(eigendom) tot een aanslag berekend naar het woningtarief met een heffingsgrondslag van € 4.435.000.

Woz, geschakelde hoekwoning niet zonder nadere motivering vergelijkbaar met rijwoning, waarde wel aannemelijk gemaakt met overige referentiewoningen, gedateerde voorzieningen, indexering, beroep op art. 40 Wet Woz slaagt niet, beroep ongegrond.

WOZ. Aan de dakkapel van de woning is eenzelfde waarde toegekend als aan de twee dakkapellen van een van de vergelijkingsobjecten. Dit verschil is niet voldoende inzichtelijk gemaakt. Aangezien de door de heffingsambtenaar getaxeerde waarde op de vastgestelde waarde uitkomt, is het gevolg hiervan (en van een rekenkundige omissie) dat de heffingsambtenaar er niet in is geslaagd het bewijs van die waarde te leveren. Beroep gegrond. Eiseres heeft evenmin aan haar bewijslast voldaan om de door haar bepleite waarde aannemelijk te maken. De rechtbank stelt de waarde in goede justitie vast.

WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Verweerder heeft de door hem voorgestane restwaarden na de levensduurverlenging niet aannemelijk gemaakt. Beroep gegrond.

Geschil of de heffingsambtenaar een dwangsom is verschuldigd. Primaire WOZ-besluit is niet in geschil. In dat geval lift de dwangsomprocedure niet mee met het hoofdgeding en neemt de heffingsambtenaar terecht het bezwaar tegen de afwijzende dwangsombeschikking in behandeling. Hof stelt vervolgens de dwangsom vast. In een bijlage bij dit besluit wordt een aangepaste richtsnoer voor de proceskostenvergoeding gegeven, die het hof en de andere hoeven vanaf heden hanteren.

Rioolheffing. Woonwagen.

WOZ. Gegrond. Waarde vastgesteld in goede justitie. Rolstoelaanpassingen hebben geen waardedrukkend effect.

WOZ. Schending artikel 40, tweede lid, van de Wet WOZ. Gebrek gepasseerd. Nieuwe methode om erfpacht te berekenen brengt niet mee dat oude manier ondeugdelijk is. Waarde niet te hoog vastgesteld. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Stuiting van ingebrekestelling; hoorplicht; dwangsom; onjuist dictum dwangsombeschikking; PKV.

Verweerder heeft terecht gebruik gemaakt van het tarief niet-wonen voor de bouwgrond van verweerder. Het woning tarief wordt pas van toepassing als er bouwwerkzaamheden hebben plaats gevonden. Doordat de woning in dit geval niet is aan te merken als woning in aanbouw is er dus ook geen sprake van een woning in de zin van de onroerendezaakbelasting.

Beroep tegen WOZ-waarde. Ongegrond.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Wet waardering onroerende zaken; waardering woningen; referentieobjecten

Wet Woz. Ontvankelijkheid bezwaar. Tenaamstelling beschikking. Termijnoverschrijding.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

WOZ. Toestandsdatum. Beroep ongegrond.

Hoewel aan artikel 7:4, vierde lid, van de Awb in bezwaar geen algemene aanspraak op toezending van de op de zaak betrekking hebbende stukken in een bezwaarprocedure kan worden ontleend, laat dat echter onverlet dat de heffingsambtenaar op grond van artikel 40, tweede lid, van de Wet WOZ, gehouden is op verzoek aan eiser afschrift te verstrekken van de gegevens die ten grondslag liggen aan de vastgestelde waarde.

Wet Woz. Hoorplicht. Toezendplicht bezwaar ex art. 7:4 Awb. Informatieverstrekking ex art. 40 Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Toezendplicht op de zaak betrekking hebbende stukken in bezwaar.

WOZ-waarde; woning; (niet inzichtelijk maken) trendpercentages; verweerder maakt waarde aannemelijk; beroep ongegrond.

2 objecten in gebruik als restaurant en zalenverhuur. Onderdeel van landgoed. NSW. HWK methode. Waarde inzichtelijk gemaakt. Beroep ongegrond.

WOZ: de waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld.

Wet WOZ, vergelijkingsmethode, doelmatigheid

Wet WOZ, vergelijkingsobjecten, inhoud woning, verduurzamingen

In geschil is of en zo ja, tot welke bedragen belanghebbende recht heeft op vergoeding van griffierechten, wettelijke rente, vergoeding van proceskosten en vergoeding voor geleden immateriële schade.

Art. 17 WOZ. De Heffingsambtenaar heeft de vastgestelde WOZ-waarde van de woning van belanghebbende aannemelijk gemaakt. Dwangsom; vergoeding van materiele en immateriële schade.

WOZ. Recent verkochte percelen met een omgevingsvergunning voor afwijkend gebruik zijn vergeleken met de percelen van eiseres zonder omgevingsvergunning. Structuurvisie is van toepassing. De rechtbank ziet geen verschil met de te waarderen percelen.

WOZ. Verkoop eigen woning. Aannemelijk dat waarde niet te laag is vastgesteld. Artikel 40, tweede lid, van de Wet WOZ geschonden. Gebrek gepasseerd. Overschrijding redelijke termijn.

Schending artikel 40 lid 2 WOZ. Gebrek gepasseerd. Het niet kunnen terugvinden van verkoopgegevens op internet is onvoldoende voor het oordeel dat het vergelijkingsobject niet marktconform is verkocht. Waarde niet te hoog.

De heffingsambtenaar verstrekt in hoger beroep de juiste kenmerken van de woning. Naar aanleiding van deze nieuwe informatie is de WOZ-waarde van de woning in hoger beroep niet langer in geschil. Belanghebbende verzoekt in hoger beroep om proceskostenvergoeding. Het Hof ziet geen aanleiding om de heffingsambtenaar te veroordelen in de proceskosten.

De rechtbank oordeelt dat op grond van artikel 40, tweede lid, van de Wet WOZ verweerder aan (gemachtigde van) eiser de grondstaffel en KOUDV- en liggingsfactoren had moeten verstrekken. Anders dan verweerder meent kan niet volstaan worden met enkel terinzagelegging als bedoeld in artikel 7:4, tweede lid, van de Awb. Omdat verweerder niet aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 40, tweede lid, van de Wet WOZ heeft voldaan veroordeelt de rechtbank verweerder tot vergoeding van het door eiser betaalde griffierecht en de door eiser ter zake van de beroepsprocedure gemaakte kosten voor rechtsbijstand. De rechtbank oordeelt verder dat verweerder heeft de waarde van de onroerende zaak niet te hoog vastgesteld. Het ontbreken van de gegevens waarmee verweerder de verkoopprijzen herrekend heeft naar waardepeildatum heeft in dit geval geen gevolgen. Eén van de vergelijkingsobjecten is namelijk minder dan twee maanden voor waardepeildatum verkocht, en dit object onderbouwt de door verweerder vastgestelde waarde voldoende.

Rechtbank zet verschillen uiteen tussen artikel 40, tweede lid, WOZ en artikel 7:4, tweede lid van de Awb. Indien door of namens de geadresseerde van de beschikking verzocht wordt om verstrekking van de gegevens die ten grondslag hebben gelegen aan de vastgestelde waarde, dient verweerder deze op grond van art. 40, tweede lid, WOZ toe te zenden; deze actieve wijze van verzenden geldt ook in bezwaarfase. Toepassing van artikel 40, tweede lid, WOZ is ook rechtsplicht indien sprake is van een gemachtigde, ongeacht of deze zijn bijstand beroepsmatig verleent of niet.

WOZ. Verstrekking stukken in bezwaarfase. Artikel 6:17 Awb en artikel 40 van de Wet WOZ gaan niet zover dat op verweerder de verplichting rust om in de bezwaarfase stukken toe te zenden aan (de gemachtigde van) eiser. Betreft passief inzagerecht. De grondstaffel en de KOUDV- en liggingsfactoren behoren tot de stukken die verweerder in de bezwaarfase ter inzage dient te geven. Inhoudelijk beroep ongegrond. Verder heeft verweerder de toekenning van proceskosten in bezwaarfase onterecht gematigd.

Wet Woz. Vertegenwoordigingsbevoegdheid heffingsambtenaar. Ter zitting van de Rechtbank overgelegde machtiging is toereikend. Terugwijzing naar Rechtbank.

WOZ. Verweerder maakt waarde aannemelijk. De rechtbank acht de ligging aan open vaarwater een zwaarwegend waardeverhogend aspect. Verweerder heeft hiermee in zijn matrix rekening gehouden, eiser niet.

voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt

WOZ, 4 woningen en een garagebox. Verweerder slaagt niet in bewijslast. Rechtbank voorziet zelf in drie zaken.

WOZ. Waardering waterverdedigingswerken. Dijklichaam.

voor deze uitspraak is geen samenvatting

WOZ bedrijfshal. Geen reden te twijfelen aan de door de heffingsambtenaar gehanteerde oppervlakte. Huurwaardekapitalisatiemethode. Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld.

Verweerder heeft de waarde van de onroerende zaak aannemelijk gemaakt.

Art. 17 WOZ. De Heffingsambtenaar heeft de vastgestelde WOZ-waarde van de woning van belanghebbende aannemelijk gemaakt. Al hetgeen van de zijde van belanghebbende daar tegenover is ingebracht, leidt niet tot een ander oordeel.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt

WOZ-waarde (huurwaardekapitalisatiemethode) datacenter. Het beroep is tijdig aan een bij de ACM geregistreerd postbedrijf ter verzending aangeboden. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de kapitalisatiefactor en huurwaarde, en derhalve de waarde, niet te hoog zijn vastgesteld. Beroep is ongegrond.

WOZ

Wet WOZ. Beroep gegrond. Rechtbank bepaalt schattenderwijs de waarde.

WOZ-waarde fastfoodrestaurant. Huurwaardekapitalisatiefactor. Twee huurreferenties en een verkooptransactie: voldoende onderbouwing. De WOZ-waarde is niet te hoog vastgesteld.

WOZ-waarde gevangenis omgebouwd tot crisisopvang. Gecorrigeerde vervangingswaarde, Waarde in goede justitie. Verweerder kan ter onderbouwing van de restwaarden niet volstaan met een verwijzing naar de in de Taxatiewijzer Verzorging genoemde bandbreedtes.

WOZ-waarde hotel. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat vanwege renovatiewerkzaamheden moet worden uitgegaan van een afwijkende toestandsdatum. De stelling van eiseres dat de waarde moet worden vastgesteld op basis van de DCF- dan wel OCF-methode faalt. De door eiseres berekende cashflow niet kan worden aangemerkt als de naar objectieve maatstaven realiseerbare cashflow. Geen sprake van strijd met motiveringsbeginsel. Beroep ongegrond

De heffingsambtenaar heeft de marktwaarde van de onroerende zaak - een hotel-restaurant - bepaald op € 12.350.000 door de “Gross Operating Profit” (GOP) van het uitgeoefende bedrijf te vermenigvuldigen met een “multiplier” en de uitkomst (“de waarde van het hotelbedrijf”) te verminderen met de waarde van de goodwill en de roerende zaken alsmede de verwervingskosten. De Rechtbank heeft de waarde schattenderwijs verminderd tot € 8.750.000. Het Hof stelt in het hoger beroep van beide partijen voorop dat het uitsluitend toetst of de door de heffingsambtenaar voorgestane waarde en, indien het Hof aan de toetsing van de door belanghebbende verdedigde waarde toekomt, de door belanghebbende verdedigde waarde, de toetsing aan het wettelijke waardebegrip doorstaan (vergelijk HR 29 november 2000, nr. 35797, ECLI:NL:HR:2000:AA8610). Gaat het om de marktwaarde van een onroerende zaak, dan is de enige toetssteen voor de rechter dus het bepaalde in artikel 17, lid 2, van de Wet WOZ. Ongeacht op welke manier de heffingsambtenaar de marktwaarde van de onroerende zaak bepaalt, mag van hem verwacht worden dat dat hij de door hem bij die bepaling gebruikte variabelen onderbouwt met in het geding gebrachte marktgegevens of andere objectieve gegevens. Indien hij bij de onderbouwing van de door hem voorgestane marktwaarde (mede) gebruik maakt van aannames en keuzes, dient hij zorg te dragen voor de inzichtelijkheid en controleerbaarheid daarvan. De onderbouwing van een belangrijke variabele in de bepaling van de marktwaarde door de heffingsambtenaar – de multiplier – voldoet niet aan deze eisen. Reeds hierom heeft de Rechtbank terecht geoordeeld dat de heffingsambtenaar niet is geslaagd in zijn bewijslast met betrekking tot de door hem voorgestane marktwaarde. De (taxateur van de) heffingsambtenaar heeft ook nagelaten de door hem bij de bepaling van de gecorrigeerde vervangingswaarde gebruikte aannames over de bouwkosten per m2, de verdeling van de bouwkosten over de ruwbouw, afbouw en installaties, de technische levensduren van de ruwbouw, afbouw en installaties, met inbegrip van de door hem toegepaste verlenging van de technische levensduren van de afbouw en de installaties, de restwaarden, het ontbreken van een correctie wegens functionele veroudering, de toerekening van 49.815 m2 grond aan de onroerende zaak en de rekenprijzen per m2 grond te onderbouwen. Gelet hierop heeft de heffingsambtenaar niet aannemelijk gemaakt dat de door hem voorgestane gecorrigeerde vervangingswaarde niet te hoog is. Belanghebbende is er niet geslaagd aannemelijk te maken dat de door haar voorgestane (markt)waarde van € 6.650.000 niet te laag is. Zowel afzonderlijk als tezamen schieten de 6 waardeberekeningen, die belanghebbende heeft overgelegd, tekort als onderbouwing van de door haar voorgestane waarde. Omdat geen van beide partijen erin is geslaagd het van haar verlangde bewijs te leveren, bepaalt het Hof de waarde van de onroerende zaak op waardepeildatum schattenderwijs. Het Hof ziet, alle feiten en omstandigheden in aanmerking nemend, geen reden af te wijken van de door de Rechtbank geschatte waarde van de onroerende zaak van € 8.750.000. Het Hof neemt de beslissing van de Rechtbank dat belanghebbende niet in aanmerking komt voor een proceskostenvergoeding, omdat de gemachtigde van belanghebbende in dienst is bij Y B.V., die volgens de Rechtbank aan belanghebbende is gelieerd, niet over. Onder verwijzing naar HR 8 november 2002, nr. 37199, ECLI:NL:HR:2002:AF0078 veroordeelt het Hof de heffingsambtenaar in de kosten van rechtsbijstand die belanghebbende in bezwaar, beroep en hoger beroep heeft gemaakt.

WOZ (woning); procesbelang huurder; procespositie gemachtigde eiser; vergelijkingsmethode; ongegrond; proces-verbaal mondelinge uitspraak.

WOZ-waarde woning. Waarde in beroep verlaagd. Waarde zolderkamer in geschil. Niet het huidige gebruik maar de potentie van de ruimte is bepalend voor de waarde. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld

Beroep tegen de waardebepaling van intensieve varkenshouderij per waardepeildatum 1 januari 2017.

WOZ-waarde kantoorpand. Huurwaardekapitalisiatiemethode. Verweerder maakt gelet op het door hem overgelegde taxatierapport en het eigen aankoopcijfer van het pand aannemelijk dat de door hem vastgestelde waarde niet te hoog is vastgesteld en dat hij in voldoende mate rekening heeft gehouden met het leegstandsrisico.

WOZ, kinderdagverblijf, gecorrigeerde vervangingswaarde, levensduurverlenging, beroep ongegrond,

WOZ-waarde kinderdagopvang. De rechtbank stelt voorop dat als partijen de richtsnoeren van die Taxatiewijzer als uitgangspunt voor de waardering hebben aanvaard, degene die aanspraak maakt op een afwijking van die Taxatiewijzer daarvoor de gronden moet stellen en bij betwisting aannemelijk maken. De rechtbank stelt vast dat beide partijen vinden dat bij de bepaling van de waarde van de dagverblijven de Taxatiewijzer Onderwijs 2019 en de archetypen O184PL12 en O185PL12 moeten worden gebruikt. Dan ligt het op de weg van eiseres, die van de kengetallen, voor zover het de restwaarden betreft in deze archetypes, wil afwijken, om feiten te stellen en bij betwisting aannemelijk te maken waaruit blijkt dat in casu de in de Taxatiewijzer genoemde restwaarden te hoog zijn. Dat heeft eiseres met wat zij heeft aangevoerd niet gedaan.

WOZ-waarde van een op grond van de Natuurschoonwet 1928 aangewezen landgoed; de in het hof aanwezige laagstamfruitbomen ten onrechte niet in de berekening van het percentage houtopstand meegenomen; rechtbank voorziet zelf in de zaak door waarde te bepalen op € 296.000,- respectievelijk € 304.000,-.

WOZ-waarden van sporthal/sportzaal en recreatie-/sportcentrum te Grave, belastingjaar 2019. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Grondwaarde, resterende technische levensduur en restwaarde en functionele correctie. Verweerder maakt, met gebruikmaking van de Taxatiewijzers Sport en Algemeen, aannemelijk dat de waarden van beide objecten niet te hoog zijn vastgesteld.

MK WOZ. Vaststelling van de waarde van een onderwijsgebouw d.m.v. de gecorrigeerde vervangingswaarde. De gemiddelde eenheidsprijs hoeft niet gecorrigeerd te worden voor de grootte van het object. Verweerder heeft de restwaarde niet te hoog vastgesteld.

WOZ-waarde onroerende zaak; grondwaarde; opstalwaarde; waterverdedigingswerken; heffingsambtenaar heeft voldaan aan de op hem rustende bewijslast.

Art. 17 WOZ. De Heffingsambtenaar heeft de vastgestelde WOZ-waarde van de onroerende zaak van belanghebbende aannemelijk gemaakt. Al hetgeen van de zijde van belanghebbende daar tegenover is ingebracht, leidt niet tot een ander oordeel.

MUSP WOZ gegrond niet zorgvuldig tot standgekomen.

WOZ-waarde juist vastgesteld, op basis van eigen object en vergelijkingsobjecten. Beroep ongegrond.

WOZ-waarde parkeergarage. Boven de parkeergarage bevindt zich een kantoortoren. Invloed van leegstand op de waarde van de garage.

Wet Woz. Waardevaststelling van een als private school geëxploiteerde onroerende zaak.

WOZ-waarde rijwoning. Correcties die worden toegepast in woningtaxaties berusten deels op een subjectieve inschatting die de taxateur maakt op grond van zijn ervaring en kennis, waarbij hij mede gebruik maakt van de permanente marktanalyse die wordt uitgevoerd om te bezien of de gehanteerde percentages aanpassing behoeven. Een taxatieopbouw is een hulp- en controlemiddel bij de waardevaststelling, maar uiteindelijk staat enkel de eindwaarde ter toetsing. Wel is van belang dat een taxateur enig houvast kan bieden welke elementen een rol spelen bij de correctie en die de rechtbank kunnen overtuigen dat, zoals in dit geval, voldoende rekening is gehouden met de verschillen in onderhoudsniveau. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering van een begraafplaats en crematorium. Waarde grond, correctie voor grootte, levensduurverlenging en restwaarde, functionele correctie.

WOZ. Waardering garage/autoshowroom o.b.v. huurwaardekapitalisatie. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. De opbrengstlimiet is bij de heffing van de rioolheffing niet geschonden. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering van een kinderdagverblijf en buitenschoolse opvang. Eigen verkoopcijfer niet bruikbaar. Verweerder onderbouwt de restwaarde wel, maar de levensduurverlenging niet. Desondanks is de waarde niet te hoog vastgesteld.

WOZ. Waardering recyclingbedrijf. In een tussenuitspraak heeft de rechtbank geoordeeld dat de heffingsambtenaar een deel van het buitenterrein als inrichting had moeten waarderen en niet als onderdeel van de gebouwgebonden grond. De heffingsambtenaar is in de gelegenheid gesteld de taxatie daarop aan te passen en heeft vervolgens getaxeerd met de gecorrigeerde vervangingswaarde. Die waardering leidde tot een hogere waarde dan de oorspronkelijke waarde op basis van de huurwaardekapitalisatiemethode. De heffingsambtenaar heeft echter geen feiten en omstandigheden gesteld op grond waarvan aannemelijk is dat sprake is van een subjectieve omstandigheid waardoor de gecorrigeerde vervangingswaarde hoger is dan de waarde in het economisch verkeer. Dit leidt uiteindelijk niet tot gegrondverklaring van het beroep, omdat uit de beoordeling van de standpunten van eiseres volgt dat de beschikte WOZ-waarde niet te hoog is.

WOZ. Hoger beroep heffingsambtenaar gegrond. Beroep op vertrouwensbeginsel. Sloop pand. Waarderingsuitzondering waterverdedigingswerk. Vergelijkingsmethode.

WOZ: verweerder heeft de waarde van de woning op waardepeildatum 1 januari 2019 voor het kalenderjaar 2020 terecht vastgesteld op € 162.000. Verweerder heeft terecht de tuin tot de woning gerekend. Het enkele feit dat gemachtigde aanleiding zag om na de mededeling dat verweerder van plan was het bezwaar af te wijzen, het gesprek af te breken, maakt niet dat er geen hoorgesprek heeft plaatsgevonden. Onder deze omstandigheden is geen sprake van een schending van het hoorrecht.’

Wet WOZ. Waardering van een uitvaartcentrum. Levensduurverlenging en de restwaarde. Verweerder slaagt in zijn bewijslast.

Wet Woz. Waardevaststelling werk-/kantoorruimten.

Wet WOZ. Waardering van een winkel. Keuze tussen de vergelijkingsmethode of de hwk-methode.

Wet WOZ. Waardering van een winkelpand op basis van de hwk-methode. Eigen huurcijfer is bruikbaar.

Wet waardering onroerende zaken; waardering van een woning

Wet WOZ. De waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld.

WOZ. De rechtbank volgt eiser niet in zijn betoog dat de waarde in vergelijking met voorgaande jaren buitensporig is gestegen en daarom niet aannemelijk is. Eiser stelt onweersproken dat de heffingsambtenaar ten onrechte een verlenging van zijn garage voor aanbouw aanziet, wat voor dat onderdeel tot een te hoge waardering heeft geleid. Aangezien de door de heffingsambtenaar getaxeerde waarde vrijwel op de vastgestelde waarde uitkomt, is het gevolg hiervan dat de heffingsambtenaar er niet in is geslaagd het bewijs van die waarde te leveren. Beroep gegrond. Eiser heeft evenmin aan zijn bewijslast voldaan om de door hem bepleite waarde aannemelijk te maken. De rechtbank stelt de waarde in goede justitie vast.

WOZ-waarde van een tankstation. Tussen partijen is niet in geschil dat verweerder de waarde van het tankstation terecht heeft bepaald volgens de landelijke ‘Taxatiewijzer en kengetallen Deel 21 Motorbrandstofverkooppunten naar waardepeildatum 1 januari 2019. Bepaling aan de hand van het in de taxatiewijzer vermelde stappenplan. Verweerder heeft het tankstation terecht geclassificeerd als buurtstation bemand, van het subtype hoog. Eiseres neemt voorts het standpunt in dat verweerder een te hoge REN-score hanteert en daarmee uitgaat van een te hoge ‘locatiewaarde brandstofverkoop’ en een te hoge ‘locatiewaarde voorzieningenniveau’. Ook als wordt uitgegaan van de door eiseres voorgestane verlagingen van de REN-score, is de aldus bepaalde waarde hoger dan de reeds vastgestelde WOZ-waarde. Wat eiseres heeft aangevoerd faalt daarom. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde WOZ-waarde niet te hoog is. Beroep ongegrond.

WOZ-waarde tussenherenhuis. Achterstallig onderhoud. Inpandige bezichtiging geweigerd.

De rechtbank ziet met het oog op de rechtspraktijk aanleiding om in algemene zin uiteen te zetten hoe zij beroepsgronden over ‘op de zaak betrekking hebbende stukken’ in WOZ-zaken beoordeelt. Het bestuursprocesrecht kent waarborgen om ervoor te zorgen dat bestuursorganen, belanghebbenden en de rechtbank in bezwaar- en beroepsprocedures over dezelfde informatie beschikken. De rechtbank constateert dat in WOZ-zaken in toenemende mate een beroep wordt gedaan op de vermeende schending van de artikelen 7:4 en 8:42 van de Awb en het daaraan verwante artikel 40 van de Wet WOZ. De onderwerpen die in deze uitspraak aan de orde komen zijn onder meer de vraag wanneer een gestelde schending inhoudelijk beoordeeld moet worden en wat de betekenis van de goede procesorde daarbij is. Als centraal beoordelingskader hanteert de rechtbank vervolgens 1) of een informatieachterstand is ontstaan bij de belanghebbende en 2) of die achterstand tijdens de procedure is hersteld en in welke fase van het geschil dat is gebeurd. In het licht daarvan benoemt de rechtbank in welke gevallen een schending van de procedurele vereisten kan worden gepasseerd en wanneer een proceskostenveroordeling aan de orde is.

WOZ. Ongegrond. Voldaan aan artikel 40 WOZ met terinzagelegging van de op de zaak betrekking hebbende stukken. Vergoeding van immateriële schade toegekend.

WOZ woning. Indexeringspercentages. Legesverordening. Beroep ongegrond.

WOZ-waardering afvalverwerkingsbedrijf. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Verweerder heeft naar het oordeel van de rechtbank de waarde niet aannemelijk gemaakt. In de door verweerder overgelegde taxatiekaart is geen enkele toelichting opgenomen over welke gegevens en aannames de taxateur ten grondslag heeft gelegd aan de in de taxatiekaart gehanteerde eenheidsprijzen, levensduur en restwaardes van de verschillende deelobjecten. Eiseres heeft de door haar bepleite waarde evenmin aannemelijk gemaakt. De rechtbank stelt de waarde schattenderwijs vast.

Wet WOZ. De Waardering van een agrarische loods voor de stalling van werktuigen. Verweerder slaagt in zijn bewijslast.

Wet Woz. Waardevaststelling agrarisch object.

Wet Woz. Waardevaststelling appartementen.

Wet Woz. Waardevaststelling appartementen.

WOZ-waarde van bedrijfsobject. Beroep op betalingsonmacht. Eigen huurcijfer niet bruikbaar. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling bedrijfspand. Immateriële schadevergoeding.

Wet Woz. Waardevaststelling bedrijfsruimten.

Wet Woz. Waardevaststelling complex van bedrijfsunits.

De WOZ-waardering van een dagverblijf voor kinderen. Levensduurverlenging en restwaarde.

De WOZ-waardering van een dagverblijf voor volwassen met een (licht) verstandelijke beperking. Levensduurverlenging en restwaarde.

Waarderingsuitzondering voor waterverdedigingswerken (dijkwoning). Waardering van de ondergrond van de woning die wél moet worden gewaardeerd, omdat deze niet onder de waarderingsuitzondering valt. Toepassing van grondstaffel: moeten de effectief te waarderen vierkante meters zo laag mogelijk worden gewaardeerd (waarbij de grondstaffel van bovenaf wordt ingestoken) of moeten de effectief te waarderen vierkante meters zo hoog mogelijk worden gewaardeerd (waarbij de grondstaffel van onderaf wordt ingestoken)? Beroep op gelijkheidsbeginsel. De heffingsambtenaar is niet gebonden aan begunstigend beleid dat een ander bestuursorgaan (de heffingsambtenaar van een andere gemeente) op dit punt voert. Immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn. Aanhoudingsbeslissing van de rechtbank is niet onredelijk om de enkele reden dat de rechtbank partijen niet in de gelegenheid heeft gesteld om hun opvatting over de aanhoudingsbeslissing kenbaar te maken. Uit het overzichtsarrest van de Hoge Raad volgt wel dat dan moet worden beoordeeld of de aanhoudingsbeslissing gelet op de stand van de procedure en de jurisprudentie ten tijde van de schriftelijke kennisgeving van de aanhouding redelijk was.

Met enkele stelling dat de huur € 600,- bedroeg heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde relevante kan zijn voor de maximale huurprijs; vanwege ontbreken relativiteit verklaart de rechtbank het beroep ongegrond.

WOZ waarde golfcomplex. Twee belastingjaren. Sprake van commerciële exploitatie. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Beroepen ongegrond.

Woz-waarde hotel. Huurwaardekapitalisatiemethode. Eerste verkoopcijfer betrof geen marktconforme verkoop, want verkoop op veiling. Tweede verkoopcijfer marktconforme verkoop. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld.

Wet Woz. Waardevaststelling kantoorpanden.

Wet Woz. Waardevaststelling kinderdagverblijf.

WOZ-waarden van twee kinderdagverblijven. Als uitgangspunt voor het bepalen van de gecorrigeerde vervangingswaarde zijn de ‘Taxatiewijzer en kengetallen Deel 1 Onderwijs’ en de ‘Taxatiewijzer Deel 0 Algemeen’, beide per waardepeildatum 2019, genomen. Geschilpunten over levensduurverlenging en restwaarden. Stellingen van eiseres over onterecht toegepaste levensduurverlenging voor de installaties slagen niet. Deze stellingen kunnen (gelet op de marge tussen de in het taxatierapport vermelde waarde en de vastgestelde WOZ-waarde) niet leiden tot het oordeel dat de vastgestelde WOZ-waarde te hoog is. Eiseres heeft evenmin aannemelijk gemaakt dat verweerder van lagere restwaarden had moeten uitgaan. Beroepen ongegrond.

WOZ. Als de gemeente aannemelijk maakt dat de vrij-op-naam-prijs van een nieuwbouwwoning niet overeenkomt met de prijs die de woning als bestaande woning zou hebben opgebracht, kan bij de waardering aan de vrij-op-naam-prijs worden voorbijgegaan.

Woning is één object en terecht aangemerkt als woning. Beslissend is bestemming object aan begin belastingjaar. Artikel 18, derde lid, van de Wet WOZ. Ten onrechte geen rekening gehouden met de verplichte exploitatie van een bedrijf of winkel. Gegrond.

In geschil is de kostenvergoeding voor bezwaar. Het hoorgesprek en het taxatierapport komen voor vergoeding in aanmerking. Aan een deskundige in de zin van de Awb wordt niet de eis gesteld dat sprake moet zijn van een geregistreerd taxateur.

WOZ: recreatiebungalow op erfpachtgrond. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder in diens taxatie onvoldoende rekening gehouden met het gegeven dat de voor de referentiewoningen betaalde koopsommen zien op de opstallen én het recht op grond in erfpacht. Verweerder had bij de herleiding van de waarde van eisers woning de (geïndexeerde) verkoopprijzen van de referentiewoningen moeten ophogen tot de prijzen die de woningen zouden hebben opgebracht als ze niet op grond in erfpacht maar op eigen grond hadden gelegen. Dit houdt dus in het verschil in grondwaarde bij uitgifte in erfpacht of in volle eigendom. Uit een opgesteld omtrent de erfpachtcanon op het recreatiepark blijkt dat in 2015 dat verschil slechts 10% bedroeg. Verweerder heeft daarentegen de volle waarde van de grond in eigendom opgeteld bij de voor de referentiewoningen betaalde koopsommen. Beroep gegrond.

WOZ. Recreatiesamenstel. Verweerder heeft de OCF-methode niet toegepast op het recreatiesamenstel als geheel. De chalets en de bedrijfswoning heeft verweerder als afzonderlijke deelobjecten gewaardeerd. De rechtbank acht deze benadering van de waardering op zichzelf niet onjuist, omdat beide methodes worden gebruikt binnen hetzelfde waarderingsvoorschrift (de WEV). De rechtbank is evenwel van oordeel dat de (deel)waardering door verweerder van de chalets door middel van de vergelijkingsmethode in dit geval geen goed beeld geeft van de eindwaarde van het terrein als geheel. Verweerder heeft namelijk elk chalet afzonderlijk gewaardeerd naar de WEV die zou kunnen worden gerealiseerd als dat chalet als afzonderlijk object verkocht zou worden. Voor de waardering van het recreatiesamenstel in zijn geheel acht de rechtbank dit geen juiste benadering. De rechtbank stelt de waarde schattenderwijs vast.

Wet Woz. Waardevaststelling recreatiebungalow.

Wet Woz. Waardevaststelling recreatiewoning.

WOZ-waarde recreatiewoning. Belanghebbende is eigenaar van de recreatiewoning en erfpachter van het perceel. De taxateur van de heffingsambtenaar heeft de grondwaarde berekend conform de berekening van de waarde van het erfpachtsrecht volgens de regels voor de overdrachtsbelasting en de erfbelasting. De heffingsambtenaar maakt niet aannemelijk dat dit in dit geval een goede weergave van de waarde van de grond in onbezwaarde staat vormt. Beide partijen maken de verdedigde waarde niet aannemelijk. Beroep op gelijkheidsbeginsel faalt.

Wet Woz. Waardevaststelling rijksmonumentale villa.

WOZ gecorrigeerde vervangingswaarde schoolgebouw. Restwaarde/levensduurverlenging. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem vastgestelde WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld en dat geen sprake is van een motiveringsgebrek in de uitspraak op bezwaar.

WOZ. Incourante niet-woning. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Sportcomplex. In geschil zijn onder meer de restwaardes van de elementen ruwbouw, afbouw en installaties van het clubhuis en de technische levensduur van de sportvelden. De rechtbank oordeelt dat de taxatiewijzer onvoldoende gegevens bevat om ter onderbouwing van de restwaarden te kunnen dienen. Verder hebben zich in de gemeente en rond de waardepeildatum weinig transacties van vergelijkbare objecten voorgedaan. De rechtbank oordeelt dat verweerder ook relevante transactiegegevens van andere gemeenten in de omgeving had kunnen en moeten raadplegen. Verweerder stelt dat de transacties in de taxatiewijzer niet geschikt zijn. De rechtbank oordeelt dat het op verweerders weg had gelegen om deze stelling aannemelijk te maken. Hij heeft dat niet gedaan. De waarde van het object is onvoldoende onderbouwd. Eiseres heeft de door haar bepleite waarde ook niet aannemelijk gemaakt. Het beroep slaagt voor wat betreft de grondslag voor de OZB.

Wet Woz. Waardevaststelling sportvelden. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Correctie wegens technische veroudering. Levensduur.

WOZ. Waardevaststelling van een NSW-landgoed. Verweerder heeft de waarde voldoende aannemelijk gemaakt. Verzoek IMSV toegewezen.

WOZ: Geen samenstel. Wel onjuiste objectafbakening. De rechtbank bakent het object op de juiste wijze af. OZB kerkenvrijstelling: Uit de door eiser overgelegde gegevens blijkt niet, mede gelet op wat daartegen door de heffingsambtenaar is aangevoerd, dat de onroerende zaak voor ten minste 70% voor de openbare eredienst wordt gebruikt.

WOZ. Waardering waterleidingstation o.b.v. louter taxatiewijzer nutsvoorzieningen bij gebrek aan relevante marktgegevens. Gelet op de aard van de onroerende zaak en de strenge wettelijke eisen aan de drinkwaterkwaliteit, wordt de heffingsambtenaar in zijn betoog gevolgd dat het object voldoende is onderhouden wat een verlengde levensduur rechtvaardigt. Ten onrechte heeft de heffingsambtenaar t.a.v. enkele deelobjecten geen correctie toegepast voor de veranderde bouwwijze, maar ook als die correctie wordt doorgevoerd komt de herberekende getaxeerde waarde nog altijd (ruim) boven de beschikte waarde uit. Beroep ongegrond. De rechtbank geeft het waterleidingbedrijf – waarvan de aandelen in overheidshanden zijn en dat een overheidstaak uitvoert – mee om in een geval als dit eerst (bestuurlijk) overleg te voeren met de heffingsambtenaar om zo een procedure bij de rechter mogelijk te voorkomen.

Woz waarde wijk/buurtcentrum. Gelet op recent arrest HR is het aan eiseres om van de Taxatiewijzer afwijkende restwaarden aannemelijk te maken. Beroep ongegrond.

In geschil is of de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de aan de kavel, waarop een windturbine is geplaatst, toegekende waarde niet te hoog is. Het hof is - met de rechtbank - van oordeel dat met de overeengekomen retributies voor het recht van opstal een goede indicatie wordt gekregen van de waarde van de grond in het economisch verkeer. Vervolgens is de vraag aan de orde of de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de in dit geval feitelijke betaalde retributie van € 10.000 per megawatt geen goed beeld geeft van de economische waarde van de grond. Naar het oordeel van het hof is de heffingsambtenaar niet in deze bewijslast geslaagd. Belanghebbende heeft aannemelijk gemaakt dat de in dit geval betaalde retributie marktconform is en uitsluitend een vergoeding is voor het gebruik van de grond en dat de participatie van de eigenaar van de grond daarbij geen rol heeft gespeeld. Anders dan belanghebbende betoogt, is de bestemming van de kavel (windturbine) van invloed op de waarde van de grond.

Wet Woz. Waardevaststelling winkel.

De heffingsambtenaar was bevoegd. De WOZ-waarde is niet te hoog vastgesteld. De rechtbank heeft ten onrechte geen immateriële schadevergoeding toegekend.

De rechtbank geeft allereerst aan dat zij uit het oogpunt van de goede procesorde grenzen kan stellen aan wat partijen nog ter zitting kunnen aanvoeren. Indien het moeilijk of onmogelijk wordt voor een wederpartij om adequaat te reageren op de standpunten van de wederpartij kan zij daar een passend gevolg aan geven bijvoorbeeld door die standpunten buiten beschouwing te laten. Omdat de taxateur van verweerder in dit geval aan het einde van de zitting alsnog inhoudelijk op de meeste nieuwe standpunten van eiseres, een besloten vennootschap, heeft kunnen reageren, ziet de rechter daarvoor nu echter geen aanleiding. Partijen dienen er in de toekomst rekening mee te houden dat die afweging dan anders kan zijn. WOZ-waarde supermarkt. Huurwaardekapitalisatiemethode. Kapitalisatiefactor niet in geschil. Verweerder maakt met de gebruikte huurtransactiecijfers aannemelijk dat de gehanteerde huurwaarde niet te hoog is. Verweerder maakt de waarde aannemelijk. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling winkel met magazijn.

Wet WOZ. Het hoger beroep van belanghebbende is gegrond; belanghebbende heeft recht op PKV in de bezwaarfase. Het incidenteel hoger beroep van de heffingsambtenaar is ongegrond; de door de rechtbank vastgestelde waarde wordt in stand gelaten.

Wet Woz. Waardevaststelling winkelruimte.

WOZ. Verweerder heeft onvoldoende inzichtelijk gemaakt hoe met de verschillen tussen de winkelpanden en de vergelijkingsobjecten rekening is gehouden. Ook heeft verweerder onvoldoende inzicht verschaft in de toegepaste kapitalisatiefactoren. Eiseres heeft de door haar voorgestelde waarden evenmin aannemelijk gemaakt. Nu geen van beide partijen er in is geslaagd het van haar gevergde bewijs te leveren, vermindert de rechtbank de door verweerder vastgestelde waarden in goede justitie met 10%.

Wet WOZ; waardering van een woning

Wet WOZ; woning; erfpachtcorrectie; artikel 7:9 Awb

WOZ woning

De heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van de woning niet aannemelijk gemaakt. De argumenten van belanghebbende kan het Hof echter ook niet volgen. Het Hof stelt de WOZ-waarde van de woning in goede justitie zelf vast.

WOZ. Hoger beroep ongegrond. Vrijstelling waterverdedigingswerken.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Proceskostenvergoeding bezwaar. Aan de heffingsambtenaar te wijten onrechtmatigheid?

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Waarde woning ingevolge artikel 17, lid 2 van de Wet WOZ

Uit de artikelen 7:4 Awb en 40 Wet WOZ volgt geen verplichting voor de Heffingsambtenaar om de stukken waar belanghebbende tijdens de bezwaarfase om heeft verzocht voorafgaand aan het horen toe te zenden. Waarde woning ingevolge artikel 17, lid 2 Wet WOZ.

Art. 17 WOZ. De Heffingsambtenaar heeft de vastgestelde WOZ-waarde van de woning van belanghebbende aannemelijk gemaakt. Verbod van willekeur; vertrouwensbeginsel; gelijkheidsbeginsel; proceskostenvergoeding voor bezwaar- beroep- en hoger beroep.

De Heffingsambtenaar heeft de vastgestelde WOZ-waarde van de woning van belanghebbende aannemelijk gemaakt. Op de zaak betrekking hebbende stukken; vergoeding materiele en immateriële schade.

WOZ waarde woning. Er zijn twee identieke woningen in dezelfde straat met een lagere WOZ-waarde. Er zijn niet meer identieke woningen. Op grond van de meerderheidsregel verlaagt het hof de WOZ waarde.

Schending hoorplicht. Bijstelling gemiddelde meterprijs die vanwege de investeringsregel niet tot een verlaging in de WOZ-waarde leidt. WOZ-waarde niet te hoog vastgesteld. Beroep gegrond. Rechtsgevolgen blijven in stand.

Wet WOZ. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Beroep ongegrond.

WOZ-waarde woning; erfdienstbaarheid brandgang heeft geen invloed op objectafbakening, kan wel van belang zijn voor waardering.

WOZ-waarde woning; waarde niet te hoog, motiveringsplicht 7:12 Awb strekt niet zover dat KOUDV-factoren vermeld moeten worden van door de belanghebbende aangedragen objecten.

WOZ. Waardering woning o.b.v. vergelijkingsmethode. Eiser bestrijdt diverse KOUDV-factoren en verkoopcijfers van vergelijkingsobjecten o.b.v. een door hem in het geding gebrachte Excel-sheet. Wie de sheet heeft opgesteld is onbekend en de onderbouwing van de daarin weergegeven gegevens ontbreekt. Ook spreekt eiser zichzelf tegen door enerzijds in de Excel-sheet en anderzijds in zijn beroepschrift van deels andere KOUDV-factoren van een vergelijkingsobject uit te gaan. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is en eiser heeft geen onderbouwing geleverd voor de door hem bepleite waarde. Beroep ongegrond.

Wet WOZ - waardering tussenwoning - vergelijkingsmethode

WOZ woning, geen aanleiding om te twijfelen aan gecorrigeerde waarde gebaseerd op bruto inhoud, en aan de waardering van de secundaire objectkenmerken.

voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woningen.

WOZ, , equality of arms, aankoopbedrag, hogere waarde met taxmatrices inzichtelijk gemaakt, laatste woning niet inzichtelijk gemaakt, schattenderwijs vastgesteld, gegrond, pkv.

Wet WOZ. Dat (de gemachtigde van) eiser steeds wisselende standpunten inneemt levert geen misbruik van (proces)recht op. Maar het vlak voor de zitting 180 graden wijzigen van het standpunt is wel in strijd met een goede procesorde en wordt buiten beschouwing gelaten. Door dit nieuwe standpunt is vervolgens het procesbelang komen te ontvallen. Het beroep is niet-ontvankelijk.

Woz woning, indexatiecijfer, Verweerder slaagt niet in zijn bewijslast. De rechtbank stelt schattenderwijs de waarde vast. Beroep gegrond.

Eiseres heeft aangevoerd dat de heffingsambtenaar weliswaar inzichtelijk heeft gemaakt welke indexeringspercentages verweerder heeft gehanteerd, maar dat niet duidelijk is waar deze cijfers op zijn gebaseerd. Verweerder heeft toegelicht dat het indexeringspercentage is berekend op basis van permanente marktanalyse (PMA). Met die algemene beschrijving heeft verweerder echter niet inzichtelijk gemaakt hoe hij tot dit percentage is gekomen, omdat daaruit niet is af te leiden welke verkoopcijfers voor deze PMA zijn gebruikt en eiseres die gegevens niet kan controleren en zo nodig gemotiveerd betwisten. Hier is dus sprake van een ‘black box.’ De rechtbank volgt verweerder niet in diens standpunt dat de indexeringscijfers in onderhavige zaak niet of nauwelijks van belang zijn. Op de zitting is door verweerder aangegeven dat het gaat om een zeer groot aantal verkooptransacties en een enorme dataset zou moeten worden verstrekt aan eiseres om voor de gevraagde onderbouwing te kunnen zorgen. Dat is naar oordeel van de rechtbank echter geen reden om de gegevens niet te verstrekken. Het is aan verweerder om daarin een manier te vinden die zo praktisch als mogelijk is. De rechtbank begrijpt uit de toelichting op de zitting van verweerder overigens dat in ‘nieuwe’ bezwaarprocedures standaard in één keer al dit soort gegevens aan de gemachtigde van eiseres worden toegezonden. De rechtbank ziet niet in waarom verweerder, gelet op het verzoek van eiseres, ook in deze zaak niet de gevraagde data heeft verstrekt, nu dat kennelijk wel mogelijk is geweest in andere zaken.

WOZ-waarde hoekwoning. Verweerder verstrekt een bijlage waarmee inzicht wordt gegeven inzake de indexering van de drie transacties van de gebruikte vergelijkingsobjecten. Eiser verzoekt ter onderbouwing alle verkoopgegevens. Correcties die worden toegepast in woningtaxaties, waaronder indexeringpercentages, berusten deels op een subjectieve inschatting die de taxateur maakt op grond van zijn ervaring en kennis, waarbij hij mede gebruik maakt van de permanente marktanalyse die wordt uitgevoerd om te bezien of de gehanteerde percentages aanpassing behoeven. Een taxatieopbouw is een hulp- en controlemiddel bij de waardevaststelling, maar uiteindelijk staat enkel de eindwaarde ter toetsing. Wel is van belang dat een taxateur enig houvast kan bieden welke elementen een rol spelen bij de correctie en dat die elementen de rechtbank ervan kunnen overtuigen dat, zoals in dit geval, voldoende rekening is gehouden met de juiste prijsindexering van de verkooptransacties naar de waardepeildatum. De gebruikte indexering volgt uit alle geschikte verkoopgegevens waarmee het software programma Ortax een bepaalde ‘trend’ uitrekent. Dat is de uitkomst van een statistische rekensom waarmee het indexatiepercentage wordt bepaald voor elke verkooptransactie, van een zelfde woningtype en dezelfde buurt, en die in de matrix is gebruikt. Aan het verstrekken van alle verkooptransacties, zoals verzocht door eiser, komt daarom weinig betekenis toe omdat uit die cijfers op zich bezien, anders dan eiser meent, geen inzicht is te halen omtrent de gebruikte indexering bij deze drie verkooptransacties. Beroep ongegrond.

WOZ. Eigen aankoop, waarde is niet te hoog vastgesteld. Rioolheffing. Opbrengstlimiet. Verweerder heeft naar het oordeel van de rechtbank met de door hem overgelegde stukken voldoende inzicht verschaft in de ramingen van baten en lasten van de rioolheffing. Beroepen ongegrond. Afwijzing ISV- verzoek.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Redelijke termijn en corona.

Wet Woz. Proceskostenvergoeding bezwaar. Kosten taxatierapport.

WOZ. Twee objecten. Voor één object overeenstemming bereikt. Ander object betreft een uniek object, eisen aan vergelijkbaarheid minder hoog. Niet aannemelijk gemaakt dat rijksmonumentenstatus waardedrukkend effect heeft

WOZ-waardering woning rijksmonument; waarde niet te hoog, monumentale status kan invloed hebben op de waarde, maar is in het conrete geval niet aannemelijk.

Schending artikel 6:17 Awb. Bezwaar ingediend via DigiD van cliënt. Vaststelling WOZ-waarde appartement door middel van vergelijkingsmethode.

WOZ. Erfpachtcorrecties niet verstrekt in bezwaar. Schending artikel 40, tweede lid, Wet WOZ. Gebrek gepasseerd. Waarde niet te hoog

art. 8:24 Awb; ontoereikende volmacht; rechtbank had een herstelmogelijkheid moeten bieden; Wet WOZ; waardering woning

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ zwembad en fitnessaccomodatie. Verlengde levensduur. Restwaarde en functionele veroudering. Verweerder slaagt in zijn bewijslast. Beroep ongegrond.

MK, WOZ. De heffingsambtenaar heeft de waarde van een winkelpand en een ondergrondse stallingsruimte in het centrum van de stad vastgesteld op basis van de huurwaardekapitalisatiemethode. Verweerder heeft de vastgestelde waarden onderbouwd met taxatierapporten. Eiseres is het niet eens met de vastgestelde waarden. Eiseres voert onder andere aan dat sprake is van één object, dat bij de waardering een te laag leegstandsrisico is gehanteerd en dat de kapitalisatiefactor te hoog is vastgesteld. De rechtbank volgt eiseres daarin niet. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder aannemelijk gemaakt dat de waarde van de panden niet te hoog is vastgesteld. Het beroep is ongegrond.

WOZ-waarde winkels; huurwaardekapitalisatiemethode; verweerder heeft de waarde aannemelijk gemaakt; verzoek schadevergoeding overschrijding redelijke termijn; beroep ongegrond.

WOZ-waarde woning. Belanghebbende maakt een lagere WOZ-waarde niet aannemelijk. Heffingsambtenaar heeft voldoende rekening gehouden met gedateerde voorzieningen. Voor het bepalen van de WOZ-waarde van de woning komt relatief veel gewicht toe aan het buurpand, maar de WOZ-waarden van referentieobjecten worden niet uitgesloten.

WOZ-waarde. De heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van de woning niet te hoog vastgesteld. Beroep van belanghebbende ongegrond. Het Hof verbindt geen gevolgen aan het niet-naleven van de verplichting art. 8:42 Awb.

WOZ-waarde woning. Heffingsambtenaar maakt de WOZ-waarde van € 400.000 niet aannemelijk. Transactieprijs van de woning speelt rol bij vaststelling WOZ-waarde. Hof vermindert de waarde van de woning schattenderwijs naar € 375.000.

WOZ-waarde woning. De heffingsambtenaar maakt aannemelijk dat hij de waarde van de woning niet te hoog heeft vastgesteld.

WOZ woning

WOZ woning. Nu belanghebbende referentiepanden in dezelfde straat heeft aangedragen met een lagere transactieprijs dan de voor de woning vastgestelde WOZ waarde, heeft de heffingsambtenaar - zonder nadere toelichting - niet aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is.

WOZ-waarde. Heffingsambtenaar heeft voldaan aan de op hem rustende bewijslast inzake de woning. Erfpachtcorrectie. Proceskostenvergoeding.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

WOZ-waarde woning. Beroep ongegrond. Waarde woning is niet te hoog vastgesteld door de heffingsambtenaar.

WOZ woning. Aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. In beroep door verweerder overgelegd taxatierapport is geen tweede waardevaststelling, maar nadere onderbouwing van bij bestreden uitspraak vastgestelde waarde. Beroep ongegrond.

WOZ waarde woning, systematiek Wet WOZ, beroep ongegrond

Beide partijen hebben hun stp over de waarde onderbouwd, onderbouwing kan waarde dragen. Hierdoor bestaat twijfel aan waarde die doro vwd is vastgesteld en heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat zijn waarde juist is. Rb stelt waarde vast. gegrond + pkv

WOZ, waarde, ongegrond

Woz, gegrond

WOZ-woning; de op de zaak betrekking hebbende stukken; beroep ongegrond.

WOZ (woning); vergelijkingsmethode; ongegrond; proces-verbaal mondelinge uitspraak.

WOZ-woning; standaard; beroep ongegrond.

Eiser komt op tegen de vastgestelde WOZ-waarde voor zijn woning. Ter zitting voert hij aan dat voor alle vergelijkingsobjecten in bezwaar het taxatieverslag en de KOUDV-factoren niet verstrekt zijn, terwijl hij daar wel om verzocht heeft. De rechtbank is van mening dat deze beroepsgrond te laat is ingebracht, omdat eiser weliswaar in bezwaar om deze gegevens heeft verzocht, maar in zijn beroepschrift slechts ten aanzien van een woning heeft aangevoerd dat de verkoopinformatie niet te vinden is en de KOUDV-factoren niet inzichtelijk gegeven zijn. Daarom heeft verweerder mogen aannemen dat eiser wat betreft de andere referentieobjecten inmiddels niet langer prijs stelde op de informatie.

Wet WOZ, waardering tussenwoning, vergelijkingsmethode, proceskostenvergoeding taxatierapport, geregistreerd taxateur

art. 40 Wet WOZ; art. 7:4 Awb; ECLI:NL:HR:2018:1316. WOZ-waarde woning. Geen verplichting tot toezending door verweerder voorafgaand aan de hoorzitting van stukken waar eiser in het bezwaarschrift om heeft verzocht.

Wet WOZ. Het beroep is ongegrond ten aanzien van de woningen. Het beroep is gegrond ten aanzien van de niet-woningen en de uitspraak op bezwaar moet in zoverre worden vernietigd. Partijen hebben beide de waarden die zij voor de niet-woningen voorstaan

WOZ-waarde woning; afnemend grensnut; heffingsambtenaar heeft voldoende rekening gehouden met verschil in inhoud.

Waarde woning en garagebox. Beroep op betalingsonmacht inzake griffierecht terecht afgewezen. De heffingsambtenaar voldoet ook ter zake van de garagebox aan de op hem rustende bewijslast. Van de ligging van de garagebox gaan geen waarde drukkend effect uit; incidenteel hoger beroep gegrond. Geen overschrijding van de redelijke termijn.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

WOZ. Beroep ongegrond. Geen verpaupering van de buurt die invloed heeft op de waarde van de woning.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Wet WOZ. Waarde van woning op basis van vergelijkingsmethode aannemelijk gemaakt. Belanghebbende heeft van het inzagerecht geen gebruik gemaakt, hoewel wel meermaals de gelegenheid is geboden (art. 7:4 lid 2 en 3 Awb). Alsdan bestaat geen recht om desgevraagd afschriften van ter inzage gelegde stukken te verkrijgen (art. 7:4 lid 4 Awb).

Artikel 17, lid 2, Wet WOZ. De WOZ-waarde van de woning (maisonnette) is niet te hoog vastgesteld. Het Hof verwerpt het standpunt dat alleen verkoopcijfers van woningen met dezelfde inhoud mogen worden gebruikt. De Heffingsambtenaar heeft met de lijst van verkoopcijfers binnen de gemeente inzicht gegeven in het door hem gehanteerde indexeringspercentage. Tevens heeft hij rekening gehouden met ‘het afnemend grensnut’. Van een “black box”- situatie als bedoeld in HR 17 augustus 2018, ECLI:NL:HR:2018:1316, BNB 2018/182 is geen sprake. De stelling dat de uitspraak op bezwaar ondeugdelijk is gemotiveerd, wijst het Hof af. Op alle naar voren gebrachte bezwaren is gemotiveerd ingegaan. De Heffingsambtenaar heeft in beroep de VvE-reserve alsnog in aanmerking genomen. Een en ander heeft niet geleid tot een lagere waarde. Het Hof wijst het verzoek om een proceskostenvergoeding voor bezwaar, beroep en hoger beroep af.

Belanghebbende exploiteert een woonzorgcentrum. In geschil is of dat woonzorgcentrum moet worden aangemerkt als woning in de zin van artikel 220a, tweede lid van de Gemeentewet. Partijen verschillen van mening of de gezamenlijke woonkamers met keukens kwalificeren als delen van de onroerende zaak die dienen tot woning dan wel volledig dienstbaar zijn aan woondoeleinden. Bij de beoordeling of de woonkamers dienen tot woning past het Hof het zogenoemde geschiktheidscriterium toe. Aan de hand van dat criterium kan een onroerende zaak als woning worden aangemerkt indien de voor de onroerende zaak vastgestelde waarde in hoofdzaak is toe te rekenen aan delen daarvan die naar aard en inrichting bestemd en geschikt zijn om enigszins duurzaam voor menselijke bewoning te dienen. Het Hof is van oordeel dat de woonkamers naar aard en inrichting bestemd en geschikt zijn tot woning te dienen. Dat in de woonkamers ook zorg wordt verleend aan de bewoners doet aan dat oordeel niet af. Aangezien is voldaan aan het criterium dat de woonkamers dienen tot woning behoeft geen beoordeling plaats te vinden of de woonkamers volledig dienstbaar zijn aan woondoeleinden.

Verweerder heeft de woz-waarde van het woonzorgcentrum aannemelijk gemaakt. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat uitgegaan dient te worden van lagere restwaarden en dat verweerder onvoldoende rekening heeft gehouden met de levensduur van de onroerende zaak.

WOZ-waarde ziekenhuis. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Resterende technische levensduur en restwaarde. Functionele correctie. Verweerder hanteert terecht de Taxatiewijzer Ziekenhuizen en maakt aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld.

WOZ-waarde zwembad. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Verweerder heeft levensduurverlenging ruwbouw en restwaarden niet aannemelijk gemaakt. Rechtbank stelt schattenderwijs waarde vast.

WOZ (Algemeen)

Art. 17 WOZ. Wet waardering onroerende zaken; waardering woning; erfpachtcorrectie; overleggen van stukken; beroep op diverse algemene beginselen van behoorlijk bestuur; vergoeding van immateriële schade; PKV.

artikel 229, lid 1, letter c, Gemeentewet; vermakelijkhedenretributie; activiteit in een inrichting; uitleg van het begrip 'vermakelijkheid'.

Wrakingsverzoek afgewezen. Rechter voert ter zitting de regie. Wraking naar aanleiding van het tot tweemaal toe onderbreken van verzoeker in diens tweede termijn. Rechter wilde aan aantal punten benoemen, terwijl verzoeker meende te kunnen voortgaan. Spreken met stemverheffing of schreeuwen? Escalatie mogelijk mede veroorzaakt door communicatie via telefoonverbinding.