Aflevering 2022

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Het bezwaar tegen de vaststelling van de WOZ-waarde is terecht niet-ontvankelijk verklaard, een nadien opgekomen reden kan er niet toe leiden dat een inmiddels plaatsgevonden niet verschoonbare termijnoverschrijding alsnog verschoonbaar wordt.

In geschil is uitsluitend de hoogte van de proceskostenvergoeding in bezwaar. Is er sprake van een (mondelinge) overeenkomst tussen partijen, vastgelegd in een memo, over de vergoeding van taxatiekosten in bezwaar? De rechtbank hanteert bij de beoordeling de Haviltex-maatstaf. De rechtbank is van oordeel dat partijen mondeling tot een afspraak zijn gekomen die is vastgelegd in het memo. Verweerder zich heeft gehouden aan de gemaakte afspraken en heeft de taxatiekosten vergoed zoals partijen die zijn overeengekomen. Beroep ongegrond.

de door opposante genoemde omstandigheden zijn onvoldoende reden voor het oordeel dat de gebreken haar niet kunnen worden aangerekend. Het beroep is terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Verzetprocedure. Belanghebbende stelt dat het hoger beroep ten onrechte kennelijk niet-ontvankelijk is verklaard. Volgens belanghebbende had het hof in die hoger beroepsprocedure geen uitspraak mogen doen, aangezien het hoger beroep op dat moment reeds was ingetrokken. Het hof gaat om proceseconomische redenen uit van de juistheid van de stelling omtrent de intrekking van het hoger beroep. De bestreden uitspraak van het hof is (formeel bezien) onjuist en het verzet wordt gegrond verklaard. Tot toekenning van een proceskostenvergoeding leidt dit echter niet, aangezien het instellen van verzet uitsluitend voortvloeit uit de wens om een proceskostenvergoeding voor de verzetprocedure te ontvangen. Dit vormt een bijzondere omstandigheid als bedoeld in artikel 2, lid 3, Besluit proceskosten bestuursrecht.

Het verzoek om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn wordt afgewezen. De redelijke termijn is weliswaar met meer dan zes maanden overschreden, maar uit de inhoud van een e-mailbericht van eiser aan de heffingsambtenaar blijkt dat van enige onzekerheid over een op eiser rustende belastingdruk geen sprake is geweest. Hij schrijft namelijk dat hij geen stress heeft ondervonden van de procedure. Dit brengt mee dat niet wordt verondersteld dat eiser hangende de procedure immateriële schade heeft geleden in de vorm van spanning en frustratie.

Inkomstenbelasting - fiscaal partnerschap

Geen samenvatting

Verweerder heeft het bezwaar van eiseres terecht niet-ontvankelijk verklaard.

De rechtbank heeft ten onrechte de heffingsambtenaar in plaats van de Staat veroordeeld in de proceskosten van belanghebbende. Hoger beroep gegrond.

Reikwijdte volmacht. Belang bij het instellen van hoger beroep. De tussen de Heffingsambtenaar en de gemachtigde gemaakte werkafspraken resulteren in het afzien van het aan de hoorzitting gekoppelde inzagerecht. Geen schending van art. 7:4 Awb. Geen schending van art. 40 Wet WOZ.

Beroep gegrond. Schending hoorplicht.

WOZ-waarde Begraafplaats/Uitvaartcentrum; Gecorrigeerde vervangingswaarde; verweerder heeft restwaarde aannemelijk gemaakt; waarde terecht inclusief BTW gewaardeerd omdat eiseres geen recht heeft op vooraftrek.

Parkeerbelastingzaak. Bezwaarschrift ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard; verzend- en ontvangsttheorie; belanghebbende heeft de terpostbezorging van de niet-aangetekend verzonden bezwaargronden met verzendadministratie aannemelijk gemaakt, terwijl verweerder het vermoeden van ontvangst daarvan niet ontzenuwd heeft. Het bezwaarschrift had daarom niet wegens het ontbreken van gronden niet-ontvankelijk kunnen worden verklaard. Daarom is ook ten onrechte van het horen in bezwaar afgezien. Geen terugwijzing; de rechtbank heeft zelf in de zaak voorzien en het bezwaar tegen de naheffingsaanslag ongegrond verklaard omdat de verschuldigdheid van parkeerbelasting door bebording ter plaatse voldoende kenbaar was. Beroep gegrond.

Artikel 10.21 lid 1 Wet Milieubeheer; artikel 10.26 lid 1 Wet Milieubeheer; afvalstoffenheffing; gemeente voldoet niet aan inzamelplicht.

Leges omgevingsvergunning. Goede procesorde. Kenbaarheidsvereiste, opbrengstenlimiet en hoogte bouwkosten. Er bestaat aanleiding de redelijke termijn voor het doen van een uitspraak te verlengen met vier maanden, omdat het in de bezwaarfase door de houding van de gemachtigde van eiser niet mogelijk was de hoorzitting binnen een redelijke tijd te houden.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Het hof is, evenals de rechtbank, van oordeel dat de auto van belanghebbende geparkeerd stond in een parkeervak en niet op het trottoir. De verharding waar de auto op stond is een langs de rijbaan gelegen verharding die duidelijk bestemd was voor stilstaande of geparkeerde voertuigen. De afwezigheid van een betonnen tegel met een “P” betekent niet dat het verboden is op die plaats te parkeren.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Belanghebbende is jeugdzorgverlener en had een afspraak met een minderjarige pupil die woont/verblijft in een pand voor opvang van kwetsbare jongeren. De pupil kwam niet opdagen. Belanghebbende had daarom een speciaal protocol af te werken om de pupil te traceren en heeft als gevolg daarvan de parkeermeter niet tijdig bijgevuld. Zowel rechtbank als hof achten geen overmacht aanwezig. Van overmacht is alleen sprake in een noodsituatie of spoedeisende situatie, waardoor iemand absoluut, feitelijk en fysiek, verhinderd is om parkeergeld te betalen. De feiten die belanghebbende heeft aangevoerd zijn onvoldoende om tot dat oordeel te komen.

naheffingsaanslag parkeerbelasting; wanneer, zoals in deze zaak, het initiatief voor het horen in bezwaar bij belanghebbende ligt en deze niet heeft verzocht om te worden gehoord, hoeft verweerder een verzoek om inzage van de stukken ex artikel 7:4 van de Awb niet tevens op te vatten als een verzoek om te worden gehoord. Als belanghebbende een zitting had gewild, had hij daar op grond van art. 25, eerste lid, van de AWR uitdrukkelijk om moeten verzoeken. Het beroep van belanghebbende op het arrest van 5 juni 2020, ECLI:NL:HR:2020:1011, maakt dit niet anders, omdat in die zaak het initiatief voor het horen niet bij de belanghebbende lag maar bij de belastinginspecteur. Beroep ongegrond.

Leges omgevingsvergunning 2018 voor bouw distributiecentrum. De Verordening en de Tarieventabel van de gemeente Rotterdam voldoen aan de kenbaarheidseisen gesteld in art. 139 en art. 217 Gemeentewet. Het lagere tarief voor limitatief opgesomde kleine verbouwingen, waarvoor een korting van 50% op het normale tarief geldt, valt binnen de gemeentelijke vrijheid en leidt niet tot een onredelijke en willekeurige legesheffing. Het gebruik van de applicatie Blitts voor deze eenvoudige vergunningen bespaart tijd en kosten en dient de doelmatigheid. Geen strijd met het gelijkheidsbeginsel.

HR: 81.1 RO.

Aanslag afvalstoffenheffing. Beroep terecht niet-ontvankelijk verklaard. Bevoegdheid belastingrechter ten aanzien van de afwijzing van het verzoek om kwijtschelding. Verzoek om schadevergoeding.

Aanslag afvalstoffenheffing; kamerverhuur; vertrouwensbeginsel; rechtzekerheidsbeginsel; legaliteitsbeginsel; beroep ongegrond.

Parkeerbelasting; PKV; verweerder heeft naheffingsaanslagen uit coulance vernietigd; ongegrond.

Belanghebbende was in 2018 eigenaar en gebruiker van de woning, gelegen in het Hoogheemraadschap Delfland. Aan belanghebbende zijn voor het jaar 2018 aanslagen in de watersysteemheffing gebouwd, de ingezetenenheffing en de zuiveringsheffing van het Hoogheemraadschap opgelegd. In geschil is of: - de Heffingsambtenaar ten onrechte niet alle op de zaak betrekking hebbende stukken aan de Rechtbank heeft overgelegd; - de Heffingsambtenaar de hoorplicht heeft geschonden; - de Heffingsambtenaar de Kostentoedelingsverordening watersysteembeheer Delfland 2016 tussentijds had moeten herzien; - de Rechtbank het beroep gegrond had moeten verklaren en de uitspraak op bezwaar had moeten vernietigen omdat de Heffingsambtenaar pas bij de uitspraak op bezwaar een gewijzigde berekening van de tarieven van de watersysteemheffing, een exploitatieoverzicht en nadere inlichtingen aan belanghebbende heeft verstrekt en belanghebbende zijn bezwaar hierop niet heeft kunnen aanpassen; - de Heffingsambtenaar ten onrechte geen inzicht heeft verschaft in de ramingen van de opbrengsten van de heffingen van het Hoogheemraadschap Delfland en van de op het Hoogheemraadschap drukkende ‘lasten ter zake’. Het Hof beantwoord deze vragen ontkennend.

Naar het oordeel van de rechtbank is de aanslag forensenbelasting naar het juiste bedrag heeft opgelegd. De belastingplicht in de forensenbelasting moet worden vastgesteld per persoon, en niet per woning. Indien een gemeubileerde woning gemeenschappelijk eigendom is van meerdere eigenaren, kunnen zij allen belastingplichtig zijn voor de forensenbelasting, mits zij buiten de gemeente hun hoofdverblijf houden en ieder de woning meer dan 90 dagen voor zich of zijn gezin beschikbaar houdt. Omdat eiser buiten de gemeente zijn hoofdverblijf houdt en de mede-eigenaar van de woning binnen de gemeente zijn hoofdverblijf houdt, is enkel bij eiser de forensenbelasting geheven. Aan eiser kan worden toegegeven dat deze systematiek in zijn geval een verschil in behandeling veroorzaakt tussen hemzelf en de mede-eigenaar, maar is dit verschil in behandeling niet in strijd met het discriminatieverbod, nu dit verschil in behandeling gerechtvaardigd is, omdat gemeenten op grond van de Financiële-verhoudingswet voor inwoners een bijdrage uit het gemeentefonds krijgen, maar voor forensen niet.

Opgelegde aanslag forensenbelasting; gemeente mag op grond van jurisprudentieberoep voor de forensenbelasting het tarief afhankelijk maken van de WOZ-waarde; beroep ongegrond.

Aanslag leges. De rechtbank oordeelt dat eiseres niet aannemelijk maakt dat is voldaan aan de voorwaarden voor de vrijstelling van artikel 4, letter a, van de Legesverordening. Ook het beroep op het vertrouwensbeginsel faalt. De aanslag is terecht aan eiseres opgelegd.

Aanslag onroerendezaakbelasting. Objectaanduiding. Vaststellingsovereenkomst. Bevoegdheid heffingsambtenaar om na het sluiten van de vaststellingsovereenkomst een aanslag ozb op te leggen. Geen sprake van schending mededelingsplicht. Professionele gemachtigde.

Dat een aanslag rioolheffing wordt opgelegd voor een perceel dat niet aangesloten is op het riool, leidt op zichzelf niet tot het oordeel dat sprake is van onredelijke of willekeurige heffing. Niet is gebleken dat de heffing onredelijk of willekeurig is.

In geschil is de aan een woningbouwvereniging opgelegde aanslag rioolheffing eigenaren. Het ligt op de weg van verweerder om inzicht te geven in de raming van de door de gemeente in haar begroting over het jaar 2013 opgenomen dotatie aan de voorziening onderhoud riolering. De rechtbank stelt vast dat in de door verweerder overgelegde begroting voor het jaar 2013 geen toelichting is opgenomen voor deze post. Ook in de overige gedingstukken, waaronder de jaarstukken, is niet, althans niet op een inzichtelijke manier, uiteengezet op welke wijze de hoogte van de dotatie aan de voorziening in het jaar 2013 is bepaald en wat de relatie is met de lopende en toekomstige investeringsprojecten. Het GRP levert evenmin een onderbouwing op van de dotatie aan de voorziening in 2013. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verweerder niet het vereiste inzicht heeft verschaft ten aanzien van de vraag of de dotatie aan de voorziening voor een bedrag van € € 1.272.709,- als last ter zake mag worden aangemerkt. Dat betekent dat de Verordening jegens eiseres als onverbindend is te beschouwen (vergelijk het arrest van de Hoge Raad van 13 april 2012, ECLI:NL:HR:2012:BW1928), zodat de door verweerder aan eiseres opgelegde aanslagen niet op een daarvoor toereikende wettelijke grondslag berusten.

Aanslag watersysteemheffing. Belanghebbende heeft geen procesbelang bij stelling over strijd met artikel 131 Waterschapswet, omdat WOZ-beschikking inmiddels onherroepelijk is. De heffingsambtenaar heeft voldoende inzicht gegeven in de geraamde lasten en baten. De opbrengstlimiet is niet overschreden.

Watersysteemheffing gebouwd. Mondelinge uitspraak. Eiser klaagt over de onjuiste objectafbakening van zijn woning; hij moet daarvoor niet bij de heffingsambtenaar van het Waterschap maar bij die van zijn gemeente zijn. Verder is de omschrijving van belastingobject voldoende duidelijk; eiser wist kennelijk dat het om zijn woning ging, ondanks dat het Romeinse cijfer “I” in de objectaanduiding telkens was aangegeven met een “i”. Tot slot is uit niets gebleken dat eiser voor een onjuist bedrag is aangeslagen. Beroep ongegrond.

Rioolheffing. Is het (eigen) gemeenschappelijke rioleringssysteem (indirect) aangesloten op het gemeentelijke rioleringssysteem?

Rioolheffing; garageboxen; sprake van afzonderlijk geheel. De units zijn zelfstandige zaken (in de civielrechtelijke betekenis ervan) omdat er op elke unit afzonderlijke appartementsrechten zijn gevestigd en de units daardoor afzonderlijk over te dragen zijn; geen sprake van een willekeurige/onredelijke heffing en een buitensporige last.

Afvalstoffenheffing.

Verweerder heeft met betrekking tot de opbrengstlimiet niet in strijd gehandeld met de stelplicht en bewijslastverdeling zoals bepaald in het arrest van de Hoge Raad van 24 april 2009 (ECLI:NL:HR:2009:BI1968). Uit voornoemd arrest volgt niet dat verweerder – nadat hij aan eiser nadere inlichtingen had verstrekt over de door eiser bevraagde posten – eiser vervolgens in de gelegenheid had moet stellen om (dan wel of niet) het standpunt in te nemen dat de in deze inlichtingen begrepen feitelijke gegevens onjuist zijn.

Eiseres heeft zelf een gemotiveerd beroepschrift ingediend. Lopende de procedure neemt zij een gemachtigde in de arm. De gemachtigde dient nog een beroepschrift in. De rechtbank oordeelt dat er geen grond is voor een (forfaitaire) kostenvergoeding voor het door de gemachtigde ingediende beroepschrift. Omdat eiseres zelf al een beroepschrift had ingediend kan het door de gemachtigde ingediende stuk niet ook aangemerkt worden als beroepschrift als bedoeld in bijlage A1 bij het Besluit proceskosten bestuursrecht. Het beroep is niet-ontvankelijk omdat verweerder eiseres reeds voor de uitspraak volledig tegemoet is gekomen.

Aanslag afvalstoffenheffing; aanslag rioolheffing; verweerder in beroep aanslag afvalstoffenheffing verlaagd; beroep gegrond.

afvalstofheffing, zuiveringsheffing, tijdens verbouwing is eiser wel gebruiker van het perceel, beroep op vertrouwensbeginsel slaagt niet, beroep ongegrond.

Bedrijfsinvesteringszone-bijdragen Centrum Spijkenisse (eigenaren) 2017. Geen strijd met het VWEU. Bij de totstandkoming van de Wet BIZ heeft de wetgever gekozen voor de mogelijkheid dat zowel gebruikers als eigenaren van onroerende zaken in de heffing kunnen worden betrokken. Met het instellen van de BIZ-bijdragen wordt een ‘legitimate aim’ gediend en het vereiste van een ‘fair balance’ is niet geschonden. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van een individuele en buitensporige last. De BIZ-bijdragen zijn niet in strijd met art. 1 EP EVRM.

BIZ-bijdrage Winkelboulevard Zuid de gemeente Rotterdam 2018. Rechtbank Rotterdam heeft het beroep ongegrond verklaard. Belanghebbende stelt dat de Verordening BI-zone eigenaren Winkelboulevard Zuid 2018 onverbindend is omdat belanghebbende niet van de voorgenomen invoering van de BIZ-bijdrage op de hoogte is gesteld, belanghebbende geen stembiljet voor de draagvlakmeting heeft ontvangen, bij de draagvlakmeting de stemmen niet op de juiste manier zijn geteld, er sprake was van ongeregeldheden bij het stemmen, het vermelde aantal stemgerechtigden niet klopt, een door een derde uit te voeren onderzoek naar het handelen van de gemeente bij de totstandkoming van de BIZ Boulevard Zuid niet is uitgevoerd, de Heffingsambtenaar geen afschrift van de begroting voor 2018 en volgende jaren heeft overgelegd, gesteld noch gebleken is dat de Stichting een activiteitenplan voor 2018 heeft ingediend en er, gelet op de eis dat dwingend moet zijn vastgelegd waarvoor de BIZ-subsidie moet worden aangewend, geen wettelijke grondslag voor het heffen van de BIZ-bijdrage Winkelboulevard Zuid bestaat. Naar het oordeel van Hof Den Haag falen alle hoger-beroepsgronden. Het Hof bevestigt de uitspraak van de Rechtbank.

Wet BIZ – in verordening vastgesteld gebied – individuele tegenprestatie niet vereist

Beslissing geheimhoudingskamer op verzoek om beperkte kennisneming.

In geschil is of de aanslag BIZ-bijdrage voor de onroerende zaak terecht is opgelegd. De rechtbank vindt dat verweerder eiser, als eigenaar van de onroerende zaak, terecht heeft aangeslagen. Verweerder heeft voor deze onroerende zaak op de aanslag niet het oorspronkelijke huisnummer van de onroerende zaak gebruikt omdat dit huisnummer niet in de BAG staat vermeld. Daarom heeft de onroerende zaak een ander huisnummer gekregen. De rechtbank kan verweerder volgen in zijn handelwijze, die erop neerkomt dat hij bij gebrek aan een juiste BAG-aanduiding zelf een aanduiding heeft gekozen. Beroep ongegrond.

Aanslag bedrijfsreinigingsrecht. De manier van inzamelen van het bedrijfsafval heeft geen invloed op het al dan niet moeten betalen van bedrijfsreinigingsrecht.

Beoordeling niet-ontvankelijkverklaring van het beroep. Uit de overgelegde printscreens van de heffingsambtenaar kan niet worden afgeleid dat de uitspraak op bezwaar is aangeboden op de door de heffingsambtenaar gestelde datum. Belanghebbende stelt dat hij heeft gehandeld toen de stukken hem toekwamen. Het hof geeft belanghebbende het voordeel van de twijfel en gaat ervan uit dat de uitspraak op bezwaar is ontvangen kort voordat belanghebbende het beroepschrift heeft gestuurd. Het hof verklaart het beroep daardoor ontvankelijk en wijst de zaak terug naar de rechtbank voor een inhoudelijke behandeling van het beroep.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting beschikbaar.

Lokale heffingen. Bevoegdheid heffingsambtenaar.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Parkeerbelasting, bezoekersparkeerapplicatie, storing, ongegrond

Artikel 6:5, lid 1, aanhef en letters c en d, in samenhang met artikel 6:6, letter a, Awb; bieden van herstelmogelijkheid.

Parkeerbelasting. Verschuldigdheid.

Parkeerbelasting. Defecte parkeerautomaat.

Aanslag forensenbelasting. De forensenbelasting is niet in strijd met het discriminatieverbod.

Afvalstoffenheffing. Exceptieve toetsing. Heffing naar het meerpersoonstarief indien nagenoeg het gehele jaar sprake is van een eenpersoonshuishouden staat op gespannen voet met het evenredigheidsbeginsel. De overgelegde stukken geven geen inzicht in de afwegingen die de gemeenteraad ter zake heeft gemaakt. Daarom kan niet worden beoordeeld of sprake is van strijd met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur. De rechtbank laat de verordening deels buiten toepassing en vermindert de aanslag.

Forensenbelasting. Recreatiewoning was uitsluitend bestemd voor verhuur. Belanghebbende heeft in het geheel geen gebruik gemaakt van de recreatiewoning. Aanslag forensenbelasting ten onrechte opgelegd.

Forensenbelasting. Rechtmatigheid heffing.

Forensenbelasting. Ten tijde van het opleggen van de aanslagen waren er in het kalenderjaar 2021 nog niet meer dan negentig dagen verstreken. Dit betekent dat verweerder de aanslagen forensenbelasting voor deze recreatiewoningen heeft opgelegd voordat de materiële verschuldigdheid van de forensenbelasting voor het jaar 2021 kon worden vastgesteld. Het opleggen van de aanslagen forensenbelasting is daarmee in strijd met de Verordening. De Verordening biedt niet de mogelijkheid om voorlopige aanslagen forensenbelasting op te leggen. De rechtbank vernietigt de aanslagen forensenbelasting.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

forensenbelasting; uit de huurbemiddelingsovereenkomst blijkt geen beperking eigen gebruik; blh heeft de woning voor meer dan 90 dagen voor haarzelf ter beschikking gehad

forensenbelasting; hoofdverblijf echtgenote

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

In geschil is of eiser zijn vakantiewoning in 2020 meer dan 90 dagen voor zichzelf of zijn gezin beschikbaar had. Meer specifiek gaat het om de vraag of de maatregelen ter voorkoming van de verspreiding van het Coronavirus die golden in de periode vanaf 23 maart 2020, meebrengen dat de vakantiewoning geacht moet worden vanaf die datum niet beschikbaar te zijn geweest voor eiser of zijn gezin. De rechtbank oordeelt dat de maatregelen ter voorkoming van de verspreiding van het Coronavirus niet meebrengen dat de vakantiewoning door eiser niet voor zichzelf of zijn gezin beschikbaar werd gehouden.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Geen sprake van overmacht. Beroep ongegrond.

Parkeerbelasting. Europese Gehandicapten Parkeerkaart niet duidelijk zichtbaar.

Parkeerbelasting, gehandicaptenkaart niet zichtbaar en leesbaar aanwezig achter voorruit. Beroep ongegrond.

De heffingsambtenaar heeft voor op de hoorzitting gelijktijdig behandelde zaken de proceskostenvergoeding voor het horen gematigd naar 0,25/0,5 punt. De rechtbank oordeelt dat er geen bijzondere omstandigheden als bedoeld in artikel 2 lid 3 van het Besluit proceskosten bestuursrecht zijn, zodat de matiging ten onrechte heeft plaatsgevonden.

WOZ-waardering varkenshouderij met bedrijfswoning. Niet in geschil is dat de rechtbank de heffingsgrondslag voor de aanslag onroerendezaakbelasting gebruiker niet-woning te hoog heeft vastgesteld. De WOZ-waarde is in hoger beroep niet meer in geschil. Het hof is van oordeel dat de heffingsambtenaar de heffingsgrondslag voor de aanslag OZBG niet te hoog heeft vastgesteld. De woondelenvrijstelling kan niet hoger zijn dan de waarde van de woondelen die is begrepen in die WOZ-waarde (vgl. Hoge Raad 26 november 2021, ECLI:NL:HR:2021:1667). Geen veroordeling in de kosten van bezwaar en beroep en het bij de rechtbank betaalde griffierecht, wel veroordeling in de kosten van incidenteel hoger beroep. Hoger beroep en incidenteel hoger beroep gegrond.

Leges bij van rechtswege verleende omgevingsvergunning. Is de aanvraag in behandeling genomen?

De auto van belanghebbende was geparkeerd op een plaats waar uitsluitend met vergunning of met een dagvergunning geparkeerd mocht worden. De verschuldigdheid van parkeerbelasting ter plaatse en de wijze waarop deze kon worden voldaan was onvoldoende kenbaar. Het Hof vernietigt de aan belanghebbende opgelegde naheffingsaanslag parkeerbelasting, omdat de door de gemeente Delft gecreëerde verwarring voor haar rekening en risico komt. Geen sprake van schending van het gelijkheidsbeginsel.

In hoofdzaak tot de woning dienen; artikel 220a Gemeentewet; artikel 220f Gemeentewet; ECLI:NL:HR:2016:2084; ECLI:NL:HR:2016:2085.

parkeerbelasting, het per ongeluk intoetsen van een verkeerde parkeerzone in de parkeerapp is een vergissing die voor rekening en risico van eiser komt

Parkeerbelasting. Het is de verantwoordelijkheid van eiser om het juiste tarief te betalen. Dat de parkeerapp een andere zone selecteerde, maakt dit niet anders. Beroep ongegrond.

parkeerbelasting; heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat geen misverstand kon bestaan over de verschuldigdheid van parkeerbelasting; de rechtbank vernietigt de naheffingsaanslag

Deze inhoud is niet voorzien van een samenvatting.

Afvalstoffenheffing; de klachten over de vervuilende buurman (kippenhouder) doen aan de rechtmatigheid van de belastingaanslagen niet af

Fiscaal procesrecht. Kostenvergoeding voor de behandeling van het bezwaar.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Leges. Opbrengstlimiet overschreden. Verordening is onverbindend. Vernietiging aanslag.

Leges. Is in dit geval sprake van (i) het in behandeling nemen van (ii) een aanvraag om (iii) een omgevingsvergunning? Parallelle procedures: bij zowel de fiscale rechter als de bestuursrechter wordt de vraag voorgelegd inzake de vergunningplicht. Belanghebbende voert een B&B op de zolderkamer in zijn woning. Naar aanleiding van een waarschuwingsbrief dient belanghebbende een formulier in bij de gemeente. Het hof is van oordeel dat dit formulier terecht is aangemerkt als ‘een aanvraag’ (om een omgevingsvergunning), gelet op wat belanghebbende heeft ingevuld. Het hof oordeelt verder dat de opvatting van de rechtbank en de heffingsambtenaar dat niet van belang is of de B&B-activiteit al dan niet vergunningvrij is, niet juist is, gelet op het arrest ECLI:NL:HR:2017:3227. Uit het arrest volgt ook dat de fiscale rechter in een legeszaak een inhoudelijk oordeel kan geven of de desbetreffende activiteit vergunningsvrij is. Het hof gaat vervolgens in op de vraag of hierop een uitzondering zou moeten worden gemaakt in een geval als dit waarin de kwestie of sprake is van een vergunningvrije activiteit ook ter beoordeling voorligt bij de algemene bestuursrechter in het kader van een procedure tegen een handhavingsbesluit. Ook als met belanghebbende ervan wordt uitgegaan dat de fiscale rechter ook in zo’n geval een inhoudelijk oordeel kan geven, helpt dat belanghebbende niet. Het hof is namelijk van oordeel dat de B&B-activiteit niet valt onder de bestemming ‘wonen’. Verder oordeelt het hof dat het feit dat de aanvraag op grond van artikel 4:5 Awb niet in behandeling is genomen, niet wegneemt dat in de omstandigheden van dit geval wel sprake is van een dienst (vgl. ECLI:NL:HR:2007:BC0652). Evenmin slaagt de klacht over schending van algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Het hoger beroep van belanghebbende is ongegrond.

Legesnota. Fiscaal procesrecht. Rechtmatigheid legesheffing. Dat de heffingsambtenaar, voordat hij het bezwaar ongegrond heeft verklaard, belanghebbende niet uitdrukkelijk in de gelegenheid heeft gesteld de gronden van zijn bezwaar aan te vullen, leidt er naar het oordeel van het Hof niet toe dat de uitspraak op bezwaar dient te worden vernietigd. Naar het oordeel van het Hof kan de gemeente redelijkerwijs niet worden verweten dat zij belanghebbendes aanvraag daadwerkelijk in behandeling nam, nu de gemeente belanghebbende heeft voorgehouden dat een besluit op de aanvraag waarschijnlijk pas zou volgen na de data waarop de aanvraag betrekking heeft en zij belanghebbende heeft gewezen op de mogelijkheid de aanvraag in te trekken om zodoende heffing van leges te voorkomen, en belanghebbende hierop de aanvraag niet heeft ingetrokken.

Leges. Aanvraag paspoort. Opbrengstlimiet.

Leges, akkoordverklaring.

Leges. Geen reden de Legesverordening onverbindend te verklaren. Individueel belang belanghebbende. De heffingsambtenaar heeft de legesaanslag terecht opgelegd.

Leges. Ontheffing geslotenverklaring.

Leges. Bouwkosten zijn juist berekend. Eiseres heeft bij de aanvraag van de omgevingsvergunning voor de nieuwbouw van acht woningen ook niet-vergunningplichtige onderdelen vermeld. Bij het in behandeling nemen van de aanvraag van de omgevingsvergunning door de heffingsambtenaar tellen die bouwplanonderdelen mee voor de bepaling van de hoogte van de bouwkosten. Eiseres, een besloten vennootschap, is ook daarover leges verschuldigd. Geen sprake van schending van het vertrouwensbeginsel. Beroep ongegrond.

Leges. Omgevingsvergunning.

Bouwleges omgevingsvergunning gemeente Voorschoten. De geraamde baten gaan de kosten niet te boven. Tarieventabel niet onverbindend. De leges zijn niet onevenredig hoog. De Heffingsambtenaar heeft met het eerste gevorderde bedrag zijn bevoegdheid tot het heffen van leges ter zake van het in behandeling nemen van een aanvraag tot het verlenen van een omgevingsvergunning uitgeput. Derhalve dient het tweede gevorderde bedrag te worden vernietigd. Het tweede gevorderde bedrag kan niet worden geconverteerd in een nagevorderd bedrag omdat niet aan de wettelijke voorwaarden voor navordering is voldaan. Een nieuw feit ontbreekt.

Leges omgevingsvergunning Rotterdam. Op advies van de bouwinspecteur vraagt belanghebbende, die woningen wil bouwen, eerst een omgevingsvergunning aan voor het bouwen van bedrijfsruimten en korte tijd later voor de bouw van woningen. De laatste aanvraag betreft een nieuw bouwplan in de zin van art. 1.6 Tarieventabel en niet een gewijzigd bouwplan. Het beroep op opgewekt vertrouwen slaagt. Het Hof beperkt de legesheffing tot de leges voor het bouwen van woningen.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting beschikbaar.

Woonbooteigenaren die het niet eens waren met het stijgen van het liggeld voor woonboten in Amsterdam, krijgen geen gelijk van de rechtbank.

Artikel 225, aanhef en lid 1, Gemeentewet; een maximale parkeerduur; was belanghebbende gehouden voor de periode na ommekomst van de maximale parkeerduur parkeerbelasting op aangifte te voldoen?; artikel 20 AWR.

Medische situatie voldoende onderkend door verweerder.

Parkeerbelasting. Door schade brand kan vergunninghouder niet in parkeergarage staan. De geschiktheid van het aangeboden alternatief en tijd en kosten die voor eiser gemoeid zijn met parkeersituatie zijn geen relevante omstandigheden voor verschuldigdheid van de parkeerbelasting.

Artikel 8:75 Awb, proceskostenveroordeling, onderdeel C van de Bijlage bij het Besluit proceskosten bestuursrecht, wegingsfactoren, Hoge Raad 23 september 2011, ECLI:NL:HR:2011:BT2293.

naheffingsaanslag parkeerbelasting

Parkeerbelasting. De gemeente heeft de plaatsen waar de auto geparkeerd stond blijkens de lokale regelgeving aangewezen als vergunninghoudersplaats waar zowel geparkeerd mag worden met een vergunning als door het betalen van parkeerbelasting. De Heffingsambtenaar heeft terecht het dagtarief van € 30 nageheven. Dit tarief is niet buitenproportioneel.

Evenals bij de rechtbank is bij het Hof in geschil of de naheffingsaanslagen terecht zijn opgelegd aan belanghebbende.

Naheffingsaanslagen in de parkeerbelasting zijn gebonden beschikkingen. Het Hof kan de innerlijke redelijkheid en billijkheid van de wetgeving niet beoordelen.

Aan eiseres zijn naheffingsaanslagen parkeerbelasting opgelegd. In geschil is of het voertuig van eiseres valt onder de categorie bromfiets, zoals eiseres stelt, zodat zij geen parkeerbelasting verschuldigd was. Volgens eiseres is de Parkeerverordening 2013 van de gemeente Amsterdam in strijd met de EU-Verordening 168/2013. De rechtbank oordeelt dat het voertuig van eiseres valt onder de categorie bromfiets, maar ook onder de subcategorie brommobiel. Op grond van de Parkeerverordening moeten brommobielen parkeerbelasting betalen als zij op een fiscale parkeerplek geparkeerd staan. De EU-Verordening kent de subcategorie brommobiel niet, maar de RVV 1990 en de Parkeerverordening wel. Dat dit onderscheid gemaakt wordt voor de heffing van parkeerbelasting is niet in strijd met de EU-Verordening, nu deze Verordening niet ziet op het heffen van parkeerbelasting.

Naheffingsaanslag in de parkeerbelastingen. In geschil is of de heffingsambtenaar belanghebbende had moeten horen voordat op het bezwaar werd beslist en of de termijnoverschrijding bij het instellen van bezwaar verschoonbaar is. De heffingsambtenaar was – op grond van dat wat door belanghebbende in het bezwaarschrift is aangevoerd – niet gehouden belanghebbende uit te nodigen voor een hoorgesprek alvorens uitspraak op bezwaar te doen. De door belanghebbende aangevoerde redenen voor de termijnoverschrijding kunnen naar het oordeel van het hof niet leiden tot het oordeel dat het voor belanghebbende of de gemachtigde niet mogelijk was om binnen de wettelijke termijn bezwaar tegen de naheffingsaanslag te maken. Het hoger beroep is ongegrond.

Naheffingsaanslag(en) parkeerbelasting; geen criminal charge; geen strijd met het ne-bis-in-idem beginsel

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Heffingsambtenaar, parkeercontroleur en bezwaarbehandelaar zijn bevoegd. Belanghebbende heeft de verschuldigde belasting zeven minuten na de controle betaald via de website van de gemeente. Gelet op de door belanghebbende aangevoerde omstandigheden is sprake van uitvoeringshandelingen waardoor binnen een redelijke termijn is betaald. De naheffingsaanslag wordt vernietigd.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting niet in strijd met artikel 234, lid 3, Gemeentewet. Hoger beroep ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Aannemelijk dat bebording aanwezig was waaruit verschuldigdheid parkeerbelasting volgde.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Een naheffing op basis van een vast dagtarief, ongeacht de duur van het parkeren, is in strijd met artikel 234, derde lid, van de Gemeentewet. Nu het nageheven bedrag niet kan worden herleid naar een uurtarief, wordt de naheffingsaanslag vernietigd. Beroep gegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Zij had ervan op de hoogte kunnen zijn dat er betaald moest worden voor het parkeren. Beroep ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting; bevoegdheid; onverenigbaarheid van functies; beroep op overmacht slaagt; beroep gegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting; bevoegdheid; onverenigbaarheid van functies; schending hoorplicht wordt gepasseerd met art. 6:22 Awb; beroep ongegrond.

De heffingsambtenaar heeft eiser terecht voor een telefonische hoorzitting uitgenodig. Als eiser een fysieke hoorzitting had gewenst, had het op zijn weg gelegen om daarom te verzoeken. Mondelinge uitspraak beroep is ongegrond.

Aan eiser is een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd. De parkeervergunning welke eiser achter de voorruit van de auto had geplaatst, is verleend aan een ander kenteken dan waarmee eiser heeft geparkeerd. Eiser had het kenteken van de geparkeerde auto niet geactiveerd. Uit de beschikking inwonersvergunning volgt echter nadrukkelijk dat dit een vereiste is voor gebruikmaking van de vergunning. Dat eiser niet wist dat hij het kenteken van de geparkeerde auto moest activeren op de website van de gemeente, komt voor zijn rekening en risico. Hij had zich als gebruiker van de vergunning op de hoogte moeten stellen van de geldende vergunningsvoorwaarden. Beroep ongegrond.

De heffingsambtenaar heeft de naheffingsaanslag wegens coulance vernietigd en niet herroepen vanwege een aan het bestuursorgaan te wijten onrechtmatigheid. De heffingsambtenaar heeft terecht het verzoek om een vergoeding van de pkv afgewezen. ongegrond.

Bezwaar te laat ingediend, niet-ontvankelijk

Parkeerbelasting. Niet goed functionerende parkeerautomaat. Inspanningsverplichting. Het hof oordeelt dat – anders dan de rechtbank tot uitgangspunt had genomen – niet als algemene regel kan worden aanvaard dat geen naheffingsaanslag parkeerbelasting mag worden opgelegd, indien een parkeerautomaat defect is en op of bij de parkeerautomaat geen aanwijzingen zijn vermeld over hoe en waar de parkeerder dan de parkeerbelasting kan betalen. In dit geval is aan de orde dat (i) de dichtst bij de parkeerplaats gelegen parkeerautomaat een storing had, (ii) ook de mogelijkheid bestond om via zogenoemd mobiel parkeren de parkeerbelasting te voldoen en (iii) de parkeerder van die mogelijkheid geen gebruik kon maken, omdat hij niet beschikte over een daarvoor geschikte applicatie. Indien in zo’n geval de parkeerder toch ter plaatse wil parkeren, zal hij moeten nagaan of hij de verschuldigde parkeerbelasting op een andere manier kan voldoen, bijvoorbeeld bij een andere parkeerautomaat. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij aan deze inspanningsverplichting heeft voldaan.

OZB-tarief niet-woningen. Lastenverschuiving van gebruikers naar eigenaren leidt in dit geval niet tot schending van het evenredigheidsbeginsel of het verbod van misbruik van bevoegdheid, noch van strijd met het EVRM. Ook overigens is de rechtbank niet gebleken dat er rechtsbeginselen geschonden zijn bij het vaststellen van de Verordening, dan wel dat sprake is van onredelijke en willekeurige belastingheffing.

Grondslag OZB. Woondelenvrijstelling.

Aanslagen OZB gebruiker en Rioolheffing gebruiker. Is sprake van volgtijdig gebruik van de onroerende zaak?

Is de hoorplicht geschonden in een bezwaarprocedure die gaat over 47 eurocent aan invorderingsrente? Heeft eiser recht op een proceskostenvergoeding? Eiser wordt veroordeeld in de proceskosten van verweerder in verband met kennelijk onredelijk gebruik van procesrecht.

Opbrengstenlimiet legesverordening. De rechtbank oordeelt dat de opbrengstenlimiet van de Legesverordening 2019 niet wordt overschreden. De legesverordening is niet onverbindend.

artikel 225 Gemeentewet; artikel 24, lid 1, aanhef en letter d, ten tweede van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990; naheffing parkeerbelasting; opladen elektrische voertuigen.

Leges. Aanvraag paspoort.

Gemeentelijke heffing. E-mail kan aangemerkt worden als tijdig bezwaar. Verweerder heeft aanslag ozb terecht opgelegd naar tarief eigenaar. Geen aanleiding om aan te sluiten bij tarief voor gebruiker. Beroep ongegrond.

Onroerendezaakbelastingen, tarieftoepassing voor niet-woningen, woning in aanbouw, artikel 220f Gemeentewet, artikel 220a Gemeentewet.

Parkeerbelasting. De naheffingsaanslag is terecht opgelegd.

Parkeerbelasting. Belanghebbende heeft geparkeerd op betaaldparkerenplaats waarbij de minimale afname van parkeerrecht 12 uur bedraagt. Het Hof oordeelt dat niet is gehandeld in strijd met enig wettelijk voorschrift of enig rechtsbeginsel door het tarief van een dagkaart vast te stellen op € 25 en door te bepalen dat ter plaatse alleen tegen betaling van het dagtarief mocht worden geparkeerd. De heffing is voorts niet in strijd met art. 234 lid 3 van de Gemeentewet omdat niet kan worden gezegd dat de naheffingsaanslag in dezen niet berekend is over een parkeerduur van één uur.

Hoogte proceskostenvergoeding bezwaarfase; dwangsom

Het Hof vernietigt de uitspraak van de rechtbank. Proceskostenvergoeding.

Parkeerbelasting. Redelijke termijn om de verschuldigde parkeerbelasting te voldoen.

Parkeerbelasting. Artikel 225 Gemeentewet. Belanghebbende heeft zijn auto tijdelijk stil gezet op een parkeerplek om een passagier bij diens woning op te halen. Het Hof oordeelt dat alleen sprake is van onmiddellijk in- en uitstappen bij handelingen die een daadwerkelijk in- of uitstappen vormen en die plaatsvinden in de directe nabijheid van de auto. Het gedurende enkele minuten op de parkeerplaats achterlaten van de auto om een passagier op te halen valt niet onder de tijd die nodig is voor en wordt gebruikt tot het onmiddellijk instappen. Het beroep op het gelijkheidsbeginsel is onvoldoende onderbouwd.

Parkeerbelasting; proceskostenvergoeding; wegingsfactor zaakzwaarte; standaard bezwaarschrift.

Proceskostenvergoeding. Wegingsfactor.

Parkeerbelasting. Belanghebbende heeft als gevolg van diverse omstandigheden matrixbord zo gelezen dat gratis geparkeerd kon worden in de binnenstad. Beroep op het vertrouwensbeginsel faalt. Dit was een onjuiste lezing, en belanghebbende had in de aangevoerde omstandigheden juist moeten twijfel aan de juistheid van de volledigheid van zijn waarneming.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting terecht opgelegd. Geen sprake van bevoegdheidsgebrek(en) bij de uitspraak op bezwaar. Motiveringsbeginsel is niet geschonden. Immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Hoger beroep gegrond.

Parkeerbelasting. Onder parkeren valt ook het kort parkeren om bij iemand aan te bellen. De vraag of het redelijk is dat bij zeer kort parkeren parkeerbelasting wordt geheven, staat niet aan de rechtbank ter beoordeling. Het beroep is ongegrond.

"Gegrond. Parkeerbelasting. Eiser heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat sprake was van laden en lossen. "

De parkeervergunning van eiser is op 31 maart 2021 verlopen. Vanwege persoonlijke omstandigheden heeft eiser niet tijdig zijn parkeervergunning verlengd. De heffingsambtenaar heeft eiser op 1 april 2021 en 3 april 2021 een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd en bij beide naheffingsaanslagen kosten in rekening gebracht. De rechtbank is van oordeel dat de naheffingsaanslagen terecht zijn opgelegd. Alleen bij zeer uitzonderlijke gevallen kunnen de algemene beginselen van behoorlijk bestuur de (na)heffing van parkeerbelasting opzij zetten. In deze zaak is er geen sprake van. Wel kan een bestuursorgaan door middel van de hardheidsclausule rekening houden met persoonlijke omstandigheden in zwaarwegende gevallen van onrechtvaardigheid. Het is echter niet aan de rechtbank om te toetsen of het bestuursorgaan de hardheidsclausule had moeten toepassen

naheffing parkeerbelasting, geen sprake van laden en lossen, beroep ongegrond.

parkeerbelasting; tijdelijke kentekenwijziging; website verweerder is goed toegankelijk voor modale burger, ook al is de weergave op het scherm van een mobiel lastiger leesbaar; buitenwettelijk begunstigend beleid; disproportionaliteit; ongegrond.

parkeerbelasting – onmiddellijk in- en uitstappen – ongegrond

Parkeerbelasting – parkeervergunning - tijdelijk kenteken activatie vergeten stop te zetten – evenredigheidsbeginsel – ongegrond

Eiser heeft beroep ingesteld tegen drie naheffingsaanslagen parkeerbelasting. Volgens eiser heeft hij zich aangemeld in een andere zonecode dan de zonecode waarin hij geparkeerd stond, omdat hem dit telefonisch is aangeraden door verweerder. Ten aanzien van twee naheffingsaanslagen acht de rechtbank de verklaringen van eiser ter zitting aannemelijk. Het beroep op het vertrouwensbeginsel ten aanzien van deze twee naheffingsaanslagen slaagt. Voor zover zijn de beroepen dan ook gegrond verklaard. Ten aanzien van de laatste opgelegde naheffingsaanslag overweegt de rechtbank dat het beroep op het vertrouwensbeginsel niet kan slagen, omdat eiser ten tijde van het parkeren redelijkerwijs op de hoogte had behoren te zijn dat het aanmelden voor een andere zonecode tot problemen heeft geleid. Het beroep tegen deze laatste naheffingsaanslag is dan ook ongegrond verklaard.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

parkeerbelasting; hoorplicht niet geschonden; heffingsambtenaar erkent dat sprake is van motiveringsgebrek; bevoegdheid parkeercontroleurs; geen sprake van schending ABBB; naheffingsaanslag terecht opgelegd

Parkeerbelasting. Hoorplicht niet geschonden omdat de heffingsambtenaar de gemachtigde van eiser voldoende in de gelegenheid heeft gesteld om te worden gehoord. Parkeerregime voldoende duidelijk. Beroep ongegrond.

Fiscaal procesrecht. Machtiging. De beroepen zijn terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Aan eiseres is een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd. Eiseres heeft niet voldaan aan haar onderzoeksplicht. Door het bord en de parkeerautomaten had eiseres namelijk kunnen zien dat betaald parkeren geldt. Het beroep is ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. De door belanghebbende aangegeven persoonlijke omstandigheden kunnen niet leiden tot een geslaagd beroep op overmacht. Het hof is echter van oordeel dat belanghebbende ter zitting geloofwaardig heeft verklaard dat telefonisch, rond het moment dat de naheffingsaanslag was uitgereikt, nadat belanghebbende de feitelijke situatie had uitgelegd, concreet en ondubbelzinnig is toegezegd dat door het schrijven van een brief de naheffingsaanslag zou worden kwijtgescholden. Het hoger beroep is gegrond.

Artikel 225, lid 2, Gemeentewet; voertuig stond gedeeltelijk geparkeerd op een plaats waar dat is verboden; is voor het gebruik van die plaats parkeerbelasting verschuldigd?

IB/PVV 2017, artikel 17 Belastingverdrag Nederland-Duitsland, pensioeninkomsten

HR: 81.1 RO.

Precariobelasting. Gedoogplicht? De gemeente heeft in het verleden een concessie verleend aan de rechtsvoorganger van belanghebbende. In geschil is of de concessie rechtsgeldig is opgezegd en zo nee, of deze een privaatrechtelijke gedoogplicht inhoudt. De rechtbank is van oordeel dat de concessie niet rechtsgeldig is opgezegd. De concessie houdt, gelet op de context en de bewoordingen daarvan, voor de gemeente echter geen privaatrechtelijke gedoogplicht in zodat zij precariobelasting mocht heffen. Het beroep is daarom ongegrond.

Verweerder heeft aan eiseres over de jaren 2016 en 2017 aanslagen precariobelasting opgelegd. Over het jaar 2016 is in geschil of deze tijdig is vastgesteld en voor de aanslagen 2016 en 2017 houdt partijen verdeeld of precariobelasting mag worden geheven en het gehanteerde tarief terecht is toegepast. De rechtbank oordeelt dat de aanslag 2016 tijdig is opgelegd. Op grond van artikel 7 van de Verordening staat de grootte van de belastingschuld pas vast na afloop van het kalenderjaar. Gelet daarop kan op grond van artikel 11, derde en vierde lid, van de AWR (via artikel 231 lid 1 van de Gemeentewet) een definitieve aanslag 2016 worden opgelegd tot en met 31 december 2019. Hieraan doet naar het oordeel van de rechtbank niet af dat artikel 9, derde lid, van de Verordening is bepaald dat de belasting verschuldigd wordt bij de aanvang van het belastingtijdvak. Artikel 9, derde lid, van de Verordening dient naar het oordeel van de rechtbank buiten toepassing te blijven. Nu de onderhavige aanslag een dagtekening 20 december 2019 draagt, binnen drie jaar na afloop van het heffingstijdvak, is deze daarmee tijdig opgelegd. De rechtbank acht de vaststelling van de heffingsgrondslag waarop de aanslagen 2016 en 2017 zijn gebaseerd aanvaardbaar. De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.

Precariobelasting. Gedoogplicht. De gemeente en haar voorganger zijn in het verleden overeenkomsten aangegaan met de rechtsvoorganger van belanghebbende. In geschil is de vraag of belanghebbende rechten kan ontlenen aan die overeenkomsten en of de overeenkomsten voor de gemeente een contractuele gedoogplicht inhouden. De rechtbank is van oordeel dat belanghebbende bij de overeenkomsten contractspartij is geworden omdat de gemeente hier steeds stilzwijgend mee heeft ingestemd. Er is bovendien geen reden om te veronderstellen dat belanghebbende niet de juridisch eigenaar van het elektriciteitsnet is zodat belanghebbende rechten kan ontlenen aan de overeenkomsten. De overeenkomsten houden voor de gemeente een contractuele gedoogplicht in zodat zij geen precariobelasting mocht heffen. Het beroep is daarom gegrond.

‘Vaststelling kostenvergoeding in bezwaar: vermelding en toelichting bedrag.’

Art. 7, lid 4, Awb. Uitnodiging voor hoorzitting op relatief korte termijn. Gemachtigde van belangh. verschijnt niet omdat hij vindt dat de uitnodiging niet aan de eisen voldoet. Geen valabele reden om niet te verschijnen. Daaraan doet niet af dat hij een geldelijk belang heeft om niet te verschijnen, namelijk uitstel van de uitspraak op bezwaar en aanspraak op een dwangsom. Geen verplichting om de op de zaak betrekking hebbende stukken toe te sturen. De stukken lagen tenminste een week voor de hoorzitting ter inzage.

Reclamebelasting stadshart Lelystad. De heffingsambtenaar heeft geen inzicht verschaft in de activiteiten en doelstellingen van de stichting aan wie de belastingopbrengsten als subsidie ten gunste komen, terwijl de gelden nog niet zijn besteed en de bestuurders een aanzienlijke vergoeding ontvingen. Daarmee ontbreekt een objectieve en redelijke rechtvaardiging voor het heffen van reclamebelasting in een deel van het grondgebied van de gemeente. De rechtbank vernietigt de belastingaanslag.

Reclamebelasting. Objectieve en redelijke rechtvaardiging voor heffingsgebied. Niet van belang is of eiser daadwerkelijk profijt heeft van de met de reclamebelasting bekostigde activiteiten, maar of hij daarvan zou kunnen profiteren. Niet is gebleken dat de opbrengsten van de reclamebelasting worden gebruikt om activiteiten te bekostigen die buiten het heffingsgebied plaatsvinden. De klachten van eiser over de volgens hem gebrekkige inspraakprocedure voorafgaand aan de invoering van de reclamebelasting en over het feit dat deze belasting is ingevoerd nadat onvoldoende draagvlak voor invoering van een BIZ-heffing bleek, maken niet dat de gemeenteraad niet tot invoering van de reclamebelasting kon overgaan. Eisers beroep op het gelijkheidsbeginsel is niet onderbouwd en verder blijkt uit niets dat sprake is van een onredelijke of willekeurige belastingheffing. Dat de regeling grote kapitalisten bevoordeelt en (o.a.) eiser benadeelt, zoals hij stelt, is een kwestie die eiser aan de gemeenteraad moet voorleggen. Beroep ongegrond.

reclamebelasting – objectafbakening artikel 16 wet WOZ – bedrijfsaanduiding is een openbare aankondiging – ongegrond

Reclamebelasting

Aanslagen reinigingsrecht 2018 en 2019. De Heffingsambtenaar heeft afzonderlijke uitspraken op bezwaar gedaan op in één geschrift vermelde bezwaren tegen meerdere op één aanslagbiljet opgenomen aanslagen. Geen strijd met 7:11 Awb en 25, lid 4, AWR. Schending hoorplicht aangezien de aan de aanslagen ten grondslag liggende feiten werden betwist. Geen sprake van een kennelijk ongegrond bezwaar in de zin van 7:3, letter b, Awb. Aannemelijk dat de verleende rechtsbijstand beroepsmatig is verleend. Het ontbreken van een inschrijving in de Kamer van Koophandel staat daaraan niet in de weg. Toepassing judiciële lus van art. 8:113, lid 2, Awb.

Gegrond. Reinigingsrecht. Eiseres heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat zij in het geheel geen gebruik heeft gemaakt van het afvoeren van afval via de gemeente. Lager tarief.

Verweerder heeft aan eiser voor de jaren 2009 tot en met 2017 ten onrechte aanslagen reinigingsrechten opgelegd voor een studentenwoning. De aanslagen zijn gebaseerd op de onjuiste vermelding in de gemeentelijke administratie dat de woning een kantoorpand betreft. Eiser kon hiervan niet op de hoogte zijn en op de aanslagbiljetten staat niet vermeld op welke juridische en feitelijke grondslag het reinigingsrecht is gebaseerd. De rechtbank is van oordeel dat de omstandigheden die ertoe hebben geleid dat eiser ten onrechte is aangeslagen en is gehinderd in zijn mogelijkheden zich daartegen te verweren, zodanig bijzonder zijn, dat in dit geval het toepassen van artikel 6:11 van de Awb is gerechtvaardigd. Hierbij speelt ook mee dat beide partijen het eens zijn dat eiser een bedrag van € 2.842,50 onterecht heeft betaald. Bezwaren zijn ontvankelijk.

Rioolheffing en afvalstoffenheffing: geschil over de opbrengstlimiet, verordeningen onverbindend verklaard, aanslagen vernietigd, digitaal procederen mogelijk, dwangsommen toegekend en immateriële schadevergoeding toegekend.

Rioolheffing. Opbrengstlimiet.

Art. 228a Gemeentewet. Rioolheffing 2018 gemeente Leidschendam-Voorburg. Opbrengstlimiet. Beroep op art. 8:42 Awb wordt voor op internet gepubliceerde integrale tekst van de Programmabegroting, het Rioolplan en de Financiële verordening afgewezen. Het Hof past de door de Hoge Raad gegeven twee vuistregels toe. Heffingsambtenaar heeft (i) voldoende inzicht verschaft in ramingen en (ii) met nadere inlichtingen de bij belanghebbende levende twijfel of overheadkosten (volledig) behoren tot de kosten die voor de gemeente verbonden zijn aan haar waterketen- en watersysteemtaken naar vermogen weggenomen. Geen overschrijding opbrengstlimiet. Wettelijke rente over immateriële schadevergoeding.

Rioolheffing. Begrip perceel. Units in/bij loodsen. Een of meer afzonderlijke onroerende zaken; verticale splitsing? Zelfstandige gedeelten van een onroerende zaak? Belanghebbende is eigenaar van een object met daarop twee loodsen (waarvan een met twee aanbouwen), waarin in totaal sprake is van negen units. De heffingsambtenaar heeft zeven aanslagen in de rioolheffing (eigenarendeel) opgelegd. De rechtbank heeft daarvan twee aanslagen vernietigd omdat zij ter zake van twee units de samenstelbepaling in de Verordening van toepassing achtte. De heffingsambtenaar voert in incidenteel hoger beroep aan dat de rechtbank ten onrechte de samenstelbepaling heeft toegepast, omdat de units afzonderlijke onroerende zaken zijn en daarop de samenstelbepaling niet ziet. Het hof verwerpt dat betoog voor zover het gaat om de units die in de loodsen zijn gecreëerd, omdat de heffingsambtenaar onvoldoende feiten heeft gesteld om te kunnen oordelen dat sprake is van ‘bouwsels, die zich naar verkeersopvatting lenen voor verticale splitsing’. Anders dan belanghebbende is het hof van oordeel dat deze units wel kunnen worden aangemerkt als zelfstandige gedeelten van een onroerende zaak en daarmee als perceel voor toepassing van de rioolheffing. Belanghebbende gaat bij zijn betoog van wat onder een perceel moet worden verstaan uit van een andere opvatting dan volgt uit de definitie van dat begrip in de Verordening. Met betrekking tot de units die in de aanbouwen zijn gelegen, kan in het midden blijven of deze afzonderlijke onroerende zaken zijn, nu de rechtbank daarop de samenstelbepaling niet heeft toegepast. Slotsom is dat het oordeel van de rechtbank in stand blijft.

Rioolheffing. Garageboxen. Schending artikel 7:4 van de Awb. Objectafbakening afwijkend van artikel 16 van de Wet WOZ. 24 percelen ten onrechte middels één aanslagregel opgelegd. Verweerder heeft, mede gelet op wat eiser hierover heeft opgemerkt, voldoende inzicht verschaft in de ramingen. Misvatting van eiser dat alleen de informatie uit de Programmabegrotingen bepalend is en niet andere informatie die verweerder heeft verstrekt. Geen overschrijding opbrengstlimiet.

rioolheffing, IBA, (stijging van de) hoogte van het tarief, beroep op gelijkheidsbeginsel als beginsel van (lagere) behoorlijke wetgeving, geen overduidelijke onevenredigheid

Eiser is eigenaar en gebruiker van een bebouwd perceel dat niet is aangesloten op de gemeentelijke riolering. Eiser stelt dat de gemeente aan hem geen aanslag naar het basistarief rioolheffing mag opleggen, zonder dat de gemeente aanwijsbare prestaties op het gebied van grond- of hemelwaterafvoer verricht ten aanzien van zijn perceel. Verder stelt eiser dat sprake is van onredelijke en willekeurige belastingheffing. Dit omdat de rioolheffing geen rekening houdt met mensen zoals hij, waarbij de werkzaamheden voor hemelwaterafvoer en grondwaterbeheer op de door hun gebruikte percelen al door henzelf, de provincie en/of het waterschap worden uitgevoerd. Dit betreft een groep die volgens eiser daarom geen (direct) profijt heeft van werkzaamheden die de gemeente op dit gebied verricht. De rechtbank oordeelt dat de gemeente op grond van de bepalingen in de Gemeentewet en de gemeentelijke verordening een aanslag rioolheffing mocht opleggen aan eiser. Daarvoor is naar het oordeel van de rechtbank geen aansluiting op de riolering vereist dan wel een ‘perceelsgebonden belang’ bij de gemeentelijke watertaken. De heffing en de hoogte van het basistarief zijn naar het oordeel van de rechtbank ook niet onredelijk of willekeurig.

Rioolheffing. Eiseres stelt dat zij zelf verantwoordelijk is voor de afvoer van het hemelwater van haar eigen perceel terwijl bij andere percelen in de gemeente daarvoor een rechtstreekse (ondergrondse) aansluiting op de riolering is gemaakt. In beide gevallen wordt hetzelfde tarief geheven. Volgens eiseres leidt dit tot een ongelijke behandeling en is dit onredelijk. De rechtbank acht de heffing van het eigenarendeel voor de rioolheffing in het geval van eiseres niet onredelijk en willekeurig, omdat ook eiseres baat heeft bij de collectieve watertaken van de gemeente en het tarief dat de gemeente heft voor het eigenarendeel niet enorm hoog is. Het beroep is ongegrond.

Rioolheffing. Opbrengstlimiet. Partiele onverbindendheid verordening.

Rioolheffing. Opbrengstlimiet. Gelijkheidsbeginsel.

Aan eiser zijn voor het jaar 2018 voor zijn woning aanslagen rioolheffing en afvalstoffenheffing opgelegd. In geschil is of verweerder ten aanzien van de bezwaarfase de hoorplicht heeft geschonden en of is voldaan aan de stelplicht en bewijslastverdeling met betrekking tot de aanslagen. Voor zover het beroep ziet op het niet tijdig beslissen op bezwaar is het beroep niet-ontvankelijk verklaard. Ten aanzien van de hoorplicht heeft eiser als reactie op de uitnodiging van verweerder kenbaar gemaakt niet aanwezig te zullen zijn bij het hoorgesprek, aangezien hij nog niet over alle gevraagde informatie beschikte. Verweerder heeft eiser daarna niet nogmaals uitgenodigd voor een hoorgesprek. De rechtbank is van oordeel dat verweerder daarmee niet aan de hoorplicht heeft voldaan en heeft de zaak teruggewezen naar verweerder. Beroep gegrond.

Aanslagen rioolheffing eigenaar niet-woning en OZB/WOZ-beschikking. De heffingsambtenaar stelt dat eiser bij extreme neerslag gebruikmaakt van de gemeentelijke riolering als de door eiser getroffen afwateringsvoorziening niet toereikend is. Eiser vindt de kans daarop klein, maar dat is niet relevant. Eiser gebruikt in die gevallen de gemeentelijke riolering om zich van afvalwater te ontdoen. Wel heeft de gemeenteraad zich bij het definiëren van het belastbare feit in de toepasselijke verordening beperkt tot de situaties waarin sprake is van een aansluiting op het buizenstelsel van de riolering. Die situatie doet zich hier niet voor en dus het belastbaar feit evenmin. Beroep in zoverre gegrond, vernietiging UOB en aanslagen rioolheffing. De heffingsambtenaar heeft verder aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde WOZ-waarde niet te hoog is. Beroep in zoverre ongegrond.

Aanslag rioolheffing ter zake van garagebox terecht en op goede gronden opgelegd.

Aanslagen rioolheffing eigenaar niet-woning. Het object is ten onrechte als twee objecten aangemerkt waardoor van eiser ten onrechte tweemaal rioolheffing is geheven. Beroep gegrond en vernietiging UOB. Het heeft de voorkeur van partijen en de rechtbank om ook te bespreken of eiser überhaupt belastingplichtig is (en dus niet de heffingsambtenaar een nieuwe primitieve aanslag op te laten leggen om dan die discussie pas te kunnen voeren). De heffingsambtenaar stelt dat eiser bij extreme neerslag gebruikmaakt van de gemeentelijke riolering als de door eiser getroffen afwateringsvoorziening niet toereikend is. Eiser vindt de kans daarop klein, maar dat is niet relevant. Eiser gebruikt in die gevallen de gemeentelijke riolering om zich van afvalwater te ontdoen. Wel heeft de gemeenteraad zich bij het definiëren van het belastbare feit in de toepasselijke verordening beperkt tot de situaties waarin sprake is van een aansluiting op het buizenstelsel van de riolering. Die situatie doet zich hier niet voor en dus het belastbaar feit evenmin. Vernietiging aanslagen.

Parkeerbelasting. Samenloop met mulderfeit.

Parkeerbelasting: de naheffingsaanslagen zijn terecht opgelegd. Fiscaal bestuursrecht: geen gevolgen schending hoorplicht; geen misbruik van procesrecht.

Schending hoorplicht

Onroerendezaakbelasting voor gebruik tijdens sluiting op last van de overheid wegens coronamaatregelen, is onterecht opgelegd aan een bioscoop. De rechtbank overweegt dat eiseres op de peildatum niet als gebruiker kon worden aangemerkt, nu de bioscoop wegens sluiting van overheidswege niet toegankelijk was voor publiek en daardoor niet geëxploiteerd kon worden als bioscoop. Verweerder heeft niet aangetoond dat er alternatieve activiteiten plaats hebben gevonden of plaats hadden kunnen vinden. De aanslag is onterecht opgelegd en het beroep is gegrond.

OZB-tarief bouwgrond

Inhoud: OZB-tarief niet-woningen. Lastenverschuiving van gebruikers naar eigenaren met als doel om leegstand van bedrijfspanden tegen te gaan leidt niet tot willekeurige of onredelijke belastingheffing. Ook overigens is de rechtbank niet gebleken dat er rechtsbeginselen geschonden zijn.

OZB. Tariefstelling.

aanslag afvalstoffenheffing.beroep ongegrond

Parkeerbelasting, tijdelijke kentekenwijziging, evenredigheidsbeginsel, ongegrond

Toeristenbelasting. Rechtmatigheid.

aanslagen watersysteemheffing gebouwd binnendijks; verbindendheid Verordening en de Kostentoedelingsverordening

Naheffingsaanslag parkeerbelasting; vergoeding griffierecht rechtbank; procesreglement bestuursrecht rechtbanken; proceskostenvergoeding.

Bpm; coronapandemie niet zonder meer reden voor verlenging redelijke termijn.

Verontreinigingsheffing. Individueel behandelingssysteem.

Parkeerbelasting. 9 minuten tussen parkeren en betalen. Esiers hebben bij voortduring uitvoeringshandelingen verricht om de verschuldigde belasting te voldoen.

Verwijzingszaak. Precariobelasting. Doorlopende vergunning ijsverkoper voor het innemen van seizoensplaatsen. Tariefswijziging. Exceptieve toets. Afschaffing gemaximeerd tarief is niet gemotiveerd en de gewijzigde verordeningen zijn onzorgvuldig voorbereid en vastgesteld. Het hof kan daardoor niet beoordelen of sprake is van schending van algemene rechtsbeginselen of algemene beginselen van behoorlijk bestuur ten aanzien van belanghebbende. De verordeningen worden voor dit geval buiten toepassing gelaten en de daarop gebaseerde aanslagen worden vernietigd.

Vier naheffingsaanslagen parkeerbelasting zijn terecht opgelegd. Eiseres komt niet in aanmerking voor coulanceregeling van verweerder. Mondelinge uitspraak.

De rechtbank is er niet van overtuigd dat de door de gemeentelijke regelgever voorgeschreven heffingsmaatstaf niet leidt tot een onredelijke en willekeurige belastingheffing die de wetgever niet voor ogen kan hebben gehad. Zo is niet duidelijk waarop het gehanteerde normbedrag is gebaseerd. De rechtbank twijfelt er door de stellingen van eiseres verder aan of het normbedrag voor champignonkwekerijen in dit geval passend is voor de berekening van de bouwkosten. De heffingsambtenaar wordt in de gelegenheid gesteld het gebrek te herstellen. Er volgt een tussenuitspraak

Art. 225, 234 Gemeentewet. Parkeerbelasting. Voldoening parkeerbelasting op aangifte. Ook als geen parkeerbelasting is betaald, kan een naheffingsaanslag worden opgelegd. Vrije bewijsleer.

Belanghebbende was in 2020 eigenaar en gebruiker van de woning, gelegen in het Hoogheemraadschap Delfland. Aan belanghebbende zijn aanslagen in de watersysteemheffing gebouwd, de ingezetenenheffing en de zuiveringsheffing van het Hoogheemraadschap opgelegd. Geen sprake van schending hoorplicht, noch van strijd met de beginselen van behoorlijk bestuur of van handelen in strijd met de goede procesorde door verweer te voeren in een nader stuk. De Heffingsambtenaar heeft voldaan aan de eis om inzicht te verschaffen in de ramingen van de baten en de lasten ‘ter zake’ van de geheven watersysteemheffing en zuiveringsheffing. Opbrengstlimiet is niet overschreden.

Belanghebbende niet-ontvankelijk; procesbelang; materieel belang na het vernietigen van aanslagen; griffierecht een procesbelang?

De aanslag watersysteemheffing 2010 is verminderd en belanghebbende heeft een teruggaaf van € 4,30 ontvangen. De heffingsambtenaar heeft daarbij € 1,20 aan rente vergoed. In geschil is onder meer of belanghebbende recht heeft op een hogere rentevergoeding. Het hof oordeelt dat geen recht bestaat op vergoeding van invorderingsrente omdat belanghebbende niet om uitstel van betaling heeft gevraagd. Voor de watersysteemheffing is artikel 28b Invorderingswet per 1 januari 2013 onmiddellijk in werking getreden.

Artikel 8:24, lid 2, Awb; schriftelijke machtiging; verzoek tot overlegging.

Dwangsom niet tijdig beslissen. Beroep ontvankelijk. Uit het fiscaal compromis in de hoofdzaak (aanslag lokale heffingen) blijkt niet expliciet en ondubbelzinnig dat dit zich (ook) tot deze procedure uitstrekt. Verder heeft eiser nog altijd voldoende (proces)belang bij een inhoudelijk oordeel daarover en zijn er onvoldoende aanwijzingen dat hij misbruik van (proces)recht maakt. Dwangsom is terecht niet toegekend omdat de ingebrekestelling prematuur was. Om die reden was het bezwaar kennelijk ongegrond en is terecht van horen afgezien. Overigens blijkt uit de uitspraak op bezwaar in de hoofdzaak dat daarbij weldegelijk (ook) is beslist op eisers bezwaar tegen de aanslag waterschapsheffing gebouwd. Beroep ongegrond.

Belastingrecht - beroep niet tijdig beslissen - artikel 131 van de Waterschapswet – niet-ontvankelijk - beroep tegen de aanslag watersysteemheffing ongegrond

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Aanslagen wegenheffing. Verweerder kon de aanslagen opleggen.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting; werkwijze gemeente Amsterdam bij controle op het betalen van parkeerbelasting met behulp van scanauto's; gebruik en positie gps-coördinaten; parkeerlocatie.

Over de hoogte van de aanslag watersysteemheffing zijn partijen het eens. Belanghebbende is het niet eens met de wijze waarop het waterschap invulling geeft aan haar taak. Het is echter niet aan de belastingrechter om daarover een oordeel te geven.

HR: 81.1 RO.

Het Hof bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De verordening is onverbindend, aangezien niet is voldaan aan de bekendmakingsvoorwaarden.

Zuiveringsheffing. Kamerverhuur. Woonruimte of bedrijfsruimte?

Zuiveringsheffing. Kenbaarheid NEN-normen.

Artikelen 122c, 122d en 122e Waterschapswet. Zuiveringsheffing. Begrip bedrijfsruimte en woonruimte. Vijfkamerappartement waarvan een kamer wordt verhuurd aan een derde wordt aangemerkt als een bedrijfsruimte. Essentiële voorzieningen worden gedeeld met de onderhuurder. Omdat sprake is van een kleine bedrijfsruimte bedraagt de vervuilingswaarde drie vervuilingseenheden. Belanghebbende is gebruiker van de bedrijfsruimte en ingebruikgever van een verhuurd onzelfstandig deel en derhalve voor het gehele jaar heffingplichtig. Niet aannemelijk is gemaakt dat de vervuilingswaarde minder dan drie vervuilingseenheden bedraagt.

Aanslag zuiveringsheffing. Wasplaats en werkplaats motorvoertuigen zijn één object voor de zuiveringsheffing. Geen motiveringsgebrek. Opbrengstlimiet niet overschreden. Beroep ongegrond.

Zuiveringsheffing. Woonruimte of bedrijfsruimte?

Voor deze uitspraak is geen samenvatting beschikbaar

Aanslag zuiveringsheffing bedrijfsruimte; Wsw noch Verordening, noch meetbeschikking biedt in dit geval de bevoegdheid van verweerder om de vervuilingswaarde vast te stellen op basis van zijn eigen onderzoeksresultaten; rechtbank voorziet zelf in de zaak door definitieve aanslag vast te stellen op basis van de aangifte van eiseres voor 2017; beroep gegrond.

Zuiveringsheffing; de schatting van het aantal vervuilingseenheden is niet onredelijk; eiseres niet aannemelijk gemaakt dat opbrengstlimiet is overschreden; redelijke termijn overschreden.

Immateriële schadevergoeding; geen sprake van misbruik van procesrecht; schending artikel 8:42 Awb?; limietoverschrijding waterstanden.

Verweerder heeft de in de beschikkingen T-correctie van 26 oktober 2020 opgenomen grenswaarden met toepassing van zijn beleid zo kunnen vaststellen; beroep ongegrond.

In geschil is of terecht aanmaningskosten in rekening zijn gebracht.

Aanmaning afvalstoffenheffing. Niet gebleken dat eiser ten onrechte door de invorderingsambtenaar is aangemaand tot betaling. Eiser verzoekt de rechtbank om kwijtschelding te verlenen, maar dat verzoek valt buiten deze procedure. Beroep ongegrond.

Beroep tegen de afwijzing van een invorderingverzoek. Het college heeft het invorderingsverzoek afgewezen wegens onvoldoende bewijs dat de last niet is nageleefd. De rechtbank oordeelt dat het invorderingsverzoek terecht is afgewezen, zij het op basis van een onjuiste motivering. Het invorderingsverzoek had afgewezen moeten worden wegens de gedeeltelijke vernietiging en herroeping van de last onder dwangsom. Beroep gegrond, de rechtsgevolgen zijn in stand gelaten.

Verweerder heeft de aftrek van een aantal door eiser gedane giften aan buitenlandse instellingen geweigerd. Eiser is het hier niet mee eens en stelt dat deze instellingen voldoen aan de Nederlandse materiële voorwaarden voor het verkrijgen van de ANBI-status. Eiser verwijst naar het arrest Persche. Ter discussie staat de vraag of de eis dat zij in Nederland een ANBI-status aanvragen in strijd is met het vrije verkeer van kapitaal. De rechtbank oordeelt van niet. De giftenaftrek maakt geen onderscheid tussen giften aan binnenlandse en buitenlandse instellingen. In beide gevallen moet de instelling volgens de Nederlandse wetgeving als een ANBI worden aangemerkt. Elke instelling kan een verzoek indienen om als zodanig te worden aangemerkt, ongeacht haar vestigingsplaats. De verwijzing naar het arrest Persche leidt niet tot een ander oordeel.

Vergoeding immateriële schade en proceskosten in een geval waarin het beroep niet-ontvankelijk is.

Wet WOZ. Eiser is in beroep gekomen wegens het niet toesturen van stukken in de bezwaarfase en een volgens hem te hoge WOZ-waarde. Verweerder stelt (op grond van werkafspraken) dat dit niet nodig was. De rechtbank oordeelt aan de hand van artikel 40 wet WOZ en artikel 7:4 Awb dat verweerder deze verplichting wel heeft. De waarde van de woning is verder door verweerder aannemelijk gemaakt. Hierdoor is de wegingsfactor van de proceskosten op grond van artikel 2, lid 2, Awb verminderd tot 0,5.

Wet WOZ. Zijn er door de aanduiding van de onroerende zaak aanslagen ten onrechte aan eiseres opgelegd? Verder toepassing van het arrest van de Hoge Raad van 27 mei 2022, ECLI:NL:HR:2022:752.

Art. 2:1, 3:41, 6:17 en 7:12 Awb. Uitspraak op bezwaar ten onrechte niet aan gemachtigde verzonden. Uitsluitend toezending van de uitspraak op bezwaar aan belanghebbende leidt tot schending van art. 6:17 Awb en niet tot aanvang van de beroepstermijn. Verschuiving van de termijn vanwege de latere toezending aan gemachtigde leidt tot herstel van deze schending. Geen schending van de hoorplicht als het hoorverzoek na beëindiging van de bezwaarfase is gedaan. WOZ.

Bij besluit van 23 december 2020 heeft het Instituut Mijnbouwschade Groningen de aanvraag van [appellante] om vergoeding van waardedaling van haar woning afgewezen. [appellante] is volgens de openbare registers van de basisregistratie Kadaster sinds 29 juli 2016 voor 100% eigenaar van de woning ([postcode]) aan de [locatie] te [plaats]. Het Instituut heeft op 17 november 2020 de aanvraag van [appellante] om vergoeding van waardedaling van de woning ontvangen. Het Instituut heeft de aanvraag afgewezen, omdat [appellante] op 16 augustus 2012 tijdens de aardbeving bij Huizinge, nog geen eigenaar van de woning was. De aanvraag is ook afgewezen, omdat er tussen het moment dat zij eigenaar is geworden op 29 juli 2016 en 1 januari 2019 geen beving is geweest met een grondsnelheid bij de woning van minimaal 2,9 mm/s. In hoger beroep bestrijdt [appellante] het oordeel van de rechtbank dat het Instituut terecht de aanvraag om vergoeding van waardedaling heeft afgewezen.

WOZ. Aanwezigheid afvalcontainers voldoende verdisconteerd in de vastgestelde WOZ-waarde door de ten onrechte toegepaste correctie van 25% op de gemiddelde kubiekemeterprijs vanwege de onjuiste toekenning van een benedengemiddelde staat aan de woning. Vrije bewijsleer.

WOZ

Aanslag gemeentelijke belastingen 2019. In geschil is onder meer de ontvankelijkheid van het ingestelde beroep en de objectafbakening van een woonzorgcomplex. Verweerder heeft de objectafbakening niet aannemelijk gemaakt. Het hoofdgebouw en de eenheden zijn in gebruik bij eiseres als woonzorgcomplex. Verweerder heeft zijn stelling dat de eenheden, in tegenstelling tot de ruimten in het hoofdgebouw, ook bewoond kunnen worden door personen zonder zorgindicatie niet aannemelijk gemaakt. Het object wordt als geheel voor woonzorgactiviteiten en dus voor één organisatorisch doel aangewend. De eenheden en het hoofdgebouw vormen naar de omstandigheden beoordeeld één onroerende zaak. Het beroep is gegrond. De WOZ-beschikkingen en daarop gebaseerde aanslag OZB worden vernietigd.

Wet Woz. Heeft de heffingsambtenaar over dezelfde belastingjaren reeds WOZ-beschikkingen afgegeven?

Beroep op gelijkheidsbeginsel slaagt niet. De heffingsambtenaar hoeft het gelijkheidsbeginsel niet ruimer te interpreteren of bijzonder zorgvuldig te handelen omdat de WOZ-beschikking is aangevraagd voor het vaststellen van de eeuwigdurende erfpachtcanon.

Wet WOZ, afwijzing van proceskosten rechtsbijstand, no cure no pay. Voor een veroordeling in rechtsbijstandskosten is noodzakelijk dat aan die bijstand ook daadwerkelijk kosten zijn verbonden. In de algemene voorwaarden van de rechtsbijstandsverlener is de betalingsverplichting voor de cliënt afhankelijk gesteld van een door de rechtbank uitgesproken proceskostenveroordeling. Bij de cliënt worden dus geen kosten gemaakt zolang de rechtbank niet overgaat tot een proceskostenveroordeling. Het kan niet zo zijn dat de betalingsverplichting exclusief in het leven wordt geroepen door het uitspreken van een proceskostenveroordeling zelf. De algemene voorwaarden geven daarom aanleiding om geen veroordeling uit te spreken voor de vergoeding van de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Art. 14 EVRM; 1 EP EVRM; 3:4, lid 2 Awb. Verzoek uitstel zitting afgewezen door Rechtbank. Wet WOZ en OZB niet in strijd met het recht op ongestoord eigendom, noch met het verbod van discriminatie, noch met het evenredigheidsbeginsel. Berekeningswijze WOZ-waarde niet geheim gehouden. WOZ waarde woning niet te hoog vastgesteld. Proceskostenvergoeding en teruggave griffierecht nu de Rechtbank de afwijzing van het verzoek om uitstel van de zitting niet in haar uitspraak heeft gemotiveerd.

WOZ. Coronacrisis is geen specifieke bijzondere omstandigheid als bedoeld in artikel 18, derde lid, aanhef en onder c Wet WOZ. Toestandsdatum blijft 1 januari 2021. Waarde winkelruimte aannemelijk gemaakt.

WOZ. Beroep ongegrond.

WOZ. Artikel 40 Wet WOZ geschonden, 6:22 Awb. WOZ-waarde niet te hoog vastgesteld. Beroep ongegrond, toekenning pkv

WOZ Waarde, beroep gegrond

Wet Woz. Relativiteitsvereiste (art. 8:69a Awb).

WOZ-zaak. Belanghebbende is door een erfenis één van de vier mede-eigenaren van een onroerende zaak. In geschil is of de aanslag moet worden verdeeld over alle mede-eigenaren, omdat belanghebbende vreest voor zijn verhaalsrecht. Het hof overweegt dat de beleidsregel op grond waarvan de aanslag aan één van de eigenaren wordt opgelegd, zelf niet onevenredig of onrechtmatig is, maar dat in geen enkele fase van de procedure door de heffingsambtenaar inzichtelijk is gemaakt hoe en op welke wijze een belangenafweging heeft plaatsgevonden waarbij de vrees van het verhaalsrecht is betrokken. Dit heeft ertoe geleid dat belanghebbende, gelet op het evenredigheidsbeginsel, onevenredig is behandeld. Het hoger beroep is gegrond.

Beslissing op verzoek tot beperking van de kennisneming (8:29 Awb). WOZ huurwaardekapitalisatie. De rechtbank vindt dat het belang van eiser om kennis te nemen van de informatie in de huurovereenkomsten en inlichtingenformulieren zwaarder weegt dan de concurrentie- en privacybelangen van de verhuurders en huurders. Eiser moet de gegevens die voor de waardevaststelling zijn gebruikt kunnen controleren en betwisten.

WOZ. Ook in belastingzaken geldt dat de overheid moet waarschuwen als berichten alleen zichtbaar worden in de Berichtenbox van MijnOverheid zonder notificatie. Bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard.

Beroep gegrond op formele gronden. De WOZ-waarde is niet te hoog vastgesteld

WOZ: de waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld. Fiscaal procesrecht: geen sprake van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Beroep tegen WOZ- waarde woning is gegrond. Verweerder heeft te laat, namelijk pas op de zitting, een gewijzigde onderbouwing gegeven voor 2 van de 3 vergelijkingsobjecten. Dit is in strijd met de goede procesorde.

WOZ. Eiseres als mede-eigenaar niet ontvankelijk want WOZ-beschikking is niet aan haar gericht.

WOZ-waarde verminderd bij ambtshalve vermindering. Betwisting ontvangst verminderingsbeschikking. Bevoegdheid tot ambtshalve vermindering. Toepassing van artikel 6:19 Awb: bezwaar heeft van rechtswege mede betrekking op verminderingsbeschikking. Geen recht op proceskostenvergoeding.

WOZ. Waardering woning o.b.v. vergelijkingsmethode. De heffingsambtenaar heeft voldoende en op inzichtelijke wijze rekening gehouden met de verschillen tussen de woning en de vergelijkingsobjecten. Eiseres wordt niet gevolgd in haar betoog dat de uitspraak op bezwaar onzorgvuldig is voorbereid of gebrekkig is gemotiveerd (vgl. ECLI:NL:RBOBR:2021:6599). Verder heeft de heffingsambtenaar met zijn toelichting voldoende inzicht geboden in de gehanteerde indexering. Om de juistheid ervan te betwisten had eiseres zelf gegevens kunnen overleggen die twijfel wekken aan de door de heffingsambtenaar toegepast indexeringspercentages en dat heeft zij niet gedaan (vgl. ECLI:NL:RBOBR:2021:6636). De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Eiseres heeft geen op toetsbare en verifieerbare gegevens berustende onderbouwing geleverd voor de door haar bepleite waarde. Beroep ongegrond.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Verweerder heeft de waarde van de onroerende zaak op waardepeildatum 1 januari 2019 en het kalenderjaar 2020 vastgesteld op € 53.800.000. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de waarde met het overgelegde taxatieverslag en hetgeen overigens is aangevoerd, voldoende aannemelijk heeft gemaakt. Volgens de rechtbank zijn de door eiseres aangevoerde archetypes niet beter bruikbaar dan de door verweerder aangevoerde archetypes en heeft eiseres de door haar bepleite waarde van € 41.985.000 niet aannemelijk kunnen maken met de door haar gebruikte rekentool. Ook was het aan eiseres om de stichtingskosten en de omvang van de functionele vermindering aan te voeren dan wel inzichtelijk te maken. Ook de stelling van eiseres dat op de schietbanen de werktuigenvrijstelling van toepassing is, volgt de rechtbank niet. Beroep ongegrond.

Artikel 17 Wet WOZ. WOZ-waarde tussenwoning; voldoende rekening gehouden met de verschillen tussen de woningen en de vergelijkingsobjecten; al hetgeen van de zijde van belanghebbende daar tegenover is ingebracht, leidt niet tot een ander oordeel.

WOZ-waarde woning; de heffingsambtenaar heeft voldaan aan zijn bewijslast; het Hof verwerpt het standpunt van belanghebbende dat enkel een buurpand als vergelijkingsobject dient te worden gehanteerd; vergelijkingsobjecten zijn voldoende vergelijkbaar.

WOZ-waarde; winkel/opslag; HWK-methode; kapitalisatiefactor niet te hoog; coronacrisis geen invloed op de WOZ-waarde

WOZ-waarde woning; reikwijdte artikel 7:4 Awb en artikel 40 lid 2 Wet WOZ; corrigeren inhoud van de woning in beroep.

Eiser is eigenaar van een woonboerderij uit 1839 en heeft ruim 1,5 hectare weidegrond. Verweerder heeft de WOZ-waarde van de woning per 1 januari 2020 vastgesteld op € 522.000. De rechtbank acht de door verweerder gehanteerde vergelijkingswoningen bij gebrek aan marktgegevens van vergelijkbare woonboerderijen voldoende vergelijkbaar. Het zijn stuk voor stuk vrijstaande woningen waarvan er drie gelegen zijn in de directe nabijheid van de woning van eiser. Met de onderlinge verschillen in onder meer (bouwtechnische) kwaliteit, staat van onderhoud, uitstraling en voorzieningenniveau is voldoende rekening gehouden door met een veel lagere kuubprijs te rekenen. De rechtbank is van oordeel dat een mogelijk waardeverminderend effect van de overlast van vliegveld Eelde in de verkoopcijfers van de vergelijkingswoningen is begrepen. De cultuurgrondvrijstelling is niet van toepassing, omdat eiser de grond niet bedrijfsmatig exploiteert. Het beroep is ongegrond.

WOZ woning, eigen aankoopprijs.

WOZ – geschil beperkt tot niet-toegekende vergoeding taxatiekosten in bezwaarfase – beroep ongegrond – de vele onjuistheden in het taxatierapport en de aard ervan maken dat het niet kan worden aangemerkt als een deskundigenverslag als bedoeld in het Bpb

WOZ. Klachten over onvoldoende motivering van de uitspraak op bezwaar en de onbruikbaarheid van een door de heffingsambtenaar gehanteerd vergelijkingsobject slagen niet. Omissie in de taxatie t.a.v. de liggingscorrectie is door de heffingsambtenaar in voldoende mate hersteld. Aanwezigheid inpandige garage is voldoende in de waarde verdisconteerd. KOUDV-factoren van de vergelijkingsobjecten zijn voldoende onderbouwd. Aannemelijk is geworden dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Beroep ongegrond.

De WOZ-waarde is niet te hoog vastgesteld

Verweerder heeft de waarde van de woning op waardepeildatum 1 januari 2019 in de beroepsfase vastgesteld op € 301.000. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de in beroep gestelde waarde aannemelijk heeft gemaakt en voldoende rekening heeft gehouden met de ondoelmatige indeling van het perceel. De abusievelijk verkeerde foto van de onderhavige woning in het taxatieverslag, de lagere prijzen van snippergroen ten opzichte van de door verweerder gehanteerde grondprijzen en de vergelijking van een drie- en een vijfkamerwoning doen aan het voorgaande niet af. Ook de verhouding van de WOZ-waarden van het onderhavige en het voorgaande jaar en het niet overleggen van de waardematrix in de bezwaarfase maken het oordeel van de rechtbank niet anders. Beroep gegrond.

Ingebrekestelling en dwangsom. Naar het oordeel van het Hof heeft belanghebbende aannemelijk gemaakt dat de heffingsambtenaar de ingebrekestelling heeft ontvangen. Het Hof oordeelt dat de heffingsambtenaar ten onrechte geen dwangsom aan belanghebbende heeft toegekend. De WOZ-waarde van de woning is niet langer is geschil.

WOZ; dwangsombesluit. Een dwangsombesluit dan wel een bezwaar tegen een dwangsombesluit kan geen voorwerp zijn van het verbeuren van een dwangsom.

WOZ-waarde woning; eigen aankoopcijfer van de woning is niet de waarde zoals gedefinieerd in artikel 17, lid 2, Wet WOZ. Het Hof oordeelt dat de woning niet op reguliere wijze op de markt te koop is aangeboden en in bewoonde staat is opgeleverd. De Heffingsambtenaar heeft gebruikgemaakt van de vergelijkingsmethode om de waarde van de woning te bepalen. De Heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet op een te hoog bedrag is vastgesteld. Belanghebbende heeft de door hem voorgestane waarde evenmin aannemelijk gemaakt. Het Hof stelt de waarde in goede justitie vast op € 575.000.

WOZ. Waardering woning, eigen aankoopcijfer kan in dit geval ook in latere jaren steun bieden ter onderbouwing van de WOZ-waarde

Beroep gegrond. WOZ-waarde niet aannemelijk gemaakt door de heffingsambtenaar.

WOZ (bedrijfsobject). Huurwaardekapitalisatiemethode. Ongegrond.

De rechtbank vindt dat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. Het taxatierapport dat eiser heeft overgelegd kan niet gevolgd worden. Het beroep is ongegrond.

WOZ-waarde; woning; de op de zaak betrekking hebbende stukken; erfpachtcorrectie; beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering van een bovenwoning. Eigen verkoopcijfer is bruikbaar. Het gelijkheidsbeginsel is in dit geval niet geschonden.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet WOZ. Het Hof stelt de waarde van de woning schattenderwijs en in goede justitie vast. Het hoger beroep is gegrond. Het Hof vernietigt de uitspraak van de rechtbank.

Fiscaal procesrecht: reikwijdte art. 7:4 (4) Awb en art. 40 (2) Wet WOZ juncto art. 6:17 Awb. WOZ: de waarde van de woning wordt in goede justitie vastgesteld.

Wet WOZ. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem vastgestelde waarde niet te hoog is. Het Hof bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

WOZ. gebruik eigen verkoopcijfer.

WOZ gebruikersbeschikking. Beroep niet-ontvankelijk vanwege ontbreken procesbelang. Eiser heeft als huurder een gebruikersbeschikking gemaakt, dat maakt hem belanghebbende als bedoeld in artikel 1:2 van de Awb. Dat volgt uit het arrest van de Hoge Raad van 20 maart 2020 (ECLI:NL:HR:2020:46). Het belang dat wordt bedoeld in artikel 1:2 van de Awb moet worden onderscheiden van het procesbelang. Het is aan eiser om aannemelijk te maken dat hij een procesbelang heeft. Dat heeft hij niet gedaan.

WOZ, gebruiksoppervlakte woning, beroep ongegrond.

WOZ. Zorgobject. Nog in gebruik. Verweerder slaagt niet in zijn bewijslast dat er aanleiding is de levensduur te verlengen.

WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Woondelen 220 e. Verweerder heeft naar het oordeel van de rechtbank de waarden niet aannemelijk gemaakt. In de door verweerder overgelegde taxatiekaarten-/verslagen is geen enkele toelichting opgenomen over welke gegevens en aannames de taxateur ten grondslag heeft gelegd aan de in die stukken gehanteerde levensduur en restwaardes van de verschillende deelobjecten. Eiseres heeft de door haar bepleite waarden evenmin aannemelijk gemaakt. De rechtbank stelt de waarden schattenderwijs vast.

Gecorrigeerde vervangingswaarde schoolgebouw. Gronden over restwaarden en levensduurverlenging slagen niet. Beroep ongegrond. Wel recht op immateriële schadevergoeding

WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde sporthal. Gronden restwaarde en levensduur(verlenging) ongegrond. Grond over op de zaak betrekking hebbende stukken gegrond (afwijking richtlijn uit MK-uitspraak van 5 juli 2021). Overschrijding redelijke termijn.

WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde van twee woonvoorzieningen die aan de hand van de Taxatiewijzer Verzorging zijn gewaardeerd. Restwaarden. Grondwaarden. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem vastgestelde WOZ-waarden niet te hoog zijn vastgesteld. Beroepen ongegrond. Toekenning ISV.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Artikel 17 lid 2 Wet WOZ; waarde galerijflat; Artikel 8:77 Awb; ondertekening schriftelijke uitspraak; vergelijkingsobjecten zijn voldoende vergelijkbaar; geen ondertekening uitspraak Rechtbank leidt niet tot vormgebrek; goede procesorde niet geschonden.

Ondanks het niet verstrekken van de secundaire objectgegevens in de bezwaarfase leidt dit, vanwege de gemaakte werkafspraken tussen belanghebbende en de heffingsambtenaar, niet tot een proceskostenvergoeding.

WOZ. Het Hof oordeelt dat artikel 6:17 Awb geen zelfstandige verplichting voor het bestuursorgaan bevat om in de bezwaarfase bepaalde stukken aan de gemachtigde toe te zenden. De heffingsambtenaar heeft aan zijn verplichtingen op grond van artikel 40 Wet WOZ voldaan. De waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt

Art.40 WOZ; in beroep gedrongen; gehanteerde indexeringspercentages niet inzichtelijk gemaakt.

Wet WOZ. Waarde appartement. Gelijkheidsbeginsel; meerderheidsregel. Geen sprake van identieke objecten in hetzelfde appartementencomplex. Verschil in gebruiksoppervlakte en appartement beschikt naast een balkon ook over een terras. Gemeente heeft in vorige jaren het terras (ten onrechte) niet in de waardering betrokken. Geen sprake van begunstigend beleid of een oogmerk van begunstiging. Ieder jaar staat op zich.

WOZ niet-woning. Gemengde bestemming. Verweerder mocht de waarde vaststellen op basis van de vergelijkingsmethode.

WOZ Eiser is slechts gerechtigd bezwaar te maken als de WOZ-beschikking tot hem is gericht of als een vermogensbestanddeel van hem is begrepen in het voorwerp waarop die beschikking betrekking heeft (vergelijk artikel 30, eerste lid, Wet WOZ, gelezen in verbinding met artikel 26a van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, en artikel 7:1 van de Algemene wet bestuursrecht). Geen van beide is het geval. Ten eerste is eiser als enkel legataris geen erfgenaam van .. Een legaat is namelijk een uiterste wilsbeschikking waarin de erflater aan een of meer personen een vorderingsrecht toekent ten laste van, in beginsel, de gezamenlijke erfgenamen (zie artikel 4:117 BW). De tot de erfgenamen van.. gerichte WOZ-beschikking is daarom niet mede tot eiser gericht. Ten tweede is ook geen vermogensbestanddeel van eiser begrepen in het voorwerp van de WOZ-beschikking. Elke aanwijzing ontbreekt dat eiser ten tijde van het nemen van de beschikking, of zelfs toen daartegen bezwaar werd gemaakt, meer had dan een recht op levering van de woning. En een recht op levering is niet het voorwerp waarop een WOZ-beschikking betrekking heeft. De situatie van eiser verschilt niet wezenlijk van die van een koper die na het sluiten van een koopovereenkomst het recht op levering van een onroerende zaak heeft verkregen. Ook die koper is niet gerechtigd bezwaar te maken tegen een WOZ-beschikking die is gericht tot de verkoper van de betrokken onroerende zaak. Omdat eiser niet gerechtigd is bezwaar te maken tegen de WOZ-beschikking, had verweerder het door eiser gemaakte bezwaar daartegen niet-ontvankelijk moeten verklaren. De rechtbank zal alsnog doen wat verweerder reeds had behoren te doen (vergelijk Hoge Raad 21 april 2006, ECLI:NL:HR:2006:AT3051). Aan een inhoudelijke beoordeling van het beroep van eiser wordt bij deze uitkomst niet toegekomen.

WOZ; onvoldoende rekening gehouden met specifieke ligging; partijen hebben waarde niet aannemelijk gemaakt; rechtbank stelt de waarde vast.

WOZ-waarde woning. De woning is vergeleken met identieke panden, met een identieke ligging. In de bezwaarfase is om de grondstaffel en de taxatiekaart met daarop vermeld de KOUDV- en liggingsfactoren verzocht. De grondstaffel is (pas) in de beroepsfase door de heffingsambtenaar overgelegd. Rb: beroep ongegrond. Hof: de grondstaffel behoort tot de gegevens die op de zaak betrekking hebben. De waardebepaling is het resultaat was van een geautomatiseerd proces. Om belanghebbende de juistheid van de bij zo’n proces gebruikte keuzes, gegevens en aannames te laten controleren en betwisten, moet de heffingsambtenaar zorgen voor inzichtelijkheid en controleerbaarheid daarvan. In dat kader had de heffingsambtenaar de grondstaffel moeten overleggen. Dat de vergelijkingspanden dezelfde ligging hebben, maakt dit niet anders. De heffingsambtenaar is op grond van artikel 7:4 Awb verplicht de op de zaak betrekking hebbende stukken ter inzage te geven tijdens de bezwaarfase. Het maakt niet uit dat belanghebbende daar slechts éénmaal in de bezwaarfase om heeft gevraagd. De KOUDV- en liggingsfactoren hoefden niet te worden verstrekt, voor zover deze factoren niet ten grondslag lagen aan de vastgestelde waarde. Voor zover (afzonderlijke) factoren wel ten grondslag lagen aan de waarde, hadden die ook in de bezwaarfase moeten worden verstrekt. Hoger beroep gegrond, vergoeding proceskosten beroep en hoger beroep.

Art. 17, lid 3, Wet WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde crematorium en begraafplaatscomplex 2019. Heffingsambtenaar heeft per de waardepeildatum 1 januari 2018 de door hem verdedigde verdeling en de deelwaarden van de bedrijfsgebonden en de overige grond aannemelijk gemaakt. Verder heeft hij aannemelijk gemaakt dat sprake is van verlengde levensduur, dat aan de hand van marktgegevens en de gebruikte Taxatiewijzer de restwaarden van ruwbouw, afbouw en installaties niet te hoog zijn vastgesteld en dat de percentages voor functionele en technische veroudering aannemelijk zijn. Hetgeen belanghebbende daartegenover heeft aangevoerd leidt niet tot een andere waarde. Hoger beroep ongegrond.

Herzieningsverzoek niet-ontvankelijk. Het Hof stelt voorop dat van degene die om herziening verzoekt mag worden verlangd dat hij niet onredelijk lang wacht met de indiening van dat verzoek (vgl. HR 20 februari 2015, ECLI:NL:HR:2015:357 en CRvB 2 juni 2015, ECLI:NL:CRvB:2015:1702).

WOZ, ecologische terpwoning.

Hoogte WOZ-waarde en opbrengstlimieten afvalstoffenheffing, rioolheffing zuiveringsheffing en watersysteemheffing. Verweerder heeft voldoende inzicht verschaft in de waardebepaling en daarmee aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. Verweerder heeft ook voldoende inzicht verschaft in de baten en lasten van de heffingen. Eiser heeft tegenover deze uitleg geen (gemotiveerde) stellingen ingebracht. Eiser heeft slechts in algemene termen en summier vraagtekens geplaatst bij de omvang en samenstelling van enkele begrotingsposten. Daarmee heeft eiser niet aan zijn stelplicht voldaan. De beroepen zijn ongegrond. Wel ISV en PKV. Voor wat betreft toekenning van de ISV is de rechtbank van oordeel dat deze zaken en de zaken van drie andere belastingplichtigen in hoofdzaak betrekking hebben op hetzelfde onderwerp. De omstandigheid dat eisers in deze zaken familieleden zijn en het erop neerkomt dat zij samen een procedure hebben gevoerd, waarin de rechtsbijstand is verleend door dezelfde rechtsbijstandverlener, ook een familielid, en hun zaken gezamenlijk zijn behandeld, heeft naar het oordeel van de rechtbank daarmee een matigende invloed op de spanning, het ongemak en de onzekerheid die zij hebben ondervonden door deze te lang durende procedures. Dit brengt mee dat bij overschrijding van de redelijke termijn per fase van de procedure eenmaal € 500 per half jaar als vergoeding van immateriële schade moet worden toegekend voor alle zaken van eiser en die van de andere belastingplichtigen gezamenlijk. Voor de PKV is sprake van één beroep tegen de uitspraak op bezwaar tegen meerdere op hetzelfde aanslagbiljet vermelde besluiten. Voor wat betreft de PKV bestaat samenhang tussen de zaken van eiser en die van de drie andere belastingplichtigen.

Wet Woz. Waardevaststelling winkelruime.

Wet Woz,. Immateriëleschadevergoeding.

Vergoeding wegens immateriële schade: verlenging redelijke termijn

Belanghebbende heeft verzocht om een proceskostenvergoeding en heeft daarbij verzocht om de vergoeding te verhogen met 1 punt voor het geschrift waarin hij een vergoeding van immateriële schade vraagt. De rechtbank rechtvaardigt het toekennen van 1 punt voor die proceshandeling.

WOZ; leegstandsrisico niet van toepassing op vergelijkingsmethode; beroepen ongegrond maar wel PKV en vergoeding griffierecht vanwege overschrijding redelijke termijn; verdeling van deze bedragen tussen Staat en verweerder.

Wet WOZ, woning, vergelijkingsmethode, indexering voldoende inzichtelijk gemaakt in het licht van wat daartegen is aangevoerd

De rechtbank acht indexering met de cijfers van de waarderingskamer in beginsel mogelijk.

WOZ. Indexeringspercentage niet voldoende inzichtelijk gemaakt. WOZ-waarde niet te hoog vastgesteld. Beroep ongegrond, toekenning pkv

WOZ - beroep ongegrond

WOZ; indexering van de verkoopcijfers van de vergelijkingsobjecten naar de waardepeildatum. Met de overgelegde bolletjesgrafieken en de daarop ter zitting gegeven toelichting heeft verweerder de gehanteerde indexeringspercentages voldoende inzichtelijk gemaakt. Bij de door eiser genoemde uitspraak van rechtbank Rotterdam van 2 maart 2022 (ECLI:NL:RBROT:2022:1471) waren de verkoopcijfers van vergelijkbare woningen uit één wijk meegewogen, waarbij niet duidelijk was van welk type deze woningen waren. In het onderhavige geval zijn echter alle verkoopcijfers van woningen van hetzelfde type binnen de gemeente in de berekening betrokken (in totaal 3.500 verkoopcijfers). Daarnaast hadden bij een fysieke hoorzitting de grafieken op detailniveau kunnen worden doorgenomen en heeft eiser niet van deze mogelijkheid gebruik gemaakt.

Art. 17 WOZ. Wet waardering onroerende zaken; indiening nadere stukken niet in strijd met goede procesorde; schending hoorplicht?; op de zaak betrekking hebbende stukken; iWOZ-rapportages; waardering woning; erfpachtcorrectie; beroep op diverse algemene beginselen van behoorlijk bestuur.

Wet Woz. Proceskostenvergoeding.

WOZ, woning, informatiebeschikking, alle op de zaak betrekking hebbende stukken, ongegrond.

WOZ. Informatiebeschikking. De heffingsambtenaar heeft een ten aanzien van belanghebbende genomen informatiebeschikking gehandhaafd, maar deze was al van rechtswege komen te vervallen omdat inmiddels al op het bezwaar tegen de WOZ-waarde was beslist. Beroep niet-ontvankelijk, omdat geen beroep mogelijk is tegen de vervallen informatiebeschikking.

Informatievoorziening bezwaarfase; WOZ-waarde woning.

Reikwijdte art. 7:4 Awb en art. 40 Wet WOZ juncto art. 6:17 Awb; WOZ-waarde woning.

WOZ woning beroep ongegrond. het door eiser ingebrachte taxatierapport brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel. isers standpunt dat verweerder de uitspraak op bezwaar onvoldoende heeft gemotiveerd, wordt niet door de rechtbank gevolgd. De grieven die eiser in bewaar heeft aangevoerd zijn door verweerder in de uitspraak op bezwaar afdoende besproken. Dat het resultaat niet is zoals door eiser is gewenst maakt niet dat sprake is van een onvoldoende motivering.

WOZ-beschikking. Niet tijdig beslissen op bezwaar, niet tijdig beslissen op bezwaar tegen dwangsombeschikking. Verzoek om schadevergoeding artikel 8:88 Awb. Geen dwangsom kan worden verbeurd vanwege het niet tijdig vaststellen van een dwangsombeschikking of het beslissen op een bezwaar tegen een dwangsombeschikking. Verweerder had dwangsom moeten vaststellen wegens niet tijdig beslissen op bezwaar tegen WOZ-beschikking, omdat aannemelijk is dat eiseres geen kennis heeft genomen van de uitspraak op bezwaar die eerder al was gedaan en verweerder vervolgens niet binnen 14 dagen na de ingebrekestelling een kopie heeft toegezonden. Verweerder heeft het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Daartegen staat geen bezwaar en beroep open op grond van artikel 8:4 Awb. Omdat eiseres in beroep nog steeds stelt schade te hebben geleden die zij bij de bestuursrechter aan de orde wil stellen, vat de rechtbank het beroep in zoverre op als een verzoekschrift als bedoeld in artikel 8:90 Awb. De rechtbank wijst dat verzoek af, omdat het bezwaar tegen de WOZ-beschikking ongegrond is verklaard en eiseres daarin kennelijk heeft berust. In zoverre is er geen onrechtmatig besluit als bedoeld in artikel 8:88 Awb.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Verweerder maakt aannemelijk dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Hij is bij de waardebepaling niet gebonden aan de instructies van de waarderingskamer. Dat onvoldoende rekening is gehouden met omgevingsfactoren is niet aannemelijk gemaakt. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering van een winkelpand. Hwk-methode en de invloed van de coronacrisis. Verweerder slaagt in zijn bewijslast.

WOZ-waarde woning. Invloed eigen aankoopcijfer in combinatie met verbeteringen na aankoop. Bepaling waardevermeerdering verbeteringen.

WOZ woning

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ-zaak appartement. Artikel 8:42 Awb. Het waardevergelijkingsrapport had door de heffingsambtenaar moeten worden overgelegd ter beoordeling van de vraag of het een op de zaak betrekking hebbend stuk is. Het hof heeft aan het niet overleggen van het rapport geen gevolgtrekkingen verbonden (artikel 8:31 Awb). Naar het oordeel van het hof is de heffingsambtenaar met hetgeen hij bij de rechtbank en in de hoger beroepsfase heeft aangevoerd, geslaagd in de op hem rustende bewijslast. In zoverre doen de door hem eerder gegeven onderbouwingen, al dan niet gebaseerd op, dan wel gecontroleerd aan de hand van het waardevergelijkingsrapport, niet meer ter zake. Belanghebbende heeft gesteld dat de waarde in de bezwaarfase ten onrechte enkel met een taxatieverslag en -kaart is onderbouwd en niet met een taxatierapport. Het hof constateert dat het taxatieverslag en de taxatiekaart verwijzen naar referentieobjecten met vermelding van de kenmerken van de woning en van die objecten en dat daarmee de aansluiting tussen de verkoopprijzen van die objecten en de WOZ-waarde van de woning kan worden gemaakt. Daarmee kan niet gezegd worden dat de waarde in bezwaar, toen er nog geen taxatierapport was opgemaakt, ondeugdelijk of onvoldoende was gemotiveerd. Het bepaalde in artikel 40, lid 2, Wet WOZ doet aan het voorgaande niet af. Het hof acht, gelet op het voorgaande, de waarde van de woning in alle fasen van het geding aannemelijk gemaakt door de heffingsambtenaar en het proces van de waardebepaling voldoende inzichtelijk en controleerbaar. De heffingsambtenaar heeft voldaan aan de op hem rustende bewijslast, ook in het licht van hetgeen belanghebbende heeft gesteld.

WOZ. Waardering woning o.b.v. vergelijkingsmethode. De heffingsambtenaar heeft voldoende en op inzichtelijke wijze rekening gehouden met de verschillen tussen de woning en de vergelijkingsobjecten. Eiser beschikt al ruim een half jaar over het verweerschrift met de daarin opgenomen informatie over (de staat van) de vergelijkingsobjecten en stelt pas op de zitting dat die informatie ontoereikend is. Dat is in strijd met de goede procesorde, omdat de heffingsambtenaar door dit late aanvoeren niet meer in de gelegenheid is hier adequaat op te reageren. Eiser stelt wel in zijn bezwaarschrift maar niet in zijn beroepschrift dat de indexering niet inzichtelijk is; dat standpunt wordt in beroep pas (weer) op de zitting ingenomen. De rechtbank passeert het gebrek in de bezwaarfase, omdat eiser hierdoor niet is benadeeld. Eiser heeft immers bij aanvang van de beroepsprocedure de indexering niet meer als geschilpunt gehandhaafd. Het aanvoeren daarvan op de zitting moet wegens strijd met de goede procesorde buiten beschouwing blijven, omdat de heffingsambtenaar hier niet adequaat op kan reageren. Eiser heeft geen op toetsbare en verifieerbare gegevens berustende onderbouwing geleverd voor de door hem bepleite waarde. Beroep ongegrond. Wel toekenning pkv + griffierecht i.v.m. het niet verstrekken van indexeringsgegevens in de bezwaarfase

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

WOZ-waarde. Verweerder heeft KOUDV- en liggingsfactoren niet inzichtelijk gemaakt, terwijl hier wel om is gevraagd. Waarde niet te hoog vastgesteld. Beroep gegrond, toekenning pkv.

Het aanleveren van een bolletjesgrafiek is onvoldoende om de indexering inzichtelijk te maken. Het indexeringspercentage is inzichtelijk gemaakt indien tenminste worden overgelegd: de gehanteerde selectiecriteria (zoals: geografische gebied, type woning, normale commerciële transacties) en van elk van de voor de berekening van het indexeringspercentage gebruikte objecten de volgende gegevens: plaats, straatnaam, huisnummer, soort transactie, type woning, transactiedatum, transactieprijs en WOZ waarde.

De gebruikte indexeringspercentages zijn op geen enkele manier inzichtelijk gemaakt, terwijl er wel door eisers om gevraagd was in beroep. Daarmee is niet aannemelijk dat de beschikte waarde niet te hoog is.

WOZ-waarde; woning; KOUDV-factoren; schending hoorplicht; beroep ongegrond.

WOZ-waarde woning is, rekening houdend met schatting herstelkosten fundering, niet te hoog vastgesteld.

Kostenvergoeding bezwaarfase: samenhangende zaken.’

WOZ-waarde woonzorgcentrum Gecorrigeerde vervangingswaarde. Gebruik taxatiewijzer Verzorging. Technische en functionele veroudering. Heffingsmaatstaf OZB. De Heffingsambtenaar heeft ter onderbouwing van zijn standpunt dat in het Taxatieoverzicht H niet is uitgegaan van te hoge rekenprijzen per m2 van de ruwbouw, afbouw en installaties van de in 2002 gebouwde ruimten, volstaan met de enkele verklaring dat in het Taxatieoverzicht H wel degelijk rekening is gehouden met de grootte van de oppervlakte van het woonzorgcentrum maar ter zitting erkend dat dit niet uit het Taxatieoverzicht H blijkt. De Heffingsambtenaar heeft niet bewezen dat de rekenprijzen per m2 van de ruwbouw, afbouw en installaties van de in 2002 gebouwde ruimten niet te hoog zijn Wel heeft de Heffingsambtenaar de verlenging van de technische levensduur aannemelijk gemaakt. Belanghebbende heeft daartegenover de door haar voorgestane waarde ook niet aannemelijk gemaakt. Het Hof stelt de waarde op waardepeildatum 1 januari 2018 vast op € 10.900.000.

WOZ, gegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Beroep gegrond op formele gronden. De WOZ-waarde is niet te hoog vastgesteld

Art. 22, art. 24 en art. 28 Wet WOZ; art. 4:879, art. 4:880, art. 4:884, art. 4:899, art. 4:921, art. 4:1103 en art. 4:1104 OBW. Aannemelijk is geworden dat belanghebbende onder het tot 1 januari 2003 geldende erfrecht als wettelijk erfgenaam kan worden aangemerkt. Gelet daarop is hij gerechtigd tot een ‘reguliere’ beschikking ex artikel 22, lid 1, Wet WOZ en heeft de Heffingsambtenaar zijn verzoek om een ‘medebelanghebbendebeschikking’ ex artikel 28, lid 1, Wet WOZ terecht afgewezen.

De rechtbank volgt eiser niet in zijn standpunt dat de uitspraak op bezwaar onvoldoende is gemotiveerd en dat hij daarom in beroep heeft moeten gaan. Verweerder is in de uitspraak op bezwaar ingegaan op alle bezwaren die zijn aangevoerd. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder met de overlegging van het taxatierapport en wat hij ter zitting heeft aangevoerd de door hem verdedigde waarde van de bedrijfswoning aannemelijk gemaakt.

Wet Woz. Waardevaststelling woning. NSW-landgoed.

Eiser is eigenaar van een penthouse met dakterras. Verweerder heeft de WOZ-waarde van de woning per 1 januari 2020 vastgesteld op € 423.000. De vergelijkingswoningen hebben allemaal een dakterras, maar in de matrix die verweerder heeft overgelegd zijn voor twee woningen de dakterrassen niet opgenomen. Verweerder heeft daarom niet aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. Eiser heeft de WOZ-waarde ook niet aannemelijk gemaakt. De rechtbank stelt de waarde schattenderwijs vast op € 413.000. De rechtbank kent een pkv toe en hanteert een wegingsfactor 0,5 omdat de voor deze zaak verrichte werkzaamheden door de rechtsbijstandverlener naar het oordeel van de rechtbank van eenvoudige aard en beperkte duur zijn en er sprake is van een gering financieel belang.

Voor zover eisers bezwaarschrift zich niet bevond bij de zending waarin meerdere bezwaarschriften werden ingediend, kan de bij die zending gevoegde overzichtslijst van bezwaren (met daarop de voor eisers bezwaar relevante gegevens) worden aangemerkt als een bezwaarschrift. Verwijzing naar uitspraken van diverse rechtbanken.

WOZ-zaak. Artikel 7:4 Awb. Artikel 40 Wet WOZ. Niet toesturen van secundaire objectkenmerken van vergelijkingsobjecten in de bezwaarfase blijft zonder gevolgen, nu de gemachtigde niet nogmaals op die gegevens had gevraagd terwijl dit wel van hem gevergd mocht worden gelet op de werkafspraken tussen het kantoor van de gemachtigde en de heffingsambtenaar. Uitleg Oostflakkee-arrest. Wijze van beoordeling KOUDV-factoren. Hof kent in dit geval aan taxatierapport en matrix heffingsambtenaar meer bewijskracht toe dan aan de matrix van de gemachtigde.

WOZ-zaak. De voor het eerst door belanghebbende ter zitting ingenomen stellingen zijn tardief. De heffingsambtenaar heeft naar het oordeel van het hof (ook in het licht van wat belanghebbende daartegenover heeft aangevoerd) aannemelijk gemaakt dat de waarde van de onroerende zaak niet te hoog is. Gemachtigde van belanghebbende heeft zich beklaagd over de late indiening (12 dagen voorafgaand aan de zitting) van het verweerschrift door de heffingsambtenaar. De rechtbank heeft de heffingsambtenaar per brief de mogelijkheid geboden om tot tien dagen voorafgaand aan de zitting een verweerschrift in te dienen. Het hof stelt voorop dat de brief van de rechtbank een onjuiste term voor het gedingstuk bevat, omdat een verweerschrift tijdens het vooronderzoek (dat is afgerond met het versturen van de uitnodigingen voor de zitting) moet worden ingediend. In dit geval moet het gedingstuk worden aangemerkt als nader stuk. Bovendien wordt (de gemachtigde van) belanghebbende in zijn procespositie geschaad, omdat het desgevraagd of ambtshalve gelegenheid geven tot het indienen van een conclusie van repliek feitelijk onmogelijk wordt gemaakt. Ook kan het (de gemachtigde van) een belanghebbende worden bemoeilijkt een adequate reactie te geven. Daar komt bij dat het voor een goede rechtspleging in zijn algemeenheid onwenselijk is dat een dossier zo kort voor de zitting volledig is. De rechtbank handelt met de gehanteerde werkwijze dus wetssystematisch onjuist en in strijd met een goede rechtspleging. Het bij het hof betaalde griffierecht wordt door de griffier terugbetaald. Het hof veroordeelt de heffingsambtenaar noodzakelijkerwijs in de kosten die belanghebbende redelijkerwijs heeft moeten maken in hoger beroep, maar ziet reden om de proceskostenvergoeding te matigen.

WOZ. Objectafbakening door verweerder juist toegepast. Naar het oordeel van de rechtbank vormen de twee gebouwde eigendommen een samenstel in de zin van artikel 16, onder d, van de Wet WOZ. De WOZ-waarde is, gelet op de eigen aankooprijs, niet te hoog bepaald. Beroep ongegrond. Wel ISV.

Het object bestaat uit een benedenverdieping met garage en een dubbele bovenwoning. Verweerder heeft het object als één WOZ-object aangemerkt omdat de benedenverdieping volgens verweerder geen keuken heeft. Eiser stelt dat er sprake is van twee afzonderlijke WOZ-objecten. In geschil is of verweerder de benedenverdieping en de dubbele bovenwoning terecht heeft aangemerkt als één object voor de Wet WOZ. De kern van het geschil is gelegen in de vraag of er een keuken aanwezig is op de benedenverdieping.

Wet WOZ. Objectafbakening. Souterrain is afsluitbaar van de overige delen van het pand en is dus een afzonderlijke onroerende zaak. De vastgestelde waarde is niet aannemelijk gemaakt. Het taxatierapport bevat tegenstrijdigheden. Ook belanghebbende heeft de bepleite waarde niet aannemelijk gemaakt. Het Hof stelt de WOZ-waarde in goede justitie vast waarbij het in aanmerking neemt dat de oppervlakte van het object groter is dan waarvan de Heffingsambtenaar is uitgegaan.

WOZ. Objectafbakening. Tuinbouwbedrijf met verschillende locaties. Geen sprake van functionele en organisatorische samenhang. De locaties kunnen niet worden aangemerkt als één onroerende zaak. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Objectafbakening. Gebruik van grond

WOZ-waarde woning. Is er sprake van één onroerende zaak?

Wet WOZ. Objectafbakening

WOZ-waarde woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

WOZ. Onvoldoende onderbouwing voor overlegging permanente markt analyse. Steeds zonder bericht van verhindering niet bij zittingen verschijnen, terwijl behoorlijk opgeroepen, is geen misbruik van recht.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

WOZ (woning). Ongegrond.

Artikel 17 Wet WOZ. WOZ-waarde woning; de heffingsambtenaar heeft aan de op hem rustende bewijslast voldaan. De WOZ-waarde wordt beoordeeld op basis van het object als geheel en niet op basis van een vaststelling van de bedragen van de samenstellende onderdelen. Belanghebbende heeft geen recht op schadevergoeding volgens artikel 8:88 Awb, aangezien geen sprake is van een onrechtmatig besluit of onrechtmatige voorbereidingshandelingen.

terecht niet-ontvankelijk verklaard beroep; hoger beroep is ongegrond

Wet Woz. Ontvankelijkheid bezwaar. Termijnoverschrijding. Verschoonbaar?

Wet Woz. Ontvankelijkheid bezwaar. Termijnoverschrijding.

Art. 8:77 Awb; vormgebrek; uitspraak Rechtbank niet ondertekend; belanghebbende niet in zijn belangen geschaad; ontvankelijkheid; bezwaar buiten termijn ingediend; geen verschoonbare termijnoverschrijding.

Wet WOZ, op de zaak betrekking hebbende stukken. Toepassing van de in 2021 door de rechtbank uitgezette lijn. Schending van artikel 8:42 Awb leidt in deze zaak tot een gegrond beroep. Eiseres had inzicht moeten krijgen in de gegevens die ten grondslag liggen aan de indexatie van de verkoopcijfers van de referentiewoningen. Betwisting van die cijfers zou kunnen leiden tot de conclusie dat de WOZ-waarde niet aannemelijk is gemaakt en dat is dan ook de gevolgtrekking die de rechtbank verbindt aan het nalaten van verweerder.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ-waarde wordt ieder jaar opnieuw bepaald, overlast door voetbalkooi, ongegrond

WOZ. Beroep ongegrond.

De heffingsambtenaar heeft het taxatieverslag niet aan de rechtbank gezonden. Eiser heeft het taxatieverslag ter zitting overgelegd. Tussen het taxatieverslag en het in beroep uitgebrachte taxatierapport bestaan cruciale verschillen. Vernietiging uitspraak op bezwaar wegens schending artikel 3:2 Awb; instandlating rechtsgevolgen.

WOZ. Uitspraak op bezwaar gericht aan erven van de (tijdens de bezwaarprocedure) overleden eigenaar. Gemachtigde heeft namens de overleden eigenaar beroep ingesteld. Door het overlijden is de (overigens alleen voor de bezwaarfase verleende) machtiging van de gemachtigde beëindigd. Verder kunnen door of namens een overledene geen rechtshandelingen worden verricht. Gevolg hiervan is dat het beroep geacht moet worden te zijn ingesteld door (het kantoor van) gemachtigde op persoonlijke titel. Die komt geen persoonlijk beroepsrecht toe, zodat het beroep niet-ontvankelijk is. Dat (naar aanleiding van vragen van de rechtbank) de enig erfgenaam ruim een jaar na het instellen van beroep verklaart met voortzetting van de procedure te kunnen instemmen, maakt dat niet anders.

Woz-waarden aannemelijk gemaakt. Overstap naar eeuwigdurende erfpacht. Wijze vaststellen WOZ-waarde. Erfpachtcorrectie. Waardeontwikkeling. Beroep op het gelijkheids- en evenredigheidsbeginsel slaagt niet.

Art. 17 WOZ. Wet waardering onroerende zaken. Waardering woning. Eigen verkoopcijfer; indexering; erfpachtcorrectie; overstapregeling. Beroep op diverse algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Afronding op duizendtallen.

WOZ; waardering woning; schending hoorplicht; marge in verband met overstapregeling naar eeuwigdurende erfpacht; erfpachtcorrectie; algemene beginselen van behoorlijk bestuur; afronding op duizendtallen.

OZB. Zorgcomplex. Dient de onroerende zaak in hoofdzaak tot woning?

Wet Woz. Proceskostenvergoeding.

Proceskosten WOZ. Eerst in de beroepsfase heeft de heffingsambtenaar gebruik gemaakt van gegevens van een eerdere inpandige opname en enkele objectkenmerken en de daaraan toegekende waarde bijgesteld. De ongegrondheid van het beroep is niet in geschil. Het hof is van oordeel dat het motiverings- en zorgvuldigheidsbeginsel geen aanleiding geven voor een proceskostenveroordeling. De summiere bezwaargronden over de objectkenmerken heeft belanghebbende eerst in de beroepsfase uitgewerkt.

Wet Woz. Proceskostenvergoeding.

Partijen hebben overeenstemming bereikt over de WOZ-waarde. De heffingsambtenaar dient ook proceskosten te vergoeden voor het verzoek om immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn

Bpm; art. 10, leden 1 en 2, en art. 10b Wet BPM; afschrijving handelsinkoopwaarde gebruikte personenauto; ‘interne compensatie’ niet in strijd met Unierecht; is coronapandemie reden voor verlenging redelijke termijn?; differentiatie per 1 juli 2021 van de waarde per punt in onderdeel B1 van de bijlage bij het Besluit proceskosten bestuursrecht in strijd met het discriminatieverbod.

WOZ-waarde productielocatie drinkwater. Gecorrigeerde vervangingswaarde. De heffingsambtenaar heeft de restwaarden en de verlenging van de levensduur van verschillende onderdelen van de onroerende zaak aannemelijk gemaakt. Waarde is niet te hoog vastgesteld.

Art. 22, lid 1, 24, lid 1, lid 2, lid 3, aanhef en onderdeel a en 28, lid 1, Wet WOZ. De Heffingsambtenaar is niet verplicht een belanghebbende die belanghebbende is in de zin van artikel 24, lid 3, aanhef en onderdeel a, Wet WOZ en recht heeft op een ‘reguliere’ beschikking ex artikel 22, lid 1, Wet WOZ een ‘medebelanghebbendebeschikking’ ex artikel 28, lid 1, Wet WOZ te geven. Dat wordt niet anders door het feit dat belanghebbende veel langer heeft moeten wachten dan de in artikel 24, lid 1, Wet WOZ opgenomen termijn van acht weken voor het geven van een ‘reguliere’ beschikking.

WOZ-waarde woning; reikwijdte artikel 7:4 Awb en artikel 40 lid 2 Wet WOZ; verkoopgegevens (bijna) buurpand.

Reikwijdte volmacht. Belang bij het instellen van hoger beroep. De tussen de Heffingsambtenaar en de gemachtigde gemaakte werkafspraken resulteren in het afzien van het aan de hoorzitting gekoppelde inzagerecht. Geen schending van art. 7:4 Awb. Geen schending van art. 40 Wet WOZ.

Wet WOZ. Het Hof acht het aannemelijk dat de heffingsambtenaar in voldoende mate rekening heeft gehouden met de door belanghebbende gestelde gebreken. Het hoger beroep van belanghebbende is ongegrond.

Wet Woz. Relativiteitsvereiste (art. 8:69a Awb). Proceskostenvergoeding.

WOZ: de waarde is niet te hoog vastgesteld. Fiscaal procesrecht: bij de vaststelling van de vergoeding van immateriële schade en proceskosten dient te worden uitgegaan van samenhang; het Hof vermindert de door de rechtbank toegekende vergoedingen.

Wet WOZ, schending hoorplicht, overleggen grondstaffel, overschrijding redelijke termijn

Wet WOZ. Niet horen in bezwaar en de wegingsfactor voor de proceskostenvergoeding.

Art. 22 Wet WOZ. Waarde galerijflat. Art. 7:4 Awb. Schending inzagerecht. Geen aanleiding om zaak terug te wijzen naar de Heffingsambtenaar. Gelijkheidsbeginsel. Geen sprake van identieke woningen. Eén geval is geen meerderheid. Ieder jaar staat op zich.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

WOZ; vrije bewijsleer, geen dwingende volgorde criteria selectie vergelijkingsobjecten. Vanwege verschillen leveren objecten gemeente onzekerheid over waarde op, terwijl eiser lagere verkoopcijfers van beter vergelijkbare woningen inbrengt. Gegrond.

WOZ-waarde woning niet te hoog vastgesteld.

WOZ; woning; standaard; stijgingspercentages

WOZ. De heffingsambtenaar verstrekt het taxatieverslag in de bezwaarfase. Het Hof verwerpt de grief van belanghebbende dat de heffingsambtenaar zijn verplichtingen ingevolge artikel 6:17 Awb, artikel 7:4 Awb en artikel 40, lid 2, Wet WOZ niet is nagekomen. Verwijzing naar ECLI:NL:GHAMS:2022:1433. De waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld.

De rechtbank is van oordeel dat de taxatiewijzer Verzorging niet als hulpmiddel kan dienen om de waarde van de onroerende zaak vast te stellen. Tussen partijen staat vast dat de onroerende zaak op 1 januari 2019 in gebruik was als hotel/congrescentrum. Daarmee staat tevens vast dat geen sprake was van een klooster als bedoeld in de taxatiewijzer Verzorging. Dat het voor de heffingsambtenaar lastig was om dit object te waarderen, omdat er over onvoldoende jaren omzetgegevens van dit hotel bekend waren en deze gegevens noodzakelijk zijn voor toepassing van de taxatiewijzer Hotel, maakt dit niet anders. De rechtbank concludeert dat de heffingsambtenaar zijn waarde onvoldoende heeft onderbouwd. Eiseres stelt dat door de coronacrisis en de digitalisering die deze tot gevolg heeft gehad, de zaak had kunnen worden behandeld op zitting. Eiseres bepleit daarom een redelijke termijn van anderhalf jaar. De rechtbank is van oordeel dat de visie van eiseres niet in overeenstemming is met de rechtspraak op dit punt. Zie bijvoorbeeld de uitspraak van 21 december 2020 van gerechtshof Arnhem Leeuwarden, ECLI:NL:GHARL:2021:11823, r.o 4.26. en de uitspraak van 18 november 2021 van gerechtshof Amsterdam , ECLI:NL:GHAMS:2021:4066. Deze beroepsgrond slaagt daarom niet.

Het bezwaar is door verweerder niet-ontvankelijk verklaard. Verweerder was niet gehouden in bezwaar naar de reden van de termijnoverschrijding te vragen.

WOZ. Waardering woning o.b.v. vergelijkingsmethode. De heffingsambtenaar heeft met zijn toelichting voldoende inzicht geboden in de gehanteerde indexering. Om de juistheid ervan te betwisten had eiser zelf gegevens kunnen overleggen die twijfel wekken aan de door de heffingsambtenaar toegepast indexeringspercentages en dat heeft hij niet gedaan (vgl. ECLI:NL:RBOBR:2021:6636). De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Eiser heeft geen op toetsbare en verifieerbare gegevens berustende onderbouwing geleverd voor de door hem bepleite waarde. Beroep ongegrond.

In hoger beroep is alleen nog in geschil of de heffingsambtenaar bij het vaststellen van de WOZ-waarde terecht een erfpachtcorrectie heeft toegepast. Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, is nog in geschil of de heffingsambtenaar de erfpachtcorrectie op de juiste wijze heeft bepaald.

Artikel 7:4 Awb bevat niet de verplichting tot toezending van alle op de zaak betrekking hebbende stukken in de bezwaarfase, maar enkel een inzagerecht. Artikel 6:17 Awb brengt hier geen verandering in. De heffingsambtenaar voldoet met de verstrekking van het taxatieverslag aan belanghebbende in de bezwaarfase aan zijn verplichtingen op grond van artikel 40 van de Wet WOZ. Het Hof verwijst naar zijn uitspraak van 22 februari 2022, ECLI:NL:GHAMS:2022:499, ro. 5.4.1 t/m 5.6. Gelet op de parlementaire geschiedenis zijn doel en strekking van artikel 40, tweede lid, ongewijzigd gebleven.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Artikel 7:4, lid 4 van de Algemene wet bestuursrecht verplicht de Heffingsambtenaar niet de op de zaak betrekking hebbende stukken toe te zenden aan belanghebbende of zijn gemachtigde. De Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem vastgestelde WOZ-waarde niet te hoog is. Toekenning van een immateriële schadevergoeding wegens de overschrijding van de redelijke termijn.

Uit de artikelen 7:4 Awb en 40 Wet WOZ vloeit geen verplichting voor de Heffingsambtenaar voort om de stukken waar belanghebbende om heeft verzocht tijdens de bezwaarfase, voorafgaand aan het hoorgesprek aan belanghebbende toe te zenden.

Toezendplicht op de zaak betrekking hebbende stukken in bezwaar. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de door eiser gevraagde stukken op grond van artikel 40, tweede, van de Wet WOZ aan eiser had moeten verstrekken. De rechtbank passeert dit gebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Awb. Wel leidt de toepassing van artikel 6:22 van de Awb er toe dat eiser recht heeft op een vergoeding van de in beroep gemaakte proceskosten. Beroep ongegrond.

Wet Woz. In de bezwaarfase geldt een toezendplicht op verzoek.

WOZ-waarde. Een vergelijkingsobject is twee keer verkocht, maar de heffingsambtenaar gaat uit van de laagste verkoopprijs. Aan gemiddelde stijgings- of dalingspercentages van het CBS wordt geen waarde toegekend. De vergelijkingsmethode is betrouwbaar.

Art. 6:5 en 8:115 Awb. WOZ. Vereisten beroepschrift. Gedingstukken bevatten aanknopingspunten om te kunnen vaststellen op welke onroerende zaken het beroep ziet. Terugwijzing.

Adresaanduiding op WOZ-beschikking juist. Belemmeringen gebruik recreatiewoning vormen geen grond voor vernietiging WOZ-beschikking.

woz, vergelijking aan de hand van de wooninhoud en buitenmaten in dit geval niet geschikt.

Artikel 4 Uitvoeringsregeling instructie waardebepaling Wet WOZ; artikel 17 Wet WOZ; waardebepaling woning door middel van vergelijkingsmethode; referentieobjecten met een extreem lage verkoopprijs en daardoor veel lagere waarde per m3 dan overige objecten.

WOZ woning

WOZ. Waardering woning. De indexering van de verkoopprijzen van de vergelijkingsobjecten is voldoende inzichtelijk onderbouwd. Eiser heeft te weinig aangevoerd om de indexering in twijfel te trekken. De heffingsambtenaar heeft voldoende gemotiveerd bestreden dat de door eiser ervaren overlast van de speeltuin in de nabijheid van de woning van invloed is op de waarde. Verder heeft de heffingsambtenaar voldoende rekening gehouden met de gedateerde voorzieningen van de woning. Eiser leest het arrest HR 29 april 2022, ECLI:NL:HR:2022:664, niet juist en komt ten onrechte tot de conclusie dat de door hem aangedragen vergelijkingsobjecten door de heffingsambtenaar aan diens waardestandpunt ten grondslag had moeten worden gelegd of gemotiveerd hadden moeten worden verworpen. Eiser heeft tot slot zijn eigen waardestandpunt niet inzichtelijk onderbouwd. Beroep ongegrond.

In een zaak waarin de waardevaststelling op basis van de WOZ een rol speelt is het redelijk dat eiser zich voorziet van een eigen taxatierapport. Niet bepalend is de kwaliteit van het taxatierapport en evenmin is bepalend of de inhoud van het taxatierapport heeft bijgedragen tot de herroeping van verweerders oorspronkelijke beslissing.

Art. 17, lid 2, Wet WOZ. Waarde woning. In voldoende mate rekening gehouden met verschillen in objectkenmerken tussen de woning en de vergelijkingsobjecten. Strategische keuze Heffingsambtenaar van de vergelijkingsobjecten? Verkooptransacties te ver verwijderd van waardepeildatum?

WOZ. De heffingsambtenaar was niet verplicht om de woning van eiser inpandig te taxeren. Wat hij (op de zitting) aanvoert over de staat van de woning, maakt niet dat de heffingsambtenaar van een onjuist kwaliteits- en onderhoudsniveau is uitgegaan. Eisers vergelijking met de WOZ-waarde(ontwikkeling) tussen verschillende belastingjaren gaat niet op, omdat de waarde elk jaar opnieuw moet worden vastgesteld. Bij de waardering van de woning van de buren van eiser heeft de heffingsambtenaar door een fout een (veel) te lage waarde toegekend. Dat betekent niet dat de heffingsambtenaar die fout in het geval van eiser moet herhalen. Dat in de motivering van de uitspraak op bezwaar onjuistheden staan, maakt niet dat het beroep gegrond is omdat uiteindelijk moet worden beoordeeld of aannemelijk is geworden dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat de door hem bepleite waarde de waarde in het economisch verkeer is. Aannemelijk is geworden dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Eisers klacht over het door hem gewenste en (vanuit zijn perspectief) beperkt gekregen uitstel van betaling kan niet in deze procedure aan de orde komen. Beroep ongegrond.

Uit de artikelen 7:4 Awb en 40 Wet WOZ vloeit voor de Heffingsambtenaar geen verplichting voort om de stukken waarom belanghebbende in de bezwaarfase heeft verzocht, voorafgaand aan het hoorgesprek aan belanghebbende toe te zenden. Deze verplichting vloeit evenmin voort uit de tussen de gemachtigde en de Heffingsambtenaar gemaakte werkafspraken.

Art. 17 WOZ. Wet waardering onroerende zaken; waardering woning; verschillen met vergelijkingsobjecten; eigen verkoopcijfer.

Eiser heeft in de bezwaarfase verzocht om verstrekking of terinzagelegging van de grondstaffel en de KOUDV-factoren. De heffingsambtenaar heeft die gegevens toen niet verstrekt. Volgens de heffingsambtenaar heeft eiser niet gezegd dat hij gebruik wilde maken van het inzagerecht. De rechtbank oordeelt dat de stukken ten onrechte niet zijn verstrekt. De gevraagde stukken zijn “op de zaak betrekking hebbende stukken” in de zin van artikel 7:4 van de Awb. De bewuste gegevens zijn in beroep wel verstrekt en eiser heeft er ook op kunnen reageren. Het gebrek wordt daarom gepasseerd op grond van artikel 6:22 van de Awb, maar eiser heeft wel recht op een proceskostenvergoeding.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Reikwijdte art. 7:4 (4) Awb en art. 40 (2) Wet WOZ juncto art. 6:17 Awb Het Hof oordeelt dat art. 7:4 Awb niet de verplichting bevat tot toezending van de op de zaak betrekking hebbende stukken aan de belanghebbende, maar een verplichting tot terinzagelegging. Gelezen in de context van het gehele artikel kan art. 7:4 (4) Awb alleen zo worden uitgelegd dat een belanghebbende die voorafgaand aan een hoorgesprek gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid tot inzage in zijn dossier, tegen vergoeding (een) afschrift(en) kan verkrijgen van (een of meer van) de ter inzage gelegde stukken. Indien sprake is van een gemachtigde, oordeelt het Hof dat art. 6:17 Awb hierin geen verandering brengt omdat art. 6:17 Awb niet een zelfstandige verplichting voor het bestuursorgaan bevat om in de bezwaarfase bepaalde stukken aan de gemachtigde toe te zenden. Reikwijdte art. 40 (2) Wet WOZ Daarnaast oordeelt het Hof dat onder de te verstrekken gegevens ex art. 40 (2) Wet WOZ moet worden verstaan: het taxatieverslag, opgesteld conform het modeltaxatieverslag als bedoeld in artikel 6 van de Uitvoeringsregeling. Indien zich in de bezwaarfase een gemachtigde heeft gesteld, dient aan hem op grond van artikel 6:17 Awb op zijn verzoek (evt. in digitale vorm) het taxatieverslag te worden verstrekt.

Wet Woz. Verzoek schadevergoeding.

Art. 17 Wet WOZ. De vastgestelde waarde van de woning is aannemelijk gemaakt. Er is voldoende inzicht verschaft in de toegepaste indexeringspercentages.

WOZ. Waardering woning o.b.v. vergelijkingsmethode. Eiser vindt dat de heffingsambtenaar andere met name genoemde vergelijkingsobjecten had moeten hanteren. Dit betoog slaagt niet, omdat in het belastingrecht een vrije bewijsleer geldt en het dus niet aan de rechter is om een bewijsmiddel verplicht voor te schrijven. Eisers beroep op het gelijkheidsbeginsel, meer in het bijzonder de meerderheidsregel, slaagt bij gebrek aan onderbouwing niet. Verder heeft de heffingsambtenaar, anders dan eiser stelt, de door hem gehanteerde indexeringspercentages en de verschillen met de vergelijkingsobjecten voldoende onderbouwd. Eiser heeft pas op de zitting een aantal KOUDV-scores in twijfel getrokken, terwijl het verweerschrift met de daarbij gevoegde taxatie al tien maanden in zijn bezit was. Voor zover de heffingsambtenaar daar niet op kan reageren, zijn de gronden in strijd met de goede procesorde aangevoerd (ECLI:NL:RBOBR:2021:6599 en ECLI:NL:RBOBR:2021:6804). Dat geldt op zich niet voor de aanwezige brandgang, maar omdat de door de heffingsambtenaar getaxeerde waarde ruim boven de vastgestelde waarde uitkomt zal eerstgenoemde waarde na correctie nog altijd boven de vastgestelde waarde uitkomen. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is en eiser heeft geen onderbouwing geleverd voor de door hem bepleite waarde. Beroep ongegrond.

Mondelinge uitspraak. Heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde aannemelijk gemaakt. Het taxatierapport dat door eiser is ingebracht brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel. Uit het taxatierapport blijkt niet welke gegevens zijn gebruikt. Beroep ongegrond.

Informatiebeschikking ten behoeve van waardevaststelling woning.

Art. 22 Wet WOZ; Waarde galerijflat; Art. 7:4 Awb; Schending inzagerecht; Geen aanleiding om zaak terug te wijzen naar de Heffingsambtenaar; Verzoek toezending stukken; Gelijkheidsbeginsel; Omgevingsfactoren; Geen sprake van identieke woningen; Ieder jaar staat op zich.

artikel 22 van de Wet waardering onroerende zaken (hierna: de Wet WOZ) op waardepeildatum 1 januari 2019 (hierna: de waardepeildatum) voor het kalenderjaar 2020 vastgesteld op € 316.000.

De heffingsambtenaar heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. Het door eiser ingebrachte taxatierapport brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel. Het beroep is ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling bedrijfspand.

WOZ waarde bedrijfspand. Eigen verkoopcijfer, correctie. Beroep ongegrond.

De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem gestelde Woz-waarde niet te hoog is vastgesteld. Het taxatierapport van eiser is voor een ander doel opgesteld dan de Woz-waardering. Beroepen zijn ongegrond.

WOZ-waarde begraafplaats/crematorium. Gecorrigeerde vervangingswaarde; verdeling grond; technische correctie levensduur en restwaarde; verweerder heeft waarde aannemelijk gemaakt.

WOZ

Art. 17, lid 4, Wet WOZ. Waardebepaling van een hotel in aanbouw. Naar het oordeel van het Hof staat het op grond van de wetsgeschiedenis buiten twijfel dat alle courante niet-woningen in de aanbouwfase op grond van artikel 17, lid 4, Wet WOZ moeten worden gewaardeerd op de vervangingswaarde inclusief omzetbelasting.

WOZ. De verzending van het taxatieverslag, de grondstaffel en de matrix naar de gemachtigde van belanghebbende maakt het voldoende inzichtelijk welke gegevens en aannames zijn gebruikt voor de vaststelling van de WOZ-waarde. Vrije bewijsleer.

Wet WOZ. Waarde bouwkavel niet te hoog. Vertrouwensbeginsel. Hoger beroep van belanghebbende ongegrond. Heffingsambtenaar in eerste aanleg ten onrechte veroordeeld tot vergoeding van proceskosten en griffierecht. Hoger beroep Heffingsambtenaar gegrond.

Belanghebbende is gebruiker van de onroerende zaak, een buurtcentrum. In geschil is de WOZ-waarde berekend naar de gecorrigeerde vervangingswaarde. Partijen verschillen van mening over de levensduur, de restwaarde en de correctie voor de grootte van de opstallen.

Wet Woz. Waardevaststelling gaswinnings- en gasbehandelingslocatie.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Verweerder maakt WOZ-waarde van horeca-pand aannemelijk. Met het waardedrukkende effect dat uitgaat van de maatregelen tegen het coronavirus is voldoende rekening gehouden. Beroep ongegrond,

Wet Woz. Waardevaststelling horecagelegenheid.

WOZ. Waardering hotel. Eiseres heeft op de zitting in een andere zaak over belastingjaar 2020 gesteld dat de heffingsambtenaar de taxatiewijzer hotels i.p.v. verzorging had moeten toepassen. De rechtbank heeft op 10 februari 2022 (ECLI:NL:RBOBR:2022:393) geoordeeld dat eiseres daarin gelijk heeft. Naar aanleiding van die uitspraak heeft de heffingsambtenaar in deze zaak over belastingjaar 2019 een nieuwe taxatie o.b.v. de taxatiewijzer hotels een nieuwe taxatie ingediend. Hoewel dat binnen tien dagen voor de zitting was, is dat in dit geval niet in strijd met de goede procesorde. Eiseres heeft de taxatie voor de zitting ontvangen, maar ervoor gekozen die niet te bestuderen terwijl niet is gebleken dat het voor haar onmogelijk was dat te doen. Met die taxatie heeft de heffingsambtenaar aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Eiseres heeft de door haar bepleite waarde niet aannemelijk gemaakt. Beroep ongegrond. De rechtbank wijst de heffingsambtenaar er wederom op dat hij zijn toon richting de rechtbank moet matigen (vgl. ECLI:NL:RBOBR:2022:213 en ECLI:NL:RBOBR:2022:692

Wet WOZ, waardering hotelgebouw, gecorrigeerde vervangingswaarde. Dat er in de toekomst nieuwe investeringen moeten worden gedaan met het oog op de eisen van duurzaamheid is aannemelijk, maar is onvoldoende om te zeggen dat op de waardepeildatum een extra correctie voor functionele veroudering had moeten worden toegepast.

WOZ-zaak. Waardering woning. Is in het geval van een eigen koopprijs die 14 maanden vóór de waardepeildatum tot stand is gekomen, een waardering op basis van de eigen koopprijs (met indexatie) leidend voor de waardering of kan de waarde worden bepaald op basis van de vergelijkingsmethode? Het hof overweegt dat er geen harde termijn van een jaar is voor de bruikbaarheid van een eigen koopprijs. Het hangt af van de omstandigheden van het geval welke methode de voorkeur heeft. Het hof geeft daarbij twee gezichtspunten met daarbij relevante factoren. Het hof oordeelt dat in dit geval aannemelijk is dat de vergelijkingsmethode de beste waardering oplevert, waarbij zwaar weegt dat er zeven zeer goede vergelijkingsobjecten zijn.

"Ongegrond. WOZ. Oppervlakte woning correct. Vergelijkingsobjecten voldoende vergelijkbaar en rekening gehouden met de verschillen."

WOZ. Waardering woning. De heffingsambtenaar heeft de door hem toegepaste indexeringspercentages voldoende onderbouwd met de door hem overgelegde permanente marktanalyse (PMA). Eiser heeft geen eigen gegevens ingebracht op grond waarvan kan worden getwijfeld aan de juistheid van de gegevens van de heffingsambtenaar. De heffingsambtenaar heeft voldoende en op inzichtelijke wijze rekening gehouden met kenmerken van de woning en de relevante verschillen met de vergelijkingsobjecten. Eiser heeft geen op toetsbare en verifieerbare gegevens berustende onderbouwing geleverd voor de door hem bepleite waarde. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling jeugdzorginstelling.

De heffingsambtenaar heeft de door hem voorgestande waarde van het object niet aannemelijk gemaakt met het eigen verkoopcijfer of de huurwaardekapitalisatiemethode. Niet is gebleken dat de vereiste correcties hebben plaatsgevonden.

WOZ; huurwaardekapitalisatie; monumentaal bedrijfsgebouw; verweerder mag de waarde van het object bepalen aan de hand van alternatief gebruik van de bedrijfsruimte; ongegrond.

WOZ-waarden 2019 en 2020 van een vrijstaande woning. Het hof onderschrijft de overwegingen van de rechtbank voor beide jaren. Het hof ziet geen reden om uit te gaan van andere inhoudsmaten dan de door de taxateurs gehanteerde. Verder is het hof van oordeel dat door de heffingsambtenaar voldoende rekening is gehouden met de staat waarin de onroerende zaak op de peildata verkeert. Dat belanghebbende een aantasting van zijn ongestoorde woongenot ervaart, kan geen grond vormen voor verlaging van de WOZ-waarden. Hoger beroep ongegrond.

WOZ-waarden tennis-, squash- en fitnesscentra volgens gecorrigeerde vervangingswaarde niet te hoog vastgesteld. Lagere bedrijfswaarde (volgens DCF-methode nihil) niet aannemelijk gemaakt. WOZ-waarde woning, alleen te bereiken via tenniscentrum en met achterstallig onderhoud, schattenderwijs verlaagd. Taxateur had woning ook inpandig moeten opnemen toen hij tenniscentrum opnam. Wegingsfactor 0,5 bij vaststelling proceskosten. Bewerkelijkheid en complexiteit van beroep en hoger beroep betreffende de woning, en de daarmee verband houdende werkbelasting voor de gemachtigde, is gering. Net als het directe financiële belang gemoeid met het instellen van rechtsmiddelen in zoverre.

Wet Woz. Waardevaststelling onderwijsgebouw.

WOZ. Waardering opslag/distributiecentrum o.b.v. huurwaardekapitalisatie. Het eigen huurcijfer is bruikbaar voor de bepaling van de huurwaarde van het bedrijfsobject. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld

WOZ-waarde; niet-woning; parkeerterrein; vrijstelling openbare landweg; hoogte WOZ-waarde; vastgestelde WOZ-waarde in beroep verlaagd; beroep gegrond.

Artikel 17 Wet WOZ. WOZ-waarde parterreportiekwoning; voldoende rekening gehouden met de verschillen met de vergelijkingsobjecten. Niet alle op de zaak betrekking hebbende stukken overgelegd: pas in beroep matrix overgelegd met gegevens over de onderhoudstoestand van de vergelijkingsobjecten en in hoger beroep de vastgoedrapporten. Geen vergoeding van immateriële schade; de bezwaarfase en de beroepsfase hebben tezamen als één fase te gelden. Termijnverlenging in verband met corona.

WOZ. Waardering woning o.b.v. vergelijkingsmethode. Eiser vindt dat de heffingsambtenaar andere met name genoemde vergelijkingsobjecten had moeten hanteren. Dit betoog slaagt niet, omdat in het belastingrecht een vrije bewijsleer geldt en het dus niet aan de rechter is om een bewijsmiddel verplicht voor te schrijven. Verder heeft de heffingsambtenaar, anders dan eiser stelt, de door hem gehanteerde indexeringspercentages en de verschillen met de vergelijkingsobjecten voldoende onderbouwd. Eiser heeft pas op de zitting een aantal KOUDV-scores in twijfel getrokken, terwijl het verweerschrift met de daarbij gevoegde taxatie al tien maanden in zijn bezit was. Voor zover de heffingsambtenaar daar niet op kan reageren, zijn de gronden in strijd met de goede procesorde aangevoerd (ECLI:NL:RBOBR:2021:6599 en ECLI:NL:RBOBR:2021:6804). De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is en eiser heeft geen onderbouwing geleverd voor de door hem bepleite waarde. Eiser klaagt er terecht over dat de heffingsambtenaar in bezwaar de indexeringspercentages niet als op de zaak betrekking hebbend stuk heeft overgelegd. De rechtbank past evenwel art. 6:22 Awb toe. Beroep ongegrond. Wel proceskostenvergoeding i.v.m. het toepassen van art. 6:22 Awb (ECLI:NL:GHSHE:2022:193).

WOZ-zaak. Waardering bouwmarkt. Aansluiten bij eigen verkoopcijfer hoewel sprake is van verkoop in verhuurde staat? Huurwaarde-kapitalisatiemethode. Correcties voor leegstand en ‘de kraag’?

Wet WOZ. Waardering van een galerijflat. Verkopen tot stand gekomen onder een “koopgarant constructie” zijn niet bruikbaar bij de waardering.

WOZ-waardering hotel. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem vastgestelde waarde niet te hoog is. Toepassing van de in de Taxatiewijzer hotels opgenomen omzetmethodiek leidt tot aanzienlijk hogere waarden dan de vastgestelde waarde. Gevolgen van de coronapandemie en de financiële situatie van het concern hebben geen invloed op de waardebepaling per 1 januari 2017. Hoger beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering van een hotel. Verweerder is niet verplicht om het hotel op basis van de Taxatiewijzer Hotels te waarderen. Het staat verweerder vrij om bij het bepalen van de waarde een bepaalde methode te kiezen. Verweerder maakt vervolgens aannemelijk dat de door hem aangehouden huurwaarde en kapitalisatiefactor niet te hoog is.

Wet Woz. Waardevaststelling monumentaal bedrijfsgebouw.

WOZ woning.

WOZ woning. Vergelijking met ander type woning niet goed onderbouwd. Directe buurpand relatief de beste maatstaf hoewel verkoop verder van waardepeildatum, zie o.a. Gerechtshof Amsterdam, 23 december 2010, ECLI:NL:GHAMS:2010:BP2018. Waarderingssystematiek Wet WOZ laat geen ruimte voor waardebepaling op basis van indexering, vergelijking met stijgings- of dalingspercentages ten opzichte van vorige WOZ-waarde, trends in de markt of op basis van vergelijking met WOZ-waarden van andere woningen.

Wet WOZ. Waardering van een woning op basis van de vergelijkingsmethode. Toesturen van stukken in de bezwaarfase. Op grond van artikel 40 wet WOZ en artikel 7:4 Awb heeft verweerder deze verplichting. Voldoende rekening gehouden met het voorzieningenniveau van de onroerende zaak. Voldoende rekening gehouden met de VvE-reserve van de vergelijkingsobjecten. Verweerder maakt aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Het beroep is gegrond. De wegingsfactor van de proceskostenvergoeding is op grond van artikel 2, lid 2, Awb verminderd tot 0,5.

Wet WOZ. Waardering van vier winkelpanden. Tijdigheid verweerschrift en taxatierapport. Eigen verkoopcijfer in dit geval niet bruikbaar.

WOZ. Waardering woning o.b.v. eigen verkoopcijfer. Eiser is er niet in geslaagd om aannemelijk te maken dat het eigen verkoopcijfer niet de waarde vertegenwoordigt. De indexering van het verkoopcijfer is weliswaar onvoldoende onderbouwd, maar het verschil tussen de vastgestelde en de (gecorrigeerde) getaxeerde waarde is dusdanig dat dit kan worden opgevangen. Eiser wordt niet toegestaan op de zitting nieuwe beroepsgronden aan te dragen, aangezien hij ruimschoots in de gelegenheid is geweest dat eerder (schriftelijk) te doen waarop hij ook in eerdere procedures al meermalen is gewezen. De taxatie van eiser is onvoldoende inzichtelijk om twijfel te kunnen zaaien t.a.v. de juistheid van de vastgestelde waarde. Terecht een lagere vergoeding dan gebruikelijk in bezwaar toegekend voor dat taxatierapport n.a.v. afspraken tussen partijen daarover. Beroep ongegrond. Toewijzing verzoek om schadevergoeding i.v.m. schending van de redelijke termijn in de bezwaarfase, ondanks dat die schending mede is te wijten is aan procesgedrag van eiser.

WOZ. Waardering woning o.b.v. vergelijkingsmethode. Het betoog van eiseres, dat de heffingsambtenaar de door hem gehanteerde indexering niet met toetsbare en verifieerbare gegevens heeft onderbouwd, slaagt (ECLI:NL:RBOBR:2021:5404). Dat geldt ook voor het betoog van eiseres dat de heffingsambtenaar in de bezwaarfase de KOUDV-factoren ten onrechte niet heeft verstrekt. Wel heeft de heffingsambtenaar de door hem gestelde bovengemiddelde doelmatigheid van de woning voldoende onderbouwd. De heffingsambtenaar heeft, gelet op de niet inzichtelijke indexatie, niet aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Eiseres heeft geen op toetsbare en verifieerbare gegevens berustende onderbouwing geleverd voor de door haar bepleite waarde. Beroep gegrond. Waarde schattenderwijs vastgesteld.

WOZ. Waardering woning o.b.v. vergelijkingsmethode. De heffingsambtenaar heeft inzichtelijk en voldoende rekening gehouden met de verschillen tussen de woning en de vergelijkingsobjecten. De indexering van de verkoopcijfers is weliswaar onvoldoende onderbouwd, maar het verschil tussen de vastgestelde en de (gecorrigeerde) getaxeerde waarde is dusdanig dat dit kan worden opgevangen. De taxatie van eiseres is onvoldoende inzichtelijk om twijfel te kunnen zaaien t.a.v. de juistheid van de vastgestelde waarde. Terecht een lagere vergoeding dan gebruikelijk in bezwaar toegekend voor dat taxatierapport n.a.v. afspraken tussen partijen daarover. Beroep ongegrond. Toewijzing verzoek om schadevergoeding i.v.m. schending van de redelijke termijn in de bezwaarfase, ondanks dat die schending mede is te wijten is aan procesgedrag van eiseres.

Wet WOZ. Waardering woning. De vergelijkingsobjecten zijn voldoende vergelijkbaar met de woning en ook heeft de heffingsambtenaar de vergelijkingsmethode correct toegepast. De heffingsambtenaar heeft de vliering van de woning terecht als woonruimte gewaardeerd en de serre niet dubbel gewaardeerd. Verder heeft hij de waarde van de als mantelzorg bestemde maar niet als zodanig gerealiseerde ruimte voldoende onderbouwd. Tot slot is voldoende rekening gehouden met het door eiser gestelde achterstallig onderhoud. Vastgestelde waarde is – mede in het licht van het (ruim 15 maanden voor de waardepeildatum gerealiseerde) eigen verkoopcijfer – aannemelijk geworden. Beroep ongegrond.

HR: 81.1 RO.

WOZ. Supermarkt in Beek en Donk. Huurwaardekapitalisatiemethode. De heffingsambtenaar maakt met de gebruikte huur- en verkooptransacties de huurwaarde en de kapitalisatiefactor, en daarmee de waarde van de supermarkt, aannemelijk. Beroep ongegrond. Toekenning van verzoek immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn met vermelding van relevante jurisprudentie van de HR.

Wet Woz. Waardevaststelling tuincentrum.

De WOZ-waarde per 1-1-2018 van een in 2015 gebouwde twee-onder-een-kapwoning met een inhoud van 404 m³, een aanbouw van 41 m³, een vrijstaand schuur van 16 m³ en een perceel van 190 m² is vastgesteld op € 270.000. De heffingsambtenaar maakt niet aannemelijk dat de waarde van de woning niet op een te hoog bedrag is vastgesteld. De door belanghebbende bepleite waarde acht het hof eveneens niet aannemelijk. Het hof stelt de waarde van de woning op de peildatum in goede justitie vast op € 265.000.

WOZ/ozb. In geschil is of de WOZ-waarde van een twee-onder-een-kapwoning op de waardepeildata 1 januari 2019 en 1 januari 2020 op een te hoog bedrag is vastgesteld. De heffingsambtenaar slaagt in de op hem rustende bewijslast. Het beroep van belanghebbende op de meerderheidsregel gaat niet op. Het hoger beroep is ongegrond.

Art. 17 Wet WOZ. De Heffingsambtenaar heeft de waarde van een uniek object, waarvoor niet gemakkelijk vergelijkingsobjecten zijn te vinden, met het door hem overgelegde taxatierapport en de daarbij behorende matrix, aannemelijk gemaakt.

WOZ, gegrond, onvoldoende onderbouwing indexering, onjuiste inhoudsmaten vergelijkingsobjecten In geschil is de WOZ-waarde van de woning. Verweerder heeft onvoldoende rekening gehouden met de tussen de vergelijkingsobjecten en de woning bestaande verschillen in staat van onderhoud en ligging. De rechtbank acht het daarom niet aannemelijk dat de door verweerder voor de woning vastgestelde waarde niet te hoog is. Het is evenmin aannemelijk dat de door eiser verdedigde waarde niet te laag is. De rechtbank stelt de waarde van de woning in goede justitie vast en verklaart het beroep gegrond.

WOZ (Algemeen)

Wet Woz. Waardevaststelling autowasplaats.

WOZ, niet-woning

Wet Woz. Proceskostenvergoeding.

De ambtenaar was anders dan belanghebbende stelt niet gehouden de kapitatlisatiefactor van onderaf op te bouwen aan de hand van gegevens van het object zelf (de bottom-up methode).

Art. 17 Wet WOZ. WOZ-waarde bedrijfswoning. De Heffingsambtenaar heeft de vastgestelde waarde niet aannemelijk gemaakt. Belanghebbende heeft de door hem bepleite waarde evenmin aannemelijk gemaakt. Het Hof stelt de waarde in goede justitie vast. Voor het eerst ter zitting opgeworpen stelling is niet tardief.

Wet Woz. Waardevaststelling wijk-buurtcentrum.

WOZ-waarde crematorium. Gecorrigeerde vervangingswaarde, levensduurverlenging. De oorspronkelijk ingeschatte levensduur is verstreken. De heffingsambtenaar beroept zich op het voortdurende gebruik in dezelfde functie. Naar het oordeel van de rechtbank maakt hij daarmee niet aannemelijk dat de restwaarde later wordt bereikt. Het enkele feit dat het crematorium nog in gebruik is, is daarvoor onvoldoende. De heffingsambtenaar heeft ook verwezen naar het uitgevoerde onderhoud. Bij de oorspronkelijke inschatting van de levensduur wordt er logischerwijs al van uitgegaan dat normaal onderhoud zal plaatsvinden. De heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat het onderhoud van het crematorium het normale onderhoud overstijgt en een bouwkundige verbetering of vernieuwing vormt. De vastgestelde WOZ-waarde is niet aannemelijk gemaakt.

Het geschil betreft de restwaarden van de ruwbouw, afbouw en installaties en de technische levensduur van de installaties van het gebouwde deel van een crèche/peuterspeelzaal (de crèche). Beide partijen hebben het archetype O116PL12 in de Taxatiewijzers Onderwijs 2018 en 2019 tot richtsnoer genomen. Belanghebbende is niettemin in de onderbouwing van haar standpunt over de restwaarden van de kengetallen in het archetype O116PL12 afgeweken. Dan is het aan belanghebbende om feiten te stellen en bij betwisting daarvan aannemelijk te maken, op grond waarvan kan worden geoordeeld dat deze afwijking nodig was om te komen tot een waarde die toetsing aan het bepaalde in artikel 17, lid 2, Wet WOZ kan doorstaan. Naar het oordeel van het Hof heeft belanghebbende niet aan deze stelplicht en bewijslast voldaan. Voor de correctie wegens technische veroudering van de installaties gelden de normale regels omtrent stelplicht en bewijslast. Derhalve dient de Heffingsambtenaar aannemelijk te maken dat de door hem toegepaste correcties wegens technische veroudering van de installaties van de crèche juist, althans niet te laag zijn. De Heffingsambtenaar heeft, met wat hij heeft aangevoerd, aan zijn stelplicht en bewijslast voldaan. Verder heeft belanghebbende het Hof gevraagd om gevolgen te verbinden aan de uiterst late indiening van het nader stuk met bijlagen waarin en waarmee de Heffingsambtenaar uiteindelijk verweer voert tegen het hoger beroep van belanghebbende. In dit geval is er van een benadeling van belanghebbende door de late indiening van het nader stuk met bijlagen echter geen sprake omdat deze stukken niet zó ingewikkeld en omvangrijk zijn dat de beroepsmatig optredende gemachtigde van belanghebbende in de periode van (iets meer dan) twee weken tussen de indiening van de stukken en de zitting van de stukken kon kennisnemen en daarop schriftelijk voor de zitting of mondeling op de zitting kon reageren. Het Hof wijst de Heffingsambtenaar erop dat het Hof niet zal aarzelen om in andere situaties, waarin de belanghebbende of zijn gemachtigde voor het kennisnemen van en reageren op laat door de Heffingsambtenaar ingediende stukken meer tijd nodig heeft dan de Heffingsambtenaar hem laat, de gevolgtrekkingen te maken die het Hof geraden voorkomen. Het Hof bevestigt de uitspraak van de Rechtbank.

WOZ-waarde van crèche/peuterspeelzaal te Someren, belastingjaar 2020. Gecorrigeerde vervangingswaarde. De deelwaarde van het schoolplein is niet in geschil. De rechtbank oordeelt verder dat verweerder een juiste grondwaarde heeft gehanteerd. Verweerder slaagt er niet in het van hem verlangde bewijs te leveren ten aanzien van de verlenging van de levensduur. De rechtbank stelt echter vast dat daarmee de waarde, uitgaande van een restwaarde van de crèche, nog steeds niet boven de vastgestelde waarde uitkomt. Het beroep is in zoverre ongegrond. Het beroep is gegrond omdat verweerder heeft erkend dat hij in de uitspraak op bezwaar een te lage vergoeding voor de ingebrachte taxatierapporten heeft toegekend.

WOZ, gecorrigeerde vervangingswaarde

Art. 17, lid 3, Wet WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde gezinsvervangend tehuis. Verlenging technische levensduur installaties met 5 jaar. De restwaarde van ruwbouw, afbouw en installaties is gebaseerd op de gemiddelden van de in het archetype opgenomen (bandbreedten van) restwaarden. Bewijslastverdeling bij afwijking van de kengetallen opgenomen in archetype. Belanghebbende heeft haar standpunt dat de restwaarden niet hoger zijn dan 10% niet onderbouwd. De in 2020 behaalde verkoopprijs leidt niet tot oordeel dat de vastgestelde gecorrigeerde vervangingswaarde te hoog is.

Wet Woz. Waardevaststelling golfcomplex.

WOZ (bedrijfswoning en horecagelegenheid). Beroep gegrond. Schattenderwijs. Vergelijkingsmethode en huurwaardekapitalsatie. De vergelijkingsobjecten wijken zoveel af dat daardoor de onderbouwing van de huursom en de kapitalisatiefactor te onzeker wordt.

Wet Woz. Waardevaststelling hotel.

WOZ. Hotel. HWK methode. Taxatiewijzer. Leegstand. Corona. Kapitalisatiefactor. Verweerder heeft de waarde voldoende aannemelijk gemaakt. Beroep ongegrond. Wel ISV.

WOZ, correctie wijziging ingebruikname, objectafbakening, toestandsdatum i.v.m. corona, WOZ-waarde niet te hoog.

WOZ. Waarde van twee incourante niet-woningen. Gecorrigeerde vervangingswaarde. De rechtbank verklaart beroep 1 ongegrond, omdat verweerder aannemelijk heeft gemaakt dat de vastgestelde WOZ-waarde niet te hoog is. De rechtbank verklaart beroep 2 gegrond en stelt de waarde zelf vast, omdat beide partijen te weinig hebben gesteld en elkaars standpunten onvoldoende gemotiveerd hebben betwist.

Wet Woz. Waardevaststelling kantoorgebouw.

Wet Woz. Waardevaststelling kantoorpand.

MK. WOZ m.b.t. kantoorpand. Waardeberekening op basis van residuele grondwaarde is te speculatief. Kantoorpand is verhuurbaar object zolang de sloopplannen niet concreet zijn. Het huurcijfer van een van de referentieobjecten is niet bruikbaar als onderbouwing van de getaxeerde huurwaarden wegens ontbreken huurlijst.

Wet Woz. Waardevaststelling kinderdagverblijf.

WOZ-waarde van een kinderdagverblijf. Gecorrigeerde vervangingswaarde of is economische waarde hoger? Verweerder onderbouwt hogere economische waarde niet voldoende. Levensduurverlenging en restwaarde. Geen correctie voor coronacrisis. Ook over rioolheffing: gelijkheidsbeginsel niet geschonden door vrijstelling voor garageboxen en tuinhuisjes. En over aanslag onroerende zaakbelasting gebruiker: verplichte tijdelijke sluiting van het kinderdagverblijf door de coronacrisis op 1 januari 2021, maar toch gebruiker in de zin van de OZB.

WOZ-waarde kinderdagverblijf en een buitenschoolse opvang; gecorrigeerde vervangingswaarde; verweerder heeft de levensduur en de restwaarde aannemelijk gemaakt; eiseres recht heeft op een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

Artikel 17, lid 3, Wet WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde twee kinderdagverblijven gemeente Leiden voor het belastingjaar 2019. De Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat aan de hand van de gebruikte taxatiewijzer Onderwijs 2018 de restwaarden van ruwbouw, afbouw en installaties niet te hoog zijn vastgesteld en dat sprake is van een verlengde technische levensduur voor wat betreft de installaties en – voor een van de objecten – de afbouw. De Heffingsambtenaar heeft de rekenprijs per vierkante meter die is gebruikt bij de berekening van de deelwaarde van de grond van een van de objecten niet aannemelijk gemaakt. Dit is echter onvoldoende om te concluderen dat de vastgestelde waarde te hoog is, mede gelet op de berekende gemiddelde waarden per vierkante meter grond en per vierkante meter gebouwd eigendom van vijf vergelijkingsobjecten. De hoger beroepen zijn ongegrond.

WOZ (woning). Beroep ongegrond. Mantelzorgwoning. Waterverdedigingswerk.

Wet Woz. Waardevaststelling melkveebedrijf met woning.

WOZ. Waardering opslag-/distributiecentrum o.b.v. de HKW-methode. De huurwaarde is vastgesteld o.b.v. eigen huurprijs die – i.t.t. wat eiseres beweert – ziet op slechts een gedeelte van het object en is verder voldoende onderbouwd. Eiseres klaagt ten onrechte over het pas op de zitting overleggen van de huurovereenkomsten, omdat zij daarbij zelf partij is en uit die hoofde reeds kennis had van de inhoud daarvan. Kapitalisatiefactor is ook voldoende onderbouwd; de heffingsambtenaar heeft voldoende rekening gehouden met de “sale-and-lease-back constructie” t.a.v. een van de referenties. Beroep ongegrond.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Waardevaststelling parkeergarage.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

WOZ-waarde niet-woning; huurwaardekapitalisatiemethode; beroep gegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling school.

Wet Woz. Waardevaststelling sportcomplex en zwembad.

WOZ (sporthal). Ongegrond. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Verlengde levensduur is aannemelijk, daarvoor is geen renovatie of verbouwing vereist. Eiser heeft standpunt over de restwaarde en de functionele afschrijving onvoldoende onderbouwd.

Wet Woz. Waardevaststelling supermarkt.

WOZ/Huurwaardekapitalisatie. Twee supermarkten in gemeente Heusden. De rechtbank wijst partijen op hun procesgedrag en heeft hen voorgehouden dat zij, wanneer partijen in de toekomst volharden in dit procesgedrag, daaraan consequenties zal verbinden. Huurwaarden van beide supermarkten niet in geschil. De rechtbank heeft op zitting afspraken gemaakt over hun bewijsposities en daarover nadere informatie gevraagd. Na het verstrekken van die informatie hebben partijen niet gevraagd om een nadere zitting. De heffingsambtenaar maakt voor het bepalen van de kapitalisatiefactor voor de beide supermarkten gebruik van een sale-lease-back-transactie, maar maakt niet aannemelijk dat die verkoopprijs niet afwijkt van de verkoopprijs die zonder de koppeling van de verkoop en het terughuren zou zijn behaald. Beroepen gegrond. De rechtbank stelt de waarden schattenderwijs vast.

WOZ-zaak. Schending hoorplicht. Tijdens hoorgesprek over de WOZ-waarde van een tankstation beschikte eiseres niet over het uitgebreide taxatieverslag dat volgens de toepasselijke taxatiewijzer nodig was om de waarde te kunnen beoordelen (en ook niet over het REN-rekenblad). Zij heeft om het uitgebreide verslag gevraagd en dat is door verweerder toegezegd. Verweerder vroeg op zijn beurt om de doorzetgegevens van 2019. Eiseres stuurde de doorzetgegevens en verweerder stuurde daarna alleen een uitspraak op bezwaar (zonder het REN-rekenblad toe te voegen, zoals de bedoeling was). Rechtbank oordeelt dat in deze omstandigheden de hoorfase nog niet afgerond was en dat verweerder eiseres alsnog inhoudelijk dient te horen naar aanleiding van het REN-rekenblad dat pas in beroep is overgelegd.

In geschil is de waarde van de objecten en de woning. De objecten worden geëxploiteerd als tennis-, squash- en fitnesscentra. De woning betreft een vrijstaande woning die alleen te bereiken dan wel te betreden is via het tenniscentrum. Eiseres heeft zich allereerst op het standpunt gesteld dat voor de waardebepaling van de objecten en de woning de discounted-cash-flow methode dient te worden gehanteerd in plaats van de door verweerder gehanteerde gecorrigeerde vervangingswaarde c.q. vergelijkingsmethode. De rechtbank is van oordeel dat verweerder terecht de gecorrigeerde vervangingsmethode heeft toegepast bij de bepaling van de waarde van de objecten. Het standpunt van eiseres dat de woning gewaardeerd moet worden aan de hand van de DCF-methode berust daarnaast op een onjuiste rechtsopvatting. Bij de vaststelling van de waarde van de objecten heeft verweerder een correctie toegepast voor de technische veroudering, alsmede de functionele veroudering vanwege excessieve gebruikskosten. De rechtbank is van oordeel dat verweerder aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de objecten niet te hoog is vastgesteld. Ook ten aanzien van de woning is de rechtbank van oordeel dat verweerder aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.

Wet WOZ, waardering van een tuincentrum. Verzoek immateriële schadevergoeding toegewezen.

WOZ-waarde Begraafplaats/Uitvaartcentrum; Gecorrigeerde vervangingswaarde; verweerder heeft restwaarde aannemelijk gemaakt; waarde terecht inclusief BTW gewaardeerd omdat eigenaar geen recht heeft op vooraftrek.

In geschil is of het motiverings- en/of zorgvuldigheidsbeginsel is geschonden. Niet kan worden gezegd dat de heffingsambtenaar zodanig onzorgvuldig heeft gehandeld dat daar enig gevolg aan verbonden zou moeten worden. wel is er sprake van een motiveringsgebrek, omdat de heffingsambtenaar slechts zeer algemeen is ingegaan op (mogelijk) de meest verstrekkende grief van belanghebbende. Het hof acht in deze bijzondere omstandigheden van het geval een proceskostenvergoeding geboden.

WOZ-waarde verzorgingshuis. Onderbouwing van de waarde alleen op basis van de taxatiewijzer is onvoldoende. Door eiser genoemde ongeschiktheid van vergelijkingsobjecten van verweerder is door laatstgenoemde onvoldoende weersproken. Waardering in goede justitie.

WOZ-waarde op basis van gecorrigeerde vervangingswaarde. Object betreft een voetbalaccomodatie, bestaande uit een tribune, clubhuis, berging en een perceel grond. De rechtbank vindt dat de heffingsambtenaar niet aannemelijk heeft gemaakt dat in dit geval uitgegaan mag worden van het archetype “clubhuis (luxe)”. De gevolgen voor de beschikte waarde zijn zo groot dat de heffingsambtenaar niet aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde niet te hoog is. Eiseres heeft op haar beurt ook niet aannemelijk gemaakt dat de door haar bepleite waarde niet te laag, omdat zij zonder goede verklaring uitgaat van 50% van de door verweerder gebruikte grondprijs. De rechtbank stelt de waarde vervolgens in goede justitie vast.

WOZ-waarde stadion voor het belastingjaar 2020. Waardering volgens de gecorrigeerde vervangingswaarde dan wel de lagere bedrijfswaarde. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder terecht de waarde van het stadion aan de hand van de gecorrigeerde vervangingswaarde bepaald op € 13.773.000 en aannemelijk gemaakt dat de waarde van het stadion op de peildatum niet te hoog is vastgesteld. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat de waarde dient te worden gesteld op een lagere bedrijfswaarde van € 8.000.000. Het beroep is ongegrond.

WOZ. Waardering voormalig pluimveebedrijf. Uitspraak op bezwaar is voldoende gemotiveerd. Taxatiewijzer agrarisch. Onderbouwing met regionale verkoopcijfers. De heffingsambtenaar heeft de juiste hoeveelheid grond in de waardering betrokken. Dat bepaalde gronden buiten het bouwblok vallen, levert geen waarderingsuitzondering op. De heffingsambtenaar is in zijn bewijslast geslaagd met de door hem overgelegde taxatie. Eisers taxatie is op onderdelen onvoldoende inzichtelijk en daarin is ook ten onrechte te weinig grond in de waardering betrokken; daarmee is eiser niet geslaagd voldoende twijfel te zaaien ten aanzien van de onderbouwing van de heffingsambtenaar. Vastgestelde waarde niet te hoog. Beroep ongegrond. (Zaak van de bedrijfswoning bij het voormalig pluimveebedrijf: ELCI:NL:RBOBR:2022:2995)

Wet Woz. Waardevaststelling voorziening voor beschermd wonen.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

WOZ woning

Verweerder maakt vastgestelde WOZ-waarde van een Wasstraat aannemelijk. Er is voldoende rekening gehouden met leegstandsrisico en het waardedrukkende effect dat uitgaat van maatregelen tegen het coronavirus. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering wijk-/buurtcentrum. Voldoende rekening gehouden met afnemend grensnut. Restwaardes voldoende aannemelijk gemaakt. Vastgestelde waarde is aannemelijk geworden. Beroep ongegrond.

WOZ niet-woning. Huurwaardekapitalisatiemethode. Aannemelijk dat de waarde van de winkel niet te hoog is vastgesteld.

WOZ (bedrijfsobject). Huurwaardekapitalisatiemethode. Eigen verkoopcijfer ongeschikt door verkoop in verhuurde staat. Ficties artikel 14 Wet WOZ.. Verweerder maakt met andere verkoop- en huurcijfer aannemelijk dat de WOZ-waarde niet te hoog is. Ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling winkelpand.

Wet Woz. Waardevaststelling winkelpand.

Beroep ongegrond, WOZ-waarde winkelpand. Twee vergelijkingsobjecten zijn, ondanks dat ze zijn verkocht in verhuurde staat, goed vergelijkbaar want geen verschil tussen markthuur en gerealiseerde huur. De heffingsambtenaar heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat hij de WOZ-waarde niet te hoog heeft vastgesteld.

WOZ. Waardering winkelpand o.b.v. HKW-methode. Anders dan eiser stelt, lijdt de uitspraak op bezwaar niet aan een motiveringsgebrek. In beroep is enkel de kapitalisatiefactor nog in geschil (en dus de huurwaarde niet meer). Eiser stelt terecht dat de heffingsambtenaar niet zondermeer gebruik kon maken van de gehanteerde vergelijkingsobjecten, omdat die zich in verhuurde staat bevonden. Aangezien de heffingsambtenaar niet inzichtelijk heeft gemaakt hoe met de verhuurde staat rekening is gehouden, slaagt de onderbouwing in zoverre niet. De heffingsambtenaar heeft echter tevens een onderbouwing gegeven o.b.v. de zgn. bottom-up methode en daarmee is de door hem gehanteerde kapitalisatiefactor aannemelijk gemaakt. Eiser heeft geen op toetsbare en verifieerbare gegevens berustende onderbouwing geleverd voor de door hem bepleite waarde. Beroep ongegrond.

WOZ. Waardering winkelpand o.b.v. de HKW-methode. De huurwaarde is voldoende onderbouwd. Eiseres klaagt pas op de zitting over het hanteren van een referentie die al in de uitspraak op bezwaar werd genoemd. Die beroepsgrond wordt daarom wegens strijd met de goede procesorde buiten beschouwing gelaten. Kapitalisatiefactor is ook voldoende onderbouwd. De klacht van eiseres dat de door de heffingsambtenaar gehanteerde indexeringsmethode “te ver” gaat is volslagen onduidelijk en slaagt daarom niet. De klachten van eiseres over het niet overleggen van op de zaak betrekking hebbende stukken slagen niet. Beroep ongegrond.

WOZ: de waarde is niet te hoog vastgesteld. Fiscaal procesrecht: bij de vaststelling van de vergoeding van immateriële schade en proceskosten dient te worden uitgegaan van samenhang, welke bedragen in de onderhavige zaak zijn toegewezen.

WOZ. Winkelruimte. HWK-methode. De rechtbank acht in het licht van de verkooptransactie van de onroerende zaak die enkele maanden na de waardepeildatum heeft plaatsgevonden de door verweerder gehanteerde huurwaarde niet te hoog. De rechtbank vindt de door verweerder gehanteerde referentieobjecten uitermate geschikt omdat die winkelpanden zijn gelegen in dezelfde winkelstraat als de onroerende zaak. De rechtbank is van oordeel dat de taxateur van verweerder in zijn taxatierapport voldoende heeft onderbouwd dat de door hem gehanteerde kapitalisatiefactor van 14,9 niet te hoog is. Beroep ongegrond. Wel ISV.

WOZ woning

WOZ-waarde onroerende zaak; grondstaffel bovenwoning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning. Gelijkheidsbeginsel.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Art. 17 Wet WOZ. De Heffingsambtenaar heeft de vastgestelde WOZ-waarde van de woning van belanghebbende aannemelijk gemaakt, ook in het licht van wat belanghebbende heeft aangevoerd. Verbod van willekeur; vertrouwensbeginsel; proceskostenvergoeding voor beroep en hoger beroep.

WOZ. Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Hoewel eiser geen toestemming heeft gegeven voor telefonisch horen, is in dit geval geen sprake van schending van de hoorplicht.

WOZ. Beroep ongegrond.

WOZ, woning, referentiewoningen, KOUDV, gebreken aan de woning, ligging van de woning, ongegrond.

WOZ-waarde; woning; verweerder maakt waarde niet aannemelijk vanwege een onjuiste objectafbakening; beroep gegrond.

WOZ-waarde; woning; standaard; beroep ongegrond.

WOZ. Verweerder heeft hoorplicht van artikel 7:2 Awb en 25 Algemene wet inzake rijksbelastingen geschonden. Bij duidelijk verzoek om te worden gehoord kan niet worden volstaan met de bij de conceptuitspraak op bezwaar gestuurde brief.

WOZ. Schenden hoorplicht.

WOZ waarde woning jaar 2021; terechte waardering woning naar toestandsdatum 1-1-21 omdat aannemelijk is dat woning is gewijzigd door plaatsing nieuwe dakopbouw.

WOZ. Waardering woning. Op eisers in de bezwaarfase gedane verzoek is door de heffingsambtenaar een grondstaffel overgelegd. Dat die onvoldoende duidelijk was, zoals eiser in beroep (pas) stelt, had hij in de bezwaarfase aan de orde moeten stellen. Eiser heeft dat niet gedaan zodat de heffingsambtenaar ervan mocht uitgaan dat de in bezwaar gestelde informatiebehoefte toen was bevredigd. Eisers betoog dat de heffingsambtenaar op grond van artikel 40 van de Wet WOZ de KOUDV- en liggingsfactoren moest verstrekken slaagt niet. De heffingsambtenaar moest op grond van deze bepaling (slechts) het in artikel 6, eerste lid, van de Uitvoeringsregeling instructie waardebepaling Wet WOZ bedoelde taxatieverslag verstrekken. Dat heeft de heffingsambtenaar gedaan en dat verslag voldoet ook aan de in laatstgenoemde bepaling gestelde eisen. Eisers nadere betoog dat de heffingsambtenaar op grond van artikel 7:3 van de Awb de genoemde factoren moest verstrekken door toezending slaagt niet, omdat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat het van hem een onevenredige inspanning zou vergen om die gegevens in 200 zaken (waaronder deze) toe te zenden. De heffingsambtenaar mocht daarom met het ter inzageleggen volstaan. Dat laatste gebeurde echter pas na de hoorzitting in bezwaar. De rechtbank verbindt daar geen gevolgen aan, omdat in beroep sprake is van een wezenlijk andere onderbouwing van het waardestandpunt van de heffingsambtenaar. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is en eiser heeft de door hem bepleite waarde niet aannemelijk gemaakt. Beroep ongegrond.

WOZ. De heffingsambtenaar heeft de indexering van de verkoopprijzen voldoende inzichtelijk gemaakt. Ook heeft hij voldoende rekening gehouden met het onderhouds- en voorzieningenniveau van de woning. Aannemelijk is geworden dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Beroep ongegrond.

WOZ. Waardering eigen woning o.b.v. eigen verkoopcijfer. Eisers beroep op de meerderheidsregel slaag niet. Vergelijking met (WOZ-waardes) van andere objecten niet aan de orde. Onderhoudstoestand is verdisconteerd in het eigen verkoopcijfer. Aannemelijk dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Beroep ongegrond.

WOZ. Waardering bedrijfswoning o.b.v. de vergelijkingsmethode. De heffingsambtenaar heeft, omdat er rond de waardepeildatum geen transacties van bedrijfswoningen in de gemeente beschikbaar waren, de bedrijfswoning van eiseres vergeleken met drie niet-bedrijfswoningen. Hij heeft inzichtelijk en voldoende rekening gehouden met de verschillen, dus ook met het aspect dat de bedrijfswoning van eiseres is vergeleken met drie niet-bedrijfswoningen. Beroep ongegrond.

Beroep gegrond op formele gronden. De WOZ-waarde is niet te hoog vastgesteld

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting beschikbaar.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Uitspraak op bezwaar bevoegd genomen. Verweerder maakt waarde aannemelijk. Dwangsom juist vastgesteld. Geen vergoeding van immateriële schade.

WOZ. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de waarden van de woningen niet te hoog zijn vastgesteld.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

WOZ (woning en bedrijfsobject).

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ-waardes; 3 woningen en 1 niet-woning; standaard; beroep ongegrond; toekenning immateriele schadervergoeding in verband met overschrijden redelijke termijn.

Wet WOZ. Immateriële schadevergoeding. Geen verlenging van de redelijke termijn door de uitbraak van het coronavirus. Geen verlenging van de redelijke termijn in verband met verzoeken om uitstel door de gemachtigde voor de zittingen bij de Rechtbank.

Artikel 47 en 52a AWR. Artikel 30 Wet WOZ. Belanghebbende heeft de gevraagde inlichtingen ten behoeve van de uitvoering van de Wet WOZ niet verstrekt. Informatiebeschikking terecht gegeven. Dat de informatiebeschikking in de bezwaarfase is gegeven doet daaraan niet af.

Artikel 17, lid 2, Wet WOZ. De waarde van de woning is, nadat deze in beroep is verminderd, niet te hoog vastgesteld. De stelling van belanghebbende dat de waarde van woningen vanwege de lage rente kunstmatig hoog is, is geen aanleiding om de waarde te verlagen. Toekenning van een vergoeding van immateriële schade vanwege overschrijding van de redelijke termijn van twee jaar voor de beroepsfase. Hierin is tevens de duur van de verzetprocedure begrepen. De duur van de cassatieprocedure is afzonderlijk in aanmerking genomen. Vgl. HR 19 februari 2016, ECLI:NL:HR:2016:252, r.o. 3.4.2).

Ontvankelijkheid beroep; ontvankelijkheid bezwaar. Wet WOZ; waarde woning.

Art. 17 WOZ. WOZ-waarde woning en garagebox; is voldoende rekening gehouden met de verschillen met de vergelijkingsobjecten? Op de zaak betrekking hebbende stukken; vastgoedrapport pas in hoger beroep overgelegd. Geen vergoeding van immateriële schade; de termijnverlenging in verband met corona leidt niet tot een splitsing van de bezwaar- en beroepsfase voor de beoordeling of de redelijke termijn is overschreden.

Wet Woz. Waardevaststelling woonzorgcomplex.

Waardevaststelling van zonnepark in de Bomhofsplas; zonnepark geen onroerende zaak waaraan ingevolge artikel 17 van de Wet WOZ een waarde moet worden toegekend.

windturbines

WOZ (winkel). Huurwaardekapitalisatiemethode. De rechtbank laat op de zitting aangevoerde beroepsgronden buiten beschouwing vanwege strijd met de goede procesorde. Ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling winkel met kantoor- en werkruimte.

WOZ. Waarde winkelpanden. Belanghebbende komt in hoger beroep op tegen de door de Rechtbank in goede justitie bepaalde waarde: bewijslastverdeling. Leegstandsrisico niet te laag.

Verweerder maakt niet aannemelijk dat bij vaststellen WOZ-waarde van winkels voldoende rekening is gehouden met waardevermindering vanwege maatregelen tegen het coronavirus. Ook de vastgestelde waarde van een aantal woningen wordt door verweerder niet aannemelijk gemaakt. Nu ook eiser er niet in slaagt de door hem bepleite waarden aannemelijk te maken, heeft de rechtbank de WOZ-waarde van de onroerende zaken in goede justitie bepaald. Beroepen gegrond.

WOZ woning; kostenvergoeding.

Wet WOZ; waarde woning; indexatie verkoopprijzen op basis van gegevens Vastgoed Pro.

WOZ woningen

WOZ-waarde woning niet te hoog vastgesteld.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

WOZ. Waarde woning. Vergoeding van immateriële schade.

WOZ waarde geschakelde woning. Heffingsambtenaar heeft de waarde aannemelijk gemaakt. Geen waardedrukkend effect van de door belanghebbende gestelde roet- en stankoverlast. Met de in de bezwaarfase door de heffingsambtenaar overgelegde taxatiekaart en taxatieverslag is de waarde in die fase voldoende gemotiveerd.

WOZ-waarde woning. De heffingsambtenaar heeft terecht de WOZ-waarde van de woning bepaald aan de hand van de vergelijkingsmethode in plaats van die waarde te herleiden uit de eigen aankoopprijs in verband met de veranderde marktomstandigheden en de aanpassingen aan de woning sinds de aankoopdatum.

Woz woning.

Beroep gegrond. WOZ-waarde niet aannemelijk gemaakt door de heffingsambtenaar.

Beroep gegrond. WOZ. Nu de HA op de zitting een vergelijkingsobject heeft gewijzigd, heeft de HA onvoldoende aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. De rechtbank bepaalt de waarde zelf in goede justitie

WOZ. Ondanks gebleken grotere inhoud van een van de vergelijkingsobjecten maakt heffingsambtenaar de WOZ-waarde aannemelijk. Toelichting heffingsambtenaar op ruwheid van scores voor waardekenmerken. Aannemelijk is dat de waarde per kubieke meter van het vergelijkingsobject in elk geval zodanig is dat daarmee de beschikte waarde voldoende is onderbouwd. Toelichting heffingsambtenaar op indexering vanuit koopprijzen naar waardepeildatum, mede aannemelijk omdat het vergelijkingspand met de grootste correctie ook na die correctie een relatief lage prijs per kubieke meter heeft.

WOZ (woning). Beroep ongegrond.

WOZ (woning). Beroep ongegrond. Verzoek eiser om verzamelde marktgegevens en de analyse daarvan. Eiser heeft niet meer gereageerd op het verweer. De rechtbank gaat er daarom van uit dat verweerder heeft voldaan aan het verzoek van eiser.

WOZ (woning). Beroep ongegrond. De eigen aankoopprijs vormt een minder goede indicatie van de waarde in het economisch verkeer, omdat de woning na de aankoop aanzienlijk is verbeterd. Verweerder kon de waarde onderbouwen met referentiewoningen.

Beroep ongegrond. De heffingsambtenaar heeft de woz waarde van de woning aannemelijk gemaakt.

WOZ (woning). Ongegrond.

WOZ-waarde; woning; standaard; beroep ongegrond.

WOZ, standaard, ongegrond

WOZ (woning). Ongegrond.

WOZ, pkv

WOZ waarde woning, beschikte waarde obv vergelijkingsmethode voldoende inzichtelijk en aannemelijk, ook uitgaande van eigen aankoopprijs in verleden plus latere verbouwingen. Gelijkheidsbeginsel niet van toepassing want andere woningen niet identiek.

Beroep is gegrond; pand is van mindere kwaliteit dan waarvan heffingsambtenaar is uitgegaan.

WOZ. Waardering woning. De heffingsambtenaar heeft voldoende en op inzichtelijke wijze rekening gehouden met kenmerken van de woning en de relevante verschillen met de vergelijkingsobjecten. De heffingsambtenaar heeft de door hem toegepaste indexeringspercentages voldoende onderbouwd met de door hem overgelegde permanente marktanalyse (PMA) waarbij het overigens nog zo is dat in beroep enkel de eindwaarde en niet de deelwaardes ter toetsing voorliggen. Anders dan eiser stelt is het overleggen van de concrete verkooptransacties waarop deze PMA is gebaseerd niet vereist. Eiser heeft geen op toetsbare en verifieerbare gegevens berustende onderbouwing geleverd voor de door hem bepleite waarde. Beroep ongegrond.

WOZ-waarde woning. Correcties en de cijfermatige vaststelling van de zogeheten KOUDV- en liggingsfactoren zijn niet exact door een taxateur te bepalen. Van belang is dat een taxateur enig houvast kan bieden welke elementen een rol spelen bij de correctie en die de rechtbank kunnen overtuigen dat, zoals in dit geval, voldoende rekening is gehouden met de verschillen in ligging. De heffingsambtenaar maakt de gehanteerde ligging voldoende inzichtelijk. Waarde van de woning op de waardepeildatum aannemelijk gemaakt.

Eiser kan zich vinden in de WOZ-waarde van zijn woning. Dat betekent niet dat eiser geen belang meer heeft bij het beroep. Er is geen sprake van misbruik van recht. Het beroep is ook niet ingetrokken. Het beroep is dus ontvankelijk. Doordat er geen geschil meer is over de WOZ-waarde behandelt de rechtbank de gronden die de gemachtigde van eiser heeft aangevoerd niet meer. Het beroep is ongegrond.

Eiser wordt veroordeeld in de proceskosten van de heffingsambtenaar. De rechtbank en het gerechtshof hebben zich in eerdere uitspraken uitgelaten over de geschilvraag die eiser in deze procedure aan de orde stelt. Eiser had redelijkerwijs moeten beseffen dat het bij herhaling aanvoeren van dezelfde stellingen onder ongewijzigde omstandigheden geen kans van slagen zou hebben. Eiser is ook eerder door de rechtbank gewaarschuwd dat dit ertoe zou kunnen leiden dat hij in de proceskosten van de heffingsambtenaar wordt veroordeeld.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ woning, gelijkheidsbeginsel, meerderheidsregel.

Deze uitspraak is niet van een samenvatting voorzien.

WOZ woning.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Art. 17, lid 2, Wet WOZ. Waarde woning. Bouwkundig rapport. In voldoende mate rekening gehouden met de zeer slechte staat van de woning. Gemeentelijk monument.

De heffingsambtenaar heeft voldoende rekening gehouden met de staat van onderhoud van de woning van eiseres. De heffingsambtenaar heeft dus voldoende aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. Aan eiseres wordt een schadevergoeding toegekend, omdat de redelijke termijn wordt overschreden. Het beroep is gegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet WOZ. De Heffingsambtenaar heeft de vastgestelde WOZ-waarde aannemelijk gemaakt. Geen schending hoorplicht jegens belanghebbende en de derde-belanghebbende. De andere huurders in het gebouw zijn geen belanghebbende. Geen schending gelijkheids- en evenredigheidsbeginsel.

WOZ-waarde van een zorgcentrum. De heffingsambtenaar heeft de restwaarde niet aannemelijk gemaakt. In de taxatiewijzer, waaraan de restwaarde is ontleend, ontbreekt immers een onderbouwing van de restwaarden. De twee door de heffingsambtenaar gehanteerde verkoopcijfers van referentieobjecten zijn niet geschikt. Ook belanghebbende heeft de door haar bepleite waarde niet aannemelijk gemaakt. Het hof stelt de waarde schattenderwijs vast.

WOZ-waardering zorgcomplex op basis van gecorrigeerde vervangingswaarde. De heffingsambtenaar is er niet in geslaagd om aannemelijk te maken dat hij de waarde niet op een te hoog bedrag heeft vastgesteld. Belanghebbende is er evenmin in geslaagd om aannemelijk te maken dat de door haar verdedigde waarde niet te laag is. Beroep op vertrouwensbeginsel verworpen. Het hof stelt de waarde in goede justitie vast. Hoger beroep gegrond en incidenteel hoger beroep ongegrond. Afwijking forfaitaire tarief proceskostenvergoeding in verband met omvang en complexiteit zaak.

WOZ-waarde zorgvilla. Bij het ontbreken van voldoende feitelijk onderzoek van de heffingsambtenaar kan het Hof de zorgvilla niet daadwerkelijk en volledig beoordelen in het licht van het door het Hof weergegeven toetsingskader. De zorgvilla kan daarom niet anders kwalificeren dan als ‘woning’ in de zin van artikel 220a, lid 2, van de Gemeentewet op grond van hetgeen belanghebbende heeft gesteld en aangevoerd.

WOZ-waarde van een bedrijfsobject dat als groothandel wordt gebruikt. Gecorrigeerde vervangingswaarde. De onderbouwing van de waarde is te summier. Gebruik van de Taxatiewijzer Huurwaardekapitalisatie kan niet zonder meer bij een waardering naar de gecorrigeerde vervangingswaarde. Gebruik van archetypes busstation werkplaats en restaurant niet begrijpelijk.

De ambtenaar is niet verplicht om naast de matrix ook de volledige iWOZ-kaarten in het geding te brengen.

Reclamebelasting. Belastingplichtige. Uitleg verordening.

Wet Woz. Waardevaststelling kinderdagverblijf en buitenschoolse opvang.

Waardering voor de wet WOZ van een camping, waarop vaste gasten stacaravans hebben geplaatst. Vanwege natrekking moeten deze stacaravans in de waardering worden meegenomen. De vraag is op welke wijze dat moet gebeuren.

Wrakingsverzoek afgewezen. Uit de (indirecte) beslissing van de rechters om het verzoek om een Skype-zitting af te wijzen, kan onder de gegeven omstandigheden niet worden afgeleid dat zij hiermee zijn vooruitgelopen op de inhoudelijke beoordeling van de zaak, noch dat zij hiermee op enige wijze de schijn van partijdigheid, dan wel vooringenomenheid jegens (de gemachtigde van) verzoeker hebben gewekt. De procedurele beslissing van de rechters in lijn is met de praktijk omtrent Skype-zittingen binnen het Team Bestuursrecht. In het bijzonder is niet gebleken dat aan de gemachtigde een stilzwijgende toezegging is gedaan dat hij altijd een Skype-zitting zou krijgen.